Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen allemaal. Heerlijk om deze liederen zo met elkaar te zingen.! Het is goed om hier weer te zijn vanmorgen.
! Het is altijd heerlijk om in jullie midden te zijn.! En vanmorgen mogen we het woord van de Heer gaan openen. En dat doen we in twee koningen. Twee koningen hoofdstuk zes.
Twee koningen hoofdstuk zes. En we lezen daar vers 8 tot vers 23.
8 tot 23. Twee koningen zes vers 8.
En bij mij staat erboven de Syriërs met blindheid geslagen. En we lezen daar het woord van de Heer. De koning van Syrië voerde oorlog tegen Israël en pleegde overleg met zijn dienaren en zei, Mijn legerkamp moet op die en die plaats zijn.
Maar de man Gods stuurde boden naar de koning van Israël om te zeggen, Wees op uw hoede dat u niet langs die plaats trekt van de Syriërs zijn daar neergestreken.
Daarom stuurde de koning van Israël een boodschap naar de plaats die de man Gods hem gezegd had en waarvoor deze hem had gewaarschuwd. Zodat men daar op zijn hoede was.
Dat gebeurde niet één of twee maal. Toen werd de koning van Syrië innerlijk verbolgen over deze zaak. Hij riep zijn dienaren en zei tegen hen, Kunt u mij niet vertellen wie van ons voor de koning van Israël is?
En één van zijn dienaren zei, Nee, meneer koning, maar Elisa, de profeet die in Israël is, Maakt de koning van Israël de woorden bekend die u in uw slaapkamer spreekt.
Hij zei toen, Ga weg en kijk waar hij is, zodat ik er boden op uit kan sturen en hem kan laten halen. Hem werd erop verteld, Zie, hij is in dood dan.
Toen stuurde hij daar paarden en strijdwagens heen. En een groot leger, die kwamen s'nachts en omsingelden de stad. De dienaar van de man God stond heel vroeg op en ging naar buiten en zie, Een leger met paarden en strijdwagens omringde de stad.
Toen zei zijn knecht tegen hem, Ach mijn heer, wat moeten we doen? Hij zei, Wees niet bevreesd, Want die bij ons zijn, zijn meer dan die bij hem zijn.
En Elisa bad en zei, Heren, open toch zijn ogen, zodat hij ziet. En de heren opende de ogen van de knecht, zodat hij zag en zie, De berg was vol paarden en strijdwagens van vuur rondom Elisa.
Toen de Syriërs naar hem afdaalden, bad Elisa tot de heren en zei, Sla dit volk toch met blindheid. En hij sloeg hen met blindheid over een komstige woord van Elisa.
Toen zei Elisa tegen hen, Dit is de weg niet en dit is de stad niet, volg mij. Dan zal ik u naar de man brengen die u zoekt. En hij bracht hen naar Samaria. Het gebeurde, toen zij in Samaria aangekomen waren, Dat Elisa zei, Heren, open de ogen van deze mannen, zodat ze zien.
En de heren openden hun ogen, zodat ze zagen. En zie, ze waren midden in Samaria. Toen hij hen zag, zei de koning van Israël tegen Elisa, Zal ik hen doden, zal ik hen doden, mijn vader?
Maar hij zei, dood hen niet. Zou u hen doden, Die u met het zwaard en met uw boog gevangen genomen hebt? Zet hun brood en water voor.
Dan kunnen ze eten en drinken en terug gaan naar hun heer. Hij bereidde daarop een grote maaltijd voor hen en zij aten en dronken. Daarop stuurde hij hen terug.
En gingen zij naar hun heer. En de benden van de Syriërs kwamen niet meer in het land van Israël terug. Tot zover de lezing van dit gedeelte uit het woord van God.
Zalig allen die het woord horen en het bewaren in hun hart. Gemeente van onze Heer Jezus Christus. Vanmorgen wil ik met jullie nadenken over het thema.
Heren, open onze ogen opdat wij u zullen zien. Open onze ogen opdat wij u zullen zien.
En dat is naar aanleiding van wat we lezen in vers 17 van 2 Koningen 6. Ik lees dat vers nog een keer. En Elisa bad en zei, heren, open toch zijn ogen zodat hij ziet.
En de heren openden de ogen van de knecht zodat hij zag. En zie, de berg was vol paarden en strijdwagens van vuur rondom Elisa.
