De echo van het evangelie

Spreker

H. Schouten

Date
April 26, 2026
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Zusters, boerders, jongelij, moore, zussen, familie, zo mogen we dat zeggen, steeds.! We hebben vanmorgen weer gehoord.! Fijn dat ik weer bij u mag zijn.

Ik wil met u lezen uit de eerste brief van Paulus aan de Thessalonians. Het eerste hoofdstuk, de eerste tien versen. Ik lees uit de HSV-vertaling.

Zoek mij pagina 1840. Zoek soms ook makkelijk. Eén Thessaloniansen. Eerste hoofdstuk.

Paulus, die schrijft daar. Paulus, Silvanus en Timotheus aan de gemeente van de Thessaloniansen.

Die in God de Vader en de Heer Jezus Christus is. Genade zij u en vrede van God onze Vader en van de Heer Jezus Christus.

Wij danken God altijd voor u allen. Wanneer wij aan u denken in onze gebeden. En zonder ophouden denken aan het werk van uw geloof.

De inspanning van uw liefde. En de volharding van uw hoop op onze Heer Jezus Christus. Voor het aangezicht van onze God en Vader.

Wij weten immers geliefde broeders van uw verkiezing door God. Want ons evangelie is niet alleen met woorden tot u gekomen.

Maar ook met kracht. En met de Heilige Geest. En met volle zekerheid. U weet immers hoe wij in uw midden geweest zijn.

Terwille van u. Ook bent u navolgers geworden van ons en van de Heren. Toen u het woord aannam.

Temidden van veel verdrukking. Met blijdschap van de Heilige Geest. Zodat u voorbeelden geworden bent. Voor alle gelovigen in Macedonië en in Agaie.

Want van u uit heeft het woord van de Heren luid geklonken. Niet alleen in Macedonië en Agaie.

Maar ook in alle plaatsen. Heeft uw geloof in God zich verspreid. Zodat het niet nodig is dat wij iets daarvan zeggen.

Want zij vermelden zelf over ons. Hoezeer wij ingang bij u gekregen hebben. En hoe u zich van de afgoden tot God bekeerd hebt.

Om de levende en waarachtige God te dienen. En zijn zoon uit de hemelen te verwachten. Die hij uit de doden heeft opgewekt.

Namelijk Jezus die ons verlost van de komende toren. Tot zover lezen we dit gedeelte uit Gods woord. Mogen wij gezegend worden wanneer we dit samen overdenken.

En dat het tot groei, tot ontwikkeling mag komen in onze harten en in onze levens. Ik mocht al eens eerder met u hier spreken.

En ik heb u toen beloofd toegezegd dat ik in de geplande afspraken die er waren. Steeds met u een stukje van de brief van Paulus aan de Thessalonicensen zou bespreken.

We zijn die morgen gekomen bij het eerste gedeelte van wat we nu hebben gelezen. Ik heb u toen gezegd dat er vijf punten in dat gedeelte staan. We hebben er maar één van besproken toen.

En we gaan daar niet mee verder. Als thema heb ik gekozen de echo van het evangelie. De echo van het evangelie.

En daarmee bedoel ik dat het evangelie door ons heen moet klinken. Door ons heen moet echoen.

We hebben in deze wereld onze plek, onze positie. Tenmiddel van collega's, tenmiddel van buren, tenmiddel van familieleden. Wij hebben het woord van God ontvangen.

En wij zijn als het ware nu de klankkast om dat woord verder te laten klinken. Dat betekent niet minder dan dat wij volgelingen van de Heer zijn.

Maar dat betekent ook dat wij dezelfde dingen als de Heer in dit leven zullen ervaren. En daartoe is de gemeente Thessalonica voor ons een voorbeeld.

Een mooi voorbeeld. Maar we zien dat er wel ook zorg en strijd is. Voor hen die de Heer lief hebben en hem willen volgen.

En ik denk zoals we hier zijn dat wij dat samen wel willen. Volgelingen van de Heer. Zijn woord laten klinken. Ons leven moet die echo zijn van dat woord.

En om de lijn weer een beetje op te pakken van de keer dat ik daarmee begon. Dat u zich ongetwijfeld herinnert als de dag van gisteren. Was 21 september 2025.

Ik heb het even nagezocht. Daarom een kleine herhaling. En ja, dat is niet verkeerd. Paulus die schreef in Filipenzen 3 vers 1.

Verder mijn broeders, verblijdt u in de Heer. Dezelfde dingen aan u te schrijven is mij niet onaangenaam. En het geeft u zekerheid.

