Ik ben een worm en geen man

Spreker

Aart Haverkamp

Date
March 8, 2026
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen broeders en zusters en niet te vergeten jongens en meisjes voor zover nog aanwezig in de dienst. Er staat niet in de Bijbel expliciet dat wij de opdracht krijgen om leidensweken of 40 dagen tijd te houden.

Ook niet om Goede vrijdag te vieren of Pasen. Maar ik ben zo blij dat dat toch opgenomen is in de kerkelijke kalender zoals wij dat noemen.

Omdat je nooit genoeg onder de indruk kunt raken van de grootheid van God. En dat viel me vanmorgen in de liederen die we met elkaar zongen ook weer op.

Ik weet niet of we vanmorgen ook allemaal met de vraag blijven zitten wat is er nou met dat rupsje gebeurd. Maar ik wil het vanmorgen ook met u hebben over iets dergelijks waarin de grootheid van God op een bijzondere manier zichtbaar is.

Ik heb daar in de gemeente vorig jaar tijdens Goede vrijdag over gesproken. Maar ik heb dat onderwerp nog eens opnieuw bestudeerd.

En dan blijkt dat er zoveel over te zeggen is. Dat ik de stoute schoenen heb aangetrokken. En stout betekent dapper. Dus we gaan nog eens een keer opnieuw luisteren naar die drie bijzondere versen in Psalm 22 vers 7.

Psalm 22 vers 7 dat begint op een hele bijzondere manier. Dan moet u bedenken dat dit geschreven wordt door David.

En dat Psalm 22, 23 en 24 in de Bijbel eigenlijk een geheel vormen. waarin de Heer Jezus vooral wordt belicht als de goede hedder die zijn leven voor ons gaf.

Wat hij gedurende ons leven voor ons doet. En in hoofdstuk 24 ook de opper hedder die wij verwachten. Ik hoop dat u inmiddels Psalm 22 vers 7 hebt gevonden.

En daar luidt het woord van God al dus. Het is heftig wat daar staat. Maar ik ben een warm. En geen man.

Een smaad van mensen. En veracht door het volk. Allen die mij zien. Bespotten mij. Ze trekken de lippen op.

Ze schudden het hoofd en zeggen. Hij heeft zijn zaak aan de Heerde toevertrouwd. Laat die hem bevrijden. Laat die hem redden. Als hij hem genegen is.

Nou broers en zullen. De eerste woorden van vers 7. Zijn het thema van deze woordverkondiging. Ik ben een warm. En geen man.

En deze woorden van de tekst komen uit een psalm. die de Heerde Jezus haant op het kruis van Golgotha.

Wat we net in prachtige liederen hebben bezongen. op zichzelf heeft toegepast. Want. In de diepe nood van de Godverlatenheid.

Waar hij toen in verkeerde. Tijdens die donkere uren. riep. Riep hij uit in vers 2. Van deze psalm. Mijn God.

Mijn God. Waarom. Heb jij. Mij. Verlaten. En van heel deze psalm van David.

Zegt de Heerde Jezus. Die ten diepste over hem gaat. Deze bijzondere woorden. Nu kennen wij David vooral als koning.

En je zult maar als koning gezalfd zijn. En daarna. Vele jaren moeten vluchten. Om in veiligheid te blijven. En uit de handen te blijven van koning Zouw.

Ik denk dat dat wat met je doet. Als mens. Door God gezalfd. Zoals er in ons leven ook tal van situaties kunnen zijn die vragen oproepen.

En die vragen krijgen niet vaak direct een antwoord. Dus dat kan ook een worsteling worden in je geloofsleven. Maar als we de pinkste toespraak van Petrus heel goed lezen.

Dan zegt hij in handelingen 2 vers 30. Dat David niet alleen een koning is geweest. Maar dat hij ook een profeet was.

En net zoals Joël die prachtige woorden heeft gelezen van de profeet Sifania. Zijn dat dus woorden die God in het leven van Sifania.

Maar hier in het leven van David heeft gelegd. Om ons heen te wijzen naar de grootheid van God geopenbaard in dat offer.

