Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Een hele goede morgen. Ook voor mij altijd weer bemoedigend om weer in jullie midden te zijn.
! Dus ook danken voor de bemoedigingen die ik altijd weer mee mag nemen. En ik hoop jullie vanmorgen te bemoedigen met een stukje uit Filippense. Uit Filippense 2.
Oké, een brief van Paulus. Volgens mij heb ik hier Filippense 1 ook al eens uitgesproken, uitgepreekt. En als Paulus deze brief schrijft, dan zit hij niet in de mooiste omstandigheden.
Hij zit in Rome in de gevangenis. En hij zit daar eigenlijk te wachten tot hij de mutteldood zal gaan sterven. En toch zegt Paulus in hoofdstuk 1, mensen ik sta er positief in.
Want weet je of ik nu leef of dat ik nu sterf? Ik ben van Christus. En hij is zo blij met de Heer Jezus.
En zo dankbaar. Dat hij zegt, ja het maakt eigenlijk niet uit of ik leef of dat ik sterf. En hij zegt, ik ben nog ontzettend dankbaar ook voor jullie.
En dan zegt hij aan de gemeente van de Filippense, ja dankzij jullie sta ik er positief in. En dan vervolgens, daar komt hij bij hoofdstuk 2. En dan noemt hij een aantal keer een als.
En we gaan het even lezen. Filippense 2 vers 1 tot en met 4. Daar staat het volgende. Als er dan enige bemoediging is in Christus.
Als er enige troost is van de liefde. Als er enige gemeenschap is van de geest. Als er enige enige gevoelens van ontverming zijn.
Maak dan mijn blijdschap volkomen doordat u eensgezind bent, dezelfde liefde hebt, een van ziel bent en een van gevoelen. Doe niets uit eigen belang of eigendunk.
Maar laat in nederigheid de een de ander voortreffelijker achter dan zichzelf. Laat een ieder niet alleen oog hebben voor wat van hemzelf is. Maar laat een ieder ook oog hebben wat van anderen is.
Hij begint met vier keer een als. En de eerste als die hij noemt, dan zegt hij als er enige bemoediging is in Christus.
En de basisbijbel die zegt het als volgt, die zegt als jullie je inderdaad laten bemoedigen. De MBV die zegt nu u door Christus zozeer bemoedigd wordt.
Dus de MBV die zegt niet ja als, maar die zegt gewoon nee, nu u zo bemoedigd wordt in Christus. Die gaat er vanuit dat het al zo is. En ik denk ook dat Paulus, als je het hoofdstuk daarvoor leest, heel goed weet dat het in die gemeente in Filippense dat het zo is.
Dat wist hij wel. Maar ik denk dat hij de gemeente nog uit wil dagen. En dat hij daarom zegt als het dan zo is. En ik denk dat we er ook van mogen uitgaan dat de vier keer de als die hij noemt, dat het aanwezig was in die gemeente en dat het ook aanwezig is hier in de Reddingsaak.
Maar dat Paulus, de gemeente van de Filippense en ook vandaag ons hier in de Reddingsaak nog eens wil uitdagen. En dat hij daarom ook, het is juist benoemd als een als.
En als hij dan zegt als er enige bemoediging is in Christus. En ik denk dat je die een beetje ook tweeledig kan zien. Bemoedigd worden door Christus in en door de ander.
Dat is denk ik een eerste. Dus ik kan zeggen, nou misschien vond je vanmorgen, vond je de preek bemoedigend. En dan zeg je nou, ik ben bemoedigd door de Heer Jezus Christus door Mark Heen. En dat Jezus Christus door mij heen werkt.
Dat is wat ik hoop en wat ik verlang. Je kan ook direct bemoedigd worden door de Heer Jezus Christus zelf. En als ik het heb over bemoedigd worden door Christus.
Nou misschien zeg je hier wel, ja amen. Ik word ook zo vaak echt bemoedigd door de Heer Jezus. En misschien zeg je ook wel, nou ik merk dat niet altijd zo. Die bemoediging in Christus.
