Kom en zie

Spreker

J. van der Wal

Date
May 17, 2026
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen allemaal. Er gebeurde net iets heel interessants. Er was snoep, dat is heel interessant.

! Als je thuis zat heb je dat niet gezien, maar er kwam een jongetje van achter naar voren op het moment dat er snoep was. En een heel stel kon niet wachten totdat snoep uitgedeeld werd. Op de duur waren ze volgens mij de helft aan het roepen, ik wil proeven.

Proef en zie. En dat is interessant. Daar heb ik eventjes over nagedacht, dat treerde me wel een beetje. Die kinderen waren zo enthousiast over dat snoep, die zagen snoep en die dachten, dat moet ik hebben.

En dan zegt de Bijbel dus, proef en zie. Dan maken we dat geestelijk. En ik vroeg me af, en dat mag je even nu voor jezelf ook afvragen, in hoeverre is dat voor jou?

Dat je zo op zondagochtend hier zit, of op maandag als je de Bijbel leest, of op welk moment dan ook, zit je hier dan net zoals die kinderen? Dan denk ik, oh ja, maar ik wil proeven. Ik wil dat hebben.

Want ik vraag me wel eens af, in hoeverre zijn wij veel meer bezig als volwassenen met dat doosje waar het in zit? We zijn helemaal niet bezig met dat snoep, maar zit het wel in het juiste doosje, en past het allemaal wel, en klopt het allemaal wel, en wat vind ik er dan van?

En halverwege zijn we zo met dat doosje bezig, dat we eigenlijk niet meer bezig zijn met dat heerlijke snoep. In hoeverre zit je zelf nog wel, dat je denkt, oh ja, maar ik wil het proeven.

En ik zat ook even te denken, die kinderen, stel nou dat je voor het allereerste snoepje ziet. Vaak is dat nog heel jong, dus dat heb je dan niet zo in de gaten als volwassenen.

Maar stel dat je op je vier of je vijf voor het eerst een snoepje ziet, dan denk je misschien ook eerst even, nou ik moet het eerst even kijken, even kijken wat dat is. En dan zie je misschien anderen die er lekker van smikkelen en denken van, nou ja, het zal wel goed zijn.

Dus dan begin je zelf ook, en dan denk je, oh ja, maar dit is echt lekker. Dit is echt lekker. En dat is natuurlijk ook voor het geloof zo. De eerste keer is het ook spannend, als we het over Jezus hebben, dan is het ook spannend.

Ja, maar wie is dat dan, en wat moet ik daar dan mee, en is dat dan wel goed voor me, noem het allemaal maar op. Die eerste keer is het even aftasten. Maar ik ben er ook van overtuigd dat je daarna, als je Jezus echt geproefd hebt, dat je dan net zo gretig kunt zijn als die kinderen.

En wat zegt het, als dat soms even niet zo is? Waar sta jij vanmorgen? Is het voor jou de eerste keer dat je iets van, Jezus mag proeven, heb je er wel eens wat omheen gelopen?

Of ben je al heel lang, ken je Jezus, heb je al heel vaak van hem geproefd? Ben je een beetje de smaak kwijtgeraakt? Zou kunnen. Of zit je hier en je denkt, ja, maar ik wil proeven.

En ik wil eigenlijk graag met elkaar bidden dat we dat ook echt mogen ervaren. Heer, we komen bij u, en wat was het een tekenend voorbeeld.

Ik wil proeven. Kom en zie, daar gaat het vanmorgen over. En ik bid zo, Heer, dat we u mogen zien. Niet door wat ik zeg, Heer, maar wat u hier in de gemeente doet.

Door uw geest. Ik wil zo bidden voor alle mensen hier die ofwel, ja, nog nauwelijks geproefd hebben, ofwel heel lang uw smaak kennen.

Ik bid voor ons allemaal dat verlangen zoals die kinderen. Ik wil proeven. In Jezus naam. Amen. En ik wil proeven. Wat een fantastisch begin.