Wat de Heer Jezus Christus voor jou en voor mij heeft gebracht. En ik zou u willen vragen om in de komende week deze psalm 22 is heel nadrukkelijk voor uzelf door te lezen.

In de versen 1 tot en met 21 zie je als het ware de Heer Jezus aan het kruishout van Golgotha hangen. Voor uw en mijn zonde.

En in de versen daarna gaat het over de heerlijke toekomst die Gods kinderen wacht. Moet ik er nog één ding bij zeggen.

Het bijzondere is dat David hier iets zegt, iets profiteert. Namelijk de Heer Jezus aan het kruis op Golgotha.

Terwijl er in zijn tijd van David helemaal geen sprake van was. Dus de kruisdood is pas ingevoerd toen de Romeinen Israël bezet hebben.

En dat gebruikten als een soort van machtsmiddel om mensen op te ruimen die niet in hun systeem pasten. Dat maakt deze psalm des te rijker.

Omdat je ziet dat God al in het oude testament. En ik heb daar zo van genoten op de brandpunt bijbelschool vroeger. Waar we een vak kregen dat heette typologie.

En dan ga je Christus in het oude testament ontdekken. En dan ontdek je eigenlijk op elke bladzijde van de Bijbel wordt de Heer Jezus Christus zichtbaar. Wel nu.

Ik ben een worm. En geen man. Als je dat nou eventjes op je in laat werken. Dan klinkt dat zo op het eerste oog of op het eerste oor.

Oneerbiedig. Maar de uitspraak die hier gedaan wordt die klopt wel degelijk. Want de psalmist die hier dus al profetisch naar de leidende Messias voor u en voor mij wijst.

gebruikt hierin het beeld van een worm. Om diepe vernedering. machteloosheid. En het gebrek aan menselijke waardigheid uit te drukken.

We weten niet precies wat de reden is geweest waarom David dit op zichzelf toepast. Maar als je dit toepast op de Heer Jezus Christus.

Lezen we dan al niet in Jezaja 53 vers 3. Deze veelzeggende woorden waar staat over de Heer Jezus. Jezaja 53 vers 3.

Hij werd veracht. Door mensen gemeden. Hij was een man die het lijden kende en met ziekte vertrouwd was.

Een man die zijn gelaat voor ons verborg. Veracht. En door ons verguist. En geminnigd.

Als wij nu vanmorgen lezen. Ik ben een worm en geen man. Dan roept dat wel enige verwarring op. Want de worm.

Die hier beschreven wordt in het Hebreeuw staat tolaat. Is wetenschappelijk gezien geen worm. Geen regenworm zoals wij die kennen.

En die we soms per ongeluk vertrappen. Maar wetenschappelijk gezien is het een insect. Een soort van schildluis. Ik heb even getwijfeld of ik dat woord wel zou gebruiken.

Omdat de gevaar is groot dat iedereen nou jeuk gaat voelen. Maar dat is weer niet de bedoeling. Maar de symboliek broeders en zusters. Benadrukt de vergelijking tussen de worm.

Die aan het hout sterft. Om leven voor te brengen. En de Messias die voor u en mij gestorven is. Vanwege onze zonden aan het kruis op Golgotha.

Als het lam van God wat de zonden van de wereld wegneemt. Nou even iets over dat. Over die worm. Die carmozijnworm.

Het mannetje heeft vleugels. En dat kan rondvliegen. Terwijl het vrouwtje meer op een made lijkt.

En niet kan vliegen. En je ziet ze in het Midden-Oosten en ook in Israël. Heel vaak gehecht aan de takken of aan de bladeren. Van specifieke eikensoorten.

Zoals de kermiseik. Kermuseik. Geen kermis. Maar kermuseik en steeneik. En zij waren zo belangrijk.

Omdat ze van ouds verantwoordelijk waren voor het maken van kleurstof. Kleur en waarde die gegeven werd aan hele dure stoffen.

Het was dus toen de tijd erg moeilijk om kleurstoffen te vinden. Om stoffen te verven. En als het ontdekt werd.

Dan beschouwde men dat als een vond die evenveel waard was als goud. Als er nu de tijd voor het vrouwtje gekomen is.

Om haar jongen voort te brengen. Dan hecht ze zich vast aan de boom of aan een tak.