Toen ik hiermee bezig was, afgelopen dagen. Toen moest ik denken aan wat er ooit lang geleden gebeurde op de Nieuwe Hebride.
Dat is een eiland of een eilandengroep tussen Australië en Nieuw-Zeeland. En dat heet nu Vanuatu. Er was een zendings-echtpaar daarheen gegaan om de mensen die nog nooit van het evangelie van de heer Jezus hadden gehoord om hen te vertellen over hem.
Het waren John Paton en zijn vrouw. Maar er was vijandschap daar op dat eiland tegen dat zendings-echtpaar.
En op een avond werd hun huisje waar ze woonden, werd omsingeld door een grote groep vijandig gezinde mensen.
Die wilden hun huisje in brand steken. Ze waren vijandig tegenover het zendings-echtpaar. En John Paton en zijn vrouw gingen in gebed.
Gingen de hele nacht in gebed en baden de heren om bescherming. Om bewaring. En op een gegeven moment zijn ze in slaap gevallen.
En smorgens werden ze wakker. En ze waren buiten gewoon verbaasd dat er niets gebeurd was. Het huisje stond er nog. Er was geen brand gesticht.
En ze dankten God voor de bevrijding, voor de bescherming die hij hun gegeven had. Een jaar later kwam het stamhoofd tot bekering.
En John Paton kwam in gesprek met hem en die vroeg, waarom hebben jullie ons een jaar geleden niet aangevallen?
Waarom hebben jullie ons huis niet in brand gestoken? Waarom? En weet je wat dat stamhoofd toen zei? Hij zei, ja ik weet dat nog goed.
Om jullie huis stonden allemaal mannen. En wij durfden het niet aan. En John Paton zei, er waren helemaal geen mannen.
Wij waren daar alleen. Wij samen in dat huis. En het stamhoofd zei toen, wij zagen honderden grote mannen in witte pakken op wacht staan rondom jullie huis.
Met getrokken zwaarden. Ze hadden jullie huis omcirkeld. Het leek dat zij daar speciaal waren.
Om jullie te beschermen. En wij werden bang. En we zijn weggegaan. En pas toen besefte John Paton. God had.
Net als hier in de geschiedenis die we lazen. Terwijl er twee koningen zijn. God had zijn engelenmacht. Zijn leger, zijn hemelse leger gestuurd om hen te beschermen.
Ik geloof zelfs dat er een film over gemaakt is. Bijzonder. En in dit gedeelte, hier in twee koningen zes, komen we een soortgelijke situatie tegen.
Met dreiging. Dreiging richting de profeet Elisa en zijn knecht. Maar ook bescherming en bevrijding. De koning van Syrië.
We hebben het gelezen. De koning van Syrië. Voerde aanvallen uit. Op Israël strooptochten. Dan hier. Dan daar. Maar God.
Hoewel het volk van Israël hem niet diende. God zag toch zijn volk. En sprak. Tot Elisa. Over de plannen.
Die de koning van Syrië maakte. Om Israël aan te vallen. Dat vind ik bijzonder. De profeet Elisa ging naar de koning toe.
De koning van Israël. En vertelde hem. Wat hij van God gehoord had. En de koning van Israël. Kon daarop inspelen.
Kon zich voorbereiden. Op de aanvallen vanuit Syrië. Je zou kunnen zeggen. Het is Gods inlichtingendienst. En Gods inlichtingendienst.
Lieve mensen. Is onvuilbaar. Dan kun je vanop aan. Voor 100%. Tegelijk is het opmerkelijk. Deze koning van Israël. Ziet God aan het werk.
Ziet dat God Israël redt. Maar deze koning. En het is. Zijn naam wordt niet eens genoemd. Wellicht omdat hij zo goddeloos was. Wellicht was het.
Was het koning Joram. En gebeurde dit tussen 894. En 892. En 892. Voor Christus. Hij wilde wel. God zegen.
Gods bescherming. Maar hij weigerde. Om God te dienen. En God te gehoorzamen. Deze koning. Was geestelijk. Blind. Voor God.
Het is goed om dat ook bij onszelf na te gaan. Het kan zo zijn. Dat we willen genieten van Gods zegen. Maar dat we misschien op bepaalde terreinen in ons leven weigeren.
Om God te gehoorzamen. Ook geef je leven aan hem. In alles. Heer is mijn leven. Ik wil u volgen.
