Vier principes uit Jezus zijn laatste openbare toespraak

Spreker

Hein Postma

Date
July 26, 2026
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Vanmorgen wil ik met u nadenken over de laatste toespraak die de heer Jezus hield voordat hij gekruisig werd. En die vindt u in Johannes 12 vers 20 tot 50.

Dat ga ik nu nog niet direct met u lezen, ik ga het lezen in stukjes. Omdat er vier principes aan de orde zijn en dan kunt u veel beter volgen waar ik het over heb.

Dus Johannes 12 vers 20. Hij zegt, wat ik zeg zijn dingen die God zegt.

Als jullie niet luisteren naar wat ik zeg en die doen wat ik zeg, dan zullen deze woorden die jullie mij hebben horen zeggen, jullie rechter zijn. Dat staat in vers 47 en 48.

En dan verkondigt hij vier principes. Het eerste principe is zelfverlogening. Het tweede principe is verlossing. Het derde principe is afwijzing.

En het vierde principe is zelfverlogening. En we beginnen met dat principe van zelfverlogening.

En dat vindt u dus in de eerste zes versen van Johannes 12 vers 20 tot en met 26. Nu waren er enkele Grieken onder hen die gekomen waren om op het feest te aanbidden.

Die dan gingen naar Philippus die van Bethsaida in Galilea afkomstig was en vroegen hem, heer wij hebben Jezus graag gezien.

Wij willen Jezus graag zien. Philippus kwam en zei tegen Andreas en Andreas en Philippus zeiden het op hun beurt tegen Jezus. Maar Jezus antwoordde hun, het uur is gekomen dat de zoon des mensen verheerlijk zal worden.

Voorwaar, voorwaar ik zeg u, als de tarwekorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft hij alleen. Maar als hij sterft, draagt hij veel vrucht.

Wie zijn leven lief heeft, zal het verliezen. En wie zijn leven haat in deze wereld, zal het behouden tot het eeuwige leven. Als iemand mij dient, laat hij mij volgen.

En waar ik ben, daar zal ook mijn dienaar zijn. En als iemand mij dient, zal de Vader hem eren. Dit gedeelte begint met een merkwaardig verzoek.

Je zou zeggen, dat is toch prachtig, dat die Grieken graag Jezus willen zien. Jezus beschouwde dat verzoek als een verzoeking.

Een afleidingsmanoeuvre. Een aanbod om af te wijken van de weg van zijn vader. Jezus willigde daarom dat verzoek niet in.

Het antwoord dat hij gaf, is het uur is gekomen, dat de zoon des mensen verheerlijk zal worden. Voor waar, voor waar, ik zeg u, als de tarwekorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft hij alleen.

Blijft hij alleen, maar als hij sterft, draagt hij veel vrucht. Je zou zeggen, wat een merkwaardig antwoord, hè. De heer bedoelde daarmee, als ik mezelf wil vermenigvuldigen, zal ik moeten sterven.

Als ik hier in Jeruzalem sterf, dan gaat de wet die voor de tarwekorrel geldt ook op voor mij. Voor de geestelijke wereld. Ieder zaadje dat gezaaid wordt, moet sterven om veel nieuwe zaden te kunnen voortbrengen.

Als ik hier sterf, zegt de heer, zal ik mezelf vermenigvuldigen en zullen velen komen die mijn leven ook in zich hebben. Uit zijn dood komt het leven tevoorschijn en het gevolg is veel vrucht.

Door Jezus sterven en opstanding alleen, komt de oost van de redding, leven en heerlijkheid. Het is eigenlijk dramatisch dat hij dat allemaal moet vertellen vlak voordat hij aan het kruis genageld wordt.

De rechtvaardige sterft daarvoor onrechtvaardig, opdat hij ons tot God zou brengen, staat in 1 Petrus 3 vers 18. Jezus onderwees hier het principe dat als je je leven zult verliezen, als je van jezelf blijft houden, dan moet je je leven in feite opgeven.

We hebben net over dat alta gezongen, waar iemand alles op het altaar legt om Jezus. Maar wie zijn leven verliest om hem, die zal pas het echte leven vinden.

De weg van de heer Jezus is ook onze weg. De weg van lijden en van schande. Dat betekent dat we dood zijn voor de wereld, voor de heerlijkheid van de wereld, en het streven van de wereld, en dat we ons voortdurend uitstrekken, dat er dingen die boven zijn, waar Christus is.