En ze maakt zich daaraan zo stevig vast. Dat ze ook nooit meer los kan komen. Dat is een heel vrijwillig offer wat ze brengt.

Om nageslacht voor te brengen. En terwijl ze zich vast hecht aan dat hout van zo'n eik. Bouwt ze als het ware een heel beschermend schild om zich heen.

En als ze daarmee klaar is. Gaat ze de eieren leggen. Onder haar lichaam. En die zijn dus dan ook heel veilig geborgen.

Onder haar lichaam. En onder het schild. Wat ze om zich heen heeft gemaakt. En kunnen zich zo in alle veiligheid ontwikkelen. Vanaf dat moment zal deze.

Karmosein vrouw. Ook nooit meer vrijwillig. Van het hout afgaan. Waarom niet? Uit liefde. En bescherming.

Voor haar jongen. Nou dan snapt u allemaal wel. Dat na verloop van tijd. Die eitjes. Uitkomen. En dan worden het.

Larven. Reist natuurlijk de vraag. Als je zo bent ingekapseld. Hoe kom je dan aan eten.

Nou klinkt misschien wat luguber. Wat ik nu zeg. Maar zolang de jongen nog bij hun moeder blijven. voedde.

En dan. Voedde ze zich met haar lichaam. Dus ze eten. Hun eigen moeder. Op. En tijdens dat proces.

Van het opeten. Vloeit er nou zo'n. Roodachtig. Vocht uit de moederworm. En kleurt zo'n jong. Voor de rest van hun leven.

Rood. Als de jonge wormpjes. Na eigen. Na enkele dagen. Voor zichzelf kunnen zorgen. Dan sterft de moeder.

En op datzelfde moment. Dat zij sterft. Lekt er een scharlaken. Rode vloeistof. Die het hout waaraan ze bevestigd is. Rood kleurt.

Maar ook de jongen. Voor de rest van hun leven. En dat is heel bijzonders. Drie dagen. Na het sterven van de moeder. Verliest haar lichaam.

De scharlaken. Rode kleur. En verandert. Het in een soort van. Witte was. Die er als sneeuw.

Op de grond valt. En het hoofd. En de staat worden als het ware. Samengetrokken. Waardoor er een vorm van een hart.

Ontstaat. Toen ik dat vorig jaar voor het eerst ontdekte. Dan heb ik daar een hele poos over na zitten denken.

Eigenlijk kon ik maar één ding. Concluderen. Heer. Hoe. Groot. Groot. Zijt. Gij. Want ik hoop dat u al luisterend naar dit prachtige beeld uit de natuur die door God geschapen is.

De overeenkomst ziet. Met dat wat de Heer Jezus Christus voor u en mij aan het kruis op Golgotha teweeg heeft gebracht.

Waarom zit er zoveel symboliek in deze warm. Wel. Wel. De vergelijking tussen karmozijn.

Dus die die Bron mond Jar om die Всеientos муз chessuur uit Brasilien aan dit twee jaar ח thirds jaar staats existence met gems되izen en민 shelvesComeabilir bij언 publishing тот Vilhelditië met descub Mol Nike Spiderài Resources встречiker truth Specifically Jared先生 En Coke Táưa buat rubbish Lego деревین92 먹을 probabilitiesyse toothpALD建出來네ьте TOM zoo Gonz lässtensen élvre息 Ori Mountainsкимまあ WHY 뭘six Тут prachtige beeldspraak die voornamelijk draait om zonde, om verzoening, om bloed en offerdood.

Ja, we zongen het net heel braaf omdat het getoond werd. Maar ik hoop ook heel bewust dat we onszelf ook als een offer aan hem toevertrouwen.

De karmozijnworm bevestigt zich aan het hout. Om daar al stervend nieuw leven voor te brengen.

En wat gedenken wij op Goede Vrijdag? Dat de Heer Jezus Christus voor u en mij persoonlijk zijn leven gaf op het kruishout van Golgotha.

Op Golgotha kleurde de kruispaal van de Heer Jezus Christus ook rood. Want daar stroomde het bloed van onze heiland tot voorkomen verzoening van al onze zonderschuld.

