Israel en het Lam

Date
Aug. 2, 2026
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen, shalom. Fijn om elkaar te begroeten op deze eerste dag van de week.! De dag van het nieuwe begin, de dag van de opstanding, de dag van de overwinning, de dag van het nieuwe leven.

Wat een bijzondere dag. En dat we zo ook in vrijheid kunnen samenkomen en ook het woord van de heren mogen gaan lezen en met elkaar overdenken. Ik wil met jullie lezen uit het boek Openbaring. Dat zijn jullie niet zo van mij gewend, want ik spreek meestal uit het Oude Testament.

Maar Openbaring is eigenlijk een boek wat in het Nieuwe Testament staat, maar eigenlijk in het Oude thuis hoort. We gaan het zo meteen met elkaar bekijken. Vanhoofdstuk 5, Openbaring 5, vers 1 tot en met 14 gaan we lezen.

Dus Openbaring 5, vers 1 tot en met 14. En ik zag in de rechterhand van hem die op de troon zat een boekrol, van binnen en van buiten beschreven, verzegeld met zeven zegels.

En ik zag een sterke engel die met luide stem uitriep, wie is het waard de boekrol te openen en zijn zegels te verbreken? Maar er was niemand in de hemel en ook niet op de aarde of onder de aarde die de boekrol kon openen of hem inzien.

En ik huilde erg, omdat er niemand werd gevonden die het waard was die boekrol te openen, te lezen of in te zien. En een van de ouderlingen zei tegen mij, huil niet, zie de leeuw die uit de stam van Judaïs, de wortel van David, heeft overwonnen om de boekrol te openen en zijn zeven zegels te verbreken.

En ik zag en zie, te midden van de troon en van de vier dieren en te midden van de ouderlingen stond een lam als geslacht. Met zeven horens en zeven ogen.

Dat zijn de zeven geesten van God die uitgezonden zijn over heel de aarde. En het kwam en heeft de boekrol genomen uit de rechterhand van hem die op de troon zat. En toen het die boekrol genomen had, wierpen de vier dieren en de 24 ouderlingen zich voor het lam neer.

Ze hadden elk een citer en gouden schalen vol reukwerk. Dit zijn de gebeden van de heiligen. En ze zongen een nieuw lied. En zei, u bent het waard om de boekrol te nemen en zijn zegels te openen.

Want u bent geslacht. En u hebt ons voor God gekocht met uw bloed uit elke stam, taal, volk en natie. En u hebt ons voor onze God gemaakt tot koningen en priesters.

En wij zullen als koningen regeren over de aarde. En ik zag en hoorde het geluid van vele engelen rondom de troon. Van de dieren en van de ouderlingen. En hun aantal bedroeg tienduizendtallen en duizenden duizendtallen.

En ze zeiden met luide stem, het lam, dat geslacht is, is het waard om de kracht te ontvangen. En rijkdom en wijsheid, sterkte, eer, heerlijkheid en dankzegging.

En elk schepsel dat in de hemel, op de aarde, onder de aarde en op de zee is. En alles wat erin is, hoorde ik zeggen. Aan hem die op de troon zit en aan het lam.

Zei de dankzegging, de eer, de heerlijkheid en de kracht in alle eeuwigheid. En de vier dieren zeiden amen. En de 24 ouderlingen wierpen zich neer.

En een baden hem die leeft in alle eeuwigheid. Tot zover de lezing uit het woord van God. Ja, dat boek Openbaring is natuurlijk een heel bijzonder boek.

Er zijn heel wat commentaren opgeschreven. Er zijn heel wat ideeën over wat je daar nou uiteindelijk voor conclusies uit kunt trekken. Toen ik van de week bij mijn dagelijkse portie Bijbel lezen bij dat hoofdstuk 5 van Openbaring kwam.

Toen viel mij iets op en dat wil ik vanmorgen ook met jullie delen. Uiteindelijk gaat het vandaag over Israël en het lam. In de situatie daar dat er niemand was die die boekrol die in de hand van God de Vader is, kon aannemen, kon openen en die kon inzien.

Dan wordt er uiteindelijk gezegd, ja de leeuw die uit de stam van Juda is, de wortel van David, heeft overwonnen om de boekrol te openen en zijn zeven zegels te verbreken. De leeuw uit de stam van Juda.