Wie zijn leven wil vasthouden, wie alleen maar geïnteresseerd is in mooie ervaringen en zoveel mogelijk opwinning, is bezig zichzelf te vernietigen. Een voorbeeld daarvan is wat er bij ons in onze streek op de Veluwe gebeurt.

Daar zijn heel veel streng reformatorische kerken. En de jeugd van die kerken, die willen graag naar cafés en daar drinken.

Om die ouders, die willen dat voorkomen. Die willen niet dat die kinderen naar die cafés gaan. En wat doen ze dan? Dan stellen ze een schuur, het noemen ze bij ons een keet, ter beschikking, en dan gaan die jongelui daarheen, nemen ik weet niet hoeveel drank mee, en drugs, en alles wat verkeerd is, wordt er gedaan.

Tot en met de vrije seks. Dan moeten ze zondagmorgen weer in de kerk zitten, en dan zitten ze dan hun hoes uit te slapen. Zo vernietigen ze hun leven. Gelukkig hebben wij een aantal jongelui die daar nu mee zijn gestopt, en die naar de jeugd van de gemeente komen.

Maar dat is een hele, hele toer, om ook ze dan van al die ellende vrij te krijgen. En daar bidden we dan ook steeds voor. Vers 26, er staat, Jezus wacht op mensen die hem willen dienen.

Hij zegt, Wie mij wil dienen, moet bij mij blijven. Want je kunt niets voor me betekenen als je niet bij me blijft. Volg mij. Ik heb een dienstknecht nodig, die is waar ik ben.

Zodat ik hem kan zeggen wat hij moet doen. En het dan ook doet. En zegt hij, De Vader zal hem eren. Jezus zoekt naar mensen die bereid zijn, te dienen en offers te brengen.

Die er we uit willen, om de boodschap aan anderen te brengen. Dat is het principe van opoffering. Op wat voor soort leven, is de grote vraag, wil jij straks terugkijken?

Wil je dat de hemelse Vader zegt, Goede en getrouwe dienstknecht? Je bent immers gestorven. En je leven is immers verborgen met Christus in God.

Wanneer Christus ons leven is, zal geopenbaard worden. Dat zullen wij ook met hem geopenbaard worden. In heerlijkheid. Dat staat in Colossense 3, vers 3 en 4.

De heer belooft hier, Waar ik ben, zal ook mijn dienaar zijn. En als iemand mij dient, de Vader zal hem eren. Twee heerlijke beloften.

En de eerste wordt herhaald in hoofdstuk 14, vers 3. Daar zegt de heer Jezus, en dat vers is vanmorgen ook al voorbijgekomen, Als ik heen gegaan ben, en voor u gereed gemaakt heb, plaats voor u gereed gemaakt heb, kom ik terug, en zal u tot mij nemen.

Opdat ook u zult zijn waar ik ben. Als we verbonden zijn met de heer Jezus, zullen we altijd bij hem zijn. Christus en de zijnen zullen voor eeuwig met elkaar verbonden zijn.

Wat hij bezit, zullen zij ook bezitten. We zijn met hem mede erfgenamen. En dan het tweede principe, de verlossing. En dan gaan we naar vers 27 en lezen tot en met vers 36.

Nu is mijn ziel in beroering. En wat zal ik zeggen? Vader, verlos mij uit dit uur, maar hierom ben ik in dit uur gekomen.

Vader, verheerlijk uw naam. Er kwam dan een stem uit de hemel. En ik heb hem verheerlijk. En ik zal hem opnieuw verheerlijken. De menigte dan die daar stond en dit hoorde, zei dat er een donderslag geweest was.

Ander zeiden, een engel heeft tot hem gesproken. Jezus antwoordde en zei, niet voor mij is deze stemmer geweest, maar voor u. Nu wordt het oordeel over deze wereld voltrokken.

Nu zal de vorst van deze wereld buiten geworpen worden. En ik, als ik van de aarde verhoogd ben, zal allen naar mij toetrekken. En dit zei hij om aan te duiden welke dood hij zou sterven.

De menigte antwoordde hem, wij hebben uit de wet gehoord dat de Christus tot in eeuwigheid blijft. Hoe kunt u dan zeggen dat de zoon des mensen verhoogd moet worden?

Wie is de zoon des mensen? Jezus zei dan tegen hen, nog een korte tijd is het licht bij u. Wandel zolang u het licht hebt, opdat de duisternis u niet overvalt.