Soms is het goed dingen wat te herhalen. Dan worden de hoorders daar blij van. En ik mag dan ook af en toe tegen mijn vrouw zeggen. Ik hou van je.

En zij zegt, die hoeft je niet te herhalen. Dat wist ik al. Dan is ze daar weer een beetje blij mee. En zo werkt dat. En zo mogen we dingen herhalen.

Omdat het goed is dingen te herhalen. De stad Thessalonica, heb ik destijds gezegd. Is genoemd naar een halfzus van Alexander de Grote.

Dan weet u een beetje waar, in welke tijd wij ons bevinden. Het is Flavius Jozef, zijn geschiedschrijver aan het begin van onze jaartelling.

Die daar ook over heeft geschreven. En Alexander de Grote bij zijn veroveringstochten naderde ook Jeruzalem. En Jeruzalem zou ongetwijfeld vallen voor de legers van Alexander.

Maar de hoge priester, dat schrijft Flavius Jozefus, die kwam in vol ornaat Alexander tegemoet. En tot verwondering van de andere generaals boog Alexander zich diep op zijn knieën.

En hij gaf eer aan de hoge priester. En zijn generaals vroegen, waarom doe je dat? Hij zei, ik heb gedroomd.

En in mijn droom heb ik deze man op mij af zien komen. En daarom mag ik ook de stad waar hij uitkomt niet aanvallen. Het beschrijft Flavius Jozefus, was alweer een tijdje later, of het waar is.

Het is in ieder geval beschreven als een historisch gebeuren. En Alexander heeft Jeruzalem toen niet aangevallen. Thessalonica is een heidense stad.

Met alle dingen die bij het heidendom horen. Waar de gemeente in die heidense stad had een overeenkomst met de gemeenten in Smyrna en in Philadelphia.

Waarover de heer spreekt en Johannes schrijft in openbaring. En van die beide gemeenten, Smyrna en Philadelphia, wordt niets ten nadele gezegd.

Geen opmerking gemaakt door de heer van wat daar niet goed zou zijn. En wanneer wij de brief van Paulus aan Thessalonica lezen. Dan ook daar zien wij geen minpunt van de gemeente genoemd.

Dus dat is een gemeente waar het goed is om naar te kijken. Om ons op te oriënteren. Om daarvan te leren. Want ik denk dat wij met elkaar hetzelfde verlangen hebben. Dat wij in de ogen van de heer zo tevoorschijn komen.

Dat hij niets ten nadele van ons zou hoeven te zeggen. Geen minpunten. En daarom die vijf punten waar ik over ben begonnen te spreken.

En het eerste punt, en dat herhaal ik ook. Het was een gemeente van verloste zondaren. Het was een gemeente waarvan Paulus schrijft.

In God de Vader. In de Heer Jezus Christus. En ben je in God, ben je in Christus. Dan ben je een verloste zondar.

En dit was een gemeente in Christus. De individuele leden van de gemeente kenden de Heer als een heiland verloste zaligmaker. En dat is dan ook maar een vraag die we hier neerleggen.

U bent misschien hier aangesloten. Of voelt u thuis hoe dan ook. En komt hier regelmatig. Maar bent u ook in Christus? Dat is wel de essentie.

Bent u in Christus. Dan bent u een verloste zondar. En dat schrijft Paulus naar de gemeente Thessalonica. En misschien zou hij ook daar de reddingsachteraan mogen schrijven.

En dan dankt hij voor het werk van hun geloof. De inspanning van hun liefde. En de volharding van de hoop. En dan zien we die drie begrippen weer bij elkaar komen.

Steeds bij de apostels. Steeds in de Bijbel. Geloof, hoop en liefde. En dat mag in de gemeente, moet in de gemeente gevonden worden.

Dat mag er bij ons zijn. Geloof, hoop en liefde. En het evangelie was gekomen in de kracht van de Heilige Geest. Laten we dat ook even onderstrepen.

De kracht van de Heilige Geest. Het was niet zo dat Paulus blijkbaar indruk maakte. En dat hij welsprekend was. En de mensen onder de indruk kwamen van de apostel. Nee. Hij was een werktuig, een instrument van de Heilige Geest.

En dat werd gezien. Er is hier iets meer dan van een gewoon mens. En men heeft het onderkend, erkend, herkend.

Dit is iets wat van God komt. En dat deed de Heilige Geest. En dan gebeurt er iets. En wat gebeurt er?