De leeuw de koning van de dieren. En eigenlijk worden we meteen meegenomen naar het eerste Bijbelboek. Genesis. Openbaring en Genesis hebben heel veel met elkaar te maken.

In Genesis vinden we het begin van de dingen. In het boek Openbaring vinden we het einde van de dingen. Ik heb al een keer een broeder ontmoet die was toch een beetje van de weg afgedwaald. Die zei ja, er zijn wel theologen die zeggen dat dat boek Openbaring eigenlijk helemaal niet in de Bijbel thuis hoort.

De theologen, zei ik toen maar. Want het is uiteindelijk zo ontzettend bekend en zichtbaar dat die twee boeken onlosmakelijk met elkaar verbonden.

Het boek van het begin, Bereshit, in het begin en het boek van het einde, het boek Openbaring. En de leeuw die uit de stam van Juda is. In Genesis 49 vers 9 staat dat Jacob over Juda zegt.

Juda is een leeuwenwelp. Van je prooi ben je opgestaan mijn zoon. Heeft zich gekromd, zich als een leeuw neergelegd, als een leeuwin. Wie zal hem doen opstaan?

De leeuw, een beeld van de zoon van God, van de overwinnaar. De leeuw die uiteindelijk maar één keer in het boek Openbaring wordt genoemd. Alleen hier.

En als dan uiteindelijk daarvan gezegd wordt dat hij de wortel van David is. Dat betekent dat hij aan het begin van David zijn leven staat. Dat hij de oorsprong is van David.

Die hele belangrijke koning van Israël. En die leeuw is dus een beeld van de God van de zoon van God. God de zoon die David heeft voortgebracht.

En uiteindelijk ook aan David en met David verbonden is. En als je dan verder kijkt en met elkaar kijken we dan wat Johannes zag. Dan wordt er over die leeuw gesproken en dan ziet hij een lam staan.

Een lam staande als geslacht. De leeuw blijkt een lam te zijn. En dat lam dat vind je nu voor de eerste keer in het boek Openbaring van de 27 keer.

27 keer wordt lam genoemd. Eén keer een lam en verder altijd het lam. En dat is 27 keer 3 keer 3 keer 3 keer 3.

3 keer 3 keer 3 is uiteindelijk 27. Best wel bijzonder zo'n getal terug te vinden waar dat woordje of dat getal 3 in haar voorkoop komt. Nou die leeuw die heeft overwonnen om de boekrol te openen en zijn zegels te verbreken.

Zo wordt dat dan gezegd. Maar dan blijkt dus dat lam daar te staan. En dat lam dat is geslacht. En daarom bent u het waard de boekrol te nemen en zijn zegels te openen.

De overwinning van de leeuw. En de overwinning van dat lam. De overwinning van dat leeuw. Geweldige krachtige figuur. De koning van de dieren.

En dan een lam. Zo teer. Zo zwak. Zo hulpeloos bijna. En dat lam dat is inderdaad geslacht.

Maar het staat. En dat betekent dat het natuurlijk de gekruisigde en de opgestane Heer Jezus vertegenwoordigt. Het is een beeld van de Heer Jezus. Hij is de overwinnaar.

En hoe heeft hij overwonnen? Door geloof. Hij is in het geloof de weg gegaan. Die God de Vader voor hem had uitgedacht en uitgestippeld. En door geloof.

Heeft hij die overwinning behaald. En het is ook later. In de Johannesbrieven. Dat. Wat overwint de wereld? Ons geloof. Dat is niet iets heel krachtigs.

En makkelijk om te zien. Als iets van nou dat is ongelooflijk sterk. Maar het geloof dat is inderdaad een kracht van God. De overwinnaar door geloof.

Dat boek Openbaring is een bijzonder boek. En er zijn zoals ik al begon heel veel verschillende ideeën en meningen over. Maar ik geloof dat het uiteindelijk alles te maken heeft met Israël.

Het boek Genesis. In het boek Genesis vinden we uiteindelijk aan het eind Israël. De twaalf zonen van Jacob. Daar heeft God als het ware naartoe gewerkt. Vanaf Genesis 1 werkt God toe naar dat hele bijzondere volk.