Ik lees daarover in Jezaja 53 vers 10 iets heel moois. En ik lees dat vooruit het boek.

Omdat ik die vertaling soms zo prachtig vind. Omdat het exact weergeeft wat de bedoeling achter rijke bijbelteksten is. En dan staat er in Jezaja 53 vers 10 in het boek dit.

Het was de bedoeling van de Heer dat hij werd verbreizeld en met verdriet overladen. Niet overladen.

En nou komt het. Want hij heeft zijn leven geofferd voor de zonde. Wanneer hij zijn leven heeft geofferd voor de zonde.

En wat staat er dan? Zal hij talloze nakomelingen krijgen. Vele erfgenamen. En als u dat leest dan hoop ik dat uw hart gaat gloeien van blijdschap en vreugde.

Omdat u dan tegelijkertijd denkt. Ja door genade kan ik daar amen op zeggen. Ik ben een van zijn nakomelingen. Een van die vele erfgenamen.

En dan staat erachter hij zal lang leven. En Gods voornemen zal bij hem in goede handen zijn. Laten we nog even terugkeren naar die moederworm.

Als haar jongen dus na drie dagen groot genoeg zijn. Dan verlaten ze het nest. En dan sterft de moederworm. Terwijl haar lichaam dan verandert.

Heb ik u gezegd in een soort van witte was. Die als sneeuw op de grond valt. We weten dat de Heer Jezus Christus drie dagen na zijn sterven een verheerlijk lichaam heeft gekregen.

Op de berg van de verheerlijking mochten Petrus en Jacobus en Johannes al zien hoe dat eruit zou zien.

Want dat onvergankelijke lichaam van Christus werd namelijk aan hen getoond tijdens de verheerlijking op de berg. En dan lezen we dat als ze daar zijn opeens ook Elia en Mozes in hun gezelschap zijn.

En Petrus doet dan het voorstel om maar tenten te maken. Voor alle drie één maar hij bedoelde natuurlijk voor alle zes. Want zoiets wil je vasthouden in je geloofsleven.

En dan staat er van de Heer Jezus in Marcus 9 vers 3. Zijn kleren werden blinkend. Zeer wit als sneeuw.

Zo wit als geen wolberwerker op aarde ze maken kan. Dus met andere woorden een mooier wit bestaat er niet.

Sneeuwwit. Vroeger hadden wij thuis een hondje. Een Maltese leeuwtje. En ik weet niet waarom de vorige bezitter op het idee is gekomen om haar lady te noemen terwijl het een mannetje was.

Maar tegenwoordig kan veel. En dan één keer in de zoveel tijd dan stopte mijn vrouw dat hondje in bad. En dan kwam het er zo mooi uit.

Dan zeiden we wij hebben het mooiste witte hondje van heel Ermelo en omstreken. Totdat ik voor het eerst met lady ging wandelen in de sneeuw.

Toen dacht ik wat is dat grijze mormel toch naast mij. Dan ga je pas zien waarom de uitspraak luidt zo wit als sneeuw.

En zeg nou zelf broeders en zusters. Is dit wonderlijke stukje natuur. Geen prachtige illustratie van de zichzelf overgevende liefde van Christus.

Die zich vrijwillig voor uw en mijn zondenschuld liet hechten aan het kruis om u en mij eeuwig leven te geven.

En dat carmozijnrood dat symboliseert de diepe permanente vlek van de zonde die een mens nooit in eigen kracht kan verwijderen.

Toen u in uw geloofsleven de Heer Jezus leerde kennen hebt u misschien wel geprobeerd om van bepaalde onhebbelijkheden of zonden af te komen.

En u bracht dat ook eerlijk in het gebed. En u beloofde ook dat u dat niet meer zou doen. Maar dan merk je pas hoe hardnekkig zonde is.

Want dat betekent je doel ten diepste missen waartoe God je geschapen heeft. En dan ontdek je. Oh mijn verlangen is wel goed om bepaalde dingen in mijn leven af te leggen.

Maar dat gebeurt niet. Ik kan dat in eigen kracht niet. En dat is zo prachtig dat het bloed van de Heer Jezus Christus gevloeid heeft om u en mijn zonde vlekken wit als sneeuw te maken.

