Openbaring 1 - Wees niet bevreesd

Spreker

B. Reitsma

Date
Aug. 16, 2026
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen broeders en zusters.! Vanmorgen mag ik u de boodschap doorgeven, natuurlijk uit de Bijbel.! Daar zijn we voor samen gekomen.

! En dan halen we er nog een vers uit, vers 17.

En dat vers mag u meenemen voor uzelf. Daar gaan we straks over nadenken. Maar bijzonder is dat we eerst gaan lezen wat Johannes mee gaat maken op dat stille eiland Padmos.

Liggend in de Egeese zee vlak tegen de Turkse kust aan. Ik lees met u uit openbaring hoofdstuk 1, tot en met vers 20.

De openbaring van de Heere Jezus, welke God hem gegeven heeft, om zijn dienstknechten te tonen, hetgeen weldra moet geschieden, en welke hij door de zending van zijn engel aan de dienstknecht Johannes heeft te kennen gegeven.

En deze heeft van het woord Gods getuigd en van het getuigenis van Jezus Christus. Alles wat hij gezien heeft. Zalig hij die voordeest, en zij die horen de woorden van de profetie, en bewaren hetgeen daarin geschreven staat.

Want, broeders en zusters, de tijd is nabij. Johannes aan de zeven gemeenten in Azië. Genade zij u en vrede van hem die is, en die was, en die komt, en van de zeven geesten die voor zijn troon zijn, en van Jezus Christus de getrouwe getuigen, de eerstgeboorden der doden, en de overste van de koningen der aarde.

Hem die ons lief heeft, en ons uit onze zonden heeft verlost, door zijn bloed. En hij heeft ons tot een koninkrijk, tot priesters voor zijn God en Vader gemaakt.

Hem zij de heerlijkheid, en de kracht tot in alle eeuwigheden. Amen. Zie, hij komt met de wolken, en elk oog zal hem zien.

Ook zij die hem hebben doorstoken, en alle stammen der aarde zullen over hem weeklagen. Ja, amen. Dan staat dat zo bijzonder. Ik ben de Alpha, ik ben de Omega.

Zegt de Heere God, die is, die was, en gemeente, hij komt. We gaan verder in vers 9. De verschijning op Padmos.

Ik, Johannes, uw broeder en deelgenoot in de verdrukking, en in het koninkrijk, en in de volharding in Jezus, was op het eiland genaamd Padmos, om het woord Gods en op het getuigenis van Jezus.

Ik kwam in vervoering des geestes op de dag des Heeren, en ik hoorde achter mij een luide stem, als van een bazuin, zeggende. Hetgeen gij ziet, schrijf dat in een boek.

Zend het aan de zeven gemeenten naar Evese, naar Smyrna, naar Pergamum, naar Thyatira, naar Zardes, naar Philadelphia, en naar Laodicea.

En ik keerde mij om, ten einde de stem te zien, die met mij sprak. En toen ik mij omkeerde, zag ik zeven gouden kandelaren, en te midden van de kandelaren, iemand als een mensenzoon, bekleed met een tot de voet rijkend gewaad, de borsten omgord met een gouden gordel, en zijn hoofd en zijn haren waren wit als witte wol, als sneeuw, en zijn ogen als een vuurvlam, en zijn voeten waren gelijk koperbrons, als in een oven gloeiend gemaakt, en zijn stem was als een geluid van vele wateren, en hij had zeven sterren in zijn rechterhand, en uit zijn mond kwam een twee snijdend scherp zwaard, en zijn aanzien was gelijk de zon, schijnt in haar kracht.

Dan komt het vers. En toen ik hem zag, viel ik als dood voor zijn voeten, en hij legde zijn rechterhand op mij, en zeide, wees niet bevreesd, ik ben de eerste, en de laatste, en de levende, ik ben dood geweest, en zie, ik ben levend, tot in alle eeuwigheden, en ik heb de sleutels van dood en dodenrijk, schrijf dan hetgeen gij gezien hebt, hetgeen is, hetgeen na deze geschieden zal.

Het geheimenis, de zeven sterren die gij gezien hebt, in mijn rechterhand, en de zeven gouden kandelaren, de zeven sterren, zijn de engelen der zeven gemeenten, en de kandelaren, zijn de zeven gemeenten.

