Hij had gestalte noch luister

Date
Feb. 1, 2026
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen allemaal. Shalom, moet nog een knopje omzet eigenlijk, of niet?! We gaan het erbij belezen uit Deuteronomium, hoofdstuk 10, vers 1 tot en met 5.

Deuteronomium 10, vers 1 tot en met 5. Als er heren met hoofdletters staat, dan lees ik de naam, maar dan de betekenis daarvan van God, en dat is ik ben.

Dus Deuteronomium 10, vanaf vers 1. In die tijd, zei ik ben tegen mij, hou twee stenen tafelen voor u uit, net als de eerste, en klim de berg op naar mij toe.

Ook moet u een kist van hout voor u maken. En ik zal op die tafels de woorden schrijven die op de eerste tafelen stonden, die u verbreizeld hebt. En dan moet u ze in de kist leggen.

Daarop maakte ik een kist van akagehout, en hield twee stenen tafelen uit, net als de eerste. En ik klom de berg op met de twee tafelen in mijn hand.

Toen schreef hij op de tafelen overeenkomstig de eerste tekst, de tien woorden die ik ben tot u gesproken had op de berg. Vanuit het midden van het vuur, op de dag dat u daar bijeen kwam, en ik ben gaf ze aan mij.

En ik keerde mij om, daalde de berg af, en legde de tafelen in de kist die ik gemaakt had. Daar zijn ze nog steeds, zoals ik ben, mij geboden had.

En dan een paar vers uit handelingen 28. Paulus is in Rome als gevangenen daarnaartoe gevoegd.

Maar hij heeft toch wel een bepaalde vrijheid gekregen. Dan mag hij zijn eigen woning wonen, en wel vastgeketend aan een soldaat. En zodra hij dan de gelegenheid heeft, dan nodigt hij de Joodse gemeenschap in Rome uit, om met hen te spreken en ze te bepalen bij de Messias, bij de Heer Jezus.

En dan lezen we vanaf vers 23, dus handelingen 28, vanaf vers 23. En dat ze voor hem een dag vastgesteld hadden, kwamen er velen naar de plaats waar hij verbleef.

Hij legde het koninkrijk van God aan hen uit, en getuigde ervan. En hij probeerde hen van smorgens vroeg tot de avond toe, zowel uit de wet van Mozes als uit de profeten, te bewegen tot het geloof in Jezus.

En sommigen lieten zich wel overtuigen door wat er gezegd werd, maar anderen geloofden niet. Tot zover. Ja, je zou zeggen, wat is het verband tussen die twee bijbelgedeelten?

Uit Deuteronomium en uit Handelingen. Ja, er is inderdaad een verband, dat gaan we zo meteen zien. Als we in Deuteronomium lezen, dan is dat ongeveer zo'n 38 jaar nadat de Heer op de berg Horeb verschenen is aan Israël.

Mozes, die spreekt in de tweede wet, want dat betekent Deuteronomium. In het Hebraeus luidt het boek Dit zijn de woorden, maar in onze Bijbel de tweede wet.

En dan vertelt hij in die tweede wet in feite alle regels en alle voorwaarden die er zijn voor het Joodse volk om in het beloofde land te wonen en daar ook in te blijven wonen.

Als ze zich aan die wet zouden houden, aan al die regels die God door Mozes heen heeft gegeven, dan zouden ze inderdaad heel erg gelukkig worden in dat land.

Dan zouden ze geen last van vijanden hebben, dan zouden ze een goede oogst hebben. Geen onvruchtbaarheid onder vrouwen en dieren en allerlei andere zegeningen zouden dan hun deel zijn.

Maar er was natuurlijk nogal heel wat aan vooraf gegaan voordat Mozes deze woorden spreekt. Ze zitten al 38 jaar langer in de woestijn als dat eigenlijk de bedoeling was.

Want toen de verspieders terugkwamen na het verspieden van het beloofde land, toen waren er tien die allerlei bezwaren zagen. Ze zagen grote versterkte steden, ze zagen reuzen. Ze zagen eigenlijk het onmogelijke om dat land binnen te gaan en het te overwinnen, die vijanden daar.