Met andere woorden deze prachtige psalm 22 is een voorafschaduwing van de volkomen overgave van Christus aan de heilige wil van God.

Als op Goede Vrijdag avondmaal vieren. Maar ook in andere avondmaalsdiensten. En ik dacht daarvoor een lied op geven. Kies ik meestal voor dat prachtige lied.

Uit opwekking Heer. Uw bloed. Dat reinigt mij. Doet mijn leven. En maakt mij vrij.

Heer. Uw bloed. Dat nam mijn plaats in. Het offer dat u bracht. En. U was mij.

Witter dan de sneeuw. Witter dan de sneeuw. Mijn Jezus. Mijn Jezus. Gods lam.

Voor mij geslacht. Dus zoals de larven overdekt werden met een rode kleurstof. Zo wil de Heer Jezus Christus u en mij wassen door zijn bloed.

Hij zegt als het ware vanaf het kruis. Die worm. Dat ben ik. Gestorven. Voor uw behoud.

Met andere woorden. Jezus Christus heeft van plaats gewisseld met ons. Toen ik daar gisteravond nog even mee bezig was.

Schoot mij opeens de naam te binnen. Van Barabbas. Weet u wat Barabbas betekent? Zoon van de Vader. En Barabbas die wordt vrijgelaten.

Wat zal dat geweest zijn? En hij zit daar in de gevangenis. Hij is veroordeeld tot de dood. En hij denkt nou mijn laatste uur is binnenkort geslagen. Ik hoef maar te wachten op dat ik geritsel of geringel hoor.

En de deur van de gevangenis gaat open. En ik word naar de kruisplaats geleid waar ik ga sterven. Nou die deur die wordt inderdaad geopend.

En dan klinkt die wonderlijke stem Barabbas. Ga je gang jongen je bent vanaf nu vrij. Ik denk dat hij dit gedaan heeft.

Ik droom toch niet. Ik vrij. Ik ben toch tot tot de dood verkondigd. Ik moet toch mijn straf ondergaan. Hoe kan dat nou dat ik vrij uit mag gaan?

Nou dat komt Barabbas. Het volk heeft een keuze gemaakt. Ze hebben voor jou gekozen en niet voor de Heer Jezus. En nou neemt de Heer Jezus jouw plaats in aan het kruis.

Dat is ten diepste voor u en voor mij aan dat kruishout gebeurd. Die warm dan ben ik voor u tot uw behoud.

Zegt de Heer Jezus. Hij heeft met u en mij die ten dode waren opgeschreven. Volgens Romeinen 3. Gewisseld met ons.

Hij stierf u en mijn dood. En door onze zonde op zich te nemen. Werd de volmaakte mens warm. De belichaming van de dood door verrotting.

Hij deed dit. Om van u en mij. Warme van nature. Ware mensen te kunnen maken.

Ziet u de overeenkomst van morgen. Uit dit kleine stukje biologie. Wat we met elkaar mogen bespreken. Met dat wat de Heer Jezus Christus voor u en voor mij heeft gedaan.

Hoe hij al vanaf de grondlegging van deze wereld. Toen hij alles geschapen heeft. Wat we zo prachtig bezongen in deze dienst. Getuigd van Gods wonderbare genade.

In zo'n heel klein diertje weergegeven. Want Jezus hechtte zich vrijwillig aan Golgotha's kruis.

En daar is hij gestorven op. Dat u en ik voor eeuwig zouden leven. En daarom is het zo mooi. U hebt de oproep gehad om op Goede Vrijdag ook samen te komen als gemeente.

Om dan avondmaal te vieren. Dat is een opdracht. Daar hebben wij vaak in onze gedachten andere dingen van gemaakt. Maar het is een opdracht.

Doe dit tot mijn gedachtenis. Wordt zo nadrukkelijk gezegd. En als je alleen naar dit kleine diertje kijkt. En wat de heiland voor jou en mij aan het kruis op Golgotha heeft gedaan.

Dan wil je daar toch bij zijn. Want Heer uw bloed dat reinigt mij en doet mij leven. In de ware zin van het woord en maakt mij vrij.