Ik wil u dienen. Want anders mis je de zegen. De echte zegen. De eeuwige zegen. Een tijdelijke zegen. Zie je voor het volk Israël. Een tijdelijke zegen.
En is niet genoeg om gered te worden voor de eeuwigheid. En deze God. Die via Elisa sprak tot de koning van Israël.
Deze God. Wil ook. Ja. Wil ook. U in zijn zoon. In de Heer Jezus Christus genadigd zijn. Maar niet alleen de koning van Israël ziet God aan het werk.
Ook de koning van Syrië ziet God aan het werk. Hij denkt. Hoe kan het nou? Hoe kan het nou? Dat de koning van Israël mijn plannen kent.
Er moet een spion zijn. Ze moeten een spion hebben bij ons. Die vertelt wat we van plan zijn. En als hij een onderzoek gaat doen.
Dan is er een van zijn dienaren. Die zegt tegen hem. Het is geen spion. In Israël wordt een profeet. Een man van God. En die is het. Die vertelt de plannen die wij hebben.
En dan de koning van Syrië. Hij denkt. Ja wat. Dan ga ik die profeet gevangen nemen. Ja dat denkt hij.
Maar dat zal hem niet lukken. Want God. Is machtiger. Dan hij. En wat doet hij dan. Dan stuurt hij een legermacht.
We hebben het gelezen. Hij stuurt een legermacht. Naar dood aan toe. Een legermacht. Die met paden. En met wagens.
Vers 14. Toen stuurde hij daar paden en strijdwagens heen. En een groot leger. Die kwamen. En s'nachts in een omzingelde stad.
Paarden en wagens. En een groot leger. Om één man gevangen te nemen. De profeet. Elisa. De man van God.
En dan vroeg in de ochtend. Dan staat de knecht van de profeet. Elisa. Die staat op. Die gaat naar buiten. Misschien wel om een rondje te lopen.
Even een luchtje te scheppen. En dan kijkt hij. En wat ziet hij dan. Vers 15. De dienaar van de man God stond heel vroeg op. En ging naar buiten. En zie. Een leger met paden en strijdwagens omzingelde.
Er staat dan even hierdoor. Ja. Ze zijn hier. Om ons. Gevangen te nemen. Elisa en mij. En wie was deze knecht. Deze dienaar van de profeet.
Zijn naam wordt niet genoemd. Het gaat haast niet Gehazi zijn geweest. Want dan moet deze geschiedenis. Zijn naam. Ze hebben afgespeeld. Ze hebben afgespeeld. Ze hebben afgespeeld. Ze hebben afgespeeld. Ze was in ieder geval de knecht.
De dienaar van Elisa. Hij raakte hem paniek. Mijn heer. Wat moeten we doen? Hoe zou kunnen er ook situaties in ons leven zijn?
Dat we... En net hoorden we er al iets van. Wat je vertelde. En wat... Wat situaties dat we het niet meer weten.
Dat ook wij misschien in paniek raken. Hoe moet het? Wat moet ik nu toch doen? Misschien wel door eigen domme fouten of beslissingen die we gemaakt hebben.
Of door andere dingen die op ons afkomen. Die ons bedreigen. Dat je in paniek raakt. Net zoals hier deze knecht van de profeet. Dat je geen uitweg ziet in de hopeloze situatie waarin je terechtgekomen bent.
Misschien wel wat betreft je gezondheid. Wat betreft je relatie. Je kinderen. Psychische problemen. Financiële problemen.
Er kan zoveel zijn. Als je bang bent. Onzeker misschien over de weg die God met je gaat. En dan...
Wat zegt dan Elisa? Vers 16. Elisa zegt wees niet bevreesd. Wees niet bevreesd.
Wees niet bang. En waarom niet? Want die bij ons zijn zijn meer dan die bij hen zijn. Oh dat moet ik voor die knecht raadslachtig in de oren geklonken hebben.
Die bij ons zijn. Waar zijn toch samen? Ik heb het zelf gezien. Ik heb dat leger gezien van de Syriërs. Is die daar staan? Paarden. Wagens. Een grote legerwacht.
Wees niet bevreesd. Wees niet bevreesd. Vrees niet. Die woorden sprak Elisa tot zijn knecht. Die woorden spreekt de Heer vanmorgen ook tot ons.