Maar dan zijn er twee, Joshua en Caleb, die over die moeilijkheden heen zien, of er misschien wel doorheen zien, en zien op die geweldige God, die God van Israël, die dat land aan Israël beloofd heeft, en het ook aan ze zal geven en het zo zal maken dat ze die vijanden kunnen verslaan.

Nu, de grote massa van het volk gaat achter de tien verspieders aan in hun gedachtegang van we redden het niet en dat wordt niks. En dan uiteindelijk is de Heere die dan het oordeel uitspreekt dat ze 38 jaar lang langer in die woestijn moeten blijven totdat die hele generatie omgekomen is, die op dat moment dan boven de 20 jaar was.

Het is de Heere die als Israël uit Egypte geleid wordt, ze brengt naar de berg Gods, naar de Horeb. En toevallig, en er is niks toevallig, maar gisteren las ik in Exodus, moest ik weer dat bijbelgedeelte gaan lezen.

En dan lees je dat als Mozes dan daar met zijn schapen door de woestijn dwaalt, op zoek naar grasland, dan komt hij bij de berg Gods, de Horeb. En daar verschijnt aan hem de bode van, ik ben in een brandende braamstruik.

Nou, die geschiedenis die kennen we allemaal, daar ga ik nou niet uitgebreid op in. Het is natuurlijk wel een heel belangrijk moment. Maar als je dan doorleest en Mozes geroepen wordt om uiteindelijk dan de bevrijder te zijn en de leider van het volk om ze uit Egypte te halen, dan lezen we dat Mozes allebei bezwaren heeft, dan hij kan niet goed spreken enzovoort, enzovoort.

En dan stuurt uiteindelijk, de Heere stuurt ook Aaron zijn broers die wel goed spreken kan. En dan staat er, en dat Aaron die ging op bevel van de Heere ging hij Mozes tegemoet en ze ontmoetten elkaar bij de berg Gods, bij de Horeb.

Dus dat was de tweede keer dat die berg dan genoemd wordt. En dan uiteindelijk als ze dan terugkomen, of als ze dan uitgeleid worden uit Egypte, en dan worden ze geleid naar de berg Gods, naar de Horeb.

Dat is dus de derde keer dat dan Mozes bij die berg is. We weten natuurlijk niet of hij daarvoor, tijdens dat herders zijn, al meer keer bij die berg geweest is. Maar de Bijbel vertelt ons dat hij dus drie keer bij de berg Horeb komt.

En dan komt hij daar en dan verschijnt God daar op die berg. We hebben net gezongen, heilig, heilig, heilig is de Heere God. Nou, dat wordt wel heel duidelijk daar in de woestijn bij die berg Horeb in de Chinaïwoestijn.

De Heere verschijnt daar op die berg in een donkere wolkolom. Niemand kan hem zien, maar het is Mozes die van hem de opdracht krijgt om naar boven te komen en om in Gods tegenwoordigheid te zijn.

En dan is hij veertig dagen en veertig nachten daar op de berg. Hij at geen brood en hij dronk geen water. Staat er dan heel nadrukkelijk bij in Exodus 34.

En God schreef op de tafel de woorden van het verbond. De tien woorden. Die tien woorden, zoals wij ze dan kennen, de tien geboden. Dat zijn de woorden die God zelf gesproken heeft vanaf de berg.

Dat is onvoorstelbaar. Dat je daar onder aan die berg staat als Joods volk en dan hoor je daar God spreken. Mozes zegt later ook in het boek Deuteronomium.

Is er ooit een volk geweest dat de stem van God gehoord heeft? Nee, alleen het Joodse volk heeft de stem van God gehoord daar bij de Sinaï. En Mozes is degene die dan die twee stenen tafelen van de heren ontvangt om dan die uiteindelijk naar beneden te brengen.

Dan staat Mozes keerde zich om en daalde de berg af met de twee stenen tafelen van de getuigers in zijn hand. Deze tafelen waren aan beide kanten beschreven. Ze waren aan de ene en de andere kant beschreven.