Dat volk wat er nooit geweest zou zijn als God niet ingegreep had. Ik heb het ongetwijfeld al meer gezegd omdat ik het er iedere keer weer over verwonder. Dat Israël er nooit geweest zou zijn als God niet drie wonderen had gedaan.

In de moederschoten van drie vrouwen. Bij Sarah. Bij Rebecca. En bij Rachel. En het wonder is dat het Israël dat is een schepping van God.

Het is een werk van God. En ik geloof dus dat het boek Openbaring daar ook alles mee te maken heeft. Hoe komt God uiteindelijk met Israël tot zijn einddoel?

Nou dat zie je aan het eind van de Openbaring. Het nieuwe Jeruzalem. Waar wij als gemeente naar mijn mening ook een plaats in zullen hebben. Maar het gaat in het boek Openbaring uiteindelijk over wat er gaat gebeuren in de dag des heren.

Het boek Openbaring begint met Johannes die dat dan schrijft dat hij op Padmos is. En dat hij dan zegt dat hij in de dag des heren is.

Ik was daar op dat eiland Padmos. En uiteindelijk was ik degene die daar op het pad omwille van het woord van God.

En het getuigenis van Jezus Christus. Verschil van inzicht over. Er zijn er, de meesten zeggen dan, was daar om dat hij als gelovige gevangen gezet was op dat eiland.

Er zijn er ook die zeggen, nee hij was daar naartoe gebracht om uiteindelijk die Openbaring te ontvangen. Het is het boek De Openbaring van Jezus Christus die God hem gegeven heeft. Soms hoor je wel eens, ja wacht, alleen zijn het Openbaringen.

Dat is niet bijbels. Want het is maar één Openbaring. Het boek Openbaring is één Openbaring. Van de Heer Jezus Christus. En dat heeft God aan Jezus Christus gegeven.

Zo begint het boek. En uiteindelijk moet dat aan zijn dienstknechten bekend worden gemaakt. Om aan zijn dienstknechten te laten zien wat er spoedig moet geschieden.

Wie zijn die dienstknechten? Dat is in de eerste plaats Israël. In het oude testament wordt Israël iedere keer opnieuw, ook vooral bij de profeten, als de dienstknechten van God aangewezen.

Natuurlijk wij in de toepassing, wij zijn natuurlijk ook in dienst van de heren. Maar het is in de eerste plaats Israël dat de dienstknechten van God voortgebracht heeft.

En die dag des heren, dat is de dag waarin uiteindelijk God met Israël en met deze wereld tot zijn doel komt. Dat gaat niet over de zondag, zoals sommigen dat eruit leggen.

Ik was op zondag in de geest, enzovoort, enzovoort. Nee, daar staat, ik was in de geest op de dag des heren. Hij was door de geest in de dag des heren geplaatst.

Zoals Ezekiel, in het boek Ezekiel, vanuit Babel naar Jeruzalem wordt gebracht in de geest. Zo is Johannes in de geest op de dag des heren geplaatst. In de dag des heren.

En uiteindelijk gaat hij daar horen dingen die alles met die dag van de heren te maken hebben. Dat is denk ik heel belangrijk om dat te zien. Dus in feite vanaf Genesis, van openbaring 1 tot aan het laatste hoofdstuk, dat heeft in feite alles te maken met die dag des heren.

Goed, als je het anders ziet mag het van mij ook, maar zo zie ik dat. En het geweldige is dat uiteindelijk dan daar dat lam wordt genoemd. Dan ging ik daar eens over nadenken.

Over dat lam. Omdat dat dus in het boek openbaring 27 keer voorkomt, dat lam, dat betekent uiteindelijk natuurlijk wel iets heel belangrijks. En hoe zit dat nou eigenlijk met dat lam?

Nou, het lam kom je voor de allereerste keer tegen, waar broeder Koen vanmorgen net niet aan toekwam toen hij de bid stond te openden met een stukje uit de Bijbel uit Genesis 22. Daar zijn een vader en een zoon op weg naar het land Moria.

Daar zijn ze aangekomen. En dan gaan ze daar die berg op. En dan is het heel belangrijk om te zien dat in de eerste plaats daar uiteindelijk dan die zoon zegt, mijn vader.

En dan zegt die vader, hier ben ik, mijn zoon. Dat woordje mijn erbij. Mijn vader. Mijn zoon.