Wees niet bevreesd. En wat voor situatie je ook bevindt. Misschien zit je hier wel en luister je. Maar speelt er van alles door je hoofd. Maak je je zorgen.
Ben je bang. Weet je het niet meer. Wees niet bevreesd. Want zij die bij ons zijn zijn meer dan zij die bij hen zijn. Oh laat deze woorden doordringen diep in je hart.
Wees niet bevreesd. En dan vers 17. Elisa. Wat doet hij dan? Hij gaat niet zeggen wat hij zelf ziet of hoe de situatie werkelijk is.
Nee. Hij gaat bidden. Ook zo'n les voor ons. Hij gaat bidden. Elisa bad de Heer. Elisa weet ik aan de ogen van mijn knecht niet openen.
En dat weten wij toch ook. We willen ook wel eens de ogen van andere mensen openen. Zie je dat dan niet? Begrijp je dat dan niet? Elisa die bidt. Heer open toch zijn ogen.
Zodat hij ziet. De Heer is zo genadigd. De Heer is zo goed. Hoe zouden we dat maar eens wat vaker beseffen. De Heer hoort.
Verhoort. Het gebed van Elisa. En dan staat er in vers 17. En de Heer opende de ogen van de knecht. Ja de Heer kan blinde ogen openen.
Geestelijk blinde ogen openen voor hem. Opent de ogen van de knecht. Zodat hij zag. En hij ziet niet een totaal nieuwe situatie.
Nee. Hij ziet de situatie zoals die al was. Maar op dat moment gaan zijn ogen ervoor openen. Hij zag en ziet. De berg was vol paden en strijdwagens van vuur.
Rondom Elisa. O en God is zoveel machtiger dan alle aardse machten en krachten. We lazen net in vers 14.
Dat de koning van Syrië. En dat de koning van Syrië strijdwagens had gestuurd en paden. En een groot leger. Maar God gaat daar overheen is machtiger. Want wat staat hier in vers 17.
De berg was vol paden en strijdwagens. Ja ook. Wat er ook stond van de Syriërs. Maar er staat iets achter.
Van vuur. Dat hadden de Syriërs niet. Maar de hemelse legermacht is machtiger dan de legermacht van de Syriërs. En een legermacht van vuur.
Van gods vuur. Van gods kracht. Van zijn aalmacht. En God grijpt in. God grijpt in.
Hij neemt de angst van de knecht van Elisa weg. En zo wil hij ook ingrijpen in onze situatie. Misschien niet altijd op de manier zoals wij denken dat hij het moet doen.
Wij weten dat soms. Wij denken heren doe dit. Heren doe dat. Maar hij doet het op zijn volmaakte manier. Hij doet het op zijn volmaakte tijdstip.
Hij is machtig. Want je komt dat vaker tegen in de Bijbel. Dat God ogen van mensen opent. Voor de heen. Voor de geestelijke realiteit.
De geestelijke werkelijkheid. Je leest in psalm 34 vers 8. De engel van de heren. Het wordt in het oude testament ook vaak zo.
Wordt ook de heer Jezus in het oude testament beschreven. De engel van de heren. Legert zich rondom wie hem vrezen en redden. Ook konden we wat meer op hem vertrouwen.
Wat ons overkomt. Ik zeg het vanmorgen ook tegen mezelf. Jacob. Jacob. Als hij onderweg is om zijn broer Ezo te ontmoeten.
En doodsbang is. Dan staat er in Genesis 32 vers 1 en vers 2. Dat hij een leger macht van engelen ziet als hij onderweg is naar Ezo.
God laat hem in feite zien. Jacob. Jacob. Jacob. Je hoeft niet alleen te gaan. Ik ga met je mee. Met mijn hemelse leger macht. Vertrouw op mij. Ik zal zorgen.
Ik zal voor je strijden. Ik denk ook nog aan Genesis 22. Abraham. Je wordt geroepen om zijn zoon Isaac te offeren.
O God. Hoe kunt u dat nu vragen? Maar Abraham gaat. En hij staat op het punt om het te doen.
En dan klinkt er een stem van de hemel. Abraham. En dan opent de Heer de ogen van Abraham. Want dan kijkt hij om.
En dan ziet hij een ram die daar is. En die hij in plaats van Isaac kan offeren. Wat een prachtig beeld van de Heer Jezus. En dat is de boodschap die hier uitklinkt.
