Is Christus nog het middelpunt van ons evangelie

Spreker

Erjan Nahuijs

Date
Feb. 1, 2026
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen ook van mijn kant. Heerlijk om bij elkaar te zijn. En wat mooi dat we met zo velen zijn.

! We gaan het vanochtend hebben over een machtig gedeelte. Colossense 1, vanaf vers 15. Ik zal voor! Ik zal voorbeeld dat gaan lezen, even een klein beetje een achtergrond vertellen van de brief aan de Colossense, want de meeste gemeenten die zijn gesticht door Paulus op zijn zendingsreizen. Maar de gemeente van Colossus zit er eigenlijk een uitzondering op. Paulus is daar zelf nog nooit geweest als hij deze gemeente heeft geschreven. Maar hij heeft wel van alles gehoord van Epaphras, die bij hem geweest is. En hij hoort een beetje van de zaken die daar spelen in de gemeente. Het is een jonge gemeente. En ze leven in een tijd, in een periode, in een omgeving vol van religieuze invloeden.

We zien in de brief eigenlijk van alles voorbij komen. We zien wat terug van Joodse wetten, van Griekse filosofieën, van allerlei mystieke ervaringen, van engelenverering, van menselijke wijsheden.

En het heeft misschien wel wat weg van wat we tegenwoordig een New Age beweging zouden noemen. En het is dan ook niet zo dat Paulus zich direct zorgen maakt dat de gemeente Christus heeft verworpen, maar meer dat Christus niet meer genoeg zou zijn. Er dreigt een evangelie te ontstaan waarin Jezus aangevuld wordt met regels, met ervaringen, met kennis. Je zou kunnen zeggen een soort Jezus plus evangelie. Maar er is natuurlijk geen evangelie meer. En daarom schrijft Paulus deze brief. En dat is dan ook de reden dat hij meteen vanaf het begin hoog inzet en de ogen van de gemeente wil richten op wie Christus werkelijk is. En we zien in hoofdstuk 1 dat hij eerst begint met een dankgebed en voorbeden voor de gemeente. En daarna komt het gedeelte wat we zo gaan lezen. En het is eigenlijk een van de meest verheven, een van de meest geconcentreerde beschrijvingen van wie Christus is.

Veel uitleggers doen hier ook wel een soort lied in. Een lofzang op Christus. En je ziet eigenlijk in dit gedeelte dat het gaat om de verhevenheid, de majesteit en de positie van de Heer Jezus.

En daarmee laat Paulus zien, Christus is niet alleen een middel tot redding, zoals vandaag de dag ook nog veel gezien wordt. Jezus is een middel tot onze redding. Maar nee, hij is het middelpunt van alles. Van alles en van iedereen.

En daarom draait het niet om wat wij moeten doen, maar om wie Christus is. En daar gaan we het deze morgen over hebben. Eigenlijk is de centrale vraag, is Christus nog het middelpunt van ons evangelie?

Nou, laten we het gedeelte maar gaan lezen. Colossense 1, vanaf vers 15. Christus, eerstgeborene van de schepping en hoofd van zijn gemeente, staat er bij mij boven.

Hij is het beeld, hij is dan de Heer Jezus, hij is het beeld van de onzichtbare God. De eerstgeborene van heel de schepping. Want door hem zijn alle dingen geschapen die in de hemelen en die op de aarde zijn.

Die zichtbaar en die onzichtbaar zijn. Tronen, heerschappijen, overheden of machten, alle dingen zijn door hem en voor hem geschapen.

En hij is voor alle dingen en alle dingen bestaan te samen door hem. En hij is het hoofd van het lichaam, namelijk van de gemeente. Hij die het begin is.

De eerstgeborene uit de doden. Opdat hij in allen de eersten zou zijn. Want het heeft de Vader behaagd dat in hem heel de volheid wonen zou.

En dat hij door hem alle dingen met zichzelf verzoenen zou door vrede te maken, door het bloed van zijn kruis. Ja, door hem zowel de dingen die op de aarde zijn, als de dingen die in de hemelen zijn.