Dat Christus mij zo direct bemoedigt. En als ik soms zou kijken naar mijn eigen leven. Dan kan ik het soms heel sterk ervaren. En prachtige dingen meemaken.
Ik zeg wel, ik ben direct door de Heer Jezus bemoedigd. En soms is het ook heel anders. En een positief voorbeeld is, nog maar pas geleden. Dat we hadden nog een bepaald bedrag nodig.
Ergens voor. En we hadden ervoor gebeden. En we werden eerder, als dit de weg is, wilt u daar dan voor zorgen? En er was niemand die dit wist. Er waren geen mensen die dit wisten.
En zeiden, Heere God, als dit de weg is, wilt u dan dat bedrag geven? En als het niet de weg is, laat het bedrag er dan niet komen. En niemand wist dat. En het ging best om een groot bedrag.
En we hadden daarvoor gebeden twee weken. En we hadden het nodig vanaf 1 januari. En 2 januari stond het op de rekening. Op de euro nauwkeurig.
En niet één iemand die dat gegeven had. En heel veel mensen die ineens extra geld gegeven hadden. Veel extra geld. En dan weet je, nou, ik stuiteren. Ik zat gewoon, ik ben echt wel vier keer met die telefoon, met die app waar het op stond.
En wij hadden gelopen. Moet je kijken, moet je kijken. En dan terug. Maar wat moet je zien? Moet je gewoon kijken? Ik zeg, dit kan niet. Dit bestaat niet. Op één dag. En precies. Hoe hebben al die mensen op diezelfde dag allemaal dat bedrag overgemaakt?
En is het bij elkaar positief? Ik zeg, nee, dat kan niet. Nou, dan wil je met die telefoon. Ja, moet je kijken, ja. Hij zegt, ja, je hebt het al laten zien. Ik heb het gezien. Ja. En dan weet je, wauw, zei ik.
Jezus, Jezus bestaat. En ja, dat wist ik allang natuurlijk. Maar je ervaart het. En je wordt zo bemoedigd door Jezus Christus zelf. Ik zeg, we hebben gebeden.
Hij heeft het gehoord. En hij heeft het gedaan. En ik moet nog gaan vragen. Maar ik ga nog een paar mensen vragen. Hoe ze erbij gekomen zijn. Ineens dat bedrag over te waken. Want daar ben ik wel nieuwsgierig naar.
En aan de andere kant, op datzelfde moment. Zitten we ook in een worsteling. Want zijn er een aantal dingen. Die de Heerde God zo bevestigd heeft. Dat we ze moeten doen.
Maar we hebben er niet de mensen voor. Er zijn geen arbeiders voor. Er zijn gewoon te weinig arbeiders. En dan zeggen we tegen de Heerde. Ja, als die arbeiders niet zijn. We kunnen dit zo toch niet doen.
En dan is het alsof de Heerde weer invluisterde. Ja, doe het toch maar. Ja, ik werk al zo hard. En dan zeg ik, ik snap het niet. We bidden zo om die arbeiders. En u zegt, we moeten het doen.
En toch komen die arbeiders niet. Het gaat zo toch niet. En daar snap ik er niks van. En dan denk ik bijna. Het is dat het onze heilige God is. Maar anders zou ik zeggen. Zitten uw oren dicht?
Hoort u het wel? Ziet u het wel? En dat gaat dan tegelijk op. En ik denk, soms kan het ook zo zijn. Soms merk je misschien, wow, zo bemoedigd door de Heer. En soms denk je misschien, ja, ik weet met mijn verstand dat hij er is.
En dat hij er voor mij is. Maar ik merk en ervaar het niet. Ik voel die bemoediging niet in Christus. Maar of je het voelt, of dat je het niet voelt. We dienen een Christus die ons bemoedigt.
Hij bemoedigt ons. De Heer Jezus bemoedigt ons door zijn aanwezigheid en steun. Hij bemoedigt ons omdat hij in zijn woord heeft gezegd, zie, ik ben met jou alle dagen van je leven.