En wie in de duisternis wandelt, weet niet waar hij heen gaat. Zolang u het licht hebt, geloof in het licht, opdat uw kinderen van het licht mag zijn. Deze dingen sprak Jezus en hij ging weg en verborg zich voor hen.

Nu gaat het in dit gedeelte dus over verlossing. En dan spreekt Jezus over verlossing. Door te spreken over het sterven van de tarwekorrel, besefte hij dat zijn eigen dood korte tijd daarna zou plaatsvinden.

En Jezus was echt een mens. Een mens die opzag tegen het vreselijke wat stond te gebeuren. De dood was een harde realiteit voor hem.

En dan te moeten sterven in Godverlatenheid. Zijn ziel was in beroering, staat in vers 27. Die enkele dagen later zijn discipline zou zeggen, laat uw hart niet in beroering raken.

Hij gaf toe dat zijn eigen hart in beroering was. Hij zou vrede brengen aan anderen, maar op dat moment had hij zelf geen vrede. Hij zegt, nu is mijn ziel in beroering en wat zal ik zeggen?

Vader verlos mij uit dit uur, maar hierom ben ik in dit uur gekomen. Vader verheerlijk uw naam. Als je in moeilijkheden bent, is de beste manier om je net als Jezus te richten tot de hemelse vader.

Jezus weer stond de verleiding om dat vreselijke te ontlopen. Hij bleef bij alles wat komen zou de eer van de vader voor ogen houden.

Als God iets van jou vraagt, wat je te moeilijk vindt, doe het dan toch ook. Jezus had een kruispunt bereikt waarop gekozen moest worden.

Mijn wil of zijn wil. Elk kind van God komt op een bepaald moment op dat kruispunt waar die keuze gemaakt moet worden.

Wat zal dan bij jou de doorslaggevende factor zijn? Jouw geluk, jouw veiligheid, jouw comfort, jouw gemak of Gods eer? Dat is de cruciale vraag.

Jezus kwam op dit kruispunt. Dank God dat Jezus na een enorme worsteling die zijn hoogtepunt bereikte in Gerts deemeneen zei, Vader niet mijn wil, maar uw wil geschieden.

Red mij niet, maar verheerlijk uzelf. Dat was het gebed dat Jezus bad en dat ook wij moeten bidden. God verhoorde dat gebed en sprak, ik heb hem verheerlijk en ik zal hem opnieuw verheerlijken.

Als God iemand ziet die zegt, verheerlijk uw naam, zelfs als ik daarvoor moet lijden, dan kan God zijn naam verheerlijken. En dat ook weer opnieuw doen.

Zo ging Jezus zijn dood tegemoet. Wat is nou de grote betekenis van die verzoeningsdood van Jezus? En wat heeft zijn dood uitgewerkt?

Het is de reden dat Gods naam sindsdien verheerlijkt wordt. Deze gebeurtenis bracht zoveel teweeg. Het bereikte precies het tegenovergestelde van wat het op het eerste gezicht leek.

In de eerste plaats leek het of Jezus berecht en veroordeeld werd, maar in werkelijkheid werd de wereld veroordeeld. Alles wat er leek plaats te vinden, gebeurde niet.

Het tegenovergestelde gebeurde. Het was niet werkelijk Jezus die terecht stond, maar de wereld, de mensheid werd geoordeeld. Jij en ik werden veroordeeld aan het kruis.

Jezus confronteert de mensen, de wereld met God. Jezus zei erom, nu wordt het oordeel over de wereld voltrokken. Het menselijke rast onschuldigt tegenover God.

Omdat zijn zoon verworpen werd. Het tweede leek het of Jezus verslagen en verdreven was. Maar in werkelijkheid was het de duivel die werd verslagen en verdreven.

Het was een overwinning, geen nederlaag. Het heerlijk is dat op die dag de Satan werd verslagen en zijn macht werd gebroken. En Jezus zegt daarom, nu zal de vorst van deze wereld buiten geworden worden.

Je kunt die overwinning tot je eigen ervaring maken. Door de kracht en de overwinning van het kruis je toe te eigenen op de momenten dat de boze je aanvalt.

Het derde leek het kruis het einde van de reis te zijn. Iedere volgeling liet hem in de steek. Hij bleef alleen achter.

Mensen dachten, alles is mislukt. Toen zelfs de laatste elf mannen op de vlucht gingen en renden voor hun leven. Maar klopt dat beeld?

In vers 32 zegt Jezus, De dood van Jezus heeft uit vele landen mensen aangetrokken.