En hij heeft u, die voorheen vervreemd was en vijanden gezind, zoals ook bleek uit uw slechte daden, nu ook verzoend, in het lichaam van zijn vlees, door de dood, om uw heilig en smetteloos en onberispelijk voor zich te plaatsen.

Als u tenminste in het geloof blijft, gefundeerd en vast, en u niet laat afbrengen van de hoop van het evangelie dat u gehoord hebt, dat gepredikt is in de hele schepping die onder de hemel is, waarvan ik, Paulus, een dienaar geworden ben.

Tot zover. Zullen we samen kort bidden om zijn zega. Ja, heer, wat een machtig gedeelte is dit.

Heer, maar ook best wel ingewikkeld als we eerlijk zijn. Heer, wat staat er nou allemaal precies? En ik bid u echt, heer, dat u ons uw heerlijkheid laat zien deze morgen.

Heer, we verlangen ernaar dat de heer Jezus centraal zal staan in deze boodschap, in ons evangelie, in ons hele leven, Heer, en daarom bid ik u, wilt u mij helpen in het spreken.

Heer, dat ik niet in de weg zal staan. Heer, maar dat uw woord zuiver mag klinken. Heer, we bid u, wij het luisteren, dat we geconcentreerd mogen zijn, dat we onze focus op u mogen hebben.

Heer, dat de afleidingen die u zijn weggenomen mogen worden. Heer, en dat het om u alleen zal gaan deze morgen. Heer, we bid u om uw zegen. In Jezus' naam. Amen.

Nou, het zal deze morgen, zoals je misschien gemerkt hebt, is deze tekst best wel theologisch. En, ja, zit er misschien wat minder toepassing in.

Dus ik hoop dat we een beetje wakker zijn vanmorgen. En anders gaan we nog even goed zitten. En, nou, we gaan de tekst eigenlijk redelijk vers voor vers doorlopen. En, ik heb hem ingedeeld in drie gedeelten.

En eigenlijk gaan we steeds, we beginnen heel wijds, en we gaan steeds een beetje verder inzoomen, steeds een beetje vernauwen. We beginnen, van vers 15, tot met vers 17.

Nou, wie is Christus nou ten opzichte van de schepping? Heel wijds. Wie is hij ten opzichte van de schepping? Dan zoomen we wat verder in, dan gaan we kijken, oké, vanaf vers 18 tot met 20, wie is Christus dan ten opzichte van de gemeente?

En dan gaan we nog wat dichterbij komen, dan zoomen we nog wat verder in, de laatste twee, drie versen. Wie is Christus ten opzichte van de gelovigen?

Ten opzichte van u, ten opzichte van mij. Wie is hij? Nou, als eerst dus, wie is Christus ten opzichte van de schepping? Daar gaan we mee beginnen. Wie is hij?

Nou, hij is het beeld van de onzichtbare God, lezen we in vers 15. God is onzichtbaar. Dat hoef ik jullie niet uit te leggen. En niemand heeft ooit God gezien, schrijft Johannes in zijn evangelie.

En dan schrijft hij, maar de enige geboren zoon, die in de schoot van de vader is, Jezus Christus, die heeft hem ons verklaard. God de vader is onzichtbaar, hij is geest.

En niemand heeft hem ooit gezien. Maar de heer Jezus staat hier, is het beeld van de onzichtbare God. En in letterlijke zin betekent dat een afbeelding van iets of iemand. Dat kan bijvoorbeeld geschilderd zijn, of een beeldhouwkunst.

Wat het zou bijvoorbeeld ook kunnen zijn, achterop onze euromunt, er staat een afbeelding van de koning. Er staat er een inschrift bij, koning Willem-Alexander, zo. Een beetje afhankelijk hoe groot het is, afhankelijk van de munt.

Nou, stel je nou voor, dat je niet zou weten, hoe onze koning eruit zou zien. Ik heb hem bijvoorbeeld nog nooit in het echt gezien. Nou ja, je kan tegenwoordig hem natuurlijk best wel goed zien, op tv, of foto's.

Maar, stel dat je hem nog nooit hebt gezien, je hebt geen idee, en je ziet die euromunt, dan krijg je een beetje een impressie, door zijn silhouet die op die euromunt staat, hoe hij eruit zou kunnen zien.