Tot aan het einde van de wereld. Hij bemoedigt ons met rust en met troost. Omdat hij in zijn woord heeft gezegd, kom bij mij als je moe bent en als je een last te dragen hebt en ik zal je rust geven.
Hij bemoedigt ons met genezing. Hij bemoedigt ons met bevrijding. Hij bemoedigt ons met vergeving. Hij bemoedigt ons met hoop. Hij bemoedigt ons als de staat, door zijn striemen is er voor ons genezing gekomen.
Hij bemoedigt ons omdat hij alles heeft volbracht aan het kruis. Hij bemoedigt ons met kracht en met moed. Hij bemoedigt ons omdat zijn woord zegt, werp je zorgen op hem, gooi ze naar hem toe en hij zal voor je zorgen.
Hij bemoedigt ons omdat hij in het woord keer op keer zegt, wees sterk en wees moedig, want ik ben bij je. Hij bemoedigt ons met zicht op de eeuwigheid. Wat een prachtige tekst is het.
Als de staat in het huis van mijn vader, zegt de Heerde Jezus, zijn veel woningen. Anders zou ik het wel gezegd hebben. In de hemel is geen woning nood.
We hebben allemaal een woning. Want de Heerde Jezus zegt, als het niet zo was, ik zou het je gezegd hebben, maar het is zo. Wat een bemoedigingen in de Heerde Jezus Christus.
Halleluja. De Heerde Jezus bemoedigt ons door zijn nabijheid, door belofte van rust, door vergeving, door bevrijding, door genezing en door de oproep om op hem te vertrouwen, zelfs als de weg zwaar is.
Want dat is niet wat hij belooft, dat de weg nooit zwaar zal zijn. Maar hij bemoedigt ons wel, hij is erbij. En weet je, ik denk wel eens, stel dat ik de Heerde Jezus niet had.
Stel dat ik Jezus niet had in mijn leven. Lieve mensen, ik moet er echt niet aan denken dat ik de Heerde Jezus niet had. Wat een uitzichtloze bende, als ik kijk naar de wereld om me heen, als ik niet de Heerde Jezus zou kennen.
Dan ga ik in no time van bemoedigd naar helemaal ontmoedigd. De hopeloosheid van de wereld, echt, die dendert ons tegemoet. En weet je, van de week, ik sprak een mevrouw bij ons op de inloop.
En die zei, die zei, ja, nou ja, pas als we dood gaan, dan zullen we zien wie er gelijk heeft. Want pas als je dood gaat, dan weet je het zeker.
Of God wel of niet bestaat. Zeg, wat nu, je kan het niet helemaal zeker weten. Dus ze zegt, nou ja, dan gaan we het wel zien, als we dood gaan.
En ze zegt ook, ja, en wat als je dood gaat? Ze zei tegen mij, en het is allemaal niet waar. En ik denk, ja, wat als ik dood ga en het is allemaal niet waar? Wat is dat ik, dat zeiden mijn vrienden ook vroeger.
En dan zeiden ze, ah, moet je kijken, wat je dan, en deze mevrouw zei het ook weer. Wat heb je dan veel gemist in het leven? En dan heb je er allemaal voor God geleefd en dan bestaat hij helemaal niet.
Ik zeg, wat als ik dood ga? Wat als ik dood ga en hij bestaat niet? Ik zeg, nou ja, dan ga ik dood en dan ben ik gewoon dood. Zo wat? Heb ik nergens last van. Ik zeg, maar dan heb ik een prachtig leven gehad.
Ik zeg, dan heb ik een leven gehad vol van hoop. Ik zeg, valse hoop dan. Maar goed, wel even. Ik had hoop. Ik heb mijn hele leven hoop gehad in de Heer Jezus. Ik heb de hele leven steun gehad aan de Heer Jezus, die niet bestond.
