De kruisiging en opstanding van Jezus vanuit het perspectief van Petrus

Spreker

A. Bukman

Date
April 5, 2026
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

De Heer is waarlijk opgestaan. En omdat hij leeft, ben ik niet bang voor morgen.! En omdat hij leeft, mijn angst is weg.

! Ja, een heerlijk lied wat we net ook mochten zingen. En ik ben Arthur, kom uit Dordrecht. Ik ben hier samen met Annelien ook, mijn vrouw, mijn schoonouders.

En ik zat zo te genieten net. Ook met wat jullie allemaal mogen doen met die kinderen en de tabernakel en dat onderwijs. Dat is echt prachtig.

En sowieso, jullie zijn enorm gezegend met heel veel kinderen in de gemeente. En ik besef me steeds meer hoe groot wonder en zegen dat is.

Mijn vrouw is drie maanden geleden ook zwanger geraakt. En ja, het leven is ook gewoon ontzettend bijzonder. Het is kwetsbaar, maar ook iets om dankbaar voor te zijn.

En ja, daar gaan we vandaag ook bij stilstaan. Bij het leven. Het leven wat uit hem komt. Het leven wat voor ons is bedoeld. En ja, ik wil kort nog even introduceren.

Ik ben eigenlijk bij jullie gekomen via Job. Job is er vandaag niet. Die is ziek helaas. Maar die heb ik ooit ontmoet bij een missieconferentie.

En ja, ik zat net ook met een broeder te praten. Want jullie hebben jong en oud hier in de gemeente. God is ook een God van generaties. Zeg ik zelf altijd.

En zoveel generaties die ons voor zijn gegaan. Ons verhaal is eigenlijk een verhaal wat past in een veel groter verhaal. Want al 2000 jaar lang wordt deze paasdag herdacht.

door degenen die ons zijn voorgegaan. En de generaties die ons zijn voorgegaan. En ja, ik begreep dat jullie gemeente in 1948 in Amsterdam ergens ooit is ontstaan.

Of in ieder geval daar een link mee had. Misschien komt de naam de reddingsact daar ook wel vandaan. Dat weet ik eigenlijk niet. Want het was op een woonboot geloof ik. Ja, komt dat daar vandaan ook?

Ja, precies. Maar mooi. Dankbaar dat ik hier kan zijn. Ja. Ik ben zelf niet christelijk opgevoed.

Ik heb de heer leren kennen. Tijdens mijn periode dat ik skileraar was. Ik was...

Ja, ik wilde eigenlijk na dat ik met de middelbare school klaar was. Wist ik niet zo goed wat ik wilde. En ik ben op een gegeven moment naar Oostenrijk naar het buitenland gegaan. Sportopleiding gaan doen. Echt, nou ja, ook wel doorgegaan in een sportcarrière.

En in die periode kwam ik erachter dat het zondige leven... Dat ik daar vervuld van wilde raken. Maar dat het eigenlijk alleen maar leegheid met zich meebrengt. Het wordt anders aangeboden natuurlijk in de wereld.

Maar ik kende God niet. Ik was er niet mee opgevoed. Niet mee bekend. Ja, ik kende wel her en der christenen. Maar zelf had ik eigenlijk niks met God. Ik geloof wel dat God bestond.

Eigenlijk al vanaf jongs af aan. Maar ik had geen connect met hem. En ik wist eigenlijk ook niet dat dat kon. Dat je dat kon krijgen. Maar in die periode is daar heel wat veranderd.

Veranderd. En dat is alweer een hele lange tijd geleden. Maar ik ben zo dankbaar voor de verandering. De transformatie die God ook in mijn leven gebracht heeft daardoor heen.

En vandaag wil ik met jullie nadenken over... De opstanding. En de kruising van Jezus. Maar ook vanuit het perspectief van Petrus. En Petrus zelf heeft natuurlijk een enorme transformatie zelf ook meegemaakt.

Hij was op een moment heel overmoedig over zichzelf. Dat hij Jezus nooit zou verlaten ten opzichte van anderen. Toch heeft hij hem drie keer verlogend. Maar daarna zien we hem op de pinkste dag totaal veranderd.

En dat proces in zijn leven daar wil ook doorheen gaan. Van wat de kruising van Jezus en de opstanding van Jezus met hem deed. Hoe het hem in onzekerheid bracht. Hoe het hem in zekerheid bracht.

En wat het uiteindelijk teweeg gebracht heeft. En de grote handvraag in het verhaal van mij was ook...

Was Petrus bereid om het volle juk van het onderwijs van Rabbi Jezus op zich te nemen? Want dat betekende namelijk sterven. Want Jezus had gezegd...

Wie mij wil navolgen, die moet zichzelf verlogenen en zijn kruis opnemen. Wie zijn leven zou willen behouden, die zal het verliezen. En wie het zou willen verliezen om mijn hand wil, die zal het behouden. En Jezus heeft...

Petrus dat geleerd... Voordat hij hem... Drie keer verlogend had. Dat Petrus... Dat als hij waarlijk Jezus wilde navolgen... Dat hij zichzelf moest verlogenen.

En ik wil dat eigenlijk bij de start ook gelijk al delen voordat ik doorga. Dat we die twee dingen naast elkaar kunnen zetten. Dat op het moment dat wij niet onszelf verlogenen...

Verlogenen we eigenlijk automatisch Jezus. En als wij... Ja... Jezus verlogenen... Dan zijn we heel vaak in zelfverheerlijking. Dan zijn we met onszelf bezig.

En... Ja... We weten natuurlijk allemaal dat dat te maken heeft met de zondeval. Wij als mensen zijn allemaal... Als hele mensheid onder die vloeg gekomen. Dat we bezig zijn met onszelf.

En... God heeft in het evangelie de boodschap gelegd om ons daarvan vrij te maken. En de opstanding van Jezus heeft natuurlijk vele betekenissen. Ik zie het ook wel eens als...

Als een diamant. Als een diamant. Die als er licht opvalt verschillende kleuren perspectieven uitkomen. En zo kan je ook kijken naar het evangelie als in dat het één boodschap is.

Één diamant is. Maar wat wel vele betekenissen en lagen van kleur kan geven. Van licht kan geven. En daarom heb ik eigenlijk ook deze titel voor vandaag genoemd.

De transformerende kracht van de opstanding. Van Jezus. Want in Filipense 3 vers 10. Daar staat eigenlijk ook. Daar zegt Paulus dan op den duur.

Op dat ik hem mag kennen. En de kracht van zijn opstanding. En de gemeenschap in zijn lijden. Dus Paulus heeft... Ja, ik zie dat altijd als een heel belangrijk vers.

Een kernachtig vers. En we gaan vandaag ook over twee gedeeltes spreken. We gaan over Lucas 22 en Johannes 21 spreken.