Broeders en zusters, nog één keer vers 17. En dan zegt Johannes het volgende bijzonder, en toen ik hem zag, viel ik als dood voor zijn voeten, en hij legde zijn rechterhand op mij, en zei, wees niet bevreesd, ik ben de eerste, en de laatste, de levende, dood geweest, en zie, ik leef, tot in alle eeuwigheden.

Tot zover onze schriftlezing, en zalig bent u, als u dat woord van God hoort, het in uw hart bewaart, maar er ook uit leeft.

Broeders en zusters, het eiland Padmos, wie is er geweest? Steek je hand eens op. Bijzonder, hè?

Was u ook zo onder de indruk? De verschijning van de Heer Jezus gebeurde, hebben we gelezen op de dag des Heren. Dat is de eerste dag van de week, voor de Nieuw Testamentische gemeente.

Als de gemeente samenkomt, zeg maar, de opstandingsdag, hoe dikwijls is dat niet gebeurd, dat hij na zijn machtige opstanding uit de dood, als hij de bekende woorden spreekt, mijn vrede zij, en mijn vrede laat ik u.

Hij, de vredevorst. In het Oude Testament, je kan ook zeggen, het Eerste Testament, noemde men de dag des Heren, de dag van het oordeel.

Maar in het Nieuwe Testament, er is wel wat gebeurd, is dat de dag, van de opstanding van de Heer Jezus. Hij, die Heer is over dood, en over leven.

Zo is deze dag, in openbaring hoofdstuk 1, de dag, dat de Heer Jezus aan Johannes verschijnt. Broeders en zusters, die verschijning, is eigenlijk als je dit leest, overweldigend.

En zo heerlijk. En we zien, dat Johannes valt ervan neer. Zo klein word je, als een dode. Volkomen weerloos.

Dat gebeurde, op dat stille eiland, Padmos. Johannes, hij was verbannen, door de Romeinse keizer, Dominicianus.

En dan, op de eerste dag van de week, zeg maar, de zondag na Pasen, na Hemelvaart, na Pinksteren, verschijnt, de Heer Jezus, aan hem. Een bijzonder moment.

Een moment, voor Johannes. En wat had hij dat nodig? En wat hebben u en ik het nodig? Een bijzonder moment. Wel, de Heer Jezus gaat Johannes, heel veel dingen bekend maken.

In dat laatste Bijbelboek. Je kan ook zeggen, de onthulling, van alles. En dat staat er ook nog bij, Johannes, dat moet je opschrijven, de tijd is nabij, vlakbij.

Schrijf Johannes, waarom moeten ze schrijven, aan de zeven gemeenten, aan de zeven gemeenten, in Klein-Azië. Je kan ook zeggen, de gemeenten van alle tijden, van alle plaatsen, in het algemeen.

Die prachtige, die plotselige ontmoeting, heeft de oude Johannes diep geschokt. Zal je maar overkomen. Hij valt op zijn knieën neer. Zo groot, broeders en zusters, is de macht van Christus.

Heilig, heerlijk. Zo leert de schrift het ons. We hebben te maken, met een heilig God. Hij is de verheerlijkte Christus.

Hij is het, die opstond uit de dood, die alle macht heeft, in hemel en op aarde. Laten we hem ook loven, danken in eerbied, om die heilige naam.

We hebben niet met hem op school gezeten. We hebben niet samen geknikkerd, en touwtje gesprongen. God is heilig. En zo komt hij, bij Johannes toe.

Hij weet van het lijden, van Johannes, wat hem te deel is gevallen. Om het getuigenis van Christus, moest hij worden verbannen. En Christus, verscheiding, brengt hem, als het ware, in de geest, op de dag van Christus.

Daar hoort Johannes, een luide stem. We horen zongen net over die zachte stem. Dat komt nog mooi uit in dat lied. Maar je hoort hier een luide stem. Een stem, als van een bazaan.

Een machtige stem. Zo doordringend. Zo duidelijk. En dan het zien van hem. Als dood, val je voor zijn voeten.

En dan gemeente, dan komt er iets bijzonders. Die rechterhand, wordt op Johannes gelegd. Met de bekende woorden, wees niet bevreesd.

Ik ben het. De eerste, de laatste, die levende, die dood geweest is. Zie, kijk Johannes, ik leef. Tot in alle eeuwigheden.