Maar goed, ik ga dood en dat merk ik dan toch niet, dat die niet bestond. Ik zeg, maar wat als je dood gaat en hij bestaat wel? Ik zeg, nou, ik zou de gok niet nemen.
En ik ben ervan overtuigd. Ook al gaan we het pas zien als ik dood ga. We willen allemaal naar de hemel, maar we willen niet dood. Maar als ik dood ga, dan gaan we het echt zien, maar ik ben er honderd procent van overtuigd.
Dat ik tot in alle eeuwigheid bij hem mag zijn. En dat de Heer Jezus werkelijkheid is. En dat hij voor mij aan het kruis gegaan is. En dat ik zijn genade, zijn genade voor niets en gratis mag ontvangen.
Omdat hij mijn straf gedragen heeft. En dat ik er recht voor God mag staan. Dat God zo oneindig veel van mij hield.
Dat hij zijn bloed en zijn leven voor mij overhaalt. En ja, ik aansluit het ook bij wat jij getuigd. Zijn genade is altijd groter dan mijn grootste zonde.
Onthoud het goed. Zijn genade is altijd groter dan mijn grootste zonde. Ja, dan wauw. In de Heer Jezus heb ik eeuwig leven.
Wat een rijkdom. Wat een uitzicht. Wat een bemoediging. Nou, als er dan enige bemoediging is in Christus. Nou, wauw. Dank u wel, Heer Jezus.
En dan zegt hij vervolgens, als er enige troost is van liefde. Enige troost van liefde. Nou, de grootste trooster is de Heer Jezus zelf.
En in 2 Korinther 1 vers 5. Daar schrijft Paulus, want zoals wij volop delen in het lijden van Christus. Dat ook. Zo delen wij volop in de troost die God ons door Christus geeft.
Christus troost ons. En de vraag kan ook zijn. Ja, werkt die bemoediging van Christus ook door ons een naar de ander?
Zijn wij de ander tot bemoediging en tot troost? Nou, soms kijk ik even naar de ander en dan denk ik, nou, het valt mij wel eens een beetje tegen.
Sterker nog, soms denk ik wel eens, christenen zijn net mensen, maar dan erger. Dat ik dan echt denk van, ja, wie vraagt er echt hoe het met je gaat? En dan ben ik soms ook een beetje flauw, dan ga ik dingen lopen turven.
Ik deed dat naar de kerst. Ik denk, ik ga heel veel mensen vragen, hoe is je kerst? En dan ga ik eens kijken of ze ook vragen hoe mijn kerst was. Nou, negen van de tien keer vroegen ze het niet. En dan ben ik ook wel zo op mezelf gewicht, dat ik dan ook denk van, nou, lekker dan.
Heb ik die hele kerststory van jou aangehoord. Wat interesseert jou verder ook helemaal niks hoe het met mij gaat? Of wil ik andere flauwe dingen doen?
Mensen zeggen, hoe gaat het met je? En wat we eigenlijk willen horen is dat iemand heel snel zegt, goed. En dan weer doorloopt. Niet dat ze zegt, hoe gaat het met je? En dat hij dan met zijn hele story komt.
Daar zitten we meestal niet op te wachten. En dan ging ik voor de grap, af en toe ging ik dan zien. Iemand zegt, als ik zag dat hij haast had, en zei, hoe gaat het met je? Dan zei ik, als nou slecht? En één keer zei iemand, die zei, oh mooi!
En die liep zo door. En ik dacht echt, mooi, mooi, wat mooi! Ik zei, slecht sukkel! Dat ik echt denk... Over het algemeen zijn we niet echt geïnteresseerd in de ander.
Ik bedoel, als die ander nou echt begint te huilen, dan willen we natuurlijk wel troosten. Maar als we vragen, hoe gaat het met jou? Dan wil ik gewoon snel horen, goed. En gaan we ook niet zo snel doorvragen.
En zelf ben ik ook soms zo. Want het gaat ook over mij. Het gebeurde me nog.