De tafels waren Gods eigen werk en ook was het schrift Gods eigen werk in de tafels gegraveerd. Nou toen ik dat een tijdje geleden zo las toen dacht ik van hé, dat is me nog nooit zo opgevallen dat er nadrukkelijk gezegd wordt dat ze aan beide kanten beschreven waren.

Als wij ze dan wel eens op een plaatje zien of op een schilderij, dan zie je natuurlijk aan de voorkant die tekst. Nou ja, die andere kant kan je niet zien. Maar er wordt eigenlijk ervan uitgegaan dat op die ene kant alles beschreven stond.

Wel op de ene tafel als op de andere tafel. Maar er staat heel nadrukkelijk dat ze aan beide zijden beschreven waren. En die tafels waren ook Gods werk. Die waren uit de rots gehakt op de een of andere manier.

Hoe de Heer dat precies gedaan heeft, dat wordt ons niet verteld. Maar die tafels, daar staan dan die tien woorden op. Die woorden, die tien geboden die God gesproken heeft vanaf de berg. En als je dan de tien geboden leest, en als je vroeger in de kerk kwam, dat kwam ik dus ook.

En iedere zondagochtend werd daar de wet voor gelezen. Op zichzelf natuurlijk niet helemaal verkeerd. Maar daar heb je ze wel van onthouden. Dan is het opmerkelijk dat de eerste vier geboden, die hebben allemaal te maken met de Heren.

Met ik ben. En de andere zes geboden hebben te maken met de naast. Hoe ga je met elkaar om? En dat is wat dat betreft, denk ik, dat dat ook op die verschillende tafels gestaan heeft. Die ene tafel was volledig gewijd aan de verhouding tot God.

Ik ben de Heer, uw God, u uit het land Egypte, uit het dienst uitgeleid hebt. Jij zult geen gesneden beeld maken. Jij zult geen gestalte maken van enige wat op de aarde is om dat te gaan aanbidden.

Enzovoort, enzovoort. Dat heeft allemaal te maken met God. En die andere tafel heeft te maken dan met hoe ga je met elkaar om? Je zult niet begeren. Je zult je naaste lief hebben. Enzovoort, enzovoort.

Als Mozes dan van de berg afkomt en hij is veertig dagen op die berg geweest, in die tussentijd is het volk tot de conclusie gekomen, nou, misschien komt Mozes wel nooit meer terug.

En dan zeggen ze tegen Aaron, maak ons een beeld, maak ons Goden die voor ons uitgaan. En Aaron, die sputtert niet tegen, maar die zegt, geef dan de ringen uit je oren en uit de oren van je vrouwen en van je kinderen.

En dan maakt hij daar een afgod van. Een gouden kalf. Dus opmerkelijk dat hij alleen om de ooringen vraagt. Ze droegen dus blijkbaar allemaal ooringen. En dat heeft natuurlijk ook wel een beetje te maken met, ja, dat oor.

Het horen, het geloof is het door het horen en het horen door het woord van God. En eigenlijk zou je bijna zeggen, ze geven hier de capaciteit om te horen weg. Ze halen iets uit dat oor en uiteindelijk is het zo dat Israël als volk tot op de huidige dag nog niet hoort naar het woord van God.

In ieder geval, hij maakt dan dat gouden kalf. En als ze dan dat kalf zien, dan zeggen ze, dit zijn de goden die u uit het land Egypte hebben geleid.

Heel ver in de geschiedenis, als Jerobiam koning wordt van het tienstammenrijk, dan maakt hij ook gouden kalveren. Want hij is bang dat zijn onderdanen naar Jeruzalem zullen gaan, omdat daar de offerdienst en de tempeldienst plaatsvindt.

En dan maakt hij twee alternatieve plaatsen om God te aanbidden in Dan en in Bethel. En dan zegt hij precies diezelfde woorden. Dan zegt hij, dit zijn de goden die u uit het land Egypte hebben geleid.

Als Mozes op de berg naar beneden afdaalt, dan ziet hij dat ze rondom dat gouden kalf dansen. En dan pakt hij die twee stenen tafel die hij in zijn hand heeft en die gooit hij aan de voet van de berg kapot.