Daarin komt geen einde aan. Wat een ontmoeting. Wat een begin, van dit indrukwekkende bijbelboek, de openbaring. Van de Heer Jezus, aan Johannes.

Christus, die zijn discipel, als het ware, de hand oplegt. Hem troost, met de bekende woorden, ik ben. Wees niet bang. Ik zal er zijn, Johannes.

En over de hoofden van Johannes, zegt hij het tot de gemeente, en ook tot u en mij. Wat kunnen u en ik, het daar moeilijk mee hebben? Van die tijd, die nabij is.

Want wordt ons geloof, vaak niet op de proef gesteld. Kijk eens om je heen vandaag. Zoveel rampzalige gebeurtenissen, die zich snel opvolgen.

En dan de vraag van velen, waar is God? En waaruit blijkt, dat Jezus alle macht heeft, in hemel en op aarde? Door al die twijfelvragen, vallen we met ons geloof, als dood voor zijn voeten.

Oh, wat zouden we graag meer willen zien. Ja, we zouden meer van Jezus willen zien. Toch lees ik op diverse plaatsen in de Bijbel, wat het betekent om God te zien.

We weten uit ervaring er helemaal niets van. In de schrift lezen we, dat er mensen waren, die het wel hebben geweten. En ze zijn als doden neergevallen.

Dat lijkt wel, op de heiligheid van God. Wat voor ons hoogspanning is in een elektriciteitscentrale, dat is dodelijk voor een mens.

Niet aankomen. Een voorbeeld. Toen de profeet E.C. gilde verscheiding en de heerlijkheid van God zag, viel hij als dood neer.

Ook de profeet Daniel, die zeer geliefde man, bij God bekend. Maar toen hij de visioede van Gods machtige werken aanschouwde, ook viel hij ook als dood neer.

En toen de profeet Jezaja de heerlijkheid van God zag op zijn troon, vreeste hij voor zijn leven. Over heilig gesproken. Want, Jezaja zegt, ik was een rein.

De grote Mozes, de man Gods, die het Joodse volk door de woestijn leidde, veertig jaar. Als ook de profeet Elia, hebben we hetzelfde meegemaakt.

Deze twee pilaren, zou je kunnen zeggen, van het oude testament, Mozes en Elia, konden hun ogen, de heerlijkheid van God, niet verdragen. We kunnen dat lezen in deze overdenking.

Dat God zijn machtige vader hand legt, op een hoogbejaarde discipel, Johannes, in openbaring 1. Daarover gaat het in het begin, van het boek openbaring.

God die zijn hand legt, op zijn mensen, op zijn dienstknechten. En zo mogen wij, als nieuw testamentische christen het weten, dat zijn hand wordt gelegd op u, jou en mij.

Om met Psalm 139 te spreken, of te zingen, u legt uw hand op mij. U bent zo dichtbij. Een regel daarvoor staat nog, ik ben bevreesd.

Zeker, als kleine, nietige mensen, kunnen we best wel eens bang zijn. Bang voor de toekomst, bang voor dat het kan overkomen. Of wat er in die grote, kleine wereld van vandaag, staat te gebeuren.

in ziekte, in pijn, voor onze kinderen, en kleinkinderen. Zeker, het gaat om het geloof. Het gaat om hun toekomst.

Want zijn vaderhand, gemeente, is het allerbelangrijkste, voor u, jou en mij. Misschien voelde zij dat ook aan. Dat ook zij, net als Johannes, van schrik op de grond, file.

Waar was Johannes dan zo van geschrokken? Wel, ik denk van Christus' onvoorstelbare heiligheid. Zoals de bliksem flitst, en de donder spreekt.

Wat kan je tijdens het onweer, hoe indrukwekkend ook, klein en bang worden, voor dat enorme geweld. Ik kan me nog herinneren, dat in de periode, dat ik niet meer hoefde te werken, bij mijn vrouw en ik samen, naar de familie, zijn geweest in Canada.

En mijn neef en nicht, brachten ons naar de blokhut. 400 kilometer van Toronto vandaan. Daar zouden we dan, met z'n tweeën de nacht blijven, het weekend over.

Maandag zou ik een auto huren daar. Zet je alles binnen vannacht, want er loopt van alles op die hut.