Ik moest er even aan denken, maar we zijn net weer ook opa en oma geworden. En we waren in het ziekenhuis. Om voor het eerst onze nieuwe kleindochter te zien.
En we hadden de andere kleindochter mee, want die was bij ons aan het logeren. En opa ging stuiterend door het ziekenhuis. En ik kwam mensen tegen uit deze gemeente. En die waren daar voor een sterfgeval.
En ik heb wel even denken, ik enigszins bewogen geluisterd. Maar ik stuiterde nog helemaal van, wow, mijn kleindochter. En ik liep met mijn andere kleindochter.
En ik was zo in de gloria, dat ik later ook dacht van altijd als iemand met zo'n verhaal bij me komt. Ik ben niet voor een sterfgeval, ik ben altijd, dan gaan we bidden. En ik dacht later, oh, ik heb niet eens gebeden met ze.
Toen was ik eigenlijk wel bewogen. Toen was ik, ik weet niet, ik was vooral heel blij. En dat mag, die blijdschap mag bestaan. En gelukkig, ze vergeven het me wel weer.
Maar we zijn vaak snel ook wel weer op onszelf gericht. En niet echt bezig met de ander. Maar ook als we dat zelf ervaren, als wij misschien denken, ziet die ander mij wel staan.
Maar wat een troost is er dan in de Heerde Jezus. Die ons altijd ziet staan. Een prachtig lied zegt, Heer, u bent altijd bij mij.
U legt uw handen op mij. U bent naast mij, voor mij, achter mij. U bent altijd om mij heen. Wat een troost hebben wij in de Heerde Jezus. En dat zegt Paulus, als derde als, als er enige gemeenschap is van Gods geest.
Hij zegt eigenlijk, als de geest ook maar een beetje aan het werk is, ja dan. En dan staat er hier gemeenschap. En in sommige vertalingen staat verbondenheid.
Maar ten diepste staat er een woord, wat betekent dat je je heel comfortabel voelt bij de ander. Compleet op je gemak.
Oftewel, de geest, die is jouw dagelijkse gids. Die is altijd bij je. En de Heerde Jezus is erbij als je op de bank hangt, als je gaat slapen, als je opstaat.
Als je werkt, als je sport, als je series kijkt en muziek luistert, als je boos bent. Als je privézaken hebt. Hij is er overal bij.
En dan zou je dus eigenlijk overal, als je echt in gemeenschap staat met de Heerde Jezus, voel je je overal helemaal op je gemak. Maar het gaat nog iets verder eigenlijk, dat we ook als we hier bij elkaar zijn.
Als je zuster altijd over maskers af. Zou dat eigenlijk helemaal op ons gemak zouden we moeten voelen. En we zeggen, nou ik hoef hier geen masker te dragen, of ik daar bij de red is. Ah, daar voel ik me zo, zo thuis, zo op mijn gemak.
Dat is eigenlijk wat hij een beetje zegt. Als er enige gemeenschap is van degene. Als je je zo verbonden voelt, dat je je helemaal totaal op je gemak voelt bij elkaar. Dat zoals de Heerde Jezus, dat je kan zeggen, Heer u mag alles van me weten, alles van me zien.
Dan zegt hij eigenlijk, nou als de geest hier een beetje maar aanwezig is, dan zou het hier ook zo moeten zijn. Het is nogal wat.
En dan gaat hij naar zijn vierde als, en dan zegt hij als er enige, enige gevoelens van ontvermingen zijn. Nou nu komt het.
Innige gevoelens van ontverming. Dit is niet meer van, nou doe je elkaar wel eens even troosten. Maar hier is de vraag, gaat het ook diep?
Raakt de nood van de ander jou echt? Zoals de Heerde Jezus, als er gezegd wordt, dat hij met ontverming bewogen was over de mensen. En de Heerde Jezus is ook met ontverming bewogen over u, over jou, over mij.
En over onze medemensen, om ons heen, over die ander. En hoe zit dat met jou en met mij? Kijk, bij de Heerde Jezus is het, hij bemoedigt.