En als je dan ook nog later tegen een schilderij tegenkomt, een goed gedetailleerd schilderij, waarbij je wat meer kan zien, wat meer details, en dan ga je hem nog beter zien.

En misschien dat je al wel een beetje een beeld maakt, bij hoe hij zou zijn, zijn karakter. Nou, nog zoveel meer, dan dat, is de Heer Jezus het beeld, van God.

Het is een en dezelfde persoon, maar Christus is het levende beeld, het zichtbare beeld geworden, van wie God is. Door hem weten we wie God is, en door hem, hebben we God kunnen leren kennen.

In Exodus 33, daar staat, dat niemand God kan zien, en in leven kan blijven. Nou, dat is nogal wat.

God is zo volmaakt, zo heilig, zo onzagwekkend, dat niemand hem zou kunnen zien, en in leven zou kunnen blijven. Nou, hoe groot, hoe groot is dan het wonder, dat God zichzelf heeft laten zien, in zijn zoon, het beeld van God.

Wat een genade, dat God zich, op die manier, heeft laten kennen, en heeft laten zien. Nou, ook is de Heer Jezus, de eerstgeborene, van heel de schepping.

Daarmee zegt Paulus niet, dat de Heer Jezus, als eerste is geboren, dat hij een schepsel zou zijn, dat zegt hij niet. Maar, de eerstgeborene geeft aan, dat hij de eerste is, wat betreft positie.

Het geeft, rangorde aan. Hij is de eerste, hij is de belangrijkste, de Heer Jezus is de voornaamste, van heel de schepping.

Nou, vers 16 begint met een want, dat geeft uitleg daaraan, want door hem, zijn alle dingen geschapen, die in de hemelen, en die op de aarde zijn, die zichtbaar, en die onzichtbaar zijn.

Nou, die zichtbaar, en die onzichtbaar zijn, waar moet je dan aan denken? Nou, Paulus werkt dat uit. Waar moet je aan denken? Nou, bijvoorbeeld, tronen, heerschappijen, overheden of machten. Samenvattend, alle dingen, zijn door hem, en voor hem geschapen.

Als je het hebt over, wat speelde er in kolossen? Nou, dan was dit het. De positie van de Heer Jezus, kwam in het geding. Er werden engelen vereerd, in plaats van Christus, of als aanvulling op Christus.

En daarom zegt Paulus, alle dingen, die in de hemelen zijn, en die op de aarde zijn, de tronen, de heerschappijen, de overheden, en de machten, dat wij ze op de macht hebben van de aarde, maar ook zeker die in de hemel, want de positie, van de Heer Jezus, is hoger.

Hij is groter, dan alle schepselen. Want de Heer Jezus, heeft alles gemaakt, en omdat hij zelf niet geschapen is, maar er altijd al was, is hij groter, en hoger.

Want een maker, is in positie, hoger dan het maaksel. Er is maar één persoon, één wezen, dat alle eer, en aanbidding toekomt.

En dat is de Heer Jezus Christus. Hij is de Heer over alle dingen, want hij, is niet geschapen, maar alle dingen, zijn voor hem geschapen. Alles wat ooit bestaan heeft, de hele schepping, alle mensen, zijn gemaakt met één doel.

Met maar één doel. Alles en iedereen is gemaakt, voor de Heer Jezus. Alles is voor hem gemaakt. Hij is het doel, van alles, en van iedereen.

En ik denk dan ook, als we, om ons heen kijken, dat er zoveel mensen rondlopen, zonder richting in het leven.

Het aantal mensen, met psychische klachten, blijft stijgen. Niet alleen in Nederland, maar wereldwijd. En natuurlijk zijn er allemaal, verschillende redenen voor. Ik wil het echt niet bagatelliseren.

Ook hier in de gemeente, zijn er mensen met, psychische klachten. Daar wil ik echt niks aan afdoen. En tegelijkertijd, Jesse getuigde daar vorige week, toen hij hier stond, van, suicidaal.

Maar de Heer leren kennen. En 180 graden gedraaid. Dat is, dat is wel wat de Heer kan doen, in hun mensenleven. Als we tot ons doel komen, als we voor Christus leven.

