Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Zusters, woorders, jongelui, goedemorgen. Fijn dat we elkaar mogen ontmoeten, samen mogen zingen, samen het woord van de Heer openen.! We zongen net van de schepper.
Ik las toevallig gisteren uit een boek van een Amerikaanse wetenschapper, een evolutionist, en die vertelde bij een lezing, één op de, en toen noemde hij vijf keer biljoen kans dat de evolutie kan gebeuren.
Eén op de vijf keer een miljoen. Hoeveel is dat? Biljoen. Dat is onwaarschijnlijk veel. En toen zei hij maar, ik geloof er wel in. Dan moet je groot geloven hebben. Doe ik iets in goed?
Nee, dan doe ik gewoon naar beneden. Dan doe ik gewoon naar beneden. Dank je wel. Ik weet niet of u John Sussenbach kent, hij is alweer wat ouder, hij was een hoogleraar in de biochemie, goede bekende van mij.
En hij zei tegen mij, als je in de evolutie gelooft, moet je een groot geloof hebben. Hij beleed Jezus Christus. Nou, één keer op de vijf keer biljoen of geloof hebben in de Heer Jezus.
Dat laatste, dat is wat ik heb. Ik geloof in de Heer God. Ik geloof in Jezus Christus, zijn Zoon. Ik geloof in mijn verlosser en zaligmaker. En ik geloof in het betrouwbare woord van God.
En de Heer God schiep in zes dagen, wat een God hebben wij. De hemel en de aarde. Hij heeft ons zijn woord gegeven en ik wil daaruit met u lezen. Uit de tweede brief van de post op Paulus en de Thessaloniansen.
Eerste hoofdstuk. Pagina 1845. Ik lees uit de HSV. Heb je een andere vertaling, dan zal wellicht ook een andere pagina zijn.
De HSV. U begrijpt dat? Dat is de Henkschouten vertaling. Ja. Nou, zo slim ben ik niet.
Ik lees daar eerst in vijf versen. Twee Thessaloniansen, één tot en met vijf. Paulus, Sylvadus en Timotius aan de gemeente van de Thessaloniansen, die in God onze Vader en de Heer Jezus Christus is.
Genade zij u en vrede van God onze Vader en van de Heer Jezus Christus. Wij moeten God altijd voor u danken, broeders, zoals het behoort.
Zodat wij zelf over u roemen in de gemeente van God vanwege uw volharding en geloof in al uw vervolgingen en in de verdrukkingen die u verdraagt.
Een teken van Gods rechtvaardig oordeel, dat u het koninkrijk van God waardig geacht wordt, waarvoor u ook leidt.
Tot zover uit het woord van de Heerde God. Mogen hij ons zijn zegen geven, ons uit het woord bemoedigen, troosten, vermanen, wat hebben we nodig? Hoeveel kerken, hoeveel denominaties kent Bunschoten?
Weet u misschien niet, waar raad het antwoord op, maar ik heb het aan AI gevraagd. Kun je alles vragen? En die zei zes of zeven denominaties en elf tot dertien kerken.
Dus AI weet het ook niet precies, maar zo ongeveer. Ik heb dat vergeleken met Veenendaal, waar wij wonen. En daar zijn 35 kerkgebouwen en 20 verschillende denominaties.
Ja, waar staan die kerken allemaal voor, al die verschillende denominaties?
Sommige kerken zijn trots op hun gebouwen. Hij is geïnvesteerd. Anderen zijn trots, want oudere kerken is glas- en loodramen.
Sommige kerken hebben een geweldig innovatief programma. Sommigen zijn trots op hun muziek. Anderen zijn trots, want het zijn vooral voornamelijk vooraanstaande rijke leden.
Sommige kerken zijn trots op hun aantallen. Sommigen misschien op hun inspirerende voorganger. Sommigen zijn trots op hun theologie, want dat is de ware enige Bijbelse.
Anderen zijn trots op hun liturgie. Ga zo maar door. Vandaag zijn kerken trots op hun inclusieve gedachten. Een veilige kerk.
Wat het ook maar precies betekenen mag. Waar bent u hier in? Bunschoten. Trots op. Maar ik wilde de vraag toch een beetje anders gaan maken.
Waar zou de Heerde God op trots op zijn? Als God een waardering zou schrijven over een gemeente, waarvan hij zou zeggen, nou dat is een gemeente.
Geweldig. Daar ben ik trots op. Hoe zou dat artikel wat de Heerde God, met alle respect gesproken, zou schrijven? Nou dat brengt ons bij 2 Thessalonians 1 vers 4, waar we lezen, Zodat wij zelf over u roemen.
In de gemeente van God. Vanwege uw volharding en geloof. In al uw vervolgingen en in de verdrukkingen die u verdraagt.
Roemen. Daar zijn we trots op. Daar staan we op voor. In feite zijn we trots. Dat is wat de apostel schrijft op jullie.
En we praten ook in andere gemeenten over hoe het bij jullie is. Dan roemen wij over jullie. Waar zou over geroemd kunnen worden?