Oké, kom en zie, daar gaat het vanmorgen over. En we gaan het hebben over dat thema aan de hand van het verhaal van Bartimeus.

En Bartimeus was anders dan zien, was hij natuurlijk blind. Het was een blinde man. En dat is wel interessant. Blindheid in de tijd van de Bijbel helemaal, in de tijd van Jezus, was natuurlijk een fysieke blindheid.

Niet kunnen zien, maar stond ook echt voor ongeloof. Het niet willen zien van Jezus. Dat geldt voor de Joden. Heel veel Joden die helemaal in de tijd van Jezus, die Jezus echt niet wilden zien als de Messias.

Maar dat geldt natuurlijk ook voor ons. Geestelijke blindheid. Het niet willen zien van Jezus. Ook al staat hij soms recht voor je. We gaan het verhaal lezen van Bartimeus.

Dat doen we uit het evangelie volgens Lucas. Lucas 18, vers 35 tot en met 43. Lucas 18, vers 35 tot en met 43.

Lucas 18, vers 35 tot en met 43. Ik lees het uit de MBV-vertaling.

Maar goed, iedere vertaling zal het doen. Lucas 18, vers 35. Toen hij, en dat gaat dus over Jezus, toen hij in de buurt van Jericho kwam, zat er langs de weg een blinde te bedelen.

Toen de blinde een menigte voorbij hoorden komen, vroeg hij wat er gaande was. Ze zeiden tegen hem, Jezus van Nazareth komt voorbij. En daarop riep de blinde, Jezus, Zoon van David, heb medelijden met mij.

Degene die voorop liepen, die berispten hem en zeiden dat hij moest zwijgen. Maar hij schreeuwde des te harder, Zoon van David, heb medelijden met mij. Jezus bleef staan en zei dat men de blinde bij hem moest brengen.

Toen deze voor hem stond, vroeg hij hem, wat wilt u dat ik voor u doe? De blinde antwoordde, Heer, zorg dat ik kan zien. En Jezus zei, zien zult u, uw geloof heeft u gered.

En onmiddellijk kon hij zien en hij volgde hem terwijl hij God loofde. Alle mensen die getuigen waren geweest van dit voorval, brachten hulde aan God.

Bartimeus. Het is natuurlijk interessant, als je hebt meegelezen, vraag je je wellicht af, waarom zeg ik dat dit Bartimeus is? Want als je even goed kijkt, dan lees je in het eerste vers, 535, lees je, toen hij, Jezus, in de buurt van Jericho kwam, zat er langs de weg een blinde te bedelen.

That's it. Er staat niks meer over Bartimeus. Waarom is dit dan Bartimeus? Nou, dit verhaal wordt niet alleen maar in Lukas beschreven.

Dit verhaal wordt ook in Marcus en in een wat andere context ook in Matthäus beschreven. En als we dan even dat evangelie volgens Marcus erbij pakken, dat staat in Marcus 10.

Marcus 10, daar staat ook het verhaal van Bartimeus. En daar zien we een aantal interessante verschillen. Ik zei net al eventjes, het enige wat Lucas dus zegt over Bartimeus is dat er een blinde zat te bedelen langs de weg.

Als je in Marcus 10, vers 46, het einde leest, dan zie je dat Marcus daar veel meer over zegt. Die zegt, daar zat een blinde bedelaar langs de weg.

Het was Bartimeus, dat niet alleen, de zoon van Timaeus. Dus hij maakte zelfs duidelijk welke Bartimeus hij precies bedoelde. Dus ofwel een blinde langs de weg, ofwel Bartimeus de zoon van Timaeus.

Marcus geeft er veel meer woorden aan. Op het moment dat Bartimeus door Jezus geroepen wordt, Jezus die houdt menigte stilzaam, ga maar even roepen.

Dan zien we dus in vers 40 in Lukas 18, we gaan er even drie keer heen en weer hoor, zo klaar. Lukas 18, vers 40, Jezus bleef staan en zei dat men de blinde bij hem moest brengen.