Dat staat in handelingen 17, vers 4. En daar staat geschreven. Sommigen van hen, dus Paulus die sprak daar. Thessalonica.

En dan bij de hoorders. Daarvan staat geschreven. Sommigen van hen raakten overtuigd. En sloten zich bij Paulus en Silas Silvanus aan.

En van de God vrezende Grieken een grote menigte. En van de vooraanstaande vrouwen niet weinigen. Drie Sabbaten.

Ik heb toen ook gezegd. Stel je voor drie zondagen hier op een rij. Dat hier zo gesproken wordt. Bij kracht van de Heilige Geest. Dat het niet onopgemerkt blijft. Maar dat het uitstraalt.

Zou dat niet geweldig zijn? Dat was het eerste punt. Het tweede punt. En daar gaan we nu mee verder. Het is een gemeente van navolgers. In het zesde vers.

Dus ook bent u. De gelovigen Thessalonica. Maar dat moet ook voor ons gelden. Ook bent u navolgers geworden. Van ons en van de heren.

Toen u het woord aannam. Tenmidden van veel verdrukking. Met blijdschap van de Heilige Geest. Navolgers.

In het Griek staat er een aardig woord. Mimitaai mag u wel weer vergeten. Maar u herkent. Imitatie. Daar gaat het om.

Jullie hebben mij geïmiteerd. Dat is eigenlijk wat de apostel schrijft. Je hebt mij geïmiteerd. Ja en dan vertalen wij dat als navolger.

Het woord herkent. Denk maar aan een jongetje dat op een voetbalclub zit. En hij wil net zo goed worden als zijn idool. Nou dat is ongetwijfeld.

Jerdie Schouten van PSV. U herkent een achternaam. Is geen familie. Louder dat erbij zeggen. Maar hij wil net zo voetballen als zijn idool.

Nou zo moeten ook wij. Als kinderen van God. In het leven staan. Wij moeten navolgers zijn. Van hen die de heren volgen.

Wij moeten net zo gaan denken. Net zo gaan leven. Net zo gaan doen. Nu zult u misschien zeggen. Ja je moet toch geen navolger worden van mensen. Nee. Niet van Paulus. Niet van Petrus.

Niet van Calvin. Niet van Luther. En ook niet van Heng Schouten trouwens. Voor alle duidelijkheid. Maar. U moet navolger zijn. Van hen die Christus navolgen.

En als Christus in iemands leven aanwezig is. Kan dat niet verborgen blijven. En die persoon zelf is een navolger. Weer van Christus. Dus wij moeten als het ware personificatie zijn.

Van onze Heer. Paulus is een volgeling van de Heer. Jezus kwam hier op aarde. En hij kwam geïncarneerd als een mens.

Maar hij maakte op die manier de onzichtbare God zichtbaar. Er is een boekje ooit verschenen. Je mag denken van de titel.

Maar daar gaat het wel om. Jezus. Daar gaat God. En zo is Paulus een volgeling van Jezus.

En vandaag de dag is Jezus niet zichtbaar. Maar hij moet zichtbaar worden. In en door ons. Wij zijn zijn lichaam. Wij zijn als het ware nu de incarnatie van de Heer Jezus.

En daarmee van de Heer de God. Dus wij moeten navolgers worden. Van God. Paulus schrijft het vaker. In 1 Corinthe 11 vers 1.

Wees dan navolgers van mij. Zoals ik navolger ben van Christus. En in feestel 5 vers 1. Wees dan navolgers van God.

Als geliefde kinderen. In Johannes 15 vers 9. Daar horen we de Heer zelf. Zoals de Vader mij lief gehad heeft. Heb ook ik u lief gehad.

Blijf in mijn liefde. Dus imiteer. Volg na. En volg na de Heer daarin. En blijf dan in zijn liefde.

Dus we zijn navolgers van de Heer. Oké. En wat zegt de Heer? Matthijs 10 vers 38.

En wie zijn kruis niet op zich neemt. En mij navolgt. Is mij niet waard. Hebben we net besloten om volgeling te worden van de Heer hoop ik.

En de Heer zegt nou ja prima. Maar dan moet je wel mijn kruis opnemen. En als je dat niet doet. Ben je mij niet waard. Dus je niet bereid bent de dingen te dragen die ik op jou leg.

Mijn kruis. Dan ben je mij niet waard. Als wij weglopen voor ons getuigenis. Als wij weglopen uit de situatie waar we het als kind van God eigenlijk niet zo kunnen hebben.