Hij is vol liefde, hij troost, hij staat met ons in relatie, hij is diep bewogen met ons. En nu komt het, hij vraagt aan jou en aan mij om hetzelfde te doen.
Om diep bewogen te zijn met die ander. En dan zegt Paulus in vers 2. Maak dan mijn blijdschap volkomen, doordat u eensgezind bent, dezelfde liefde hebt, één van ziel bent en één van gevoelen.
Nou Paulus is blij dat het er is. Maar hij zegt, maak mijn blijdschap dan nu helemaal compleet. Laat het nu eensgezind bij jullie allemaal zijn.
Laat de wereld nu zeggen, oh ik zie het al, dat is weer zo'n christen. Dat is weer zo'n Jezus volger. Ik zie het meteen. En laat de wereld nu zeggen, oh die kerk, of ja die reddingsark, hoe het daar aan toe gaat.
Ja daar wil je bij horen. Daar zou ik nou echt bij willen horen. Want die mensen daar die kunnen zo zichzelf zijn. En die zijn zo bewogen met elkaar.
En die zijn zo bewogen met de mensen om hen heen. Ik voel het ook. Het druppelt gewoon helemaal door naar mij. En ik hoor er nog niet eens bij. Maar wat zou ik daar graag bij willen horen.
Bij zo'n gemeente met zoveel eenheid ook. En zoveel liefde. Nou ik zei het net al een beetje, als je soms mensen in de wereld spreekt.
Ja, soms hoor ik van ja in de kerk is het nog erger joh. En dan noemen ze dingen en dan denk ik, ja ik moet ze nog gelijk geven ook. Wat een geruzie soms. Wat een gezeur. En ik zei het al, soms vind ik het echt.
Soms de christenen zijn net mensen, maar soms bijna nog erger. Waar maken we allemaal een punt van? Waar zijn we allemaal mee bezig? En dan denk je van ja, maar hoe kan dan onze eenheid slagen?
Nou onze eenheid kan alleen maar slagen. Dit kan alleen maar slagen, wat Paulus hier vraagt. Als we afrekenen met de afgod van het individualisme. Als die dikke ikken werkelijk van zijn troon gaat.
En als ik naar mijn eigen leven kijk, dan denk ik, ah die dikke ikken is er weer af. En dan even later denk ik, oh hij is alweer teruggekropen. Daar zit hij weer. Die dikke ikken zit zomaar weer op zijn troon.
Maar wil je godsgemeente echt uitleven, dan moet de afgod van het individualisme verbannen worden. Want lieve mensen, er is ook bij mijzelf.
Er is zoveel me-worship nog. Soms denk ik wel eens van ja, als we zingen, dan zingen we misschien diep in ons hart, zingen we misschien de liedigen wel net een beetje anders.
En dan zingen we misschien eerder van ja, niemand is zoals ik. Niemand die mijn hart vervult zoals ik. Ook al zoek ik heel mijn leven lang door, er is niemand zoals ik.
Want mijn liefde die strandt als een brede rivier. Vergeving komt op mijn tijd. Angstige kinderen, schouw maar bij mij.
Want er is niemand zoals ik. Of we zingen, I love myself, Lord. And I lift my voice to worship me.
Oh my soul rejoice. Take joy in me. And in what I do, let me be the sweet, sweet sounds in everyone's ears.
En dan zeg je, nee. Nee, maar ik ben... Dat is wel soms bij christenen, maar bij mij is dat niet zo. Ik denk wel aan de ander. En nee, echt wel, wij zijn wel één.
En ieder die Jezus volgt, dat is echt, dat is mijn broer of mijn zus. Maar het is vaak wel als ik, als ik niet...
Ik sprak gisteren ook weer een broeder. En daar was weer één derde uit de kerk gegaan. Want ja, er was discussie over de rol van de vrouw in de kerk.
