Ik hef mijn ogen op naar de bergen

Spreker

J. van der Wal

Date
April 26, 2026
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen. Goedemorgen. Even zoeken Eduard.! Wat mag ik delen vanmorgen?

En eigenlijk had ik twee keuzes. Ofwel de Zouten Zee ofwel de bergen. En ik was in eerste instantie richting de zee gegaan.

Dat is volgens mij goed om te gaan delen. En van de week had ik een gesprek met iemand hier uit de gemeente. En ik merkte, ik dacht, oh ik moet terug.

We moeten toch naar de bergen. Nou, vanmorgen zongen we al zo mooi. Ik hef mijn ogen op naar de bergen. Want waar komt mijn hulp vandaan?

Ik hef mijn ogen op naar de bergen. Waar komt mijn hulp vandaan? Psalm 121. En daar gaan we het vanmorgen over hebben. En mijn stelling als het ware is.

Dat Gods aanwezigheid zoveel groter is. Omdat hij zoveel groter is. Omdat het zoveel meer is.

En omdat ons bewustzijn zoveel groter kan. Dus Gods aanwezigheid is zoveel groter dan dat wij beseffen. Omdat hij zoveel groter is.

Omdat het zoveel meer is. En omdat ons bewustzijn zoveel groter kan. Ik hef mijn ogen op naar de bergen.

Laten we dat lezen. Psalm 121. Ik lees uit de MBV-vertaling. De HSV schrijft sommige dingen wat anders.

Daar gaan we het ook wel over hebben. Maar ik lees dus uit de MBV. Dit is een pelgrimslied. Een lied dat gezongen werd op het moment dat de pelgrims onderweg waren naar Jeruzalem.

En dan zongen ze dit lied. En wat zongen ze dan? Ze zongen. Ik sla mijn ogen op naar de bergen. Vanwaar komt mijn hulp?

Of zoals waarschijnlijk de HSV zegt. Van daar komt mijn hulp. Die bevestigt het al. Mijn hulp komt van de Heere. Die hemel en aarde gemaakt heeft.

Hij zal je voet niet laten wankelen. Hij zal niet sluimeren je wachter. Nee. Hij sluimert niet. Hij slaapt niet. De wachter van Israël. De Heer is je wachter.

De Heer is de schaduw aan je rechterhand. Overdag kan de zon je niet steken. En bij nacht de maan je niet schaden. De Heer behoedt je voor alle kwaad.

Hij waakt over je leven. Of hij zal je ziel bewaren. In de HSV staat hij zal je ziel bewaren. De Heer houdt de wacht. Over je gaan en je komen.

Van nu tot in eeuwigheid. Ik sla mijn ogen op naar de bergen. Vanwaar komt mijn hulp? Dat eerste punt.

Wat ik net zei. Gods aanwezigheid. Is zoveel groter. Omdat hij. Omdat God. Zoveel groter is. Dan dat wij vaak. Beseffen.

En dat komt een beetje voort. Uit dat eerste stukje. Vers 1 en vers 2. Ik sla mijn ogen op naar de bergen. Vanwaar komt mijn hulp? Mijn hulp komt van de Heer.

En wie is de Heer dan? Dat is de Heer die hemel en aarde gemaakt heeft. De schepper van het universum. Mijn hulp komt van de schepper van dit universum.

En daar zit een heel interessant argument in. We zitten binnen een apologetiek, filosofische redeneringen over het geloof. Zit hier iets heel interessants in.

En dat is als volgt. God, de schepper van het universum. Eigenlijk wordt er gezegd, alles wat ontstaat, dat is gemaakt. Niets ontstaat zomaar.

Om dat even een beetje duidelijk te maken wat ik daar dan mee bedoel. Stel dat wij nu hier buiten het gebouw komen, buiten de school. En ik zeg van, van de week fietste ik hier langs, stond er nog niks. En ik zit te kijken en opeens poef, was die school hier.

Gewoon van de ene seconde op de andere seconde. Wat zou je dan denken? Een geschift. Dat is gelijk heel heftig, Rob. Dank je wel. Ja, maar goed.