Elisa zegt tegen zijn knecht. Vertrouw op de Heer. En God is zo genadig. Dat hij de ogen van zijn knecht ervoor opent.
En laat zien waarom hij op de Heer kan vertrouwen. Want de Heer is machtig. Is aalmachtig. Toen. Maar ook vandaag. Als we hem mogen kennen door genade.
En ik hoop dat het voor ons allemaal geldt. Dat we hem mogen kennen de Heer Jezus. Als onze heiland en verlossingen. Dan gaat hij met ons mee. Met zijn hemelse legerwacht.
Zal hij voor ons zorgen. Als je hem ziet. Maar ook als je hem niet ziet. Ik moest denken aan Thomas. Thomas.
Nou dat de Heer Jezus was opgestaan. Was de Heer Jezus verschenen aan de discipelen. Maar Thomas was er niet bij. En ze vertelde Thomas. Hij leeft. Hij was hier. En Thomas zegt.
Ik kan het niet geloven. Ik moet het eerst zien. Ik moet een littekend zien. In zijn handen. En in zijn zij. En dan is de Heer zo goed.
Dat hij nog een keer komt. Speciaal. Zijn littekend. Zijn laat zien. Aan Thomas. En dan zegt hij erbij.
Thomas. Zalig zijn zijn. Die niet gezien hebben. En toch geloven. O geloof in hem.
Vertrouw hem. Als je hem ziet. Maar ook als je hem niet ziet. Ik denk ook. Misschien zijn er sommigen die dat ook al wel gedacht hebben.
Aan Efezen. Efezen hoofdstuk 6. In Efezen hoofdstuk 6. Kom je iets soort gelijks tegen.
Wat we ook zagen in Twee Koningen. Efezen hoofdstuk 6. Efezen hoofdstuk 6. Efezen hoofdstuk 6. Daar gaat het over de geestelijke wapenrust.
En ook daar lezen we over een strijd. De geestelijke strijd. Die Gods kinderen te voeren hebben. Waarmee we worden geconfronteerd.
Altijd. Altijd zullen de machten van de duisternis erop uit zijn. Om Gods kinderen te laten struikelen. Te laten vallen. Ze af te laten trekken van de Heer Jezus.
Misschien door ze bang te maken. Door ze zich zorgen te laten maken. Door beslissingen te nemen. Die misschien heel dom zijn. Waardoor je in grote problemen terecht komt.
Of door het ons zo druk te laten hebben. Dat we geen tijd overhouden voor de Heer Jezus. En dan staat er in vers 11. 1 vers 10.
Verder mijn broeders. Efezen 6 vers 10. Verder mijn broeders. Wordt gesterkt in de Heer. Niet sterk in eigen kracht. Dat wilde ook die knecht van Elisa.
Niet sterk in eigen kracht. Maar sterk in hem. Wordt gesterkt in de Heer. En in de sterkte van zijn macht. Wat je vertelde met de zangdienst.
Zijn kracht wordt in zwakheid voorbracht. Hij wil zijn kracht schenken in ons. In de sterkte van zijn macht. Bekleed u dan. Bekleed u dan met de hele wapenrusting van God.
En Elisa had de wapenrusting van God aan lieve mensen. Bekleed u met de wapenrusting van God. Omdat u stand kunt houden tegen de listige verleidingen van de duivel.
En hoe bekleed je je met de wapenrusting. Wat die zei vanmorgen. Johannes 15.
Door te blijven in Christus. Hoe dichter we bij hem blijven. Blijven in hem. In de wijnstok. Hoe veiliger we zijn tegen de verleidingen en de aanvallen van de duisternis.
En vers 12 zegt dan. In feest 6. Wij hebben de strijd niet tegen vlees en bloed. Maar tegen overheden. Tegen macht. Tegen de wereldbeheersers van de duisternis van dit tijdperk.
Tegen de geestelijke machten van het kwaad. In de hemelse gewesten. O wees alert. Wees alert. Alert op de machten en de kracht uit de duisternis.
Zoals die Elisa wilde uitschakelen. Om gevangen wilde nemen. En met zwijgen op wilde leggen. Wees alert. En dan zegt vers 13.
Neem daarom de hele wapenrusting van God aan. En dan komt het. Op dat u weerstand kunt bieden. Op de dag van het kwaad.