Maar heel even om daar bij dat doel stil te staan. Ik zou willen zeggen een levensmodel. Een levensdoel. Om hem te kennen. En de kracht van zijn opstanding.

Want door de tijd heen zag je ook dat Petrus Jezus leerde kennen. En uiteindelijk zelf de kracht van de opstanding van Jezus in zijn eigen leven heeft ervaren. Ja.

Dan wil ik graag met jullie bladeren naar Lucas 22. Daar gaan we beginnen. Lucas 22 vers 24.

En ergens anders in 1 Korinthe staat ook een kernachtig vers die van mij daarmee te maken heeft. Daar staat op een bepaalde plek. De Heere nu is geest.

En waar de geest van de Heere is, al daar is vrijheid. En als wij hem aanschouwen, als in een spiegel, dan zullen we naar zijn heerlijkheid veranderd worden.

Als door de geest verwerkt van heerlijkheid tot heerlijkheid. Misschien kent u het wel. Dat is voor mij een heel typerend beeld van waar we vandaag ook bij stil gaan staan. We gaan stilstaan om Jezus te aanschouwen voor wie hij werkelijk is en om hem dieper te leren kennen.

En mijn verlangen is ook vandaag dat we opnieuw geraakt mogen worden door de persoon van de Heere Jezus. Dat hij die ons leven al heeft ontvangen en we hebben hem beledigd dat hij ons opnieuw mag raken in ons hart.

Dat we vervuld zullen worden met zijn liefde, met zijn hoop en met zijn vrede. Om deze wereld, in deze wereld waar we zoveel ellende om ons heen zien, om daarin in licht te zijn.

En om als gemeenschap dat te kunnen doen. Ik begreep ook dat een aantal van jullie gisteren ook de straat op zijn geweest. En dat zijn gewoon ontzettend mooie dingen.

Belangrijke dingen ook om als gemeente te blijven bidden voor de missie. En als je dan niet vooraan staat dan misschien voor de mensen die dan wel meer op de frontlinie staan.

Om dat ook gezamenlijk met elkaar te dragen. Dat is echt Gods oproep. Zodat we niet alleen naar binnen gekeerd zijn, maar juist ook naar buiten. Omdat deze wereld dat zo ontzettend nodig heeft.

Er staat natuurlijk ook in de Bijbel dat God geduldig is. Omdat hij niet wil dat iemand verloren zal gaan. En dat hij niet de dingen vertraagt van zijn beloftes. Maar dat hij wil dat nog zoveel tot bekering komen.

Oké. Lukas 22. En ik ga met jullie het stuk doorlezen.

En dan zal ik af en toe ook even daarbij stilstaan bij de tekst. En daarop ingaan. En dan later gaan we dan naar Johannes 21. Lukas 22 vers 24. Dit is na het avondmaal eigenlijk.

Net na het avondmaal. Net voor de tuin van Gethsemane. En er ontstond oneenigheid onder hen over wie van hen geacht werd de belangrijkste te zijn.

En hij zei tegen hen, de koningen van de volken heersen over hen. En wie macht over hen hebben, worden weldoeners genoemd. Dus je ziet dat na het avondmaal, dat de discipelen ineens oneenigheid hebben over wie de belangrijkste is.

Er lijkt wel niks veranderd in de wereld. En Jezus zegt op een andere passage waar het ook hier over gaat, zegt hij op den duur.

Jullie hebben in die zin het niet begrepen. Want ik ben niet gekomen om gediend te worden. Maar om te dienen en mijn leven te geven als een losprijs voor velen.

En God spreekt door deze tekst ook heen als in dat de mens kan bezig zijn met mensen verhogen.

Op een voetstuk zetten of mensen verlagen, op ze neerkijken. Maar Jezus zegt, doe dat niet. Zie op mij. En zie erop dat je de ander uitnemende acht als jezelf.

Want dat is de weg van mijn koninkrijk. Want de machthebbers van deze wereld, de koningen van deze wereld, die heersen over andere mensen. Dat staat er ook. En dan zegt hij in vers 26, bij u echter moet dat niet zo zijn.

Maar de belangrijkste om u moet als de jongste worden. En wie leiding geeft als iemand die dient. Want wie is er belangrijker? Hij die aanligt of hij die bedient. Is het niet dat hij die aanligt?

Ik echter ben in uw midden als iemand die dient. En u bent het die steeds bij mij gebleven bent in mijn verzoekingen. En ik beschik u ook het koninkrijk zoals mijn vader dat aan mij beschikt heeft.

Opdat ik eet en drink aan mijn tafel in mijn koninkrijk en op tronen zit en de twaalf stammen van Israël oordeelt. Ja, dus dit is interessant.

Oneenigheid over positie en eerzucht zou je kunnen zeggen. Daar komt het vandaan. De wortel van deze hartstocht van de discipelen. Bezig zijn met wie de belangrijkste is. Wie aan zijn rechte hand zou zitten.

Op een andere plaats in de evangelie is dat het over de zonen van CBD is. Die waren aan het discussiëren. Over wie aan zijn rechte hand mocht zitten. Maar Jezus zegt dat is eigenlijk helemaal niet belangrijk. Want mijn koninkrijk is niet vanuit de hiërarchieën zoals deze wereld macht uitoefend over mensen.

Want God had van de beginnen Adam en Eva gemaakt naar zijn beeld. Geschapen. Om over de schepping te heersen.

Maar dat is niet heersen zoals de koningen en dictators van deze wereld heersen. Jezus legt uit. Nee, mijn beeld. Het beeld van de vader en de zoon zijn één. Is een dienende vorm.

Van regeren. Dat gaat niet over jezelf. Dat gaat over hoe kan ik de ander het goede toewensen. En het goede voor die anderen betekenen. En dat zie je in Jezus leven natuurlijk.

En we gaan hier heel eventjes verder. Want nu wordt Petrus namelijk gewaarschuwd. Vanaf vers 31.

En de heren zei Simon Simon. Zie de Satan heeft u al opgeeist om te ziften als de tarwe. Ziften is eigenlijk zo'n schuddingsproces. Wat gebeurt met tarwe.

Dus je zou kunnen zeggen hij is beproefd. Hij is geschud zeg maar. Maar ik heb voor u gebeden dat uw geloof niet ophoudt. En u als u eens tot inkeer gekomen bent.

Versterkt dan uw broeders. En ik wil gelijk wel even een linkje maken naar het verhaal in Johannes. Waar Jezus zegt wijt mijn schapen. Dat is het verhaal eigenlijk na de opstanding.

Waar Jezus weer voor het eerst in gesprek komt met Petrus. En waarin Jezus vraagt aan Petrus. Hebt u mij lief. Hij zegt hier.