Want tot dat doel zijn we geschapen. Om ons leven, in aanbidding voor hem te leven. Om hem te verheerlijken. Nou, dus wie is de Heer Jezus, ten opzichte van de schepping?

Nou, hij is de schepper van alle dingen. Hij is het doel, van de complete schepping. Alle dingen zijn voor hem, en door hem, gemaakt.

We gaan wat verder inzoomen. Wie is de Heer Jezus, ten opzichte, van de gemeente?

Nou, hij is dus, in elk geval, als we kijken, vers 18, daar zijn we inmiddels, hij is het hoofd, van het lichaam. Nou, mocht er wat verwarring over zijn, wat dat is, hij legt het gelukkig gelijk uit, namelijk van de gemeente.

Paulus gebruikt het beeld van het lichaam wel vaker. We zien het in meerdere brieven voorbij komen, het beeld van het lichaam, want het is superspreekend beeld. Iedereen heeft een lichaam, zoals we hier zitten, en een hoofd.

Nou, ik heb even gekeken, wat is nou de functie van ons hoofd? Nou, ons hoofd, onze hersenen, geven aansturing en coördinatie. Elke beweging die ik maak, komt voort vanuit mijn hoofd.

Mijn hoofd denkt, mijn lichaam kan niks bedenken. Het voert alleen uit, wat mijn hoofd bedenkt. Met mijn hoofd, mijn zintuigen, kan ik zien, kan ik horen, kan ik proeven en ruiken.

Als ik geen hoofd zou hebben, dan functioneert het niet. Dan ben ik blind, doof, maar, nou ja, je kan bedenken, als ik geen hoofd heb, dan ben ik vooral hartstikke dood.

Een lichaam kan prima zonder een hand, of zonder een voet, of een arm, of een been. Het is lastig, maar je kan blijven leven. Maar een lichaam zonder hoofd, sterft direct.

Het lichaam kan veel doen, maar alleen, zolang het verbonden is met het hoofd. Je voelt de vergelijking wel aankomen, toch? Zonder Christus, heeft de gemeente geen aansturing, geen coördinatie.

Alles wat de gemeente doet, moet voortkomen vanuit het hoofd, vanuit Christus. Hij is het, die bedenkt, en de gemeente mag het uitvoeren, het lichaam.

Zonder hoofd, is zijn gemeente blind, en doof, maar vooral, dood. als het lichaam niet verbonden is met het hoofd, tja, als zijn gemeente niet verbonden is met Christus, is er geen leven in de gemeente.

Een gemeente kan veel doen, veel activiteit hebben, maar alleen zolang het verbonden is met het hoofd, van de gemeente, Jezus Christus.

En hij is ook de eerstgeborene, uit de doden. Hij is de eerstgeborene, uit de doden. Waarom? Opdat, hij in allen, de eerste zou zijn.

Nou, als je de Bijbel een beetje doorleest, dan zie je dat Jezus niet de eerste is, die uit de dood opstaat. opstaat. Zowel in het oude, als in het nieuwe testament, zijn er mensen, die eerder uit de dood zijn opgestaan, dan de Heer Jezus.

Maar toch, schrijft Paulus hier, onder de leiding van de Heilige Geest, dat hij de eerstgeborene, uit de doden is. Opdat hij in allen, de eerste zou zijn. Hoe zit dat dan?

Nou, we lezen, hier in de context van de gemeente. En, de Heer Jezus is de eerste, die opstond uit de dood, met een verheerlijk lichaam, en niet meer opnieuw zou sterven.

Alle anderen in de geschiedenis, die stonden op, met hun eigen lichaam, en stierven weer opnieuw. Maar de Heer Jezus niet.

Hij is, in allen de eerste. Hij is ons voorgegaan, en zijn gemeente, zijn lichaam, zal hem daarin volgen.

Als wij sterven, dan zullen ook wij, bij zijn wederkomst, opstaan in heerlijkheid, en niet meer sterven.

En we zullen wel, voor eeuwig leven met hem. Christus als eerste. En wij achter hem aan.

Wat een machtig vooruitzicht is dat dan. Nou, hoe kon de Heer Jezus opstaan? In heerlijkheid. Was hij soms een mens, met goddelijke kracht?