Rond kwart over twaalf dachten we, het is wel tijd om nu naar bed te gaan. Een uur later, zaten we in een onweer, wat ik nog nooit heb meegemaakt.

Elke, elke flits was een slag. Alles stond in lichte laaien bijna. Geen auto, geen telefoon, en 25 kilometer van het dichtstbijzijnde dorpje.

Zo'n dorpje als het kleine huis op de Veluwe, zoiets, op de prairie. Johannes zat ook midden in die strijd, in die eenzaamheid, op dat stille eiland Padmos.

Een benauwde tijd. Spannende dagen, in een periode, dat ook de gemeente toen, van 2000 jaar geleden, zwaar werd vervolgd. Niet alleen nu, u leest toch ook opendoors, moet je je daar eens in verdiepen, wat ze daar meemaken.

Anno 2026. Vervolgd om hun geloof. En daarvoor was hij ook gevangen genomen, om zijn geloof. Hij was het land uitgezet.

Hij was verbannen. Hij moest monddood gemaakt worden. Zijn dagen waren eenzaam. Maar niet alleen. Hij moest denken, hoe hij eens met de Heere Jezus optrok.

Maar ook de periode van zijn lijden, hoe kwetsbaar en hoe nederig hij was. En is geweest. En nu, nu verschijnt Christus in prachtige, indrukwekkende gestalten.

Op dat stille eiland. In de Egeese zee. En we zien hoe Johannes volkomen wordt overweldigd. Hij ziet een andere waarheid van de Christus.

Hij ziet hier niet de nederige Jezus, die met ontferming bewogen was. tijdens zijn optreden op aarde. Maar broeders en zusters gemeente, hij ziet de majesteit van de hemelse koning.

Waar wij als mensen nog, nog geen voorstelling van kunnen maken. Een waarheid zo groot, zo indrukwekkend. Zo hebben Johannes, Petrus en Jacobus daarvoor al op de berg der verheerlijking het gezien.

Hoe de gestalten van de Heere Jezus veranderden in een hemelse glans. Hier was eigenlijk al een stukje hemel op aarde te zien.

Samen met Christus. Ja, zo heeft het geklonken op die berg der verheerlijking. Die stem als van een donder. Deze is mijn zoon, mijn geliefde. Hoort naar hem.

En later hebben we dat ook gezien bij de doop. Toen de duif neerdaalde, klonk weer die stem. Deze is mijn zoon, mijn geliefde. Op die berg die genoemd wordt, de berg der verheerlijking, verschenen Mozes en Elia.

Die waren toch dood? Ja, maar ze verschenen. Want in de nabijheid van Christus is geen dood. Ze spraken met de Heere Jezus en hij veranderde toen, hebben we gelezen, in een witte kleding van het fijnste linnen.

Zeg maar, hier zagen ze iets, iets van Gods machtige heiligheid. Tot moet dat wat geweest zijn. Toen ik erover nadacht. Dat moet wat geweest zijn voor die drie discipelen, om nooit te vergeten.

Het heeft maar even geduurd. En dan kijken we nu op een wereld van vandaag. Met zijn rijden en met zijn zeilen. Wat is het dan moeilijk te begrijpen?

Dat de wereld van twintig eeuwen Christendom op geen enkele wijze beter is geworden dan vandaag. Zijn gemeente leeft ook nog onder het kruis.

We zijn er nog niet. We zijn nog volop in de strijd. Onder dat kruis. Van misschien wel teleurstelling. Of mislukking.

Maar broeders en zusters, wees niet bang. Die tijd komt. Omdat hij heeft overwonnen. En daar komt het.

Hij legt zijn hand op zijn doodgeschrokken dienaar Johannes. Dat is het evangelie voor zijn gemeente vandaag. Hij wil ook zijn hand op u, op jou en mij leggen.

Denkt u eens in. Handen die op het kruis waren uitgespreid. Met die Romeinse spijkers er dwars doorheen. Doorboerde handen. Legt hij op een ieder die het van hem verwacht.

En prachtig zie je dat al in het oude testament. Als de priester zijn handen uitbreidt. Zoals we dat mogen doen aan het begin en het einde van een dienst. Wat de priester en wij in het algemeen doen, dat doet God bij u, bij jou en mij in het bijzonder.