Versterk dan uw broeders. En hij zei tegen hem. Heren. Met u ben ik bereid om zelfs de gevangenis en de dood in te gaan. Dat was Petrus zijn antwoord. Maar hij zei.

Ik zeg u Petrus. De haan zal vandaag beslist niet kraaien. Voordat u driemaal gelogen zult hebben. Dat u mij kent. Ja we weten dat God al wetend is.

Dat gaat Petrus ook later beleiden. Maar we zien hier dat Petrus. Op een bepaalde manier over moet hebben. Hij zegt. Ik ben wel bereid om zelfs de gevangenis en de dood met u ingegaan.

Maar diezelfde dag. Blijkt dat niet zo te zijn. En in Matthäus 26 vers 33. Je hoeft er niet per se heen. En daar staat zelfs dat Petrus zegt. Ook al zullen al deze u verlaten.

Ik zal u niet verlaten. Dat zegt hij. Dus hij had wel een bepaald beeld over zichzelf. Dat hij. Nou misschien niet belangrijker. Maar in ieder geval anders zou doen. Als de anderen om hem heen.

Ja. Dan. Komt daarna het verhaal van Gert Zemené. En daar ga ik nu even. Niet heel lang bij stilstaan. Maar ik wil wel even met u door naar vers 49.

In hetzelfde hoofdstuk. En Judas komt en verraadt de zoon des mensen met een kus. Staat daarvoor. En dan vers 49 en 50 gaan we even lezen.

En toen zij. Zij die bij hem waren. Zagen wat er ging gebeuren. Zeiden ze tegen hem. Heren. Zullen wij er met het zwaard op inslaan. En een van hen.

Trof de dienaar van de hoge priester. En sloeg hem met zijn recht. Zijn rechte oor af. Wie was die een van hen. Dat was Petrus. Dat staat op een andere plek.

In een andere evangelie. Dat dat Petrus was. Die die oor afsneed. Dus je ziet hier eigenlijk dat Petrus. Op een bepaalde manier nog zijn woorden. Die hij zei over Jezus. Probeert waar te maken.

En soms kan ik hem wel eens relateren. Aan. Aan de persoonlijkheid van Jezus. Van Petrus. Al zien we dat. Nou. Hij was natuurlijk soms wel een beetje. Een haantje de voorste.

Kon ik in mijn oude leven ook wel zijn. Ik was natuurlijk skileer geweest. Ik vond het mooi om dat te doen. En dan lees ik soms wel eens Petrus. En dan zie ik de diepe lessen die hij moest leren.

Om dat eigenlijk de dingen die hij in eigen kracht kon doen. Helemaal niks waard waren. En hier zo probeert hij eigenlijk nog. Voor zijn maat op te komen. Om het maar zo te zeggen.

Want. Laten gaan we even nadenken over het verschil. Tussen twee vormen van liefde. Agape en Phileo. Phileo is vriendelijke liefde. Komt van Philadelphia. Hij had een affectie.

Een connectie met Jezus. En hij wilde opkomen voor hem. En hij was bereid om op de vuist te gaan eigenlijk. Daar komt het eigenlijk op neer. Dat kunnen we hierin lezen. Maar Jezus denkt daar totaal anders over.

En hij zegt eigenlijk. En een van hen. Trof de diener van de hoge priester. En sloeg hem het rechte oor af. Maar Jezus antwoordde en zei. Laat hem tot hier toe begaan.

En hij raakte zijn oor aan. En genas hem. Dus Jezus had een heel andere vorm van insteek. Met mensen voor. Ook met vijanden voor.

En vervolgens. Lezen we eigenlijk weer. In vers 54. Dat Petrus Jezus toch nog achtervolgt. De rest is gevlucht. En in vers 54.

Lezen we. En zij namen hem gevangen. En voerden hem weg. En brachten hem. In het huis van de hoge priester. En Petrus volgde op afstand. Op afstand.

Dus hij was niet nabij. En ik vind dat een interessante. Dat kwam tijdens de voorbereiding voor mij heel erg omhoog. Dat God aan mij en aan u ook vraagt.

In hoeverre volgen wij Jezus op afstand. Of in nabijheid. Ook op het moment dat het moeilijk wordt. Je ziet ergens wel dat hij wil eigenlijk Jezus navolgen.

Maar inmiddels is het al wel op afstand. En het gaat zelfs verder. Want als we doorlezen in vers 55. En toen zij een vuur aangestoken hadden.

Midden op de binnenplaats. En zij samen daaromheen waren. Gaan zitten. Ging Petrus in hun midden zitten. En een zeker dienstmeisje. Zag hem bij het vuur zitten. En zij met haar ogen op hem gericht.

Ook hij was bij hem. Maar hij verlogende hem. En hij zei vrouw ik ken hem niet. Dat zegt hij tegen een dienstmeisje. Een jonge dame zou je kunnen zeggen.

En hier zie je al dat Petrus eigenlijk bang is. Je zou kunnen zeggen. Hij is bang voor de manier. Waarop Jezus hem vraagt. Om hem na te volgen.

Hij was wel bereid om een oor af te snijden. Maar hij. Ja om met Jezus. Jezus werkelijk de dood in te gaan. Op die manier. Om zo nabij hem te staan. In totale machteloosheid.

Ja Jezus. Heeft laten zien dat het een. Andere orde van macht is. Niet hoe de. Mensen in deze wereld macht uitoefenen. Maar een andere manier van macht. En dat is namelijk.

Zelfopofferende liefde. Dat is de weg van God. Dat is de heerschappij van God. Hoe hij. Over deze wereld wil regeren. En hoe hij. ons wil in staat stellen.

Om namens hem. Over deze wereld te regeren. Oké. We gaan verder lezen. En er staat dan vervolgens. En kort daarna.

Zag een ander hem. En zij ook. U bent. Een van hen. Maar Petrus zei. Mens. Dat ben ik niet. En dan ongeveer een uur later. Bevestigde een.

Een ander met. Stelligheid. Het is. werkelijk waar. Ook hij. Was bij hem. Want hij is ook een Galileer. Hij had een accent. Maar Petrus zei. Mens. Ik weet niet. Wat u zegt.

En onmiddellijk. Terwijl hij nog sprak. Krijde de haan. En nu komt er iets belangrijks. Vers 61. En de heren keerden zich om.

En keek. Petrus aan. En dat stel ik me dan zo voor. En ik. Ik heb ook. Ja. Een aantal schilderijen.

Waar ik. Dit weekend nog geweest ben. Bij Jan van het Hof. In Dordrecht. Ik weet niet of iemand dat van jullie kent. Gospel images. Dat is een man die. De verhalen van het evangelie. Echt op schilderij zet.

Prachtig mooi. Ik zou het echt aanraal. Om er heen te gaan. Het is gratis. Je kan daar gewoon naar binnen lopen. En ik heb er een aantal van. Gevraagd. Om mee te nemen.