Reddingsark. Hier te plaatsen. En dan zegt hij ook nog in vers 3. Wij moeten God altijd voor u danken zoals het behoort.
Ja, zo moet het natuurlijk wel. Over een gemeente moet het zo zijn dat daar altijd over geroemd kan worden.
Ik kreeg een paar weken bericht van een gemeente. En daar gaat de gemeente uit elkaar. Dat is nou niet iets om trots op te zijn.
Om over te roemen. Maar Paulus schrijft over Thessalonica. Zijn ze. Wij moeten God altijd voor u danken, broeders.
Zoals het behoort. We zijn trots. Maar we zijn ook dankbaar. Maar we zijn ook dankbaar. En dat past natuurlijk wel daar direct bij. Als het een gemeente is waar je blij mee kunt zijn.
Waarover je kunt roemen. Dan is het ook gelijk een gemeente waar je dankbaar voor bent. Dankbaar. Wat maakte de gemeente te Thessalonica.
Tot een gemeente. Om dankbaar voor te zijn. Om over te praten. Waren dat hun gebouwen. Ik denk niet dat ze die hadden. Was dat het glas in loodraam.
Hadden ze niet. Hun innovatieve programma's. Ik denk niet dat ze die hadden. Was het hun muziek. De inspirerende voorganger. De theologie. De liturgie. Vul het allemaal maar om.
Wat maakt deze gemeente tot zo'n bijzondere gemeente. Dat de apostel erover praat. Met anderen erover roemt. Dankbaar is naar de Heerde God. En het antwoord staat in die eerste vijf versen.
Vijf kenmerken. Van de gemeente. Om trots op te zijn. Dankbaar voor te zijn. En wanneer het ons verlangen is.
Om ook zo'n gemeente te zijn. Het is belangrijk om die kenmerken. In gedachten te nemen. Die kwaliteiten te bestuderen.
Is dat ook bij ons aanwezig. We zullen nooit een gemeente zijn. Die door de wereld beoordeeld wordt. Als een prominente belangrijke gemeente.
Waarover we moeten opscheppen. In de wereld hebben wij niet iets. Wat we hem kunnen aanbieden. Waarvan ze zeggen. Wauw. Dat is het. Nooit een kerk. Waar de prominenten samen komen.
Maar ik zou willen. Dat wanneer de apostelen bij ons in de buurt zijn. Ze over ons zouden schrijven. Zoals over Thessalonica. Vijf kwaliteiten.
In dat eerste gedeelte van het openingshoofdstuk. Dat staat er in vers 3. Omdat uw geloof. buitengewoon sterk groeit.
En de liefde van ieder van u allen tot elkaar steeds toeneemt. Dat is een kenmerk. We zien drie mannen. Paulus, Sylvanus en Timotheus.
Ze waren nog niet zo lang geleden daar in Thessalonica geweest. En ze hadden daar het evangelie verkondigd. Thessalonica. Je moet het maar durven.
Belangrijk is dat. Toen de tijd in Griekenland. Gesticht zo'n 350 jaar voordat Paulus er kwam. Het lag aan de zeehaven.
Er kwam ook een rivier op uit. En het lag aan de belangrijkste weg van Rome naar het verre oosten. Er gebeurde van alles in zo'n stad. Net als vandaag. Het was een plaats van onreinheid.
Een plaats van misdaad. Moord. Prostitutie. Het was goed georganiseerd zelfs. Historici die vertellen van de obscene afbeeldingen die op de huizen waren geschilderd.
Er wordt geschreven over baby's die zomaar werden achtergelaten. Mensen moesten hun deuren en ramen blokkeren vanwege criminaliteit.
Een stad vol onreinheid. En daar ging Paulus naartoe. Rond het jaar 50. Met z'n beiden metgezellen.
En hij stichtte daar een gemeente. Hij vond gehoor. En hij vond geloof van mensen in die wereld. Paulus was er drie sabbaten.
Laten we zeggen drie zondagen. En drie zondagen werkte daar die drie mannen. Drie weken werkte daar die drie mannen. En het had impact op die stad.
Vol vunzigheid. Ik denk dat dat komt omdat ze vol waren van Gods geest. Ik denk dat ze vol waren van het evangelie. Ik denk dat ze vol waren van bewogenheid.
Voor de plaats waar ze daar waren. En in vrijmoedigheid spraken. Ondanks wat hen zou kunnen overkomen. En dan voel ik me zo klein dikwijls.
En wij misschien ook wel. Want wij hebben toch enige reserves. Wanneer het erop aankomt. Doen we soms een stapje terug. En ik heb wel die momenten dat ik me voor schaam.
Van Henk jij had daar moeten spreken. Maar hij kwam daar. Bracht het evangelie. En de tegenstand kwam. En hij moest het vegen lijf redden.
En is dan in Korinthe. En daar heeft hij de eerste brief geschreven. Want hij was toch wel verlangen te weten. Hoe gaat het daar nu? Houdt het stand dat geloof van die broeders en die zusters daar?
Of... En dan krijgt hij goede berichten. En dan een paar maanden later. Dan stuurt hij nog weer een brief. En opnieuw weer goede berichten.