En dan gedenken we dat aan het kruis het bloed van de heiland vloeide voor u en voor mij. Dus twaag is, de Heer Jezus verlangt er ook naar om u dan aan de tafel van de Heer te mogen begroeten.

Nu is er met deze rode verfstof scharlaken nog iets bijzonders aan de hand. En dat is dit. Toen het kerst was, hadden wij een heel mooi kerstkleed.

Nou ja, mooi. Ik vind het mooi. En dat was hoofdzakelijk wit. En er waren allemaal wat figuurtjes opgeborduurd.

Maar dan soms, dan knoeien. En dan komt er een vlek op dat mooie kleid. En als ik dat dan veroorzaak, dan zegt mijn vrouw.

Ik moet wel uitkijken. Want die vlek, die krijg ik er heel moeilijk uit. Maar goed, ze is heel handig, dus het lukt uiteindelijk wel. Maar toch heb je dan de idee dat je die vlek steeds op die plek blijft zien, ook al is die weggewerkt.

Maar als je nou een vlek krijgt van scharlakenrood. Nou dan kun je helemaal in aarde bewegen, maar dan krijg je er nooit meer uit.

Dat is veelzeggend broeders, zusters. Dat is heel veelzeggend. Want er is geen enkele stof die in staat is een kleed te reinigen van de scharlakenverfstof.

En ik heb al twee keer een tekst geciteerd uit dat prachtige Bijbelboek. Het Nieuwe Testament in het Oude Testament. Jezaja.

En wat staat er nou aan het begin van het Bijbelboek Jezaja? In Jezaja 1 vers 18 staat. Kom toch en laat ons tezamen richten, zegt de Heere.

En wat staat er dan? Al waren uw zonden als scharlaken. Dus niet uit te wissen. Wat staat er dan achter?

Ze zullen wit worden als sneeuw. Al waren ze rood als karmo zijn. Ze zullen worden als witte wol.

Ik weet niet welke gedachten u over uzelf had, maar... We zijn met een groep gelovigen bezig. Een Bijbelstudie. We houden één keer in de maand over het prachtige Bijbelboek De Brief aan de Colossense.

Een broeder Dirk Jan Jansen die die studies leidt, die zei... Broeders, zusters, houd steeds voor ogen die prachtige tekst uit Colossense 2 vers 20.

Waar letterlijk staat dat God u en mij als volmaakte mensen ziet. Ja, ik wil er wel even bij zeggen. Mijn gevoelens zeggen dat vaak niet.

Maar het is ook niet belangrijk wat mijn gevoelens mij zeggen. Want mijn gedachten hebben, zeker als de boze er grip op krijgt, altijd de neiging om mezelf in een negatief beeld te zien.

En ik zing dan ook wel dapper... Maak mij een beeld van u zo vol van ootmoed, liefde en trouw. Maar het gaat erom hoe door genade en door het volbrachte werk van de Heer Jezus Christus...

Hij u en mij ziet. Nadat wij door zijn liefde gevonden werden. En gekocht en betaald werden door zijn kostbaar en dierbaar bloed.

Onthoud die tekst. Zeker als je aangevallen wordt in je geloof. Want niemand van ons kan zichzelf of een ander reinigen van zonde.

Er is ook geen enkel middel waardoor een mens gereinigd kan worden van zijn ongerichtigheid. Kortom, al zou de buitenkant van u en mij vanmorgen hier in de gemeente er stralend uitzien.

Fantastisch, schoon en verzorgd. Elke zonde blijft voor God zichtbaar. Want hij ziet in ons hart aan. Niets is verborgen voor het oog van de Almachtige.

Maar het is dan heerlijk om op zulke momenten als je aangevochten wordt in je geloofsleven... Gewoon in stilte te zingen. Heer, als ik denk.

En wat u voor mij deed, kan ik alleen maar danken. In de voorbereiding van deze dienst...

...las ik dat iemand iets schreef over het boek van Georg Steinberger. Dat was een Duitse predikant, evangelist. Schrijver.

En hij heeft een prachtig boek geschreven. Het Lam op de Voetvolg. En als het goed is, broeders, zusters... ...bent u vanmorgen hier...