Dit is Petrus. Natuurlijk op het moment. Dat hij hem verloogd heeft. Maar daarvoor. Zou eigenlijk. Geloof ik. Ook nog een andere afbeelding zijn. Ja. Nee.

Nee. Die. Die als eerste. Sorry. Die. Dat hij hem. Bij het vuur staat. Ja. Ja. Dat is hem. Ja. Dus hier wordt hij beschuldigd.

Van. Hij was bij Jezus. Hij is een van hem. En Petrus. Die. Vindt het heet onder zijn voeten. En dan staat er vervolgens. Hij. Dat Jezus Petrus aankeek.

Nadat hij dit alles gezegd had. Dus hij aanschouwde. Het aangezicht. Van God. Van Jezus. Op dat moment. En toen. Ja. Helde hij bitter.

Staat er. En Petrus herinnerde zich. Het woord van de heren. Hoe hij tegen hem gezegd had. Voordat de haan gekrijd zal hebben. Zult u mij driemaal verlogen te hebben. En Petrus ging naar buiten.

Buiten. En helde bitter. Dat is het volgende plaatje. Ja. Deze. Hij besefte dat hij Jezus verlogen. Hij besefte dat hij.

Niet zichzelf kon verlogenen. Dat hij daar niet. Toe in staat was geweest. Ondanks dat hij. Zich voor had genomen. Om een mes op zak te steken. Om Jezus te gaan verdedigen.

Ja. Dat is bizar eigenlijk. Als we bij stilstaan. Maar Jezus had er een heel ander beeld over. Hij kende. Hij kent. Ons hart. Hij weet ook. Dat ons hart argelistig kan zijn.

Petrus kende eigenlijk zijn eigen hart niet. En Jezus zei. Nee. Je zal mij drie keer verlogenen. Oké. En ik moet daar dan zo aan denken.

Omdat het ook echt. Ja. Het is in your face. Het was in het aangezicht van Jezus. Ja. Op dat moment. Dat je je beste. Vrienden om je heen hebt.

En iemand doet alsof hij je niet kent. Dat is. Dat moet ook zeker heel pijnlijk geweest zijn. Hij was. Ja. Verlaten.

Jezus voelde zich ook verlaten. Staat er in de Bijbel. Hij was verlogend. Iedereen had hem verlaten. Ik wil met jullie naar 23 vers 4.

En voordat we daarheen gaan.

Wil ik nog heel even stilstaan bij. Het feit dat. Jezus vraagt ons natuurlijk. Een onmogelijke job. We kunnen niet uit eigen kracht.

Hem navolgen. Zoals hij het ons vraagt. Ik zou kunnen zeggen. Over mijzelf. Ik heb zelf Jezus verlogend. En ik weet van een verhaal.

Dat er ooit een orthodoxe jood. Naar een christen toe kwam. En die zei toen. Die kwamen in gesprek. En die zei toen op een gegeven moment.

Ja ja. Want jullie geloven dat wij hebben Jezus gekruisigd. En toen zei hij. Nee nee. Het waren niet de Romeinen. Die Jezus gekruisigd hebben. Het waren niet de farisees.

Die Jezus krijgen. Ik heb hem gekruisigd. Dat was zijn antwoord. Toen die orthodoxe jood. En die man was daar zo door geraakt. Omdat hij in verleden kende. Vanuit die schuld.

Die al eeuwenlang. Zeg maar zo. Werd afgeschoven. Ja dat is uiteindelijk. Denk ik. Hoe we naar deze situatie mogen kijken. Wij hebben hem gekruisigd.

Wij hebben hem verlogend. Maar ondanks dat. Is zijn liefde onvoorwaardelijk. Wij mogen hem lief hebben. Omdat hij ons eerst heeft lief gehad.

En. Hier in vers 4. Van. 23. Daar staat ook. Dat op een gegeven moment. Hij voor de. Overpriesters komt.

Voor Pilatus komt. En dat er. Over hem gezegd wordt. Ik vind geen schuld. In deze mens. En jullie hadden net zo'n mooi. Verhaal rondom. Het Exodus verhaal.

Het Pesach verhaal. En daar is ook bekend. Dat het lam. Het paasgaan wat geslacht werd. Dat het. Zonder gebrek. En zonder rimpel moest zijn. En Jezus was ook zonder schuld.

En zonder gebrek bevonden. Hij was beoordeeld. Tijdens. De periode. Voordat het lam. Op de veertiende van Nissan. Geslacht zou worden. En ook hij was dus.

Zonder gebrek. Beoordeeld. Hij. Heeft. Op detail niveau. Eigenlijk. De profetieën vervuld. Rondom het Exodus verhaal. En in openbaringen staat dan ook.

Geschreven. Van. Wie zijn zij. Die het lam volgen. Waar het ook heen gaat. En ik moet daar dan aan denken.

Van. Wat. Is een situatie. Wat zijn ze omstandigheden. Die zouden maken. Dat wij. Het lam niet meer zouden volgen. Want in makkelijke tijden.

En. In zegerijke tijden. Is het goed om hem na te volgen. Maar wanneer komt het er echt op aan. En wat. Wat dat kan zijn. Kan voor mij anders zijn.

Als voor u. Maar. Die. Die geloofsbeproefing. Die gaat een keer komen. Of opnieuw komen. En de vraag is dat. Wat is dan onze antwoord. Wat is uw antwoord daarbij.

En wat ik zo mooi vind. Aan dit verhaal. Is dat als we. Als we doorgaan naar vers 34. Lukas 23 vers 34.

Daar hangt Jezus al aan het kruis. En in vers 33 staat dan. Toen zij op de plaats kwamen. De schedel genoemd werd.

Kruisigden ze hem daar. Met de misdadigers. En een aan de rechter. En een aan de linkerzijde. En Jezus zei. Vader. Vergeef het hen. Hun. Want zij weten niet. Wat zij doen.

Weten wij wat we doen. Met Jezus. Weet u wat. Wat u doet. Met hem.

Zij wisten niet wat ze deden. Maar Jezus heeft toch al. Bij voorbaat gebeden. Hij had voor Petrus gebeden. Hij bad voor deze mensen. Vader vergeef het hen.

Want zij weten niet. Ze beseffen zich niet. Wat ze doen. Met het lam. Die waardig is. Die tot een eeuwigheid geprezen wordt.

Ze beseffen zich niet. Waar ze eigenlijk mee bezig zijn. Want als ze dat zouden beseffen. Zouden ze nooit. Zo gereageerd hebben. En dat is een vraag. Die ik me ook telkens weer wil afstellen.