Dus oké, laat het maar komen. En dan vervolgens, toen deze voor hem stond, vroeg hij hem, enzovoorts, enzovoorts. Terwijl Marcus, die zegt daar echt wel weer meer over. Daar staat in vers 49, Jezus bleef staan en zei, roep hem.

Zelfde. En dan zien we, ze riepen de blinde en zeiden tegen hem, houd moed, sta op, hij roept u. Dus ze zeggen veel meer over wat de menigte dan voor een soort gesprek heeft met Bartimeus.

En dan, nog een iets opvallends, wat je daar direct naleest, wat je helemaal niet in Lukas leest, is dat Bartimeus zijn mantel afgooit, opspringt en naar Jezus toe gaat.

Het staat letterlijk in deze vertaling, hij gooide zijn mantel af, sprong op en ging naar Jezus. En daar zie je eigenlijk, het zijn eigenlijk drie dingen die hij achter elkaar doet, zijn mantel afgooien, opspringen en naar Jezus toe gaan.

Eigenlijk, dat heet een verdichting in de literatuur, heet een verdichting. Eigenlijk ga je als een soort van spotlight, hup, op Bartimeus. Wat is hij aan het doen? Er zit beweging in dit stuk.

Terwijl Lukas daar helemaal niks over schrijft. Eigenlijk is het verhaal van Lukas best wel heel erg sumier. Er wordt heel weinig verteld over Bartimeus en alles rondom Bartimeus.

En dat is helemaal niet per se het ene beter dan het ander. Dat mag even heel duidelijk zijn, het heeft allebei zijn eigen doel. En het doel van Lukas lijkt echt te zijn om een spotlight op Jezus te zetten.

Niet op Bartimeus, niet op wie Bartimeus is of wat Bartimeus doet, maar op Jezus en wat Jezus doet. En dat past natuurlijk heel mooi bij vanmorgen, kom en zie. Kom en zie Jezus.

En we gaan het dus hebben over Bartimeus. Even voor de context waar we hier zijn. Ze zijn nu even in het verhaal al in Jericho, maar daar zijn ze niet zomaar gekomen.

Ze lopen door de woestijn. Groepje mannen, Jezus en zijn vrienden, de zon staat hoog, stof onder de zandalen. Ze zijn onderweg van Samaria naar Jeruzalem toe.

En onderweg, daar heeft Jezus een gesprek met zijn vrienden, met de discipelen. En hij vertelt ze over wat er gaat gebeuren als hij straks in Jeruzalem is. Dat hij zal moeten sterven, dat hij geschopt zal worden, geslagen zal worden, dat hij bedrogen zal worden.

Alles erop en eraan. Dat is hij ze aan het vertellen, terwijl ze daar zo aan het lopen zijn. En de ene vriend die kijkt een beetje de heuvels in. De ander die pakt zijn waterzak en weer een ander die begint over het weer.

En niemand reageert eigenlijk op wat Jezus zegt. En dat is niet de eerste keer. Drie keer lezen we in Lukas dat het eigenlijk zo gaat. Dat Jezus ze vertelt over wat er gaat komen en dat zij eigenlijk gewoon niet zien.

Niet horen wat Jezus zegt. Drie keer heeft hij het gezegd en drie keer wordt hij niet gehoord. Terwijl dit voor Jezus een hele belangrijke reis was.

Hij ging van Samaria, ging hij naar Jeruzalem en dat was als het ware voor hem de weg van het kruis. Hij wandelde naar zijn eigen dood toe. En dat wist hij.

Dat probeerde hij ze ook duidelijk te maken. Stap voor stap liep Jezus richting het kruis. En als je dan bijna bij Jeruzalem bent dan kom je bij Jericho.

Dat is een beetje de laatste plek nog even waar je dan kunt rusten voordat je Jeruzalem ingaat. Zo'n beetje 30 kilometer van Jeruzalem af. En ze zien de palmbomen opkomen, lage huisjes en allerlei handelaren die door de stad heen gaan.

Dat is een beetje zo'n rustplek waar je dan nog een keer even tot rust kan komen. En bij de stadpoort, daar zit iemand met een kleed om knieën opgetrokken.