Hij legt zijn hand op u. Zijn zegen is wat wij als mensen zo hard nodig hebben nu. Weet u het nog?

De heren zegen u en hij behoedde u. De heren doet zijn aangezicht over uw lichten en zij u genadig. Dat is het werk van Christus als hoge priester.

Hij ziet u. Hij kent u. En zijn doordringende ogen zien alles. Hij komt niet met een oordeel. Met een verwijt over u en mijn zwakheid.

Nee, hij legt zijn hand op ons. Hij is de priester die bidt en zegent. Deze hoge priester heeft gegeven zijn leven als een losprijs voor een ieder die op zijn uitnodiging wil komen.

Die tot hem komt zal leven. In de 23e psalm zegt David het zo mooi. Hoort u maar.

U verkwikt mijn ziel. Dat is een ander woord voor opwekkende kracht. Hij wil u en mij opwekken uit onze doodse slavheid. Hoewel door zijn hand op u en mij te leggen.

Op ons leven. Het is pinksteren geweest. De heilige geest is ons gegeven. Daar begint het boek Openbaring mee in hoofdstuk 1.

En we zien hoe een verschrikt mens kracht ontvangt. Door zijn aanraking. En hij geeft nieuwe levenskracht. Levenskracht. Moed en doorzettingsvermogen.

Jazeker. God zegent. Hij schenkt kracht. Van geloof en kracht om lief te hebben. Met de opwekkende woorden die ons naklinken.

Die neemt u mee. Wees niet bang. Ook niet wat er morgen gaat gebeuren. Ook niet wat de journaals ons morgen vertellen. Of wat er weer in de krant staat. Dat is de boodschap van Openbaring.

Wees niet bang. Heel bijzonder. De... De... Dan moet ik het goed zeggen. Daniel...

Moet de provincie afsluiten. U kunt dat lezen in Daniel 12. En gij Daniel... Ga het einde tegemoet.

Zo staat het er. Sluipt de woorden van de provincie. Velen zullen onderzoek doen. En... Daar komt het. De kennis zal vermieden. Dat is onze tijd. Daniel sluit het af.

En Johannes krijgt het te zien. Als ik het verkeerd zeg moet u me maar korrigeren. Maar ik denk dit. Bij het heiligavondmaal van de Heer Jezus met zijn discipelen.

Kruipt Johannes tegen de heiland aan. U kunt dat lezen. De anderen zien dat. En die zeggen tegen...

Wat gebeurt er met hem? Dan zegt de Heer Jezus iets bijzonders. Tegen zijn discipelen. En tegen u en mij. Als ik wil... Dat hij blijft totdat ik kom.

Dat gaat u niet aan. Ik persoonlijk denk dat deze tekst te maken heeft. Dat Johannes alles te zien krijgt. Want wij hebben een God van het verleden.

We hebben een God van de heden. Maar we hebben ook een God van de toekomst. En die spreekt diezelfde woorden uit. Verleden, heden en toekomst. Wees niet bang gemeente.

Wees niet verontrust. Want alles ligt in mijn doorboorde handen. Ook het hele wereld gebeuren. Ligt in zijn handen. Wees niet bang.

Als u verder leest in dat laatste boek. Dan zult u schokkende dingen zien. Wees niet bang. Wij, u en ik, hebben toch een heiland.

Die zijn handen op ons legt. De openbaring is toch een boek dat ons vertelt. Wees niet bang. Mensen worden bang en angstig over de verschrikkelijke visionen die beschreven staan.

Maar de openbaring laat ons zien hoe deze wereld in elkaar zit. Daarom, de boodschap van zijn gemeente is niet anders dan de boodschap die hij ons heeft geleerd.

Wees niet bang. Het ontbrak Johannes aan kracht van hemzelf. En ik moet u eerlijk zeggen, ook bij het klima van de jaren merk je wel dat ook jouw eigen kracht minder wordt.

Ik ken dat wel. Hoe is dat met u en mij? Hoe vaak ontbreekt het ons allen aan kracht? Wat is het machtig dat de Heer ons niet met allerlei verwijten komt.

Zo van, wat bent u, wat ben jij toch, klein gelovig. Ook niet met een vernietigend oordeel over onze twijfels. Nee, nee, niet zo.

Hij weet dat wel. Hij legt zijn hand op u. Als we de Bijbel aan het lezen zijn, of samen tijdens de Bijbelstudie, dan is het de Heilige Geest die zijn hand op ons legt.