Dat was natuurlijk ook omdat hij verschrikkelijk kwaad werd. Maar het was ook een teken, jullie hebben de wet gebroken. Ze hadden nog maar bij wijze van spreken net de woorden gehoord, gij zult u geen gesneden beeld maken.

En een x aantal dagen later dan dansen ze om dat gouden kalf. Die tafels zijn kapot gegooid door de zonde van het volk. De wet was gebroken.

Jullie hebben de wet gebroken. En dan krijgt Mozes de opdracht om twee tafels uit te houden.

Want God gaat er nog een tweede kans geven. En deze tafels die moet Mozes uithouden. Die eerste tafels waren Gods werk. Maar de tweede set tafels zijn het werk van een mens, van Mozes.

En dan moet die tafels, moet hij dus meebrengen weer naar God toe op de berg. En God zegt, dan zal ik daar op die tafels dezelfde tekst schrijven die op die vorige tafel stonden, die je kapot gegooid hebt.

Maar zegt hij dan, en dat hebben we dus ook gelezen hier in de Euteronomium hoofdstuk 10. U moet een kist van hout voor u maken. Vers 3.

Daarom maakte ik een kist van akagehout en ik hield twee stenen tafels uit. Net als de eerste en ik klom de berg op met de twee tafels in mijn hand. Hij moest een kist maken van akagehout.

Dat is het enige detail wat er over die kist staat. Van akagehout. Er staat geen hoogte, geen lengte, geen breedte, niks. Geen enkele maat wordt er gegeven.

In tegenstelling tot de ark van het verbond. Die Mozes natuurlijk ook geopenbaard krijgt op de berg. Hoe hij die tabernakel moet maken. Dan van die ark staat er heel nauwgezet precies.

De hoogte, de breedte, de diepte. En hoe het allemaal verder gemaakt moest worden. Maar deze kist is wat dat betreft heel erg anoniem. Ik geloof dat die kist een beeld is van de Heer Jezus bij zijn eerste komst.

Hij moest van akagehout gemaakt worden. Ik heb een stukje akagehout meegenomen. Dit is akagehout. Vroeger dacht ik, toen ik dat wel eens gehoord heb. Ik weet niet of een broeder het wel eens zei.

Het was een soort sinaasappelkistenhout. Akagehout. En daar hebben zij uiteindelijk die tabernakel van gemaakt. Maar akagehout is een ontzettend goede harthoutsoort. Het komt alleen voor in de Sinaï en in de Negev-woestijn.

Waar de shittim, waar de akazia's groeien. En die akazia's die zijn heel vaak heel krom door de wind. Maar ik heb een boek van een Joodse natuurkundige.

Bij het vliegveld Ben-Gurion. Daar heb je een tuin die heet Neot-Kedomim. Ik weet niet of er een van jullie wel eens daar geweest is. Daar hebben ze bijbelse landschappen nagemaakt. En daar kon je dus allerlei boeken koken over de natuur.

En dan heb ik dat boek toen gekocht. En die man zegt, nou die akazia-bomen waren soms ook nog wel 15 meter hoog. Met rechte stammen. Want al dat hout wat ze voor de tabernakel hebben gebruikt.

Dat was allemaal akazia-hout. Alle voorwerpen, behalve natuurlijk de kandelaar. Maar alle andere voorwerpen waren van akazia-hout gemaakt. Of overtrokken.

De wanden waren van akazia-hout. En dat akazia-hout heeft ook een goudachtige gloed. Dat is heel bijzonder. Een beetje een gouden gloed. En dat akazia-hout, dat werd dus voor de hele tabernakel was van akazia-hout.

En wat dat betreft was dat natuurlijk best wel heel erg bijzonder. Waar hebben ze dat akazia-hout, hebben ze dat allemaal meegebracht uit Egypte? Nou dat kan best. Maar als je kijkt hoeveel akazia-hout het was, dan is het ook wel heel logisch.

Misschien wel dat ze in de woestijn akazia-bomen geveld hebben. In ieder geval, die twee stenen tafelen die moeten in die kist worden gelegd.