En dat maakt hem dankbaar. En het eerste wat je opvalt als je twee Thessaloniciens leest. Is dat Paulus het heeft. En hij had het daar zelf ervaren. Van vervolging en verdrukking.
Dat was dus heftig. En misschien was het wel geëscaleerd. Laten we beseffen. Dat de vijandschap van de wereld.
Van de boze. Tegen hen die getrouw Gods woord willen gehoorzamen. Er altijd zal zijn. En ik denk dat wij ons naarmate de stem van ons getuigenis van het christendom.
Laat ik het zo zeggen. Wat kleiner wordt. Wat minder wordt. Alleen de tegenstand zal groeien. We moeten op voorbereid zijn. Zijn we daarop voorbereid. Hebben we vrijmoedigheid.
We leven. Dat wil ik ook wel even kwijt. Niet in de grote verdrukking. Sommige mensen verkondigen dat. Sommige predikanten.
Sommige bijbelleraren. Die vertellen dat de gemeente in of door de grote verdrukking zal gaan. Wat ik ergens van overtuigd ben. Is dat wij een liefdevolle God.
Een warmhartige Vader hebben. Die ons voor die tijd zal weg nemen. 1 Thessalonians 1 vers 10. Daar staat het wel heel duidelijk. Dat we zijn zoon uit de hemelen verwachten.
Die hij uit de doden heeft opgewekt. Namelijk Jezus. Die ons verlost van de komende toren. En dat kun je vanuit het Grieks niet anders lezen.
Zodat je er niet in komt. Vandaag. Hebben we wel te maken met strijd. Hebben we wel te maken met vervolging. En dat zijn laat ik het zo zeggen.
De stuiptrekkingen van Satan. Hij weet dat hij weinig tijd heeft. En hij zet op een bruta en op een brutale wijze in. Om het getuigenis van de Heer Jezus. Te hinderen.
Te frustreren. Tot zwijgen te brengen. Maar de boosheid van Satan. Satan. Is onvergelijkbaar. Met de toren van God.
Satan wil ons ontmoedigen. Maar God komt straks met zijn toren. Met zijn oordeel. En die zullen over deze wereld rollen. En wanneer ik het nieuws een beetje lees.
En volg. En de Bijbel een beetje ken. Dan denk ik. We zitten er dicht tegenaan. Vervolging. Het tweede dat we hier zien.
Dat is verwarring. En dat noemde ik eigenlijk al. Verwarring over de wederkomst van Christus. Dat was een aanleiding om te schrijven voor de apostel. Er is onduidelijkheid.
En daarom schreef hij die eerste brief. Onduidelijkheid over de opname van de gemeente. En de dag van de Heer. Er zijn twee verschillende zaken. De dag van de Heer is het oordeel.
Het komen gaat. Maar de dag van de Heer Jezus is het moment. Dat hij als bruidegom. Zijn gemeente. Zijn bruid aan de vader zal voorstellen. Vader hier zijn ze dan.
Ik heb zo dikwijls met u over hen gesproken. Naar dat moment. Mag de gemeente uitzien. Met u er klaar voor. En dan schrijft Paulus in 1 Thessalonians 4 vers 18.
Wanneer hij dat allemaal heeft uitgelegd. Zo dan troost elkaar met deze woorden. Het is troost. Wij worden thuisgebracht voordat Gods oordeel komt.
En dan staat er in 1 Thessalonians 5 vers 11. Bemoedig elkaar daarom en bouw de een de ander op. Zoals u trouwens al doet. Troost.
Bemoedig. In het Grieks is dat 1 en hetzelfde woord. En dat is het woord wat u weer kent. Uit de naam van de Heilige Geest. De parakleed. Dat is een trooster.
Dat is een bemoediger. Dat zijn de woorden die de apostel gebruikt. En wat een troost. Wat een bemoediging. Wij zijn onderweg. En we zijn er zich al heel dichtbij gekomen.
Dat wij onze Heer zullen zien. Wat een dag zal het zijn. Maar er was verwarring. Rond de opname. Rond de grote verdrukking.
En er was nog niet helemaal weg. Er was blijkbaar een brief. Maar er was een valse brief binnengekomen. die van Paulus zou zijn. Maar niet door hem geschreven.
Fake use. Fact check. Moet plaatsvinden. Dat moeten wij altijd doen. Wij moeten checken wat we lezen. We moeten het onderzoeken.
We moeten de waarheid van Gods woord onderzoeken. En dat mag je testen. En dan ga je ontdekken dat het woord van God waar is. In de absolute zin van het woord.
En dat is zo bemoedigend. En Paulus die leert ze deze dingen. Helaas zijn er nog altijd van die mensen die dingen verkondigen in de Bijbel.
In de kerk die niet in de Bijbel staan. Wij zien uit. Niet naar een grote verdrukking. Niet naar de toren van God. Maar zoals de apostel schrijft in Titus 2 vers 13.
Terwijl wij verwachten de zalige hoop. En de verschijning van de heerlijkheid van de grote God. En onze zaligmaker Jezus Christus. Dat is wat wij mogen verwachten.