Dat speelde in kolossen. Wie is nou, die Heer Jezus? Wat is zijn positie? Was hij een bijzonder mens? Wie was die Heer Jezus nou precies?

Nou, we zien in vers 19, het heeft de vader behaagd, dat in hem, heel de volheid, wonen zou. De volheid van wat? De volheid van God. Heel de volheid van God, zonder uitzondering, heel zijn karakter, heel zijn wezen, heel zijn zijn, van God de Vader, woont in Jezus Christus.

Hij is volledig God, zonder uitzondering. Heel de volheid van God, woont in hem. En vers 20, dat hij door hem, alle dingen met zichzelf verzoenen zou.

Door vrede te maken, door het bloed van zijn kruis. Ja, door hem, zowel de dingen die op de aarde zijn, als de dingen die in de hemelen zijn. Nou, het woord dat Paulus hier gebruikt, alle dingen, je kan je dat misschien wel voorstellen, heeft best wel wat discussie opgewekt, in de afgelopen eeuwen.

Je leest er misschien snel overheen, als je dit voor het eerst leest, dan valt het misschien niet zo op. Maar in alle eerlijkheid, heeft dit verp me best wel wat hoofdpijn bezorgd.

Wat bedoelt hij nou? Alle dingen? Alle dingen? Ik heb heel wat commentaren gelezen, van wat bedoelt Paulus hier nou mee.

Worden alle dingen verzoend? Al verzoening? Daar kom je dan op uit. Ik heb daar wat dingen over geschreven.

Probeer me maar te volgen. We beginnen bij het begin. We weten dat de Heer Jezus alle dingen geschapen heeft. Zowel de dingen die in de hemel zijn, als de dingen die op de aarde zijn. Daar hebben we net uitvoerig bij stilgestaan.

Maar we weten ook, dat diezelfde schepping door zonde, in een diepe ontwrichting terecht is gekomen. Er is vervreemding ontstaan, tussen God en tussen zijn schepping. Er is een enorme kloof.

Onoverbrugbaar. Er is vijandschap. Er is gebrokenheid. De mens is zichzelf gaan verheffen, boven zijn schepper. En wat klinkt het evangelie dan machtig hier?

Dat God vrede heeft gemaakt. De kloof heeft overbrugd. Door het bloed van het kruis van Christus. Door het lijden en het sterven van de Heer Jezus, heeft God de grondslag gelegd, voor de verzoening van alle dingen.

Dat betekent, dat de macht van de zonde is gebroken. En dat de heerschappij van de duivel teniet is gedaan. De Heer Jezus is als overwinnaar uit de strijd gekomen.

Het was geen eerlijke strijd, want de Heer Jezus was veel machtiger. Maar de strijd is gewonnen. De overwinning is behaald. En daarmee is wat zich tegen God heeft verheven, in essentie, overwonnen.

Maar daarmee bedoelt Paulus niet dat iedereen ook automatisch behouden is. Niet iedereen is gered. En je kan je voorstellen dat daar dit tekstgedeelte natuurlijk wel voor gebruikt wordt.

Maar dat is zeker niet wat Paulus hier schrijft. Als je de hele schrift doorleest, dan weten we op basis daarvan, dat het niet zonder gevolgen blijft, als het offer van de Heer Jezus verworpen wordt.

Dat heeft grote gevolgen, voor de eeuwigheid. Maar wat wordt er dan bedoeld met het woord verzoening? Daar gaat het eigenlijk om. Wat betekent verzoening? Nou, verzoening heeft alles te maken met relatie.

Het gaat over het herstel. Het gaat over het herstellen van een verstoorde relatie. En over het herstellen van positie. Het gaat over het wegnemen van vijandschap.

Dat er wat verzoening inhoudt. Het wegnemen van vijandschap. Nou, voor hen die in Christus geloven, is dat een verzoening tot zaligheid, tot redding, tot behoud, tot vrede met God.

Maar, voor wie dat offer van de Heer Jezus verwerpt, is het wegnemen van het vijandschap niet tot zaligheid.

Is dat niet tot redding. Maar dat zal een gedwongen onderwerping zijn aan zijn gezag. Ook zij zullen eenmaal moeten erkennen dat de Heer Jezus de Christus is.