Dan worden we gezegend. Dan worden we getroost. Dan worden we bemoedigd. Dan worden we opgericht. Met die geweldige kracht.

Die we mogen ontvangen door zijn altijd liefdevolle zegen. Genade zij u en vrede. Oh ja, weet u het nog? Door boorde handen legt de verheerlijke Christus op zijn volgelingen.

Ten eerste hebben we gelezen over de zeven boodschap, wat zullen we zo goed doen, zevenvoudige boodschap aan de zeven gemeenten in Azië.

Gaat het dan alleen om die gemeenten? Nee. Het is een boodschap voor alle gemeenten, van alle plaatsen, van alle tijden, ook voor vandaag.

En tenslotte mag Johannes schrijven over wat naar deze nog allemaal gaat geschieden. En we zien de lijn naar de toekomst die al getrokken wordt.

Paulus schrijft dat aan de gemeente. Het geheimenis van de wetteloosheid is al begonnen. Wilt u bewijzen hebben? Zet je nieuws maar aan.

Lees eens, kijk maar naar de journaals. Dat is de wereld van vandaag. Die eindtijd is al begonnen. Het is geen hobby van mensen.

Die eindtijd is al begonnen bij de eerste komst van Christus. Er zijn al vele antichristenen opgestaan. Ook dan zeg ik, kijk maar om u heen.

Zegt de oude apostel Johannes in zijn eerste brief. Maar weet u, er komt nog een antichrist. En de Bijbel benoemt deze de wetteloze.

De hele wereld zal straks in zijn macht liggen. Wat zeg ik nou? Hij krijgt de wereld tijdelijk in zijn macht.

Totdat. Totdat Christus ingrijpt. En de oude slang grijpt. Ook dat kunt u lezen in openbaring 19 en openbaring 20.

De Heer Jezus zal deze doden. Bij zijn komst. Johannes noemt deze antichrist het beest in openbaring. Ja, broeders en zusters.

Het gaat inderdaad naar een climax. Het gaat naar zijn toekomst. Hij, onze Heer en Heiland. Hij is het die alle macht heeft in de hemel en op de aarde.

Daarom. Daarom. Wees niet bang. Wees niet bevreesd. Hij is overwinnaar. U en ik mogen in hem zijn meer dan overwinnaars.

Ga dan maar met de Heer Jezus. En u zult ervaren. Dat zijn hand op uw leven ligt.

Is dat verdienste voor jezelf? Nee hoor. Dat is genade. Dat is genade. Hij zal zijn duurgekochte gemeente straks thuis brengen.

En dat duurt niet zo lang meer. O nee. U hoort mij niet zeggen wanneer. Maar dat de tekenen van de tijd ons heel duidelijk oproepen.

Om vaakzaam te zijn. Want al deze dingen zullen geschieden. Hemel en aarde zullen voorbij gaan.

Maar die woorden van hem zullen niet voorbij gaan. Die zijn levendig. Die mogen we meenemen. Dat is onze troost. Of wat we vroeger misschien al eerder.

U kent er nog de Heidelberger. Steek je hand eens op. Wat is uw enige troost? Weet u het nog? In leven en in sterven. Dat ik niet mijns. Maar mijns getrouwen zalig maken.

Jezus Christus eigendom ben. Misschien horen de christelijke vermeerderen me nou. Maar dat is zo. Dat zijn prachtige woorden. Die we tot ons hart mogen laten spreken.

Dat we zijn eigendom zijn. Gekocht en betaald. En zo legt de Heer Jezus zijn handen op Johannes.

En op zijn gemeente. Op u, jou en mij. Op onze kleine kindertjes. Op onze achterkleinkinderen. Wat je zo mooi is.

Hij oordeert die kinderen niet. Die kinderen hebben ook niet gezonderd. Ja, zeggen ze. In zonde geboren natuurlijk. Nee. Kleine kinderen hebben niet gezonderd.

Het is de Heer Jezus die zegt. Laten de kinderen. Grote mensen. Word als de kinderen. Laten kindertjes tot mij komen. Verhindert ze niet.

Want voor hen. Daar komt die. Is het koninkrijk der hemelen. Heerlijk he. Dat je je kleine kinderen al mag weten.