...om instructies te ontvangen... ...in het midden van de gemeente... ...van het Lam van God... ...hoe u hem en mij...

...en fijn dat u daar als gemeente ook nog dieper over na gaat denken... ...om in deze tijd het Lam op de Voet te volgen. En hij schrijft in dat prachtige boek dit.

Het heeft me diep geraakt toen ik dat las. Zijn voetsporen volgend... ...worden lammeren... ...u en ik door genade dus...

...vergelijk gemaakt aan het beeld van het Lam. En zij lijden even als hij... ...en daarom is het terecht dat er vanmorgen ook gebeden werd...

...voor broeders en zusters... ...die niet in staat zijn... ...om zo bij elkaar te komen zoals ons dat gegeven is. Zij lijden even als hij smaadt. Lasten.

Armoede. Tegenwerking. Liefdeloosheid. Venedering. Achteruitzetting. En verachting.

Nou zegt u dat is nogal wat. En dat gaat komen. Ook in Nederland. Ik vind het altijd moeilijk om in gemeentes te spreken...

...op de zondag na Pinksteren. Want dan zeggen ze broeder... ...wilt u dan rekening houden met het feit... ...dat we dan... ...nadenken aan onze broeders en zusters... ...die vervolgd worden.

Dus we noemen dat de zondag van de vervolgde kerk. Maar als ik de Bijbel goed lees... ...bijvoorbeeld in de brief die... ...Paulus schrijft aan... ...aan Timotheus...

...dan moet lijden... ...ook nu reeds ons deelzamen. Als we een getuigenis afleggen... ...voor de Heer Jezus Christus. Maar daar staat... ...en dat vond ik zo prachtig...

...van broeder Georg Stein... ...dit tegenover. ...doch innerlijk... ...genieten zij... ...u en ik... ...een onuitsprekelijke...

...en heerlijke vreugde... ...waar we in dat schitterende lied aan beginnen... ...over zongen... ...die alle aardse genoegens... ...waar we vroeger zo mee bezig waren...

...ver over treft. Namelijk de zegen... ...en de kracht van Gods inwonende geest. En wat moet je daar nou voor doen?

Nou, wat we de kinderen leren... ...en de lees je bijbel... ...en bid... ...elke dag... ...dag... ...dagelijks aankloppen... ...bij hem... ...voor voeding. Hoe groeiden die larven...

...onder dat bedekkende schild... ...zie, ik ben met u... ...tot aan de voluiting. Nou ze moesten dagelijks eten van hun toen nog levende moeder.

En heeft de Heer Jezus Christus dat ook niet gedaan? Leest u ook Johannes 6 van de Wekes Rustig na? Daar zegt de Heer Jezus over zichzelf in Johannes 6 vers 55 als hij gesproken heeft over het feit dat hij het brood des levens en het water des levens om niet is.

Dan zegt hij, en daarom is het zo belangrijk dat je als gemeente bezig bent hoe gaan wij als gemeente van Christus in deze tijd ons eten leren ook naar binnen toe maar ook naar buiten toe.

Dan zegt de Heer Jezus dit en houd dat vast. Want mijn lichaam is het enige echte eten en mijn bloed is het enige echte drinken.

En wat staat er dan achter? Als jullie van mijn lichaam eten en van mijn bloed drinken zijn jullie één met mij en ben ik één met jullie.

Indrukwekkend vindt u niet? Die bijzondere wijze waarop deze worm haar nageslag beschermt.

En we mogen hier vandaan gaan met de gedachte dat ons dat ook in de komende week wacht. Als ik ga lezen in het Johannes over evangelie wat de Heer Jezus zo in die laatste uren met de zijnen heeft gedaan.

Dan raak ik er van onder de indruk dat hij zo weinig over zijn eigen lijden en sterven heeft gezegd. Hij heeft wel gezegd uw hart wordt er niet ontroerd.

Jullie geloven in God? Geloof dan ook in mij. Maar hij heeft zich bezig met hen gehouden en hen waardevolle dingen geleerd.