Terecht. Het is natuurlijk idioot als je dat zou zeggen. Niemand die dat gelooft, dat zo'n school daar zomaar opeens poef staat. Dat is namelijk gemaakt. Er zijn mensen bezig geweest om dat te maken.

Stenen op elkaar te leggen. Constructie te bouwen. Noem het maar op. Dat is maanden, misschien wel jaren overheen gegaan. Ik weet niet hoe lang, maar het zal zeker een tijd zijn geweest. En dat is dus helemaal niet zo gek.

Alles wat ontstaat, dat wordt gemaakt. En dat geldt eigenlijk voor alles. Van een boom tot een mens tot een mooi gebouw. Dus als iets ontstaat, dan wordt het gemaakt.

We weten in de wetenschap, de meeste mensen zullen het hier over eens zijn, dat het universum is ontstaan. Universum is ontstaan. Als je zou kunnen zeggen, alles wat ontstaat, dat wordt gemaakt, dan is het universum dus ook gemaakt.

En dat is een hele interessante, want hoe is dat dan gemaakt? Waar komt dat dan vandaan? En wij weten natuurlijk, dat komt van God, de schepper van dit universum.

Maar ben je heel kritisch, dan zou je natuurlijk nog kunnen zeggen, ja prima, leuk je doen. Maar waar komt God dan vandaan? Als alles wat ontstaat, wordt gemaakt. Nou, je hoort al hoe ik het zeg.

Ik zeg bewust steeds ontstaat. Want wie hier gelooft dat God eeuwig is? Nou, de meeste. En iets wat eeuwig is, dat wordt niet gemaakt, toch?

Dat is er altijd al. Heeft altijd bestaan. Dus alles wat ontstaat, dat wordt gemaakt. God hoeft niet gemaakt te worden, want God bestaat altijd. Nou, tot zover het filosofische.

Verder dan dat gaan we niet. Mocht je het interessant vinden, kom gerust straks even bij me langs. Ik vind het waanzinnig interessant, maar dat lijkt me voldoende voor nu. Maar mocht je een gesprek hebben met iemand die niet gelooft, mocht je zelf wel eens twijfelen, vraag je dan af.

Of stel de vraag, waar komt het universum dan vandaan? Nou, wij geloven dus dat onze hulp van die schepper van dat universum komt.

En ik zei dus al even, Gods aanwezigheid is zoveel groter, omdat Hij zoveel groter is dan dat we vaak beseffen. En als we het dan hebben over de schepper van dit universum, dan zeggen we dat soms makkelijk.

De psalm zegt dat, ja, makkelijk, maar goed, de God die hemel en aarde gemaakt heeft. Maar dat is zoveel groter dan dat je beseft. En daar hebben we even een filmpje van.

De schepper van het universum. En we beseffen vaak helemaal niet zo goed hoe groot dat universum is.

En dit is alleen nog maar wat we op dit moment met de techniek die we hebben kunnen zien. Misschien is het nog wel veel groter, misschien niet, we weten het niet. Maar God is de schepper van het hele universum.

Sterker nog, God maakte het niet alleen in het begin. God houdt dat op dit moment ook in zijn hand. De enige reden dat het universum op dit moment bestaat is omdat God daarvoor kiest.

En de psalmist zegt dus, ik kijk omhoog naar de bergen. Van waar komt mijn hulp? Mijn hulp komt van de schepper van dat universum. Dat is degene die mij helpt.

Gods aanwezigheid is zoveel groter omdat Hij zoveel groter is. En dit is natuurlijk maar één voorbeeld. Ik kan nog zoveel meer voorbeelden geven die laten zien hoe groot God is.

Nu hebben we groot gekeken, maar kijk maar eens in de natuur. Wat voor fantastisch ontwerp daarin zit, in onszelf. Hoe fantastisch mooi we gemaakt zijn.

Gods aanwezigheid is zoveel groter omdat Hij zoveel groter is. De schepper is aanwezig. De schepper is hier, nu.

De schepper is bij jou en Hij is zoveel groter. Maar Gods aanwezigheid is zoveel groter ook omdat het zoveel meer is.