Waar we eigenlijk niet thuis zijn als we daar niet weglopen. Dan zijn we het niet waard. Dat is wat de Heer zegt. En in Matthijs 16 vers 24.

Dan schrijft de Heer. Of schrijft Matthijs. De Heer zegt. Tegen zijn discipelen. Als iemand achter mij aan wil komen. Moet hij zichzelf verlogenen.

Zijn kruis opnemen. En mij volgen. Dat is de boodschap van de Heer. Paulus roept op om navolgers te zijn van hem.

Nou wat u hier niet hoort is een welvaartsevangelie. Wat u hier hoort is niet dat als je christen wordt dan word je rijk en dan word je voorspoedig.

En dan heb je alle luxe van de wereld. En wat je ook niet hoort is als je christen volgt dat je verzekerd kunt zijn van gezondheid. Vul het allemaal maar in.

Als je christen volgt dan zou het wel eens kunnen zijn dat er ook een kruis opgenomen moet worden. En Paulus was een volgeling van Christus.

En wat schrijft Paulus in 2 Korinther 11. Hij zegt. Ik spreek als een waanzinnige. Ik sta boven hem. In ingespannen arbeid veel vaker.

In slagen bovenmatig. In gevangenissen veel vaker. Dikwijls in doodsgevaar. Van de Joden heb ik vijfmaal de veertig min één zweepslag ontvangen.

Driemaal ben ik met de roede gegezeld. Eenmaal ben ik gesteendigd. Driemaal heb ik schipbreuk geleden. Een heel etmaal heb ik in volle zee doorgebracht.

En uiteindelijk is de apostel geëxecuteerd. Martelaar geworden. En hij roept op om navolger te worden van hem.

Zoals hij navolger is geworden van Christus. Heb je er nog zin in? Waardegemeente bestaat dus uit mensen die in Christus zijn.

Die volgeling zijn. Maar dan wordt er ook geleden. Dat is het derde punt. Ik kan me voorstellen dat er moet u in de schoenen zakt.

Want er wordt soms wel wat gevraagd. En daarom een speciaal punt aan lijden. Want dat staat ook in ons deelte vers 6.

Ook bent u navolgers geworden van ons en van de heren. Toen u het woord aannam te midden van veel verdrukking. Veel verdrukking.

Het woord werd aangenomen. Ten midden van veel verdrukking. Er was dus strijd. In handelingen 17 waar de geschiedenis allemaal beschreven wordt.

Daar lezen. Dus daar waar het evangelie komt.

Gevolgd wordt. Geloofd wordt. Daar komt die tegenstand. En die is heftig. Poging tot een volkstribunaal.

Een ordinaire linspartij. Je zult maar door zo'n woedende menigte aangepakt worden. En Paulus kwam net uit Filippi.

Had hij ook geëvangeliseerd. En er was men ook laaiend enthousiast over de boodschap. Hij werd in de gevangenis geworpen. Je kent die geschiedenis wel.

En wat deed hij in de gevangenis? Hij riep tot God. Heerde God was dat nou vreselijk. Ik ben voor u op weg gegaan. En dan zit ik hier in de gevangenis. Waar was u? Nee dat doet u niet. Hij begon te zingen.

Ik weet niet wat hij zong. Maar misschien wel vreugde vreugde. Loute vreugde is bij u van eeuwigheid. En wat hij ook zong. Er gebeurde wat. De aarde begon te beven. Mensen begonnen te beven voor het evangelie.

En de gevangenbewaarder en zijn familie en meer kwamen daar tot geloof. Maar die strijd ging er aan vooraf. In de wereld verdrukking.

De wereld zal een wedergeboren mens nooit accepteren. Misschien verdragen. Misschien kan die niet anders.

Maar op het moment wanneer iemand die oprecht wedergeboren is in deze wereld laat zien dat hij bij Jezus hoort. Geloof mij dan komen de problemen.

Misschien niet zoals bij Paulus. Maar de tegenstand zal altijd openbaar worden. En de Heer Jezus zegt dan ook. Deze dingen heb ik tot u gesproken.

Opdat u in mij vrede zult hebben. In de wereld zult u verdrukking hebben. Dat is de boodschap van de Heer Jezus. De boodschap van het evangelie.

In de wereld verdrukking. En de Heer zegt ook. Als de wereld u haat. Als je dat dus proeft, ervaart, voelt. Weet dat zij mij eerder dan u gehaat heeft.