En na alles gedaan te hebben stand te kunnen houden. Met de wapenrusting van God aan. Door te blijven in hem.
Je te bekleden met hem. Kun je stand houden. Ben je overwinnaar. Romeinenhoogstuk 8. Was er vanmorgen tijdens de bid stond voor de dienst.
Met hem mogen we meer dan overwinnaar zijn. Omdat u stand kunt houden. Houd dan stand. Waarom? Stand houden omdat God voor je strijdt.
Net zoals hij strijdt voor Elisa. En betekent dat dan. Dat kun je je afvragen. Dan denk je misschien dat klinkt allemaal mooi. Maar betekent dat dan.
Dat we uit elke noodsituatie gered zullen worden. Nee. Niet zo. Maar wel dat hij bij je is.
Dat hij met je meegaat. En soms wel. God is machtig om ons te redden. Om ons te bevrijden. Om ons vast te houden.
Om ons staande te houden. Maar voor iemand anders gaat Gods weg misschien wel dwars door de pijn heen. Voor iemand anders gaat de weg van God misschien wel door de dood heen.
En brengt hij ons in zijn eeuwige heerlijkheid. Maar de vraag is waar laten wij ons door leiden.
Waar laten wij ons perspectief door bepalen. Door op de omstandigheden te zien zoals die knecht van Elisa deed.
Of door op God te zien zoals Elisa deed. En ook als je op dit moment geen uitkomst ziet. Komt het erop aan op hem te vertrouwen.
Misschien dwars door je tranen heen. God ik weet het ook niet. Maar ik vertrouw op u. Ik geef maar u. En ik weet ik ben veilig in geborgen bij u.
Wie in de schuilplaats van de allerhoogste is gezeten. Psalm 91. Zal overnachten in de schaduw van de Almachtige. En de Heer zegt het. Wat er ook gebeurt.
Ik zal je niet vergeten. Ik zal je niet begeven. Ik zal je niet verlaten. We hoeven niet bang te zijn. We hoeven niet bevreesd te zijn. Hoewel. Is ook heel menselijk.
Sommige dingen kunnen we ontzettend angstig vinden. En bang zijn. Maar hij wil erbij zijn. Hij wil meegaan. Filippense 4 vers 6 en 7 zeggen.
Wees in geen ding bezorgd. Wees in geen ding bezorgd. Maar laat in alles uw wensen. Door gebed en smeking met dankzegging bekend worden bij God.
O alles. Breng alles bij hem. Breng alles bij de Heer. En dan staat er in de vrede van God. De vrede van God. Die alle verstanden boven gaat.
Zal uw hart en uw gedachten behoeden in Christus Jezus. Als je dat mag weten. Ben je rijk gezegend.
Dat de Heer met je is. Met zijn aanwezigheid. Dat zijn hemelse legermacht er zijn. Om je bij te staan.
Iemand als Petrus. Dacht handelingen 12. Wordt gered uit de gevangenis. Jacobus. Werd gedood.
Even als Stephanus. Stephanus werd gestenigd. En Stephanus. O dat is ook zo'n wonder. We kunnen zeggen.
God had hem toch kunnen redden. Jazeker. En wij weten niet altijd waarom Gods weg zo en zo is. Soms denk ik wel eens. O dat. Ik ben zo benieuwd om dat later nog eenmaal te horen van de Heer zelf.
Waarom? Waarom moest mijn vader. Ik vraag het mezelf af. Hij was 50 jaar bij een auto ongeluk om het leven komen. Terwijl hij de Heer zo lief had.
En zo hem diende. Waarom? Waarom moest Stephanus gedood worden? Stephanus op dat moment ziet de hemel geopend. En hij ziet.
Weer Jezus. Staande. Aan de rechterhand van de vader. Zo is hij betrokken bij Stephanus. De hemel gaat open. En Stephanus mag voor altijd al bij hem zijn.
Ik denk aan het moment dat de Heer Jezus daar hing aan het kruis op Golgotha. O de helse verlatenheid onderging hij.
En hij riep het uit. Mijn God. Mijn God. Waarom hebt u mij verlaten? En hij ging die weg. Lieve mensen. Speciaal voor u. Speciaal voor jou.
Om de straf. Het oordeel. De vloek te dragen. Die wij verdiend hadden door onze zonden. Maar omdat hij. Omdat hij de Heer Jezus door God verlaten werd.