Zoveel meer dan we vaak beseffen. En wat deze psalm heel mooi doet, die gaat als een soort van traptredes, gaat die steeds een stapje verder. En als we dan gaan kijken, wat zegt de psalm dan allemaal?

Nou, het begint met je wachter. De psalmist die schrijft, hij zal niet sluimeren, je wachter. En het woord dat daar gebruikt wordt, dat is niet een wachter die maar een beetje stil staat en hopen dat er niks gebeurt.

Dat is een soort van afwachtend. Maar het is een bewaarder, een bewaker. Dat zit allemaal in dat woord verstopt. Iemand die bewaakt, iemand die bewaart, iemand die wacht.

Die de wacht houdt. Dat is wat de psalmist hier zegt. God is je wachter, je bewaker, je bewaarder. En die bewaarder, de God van dat hele universum wat we net hebben gezien, die zal ervoor zorgen, en dan gaan we even heel specifiek, dat je voet niet wankelt.

Nou, die pelgrims die waren dus op reis en het was belangrijk hoe het met hun ging. Het was belangrijk dat ze een goede reis hadden en daar refereert natuurlijk die psalmist aan. Hij zal zorgen, de schepper van het universum zal zorgen dat je voet niet wankelt.

Hij zal niet sluimeren en niet slapen. En dat is misschien een beetje een vreemde uitdrukking. Maar in die tijd was het heel normaal dat ze bepaalde goden, die ze dan zelf verzonnen hadden, dan afbeelden als een slapende God.

Dat was dan een slapende God en die moest je absoluut niet wakker maken. Als je die wakker maakte, nou dan had je de poppen aan het dansen. Maar de psalmist zegt, ja daar klopt natuurlijk helemaal niks van. God die slaapt helemaal niet.

Die is altijd aanwezig, altijd wakker, altijd actief. Ook als wij wel slapen. De Heer is je wachter en de Heer is de schaduw aan je rechterhand.

De schaduw aan je rechterhand. En als je dat in eerste instantie leest, buiten de context, denk je, oké, nou op zich mooi. Maar in die tijd hadden ze een schild aan de linkerkant. Aan de rechterkant hadden ze een zwaard of een speer of iets dergelijks.

Aan de linkerkant hadden ze een schild. Maar dat betekende, als je links je schild hebt, is rechts eigenlijk helemaal vrij. Dan heb je geen dekking, is gevaarlijk, daar kun je geraakt worden. En wat wilde je dan als je ging vechten of als je als pelgrim aangevallen werd?

Dan wilde je iemand naast je hebben die je kon vertrouwen. Waarvan je wist, ik weet dat hij daar is, ik zie zijn schaduw, ik weet dat hij er is. Die zal mij beschermen. Die zal er ook zijn om die rechterkant, die eigenlijk onbeschermd is, om die te beschermen.

En de psalmist zegt dus, ja maar dat is wie God is. En God is die schaduw aan je rechterhand. God is diegene die ervoor zorgt dat daar waar je onveilig bent, daar waar je kwetsbaar bent, dat hij dat beschermt.

Hij zal overdag, de zon kan dan, overdag kan de zon je niet steken en bij nacht de maan je niet schaden. Hij gaat dag en nacht door, hetzelfde als dat hij niet slaapt, niet sluimert.

Dag en nacht is God daar. De Heer behoedt je voor alle kwaad. Hij waakt over je leven. En dat is interessant, in de HSV, voor degenen die de HSV hebben, daar staat als het goed is iets als, hij bewaart je ziel.

Wie heeft een HSV? Wat staat er? Uw ziel zal hij bewaren. Hij bewaart je ziel. Hier staat dus, hij waagt over je leven.

En dat is interessant, want wat wordt daar nou eigenlijk bedoeld? Het ene gaat over leven, het andere gaat over ziel. En het woord dat daar gebruikt wordt is nefesh. En dat wordt eigenlijk op beide manieren wel vertaald.