Als u van de wereld zou zijn. Zou de wereld het haren lief hebben. Maar omdat u niet van de wereld bent. Maar ik u uit de wereld heb uitverkoren.

Daarom haat de wereld u. Dat is een zin he. Wat de Heer Jezus er zegt. Ik heb jullie uitverkoren. En daarom worden jullie gehaat. Dat is de tegenstelling van het evangelie.

Om het mooi te zeggen. Contradictio in termen. Dat heb je misschien vroeger wel eens geleerd. Een klein beetje Latijn. Dat is de tegenstrijdigheid. De Heer kiest je uit. Maar hier op aarde krijg je daarom tegenstand.

Onderzoek u zelf. Onderzoek u zelf. Wordt u door de wereld boos aangekeken? Wordt u door de wereld gemageerd? Dat is een kenmerk.

Dat is een kenmerk. In de eerste eeuwen. Poogde Satan. De gelovigen. Tot zwijgen te brengen.

Uit te roeien. Elf van de twaalf discipelen zijn geëxecuteerd. Alleen Johannes op Padmos. Later in Efezen. Is hij gestorven. Maar de andere elf zijn geëxecuteerd.

Dat was de strategie. Legs het zwijgen op. Zodat die boodschap niet gehoord wordt. Maar wij weten inmiddels. Het bloed van de martelaren is het zaad van de kerk.

Ze waren niet te stoppen. Niet tegen te houden. En ze getuigden van hun liefde. Die ze hadden ontvangen van de Heer. En die er ook voor andere mensen mag zijn. En daar spraken ze van.

En Satan die zegt dat werkt niet. En hij veranderde van strategie. Niet langer vervolgd. Niet langer achteraan. Niet langer onderaan. Maar hij begon de gemeente op te tillen.

De gemeente werd de belangrijkste religie. In het Romeinse Rijk. En wilde je een beetje carrière maken. Dan moest je zorgen dat je bij de kerk was aangesloten.

En dan kreeg je daar de eer. En het gevolg was dat veel mensen zich aansloten. Niet omdat ze wedergeboren waren. Maar omdat ze een carrière wilden.

En toen kwam er ook nog iets binnen. En dat is de kinderdoop. En toen kon er al helemaal niet meer gevraagd worden. Naar wedergeboorte. En zo ging toch veel van de kracht van het evangelie verloren.

Johannes zegt in datzelfde vers. Deze dingen heb ik tot u gesproken. Opdat u in mij vrede zult vinden.

Dus als een navolger van Christus. Zoals Paulus oproept. En zelf daarin ook een voorbeeld is. Tot het uiterste. Heeft ook al de Heer gezegd. Je zult gehaat worden.

Maar daar moet je het niet zoeken. Ik heb deze woorden gesproken. Opdat u in mij vrede zult hebben. Dus de vrede van Christus.

Ja die gaat het verstand tebogen. Kun je niet begrijpen. Kun je niet verklaren. Kun je niet uitleggen. Maar als je die vrede kent. Zoals apostel. En zoals veel anderen.

Dan zul je misschien haat ontvangen. Maar je hebt een innerlijke rust. Een innerlijke vrede. Die daar ver boven uitstijgt. En die zal uiteindelijk ook geweldig beloond worden.

Hebben we in deze wereld onvrede. Verdrukking. Vervolging. Jezus zegt ook. Heb goede moed. Ik heb de wereld overwonnen.

Dus wat u ook overkomt. Als volgeling. Hij heeft overwonnen. Hij is overwinnaar. Pas geleden. Pasen viert. Hij stond op uit de dood.

We hebben een levende Heer. En als je dat allemaal ziet. En wat u je volgeling wil zijn. Daarvan zegt de apostel.

En weer een stukje verder in vers 6. Ook bent u navolgers geworden van ons. En van de Heere. Toen u het woord aannam. Ten midden van veel verdrukking.

Met blijdschap van de Heilige Geest. Ondanks die verdrukking. Namens het aan. Blijdschap van de Heilige Geest. En met volle zekerheid.

Zegt u amen op het woord van God. Of haakt u af. Amen hoor ik. Eigenlijk een beetje zwak.

Ja niet. U zei het in ieder geval nog. Het woord van God. Toen we dat aannemen. Met volle zekerheid.

En als je het woord van God aanneemt. En je doet dat met blijdschap. En je hebt die vrede van de Heer in je hart. En je hebt die zekerheid in je hart. Dan kan het niet bij je blijven.