Wat een geweldig beeld van God de vader en God de zoon. De Heer Jezus die heel vaak in het Johanneshevenheel spreekt over zijn vader, mijn vader. En God die tot de Heer Jezus gesproken heeft, u bent mijn zoon.

De geliefde in wie ik mij wel behagen heb. Een geweldig beeld. En daar zegt dan die zoon tegen die vader, mijn vader, waar is het lam?

Niet waar is een lam? Waar is het lam? Hier staat eigenlijk het begin van het volk van Israël. De stamvader van Israël, Abraham.

En de volgende stamvader. Die vragen waar is het lam? En dan zegt Abraham profetisch, ja de Heer, God zal zichzelf een lam ten brandoffer voorzien, mijn zoon.

Er staat heel bijzonder, God zal zichzelf. Er staat niet God zal zelf. Nee, er staat God zal zichzelf. God zal voor zichzelf in een lam ten brandoffer voorzien, mijn zoon.

Dat lam van God is in de eerste plaats voor God zelf. En dat is die zoon, die uiteindelijk dan door de Bijbel heen zichtbaar wordt.

En daar willen we even naartoe gaan als het ware. De dag van ik ben, de dag des Heeren, is dus naar mijn mening de dag, de periode waarin God handelt met Israël.

En met volken die daarmee te maken hebben. En daar uiteindelijk dat het boek openbaring daarover gaat. Dat lam in openbaring, dat staat te midden van de troon, staat er in mijn vertaling.

Maar letterlijk moet je eigenlijk lezen in het midden van de troon. Want te midden van de troon, dat staat te midden van de troon en van de ouderlingen en van de vier dieren. Dus met andere woorden, ja, daar waren de ram zo'n beetje in diezelfde buurt.

Maar er staat heel nadrukkelijk dat hij in het midden, dat lam is in het midden van de troon, met andere woorden, dat zit op de troon. En staat in het middelpunt, want om hem heen zijn dan die 24 troon van die ouderlingen.

Daarom heen zijn dan die vier wezens, want die zitten om de troon van God. Het lam staat in het midden, het lam staat centraal. En dat is ook het centrale thema van de Bijbel.

De Heer Jezus staat centraal. Christocentrisch is de schrift. Van het begin tot het einde. Waar is het lam?

God zal zichzelf in een lam ten brandoffer voorzien, mijn zoon. Het was een brandoffer wat gebracht moest worden. Een offer van toewijding, van overgave.

En daar zien we natuurlijk uiteindelijk de Heer Jezus in, in zijn eerste drie uur aan het kruis. Toen hing hij daar in het zondig en hing hij daar als het volmaakte lam.

Als de volmaakte mens die zichzelf aan God de Vader overgaf. Dat lam, dat speelt een cruciale rol in de geschiedenis van Israël.

De eerste keer dat je het lam tegenkomt is dus daarbij de berg Moria. De tweede keer dat er over het lam gesproken wordt, is bij de uitocht uit Egypte.

Daar staat in Exodus 12, vers 3 tot 7, spreekt tot heel de gemeenschap van Israël. Op de tiende van deze maand moet ieder voor zich een lam per familie nemen, een lam per gezin. Een gaaf mannelijk eenjarig stuk kleinvee moet gij nemen.

En gij kunt dit nemen van de schapen of van de geiten. U moet het in bewaring houden tot de veertiende dag van deze maand. En heel de verzamelde gemeenschap van Israël zal het slachten tegen het vallen van de avond.

Het lam is hier het middel tot verlossing.

Tot uitweg, tot de verlossing van de slavernij. En door achter dat bloed te schuilen, dat bloed wat op die bovendorpel en aan de zijposten van die deuren was gesmeerd, dan was je veilig.

Dan ging dat oordeel aan je voorbij. Het verderf ging voorbij. Nou ja, je ziet natuurlijk meteen ook een kruis in de bovendorpel en dan de twee zijposten.

Dat was in feite het kruis wat je daar al in zag. En het is uiteindelijk dat daar de joden dus uiteindelijk de verlossing door kregen.

Dat lam moest geslacht worden in de avondschemering. In de schemering, dus rond een uur of drie. En dat was het moment waarop de Heer Jezus zijn leven aflegde op het kruis van Golgotha.