Maar dat gaat eigenlijk over je hele zijn. Over je innerlijke wezen als het ware. En als je dat in de context leest, de Heer behoedt je voor alle kwaad. Dat is van buitenaf, maar ook van binnen.

Ook van dat wat je bent, je ziel, je leven, je gevoel. God is in dat hele pakket aanwezig. God behoedt je voor alle kwaad.

En ik weet niet hoe dat voor jullie is. Maar bij dat soort dingen denk ik altijd, wacht even. Dat klinkt mooi. God behoedt je voor alle kwaad.

Maar hoe zit dat dan met al dat verdriet dat we hebben? Al dat lijden, al die moeite en zorgen. Ik ken de gemeente een beetje en ik weet dat hier ook genoeg moeite en zorgen zijn.

Natuurlijk gaat het goed. En God is erbij. Maar nou te zeggen dat je geen enkel kwaad meemaakt. Hoe moet je dat dan? Hoe moet je dat zien?

Hoe zit het met het lijden als God ervoor zorgt dat je geen enkel kwaad zal gebeuren? En daarvoor is een andere psalm die dat fantastisch mooi beschrijft. Psalm 23.

Ik denk dat jullie hem allemaal wel kennen. Psalm 23. De Heer is mijn herder. En wat staat er dan in vers 4? Ik zal hem even opzoeken. De Heer is mijn herder.

En dan, al ga ik door een dal. Ik weet niet hoe het hier staat. Al ga ik door een dal van diepe duisternis. Ik vrees geen... Ik vrees geen kwaad.

Al gaat mijn weg door een donker dal. Ik vrees geen kwaad. Want u bent bij mij. In andere vertalingen staat, al moet ik door het dal van de dood. Door de schaduw van de dood.

Ik vrees geen kwaad. En we kennen deze psalm allemaal. Maar als je dat in die context leest. Als je het kwaad in die context leest. Dan geeft dat een ander gevoel.

Een ander idee. Ook al is het donker om je heen. Ook al is het leven moeilijk. Ook al is het zwaar. En weet je niet waarom.

Dan nog. Hoef je niet bang te zijn. Want God is er bij. We weten niet altijd waarom dingen gebeuren. Ik ga ook niet hier op het podium staan.

En dan vertellen we. Oh ja. Dat zit zus of zo. Omdat dat gewoon. We weten het gewoon niet. Er zijn zoveel moeilijke dingen. Waar we eigenlijk geen goed antwoord op hebben. Wat we hier op aarde soms gewoon niet zullen weten.

En ik ken jouw leven niet. Misschien geldt dat voor jouw leven. Dat er dingen zijn gebeurd waar je je echt van afvraagt. Ja maar waarom dan? Waarom moest dit gebeuren? En in alle eerlijkheid.

Ik weet het niet. Zo simpel is het. Zo simpel is het. Maar. Ik weet wel dat God daarbij is. En.

Om dat te illustreren. Misschien heb ik dat hier wel eens verteld. Wil ik iets vertellen toen. Wij zelf. Met heel veel. Moeite en angst.

Te maken. Kregen. Voor sommigen die weten. Dat Jacqueline. Mijn vrouw. Borstkanker heeft gekregen. En in die eerste periode. Dat we dat hoorden. Wisten we dat het heel ernstig was.

We wisten alleen niet. Of het uitgezaaid was of niet. Dat was eigenlijk het enige. De enige vraagteken. Is het uitgezaaid. Dan kun je niet zo heel veel meer.

Dan kun je het nog een beetje rekken. En dat is het. En dus zo. Zo zaten wij in die periode. Eigenlijk vertwijfeld. Hoe zal het gaan. Zal ze leven.

Zal ze sterven. En. Ik weet nog dat ik aan het wandelen was. Ik was onderweg van Afondsenhuis. Naar de bonie toe. En ik zag mijzelf. Met drie kleine kinderen aan het graf. En ik wist niet.

Hoe ik dat zou moeten doen. Ik wist niet wat er zou gebeuren. Ik wist niet. Hoe ik daarmee om zou kunnen gaan. En ik was bang. Ik was. Misschien wel doodsbang. En het voelde echt.