Een zalige hoop. Ten derde. Paulus leek gehoord te hebben. Dat sommigen zo druk zijn met die profetieën.
Met die verwachting. Want dat is mooi. Dat is belangrijk. Dat is goed. En ze laten alles verder vallen. Ze lieten het werk liggen. Maar stop met werken.
Houd dat in gedachten als je deze tweede brief leest. Want wij horen dat sommigen onder u ongeregeld wandelen. Zij werken niet.
Maar ze zijn bezig met nutteloze dingen. Ik trap mezelf al eens op. Dat ik bezig ben met nutteloze dingen.
Dan denk ik van waar heb je nou weer je tijd in geïnvesteerd. Natuurlijk heb je rust nodig. Je hebt ontspanning nodig. De Heer Jezus zelf trok zich ook terug. Maar laten wij ons niet vaak meeslepen met deze wereld.
En doen dingen die nergens toe iets bijdragen. Samenvattend kun je stellen. Als het gaat om die tweede brief. Het eerste hoofdstuk gaat over vervolging en verdrukking.
Het tweede gaat over de terugkeer van Jezus Christus. De details te volhoorden. Die daarmee samenhangen. Het derde hoofdstuk handelt over die mensen. Die met nutteloze dingen bezig zijn.
En dan gaat Paulus schrijven. Maar dan komt hij eerst met dat compliment. Wij moeten God altijd voor u danken broeders zoals het behoort.
Danken wij God nog voor de gemeente. Danken wij God nog dat we elkaar mogen hebben. Dat we elkaar mogen omzien.
En voor elkaar mogen zijn. Dat God ons elkaar heeft gegeven. Misschien gaat u wel eens naar een activiteit van de dienst. En denkt u, ja ik heb er eigenlijk niet zoveel zin in.
Komt me niet zo goed uit. En vul het allemaal maar in. Het is waar en weer. Vul het allemaal maar in. Maar u mag dankbaar zijn voor de gemeente. De gemeente mag vreugde geven.
De blijdschap geven. En dank de Heere God daarvoor. In Thessalonica zien we een gemeente. Om dankbaar voor te zijn. Trots op te zijn. En Paulus geeft ons vijf redenen.
Eenvoudige redenen. En allereerst. Het is een gemeente in Christus. Lijkt een open deur.
Gemeente is toch altijd van de Heer. Is toch gekocht en betaald. De hoge prijs van zijn leven. Zijn offer. Zijn bloed. Wij vormen toch zijn lichaam.
Is toch vanzelfsprekend. Er zou wel moeten zijn. Maar er treedt soms wel vervlakking op. Beetje nonchalans. Beetje verwaarlozing. Kan zomaar gebeuren.
Zelfs door goede dingen. U kunt zo in beslag genomen worden. Door een taak in de gemeente. En daar zoveel tijd en energie. En weet ik allemaal. Instoppen. Dat je langzamerhand.
Vergeet waar het eigenlijk om gaat. Dan loop je risico. Dat je niet meer helemaal in. In Christus bent. En we lezen bijvoorbeeld zoiets.
In openbaring. Briefje. Aan de gemeente de Efees. Waar de Heer zelf. De gemeente door ligt. En dan zegt de Heer.
Nadat hij complimenten heeft gegeven. Vanwege de inspanningen. Allemaal geweldig. Maar hij zegt. Maar ik heb tegen u. U hebt uw eerste liefde verlaten.
Het zou je niet gedacht hebben. Als je die inleiding in Efees leest. Hoe mooi het er allemaal is. Maar ik heb tegen u. En dan verder in openbaring. Komt bij de gemeente Sardes.
Ze hebben de naam. Te leven. Het is een gemeente. Maar ze zijn dood. Dat bracht het onderzoek van de Heer naar voren. En als de Heer de gemeente hier onderzoekt.
Hebben we dan een naam? Of leven we echt? En dan kom je bij La Odyssea. Dat is een gemeente die alles heeft. Dus die heeft dat mooie gebouw.
En die heeft die vooraanstaande leden. En die heeft een geweldig orgel. En een mooie website. Je hebt een naam dat je leeft. Maar Jezus Christus staat buiten.
Zie ik sta aan de deur. En ik klop. Is Jezus bij ons aanwezig? Is hij binnen?
Als het gaat om de gemeente. Is hij binnen? Als het gaat om u. Jou persoonlijk. Jezus staat buiten. Klopt. Hij dringt zelfs aan. Laat mij binnen. Doe open. Weet u.
Er zijn schilderijen gemaakt. Van dit gebeuren. En dan zie je een deur. En dan zie je daar de Heer Jezus voor staan. Dat hij klopt. En als je dan goed kijkt naar die schilderijen. Dan ontbreekt er één ding.
Dit was een klink. Jezus kan hem niet open doen. Je moet hem zelf openen. Hebt u de deur voor uw heiland wagenwijd open gezet?
Kan mijn maaltijd met u houden? Nou, wanneer je in Christus bent. En dat is de gemeente de Thessalonica. Dan kan de apostel ook schrijven. Genade zij u en vrede van God onze Vader.