En hij ziet niks, maar hij hoort alles. Voetstappen, stemmen, een karavaan die langstrekt. Het is een zwerver, een zwerver in de goot.

Blinde bedelaar Bartimaeus. Als hij zijn mond open doet, toont een treurig rijtje tanden telkens weer hoe waardeloos hij is.

Zijn kleren zijn smerig. En als je dichtbij komt, dan ruik je voor 100% de penetrante lucht van iemand die zich gewoon niet heeft gewassen. De meeste mensen moeten eigenlijk niet zo heel veel van hem hebben en lopen het allerliefst met een lange boog om hem heen.

En regelmatig zie ik zo voor me roggelt iemand hem recht in zijn gezicht. Blinde bedelaar Bartimaeus. Was je blind in die tijd, had je een probleem.

Er waren geen vangnetten zoals wij dat hebben. Je had geen uitkering of wat dan ook. Je was helemaal op jezelf aangewezen. Of op je familie. Had je een rijke familie, had je geluk. Dan kon je nog een beetje, nou ja, leven, zal ik maar zeggen.

Maar was dat niet zo? Ja, dan was je enige optie dat je je hand op zou steken om dan tenminste te kunnen eten. Dat is natuurlijk wat Bartimaeus deed. Die bedelde, die wilde geld.

Niemand die moest hem, niemand die wilde hem, niemand die keek naar hem om. En daar zat hij met zijn hoofd in het stof, hand omhoog. Gewoon hopend om nog wat te eten vanavond.

En plots gebeurt er iets. Hij vraagt rond, wat gebeurt er? En dan krijgt hij als antwoord, Jezus de Nazarener komt langs.

En Bartimaeus die bedenkt zich niet. En die begint te schreeuwen, zoon van David, ontferm u! En de mensen reageren, dat zouden we misschien zelf ook wel doen als we erbij zouden.

Zijn we, joh, doe even rustig, doe eens normaal. Wie denk je wel niet dat je bent? Maar dat houdt Bartimaeus niet tegen. Bartimaeus begint gewoon nog harder te schreeuwen. Zoon van David, ontferm u over mij!

En is misschien ook niet heel gek, Bartimaeus roept niet zomaar. Bartimaeus heeft een enorm probleem. Hij is blind.

Ik zei al, in die tijd heb je gewoon een probleem. Hij zat vast in de goot, kwam geen steek verder. Maar voor zijn eten was hij afhankelijk van een handje vol mensen die dan wat gunden, zullen we maar zeggen.

Geen idee hoe lang hij al blind was, waarschijnlijk al lang. Misschien zelfs zijn hele leven al. Ook niet iets wat je zelf kiest, die blindheid. Dat ging ook niet weg. Het was onderdeel van het leven van Bartimaeus.

En daarom zat hij daar, dag in, dag uit, in die goot. En misschien herken je daar ook iets van, van het verhaal van Bartimaeus. Misschien niet letterlijk blindheid.

Wel kan dat ook, hè. Maar dat er iets in je leven is waar je iedere keer weer tegenaan loopt. Wat niet weg gaat, waar je mee worstelt. Je bent er op de duur zo aan gewend dat je het misschien niet meer ziet.

Maar we hebben allemaal van dat soort dingen in ons leven waar we niet om gevraagd hebben, maar wat wel gebeurt. Ik zat een paar weken geleden achter mijn scherm.

Het was avonds, het was lekker rustig in huis. Behalve in mijn hoofd. In mijn hoofd was het complete chaos. Dat kan ik wel eens hebben.

Nou, dat had ik toen ook. Ik had twee applicaties open. Ik heb een groot scherm thuis. Nou, de ene applicatie en de andere applicatie. Ik was net overgestapt. Gewoon om ergens anders dan mijn notities bij te houden.

Dingen die ik opschreef. Nou, dat allemaal bij te houden. En dat ging helemaal mis. Nou, het enige wat ik dacht was help. Ik had echt het gevoel dat ik aan het verdrinken was.