Overal waar het verhaal van het kruis wordt verteld, komen mensen tot hem, tot geloof. Ze beseften dat er leven is door dood en opstanding.

De joden die konden dat hele idee van verhoogd worden, dat wil zeggen gekruisigd worden voor de Messias, niet accepteren. Het is dan ook nu nog hun grootste bezwaar dat de Messias gekruisigd moest worden.

En dat lezen we hier. We hebben uit de wet gehoord, zeggen ze, dat de Christus tot in de eeuwigheid blijft. En hoe kunt u dan zeggen dat de zoon des mensen verhoogd moet worden? Wie is de zoon des mensen?

Ze zeggen daarmee dat ze het helemaal niet begrijpen. Ze wisten best wat Jezus bedoelde met de zoon des mensen.

Maar ze dachten dat als hij stiert, hij de Messias absoluut niet kon zijn. Ze wisten niet dat hij net drie dagen zou opstaan uit de dood en voor eeuwig zou leven.

Hoe heerlijk is dat jij en ik dat wel weten. Jezus beantwoordt hun vraag niet. Hij komt wel met een hele ernstige waarschuwing. Nog een korte tijd is het licht bij u.

Wandel zolang u het licht hebt opdat de duisternis u niet overvalt. Jezus is het licht van de wereld. Wij mensen leven van nature in geestelijke duisternis.

Jezus hoopt hen op. Grijp je kans om in het licht te leven. Zolang het licht schijnt, anders zul je in de duisternis leven.

Heb je er wel eens bij stilgestaan dat de natuurlijke situatie in een afgesloten ruimte pure duisternis is? Het licht komt van de zon.

En als er geen zon en geen sterren zouden zijn, zouden we in volkomen duisternis leven. De natuurlijke staat van de dingen is duisternis. Toen God de scheppings maakte, lag er duisternis over de watervloed.

En God liet het licht in de duisternis doordringen. Hij zei, laat er licht zijn. En er was licht. Genesis 1, vers 2 en 3. Maar als dat licht uitgaat, keert alles weer terug naar de oorspronkelijke toestand.

Absolute duisternis. Ook de natuurlijke staat van ons mensen is duisternis. Je kunt de kans grijpen als het licht je wordt aangeboden.

Maar als je de kans niet begrijpt, blijf je in de duisternis. Jezus zei, zolang u het licht hebt, geloof in het licht, opdat u kinderen van het licht mag zijn.

Hij wilde waarschuwen dat als het licht van de wereld niet veel langer bij hen zou zijn, hij wilde dat ze zouden beseffen dat hij als het licht van de wereld spoedig zou verdwijnen.

Herinner jij je zelfs dat toen hij stierf, de zon doofde, toen Jezus aan het kruis hing, God is licht.

In hem is helemaal geen duisternis. Jezus stierf in Godverlatenheid, in duisternis. Matthäus 27, vers 45. Besef je dat de zon vandaag alleen maar schijnt vanwege Jezus.

Als hij niet alles in de wereld in stand zou houden, door zijn machtig woord zou door geen hand voor de ogen zien.

Toen Jezus stierf, kwam het duisternis en het duurde zelfs drie uur. Hij, het licht van de wereld, werd uitgedoofd door boosdoeners. En het was vreselijk.

Maar het bleef gelukkig er niet bij. Toen Jezus opstond uit de dood, op die vroege ochtend, toen het nog donker was, daalde een engel uit de hemel neer en wentelde de steen weg en zette zich erop.

En dat uiterlijk van die engel was als een bliksem en zijn kleding wit als sneeuw. In de hemel is het altijd licht. Wie in fysieke zin gold op die Goede Vrijdag is ook in geestelijke zin waar.

Dus wat toen gold fysiek, wat te zien was bij die engel, dat is ook geestelijke zin waar. Voor alle mensen van alle tijden, als het licht van Jezus niet grijpen, eindigen we in de mentale en morele duisternis.

Dat is hun natuurlijke staat. En dat gaat ook op voor de eeuwigheid. Het allervreselijkste wat Jezus van de hel zei, dat je daar in de buitenste duisternis bent.

Want waar hij niet is, is het pikzwart. De hemel is zo vol licht, dat er geen zon of maan of sterren nodig zijn.

Want hij verlicht het daar. Hij zegt hier, jullie hebben nu nog het licht, grijp het. Leef in het licht, zolang het licht schijnt in jullie hart en verstand en geloof erin.