Daar aan het kruis op Golgotha. Zou hij ons nooit meer verlaten. Wat een genade. Wat een liefde. Wat een trouw van hem. En de Heer kent ons.
De Heer weet precies in wat voor situatie we ons bevinden. En dan als we verder lezen. Twee Koningen Hoogstuk 6.
Dan is het bijzonder. Want het gaat over zien en niet zien. Zien de dingen van God. En de dingen van deze wereld.
Die soldaten. Het leger van Syrië. Het is niet zo dat God. Dat leger vernietigt. Of wat dan ook. Nee. Elisa bidt. Dat ze met blindheid geslagen worden.
En dan gaat Elisa dat leger tegemoet. Het is toch. Het is toch. Het is toch wonderlijk. Om dat te lezen. En dan.
Zegt Elisa. Die ze komen arresteren. Die zegt. Jullie zijn. Jullie zijn bij de verkeerde. Maar ik weet waar die is.
Ik zal jullie er wel brengen. En die soldaten. Ze kunnen nog wel kijken. Ze zien de omgeving. Maar op de een of andere manier. Herkennen ze.
Herkennen ze het niet. Elisa niet. En ook niet waar ze lopen. Waar ze heen gaan. En dan leidt Elisa. Ze naar Samaria. Waar de koning van Israël is.
Is een kilometer of 18. Dus het is nog een flinke tocht. Om daar heen te gaan. En dan brengt hij ze daar. En dan weet hij weer als ze daar zijn. Het is bijna ironisch. Dan weet hij weer.
En dan gaan hun ogen open. En dan zien ze het wel. Dan zien ze dat ze in Samaria zijn. De koning van Israël. Oh, wat zullen ze in paniek geraakt zijn.
Eerst was het die knecht. Van Elisa die in paniek raakte. Doet hij het leger zag. Van de Syriërs. En nu zijn het de Syriërs zelf. Die in paniek raakten. Als ze zien dat ze in Israël zijn. En de koning van Israël.
Die zegt tegen Elisa. Zal ik ze maar doden. En dan is Elisa zo genadig. Zo warmhartig. En die zegt. Nee, dat moet je niet doen. Je moet ze juist een feestmaal voor zetten.
Geesten te eten. Geesten te drinken. En het toont iets van Gods grote genade. En zijn warmhartigheid.
Ook richting ons. Wat een liefde. Wat een genade. Wij die de straf hadden verdiend. Hij wil ons genadig zijn. Hij is ons genadig.
En de vraag kwam naar mij toe. Elisa die bad. Ze zou dit verhaal zo maar dat we al gelezen hebben. Elisa die bad.
Heren open de ogen van deze knecht. Dat hij u zal zien. Heb jij. Heb jij misschien voor een vriend of een vriendin.
Of voor wie dan ook. Voor een kind. Voor een kleinkind. Wel is gebeden. Bid je heren. Open zijn ogen. Maar open haar ogen. Voor de Heer Jezus.
Wij kunnen geen ogen openen. Maar. Hij wel. Het is ons probleem. Dat wij. Onze ogen soms niet helder zijn. Onze ogen soms. Niet.
Niet. Geen goed zicht hebben. Dat was met mij. Afgelopen week. Ook zo. De afgelopen paar maanden. Begon ik steeds slechter te zien.
Met één oog kon ik bijna niets meer zien. Wat doe je? Dan ga je naar de opticien. Die zegt. Je hebt staar. Oh dat is wel even schrikken. Oog operatie.
Afgelopen dinsdag was het zover. Oog operatie. Nou voor mensen die daar nog voor staan. Het is mij in ieder geval heel erg meegevallen. Ja. En ik kan nu.
Toen ik hier vanmorgen binnenkwam. Had ik een andere bril op. Misschien dat sommige mensen het zien. Het is namelijk zo. Dit oog. Ik kan er alweer redelijk goed mee zien. Beter dan voor die tijd. Alleen de sterkte is anders.
Dus de bril die ik normaal op heb. Dat is een beetje te waarsch. Dan zou ik dit niet kunnen lezen. Dus ik heb. Ik had deze bril al meegenomen. Die heb ik net voor de dienst. U zei tegen mij. Je bent net op tijd.