Die kist, een beeld van de Heer Jezus. Bij zijn eerste komst. Wij weten van de Heer Jezus niets hoe hij eruit gezien heeft bij zijn eerste komst. Totaal niets.

We weten helemaal niet of hij lang was of kort. Of dat hij blauwe ogen had. Of bruine ogen. Of donker haar. Of licht blond haar.

Er zijn allerlei ideeën over. Als je naar schilderijen kijkt, heeft men daar een bepaald idee van gevormd. Maar ik denk dat dat niet terecht is. Sorry dat ik dat al zeg. Maar je mag geen gesneden beeld maken.

Je mag geen afbeelding maken. Alles wat we daarvan van de Heer Jezus, maar ook van God de Vader maken, is allemaal menselijke fantasie. Allemaal wel goed bedoeld. Als je natuurlijk ook in de kathedrale komt.

En dan zie je bijvoorbeeld het laatste oordeel. En dan zie je een oude man zitten op een troon. Met een grote baard. En dat is dan God de Vader. Maar het zijn allemaal afbeeldingen waarvan de Heer zegt.

Gij zult u geen gesneden beeld maken. Want wij kunnen ons absoluut niet voorstellen hoe de Heer Jezus eruit gezien heeft. En hoe God de Vader eruit ziet. Behalve wat de Bijbel ervan zegt.

Maar van de Heer Jezus over zijn eerste komst. Wordt in de Bijbel helemaal niets gezegd. Dat woordje kist wat hier staat. Dat kom je voor de eerste keer tegen in Genesis. Het laatste hoofdstuk.

En daar eindigt het bijna het Genesis mee. En ze legde Jozef in een kist in Egypte. Dat is in het Hebraaus hetzelfde woord als het hier staat. Aaron. Niet Aaron, maar Aaron.

Dat is dus de kist waar Jozef in gelegd werd. En dat is dus een kist die sprak van de dood. En zo is deze kist. Deze kist is van acage hout gemaakt.

Die kist van Jozef weten we dat niet. Maar het woordje kist heeft te maken in dit geval met de dood. De Heer Jezus kwam naar deze wereld om uiteindelijk te sterven. Hij kwam om zijn leven te geven op deze wereld.

En die kist die uiteindelijk dan door Mozes gemaakt wordt. Die is dus van hout. En hout speelt een hele belangrijke rol in het leven van de Heer Jezus.

Hij was de zoon van een timmerman. Hij was zelf timmerman. Is dit niet Jezus de timmerman? Als je er even over nadenkt dat de Heer Jezus bij jou een huis geweest zou zijn.

Om even de deur op te meten. Om te kijken want er moet een nieuwe deur in. Zo heeft hij ongetwijfeld ook zijn vader geholpen in de werkplaats. Hij is degene die dus bezig geweest is zijn leven lang.

Of in ieder geval toen hij dus groot was. Met hout en met spijkers. Een houten kist. Hij is degene die aan het hout werd gespijkerd.

Dat is heel opmerkelijk. Op een bepaalde bijbelgedeeltes waarin in handelingen wordt gezegd. En ze hingen hem aan een hout. En ze haalden hem van het hout af. En het is Paulus die in de gelaten brief zegt. En dat hij onze zonden gedragen heeft op het hout.

Dat hout dat zo belangrijk was. Dat komt in deze kist tot uitdrukking. En uiteindelijk inderdaad is hij ook aan het hout gespijkerd.

Dat Hebreeuwse woord Shittim. Dat dus akazia betekent. En dat hout wordt alleen maar met betrekking tot de woestijnreis. En de tabernakel genoemd. Verder in de Bijbel lees je helemaal niks meer over akazia hout.

De tempel werd gebouwd van seders. En van cypressen hout. En allerlei andere boomsoorten misschien. Maar de woestijnboom.

Dus de Shittim. Heeft alleen maar te maken met de tabernakel. Met de tijd in de woestijn. En als zodanig is dat natuurlijk best wel heel apart. Mozes.