En dat geldt ook voor ons. Want voordat Jezus naar de hemel ging, zei hij tegen zijn volgeringen, jullie zijn het licht van de wereld. Kinderen van God moeten nu het licht laten schijnen, voor de mensen.

Maar ook daar komt een einde aan, als ook zij naar de hemel gaan. En dan het volgende principe.

En dan lezen we van afvers 37 tot en met 43. Dat is het principe van afwijzing. Maar hoewel hij zoveel tekenen in hun bijzijn gedaan had, geloofden ze niet in hem.

Opdat het woord van de profeet Jezaja vervuld werd, dat hij gesproken heeft, Heren, wie heeft onze prediking geloofd? En aan wie is de arm van de Heer geopenbaard?

Daarom konden ze niet geloven. Omdat Jezaja verder gezegd heeft, Hij heeft hun ogen verblind en hun hart verhard, opdat ze niet met de ogen zouden zien en met het hart inzien en zich bekeren en ik hen zou genezen.

Dit zei Jezaja toen hij zijn heerlijkheid zag en over hem sprak. En toch geloofden ook vele van de leiders in hem. Maar vanwege de fariseeën beleden zij het niet, opdat ze niet uit de synagoge geworpen zouden worden.

Want ze hadden de eer van mensen meer lief dan de eer van God. Waarom wijzen mensen het licht af?

Waarom sluiten ze hun ogen voor het licht? Waarom geloven ze er niet in? Waarom kun je nog zo lang inpraten om mensen te overtuigen dat ze het licht moeten accepteren?

Daar krijgt ieder kind van God mee te maken. Je werd een kind van God toen jij ontdekte dat Jezus de weg, de waarheid en het leven is.

Je wilt anderen daarover vertellen, maar dan krijg je vaak als antwoord de weg, er zijn nog zoveel andere wegen. De waarheid, hoe weet je het, heb je bewijs?

Je loopt dus zelf het leven mis. Dat zeggen ze soms tegen je. En daarom geloven ze niet. Jezaja gaf het antwoord op die vraag al 700 jaar voordat Jezus stierf.

In hetzelfde hoofdstuk waarin Jezaja schreef, hij is om onze overtredingen verwond, stelde hij een vraag. Wie heeft onze prediking geloofd?

Jezaja 53 vers 1 en 5. Wij vertellen erover, maar wie gelooft ons? Waarom geloven ze niet? Jezus geeft hier het vreselijke antwoord.

Een antwoord waar je misschien wel vraagtijken bij hebt. God heeft hun ogen verblind en hun hart verhard. Vers 40.

Dan zou je je even afvragen, zou een God van liefde zoiets doen? Waarom zou God een mensen hart willen verharden?

Jezaja kreeg van God te horen, hoe meer je predikt, hoe minder mensen zullen geloven. Hoe meer je waarheid je hen geeft, hoe meer ze de leugen geloven.

En ze zullen zich afsluiten voor de waarheid, want ze hebben al besloten mij af te wijzen. We vinden hier een ontnuchterende waarheid, dat iedere verkondiging je meer waarheid openbaart, of wegneemt wat je aan openbaring bezat.

Iedere verkondiging die een mens hoort, maakt het hart of harder en geslotener, of zachter en opener. voor de waarheid.

Niemand kan een troepen. Niemand kan een troepen blijven. Wanneer het woord van God gehoord wordt, moet je erop reageren.

Van wie besloten heeft dat het niet waar is, zal het hart steeds verder sluiten, naarmate hij het meer hoort. Dat is een van de wetten van Gods universum.

Wandel zolang je het licht hebt. Geloof in het licht zolang het schijnt, anders zal God je hart verharden. Dat is Gods straf, voor wie hem afwijzen.

God laat weten, dat hij je verder op de weg zal helpen, welke richting je ook kiest. Als je ervoor kiest open te staan voor zijn waarheid, dan zal hij je daar meer van geven.

En als je ervoor kiest om jezelf af te sluiten voor de waarheid, dan zal hij je helpen om af te sluiten. Het is een hele ernstige uitspraak, maar we kunnen er niets aan afdoen.

Aan de waarheid van Gods woord. Hij laat weten, dat er geen neutraliteit bestaat. Wie het woord van God hoort, heeft maar twee hoogelijkheden. Ja, en dan, Jezus noemt nog één andere reactie.

En dat is ook een ernstige. De gesloten mond. Mensen die het van binnen geloven, maar niet naar buiten laten komen.