Maar dan komt. Ik heb deze bril gehaald. Even uit de auto. Toen ik dacht. Het is toch beter om deze bril op te zetten. Maar nu zie ik beter. En dat komt.
Doordat er een andere lens in mijn ogen gezet is. En dat hebben we nodig. Dat de Heer God onze oog opereert.
Misschien heb je ook wel nieuwe ogen nodig. Of een nieuwe lens. Om te kunnen kijken met Gods oog. Toen ik hierheen kwam rijden.
Toen opeens kwam die gedachte bij mij naar binnen. Dat vond ik mooi. Dat we leren kijken. Heere God.
Leer ons te kijken. Met uw ogen. Geef mij nieuw zicht om meer van u te zien. En misschien dat je maar bent.
Geef mijn kind. Geef mijn klein kind. Geef mijn man. Mijn vrouw. Wie dan ook? Mijn vriend. Mijn vriendin. Geef hem of haar nieuwe ogen dat ze u zullen zien.
U, o Jezus, nieuw zicht, geleid door Gods woord, geleid door Gods geest.
En soms stelt Gods hulp, zoals hier bij Elisa, ons in staat om de overwinning te behalen. Soms stelt God ons in staat om de aanvallen die op ons afkomen te overleven.
En vaak wil Hij ons ook genade geven om Hem te vertrouwen, Heere God. Hoe uw weg ook gaat, wat er ook gebeurt.
Uw weg is de beste. Vertrouw op U. Maar besef, de Heere is er. Zijn strijdwagens, zijn paardenwagens van vuur zijn er.
Als Hij onze ogen zou openen, ik ben er vast van overtuigd, ze zijn om ons heen. Vertrouw Hem.
En ik bid het, Heere, open mijn ogen meer en meer om U te zien. En ik sluit af met wat ik gisteren las.
Gisteravond. Ik kwam opeens een verhaal tegen en het raakte mij. Ik vond het zo mooi passend bij vanmorgen bij deze preek. Het gaat over de MAG. Vele van jullie kennen het, misschien wel de Mission Aviation Fellowship.
Die ook vaak voor zendelingen vliegen en naar plaatsen toe gaan waar normaal vervoer nauwelijks kan komen. Jan Zwart. Ook misschien nog bekend bij de oude generatie.
Jan Zwart was een van de eerste zendingspiloten. Hij was in Colombia. En hij moest ergens in Colombia twee mannen ophalen.
Hij ging op pad. Hij naderde de plek van bestemming. Zag de landingsbaan al liggen. En maakte zich klaar om te gaan landen.
En wat er toen gebeurde. Hij vertelt het zelf. Drie paden op de landingsbaan. Drie paden op de landingsbaan.
Hij dacht, dat is onverantwoord om te landen. Hij trok zijn lichttuig weer op. En vertrok weer. Later kwam Jan Zwart de burgemeester tegen van die plaats.
En die zei tegen hem. Je zou toch. En die burgemeester was christen. Die zei tegen Jan Zwart. Waarom heb je toen niet geland?
Je zou toch komen. Je zou landen op onze landingsbaan. Om die twee mannen op te halen. En Jan Zwart zei. Ja, ik heb het geprobeerd. Ik was er. Je hebt me toch gezien. Maar er waren drie paarden op de landingsbaan.
Ik kon niet landen. En wat die burgemeester zei. Dat is onmogelijk dat er paarden op de landingsbaan waren. Want wij hebben alleen maar koeien en ezels. En weet je wat de burgemeester toen zei.
Toen jij onderweg was. Toen jij wilde gaan landen. Waren wij intens aan het bidden dat je niet zou landen. Omdat de Kirillias van de Vark.
Dat is een terreurorganisatie daar waren. En die wisten dat hij zou komen. En die hadden het plan opgepakt. Om het vliegtuig te overmeesteren. En mee te nemen. Om het vliegtuig te kapen.
En weet je wat Jan Zwartoe zei. Hij was zo geraakt. En hij kende deze geschiedenis uit twee koningen hoogstuk zes.
Hij zei. Die drie paarden die ik zag. Dat waren de paarden. Uit twee koningen zes.
Waarmee de heren Elisa en zijn knecht heeft beschermd. Wat een wonder. Geprezen zei deze God. Hem komt toe. Alle eer, lov en aanbidding tot in de eeuwigheid.
Halleluja. Amen.