Dan moet dat ergens naartoe. Dan moet het uitgestraald worden. En dan komen we bij het punt. We zijn volgeling van de Heer. En dat staat er in vers 7. Zodat u.

Voorbeelden geworden bent. Voor alle gelovigen in Macedonië. Dus Paulus als voorbeeld. De Heer als voorbeeld. Wij willen dat volgen. Prima zegt Paulus. En nu. Nu.

Moeten jullie. Voorbeelden worden. Zodat ook. Anderen. Jullie weer. Gaan volgen. Omdat ze in jullie. De vrede. De liefde. De kracht.

Van de Heer. Hebben ervaren. Omdat ze in jullie. De heiland. Hebben ontmoet. Voorbeelden. In het Griek staat er een mooi woord.

Typos. Type. Zeggen wij. Typologie. Is een vorm van bijbeluitleg. En wanneer u over het strand loopt. Het natte gedeelte.

Dan zakt uw voet. Meestal is dat de blote voet aan het strand. Die zakt een beetje in dat natte zand. En kijk je achterom. Dan zie je waar die stappen waren. Dat is wat je hebt nagelaten.

Toen je voortliep. Nou. Dat is een type. Een typos. Wat voor voorbeelden. Hebben wij nagelaten. Toen wij. Door het leven gingen.

Wat hebben de mensen aan ons gezien. Als we achterom zien. Wat heeft men aan ons ontdekt. Heeft men dan gezien. Een carrière jager gezien. Heeft men een rokken jager gezien. Heeft men. Ja. Vul het allemaal maar in.

Of heeft men de Heer Jezus. Gezien. Van wie bent u. Zijn wij. Een type. Heinrich Heine.

Een joods filosoof. Die heeft gezegd. In vertaling zeg ik. Hier zo. Laat mij. Dat schrijft hij naar christenen. Laat mij. Uw verlost leven zien.

En ik zal overwegen. In uw verlosser te geloven. Dat is een filosoof. En die daagt ons uit. Laat mij. Uw verlosser zien.

Laat mij. Uw verlost leven zien. Dan ben ik geneigd. Laat we de opdracht zien. Die opdracht wordt steeds herhaald. Paulus schrijft. Etymotius 4 vers 12.

Laat niemand u minachten. Vanwege uw jeugdige leeftijd. Maar wees een voorbeeld. Voor de geloven in woord en daad. Dus ook te midden van. Je broeders en zusters.

Om hen te inspireren. En in Titus 2 vers 7. Betoon u zelf in alles. Een voorbeeld van goede werken. Betoon het in onderwijs.

Zuiverheid. Waardigheid. Operrechtheid. Betoon jezelf een voorbeeld. En Petrus schrijft er ook over. In Petrus 5 vers 3.

Niet als mensen die heerschappij voeren over het erfdeel van de heren. Maar als mensen die voorbeelden voor de kudde zijn geworden.

Voorbeelden. En dan komen we bij het vierde punt. Echoon geklonken. 1 Thessalonians 1 vers 8. Het achtste vers dus.

Want van u uit heeft het woord van de heren luid geklonken. Niet alleen in Macedonië en Achaïe. Maar ook in alle plaatsen heeft uw geloof in God zich verspreid.

Zodat het niet nodig is dat wij daar iets van zeggen. Uitgeklonken. Uitgeëchoot staat er eigenlijk in.

Griekse grondtekst. Nou wij doen wel spelletjes met de echeput. Wie is de koning van Wezel? Wezel. U kent dat wel. Het komt weer terug.

Het klinkt weer door. Het klinkt verder. Nou en zo moeten wij echoen. We moeten wij laten klinken. Dat woord wat wij hebben ontvangen.

Waar wij de klankkast van mogen zijn. Zodat ook anderen het horen. En anderen de Heer Jezus gaan zien. En dat gebeurt als je volgeling wil zijn van Jezus.

Dan kan dat niet verborgen blijven. Dan klinkt dat. Ik had de eerste preek dat ik hier was. Waar dit het vervolg op is. Vijf punten beloofd. We komen bij het vijfde en laatste punt.

van dat gedeelte. Van dat gemeente. Van dat gemeente. Van dat gemeente. Van verloste zondaren. Van navolgers.

Bereid kruis te dragen. Leiden op zich te nemen. Een gemeente met zendingseiver die het laat horen. Het is ook een Maranatha gemeente. Zo mooi staat hier.

Maranatha. Het staat hier buitenop. De gevel. Wat betekent Maranatha nu eigenlijk precies? Want daar wordt wel eens wat verschillend over gedacht.