Besef ik me. Waar ik me nou eigenlijk mee bezig ben. In het navolgen van het lam. Ik wil met u bladeren naar Johannes 21. Want toen Jezus tussen hemel en aarde hing.

Toen dacht hij aan u. Toen dacht hij aan jou en mij. Toen dacht hij aan heel de mensheid. Want al zo had God de wereld lief.

Dat hij zijn enige geboren zoon gegeven heeft. U kent de tekst. Dat een ieder die in hem gelooft. Het eeuwige leven zal ontvangen. Hij heeft alle haren op ons hoofd geteld.

Hij kent de kinderen vanaf de moederschoot. In de moederschoot. Hij dacht aan u persoonlijk. Heeft hij er wel eens aan gedacht? Dat hij bij voorbaat aan alle mensen persoonlijk gedacht heeft.

Toen hij aan het kruis tussen hemel en aarde hing. En er is natuurlijk een gelijkenis in de Bijbel. De gelijkenis van de akker. Een hele korte gelijkenis van Jezus.

Waarin dan een man zijn. Een koopman. Eigenlijk alles verkoopt wat hij heeft. Om een akker te kopen waar een schat in verborgen ligt. En hij had dat stuk land zo op waarde geschat.

Omdat er een schat in verborgen lag. Die zo waardevol was dat hij alles opgaf. Om die schat te krijgen. En weet je wat die schat is?

Dat bent u. En we zouden hem ook om kunnen draaien. Is hij alles voor ons waard?

Dat we alles bereid zijn om op te geven. Zodat hij die schat is. Waar wij die akker voor willen. Krijgen. Want waar uw schat is, daar zou ook uw hart zijn.

Zegt de Bijbel. Heeft hij die centrale plek in ons leven. Dat hij meer waard is. Dan alles wat ons wat waard is. Dat het ook meer draagkracht zou hebben.

In onze tijdsbesteding. In ons hart. Dat ons leven ook waarlijk om hem gecentreerd is. Dat is zelfverlogening. Dat is het kruis opnemen.

En hem navolgen. En hier lezen we in Johannes 21. Gaan we tien versen lezen. Dat is vers 15 tot en met 25.

Lezen we het gedeelte. Dat Jezus eigenlijk. Voor het eerst weer met Petrus. Spreekt. Persoonlijk spreekt. Nadat hij hem verlogen had.

Drie keer. En het is mij opgevallen in deze tekst. Dat. Jezus drie keer. Aan Petrus gaat vragen. Hebt u mij lief. Daar zit een boodschap.

Daar zit een. Verbinding in deze verhalen. Vers 15. Toen zij. Dan de maaltijd gebruikt hadden. Zei Jezus tegen Simon Petrus. Simon. Zoon van Jona.

Hebt u. Mij meer lief. Dan deze. En hij zei tegen hem. Ja heren. U weet. Dat ik van u houd. En hij zei tegen hem.

Wijd. Mijn lammeren. En allereerst wil ik even stilstaan bij. Het woord liefde hier.

Want in de grondtekst. Worden hier twee verschillende woorden. Voor liefde gebruikt. Jezus vraagt aan. Petrus. Heb jij mij lief.

Meer dan deze. Daar staat agape. In de grondtekst. Dat betekent eigenlijk. Toegewijde. Zich zelfgevende liefde. Ik zou willen zeggen. Zich zelfverlogende liefde.

Een wilsbesluit voor de ander. En trouw. Ook als het je wat kost. Dat is een zelfopofferende liefde. Maar Petrus zegt.

Ja heer. U weet dat ik van u houd. Fileo. Maar dat betekent liefde. Van vriendschap. En een persoonlijke affectie. Wel een warme connectie. Een verbondenheid.

Maar niet een zelfopofferende. Zelfverlogende liefde. Dat kon hij niet zeggen tegen Jezus. En dat was eigenlijk heel eerlijk. Want dit was het eerste moment. Dat hij weer een gesprek had met Petrus.

En hij had hem aangekeken. We hebben dit. Nog gezien. En als we naar het volgende plaatje gaan. Dan zien we ook dat hij. Dit gesprek heeft. Met Jezus aan het water. Ja.

Ze hadden net die 153 vissen gevangen. En ik vind het altijd zo sprekend. En helemaal als je het schilderij in het echt ziet. Dan zie je eigenlijk. De gezichtsuitdrukkingen door een schilderij heen komen.

Die ons ook iets vertellen. Die een boodschap inleven in. Ja. Hoe zou hij zich gevoeld hebben. Toen Jezus dit aan hem vroeg. Nou daar gaan we ook iets over lezen. Maar een ding die mij opval hier zo.

In dit gedeelte. Wat mij nooit eerder zo was opgevallen. Was dat Jezus tegen hem zegt. Heeft u mij meer lief dan deze. En als we terug gaan naar waar ik vandaag begon.

Ik begon over. Dat ze aan het discussiëren waren. Over wie het het beste kon doen. Of wie de belangrijkste was. En Peter zei. Maar als alle u verlaten. Zal ik u niet verlaten. En nu vraagt Jezus.

Heeft u mij meer lief dan deze. Dan deze mensen met wie u nu bent. En Peter is antwoord. Is. Ja heer. Ik weet dat ik van u houd.

U weet dat ik van u houd. En hij zegt. Wijd mijn lammeren. En hij zei opnieuw tegen hem. Voor de tweede keer. Simon zoon van Jona. Hebt u mij lief. Agape. En hij zei tegen hem.

Ja heer. U weet dat ik van u houd. Fileo. En hij zei tegen hem. Hoed. Mijn schapen. Ja ik moet denken aan.

Het idee van schapen en een hedder. Wat doet een hedder? Een hedder. Die zorgt. Voor zijn schapen. Die geeft als het ware. De goede herder geeft zijn leven voor de schapen.

Die zorgt dat. Die ene. Dat ene schaap. Weer bij de kudde kan komen. En is bereid de 99 te verlaten. Om. In feite. Hem terug te brengen. En te verzorgen.

En het gebroken poot te genezen. En. Olie over het hoofd te smeren. En misschien ook nog wel. Even een schop onder zijn kont te geven. Dat hij niet meer moet weglopen. En.

In feite zijn leven als hedder. Voor die schapen. In te zetten. Ook al komt er een wolf. Ook al komt er een wolf in schaapskleren. Om zich daar verantwoordelijk voor te voelen. Om zichzelf daarvoor te offeren.

En Jezus zegt. Hoed mijn schapen. En hij zei. Voor de derde keer. In vers 17. En voordat we dat lezen.

Wil ik er nog bij zeggen. Hoed mijn schapen. Daar moet ik weer denken aan. Het dienend heersen. Om het maar zo even in de termen te noemen. Van waar we het in het begin over hadden. God heeft ons gemaakt.