Alsof ik kopje onder ging. Alsof de golven over me heen sloegen. En ik geen adem meer kon halen. En terwijl ik daar loop. En ik weet nog.

Ik moet naar een kruising toe. En. En ik weet niet meer wat er gebeurt. Maar wat ik wel weet. Is dat het voelde alsof God mijn kraag vastpakte. En iets omhoog teelde.

Niet. Niet boven de golven. Die golven sloegen nog steeds tegen hem aan. Ik was nog steeds bang. Maar ik ging niet meer. Kopje onder. Die golven sloegen niet meer.

Over me heen. Ik kon weer. Adem halen. En het feit dat God daar toen was. Om mij net. Boven die golven uit.

Te tillen. Zorg ervoor dat iedere keer als ik nu bang ben. Dat ik weet. Dan is God er ook weer. Hij neemt het niet weg.

Het zal nog steeds donker zijn. Wat er ook gebeurt. Maar ik weet zeker. Dat op het moment dat ik dreig te verdrinken. Dat God me vastpakt.

En net iets boven de golven uit tilt. Dat ik daar niet alleen hoef te staan. En dan is het nog steeds een donker dal. Maar ik vrees geen kwaad.

Want u bent bij mij. We weten niet waarom dit soort dingen gebeuren. En we kennen allemaal angst in ons leven. En allemaal van dit soort moeites. Maar op het moment dat je weet dat wat er ook gebeurt.

Dat God daar is. En dat je niet bang hoeft te zijn dat je verdrinkt. Dan maakt dat zoveel verschil. Het geloof gaat het niet voorkomen.

Ons geloof voorkomt niet dat we moeite en zorgen en lijden meemaken. Maar het maakt wel al het verschil.

Want de schepper van het universum. Die is daar bij. Gods aanwezigheid is zoveel groter. Omdat het zoveel meer is.

Dan we vaak beseffen. Derde punt. Het laatste punt wat ik wilde aanraken. Gods aanwezigheid is zoveel groter. Omdat ons bewustzijn zoveel groter kan.

En hier veranderde iets bij mij. En daar zal ik zoiets meer over vertellen. Maar eerst wil ik dit laten zien door een verhaal. Dit is een verhaal uit een van de boeken van C.S. Lewis. C.S. Lewis heeft de Narnia serie gemaakt.

Als je het nog niet hebt gelezen. Ook als volwassen. Nou alsjeblieft gaat lezen. Het is fantastisch. Eén van de boeken. De paard. Het paard. En zijn jongen.

Dat gaat over Shasta. Shasta is een jongen op de vlucht. Naar Narnia toe. En hij gaat op een paard. En er gaat van alles gaat er mis. Hij raakt zijn reisgenoten kwijt.

En hij komt op zo'n donkere berg pas. En het is mistig. Hij is helemaal alleen. Hij heeft geen flauw idee waar die is. Het paard dat hij had. Dit is kwijt. Hij zit op een paard dat hij eigenlijk ook niet eens zo goed kent.

Hij is hongerig. En hij is dood en dood moe. Herkenbaar Eduard. En dit is niet herkenbaar denk ik.

Hij beklaagt zichzelf. Hij denkt. Niemand heeft het zo zwaar als ik. En eigenlijk is het helemaal niet zo gek dat hij dat denkt. Dat hij dat voelt. Als je kijkt naar wat hij heeft meegemaakt.

Dat lees je in het boek. Hij heeft nooit zijn echte ouders gekend. Hij werd opgevoed. Werd door een keiharde visser. Hij is achtervolgd door leeuwen. Hij werd gedwongen om voor zijn leven te zwemmen.

Hij moest een nacht doorbrengen tussen de graven. Omringd door allemaal wilde dieren. Hij had verzengende hitte en dorst in de woestijn. Zijn paard werd verwond door weer een andere leeuw.

En nu dit. Daar loopt hij alleen. Koud, mistig, donker, dood moe. Helemaal verdwaald. En hij merkt.