Dat ze onder zijn hoeden zijn. Bijzonder. De laatste dingen zijn begonnen. Laten we erop voorbereid zijn.

De Bijbel spreekt erover. De Bijbel waarschuwt. Daarom mag en moet de apostel Johannes het opschrijven. Voor zijn gemeente. Eens. Zullen al Gods kinderen.

Ze thuiskomen. O ja. Hoe zullen we thuiskomen. Met betraande ogen. Dan lees ik in openbaring.

Over die nieuwe hemel. En die nieuwe aarde. Dan zullen de tranen. Worden gewist. Om nooit meer. Te huilen. Dan.

Zijn we thuis. Zijn gemeente wordt straks. Opgenomen. Bent u er ook van overtuigd? Lees dan maar. Wat Paulus daarover zegt.

In 1 Thessalonians 4. Dan verder versen 13 tot 18. Hij eindigt in vers 18. Troost elkaar dan. Met deze woorden. Niet alle zullen we ontslaven.

Maar in een ondeelbaar ogenblik. Bij het geklank. Van die bezuin. Die al geklonken heeft. Daar op pad moest. Bij Johannes. Bij het geklank van de bezuin. Zullen eerst de graven open gaan.

Van allen die in Christus. Zijn ontslapen. Daarna. Zullen wij levende. Heeft u hoogtevrees? Nee hè. Met hem opgenomen worden. De heren tegemoet.

In de lucht. Zo. Zullen we. Altijd. Met de heren wezen. Onbegrijpelijk. Dan moet je even denken. Aan hemelvaart. Dan zie je de heren Jezus.

Opgenomen worden. Naar de hemel. Straks. Zal dat voor de wereld. Onzichtbaar zijn. Tot slot. Ik denk dat er heel veel mensen zullen zeggen. Waar is hij en zij toch gebleven.

Die zien we niet meer. Nee dat klopt. Dat is ook een getuige. Straks. Vele. Zullen komen. Van noord en zuid.

En oost en west. Tot. Aan de voet. Van het kruis. En daar gemeente. Daar reddingsark. Is verlossing.

Altijd. Geweest. Ik wens u allen. Die machtige vaderhand. Op u. Op uw leven. Van elke dag. Ga zo.

Het nieuwe seizoen is straks in. Hier. In deze gemeente. En kijk uit. Met elkaar. Tot die dag komt. En hij komt eraan. Wees. Niet.

Befreesd. Halleluja. Zou ik zeggen. Mara. Nata. Amen. Mij is gevraagd om.

Ook met jullie samen. Te danken. Dat willen we dus graag doen. Almachtige. Liefdevolle vader in de hemel. Zo danken we u. Zo danken we u ook voor.

Het onderwijs vanuit. Dat prachtige boek. De openbaring. Van de Heer Jezus. Aan Johannes. Maar ook aan ons. Dat we dat mogen lezen. Als een troostboek.

Voor zijn kinderen. Wilt u ook met dit deel van uw gemeente gaan. Met alle toestanden. En alles wat er gebeurt. Wilt u ook. Deze gemeente zegenen.

Van de jongste tot de oudste. Wees ook met onze kindertjes. Houdt u ze vast. Heren. In u. Ga met ons mee. Ook deze zondag. En laten we weten mogen.

Heel persoonlijk. Dat uw machtige vaderhand. Op ons rust. Dat hebben we niet verdiend. Het is genade. Genade. Om Christus wil.

En we danken u. Dat u die weggegaan bent. Die wij nooit hadden kunnen gaan. Langs de Via de la Rosa. Naar de Heuvel Gogota. Heeft u voor ons.

Eens en voor altijd. De prijs betaald. De straf die ons tevreden bracht. Werd op u gelegd. En door zijn striemen. Werd ons genezing gegeven.

En die doorboorde handen. Legt hij op een ieder van ons persoonlijk. Van de jongste. Tot de oudste. Dan kunnen we alleen maar zeggen. Dank u wel.

Heer Jezus. En we roepen met heel uw gemeente. Kom. Heer Jezus. Ja. Alsjeblieft. Zoals openbaring 22 eindigt.

Kom. Heer Jezus. Ja. Kom. Alsjeblieft. Haastig. Dank u wel. Heer Jezus. Amen. MUZIEK.