En ik besefte, terwijl ik dus daar achter mijn computer zat, besefte ik, ja maar dit is ook niet de eerste keer dat dit gebeurt. Dit heb ik vaker meegemaakt. Ik weet hoe chaotisch ik kan zijn.

Laten we het daar maar bij houden. Ik heb keihard structuur nodig. En toch loop ik daar telkens weer tegenaan. In allerlei vormen. Mijn hele leven al.

En ik zal ongetwijfeld nog heel vaak daar tegenaan lopen. En dat is best wel eens frustrerend. Beangstigend. Ik kan ook best wel eens heel streng zijn voor mezelf. Voel je een mislukkeling.

Dat het je niet lukt om structuur te houden. Of, nou ja, noem het maar. Dit is hoe ik in elkaar zit. Dat hoort ook bij mij. Het onderdeel van mijn leven.

En dat kan bij jou iets heel anders zijn. Het kan hetzelfde zijn. Angst die terugkomt. Iedere keer weer. Het lichaam dat niet doet wat het zou moeten doen. Iets in je relatie of je huwelijk.

Of met je kinderen. Wat is je beperking? Net zoals dat Bartimeus zijn blind had houten. Wat is jouw beperking? Waar loop je tegenaan?

Bartimeus had overduidelijk die beperking. Zijn blindheid. Wat misschien wel net zo heftig is in zo'n situatie. Of erger. Dat weet ik niet. Is dat niemand hem zag.

Dat niemand die hem echt hoorde. Want hij zat daar in de goot. Er was niemand die hem in huis had genomen. Kom maar. Ik zal je helpen. Hij zat daar. Gewoon. Ja. In de goot.

Alleen gelaten. Dag in. Dag uit. En de wereld om hem heen. Die doet alsof hij er niet is. Als hij geluk heeft krijgt hij een paar muntjes. Maar de meeste lopen met een lange boog om hem heen.

Zonder hem aan te kijken. Niemand die even vraagt. Hoe gaat het met je? Of wat heb je nodig? Of kom eens even bij mij thuis. Ik zal voor je zorgen. Kijk hij zag de mensen niet.

Wat misschien soms wel erger is in zo'n situatie. Is dat de mensen hem niet zien. En dat is iets wat ook wel in deze tijd speelt.

Dat we elkaar niet meer zien. Ik had van de week een gesprek met iemand. Weer achter een scherm. Hoeveel achter een scherm. Komt ook door mijn werk. Ik had een gesprek met iemand.

En ik merkte tijdens dat gesprek. Belangrijk gesprek voor mij. Merkte ik dat hij afgeleid was. Nou had ik niet in eerste instantie het niet in de gaten. Maar dan ben je aan het praten met iemand. En dan merk je ergens.

Ja ik deel iets. Maar het komt niet helemaal aan. En daar heb je dan een beetje een gevoel bij. En ik ging daar op letten. En ik zag op den duur. Zag ik dat opeens zijn ogen wegschoten.

En dat zijn vingers begonnen te bewegen. Nou toen wist ik wel genoeg. Ondertussen terwijl ik met hem in gesprek ben. Is die berichtjes aan het typen naar iemand anders. En ik merkte nog. Terwijl ik aan het praten was.

En dat mij opviel. Dat dat echt even heel naar voelde. Alsof je er niet toe doet. Alsof iets anders belangrijker is. Je voelt je even heel klein.

Heel alleen. Terwijl ik met hem aan het praten ben. Is hij bezig met allerlei andere dingen.

En doe er niks aan. Want nou ja. Zo gaat dat tegenwoordig. Andere dingen zijn toch vaak belangrijker. Dan wij. En dat is wel interessant.

Want volgens mij gebeurt dat dus continu. Tegenwoordig. Dat we afgeleid zijn. Dat je een gesprek met je partner hebt. Met je man of je vrouw. Of met je kinderen. En dat hij terwijl je aan het praten bent.