En van de Heer Jezus Christus. Genade en vrede kan landen ontvangen worden. Gevierd worden. Waar de gemeente in Christus is. Waar wij in Christus zijn.
Daar gebiedt de Heer zijn zegen. Jezaja 48, 22 schrijft. Voor de goddelozen is er echter geen vrede, zegt de Heer.
En in 57, 21. De goddelozen zegt mijn God hebben geen vrede. Paulus in Romeinen 3, vers 15. Hun voeten zijn snel om bloed te vergieten.
Vernieling en ellende is op hun wegen. En de weg des vredes hebben zij niet gekend. Maar waarachtige vrede wordt ontvangen. Waar men God, de Vader, Jezus Christus, eert.
Lief heeft. En geleid wordt door de geest van God. Ik zeg niet dat wij als geloven geen moeite kennen. Of ziekte.
Wil maar in. Dat wisten de Thessaloniansen wel. Zij werden vervolgd op een vrede manier. Het kan je wel overkomen. Want de tegenstander gaat rond als een briesende leeuw. Maar dan kan het toch zo zijn dat je in je hart rust en vrede kent.
En dat is een onbegrijpelijke rust en vrede. Want ik weet waarover ik het heb. Het een en het ander. Maar dan kun je je verheugen in de Heer.
En in leiding. In de eerste brief aan de Thessaloniansen, het eerste hoofdstuk. Daar lezen we Paulus, Sylvatus en Timotius aan de gemeente van de Thessaloniansen.
Die in God de Vader en in de Heer Jezus Christus is. En het eerste vers van onze brief, Paulus en zijn vaders en Timotius aan de gemeente van Thessalonica.
Die in God nog helemaal hetzelfde. Maar dan onze Vader en de Heer Jezus Christus is. Dus in de eerste brief is het de Vader. En in de tweede brief is het onze Vader.
Dat is een ontwikkeling die je als gelovigen mag meemaken. Die je eigenlijk moet meemaken. Het is niet meer de Vader, het is niet meer de God, maar het is mijn Vader.
Het is mijn God, het is onze God, onze Vader. Geweldig. En zo zijn wij dus, behoren wij te zijn, een gemeente in Christus.
Dat is uniek. Dat is heel uniek. Er wordt nergens geleerd dat je in Confucius bent.
Of in Boeddha. Of in Mohammed. Of in Allah. Die terminologie hoor je nergens bij geen enkele religie.
Maar die hoor je wel daar waar wij Jezus Christus kennen, geloven en beleiden. We zijn in hem. Dus een unieke eenwoording die andere religies niet kunnen bieden.
Paulus die schrijft gelaten. Ik ben met Christus gekruisigd. En niet meer ik leef, maar Christus leeft in mij.
En voor zover ik nu in het vlees leef, leef ik door het geloof in de Zoon van God. Die mij heeft lief gehad en zichzelf voor mij heeft overgegeven.
Gelate 2, vers 20. Dus, identificeert de apostel hen als een echte bekeerde groep. Dat is het eerste kenmerk.
Daar mag je trots op zijn als je in Christus bent. Het gaat niet om mij. Het gaat niet om het gebouw. Het gaat niet om weet ik wat. Maar het gaat om zijn in Christus.
Niet het pijpordel. Niet de band. Niet de gelikte website. En de hits die het daar krijgt.
Maar het moet gaan om Jezus Christus hem alleen. Dat is het eerste. Zijn in Christus tweede is. En dat vloeit daar eigenlijk uit voort. Ze hebben een groeiend geloof. Wij moeten God altijd voor u danken, broeders, zoals het behoort.
Omdat uw geloof buitengewoon sterk groeit. En de liefde van ieder van u allen tot elkaar steeds toeneemt. Geloof groeit.
We moeten God danken. Moeten. Zo moet je het ook echt lezen. We moeten met de dank naar God gaan. En ten overvloede staat hij nog, zoals het behoort.
En ik zei dat al. Onze gebeden zijn vaak vragenlijsten. We hebben wensenpakketten. Maar laten we eens weer leren onze dank uit te spreken.
Dank voor wie God is. Dank voor wat hij doet. Danken. Waarvoor? Als ik dat moet uitleggen. We danken God.
Boven alles voor zijn geweldige liefde in de Heer Jezus. We gaan er eens over nadenken vanmiddag. Waar u God voor zou kunnen danken. Hij verdient alle dank.
Dank. Maar Paulus dankt. God geven dat dat bij uw dank een plekje heeft. Omdat uw geloof buitengewoon sterk groeit.
Dus Paulus bidt niet de gemeente groeit. Hij zegt niet wat heb je mooie gebouwen neergezet. En wat heb je mooi orkestje. Nee, Paulus is dankbaar. Omdat het geloof groeit.
Dat wat in het hoofd mee, wat in het hart ingedaald moet zijn. God dankbaar. En dat staat er buitengewoon sterk groeit. Zoiets zagen we ook in 1 Thessalonica 1 vers 3.