En geschapen naar zijn beeld. Naar zijn gelijkenis. Om. Voor deze schepping te zorgen. Zoals de goede herder dat in het voorbeeld heeft nagelaten. Zo mocht hij zorgen voor de schapen.

En ik ben zelf. Ooit in Israël geweest. Ik ben vaak in Israël geweest. Maar ik heb zelf ook wel eens. Schapen daar gewijd. In het weiland waar. Of het is geen weiland.

In de gebergd gebied. Waar David zelf ooit gelopen heeft. En daar staat er natuurlijk in Psalm 23. Hij leidt ons naar groene weiden. Het is niet zo groen in Israël.

Dat weten de meesten van jullie denk ik ook wel. Maar wij waren toen op een farm. Ik deed toen in die tijd. Ik heb drie maanden toen rond gefietst in Israël. Om het hele land gewoon op de fiets te bekijken.

Samen met een vriend. En we kwamen op een farm uit. En we gingen gewoon twee weken lang. Om vijf uur s'ochtends. De schapen uitlaten. En het interessante is. Is dat je dan toch ook een bepaalde connectie met die beesten krijgt.

Maar je ziet ook. Dat de dieren een kracht hebben. En dat schapen ontzettend eigenwijs kunnen zijn. Want jij wilt ze leiden naar groene weiden. Maar zij denken dat ze ergens anders heen moeten.

Maar ze weten helemaal niet waar ze het moeten halen. En het is niet zoals het mooie gras wat hier buiten is. Nee. In Israël moet je ze echt naar plekken brengen. Om vijf uur s'ochtends. Omdat op het moment dat het te warm is.

Qua zon. Eten zij niet meer hun buik vol. Wat genoeg is voor die dag. En dan zit de ochtenddouw er nog op. Dat is allemaal een beeld. En natuurlijk kennen de schrijvers van de Bijbel. Die hebben dat gelijk begrepen.

Maar ook zo moet ik eraan denken. Je moet dan toch die schapen op een bepaalde manier dienend naar die plek brengen. Waar ze eigenlijk moeten zijn. Waar ze de voeding kunnen krijgen die ze nodig hebben.

Ja. Vers 17. En hij zei voor de derde keer tegen hem. Simon zoon van Jona houdt u van mij. En Petrus werd bedroefd.

Omdat hij voor de derde keer tegen hem zei. Houdt u van mij. En hij zei tegen hem. Heren. U weet alle dingen. U weet dat ik van u houd. Jezus zei tegen hem.

Wijd mijn schapen. En wat interessant is. Is dat hier Jezus het vocabulaire van Petrus overneemt. Want de derde keer zegt Jezus. Hebt u mij lief als in Phileo.

En ja. Petrus wordt bedroefd. Want hij weet wat Jezus ermee wil zeggen. En. Hij zegt u weet alle dingen. Hij had in ieder geval geleerd.

Dat. Wat Jezus zei meer waar was. Dan hoe hij over zichzelf dacht. En dat Jezus het ook al van tevoren wist. Hij had een meningsverschil voorheen.

En nu zegt hij. Nee heren u weet alle dingen. U weet. Ja. Waartoe ik in staat ben. En wat ik zo mooi vind. Is dat Petrus eigenlijk.

Die eerlijkheid geeft. Hij gaf wat hij had. En dat was genoeg. En dat doet mij ook denken. Want. Hierzo waren ze brood en vis aan het eten. En hij had geleerd.

In zijn leven. Als discipel van Jezus. Dat Jezus. Bekwaam is. Om datgene wat je hem geeft. Te vermenigvuldigen. Brood en vissen. We kennen de gelijkenis.

En dat is ook wat God aan u en mij vraagt. Hij kan soms een hoge standaard. Voor ons neerzetten. Maar hij vraagt vooral om. Transperant en eerlijk.

Naar hem toe te komen. En te zeggen. Dit is wat ik heb. Wilt u het vermenigvuldigen. Wilt u het gebruiken. En hij zal dat doen. Dat is alles wat we eigenlijk hoeven te doen. We hoeven alleen beschikbaar te zijn voor hem.

We hoeven alleen te zeggen. Hier ben ik. Want het is niet uit eigen kracht. Want de Bijbel leert ons. Dat we. Er staat een tekst. Ik vermag alle dingen. Door hem die mij kracht geeft.

Ik vermag alle dingen in hem. Want het is uit hem. Het komt van hem vandaan. Dus Gods Koninkrijk is. Die openbaar komt.

Is geen heldendom. Maar door eerlijkheid. Niet door macht te grijpen. Maar door te dienen. Niet door geweld. Maar door de geest van de heren. Oké.

En dan komt het laatste plaatje. Daar zien we Petrus op de Pinksterdag. En we slaan even één bladzijde om.

Want het is in handeling 1. En we zien dat Petrus een gigantische transformatie heeft meegemaakt. En de les die we hier ook uit kunnen trekken is.

Als wij onszelf niet verlogen. Dan zullen we. Jezus verlogenen. En als je leven. Zal verliezen om zijn het wil. Dan zal je het vinden. En in handelingen 1.

Vers 5. Daar staat dan. Want Johannes doopte wel met water. Maar u zult met de Heilige Geest gedoopt worden. Niet lang na deze dagen. En zij dan. Die samen gekomen waren. Vroegen hem.

Heren. Zult u in deze tijd voor Israël het Koninkrijk weer herstellen. En hij zei tegen hem. Het komt u niet toe. De tijden of de gelegenheden te weten. Die de Vader in zijn eigen macht gesteld heeft.

Maar u zult de kracht. Van de Heilige Geest ontvangen. Die over u komen zal. En u zult mijn getuige zijn. Zowel in Jeruzalem. Als in heel Judea en Samaria.

En tot aan het uiterste. Van de aarde. En daar wilde ik even bij stilstaan. Er is een belofte. Van de kracht van de Heilige Geest. Om van hem te kunnen getuigen.

En in hoeverre doen wij. Daar een beroep op. Doen we er überhaupt een beroep op. Dat is een belofte van God. En bij het woord getuigen.

Daar staat in het Grieks het woord martyr. Dat is ook waar het woord martelaar vandaan komt. Om eigenlijk. Die leidensweg met hem te gaan. Want in bepaalde mate zouden we kunnen zeggen.

Dat wij gelukkig nog niet fysiek vervolgd worden. Hoewel ik soms denk. Dat het best wel een gekke tijd is. Ook in Nederland aan het worden. Ik heb ook het nieuws van gisteren gelezen. Wat er in Nijkerk gebeurd is.

Maar. Zelfverlogening. Is ook een martelaarschap. Het is de weg van Jezus. Het is een leidensweg soms. Die we met vreugde mogen gaan.

En dat kan zich in vele vormen uiten. Daar ga ik zo meteen ook mee afsluiten. Maar we zien hier zo. Petrus. In handelingen 2 vers 14.