Paulus die schrijft in 1 Corinthians 16 vers 22. Als iemand de Heer Jezus gistens niet lief heeft.

Laat die vervloekt zijn. Maranatha. Dus achter dat zinnetje. Als iemand de Heer Jezus niet lief heeft.

Laat die vervloekt zijn. Dus Paulus zegt. Als iemand de Heer Jezus niet lief heeft. Laat die vervloekt zijn. Nou dat is nogal heftig natuurlijk. Wij leven te midden van mensen.

Die de Heer Jezus niet lief hebben. Die met de daad op grond van dit woord. Onder de vervloekten vallen. Onder de vloek van God vallen.

En dat eindigt dramatisch. En dan het woordje Maranatha. Maranatha. U kunt het op twee manieren lezen. Maranatha.

Of Maranatha. Ja Maranatha dan is het een bede. Een bede tot de Heer kom. Maar Maranatha.

Dan betekent het. De Heer zal zeker komen. En ik denk dat Paulus het hier zo bedoelt. Die mensen om ons heen. Ze kunnen Jezus negeren.

Ze kunnen de spot met hem drijven. Ze kunnen het ontkennen. Ze vullen het allemaal maar in. Ze kunnen boos worden op ons. Maar hij zal zeker komen. En laat dat voor u, voor ons een hoop zijn. Maar het is een waarschuwing.

Voor hen die de Heer het niet lief hebben. Petrus 2. 2 Petrus 3 vers 3. Dit moet u allereerst weten.

Dat er in het laatste der dagen spotters zullen komen. Die naar hun eigen begeerten zullen wandelen. Spotters. Het woord in oorspronkelijke taal.

Dat duidt op minachtende spot. Niet even er iemand doorhalen. Maar echt willen kwetsen. Pijn willen doen.

Onderuit willen halen. Spot dat is een verbaal wapen van ongelovigen. Een afwijzing. Uit zich in bijtende woorden.

Beschimpingen. Cynische grappen. Vul het allemaal maar in. U kent dat misschien wel. Spotters. Paulus zegt zijn wandelen naar hun eigen begeerten.

Eigen begeerten. Dat is exact wat vandaag in de wereld alom zichtbaar is. Iedereen gaat voor zijn eigen begeerten.

Begeerten in de zin van lust is het hier eigenlijk. Nou lust. Daarvoor gaat men vandaag op erotisch gebied. Maar op alle gebied. Eigen begeerten.

Eigen verlangens. Noem het wat het is. Egoïsme. En soms denk ik. Er komt ook een kerk binnen. Dan hoor je van een veilige kerk.

En dan onderzoek ik een beetje. Wat bedoelt men dan met zo'n vorm veilige kerk? Nou ik zal het maar niet noemen. Maar in die kerk kunnen dus dingen. Waarvan ik denk.

De Bijbel leert iets heel anders. Dat is dus eigenlijk een onveilige kerk. Omdat men zich niet houdt aan het betrouwbare woord van de Heerde God.

2 Timotheus 4 vers 3. Er zal een tijd komen. Het is onze tijd nu. Er zal een tijd komen dat zij de gezonde leer niet zullen verdragen.

Maar dat zij zullen zoeken wat het gehoor streelt. En voor zichzelf leraars zullen verzamelen overeenkomstig hun eigen begeerten. Het is wel bijzonder.

Paulus die schrijft daar. En hij schrijft over de gemeente van de eindtijd. Die de eindtijd zal zijn. Maar dat heeft hij niet over wij. Maar hij schrijft over zij. Er is dus binnen de kerk iets gebeurd.

Er is dus laat ik het zo maar zeggen. Een naamchristendom van getrouwe volgelingen. En er is een. Ik zeg het verkeerd. Er is een waarachtig christendom van getrouwe kinderen van God.

En er is een naamchristendom. Alleen een naam. Die zichzelf bezoeken. Dat is wat de apostel hier schrijft. En in gelaten 1 vers 6 en 7. Dan waarschuwt hij heel erg.

En dan heeft hij het over een ander evangelie. Maar er is geen ander evangelie. En dat is heel opmerkelijk. Als je in het Grieks leest. Dan staat er in het eerste keer.

Staat er heteros. Ander. En in de tweede keer staat er alles. En dat is ook ander. En hij gebruikt twee verschillende woorden voor ander.

En het eerste. Is een ander evangelie. In de categorie van heidendom. Maar er is geen ander evangelie.