Als hij dus die kist heeft gemaakt. Dan komt hij weer van de berg af. Met die twee nieuwe tafels in zijn hand. En hij legt die twee nieuwe tafels. In die kist die hij gemaakt heeft.

In opdracht. Van God. Mozes had zelf. Die tafels moeten uithouwen. Hij wist natuurlijk precies hoe ze eruit zagen. Want hij had die eerste natuurlijk gezien en meegenomen.

Maar hij heeft ze uitgehouden uit de rots. Misschien uit de horeb. Maar de tafels waren uit de rots. En de rots is God. De rots is Christus. Dus die tafels spreken natuurlijk ook van hem.

Onze Heer Jezus Christus. En hij is degene die uiteindelijk ook. Die dat woord in zich gedragen heeft. Die psalm 1. Wat zalig de man die niet wandelt in de raad van de goddelozen.

Gaat uiteindelijk natuurlijk ook over de Heer Jezus. Hij overdacht dat woord dag en nacht. En in de psalmen staat er. Dat er uiteindelijk ook gezegd is.

Ik vind er vreugde in mijn God om uw welbehagen te doen. Uw wet daag ik diep in mijn binnenste. Zoals die wet daar lag in die houten kist. Zo droeg de Heer Jezus de wet van God.

Ja hij droeg de wet. Hij was de wet. Hij leefde die wet. In zijn hele leven was het woord van God uitleven. En hoe is dat met ons? Als je nou even die twee tafels bekijkt.

Die ene tafel die gaat over God. En onze relatie met God. En die andere tafel die dan gaat over de relatie met de mensen om ons heen. Hoe is dat in mijn leven?

In de eerste plaats natuurlijk die relatie met God. Dat is die eerste tafel. En daaruit volgend de relatie met de mensen om ons heen. Als de Heer Jezus gevraagd wordt.

Wat is het grote gebod van de wet? Dan zegt hij. Ja je zult de Heer uw God lief hebben met heel uw hart. En met heel uw zielen. Met heel uw verstand. En met al uw kracht. En uw naaste als uzelf. Het eerste gebod.

En het tweede daaraan gelijk is. Je zult uw naaste lief hebben als uzelf. Dat hoort zo in ons leven te zijn. In de eerste plaats God. En vervolgens daaruit.

Ook de manier waarop wij in dit leven staan. Hoe we met de mensen om ons heen gaan. In hele kleine kring. Maar ook in grote kring. Het is de Heer die uiteindelijk dat van ons vraagt.

We hebben in handelingen gelezen dat Paulus. Hij probeerde de Joden te overtuigen van het geloof in Jezus. Vanuit de wet van Mozes. En vanuit de profeten. Vanuit de wet van Mozes.

Dat is de Torah. Dat is Genesis tot en met Deuteronomium. En in Genesis en Deuteronomium. Dan vind je dus de Heer Jezus terug. Alleen niet duidelijk. Net zoals die kist.

Alleen maar. Ja ja. Hij was van acasie hout. Maar verder weten we er niks van. Zo is het wat betreft. De dingen die Mozes in de Torah.

In de vijf boeken van. De eerste vijf boeken van de Bijbel. Over de Heer Jezus heeft geschreven. Zijn niet duidelijk. Het is niet precies zoals hij was. Maar het zijn dingen die op hem lijken.

Of die naar hem verwijzen. En hij zal ongetwijfeld gesproken hebben. Paulus daar in Rome. Over Genesis 3. Het zaad van de vrouw dat zou komen. Om uiteindelijk de kop van de slang te vermortelen.

Om de overwinning te behalen op de duivel. Want dat was uiteindelijk ook het doel van zijn komst. De Heer Jezus kwam niet alleen om zondaren zalig te maken. Maar hij kwam ook om dingen recht te zetten.

Die in het verre verleden al verkeerd gegaan waren. De duivel. De geeroep was in opstand gekomen aan God. Hij was de gezalfde. En nu komt daar de nieuwe gezalfde.

De Heer Jezus Christus. En die gaat doen. En die gaat recht zetten. Wat die oude gezalfde. De Satan. Heeft misgedaan. En zo is degene.