Dat was ongeveer het negende uur staat er. En toen gaf hij de geest. Op grond van het bloed van dat lam met Israël door ik ben bevrijd uit het slavenhuis Egypte.

En dat wordt ten nacht iedere keer opnieuw weer benadrukt. Ik heb jullie uit de slavernij gehaald. En waarom dienen jullie dan de afgoden? Ik ben degene die je bevrijd hebt.

En dan ga je zelf slaven worden van goden die geen goden zijn. Aan dat lam moest elke dag gedacht worden. In nummer 28 vers 3 tot 10.

Ik ga even lezen. Nummer 28 vers 3 tot 10. Nummer 28 vers 3.

U moet dan tegen hen zeggen dit is het vuuroffer dat u ik ben moet aanbieden. Elke dag twee lammeren voor een jaar oud. Zonder enig gebrek als een voortdurend brandoffer. Het ene lam moet u smorgens bereiden.

En het andere lam moet u tegen de afvallen van de avond bereiden. Met een tiende evameelbloem als graanoffer gemengd met een kwart hingestoten olie. Het is het voortdurende brandoffer dat op de berg Sini werd ingesteld als een aangename geur.

Een vuuroffer voor ik ben. Het bijbehoorde plengoffer moet een kwart hin zijn per lam. In het heiligdom moet u het plengoffer van sterke drank voor ik ben uitgieten. En het andere lam moet u tegen het vallen van de avond bereiden.

U moet het bereiden zoals het graanoffer en als het bijbehoorde plengoffer. Een vuuroffer van aangename geur voor ik ben. De tabernakel is klaar en God geeft opdracht om iedere morgen en iedere middag, bijna avond, een lam te slachten.

Op Shabbat moesten dat er twee zijn in de morgen en twee in de avond. En door de tijd heen, vanaf dat tweede jaar dat ze, want het eerste jaar was die tabernakel gebouwd natuurlijk, dus in het tweede jaar begon die offerdienst.

Ik heb het een beetje uitgerekend, maar in die tijd van die 38 jaar, 39 jaar in de woestijn, zijn er 27.500 lammer geslacht. Iedere morgen en iedere avond op Shabbat, morgens twee en avonds twee.

Waarom? Om Israël erbij te bepalen, jullie zijn alles verschuldigd aan het lam. Dat lam speelt voor Israël een gigantisch belangrijke rol. Anders zou de Heer dat natuurlijk niet op zo'n manier in die offerdienst hebben kunnen laten zien.

Het eerste lam moest om negen uur, morgens, en het tweede om drie uur, middag. Precies de tijd dat Heer Jezus gekruisigd werd, op het zesde uur, dat ligt dan in de tellingen, maar op het zesde uur, dat was negen uur, ochtend is hij gekruisigd.

Toen werd dat eerste lam geslacht in de tempel. En smiddels om drie uur, toen hij zijn leven aflegde, werd het tweede lam geslacht in de tempel. En zo was dat in feite een geweldige heenwijzing.

De volgende keer dat je over dat lam leest, is in Isaiah 53. Waar staat er als een lam werd hij ter slachting geleid. En staat er als hij zijn ziel tot een schuldoffer gesteld zal hebben, zal hij nageslacht zien en hij zal de dagen verlengen.

Als hij zijn ziel tot een schuldoffer gesteld zal hebben. Dat is inderdaad dat lam wat stierf om drie uur middags.

Het brandoffer was het eerste lam en het zondoffer, schuldoffer, was het tweede lam. De Heer Jezus is geboren en aan zijn openbare bediening begonnen.

En dan ziet Johannes, de doper, ziet de Heer Jezus aankomen. En je leest dat in Johannes 1, ongetwijfeld heel bekend. Waarvan hij zegt, zie het lam van God dat de zonde der wereld wegneemt.

Dus het wordt steeds duidelijker wie dat lam is. Johannes, een priester, wijst hem aan. Zie het lam van God dat de zonde der wereld wegneemt.

Wat is dat geweldig. Als het lam zo verbonden is met Israël door het Bijbel heen. Dan kan het niet anders naar mijn inzicht dat het boek Openbaring alles te maken heeft met Gods handelen over Israël in de toekomst.

Dat lammetje dat broos, zwak, kwetsbaar en zwak is. In de Korintherbrief zegt Paulus, want hoewel hij gekruisigd is door zwakheid, leeft hij toch door de kracht van God.