De telefoon erbij pakt. Of misschien zelfs op zo'n horloge. Dat je een berichtje ziet binnenkomen. En dat je gewoon even niet gezien. Of niet gehoord wordt. Dat je kinderen niet opkijken van hun scherm.

Dat je een gesprek hebt met een vriend. En hij er niet helemaal is. En dat zijn niet de grootste afwijzingen. Dat snap ik ook wel. Maar alles bij elkaar.

Heeft dat wel invloed. Worden ook wij niet gezien. En zie jij misschien ook een ander niet. En elke keer voel je je misschien wel weer een stukje meer alleen.

En Bartimaeus zat in de goot. En dat was natuurlijk heel heftig. Maar wat je vaak hoort is dat het heftigste is dat je gewoon niet gezien wordt. Dat je geen mens meer bent.

En dat niet gezien worden herkennen we allemaal. Op welke plek dan ook. En waar word je niet gezien. En waar word je niet gehoord. Waar voel je je alleen.

Thuis op het werk. In je huwelijk. In je relaties met de familie. Hier in de kerk misschien wel. In vriendschappen. Waar voel jij je wel eens alleen.

Bartimaeus. En Bartimaeus die werd ook afgewezen. Terwijl Jezus met een heel duidelijk doel van Samaria naar Jeruzalem loopt.

Zit Bartimaeus in de hoek. Elke dag weer zijn hand op hoog te houden. Om dan toch nog iets te krijgen. En op een gegeven moment lijkt de enige oplossing dan opgeven.

Moedeloze moe gestreden zie je door de bomen het bos niet meer. En dan zit je dan moederziel alleen. Niemand meer die naar je omkijkt. En dan gebeurt er wat.

Bartimaeus hoort. Dat er iemand is. Het is Jezus. En Bartimaeus bedenkt zich niet. En die begint te roepen. Jezus. Zoon van David.

Ontferm u over mij. En dan is het zo mooi wat we dan zien. Op het moment dat. Bartimaeus begint te roepen. Dan blijft.

Jezus. Staan. Jezus hoort diegene die niemand hoort. Jezus ziet degene die niemand ziet.

Jezus blijft staan voor Bartimaeus. Bartimaeus die roept. En Jezus blijft staan. Jezus gaat dwars door al die problemen heen.

Die ziet niet eens die scheve tanden. Die vieze kleren. Die ruikt niet de lucht die van Bartimaeus afkomt. Maakt hem allemaal niks uit. Diegene van wie iedereen wacht.

Die ziet Jezus vol liefde. En datzelfde geldt voor ons. Op het moment dat wij hem roepen. Dan blijft hij staan.

Het maakt niet uit waar je mee worstelt. Welk probleem je hebt. Wat je hebt meegemaakt. Wat je hebt gedaan. Hoe je leven is. Dat maakt allemaal niet uit. Het maakt niet uit waar je op de ladder staat.

Je eigen ladder. Maakt allemaal niet uit. Want op het moment dat je hem roept. Dan blijft hij staan. Omdat hij van je houdt.

Net zo goed. Als dat hij van Bartimaeus houdt. Hij kijkt naar je. En hij ziet jou. Zoveel mensen die je misschien niet zien. Maar Jezus blijft staan.

Hij ziet je wel. Jezus blijft staan. En die zegt dan. Breng die man bij mij. En de menigte die neemt Bartimaeus mee.

En Bartimaeus die komt dan dus daar bij Jezus aan. En dat is een heel bijzonder moment. Jezus die vraagt dan. Wat wil jij dat ik voor jou doe?

Wat moet ik voor jou doen? Misschien is dat nog nooit aan Bartimaeus gevraagd. Geen idee. Maar Jezus die vraagt dan. Bartimaeus. Wat wil jij dat ik voor jou doe?

Eigenlijk vraagt Jezus. Durf je mij te vertrouwen? Durf je alles bij mij neer te leggen? Durf je al je verlangens met mij te delen?

Jezus vraagt aan hem. Wat wil jij dat ik voor jou doe? En dat vraagt hij ook aan ons. Wat wil jij dat ik voor jou doe? Durf je alles aan hem over te geven?