Daar zien we. Petrus die daar met elf andere apostelen stond. En hij verhief zijn stem. En hij sprak tot hen. Joodse mannen. En u allen die in Jeruzalem woont. Dit moet u bekend zijn.

En laat mijn woorden tot uw oren doordringen. Om me even aan te geven. Er was een grote verandering geweest. Bij Petrus. En hij gaat ook later. Gaat hij ervan getuigen.

Van. Dat wij met z'n allen gekruisd hebben. Hij noemt hun persoonlijk eigenlijk. Op. Hun schuld. En op. De zonde van het volk. Maar daarna zegt hij in vers.

25. Want David zegt. Over hem. Ik zag de heren altijd voor mij. Want hij is aan mijn rechterhand. En dat ik niet zou wankelen. En daarom is mijn hart verblijt. En mijn tong verheugt zich.

Ja ook. Zal mijn vlees rusten. In hoop. Dus hij stelt de heren altijd voor hem. En dat is volgens mij een les. Die Petrus geleerd heeft. Om de heren voor ogen te stellen.

Hij wist. Wat hij Jezus had aangedaan. Maar hij had ook. Jezus in de ogen gekeken. Na die opstanding. En dat heeft hem zo veranderd. Hoe Jezus uiteindelijk met hem omging.

Dat hij hem lief had. Ondanks. Ondanks dat hij hem verlogen had. En het heeft hem kracht gegeven. Opstandingskracht. Dat zien we ook.

Na de Pinksterdag. Letterlijk gebeuren. En vreugde voor Gods aangezicht. En er staat ook dat zijn vlees mag rusten in die hoop.

Hij heeft een rust ontvangen. Omdat hij die hoop heeft. Hoop op dat eeuwige leven. Dat eeuwige leven straks. Maar ook dat eeuwige leven nu. Hij is al met zijn gedachten boven. Hij leeft vanuit die eeuwigheidswaarde.

En ik wil. Ik wil dat even koppelen. Nog aan het grotere verhaal. Want. God wilde eigenlijk. Met de bevrijding uit Egypte.

De mensheid weer stellen. Tot zijn oorspronkelijke doel. Gods oorspronkelijke doel. Met de mensheid was. Om zijn beeld te dragen. Over deze schepping. Te zorgen.

Te heersen. En hij bevrijdt het volk uit Egypte. Om met hem in de woestijn. Een verbondsrelatie te krijgen. Maar.

Ze gingen uit door het bloed van het lam. Maar daar is het niet bij gebleven. Want Jezus is het paasga. Maar. Hij is ook. Zijn kruising en opstanding is ook een beeld.

Van het volk Israël. Wat door. De zee heen ging. Door de zee. Door de doop. En een nieuwe identiteit kregen. Waarin ze.

Niet meer. Onder de slavernij van Farao stonden. En in feite. Die nieuwe identiteit. Die lezen we ook terug. In de boeken van Paulus. Dat hij.

Eigenlijk tegen ons zegt. Ja. Door de dood van Jezus. En de opstanding. En de doop. In Christus. Bent u geen slaag meer. Maar bent u een kind van hem. En hij is de koning.

Dus u bent een koningskind. En u mag leven. Ook vanuit die identiteit. Niet meer onder. Het gezag van de Farao is van deze wereld. Onder gedachtegang van deze wereld.

Maar nu onder. Het koningschap van Jezus. Maar hoe.

Zou ik dan willen zeggen. Als wij naar zijn beeld gevormd moeten worden. Want door de zondeval zijn wij vervallen. Zijn wij gebroken. Zijn wij vervreemd.

Zijn wij vol van zondige neiging. En zijn wij slaaf van de zondige woorden. Zegt Paulus zelfs. We kunnen oprecht denken dat we Jezus niet zullen verlogenen.

Maar wat als het er echt op aankomt. Petrus leert ons. Radicaliteit is niet genoeg. Is niet genoeg. Op eigen kracht gaan we het niet redden.

En dan wil ik daar ook even kort bij stilstaan. Want als het op omstandigheden aankomt. Wat als je een kind zal verliezen. Of een geliefde. Of ernstig persoonlijk in lijden komt. Of wat als je uitgelachen wordt op school.

Omwille van zijn naam. En wat als je benadeld wordt. Door collega's. Omwille. Omwille van Jezus niet. Met de wereld meegaat. En wat als je werknemers.

Je maar een stoffig oudbollig persoon vinden. Of wat als je een gekkie gevonden wordt. Door je familie. Opdat je voor zijn naam uitkomt. Wanneer wordt je beproefd.

Om niet met volle overtuiging en vrijmoedigheid. Te getuigen. Van de opgestane Heer Jezus. Wat als er oorlog komt.

En er een moslim jou aanspreekt. Of je dezelfde Allah dient. En dezelfde Jezus. Zal je hem dan zeggen. Zich te bekeren. Dat Jezus de opgestane Heer is. De Zoon van God.

En dat wie hem afwijst. De Vader zal afwijzen. Want dat is de waarheid. Jezus verlogen heeft ook een andere vorm.

We kennen wel de zonde van omissie en commissie. Zo wordt het wel eens genoemd. Het ene is. Niet doen wat je zou moeten doen. Daar hebben we het net over gehad. Maar.

Ik zeg het eigenlijk verkeerd om. Het ene is. Dat je. Ja. Eigenlijk als het ware. Iets zou moeten doen.

En dat niet doet. En het andere is. Je zondigt eigenlijk gewoon tegen God. Maar het niet doen. Wat je zou moeten doen. Is ook een vorm van zonde. Die in de Bijbel beschreven wordt.

En daar wil ik even bij stilstaan. Want een gemis van zelfverlogen. Is ook het verlogenen van Jezus. Een naam voor jezelf maken. Dat is eerzucht. Goede daden doen.

Om zelf als religieuze held gezien te worden. Geld aan arme mensen geven. Om gezien te worden. Als een vrijgevig persoon. Het verlogenen van Jezus.

Kan ook zijn. Dat je in onzekerheid slecht praat. Over anderen. Zodat je in vergelijk tot een ander. Een beter mens lijkt. Dit is geen zelfverlogening.

Dit is zelfverheerlijking. Wat als je voor jezelf kiest. Omwille van eigen reputatie. Ten koste van de ander. In kerkelijk ambt of bediening.

Wat als je broeders en zusters. In de gemeente op een voetstuk zet. Of juist op ze neerkijkt. Dat is geen zelfverlogening. Wat als je gewoon leeft. Voor je bedrijf.

En je niet kommet om de zaken van het koninkrijk. Maar wel netjes naar de kerk gaat. Hij heeft het koninkrijk beschikt. Aan jou en mij. Beseffen we de waardigheid.