Dat de Heer Jezus Heer is over alle dingen. En daarmee wordt het vijandschap wel weggenomen, maar niet tot redding. Omdat zij het offer van de Heer Jezus niet aanvaard hebben.

En dus spreekt Colossense 1 vers 20 hier niet over alverzoening, maar over het terugbrengen van scheppingsorde. God herstelt zijn schepping en brengt haar weer onder de heerschappij van zijn zoon.

De vijandschap wordt weggenomen en daarmee wordt de orde hersteld. Maar toch zien we dat niet in de dagelijkse praktijk.

We zien daarvan slechts het begin. Wij zien dagelijks nog de gevolgen van de zonde om ons heen. Maar de dag zal snel komen dat Christus alles nieuw zal maken.

En dan zal de schepping volledig bevrijd worden. Dan zal er een volmaakte harmonie zijn tussen God en zijn schepping. Alles zal dan in volle glorie hersteld worden.

Dankzij de overwinning die Christus reeds heeft behaald op het kruis. We gaan nog wat verder inzoomen. Want het gaat niet alleen over deze kosmische verzoening.

Want wat staat er? Hij heeft ook u verzoend. Dat is het derde punt. Hij heeft ook u verzoend. Wie is Christus ten opzichte van de gelovigen?

Wie is hij ten opzichte van u en van mij? We waren ver bij God vandaan. Dat staat er. Vers 21.

U die voorheen vervreemd was en vijandig gezind, zoals ook bleek uit uw slechte daden. En u ook verzoend. We waren ver bij God vandaan doordat we vervreemd waren.

Uit elkaar gegroeid. Zou je kunnen zeggen. Onze houding ten opzichte van God was vijandig. Rebellie. Opstand in ons hart.

God, daar wil ik niks mee te maken hebben. Misschien herken je dat. Of uit je oude leven. Of misschien nog steeds. En wat is de uiting daarvan?

Nou, onze slechte daden. Wat staat er? Onze slechte daden. Als we iets doorbladeren, nou is het stuk 3. Colossens 3, vers 5. Daar staat, Dood dan uw leden die op de aarde zijn.

Ontucht, onreinheid, hartstocht, kwade begeerte en de hebzucht, die afgoderij is. Door deze dingen, die slechte daden, komt de toren van God over de ongehoorzame.

Bouders winden er geen doekjes omheen. Het is heldere taal. Toen wij in deze dingen leefden, wandelden we ook zo.

Ons leven was ernaar. En daarom hing die rechtvaardige straf van God boven ons hoofd. Maar nu. Maar nu heeft God ons verzoend.

Die vijandschap is weggenomen. De opstand is gebroken. Door de dood aan het kruis van zijn enig geboren zoon. Wat een genade.

Wat een onverdiende goedheid van God. Met welk doel is dat? Om zijn bruid, zijn lichaam, u en ik, heel persoonlijk, heilig, en smetteloos en onberispelijk voor zich te plaatsen.

Paulus neemt ons als het ware mee naar die dag dat we voor God gesteld zullen worden. en daar voor zijn troon zijn we als kinderen van God.

Hij plaatst ons daar. heilig, smetteloos en onberispelijk.

Het woord smetteloos zien we ook terugkomen in het ouderverbond bij de offerdieren voor de offers. Die moesten smetteloos zijn. Dat hoort in dat ze lichamelijk zonder enig gebrek moesten zijn.

Volmaakt. Want alleen datgene wat zonder gebrek is mag voor God verschijnen. En zo moesten die offerdieren zijn. En zo zullen wij zonder enig lichamelijk gebrek voor hem verschijnen in een nieuw lichaam.

En onberispelijk zou ik kunnen zeggen is zonder enige geestelijke gebreken. Dus zonder lichamelijke gebreken maar ook zonder geestelijke gebreken. Zonder zonde. Maar het betekent ook zoiets als onaanklaagbaar.

Er is geen aanklacht meer in te dienen. Als kinderen van God is dat al onze positie hier en nu.

Dat is al wie we zijn in hem. Maar straks zal zich dat volledig ontvouwen. Wat een wonder hè dat door het werk van de Jezus mensen veranderd worden van vijanden naar geliefde zoon of een geliefde dochter van God.