En dan is het toch wel, ja, als ik dat niet mag doen, dan ga ik weg. En dan, als ik niet... Laatst was het weer in een andere kerk. En daar hadden ze weer discussie over het wapperen met de vlaggen.
En de piste gemeente. En dan was het weer, als ik niet met mijn vlag mag wapperen, dan ga ik uit de kerk. En ja, tuurlijk, we zijn allemaal één.
En we zijn één met alle christenen. Maar, je moet wel absoluut, misschien echt anders weer zien. Kijk, je moet wel volwassen gedoopt zijn, anders is het nog niet goed met je.
En als dat niet zo is, dan kan ik jouw maatschap niets goedkeuren. En als jij niet zo over Israël denkt, dan kan ik daar helemaal niks mee. Want mijn theologie is de juiste.
Daar ben ik van overtuigd. Want ik lees de Bijbel veel beter dan welke theoloog dan ook. Dus in mijn gemeente hebben we het bij het juiste eind.
Behalve als ik er anders over denk, dan hebben ze het in mijn gemeente fout. En in die andere gemeente hebben ze het helemaal fout. Maar we zijn wel allemaal één.
Dat natuurlijk wel. Ja, we gaan tenslotte naar dezelfde hemel en we hebben één hemelse vader. En daar zullen we zien dat ik gelijk had. Nou, wat een geluk.
Je hoeft het niet eens te zijn om wel één te zijn. En dat vergeten we nog wel eens. Als wij het niet meer eens zijn, dan verdwijnen we. En daarom, dan moeten we weer naar een andere kerk.
Want we zijn het weer niet eens. Maar je hoeft het niet eens te zijn om wel één te zijn. Maar Paulus gaat nog wat verder. Want hij heeft het dan over het gevoel.
Dan zegt hij, één van ziel en één van gevoelen. Nou, dat is nog wel eens lastig. Want het voelen, dat is wel een dingetje.
Je kan wel zeggen, ja nee, we zijn het nog wel eens. Maar je voelt het niet altijd zo. Het voelt namelijk ook niet zo prettig voor de ander als ik altijd gelijk heb. Mensen die altijd gelijk hebben, dat zijn vaak hele vervelende.
Ja, die ervaren we als heel vervelend. Ik wil niet zeggen, ze zijn zo. Maar wij ervaren ze wel zo. En daarom, het meeste, lieve mensen, ik zeg het meeste, niet alles.
Maar het meeste doet er in de eeuwigheid niet toe. En dan kun je prima van mening over verschillen. Al die dingen die er in de eeuwigheid wel echt toe doen, ja, daar moeten we het wel over eens zijn.
Maar het meeste is niet zo heel erg als we daar anders over gedacht hebben. Dan kunnen we allemaal nog mee de eeuwigheid in. En dan moeten we het denk ik beseffen, en ik zelf ook, en dat is moeilijk.
Maar dat mijn mening, dat jouw mening, de ander moet dienen. En dat je voeten moet wassen en niet de oren. En als ik eerlijk ben, was ik liever de oren.
En daarom zegt Paulus in vers 3, doe niets uit eigen belang of eigendunk, maar laat in nederigheid de een de ander voortreffelijker achter dan zichzelf.
Altijd is het voor Jezus en de ander. En daarom moeten we altijd de vraag stellen, dient mijn standpunt de ander of dient hij mijn gelijk? Nou, meestal dient hij toch ook wel mijn gelijk.
Maar ik zou bijna zeggen, schrijf het eens op en check de komende tijd is elke dag bij alles wat je doet, gewoon eens even terugkijkend op de dag, met wat ik nou gedaan heb en wat ik nou gezegd heb en wat ik nou gevonden heb.
Heb ik daarmee een God en een ander gediend? Of heb ik daarmee mezelf gediend? En hij zegt ook niet van, nou doe niet alles, maar hij zegt doe niets uit eigen belang.
Die is wel ook wel pittig. Dat ik denk, pfff, niets. Dat is wel heel veel. En dan komen we bij vers 4, dat laatste vers.