In de categorie van het ware evangelie. Daar is er maar één van. Heel bijzonder zoals Paulus soms met woorden spreekt. En wat lezen we in 1 Thessalonica 1 vers 10.

Dat is ons gedeelte. Zijn zoon uit de hemelen te verwachten. Die hij uit de doden opgewekt heeft. Namelijk Jezus die ons verlost van de komende toren.

Verwachting. Verwacht u de Heer Jezus. Ik heb het niet over escapismen. Er zijn mensen die zijn zo bang in deze wereld.

Die willen het liefst zo diep mogelijk wegkruipen in een holletje. Of weet ik wat. Maar heb u een levende verwachting van het uitzien. Naar het moment dat u de Heer zult ontmoeten.

Weet u. Dit jaar. Hopen wij. In mei. 50 jaar getrouwd te zijn. Zo oud ben ik al. Mijn vrouw ook.

Maar wat heb ik er nou uitgezien. Na die eerste keer. Dat zij mijn vrouw zou zijn. Ik keek vol verwachting. Vol verlangen. Hoe het allemaal wordt. Keek ik uit.

Naar die dag. En nu is er mijn vrouw. En iets van dat verlangen moet in ons zijn als het gaat om de verwachting van de Heer. Dat is de Bijbelse boodschap.

Dat is de Bijbelse hoop. Bijbelse belofte. En die zijn ja en amen. Maar ik stel wel de vraag. Wie verwachten we? En ga de kerken bij langs.

En ga de kerken bevragen. Wat verwachten jullie? Wie verwachten jullie? Je krijgt al gauw een verhaal van. Eigenlijk een hemel op aarde. Of wat ik net noemde. Welvaartsevangeling.

Wat verkondigd wordt. Gezondheid. Rijkdom. Dat zijn de dingen die veelal op het lijstje staan van wat wij verwachten. Er zijn er ook nog kerkmensen die zeggen.

Wij verwachten een vrederijk op aarde. Nou dat vrederijk komt op aarde. Maar niet voor de gemeente. Voor Israël. Wat de gemeente mag verwachten.

Is dat moment van de Heer. Dat we in een tel. In een ogenblik tijd. Van de aarde zullen worden opgenomen. Om voor altijd bij de Heer te zijn. In het vaderhuis gebracht te worden. Dat is de toekomst van de gemeente.

Dat verwachten wij. En wanneer dat plaatsvindt. Worden wij van de aarde weggenomen. Op aarde gaat het door. En wat komt er op aarde? Dat is de toren van God.

Dat is de woede van God. Over een onheilige goddeloze wereld. Die achterblijft. En ik geloof dat het voor de deur staat.

Spreek ook wel van de 70ste jaarweek van Daniel. Van de grote verdrukking. Er is vandaag een toenemende rampspoed. Er is een toenemende onzekerheid.

Een toenemende onveiligheid. En de Verenigde Naties krijgen het niet voor elkaar. En die zijn zwaar verdeeld. En de Europese Unie is al bijna net zo verdeeld. Sommigen die verwachten het van Trump.

En die denken het is een soort kores. En anderen zeggen nee het is de antichrist. Laten we niet te snel gaan benoemen. Want we weten zulke dingen niet. Maar wat we zien is die toenemende chaos.

En wanneer de gemeente wordt weggenomen. Waarvan de apostel ons leert. Wij zijn de nog de weerhouder. De gemeente wordt weggenomen. Is er niets meer wat weer houten.

Dan komt ook de toren van God. Wij zijn een gemeente van verloste zondaren. Een gemeente van navolgers. Van de apostelen en van Jezus Christus.

Een gemeente bereid om het kruis te dragen. Een gemeente met zendingsijver. En een gemeente met hoop.

Op de spoedige komst van de gemeente. Van de heer die zijn gemeente zal thuishalen. Ja wat moet ik nu nog zeggen.

Hebt u dat geloof. Hebt u die zekerheid. Weet u als dat moment vanmiddag plaatsvindt. Zou zomaar kunnen. Dat u bij die verloste gemeenschap hoort.

Zo niet spreekt mij aan. Spreekt de broeders hier aan. En we mogen het avondmaal gaan vieren. Zijn lichaam. Zijn bloed.

We hebben het pas gezien. De kruis dood op Golgotha. We hebben het gezien. De opstanding. Hij leeft. Ik weet dat mijn verloste leeft. En met hem en met u.

Wil ik straks naderen voor. Die troon van onze machtige heiland en God. Amen.