Ook wij zijn immers zwak in hem, maar wij zullen ter opzichte van u leven met hem door de kracht van God. Hij is gekruisigd door zwakheid. Letterlijk staat eruit, gekruisigd vanuit zwakheid.

Daar gaf hij zijn leven voor mij, voor jou, voor u. En ik hoop dat we allemaal hem ook als zodanig kennen. Want het heeft natuurlijk alles te maken met Israël, maar door Israël heen heeft het ook alles te maken met ons.

Want die boodschap van dat lam is door Israël uitgedragen in de Bijbel die we hebben en in de verkondiging. Dat kleine lam, nu terug naar de openbaring.

Dat kleine lam, dat is de uitvoerder van het oordeel. In het boek openbaring hoofdstuk 6, daar lees je natuurlijk dat dat lam die zegels gaat openen. En het lam opent het eerste zegel en uiteindelijk opent hij dan ook nog het zesde zegel.

En als er dan het zesde zegel staat in het boek openbaring hoofdstuk 6, vers 12. En ik zag toen het lam het zesde zegel geopend had. En zie je, er kwam een grote aardbeving.

En de zon werd zwart als een harenzak. En de maan werd als bloed. En de sterren van de hemel vielen op de aarde zoals een vijgenboom zijn onrijpe vijgen afwerpt. Als er door een harde wind wordt geschud.

En de hemel weekt terug als een boekrol die wordt opgerold. En alle bergen en alle eilanden werden van hun plaats gerukt. En de koningen van de aarde, de groten, de rijken, de oversten overduizenden, de machtigen.

En alle slaven en vrije mensen verborgen zich in de grotten en tussen de rotsen in de bergen. En ze zeiden tegen de bergen en de rotsen, val op ons. En verberg ons voor het aangezicht van hem die op de troon zit.

En voor de toorn van het lam. Want de grote dag van zijn toorn is gekomen. Aangebroken. En wie kan dan staande blijven? Dat kleine lam.

Wat zo onschuldig ons gepresenteerd wordt. En dat is hij natuurlijk, de Heer Jezus. Hij is voor ons tot zonde gemaakt. Hij is degene die uiteindelijk het oordeel van God over deze wereld zal brengen.

Het boek Openbaring laat ons heel veel zien. En er zijn een heleboel die zeggen, ja het is een volgorde. Eerst dit en dan dat en dan dat. Maar ik persoonlijk geloof dat je iedere keer opnieuw hetzelfde weer tegenkomt.

Alleen vanuit een ander gezichtspunt gezien. En als zodanig wordt ons steeds duidelijker gemaakt. Wat iets uiteindelijk teweeg brengt. Het belangrijkste is natuurlijk.

Dat we zien dat dat lam. Dat lam dat wordt vanaf nu. In Openbaring 5, 6. Wordt dat natuurlijk iedere keer genoemd. 27 keer. Ongelooflijk.

Iedere keer opnieuw weer het lam. Verberg ons voor de toren van het lam. Wat is het geweldig. Dat wij door genade hebben mogen horen.

En mogen geloven dat die toren van God achter ons ligt. Dat de heer Jezus die toren op zich genomen heeft. In Isaiah 12 staat. Dat Israël in de toekomst zal zeggen.

Loof de heren. Want u bent toornig op mij geweest. Maar uw toren is afgekeerd. En u troost mij. En dat woordje afgekeerd.

Dat is eigenlijk het woordje soep in het Hebraïs. Dat betekent teruggekeerd. U was toornig op mij. Op Israël. Maar uw toorn heeft zich afgekeerd. Dat woordje toren. Dat lees je met betrekking op Israël.

Heel veel keer. In de woestijnperiode. De eerste keer dat je het leest. Bij Mozes. Dat Mozes die verzint allerlei uitvluchten. Om niet naar Egypte te hoeven gaan.

En toen werd de heren toornig op hem. En iedere keer opnieuw lees je in de woestijnperiode. Dat als het volk weer in opstand komt. En de toren van God ontbrandde tegen Israël.

En dat zie je door het hele oude testament. Iedere keer opnieuw werd ook door de profeten aangeduid. Uiteindelijk die toren van God die niet te houden is. Dat oordeel dat niet te houden is. Vanwege wat Manasse gedaan heeft.