Daar staat zonder ophouden en denken aan het werk van uw geloof. De inspanning van uw liefde. De volharding van uw hoop op onze Heer Jezus Christus. Het was echt.
Jacobus schrijft over doodgeloof. Geloof dat niet werkt. Maar levend geloof, leven, ontwikkelt zich leven, groeit.
Groeit. Dood groeit niet. In 1 Thessalonica 3 vers 10, daar schreef de apostel al. Wij bidden nacht en dag meer dan overvloedig om uw gezicht te mogen zien en om te volmaken wat aan uw geloof mag ontbreekt.
Dus in de eerste brief bidt hij dat hun geloof mag gaan groeien. En in die tweede brief dankt hij omdat het geloof groeit. Dus als uw geloof misschien een blaag pitje is, bid God dat het gaat groeien.
En de Heer God wil graag dat het goed, dat het gebed wordt verhoord. Je kunt nooit zeggen, mijn geloof is compleet. Want dan houd je het eigenlijk voor gezien.
Levend geloof ziet uit naar meer. Wil verrast worden. Ik ben nu 73 jaar. Zit ik ook jong uit, dank u wel. Mijn leven lang was mijn geloof er.
Maar ik heb het idee dat ik nog steeds verrast word door de heerlijke dingen die in dat woord van God staan. Ik ben voor mij persoonlijk de laatste weken bezig geweest met Hebraïën.
En eigenlijk viel mijn mond voortdurend open. Dan denk ik nog niet zo lang onderweg. En dan dit allemaal geweldig. En ik zou de dag vrezen. Dat het stil zou vallen.
Paulus schrijft dus dat ze in Christus zijn een groeiend geloof hebben. Buitengewoon sterk. Er komen we bij drie.
Groeiende liefde. Wij moeten God altijd voor u danken broeders zoals het behoort. Omdat uw geloof buitengewoon sterk groeit. En de liefde van ieder van u allen tot elkaar steeds toeneemt.
Ze hadden groeiende liefde. Niet een slappe sentimentaliteit. Maar we hebben hier een liefde die diep zit.
En die diep gaat. En die bereid is te gaan voor de ander. Dan gaan we weer terug naar 1 Thessalonians 1 vers 3. Zonder ophouden denken aan het werk van uw geloof.
De inspanning van uw liefde. En de volharding van uw hoop op onze Heer Jezus Christus. Voor het aangezicht van God onze Vader. Dus daar bidt Hij voor de inspanning van uw liefde.
En nu mag Hij danken. Dus gebed. En dan ook de dank. Want dat gebed om liefde. Wanneer dat in alle eerlijkheid en oprechtheid tot de Vader wordt opgezonden.
Woord verhoort. En vult dan met dank. Door zijn gemeente onder vervolging. Ze hielden van elkaar. Als een kenmerk van waar geloof.
Heer Jezus had al gezegd. We weten dat een nieuw gebod geef ik u. Namelijk dat u elkaar lief hebt. Zoals ik u lief gehad heb. Moet u ook elkaar lief hebben.
Hierdoor zullen allen inzien dat u mijn discipline bent. Als u liefde hebt onder elkaar. Dus de liefde die wij tot elkaar mogen hebben. En die hartelijk en intens moet zijn.
Die bereid is Agape een offer te brengen voor die ander. Dat is een getuigenis de wereld in. Dat blijft niet onopgemerkt. Wanneer vervolging komt.
Er komt een moeite. Er komt een lijden. En dan moeten we gekend worden aan liefde. Liefde, wat is dat een grote zaak? Onze wereld schreeuwt om liefde.
Ik kijk niet naar al die programma's op de tv die daar allemaal over gaan. Maar ik kijk natuurlijk wel eens naar een televisieprogramma. En dan komen daar van die flitsen tussendoor. En dan zijn dat die programma's voor een tweede liefde.
Vul het allemaal maar in. Of we hebben de liefde in Frankrijk gevonden. Weet ik hoe die titels allemaal zijn. Ze zijn allemaal schreeuwende logo's. En die proclameren allemaal liefde. Maar als je goed kijkt en goed luistert.
Proclameren ze maar één ding. We ontberen liefde. We zijn op zoek naar. We hebben het niet. Dat is in deze wereld. Het wordt bezongen. Het wordt.
Vul het maar in. Maar het is er niet. En daarom is onze wereld ook zo hard. De liefde verkeelt. Wat de Bijbel leert. Dat is wat we zien. Maar bij ons.
Ons. Moet daar liefde gevonden worden. En dat moet groeien. Over de eindtijd schrijft Paulus in 2 Timotheus 3 vers 2.
Want de mensen zullen liefhebbers zijn van zichzelf. Dus niet van anderen. Maar van zichzelf. Geldzuchtig liefhebbers van geld.
Grootsprekers. Hoogmoedig. Lasteraars. Hun ouders ongehoorzaam. Ondankbaar. Onheilig. Zonder natuurlijke liefde. Onverzoenlijk.