En dan zegt hij, laat een ieder niet alleen oog hebben voor wat van hemzelf is, maar laat een ieder ook oog hebben voor wat van anderen is. En ik zat dat zo te lezen en ik denk, het lijkt bijna, of die paulus dat hij eerst zegt, doe niets uit eigen belang, niets uit eigen denk.
Die ander belangrijker dan jij. Zo moet het zijn. En dat hij toen dacht van, oh dat is wel heel scherp. Zo moet het wel zijn, maar ja dat is natuurlijk voor bijna niemand haalbaar.
En dat hij zegt van, nou ja heb niet alleen oog voor wat van jezelf is, maar ook voor de ander. Nu al zit hij nog weer een klein beetje. Dat hij ook wel zegt van, nou ja oké, je kan ook wel oog voor jezelf hebben, maar heb ook vooral oog voor die ander.
En doe dan die dingen niet uit eigen belang. Nou samengevat. Als ik dit zou willen samenvatten, dan zou ik zeggen, zelfzucht en egocentrisme zijn een groot probleem in het leven van mij.
En in het leven van Gods gemeente. En vandaag kijken we naar het Bijbelse alternatief voor zelfzucht. En dat noemt paulus in Filippense 2 in de eerste twee versen.
En dan zegt hij, bemoediging, troost, liefde, gemeenschap, innige gevoelens van ontferming, prachtige eigenschappen. En dan zegt hij, waar we ons allemaal aan houden.
Maar die eigenschappen gaan niet samen met zelfzucht en egocentrisme. En daarom zegt hij, daarna doe niets uit eigen belang en wees nederig.
Achter ander voortreffelijker dan jezelf. In de versen 1 en 2 lezen we zoals we zouden willen zijn. En in de versen 3 en 4 zien we wat we vaak in onszelf en de anderen ervaren.
Maar als we niet tot het kruis komen en Gods oordeel ervaren over ons dikke ikken, zullen we nooit een oplossing vinden voor deze problemen.
Want er is geen andere oplossing dan de weg van het kruis. We moeten accepteren dat we niet meer leven voor onszelf, maar Christus in mij.
En dat vindt het mooi, hè? Ik zou echt zo, denk ik, tien dingen kunnen noemen die vanmorgen in allerlei dingen al terug zijn gekomen. En ik heb hier een gebed opgeschreven.
Een soort wens. En het is niet zoals het is. Maar het is wel zoals ik het heel graag zou willen voor mezelf. En misschien ook wel een gebed waarvan je denkt, ja zo zou ik het ook willen.
Of een wens. Of een droom. En dit is mijn wens. En ik hoop het waar te maken. En het is zoals ik het ervaar in het leven. In de laatste dagen waarin we volgens mij leven.
Er zullen mensen zelfzuchtig zijn en liefdeloos. Maar ik niet. Ik heb mijn oude ik afgelegd. En ik leef niet meer voor mezelf.
Maar voor Jezus. Die voor mij is gestorven en is opgestaan. Met hem ben ik gekruisigd. Ikzelf leef niet meer. Maar Christus leeft in mij.
En net als hij zet ook ik mijn leven in voor anderen. Niemand heeft grotere liefde dan dat hij zijn leven geeft voor zijn vrienden.
Ik heb zelfs mijn vijanden lief. En ik doe goed aan degenen die mij haten. Want Gods bovennatuurlijke liefde is in mijn hart uitgestort door de Heilige Geest die mij is gegeven.
En de Heer Jezus is hierin mijn grote voorbeeld. Hij is niet gekomen om zich te laten dienen. Maar zelf te dienen. En zijn leven te geven.
In ruil voor het leven van anderen. Ik doe niets uit eigen belang of eigen waan. Maar acht in alle bescheidenheid de ander belangrijker dan mijzelf.
Wie zijn leven vasthoudt die zal het verliezen. Maar wie zijn leven loslaat die zal het vinden. Ik heb het leven gevonden. In Jezus.
Amen.
Amen.