Op den duur merkt hij dat er iets naast hem loopt. Iets groots. Hij hoort het adem. Hij merkt dat er iets naast hem loopt. Maar hij kan het niet zien. Zo mistig is het.

En eigenlijk is hij doodbang. Hij heeft geen flauw idee wat er naast hem loopt. En ondanks dat hij zo bang is, vraagt hij. Wie bent u? En dan zegt de stem.

Uit die mist. Die zegt. Ik was de leeuw die je dwong. Om je bij je reisgenoten aan te sluiten. Ik was de kat die je troostte tussen de graven.

Ik was die leeuw die die jakkenhalsen wegjoeg toen jij lag te slapen. Ik was de leeuw die de paarden opjoeg zodat je op tijd zou komen. En ik was de leeuw die de boot aanduwde.

Waarin jij als kind op de rand van de dood lag. Aanduwde naar de kust. Naar iemand die klaarwakker op je wachtte. En Shasta die vraagt.

Wie bent u? En dan zegt de stem. Mijzelf. Diep. En laag. Zo laag dat de aarde ervan trilt.

En dan zegt de stem nog een keer. Mijzelf. Helder. En vrolijk. En dan zegt de stem een derde keer. Mijzelf.

Zo zakt. Dat je het nauwelijks kon horen. En toch. Denk het overal. Vandaan te komen.

En de mist die trekt op. En het licht breekt door. En Shasta die ziet een leeuw. Een leeuw groter en mooier dan dat hij ooit heeft gezien. En hij valt aan zijn voeten.

En de leeuw die buigt zich naar hem over. En die manen van die leeuw die omhullen zijn gezicht. En de leeuw die raakt met zijn tong Shasta's voorhoofd aan. Shasta heft zijn gezicht op.

En hun ogen ontmoeten elkaar. En dan versmelt alles. De mist. Het licht van de leeuw. In een wervelende schittering. En hij is alleen.

Op een groene heuvel. Onder een blauwe hemel. En overal om hem heen. Zingen vogels. Shasta was zich lang niet altijd bewust van Aslan.

Aslan de leeuw waar het hier over gaat. Aslan een beeld van Jezus. Van God. Van de heilige geest. Aslan was zich niet bewust van wat de leeuw allemaal voor hem deed.

En hij had eigenlijk het gevoel wat gebeurt er nou. Waarom gebeurt dit? Hij was zich zo vaak niet bewust. Van Gods aanwezigheid.

En hoe is dat bij jou? Ben jij bewust van Gods aanwezigheid?

We zeggen het zo makkelijk he. God is erbij. Maar dat maakt zoveel verschil. Of je het beseft.

Of niet. God is hier. Nu. Op dit moment. God is er vanavond als je in bed ligt.

Of je nou blij bent of niet. God is er komende week. En niet als een soort van. Oh ja dat is mooi om te zeggen. Maar als een werkelijkheid. Zoals Aslan de leeuw continu bij Shasta was.

Bij al die anderen. Zo is God hier. Nu. We zijn ons daar zo vaak niet bewust van. En wat zou er gebeuren.

Op het moment dat we dat zouden gaan zien. Als onze ogen geopend zouden worden. Voor zijn aanwezigheid.

Als we zouden beseffen dat het niet maar een mooi woordje is. God is erbij. Maar dat het werkelijk waar is. God is hier. Nu. Gods aanwezigheid is zoveel groter.

Omdat ons bewustzijn zoveel groter kan. Ben jij je bewust van zijn aanwezigheid?

Gods aanwezigheid is zoveel groter. Omdat hij zoveel groter is. De schepper van dit universum. Dat is degene die er is op dit moment.

Gods aanwezigheid is zoveel groter. Omdat het zoveel meer is. Het is dag en nacht. En God die slaapt niet. Het gaat maar door. En het is bij iedere stap die je zet.

Is God daar. Gods aanwezigheid is zoveel groter. Omdat ons bewustzijn zoveel groter kan. Ik hef mijn ogen op naar de bergen.

Want daar komt mijn hulp vandaan. Mijn hulp komt van de Heren. De schepper van hemel en aarde. Amen.

*** ***