Die dus uiteindelijk de Heer Jezus daar in dat Genesis 3 te vinden is. Het zaad van de vrouw. Hij zal misschien gesproken hebben over het feit dat Cain zijn broer Abel doodde.

Zo is het ook met de Messias gebeurd. Hij is door zijn broer. Door in feite het Joodse volk. Door de leiders van het volk. Is hij gedood. Hij heeft misschien gewezen op Noach.

Die een ark moest bouwen tot redding van de wereld. En zo is de Heer Jezus naar deze wereld gekomen. Om de wereld te redden. Voor ieder die die ark inging was er redding. Er gingen er helaas maar acht binnen.

Maar al die anderen hadden ook de kans om binnen te komen. Hij zal gesproken hebben over de situatie met Jozef. Die door zijn broers verkocht werd.

In een vreemd land kwam. Maar hij uiteindelijk daar door het lijden heen op de troon kwam. Hij zal gesproken hebben over Abraham. Die zijn zoon moest offeren op de berg Moria.

En zo zien we allemaal beelden. Die in dat oude testament te vinden zijn. Over de Messias. Over de Heer Jezus. Je kunt vanuit het oude testament de Heer Jezus verkondigen. Want dat is in feite wat de apostelen ook deden.

Hij zal ongetwijfeld ook gesproken hebben. En uiteindelijk nog. Over Deuteronomium 18 vers 15. Wat hij dan laat in Deuteronomium 18 vers 15.

Mozes dat opgeschreven heeft. Waar hij zegt. Een profeet uit uw midden. Uit uw broeder zoals ik. Zal ik ben uw God voor u doen opstaan. Naar hem moet u luisteren. Dat wordt aangehaald in handelingen 3 en in handelingen 7.

Een profeet uit uw midden. Het volk is zo ontzettend bang voor God geworden. Dat ze zeggen. Laat God alsjeblieft niet meer tot ons spreken. Mozes spreek jij nou tot ons.

Neem jij. Hoor jij nou de woorden van God aan. En breng ze dan bij ons. Laat God niet meer direct tot ons spreken. En dan zegt de Heer. Dat is goed. Dat is prima. Dat doen we dan eigenlijk zo.

Maar dan zegt hij ook. En ik zal een profeet uit uw midden doen opstaan. Uit uw broeders. Die uiteindelijk het woord zal spreken. En naar hem moet u luisteren. Het is toch onvoorstelbaar groot.

Dat die God die zich daar in de duister hulde. Op de berg Horeb. En waar die stem misschien wat donderend gesproken heeft. Ik ben de Heer, uw God enzovoort. Dat uiteindelijk.

Diezelfde God. God daar als mens wandelt. Ten midden van zijn volk. En met een normale stem gesproken heeft. Ze hebben hem kunnen aanraken.

Ze hebben hem kunnen zien. Ze hebben hem kunnen tasten. Zoals ook in de Johannesbrief staat. Het was inderdaad de Heer Jezus. Die naar deze wereld kwam.

Om het Joodse volk. En uiteindelijk ook de heidenen. Te kunnen redden. Voor de eeuwige verlorenheid. Mozes legde dus die twee stenen tafelen in die kist.

En als je in Exodus. Dus hemelhoofdstuk 40. Is de tabernakel klaar. En dan legde hij die tafels vanuit die houten kist in de ark. Die ark is ook een kist.

Pieselde woord. Alleen een gouden kist. Hout overtrokken met goud. En dat is een beeld denk ik van de Heer Jezus. In zijn heerlijkheid. In zijn glorie. Alles wat je in die tabernakel zag.

Als je daar binnen was. Was glorie. Heerlijkheid. Goud. Dat schitterde. Prachtige kleden. Gerubs boven je hoofd. Enzovoort. Enzovoort. Een beeld van de heerlijkheid.

Van de opgestane levende heiland. De Heer Jezus is degene die dus naar deze wereld kwam. Om zijn leven af te leggen. En het leven weer te nemen. En hij is degene die in die ark van het verbond zichtbaar is.