En de verantwoordelijkheid. Die daarbij komt. Jezus zei. Ik beschik u het koninkrijk. Dat is groot. Dat mag binnenkomen. Dat mogen we beseffen. Wat dat betekent. En hij zal ons kracht geven.

Om een getuige te zijn daarvan. Ja. In de nacht van de beproeving. Komen wij dan tot overgave. Dat is mijn vraag. Vroeger verlaat zal de test komen.

Of wederom komen. En de vraag is. In hoeverre blijven we dan staan en vertrouwen. En onszelf toevertrouwen aan hem. Ook als het anders loopt. Als jij en ik willen.

Kunnen wij dan zeggen. Niet mijn wil. Maar uw wil geschieden. Ik ga naar een afsluitende tekst. Dat is in 1 Korinther 5 vers 6.

Want er is hoop. Want de Heer is opgestaan. Hij is waarlijk opgestaan. Er is hoop voor deze mensheid.

In de 1 Korinther 5 vers 6 staat dan. Uw roem is niet goed. Weet u niet. Dat een klein beetje zuurdeeg het hele deeg doorzuurt. Verwijder dan.

Het oude zuurdeeg. Op dat u een nieuw deeg zult zijn. U bent immers ongezuurd. Want ook ons paaslam. Is voor ons geslacht. Christus.

Laten wij dan. Dus feest vieren. Niet met oud zuurdeeg. Ook niet met het zuurdeeg van slechtheid en boosaardigheid. Maar met ongezuurde broden.

Van oprechtheid. En waarheid. Dat is wat hij voor ons voor ogen heeft. En dan kan ik eigenlijk maar één ding zeggen.

En dat is. Zie op hem. Als wij als verloren zondaren. Naar Jezus elke keer toekomen. En ons geborgen weten.

In het bloed van het lam. Dan mogen wij ook weten. Dat hij naar ons kijkt. Door Jezus heen. Als gerechtvaardigd. Hij die. Geen gebrek en geen zonde had. Heeft die gerechtigheid op ons gelegd.

Zodat wij bij hem mogen worden. Dat we vergeven zijn. Dan zijn we geen slaaf. Maar een kind van hem. Dan hebben we vergeving van zonde ontvangen. Dan zijn we geen vreemden.

Maar mogen we nu medeburgers zijn. Als nieuwe schepping. Dan hebben we een heilige geest. Die aan ons beloofd is. Om Gods beloofde aanwezigheid. Met ons mee te dragen. In deze wereld.

Om als een licht tevoorschijn te kunnen komen. Waarin de opstanding voor Jezus. Door ons heen zichtbaar wordt. We komen tot de conclusie.

Dat we zonder Jezus in het vleesleven. En in alles. Geneigd zijn tot zonde. Dat we in zijn diepe. Dat we zijn diepe innerlijke transformatiewerk nodig hebben. En er is kracht van de heilige geest.

Opstandingskracht in een nieuw leven beschikbaar. Doet u een beroep op. En in hoeverre. De soort opstandingskracht die vrucht voortbrengt. Bekeringswaardig. Overeenkomstig zijn erfenis.

Zijn koninkrijk. Leven en beleven. Om het beeld van Jezus te reflecteren. Om naar zijn beeld gelijkvormig te worden. En gevormd te worden. Om zijn karakter te dragen.

En alle gebrek onder zijn beheer te brengen. Om daarin te wortelen in geloofsvertrouwen. Om dieper te gaan met hem. Om werkelijk van de dood tot het leven te komen. Jezus is de dood ingegaan.

Maar hij is opgestaan. Omdat wij zullen leven. Een leven in overvloed. Want u bent met hem gekruisigd. En omdat hij is opgestaan uit de dood. Tot nieuw leven. Zult u ook in een eeuwig leven doen opstaan.

Gelooft u dat? Dat is niet alleen straks. Dat is nu. Dat is voor dit leven. Dat zijn gigantische beloftes die God aan ons geeft.

Dat wij naar het beeld van de zoon gelijkvormig zullen zijn. En dat hij ons daarvoor bekrachtigt. Dat is diepe karaktervorming. Om los te komen van de slavernij.

Van de boze. Dat is de omgang met God van de vroege kerk. Want God herstelt de verbondrelatie.

En dit is wat Petrus had geleerd. Dit is de transformatie die Petrus had doorgemaakt. Ja, dit is het normale christelijke leven.

Het normale christelijke leven. Is een boek van Watchmeny. Is een heel mooi boek. Een aanrader. Dit is wandelen met de geest van God. Vervuld zijn van zijn liefde, vrede en hoop.

Dit kost je alles. Je moet alles op het altaar leggen. Wat tussen God en jou instaat. Er moet niks meer tussen zitten. Om een bruikbaar vat te zijn. Geen wereldgelijkvormigheid.

Maar ook helemaal geen religie. Waarlijk vrij in Christus. Vrij van gemoed. Vrij in je denken. Vrij in je handelen.

Dat heeft God beschikbaar gesteld. Als wij ons aan hem vastklampen. Jezus heeft gezegd. Het is volbracht. De prijs is betaald.

Onder de macht van Satan bent u vrijgekocht. We zijn meer als overwinnaars. Niks zal ons scheiden van de liefde die in Christus is. Heeft hij beloofd.

Niks. Geen overheden. Geen machten. Geen gevallen engelen. Niks zal ons scheiden van de liefde die in Christus is. Dat is de belofte. En hij heeft dat waargemaakt.

In Jezus ben je geen verloren zondaar. Maar je bent vrijgekocht. Een beelddrager van de allerhoogste. Zie op hem en word behouden. Verlos van een leven van zonde.

En in staat gesteld voor een leven door gerechtheid. Door de geest van God geleid. Om zijn beeld te dragen in een wereld die God niet kent. Schijn en kom tevoorschijn lieve mensen. Straal het licht van het evangelie uit.

Tot alle volken. Wie zegt u dat ik ben? Vroeg Jezus. Op een bepaald moment. Wie zeggen wij dat hij is? Is hij werkelijk heer?

Is hij werkelijk koning? Over onze levens? Op de flyer van tevoren las ik. Wat als het waar is. En C.S. Lewis zei ooit.

Jezus kan niet zomaar een goede leraar zijn. Want hij zei dat hij God was. Dus of hij is een leugenaar. Of hij is gestoord. Of hij is wie hij zegt dat hij is.

De zoon van de levende God. God zelf. De gezalfde koning over de wereld. Die zit aan de rechterhand van God. Om te regeren over hemel en aarde.

Ja. Dat is onze God. Dat is onze God. En hij stelt ons tot een keuze. Kiest u heden. Wie u dienen wilt.

En maak het waar. Amen. EN İyi 점 mlijker.