Kwaadsprekers. Onmatig. Vreed. Zonder liefde. Voor het goede. Verraders. Roekeloos. Verwaand. Meer liefhebbers van zingenot. Dan van God. Ze hebben een schijn van godsvrucht.
Ja dat is er ook nog bij. We hebben de krachten van verlogen. Is de kracht van de godsvrucht hier bij u aanwezig. Bij ons aanwezig. Hebben wij die geloofspower die uitstraalt.
En die liefde die door alles heen gaat als het moet. De heer vertelt ons in Matthäus 22 vers 36.
U zult de heren uw God liefhebben met heel uw hart en met heel uw ziel en met heel uw verstand. Dit is het eerste en grote gebod. Het belangrijkste gebod. En de tweede daaraan gelijk. En dan komen we bij elkaar.
U zult uw naaste liefhebben als uzelf. De heren God liefhebben zonder de naaste liefhebben is onmogelijk. Maar ook je kunt de naaste niet liefhebben als de liefde van God je niet drinkt. Groeiend geloof.
Groeiende liefde. We zien dus de gemeente in Christus. Groeiend geloof. Groeiende liefde. En dan komen we bij een vierde kenmerk.
Volharding in hoop. De gemeente had een sterke hoop. Gaan we weer terug naar 1 Thessalonians 1 vers 3. En zonder ophouden te denken aan het werk van uw geloof, de inspanning van uw liefde en de volharding van uw hoop op ons Heer Jezus Christus.
Voor het aangezicht van God, onze God en Vader. Sterke overeenkomsten tussen die beide brieven aan de Thessaloniansen. In moeite en strijd heb je als gemeente hoop nodig.
Je hebt perspectief nodig. Er moet iets zijn waar je naar uit kunt zien. Mensen die geen perspectief meer hebben, leiden een uitzichtloos leven.
Zijn geïsoleerd, trekken zich terug uit de samenleving. Hebben een sterke neiging tot die totale isolatie, als u begrijpt wat ik bedoel. Het ontbeert velen in deze wereld aan hoop.
Juist onze wereld. Vandaag krijgt meer en meer grote conflicten, grote vragen. En het roept machteloosheid op en angst. En velen gaan van feest tot feest.
Naar mij de zonvloed. Heel anders. Jezaja 40 vers 31. Maar wie de heren verwachten, put een nieuwe kracht.
Zij varen op met vleugelen als arenden. Zij lopen maar worden niet moede. Zij wandelen maar worden niet mat. Dat zijn mensen met perspectief. Zij verwachten de heren.
Dat is oude testament. Opname is daar nog niet aan de orde. Maar het beeld, vind ik schitterend. Vleugelen als arenden. Dat klinkt hoopvol.
Wij hebben perspectief. Laat u niet ontmoedigen. Er wordt de journaaluitzendingen. Wat de postkaatst. Wat de nieuwsberichten de media u vertellen.
Laat u niet meenemen in het sombere van deze wereld. Maar wij hebben een antwoord. Wij hebben perspectief. Wij hebben een hoop. En ik denk dat wij leven in deze wereld nog.
Om dat bekend te maken. Zichtbaar te maken. Te laten horen. Wij kunnen een andere hoop bieden. Perspectief. En dat is.
Wij verwachten zijn zoon uit de hemel. De zoon die hij uit de doden heeft opgewekt. Namelijk Jezus die ons verlost van de komende toren. In openbaring 3 vers 10 staat het zo.
Omdat u het woord van mijn volharding hebt bewaard. Zal ook ik u bewaren voor het uur van de verzoeking. Die over heel de wereld komen zal.
Om hen die op de aarde wonen te verzoeken. Zal ik ook u bewaren voor het uur van verzoeking. Voor bewaren staat er in het Grieks. Mag u voor mij geloven. Tereo ek. En dat betekent 100%.
Je komt er niet in. En als u bijbelleraar hebt. U komt er wel in. Stuur ze maar naar mij toe. Ik heb wel eens contact gezocht met zulke bijbelleraar.
Redikanten. Ik krijg geen reactie. Dat is heel opvallend. Ik krijg nooit een reactie. Of ik krijg geen reactie. Ja ik wil niet over teksten discussiëren. Als u vindt dat ik ergens een bijbel niet op goede manier uitleg.
Alsjeblieft schrijf mij. Want wat ik wil is de bijbel naar waarheid. Volgende 100% naar waarheid uitleggen. En dan moet je soms ook een spreker corrigeren.
En dat moet u niet lastig vinden. Moet u voor openstaan. Helaas wist ik dat wel eens. In openbaring 6. Dan zijn we in de grote verdrukking.
Ja wij niet. Maar dan zijn we in de grote verdrukking. En dan staat er in vers 16. Zij zeiden tegen de bergen en de rotsen. Val op ons. En verberg ons voor het aangezicht van hem die op de troon zit.
En voor de toren van het lam. Nou als u in de grote verdrukking komt. Zou komen. Dan staat u daar straks dus bij te roepen. Want dat zijn de mensen in die tijd.
Val op ons. Verberg ons. Dat doen mensen in de grote verdrukking. Zo kan een christen toch niet roepen. Ik zie uit naar mijn heiland.