Het verzoendeksel wat erop ligt. Spreek van de verzoening die plaats gehad heeft. Door zijn lijden en sterven. Op het kruis van Golgotha. We weten dus verder helemaal niets.

Van de Heer Jezus. Bij zijn eerste komst. Hoe hij eruit zag. Hij is degene die naar deze wereld kwam. En zoals geschreven staat. Hij zegt bij zijn komst in de wereld.

Slachtoffer en graanoffer hebt u niet gewild. Maar u hebt van mij een lichaam gereed gemaakt. Toen zei ik zie ik kom. In de boekrol is over mij geschreven. Om uw wil te doen o God.

De tafels worden overgeheveld. In die gouden kist. De tafels waren heel gebleven. In die houten kist.

Mozes had ze kapot gegooid. Maar de tweede set is heel gebleven. Want de Heer Jezus heeft de wet gehouden. Hij kwam om de wet te vervullen. Zegt hij. Dat wil zeggen hij kwam om te vervullen.

Wat over hem geschreven was. En wat er nog over hem geschreven is. Want er moet nog een heel wat gevervuld worden. Wat nog niet vervuld is. Maar hij kwam ook om de wet te houden.

Om zich aan de wet te houden. Tot in de kleinste details. We weten dus niet over hoe hij eruit gezien heeft. Maar wat zijn heerlijkheid betreft. We weten we wel hoe hij eruit ziet.

En dat lees je onder andere in openbaring 1. Vers 13 tot 16. Openbaring 1. Openbaring 1 vers 13.

Johannes keert zich om om te zien de stem die tot hem gesproken had. En dan zegt hij. Ten midden van de zeven kandelaren zag ik iemand die op de zoon des mensen leek. Gekleed in een gewaad tot op de voeten.

En op de borst omgord met een gouden gordel. En zijn hoofd en haren waren wit. Als witte wol. Als sneeuw. En zijn ogen waren als een vuurvlam. En zijn voeten waren als blinkend koper.

Gloeiend gemaakt in een oven. En zijn stem klonk als het geluid van vele wateren. En had zij zeven sterren in zijn rechterhand. En uit zijn mond kwam een tweesnijdend scherp zwaard.

En zijn gezicht was zoals de zon schijnt. In haar kracht. Hier zien we de Heer Jezus in zijn heerlijkheid. Waarschijnlijk hier in zijn openbaring als rechter. Het verschil van inzicht over. Maar het gaat er in ieder geval over.

Er wordt heel nauwkeurig beschreven hoe hij eruit ziet. Kunnen wij ons niet voorstellen. Dat die hele eenvoudige persoon. Zo hier zich openbaart.

Daar aan Johannes op Padmos. Hij ziet eruit. In zijn heerlijkheid. En in zijn glorie. En in openbaring 19.

Dus bijna aan het eind van openbaring. Of laat ik zeggen bijna aan het eind van. Deze huidige hemel en aarde. Openbaring 19. Vers 11 tot 13.

En ik zag de hemel geopend. En zie een wit paard. En hij die erop zat. Werd getrouw en waarachtig genoemd. En hij oordeelt en voert oorlog in gerechtigheid.

En zijn ogen waren als een vuurvlam. En op zijn hoofd waren vele diademen. Hij had een naam die opgeschreven was. En die niemand kent dan hij zelf. En hij was bekleed. Met een in bloed gedoopt bovenkleed.

En zijn naam luidt. Het woord van God. Zijn naam luidt. Het woord van God. Zoals de twee stenen tafelen in de gouden kist in de ark lagen.

Zo is het de Heer Jezus die het woord van God is. Die kist droeg het woord. Die eenvoudige houten kist droeg het woord.

En die hele mooie luxe kist droeg het woord. En zo is het de Heer Jezus die het woord draagt. En ik hoop en bid dat ook wij het woord dragen in ons hart. Dat ons hart vol zal zijn met dat woord van God.

Dat onaantastbare, dat geweldige woord dat de waarheid is. De Heer Jezus, hij kwam. En hij komt terug. En daar zien we naar uit.

Glorie voor zijn naam. Amen. *** *** ***