In vers 42 lezen we, en toch geloofden ook vele van de leiders in hem, maar vanwege de fariseeën, beleden zij hem niet. De waarheid binnen laten in je hart, maar niet naar buiten laten komen door je onge mond, is net zo gevaarlijk, als de waarheid buitensluit.

Helaas zien we hier vaak een blokkade. Het woord van God zegt in Romeinen 10 vers 9, als u met de mond de Heer Jezus beleidt, en met uw hart gelooft dat God hem uit de doden heeft opgewekt, zult u zalig worden.

Met je mond beleiden, is naar buiten laten komen. En met je hart geloven, is naar binnen laten komen. Geloof kan niet echt zijn, tenzij het naar buiten wordt geuit.

Jezus zegt in Matthäus 10 vers 32 en 33, Ieder die mij zal beleiden voor de mensen, die zal ik ook beleiden voor mijn vader die in de hemelen is. Maar wie mij verlogenen zal voor de mensen, die zal ook ik verlogenen voor mijn vader die in de hemelen is.

Het beleiden van ons geloof, is een belangrijk onderdeel daarvan. Je kunt niet een echte geloviger zijn, tenzij je je geloof hardop beleidt.

De praktische uitwerking op de wereld is precies hetzelfde bij mensen die hun hart sluiten, of zij die hun mond sluiten. De wereld zal voor geen van beiden de waarheid horen.

Mensen die niet tot het uiten van het geloof komen, zijn meer bevreesd voor wat de mensen van hen denken, dan wat God van hen denkt. Hoe kan dat?

Omdat menselijke erkenning, of afwijzing, direct wordt ervaren en gezien. Maar Gods goedkeuring, of afwijzing, is nog in de toekomst.

Er is angst om mensen te beledigen, of boos, of geërgerd te maken, en echte gelovige is iemand, die niet alleen de waarheid van het evangelie in zijn hart heeft binnengelaten, maar ook doorgeeft met zijn mond.

En dan het allerlaatste, de vergelding, 44 tot en met 50. Jezus nu riep en zei, wie in mij gelooft, gelooft niet in mij, maar in hem die mij gezonden heeft.

En wie mij ziet, ziet hem die mij gezonden heeft. Ik ben een licht in de wereld gekomen, opdat ieder die in mij gelooft, niet in de duisternis blijft. En als iemand mijn woorden hoort, en niet gelooft, veroordeel ik hem niet, want ik ben niet gekomen om de wereld te veroordelen, maar om de wereld zalig te maken.

Wie mij verwerpt, en mijn woorden niet aanneemt, heeft iets wat hem veroordeelt, namelijk het woord dat ik gesproken heb, dat zal hem veroordelen, op de laatste dag.

Want ik heb niet uit mijzelf gesproken, maar de Vader die mij gezonden heeft, hij zelf heeft mij een gebod gegeven, wat ik zeggen en wat ik spreken moet.

En ik weet, dat mijn gebod eeuwig leven is. Wat ik dan spreek, spreek ik zoals de Vader mij gezegd heeft. Dat laatste principe, in Jezus' laatste openbare prediking, kan je in twee punten samenvatten.

Ten eerste, Jezus ontmoeten, is God ontmoeten. Jezus zien, is God zien. Naar Jezus luisteren, is naar God luisteren. Je houding tegenover Jezus, is je houding tegenover God.

Als je luistert, naar Jezus, en in hem gelooft, wandel je in het licht. Dan zul je nooit meer in de duisternis leven.

Hij kwam om de mensen te redden en zalig te maken. Niet om hen te veroordelen. En toch betekent dat niet, dat er nooit een oordeelsdag komen zal.

Het tweede, is, krijgen we die laatste ernstige waarschuwing van Jezus te horen. Jezus zei, ik ben gekomen om de mensen zalig te maken, niet om hen te veroordelen.

Maar op een dag, zal ieder mens worden afgerekend, op wat ze hebben gehoord van mijn woorden, maar waar ze niets mee hebben gedaan. Horen, is iets anders dan doen.

God zegt, je hebt mijn woord gehoord, en hij zal vragen, wat heb je ermee gedaan? Zijn wij alleen maar hoorders, of zijn we ook daders van het woord?

En hiermee eindigt Jezus zijn laatste verkondiging in het openbaar. Hoe bijzonder zijn deze woorden. Laten we doen, waar hij toe ons heeft opgeroepen, zodat we hem straks met blijdschap tegemoet kunnen gaan in de lucht, om zo altijd met hem te zijn in het licht.

Amen.