Maar dat is altijd een maar hè. Als er is een voorwaarde in vers 23 als u tenminste in het geloof blijft gefundeerd gefundeerd en vast en u niet laat afbrengen van de hoop van het evangelie.

De voorwaarde zou je kunnen zeggen dat God ons heilig en smetteloos en onberispelijk voor zich plaatst is dat we in het geloof blijven. Betekent dat dan dat je het geloof kan verliezen ofzo?

zeker niet. Zeker niet. Maar volharding is wel een bewijs van de echtheid van je geloof.

Degenen die gefundeerd en standvastig zijn in het geloof die zullen de hoop van het evangelie zeker niet verliezen. En dat is ook een oproep aan ons. Zorg ervoor dat het fundament van je geloof vast en zeker is.

Nou wat is dat fundament? Ik hoop dat je het door hebt na vanmorgen. De enige grond waarop we kunnen bouwen is Jezus Christus en het offer dat hij gebracht heeft.

Hij alleen. Ik stelde in het begin de vraag is Christus nog het middelpunt van ons evangelie? Hebben wij niet zo vaak de neiging om er dingen aan toe te voegen?

Als ik maar op zondag naar de kerk ga misschien zelfs al twee keer dan kom ik er wel. Of als ik netjes mijn stille tijd hou dan ben ik in elk geval een goede christen.

Ik draag zorg voor mensen om me heen. Ik geef geld aan goede doelen. Dat maakt mij een goede christen toch? Daarmee kom ik er wel.

Als ik deze dingen doe dan zal God wel tevreden met mij zijn. Vul voor jezelf maar in waar je dat misschien ervaart.

En begrijp me niet verkeerd al deze dingen zijn goed om te doen. Zeker. Sterker nog in Christus zou iedere christen deze dingen moeten laten zien in zijn leven. Maar deze dingen zijn niet om bij God in een goed daglicht te kunnen komen.

Jezaja 64 daar staat dat onze rechtvaardige daden zijn als een bezoedeld kleed. Onze rechtvaardige daden hè. Niet onze slechte daden onze rechtvaardige daden.

Weet je waar bezoedeld op wijst? Dat wijst op de vlekken van een menstruerende vrouw. En ik hoef jullie niet uit te leggen hoe dat eruit ziet in een tijd zonder maandverband.

Zo zijn onze rechtvaardige daden voor God buiten de redding van de Heer Jezus. Er is geen andere evangelie dan Jezus alleen door geloof alleen.

Het is dankzij Hem omdat in Hem heel de volheid van God aanwezig is. En Hij stierf als God zijnde het volmaakte offer.

om ons te verzoenen met Hem. Als we het samenvatten de Heer Jezus is het beeld geworden van God die onzichtbaar was.

Hij is de schepper van al wat leeft en alles behoort aan Hem toe en Hij is het doel waarvoor alles en iedereen gemaakt heeft. Ten tweede is Jezus Christus het hoofd van het lichaam van zijn gemeente.

Zijn stralende bruid. waarvoor Hij vrede gebracht heeft. Voor zijn gemeente heeft Hij de overwinning behaald op de Satan en de macht van de zonde is gebroken door zijn lijden en sterven.

En dat zal eens volledig zichtbaar worden op de dag dat Hij zal terugkomen. En tenslotte is de Heer Jezus de enige grond het enige fundament waarop u en ik kunnen zeggen dat we verzoend zijn met God.

Wij waren vijanden van God van Hem vervreemd. Maar Jezus bracht vrede en een vastgestelde erfenis dat we de hoop van het evangelie een eeuwig samen zijn met God.

Ik wil een vraag bij je neerleggen. We hebben best wel een theologisch gedeelte gehad. Weinig praktische voorbeelden misschien. misschien wat ingewikkeld.

Ik hoop dat je het hebt kunnen volgen. Maar neem dit alsjeblieft mee. Is de Heer Jezus nog het middelpunt van je leven?

Is Hij het middelpunt van het evangelie wat je met je meedraagt? En hoe is dat dan zichtbaar? Voor de mensen om je heen.

Amen. Amen.