En hij zegt als je tot mij gekomen bent dan heb je de opdracht ook in mij te blijven. Want dan pas zul je veel vrucht gaan dragen in je leven. En ik las dit moois in Johannes 17 vers 12.

Het hoge priestelijke gebed. Daar zegt de Heer Jezus tegen zijn vader. Vader, zolang ik bij hen, dus bij u en bij mij en bij de discipelen was, bewaarde ik hen in uw naam.

Welke gij mij gegeven hebt. En ik heb over hen gewaakt. En niemand uit hen is verloren gegaan dan de zoon van het verderf.

Dat was Judas Iscariot. Waarom? Op dat de schrift vervuld werd. Zeg nou zelfs broeders, zusters. Wat een machtige schepper hebben wij toch.

Dat hij die dit diertje zo gemaakt heeft dat het een beelddrager van de Heer Jezus is. Een getuige van zijn verzoenend lijden en sterven.

Wat bevat dit kleine wormpje toch een geweldig evangelie. Tot slot nog dit.

Ik heb u heel in het begin verteld dat het mannetje vleugels had en kon vliegen. Maar dat was niet weggelegd voor het vrouwtje. Die was aan de aarde gebonden.

En ik las bij een broeder iets wat ik niet wil onthouden. Dat was een broeder van Israël en de Bijbel.

En broeder Ton Stier die schrijft. Een veel betekend detail is tot slot ook. Dat deze vrouwelijke scharlakenworm aan de aarde is gebonden.

Terwijl de mannelijke variant vleugels heeft en in de lucht kan vliegen. En dan schrijft hij dit. Mag je dat zien als een mooi beeld dat wijst naar twee groepen die Christus toebehoren in zijn aanwezigheid.

En dan haalt onze broeder een tekst aan uit 1 Corinthe 15 vers 22. U weet wel dat prachtige hoofdstuk wat je op de opstandingsdag op de eerste pasdag zo prachtig kunt lezen en uitleggen.

Dan staat er in 1 Corinthe 15 vers 22. Alle mensen zullen door de schuld van Adam sterven. Maar nu zullen alle mensen door Christus levend gemaakt worden.

En dan staat er iets heel bijzonders achter. Maar ieder op zijn beurt. Christus als eerste en daarna de mensen die van Christus zijn als hij terugkomt.

En dan schrijft hij dit. De bruid van het lam. Vrouwelijk. De gelovigen uit Israël.

Die een roeping hebben op aarde. Om Gods veelkleurige wijsheid en genade te verkondigen aan alle natieën. Waardoor de aarde vol zal zijn en worden van de kennis met God.

En het lichaam van Christus. Mannelijk. De gelovigen. U en ik. Uit de heidenen in deze periode. Die de roeping hebben in de hemelen.

Om Gods veelkleurige wijsheid en genade te verkondigen. Wat bijzonder. Hoe God dat in zijn woord allemaal zo prachtig heeft ingevuld.

En de vraag is broeders en zusters. Zullen wij die uitzien naar dat geweldige moment dat de bazuin gaat klinken. Wie weet hoe spoedig al.

De tijd gebruiken om getuigenis af te leggen van ons geloof. En als we met elkaar gaan nadenken over hoe we dat als gemeente gestalm te moeten geven.

Dan zou ik zeggen. Klem vast aan de rotzu. Want het gevaar dreigt altoos. Dat u gaat afzwakken.

Maar als je bedenkt. Hoe door Gods genade. Dit gebouw. Zo prominent een plek heeft gekregen. In het geloofsleven van velen die ons al uit.

Genade van God zijn vooruit gereisd. Dan wacht ons. Nog een bijzondere tijd. Om handeling te doen. Totdat hij komt.

En dan zeg ik met broeder Georg Steinberger. Laten wij dan ook het lam volgen op de voet. Laten we zo leven naar Gods woord.

Zodat we hem in alles de eer, de dank, de lofzegging en de aanbidding brengen. Wat een wonder hè. Wat een zegen hè.

Dat u en mijn heiland. Voor u en voor mij een worm wilde worden. Ja.

Dan ga ik toch zingen. Duizend. Duizend maal o Heer. Zij u daarvoor. Dank en eer.

Maranatha. Halleluja. Amen. Amen.