En ik zie er niet naar uit om me voor hem te verbergen. Want ik zie uit. Dat is de hoop. Dat is perspectief. En we hebben hoop nodig in deze wereld.
Heer Jezus zegt in Matthäus. Zo in Johannes 17 vers 15. Ik bid niet dat u hen uit de wereld wegneemt. Maar dat u hen bewaart voor de boze.
Dus Heer Jezus die bidt dat wij niet in de macht van de boze komen. Dus dat is dezelfde woorden. En dat gebed wordt verhoord. Door de Heer. Volharding en geloof.
Geeft stof tot roemen van die gemeente. Vanwege uw volharding en geloof in al uw vervolgingen en de verdrukkingen die u verdraagt.
Een teken van Gods rechtvaardig oordeel. Dat u het koninkrijk van God waardig geacht wordt. Dat is het vijfde punt.
Misschien wel het meest fascinerende. Waardig geacht worden. Ik ben van mezelf absoluut onwaardig. Als het om de Heerde God gaat.
Als het gaat om een plekje in de hemel. Als het gaat om wie ik ben. Heb ik geen enkele aanspraak. Ben ik zonder waarde. En toch. We mogen waardig geacht worden.
En er staat erbij. Dat is het teken van Gods rechtvaardig oordeel. Er is dus een oordeel geweest. Voor mij in mijn plaats. Voor u, voor jou in uw plaats. Dat is een rechtvaardig oordeel.
En de Heerde God heeft de straf die voor mij, voor u, voor jou bedoeld was op. Dat offerlam gebracht. Dat is een rechtvaardig oordeel van God. En omdat Hij mijn zonde heeft gedragen.
Ben ik het waard geworden. Waardig. Waardig. Maar het zegt ook iets over de houding die wij nu moeten hebben. Hoogstaand. Het heeft in het grieks te maken met gewicht.
De zin van balans. Je kent wel die weegschalen. Die twee schalen en zo'n pinnetje daarboven. Die moet dan precies recht staan. Dan is het in balans. Is uw leven, jouw leven in balans?
Staat het recht? Staat het recht voor de Heerde God? Kan naar buiten toe wel aardig lijken. Maar is uw leven voor God in balans?
Omdat u weet, gelooft en beleidt dat er een oordeel heeft plaatsgevonden. Dat voor u bestemd was maar op Jezus kwam. Dan ben je waardig.
En dan staat er in vers 5, is het bewijs van het rechtvaardig oordeel. Andere vertaling zegt manifest. Een bewijs.
Een bewijsje laat je zien. Een manifest toon je. Wordt het getoond in de wereld dat we hier een gemeente zijn waarover de apostel zou kunnen roemen?
Een gemeente zijn waarover de apostel zou kunnen danken? Zijn wij een gemeente in Christus? Hebben we als gemeente, individueel maar ook als gemeente, een groeiend geloof?
En hoe is het met de liefde voor elkaar? Is die echt oprecht? En hoe is het met de hoop die we als gemeente hier hebben, die u persoonlijk hebt?
Hebt u die zekere hoop dat als vanmiddag dat moment plaatsvindt voor de opname van de gemeente, dat u daarbij bent? Ze hadden een waardige houding.
Nooit wankelde onder vervolging. Ze waren een gemeente in Christus. We willen samen hier danken. Heer God in de hemel, wij danken u voor uw woord.
Zo lang geleden werd dat geschreven door Paulus. En wij geloven en beleiden weten dat hij daar geïnspireerd werd door uzelf, door uw geest. En hij mocht schrijven met dankbaarheid over de gemeente Thessalonica.
Hij sprak over hun ontwikkeling in andere gemeenten. En dat spreken over de gemeente Thessalonica, over de dingen waarover geroemd mag worden en u gedankt mag worden.
Dat spreken, dat is doorgegaan. Ook wij hebben vanmorgen gesproken over die gemeente. En we hebben niets gezien van wat die roem bracht.
Waardoor het een gemeente werd om trots op te zijn. Niet menselijke trots. Maar gemeente Heer, waar u blij mee bent. En zo mogen wij dan ook bidden voor elkaar.
Voor de gemeente aan deze plaats. Voor uw gemeente waar dan ook. Dat het een gemeente mag zijn in u.
Zo kostbaar gekocht en betaald. En dat de gemeente en wij ook persoonlijk waardig geacht zullen worden. En we danken u dat u ons geloof geeft.
En bidden Heer, dat het sterker mag gaan groeien. En daaraan gekoppeld de liefde voor u en voor elkaar. En we danken u voor de hoop. Het uitzicht, perspectief.
Wij zien uit Heer Jezus naar u. En wat een moment zal het zijn. Dat wij u zullen ontmoeten. In uw pracht, in uw heerlijkheid. Dat u ons brengt.
In het huis van de Vader. Ons voorstelt aan uw Vader. Oh wat een moment zal het zijn. Help ons Heer om. In verwachting van die grootste dingen.
Te leven. U waardig. U te eer. In Jezus naam. Amen.