Durf je al je verlangens met Jezus te delen? Durf je hem volledig te vertrouwen? En vergeet dan niet wie dit vraagt. Dit is de schepper van het universum.

De maker van alle materie die we om ons heen zien. Degene die op dit moment het universum in stand houdt. Die vraagt. Wat wil jij dat ik voor jou doe? Hij heeft bij macht om alles te doen wat je maar wilt.

En hij vraagt wat wil jij dat ik voor jou doe? En het interessante is. Hij wist natuurlijk al lang wat Bartimaeus nodig had. Iedereen wist wat Bartimaeus nodig had. Dat zag je direct.

Hij was blind. En Jezus had prima kunnen zeggen. Jij bent blind. Je bent genezen. Klaar. Maar dat doet hij niet. Jezus vraagt aan Bartimaeus. Wat wil jij dat ik voor jou doe?

Hij geeft Bartimaeus een stem. Hij geeft Bartimaeus ook een keuze. Een keuze die we allemaal te maken hebben. Durf je hem te vertrouwen? Dat wat hij ook geeft dat dat goed is.

Durf je hem te vertrouwen met al je verlangens? Durf je al je problemen bij hem neer te leggen? Wat wil jij dat ik voor jou doe? Of draag je het toch liever zelf?

Hij wist prima wat Bartimaeus nodig had. Hij weet prima wat jij nodig hebt. Dat weet hij prima. En toch vraagt hij aan jou. Wat wil jij dat ik voor jou doe?

En Bartimaeus die weet prima wat hij wil. Dat is ook geen verrassing natuurlijk. En hij zegt, Bartimaeus die zegt, heer dat ik weer zien zal. En Jezus die antwoordt dan, zie weer.

En in het Grieks het woord dat daar gebruikt wordt, is anablepo. En dat is iets heel bijzonders. Anablepo betekent inderdaad, zie weer. Maar het betekent ook, kijk omhoog.

Jezus die zegt eigenlijk, tegen Bartimaeus je mag weer zien, maar kijk omhoog. Daar is je genezing, he.

Kijk omhoog. Want God, bij hem word je niet afgewezen. Wat er ook gebeurt, daar is je redding. Alleen bij God, door Jezus is je redding.

Kijk omhoog. En dat zegt hij ook tegen ons. Waar je ook mee zit, kijk omhoog. Als je worstelt met angst, kijk omhoog. Als je verdriet hebt in je leven, kijk omhoog.

Als je bang bent, kijk omhoog. Als je schaamte kent om iets wat je hebt gedaan of iets wat is gebeurd, kijk omhoog. Heb je boosheid, kijk omhoog. Gaat het niet goed op je werk of thuis of in je huwelijk, kijk omhoog.

Waar je ook zit, kijk omhoog. Want God belooft, als we kijken in Matthäus, dat als we zijn koninkrijk zoeken, dat hij ons alles zal geven wat we nodig hebben.

Paulus die beschrijft in Filippense dat op het moment dat we al onze verlangens bij Jezus neerleggen, dat we een vrede zullen kennen die alle verstand te boven gaat. En aan de Romeinen schrijft hij dat niets ons kan scheiden van zijn liefde.

Wat je ook deed, waar je ook bent, hoe je je ook voelt. Op het moment dat jij hem roept, dan blijft hij staan. En dan vraagt hij, wat wil jij dat ik voor jou doe?

Hij zegt, kijk omhoog. Omhoog, want daar word je onvoorwaardelijk geliefd. Daar is iemand die je nooit af zal wijzen.

Die altijd voor je zorgt. Die altijd voor je klaarstaat. Die zoveel liefde voor je heeft. Kijk omhoog.

Bartimaeus die riep, Jezus en Jezus bleef staan. En vraagt, wat wil jij dat ik voor jou doe? Als Bartimaeus zegt, ik wil graag zien.

Dan zegt Jezus, zie weer en kijk omhoog. Op naar de bergen, want daar komt mijn hulp vandaan. Kom en zie.

Amen.