In al die afgoderijen. En verschrikkelijke dingen die erbij horen. Maar voor ons ligt die toren gelukkig achter ons. Want die toren is teruggekeerd op de heren zelf.

Het is de heren Jezus die die toren heeft willen dragen. Op het kruis van God. Goedhouden voor jou en voor mij. Voor u. Voor deze wereld. En dat is belangrijk dat we dat geloven. Dat we dat ons toe-eigenen.

Voor ons als gemeente. Als lichaam van Christus. Geldt iets anders. Als het gaat over. Verbergend voor de toren van het lam. In de Thessalonissense brief.

In 1 Thessalonissense 1 vers 10. Daar staat. Want zij vermelden zelf over ons.

Hoe we zeer wij ingang bij u gekregen hebben. En hoe u zich van de afgode tot God bekeerd hebt. Om de levende en waarachtige God te dienen. En zijn zoon uit de hemel te verwachten.

Die hij uit de doden heeft opgewekt. Namelijk Jezus die ons verlost van de komende toren. Hij verlost ons van de komende toren. Hij heeft ons natuurlijk al verlost in principe.

Maar dat is voor mij ook een aanwijzing. Dat de gemeente door de heren wordt weggehaald. Voordat die toren van God over deze wereld komt. Hij verlost ons van de toekomende toren.

Het staat niet vanuit in het Grieks. Het staat gewoon van de toekomende toren. We hebben niks met die toren te maken. En dat is het geweldige vooruitzicht wat we hebben. Dat we uiteindelijk bij de heren zullen zijn.

En dat hij het allemaal op zo'n wonderbare wijze heeft willen regelen. En willen realiseren door zijn volk Israël heen.

Waar de Messias natuurlijk uit voortgekomen is. Wij vermelden zelf overigens hoezeer wij ingang bij u gekregen hebben. Zegt Paulus in die Thessalonische en zijn brief.

En dat u zich van de afgoden tot God bekeerd hebt. Om de levende en waarachtige God te dienen. En zijn zoon uit de hemelen te verwachten. Die uit de doden heeft opgewekt. Namelijk Jezus die ons verlost van de komende toren.

Twee dingen. Om de levende God te dienen. En om zijn zoon te verwachten. Daarvoor zijn wij verlost. Van de komende toren.

Met betrekking tot het lijden van de heren wat hij voor ons heeft volbracht. Maar ook voor wat in de toekomst gaat gebeuren. Om God te dienen zijn we hier. En om hem, de Heer Jezus, te verwachten.

Ik heb een gedichtenboek van Nel Otgar. Misschien dat sommigen het kennen. Een heel oud gedichtenbundel. Een hele dikke zuster uit de vergadering.

Die heel veel mooie gedichten heeft geschreven. En dan vond ik dit gedicht. In aansluiting en afsluiting van de verkondiging. Voor wie leef ik? Jezaaie 6 vers 1 tot 8 was haar inspiratiebron.

Leef ik voor mijn heiland die mij heeft gezocht? Leef ik voor mijn meester die mij heeft gekocht met zijn bloed?

Zijn leven mij heeft vrijgemaakt? Wordt nu in mijn leven het wereldse verzaakt? Leef ik als een christen, als een kind van God? Roem ik in mijn heiland, in mijn zalig lot?

Toon ik in mijn leven, want hij heeft gedaan? Wil ik steeds gehoorzaam op Gods wegen gaan? Ik ben een nieuwe schepping.

Het oude is voorbij. Ik ben met hem gestorven. Christus leeft in mij. Komt dit in mijn leven altijd openbaar? Is hij nu mijn meester?

Sta ik voor hem klaar? Heiland, als de Satan aan het ziften gaat, dan wijst hij bij mij toch op verborgen kwaad.

Maar in het beleiden raakt gij zelf mij aan. Zo kan ik gereinigd in uw dienst weerstaan. Ja, ik wil voor u leven. U die voor mij stierf.

Opgestane heiland. En voor mij verwierf eeuwige rust en vreugde. Ik ben uw eigendom. Leer mij voor uw leven. Totdat ik bij u kom.

Amen. Een gedicht uit 1963. Maar nog steeds heel actueel. Bedankt voor ons.

Bedankt voor ons.