Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen iedereen. Het is een eer om hier te zijn. Ik ben hier een keer eerder in de gemeente geweest.! En dat is toen broeder Job werd ingezegend. En dat is ook hoe ik deze gemeente ken, want ik heb met Job ook de bijbelschool gedaan een paar jaar geleden.
Dus toen heb ik Job een beetje in de rechte sporen geleid, zodat hij jullie gemeente kon leiden natuurlijk. Nee, grapje natuurlijk. Ik wil met jullie, nou voordat ik naar het bijbelgedeeld ga is het goed om even voor te stellen.
Mijn naam is Jesse, ik kom uit Barneveld. Ik ben 22 jaar en ik mag nu 5 jaar, ongeveer 5 jaar nu met de heren oplopen. Hij heeft mij gered uit een periode dat ik depressief was, suicidaal. En hij heeft mij nu de vreugde van de heren gegeven.
Zoals we ook gezongen hebben aan het begin, de vreugde van de heren is mijn kracht. Dat mag ik nu al 5 jaar zo ervaren. Door alle worstelingen heen van het leven is God goed.
En ik wil met jullie gaan naar Romeinen. Eerst naar Romeinen 12. Ik wil ook één vers met jullie lezen. Het is een heel bekend vers. Het is Romeinen 12 vers 1.
En dit vers staat centraal, deze dienst. Dat is het volgende. Ik begin te lezen in vers 1. We zien hier zo dat Paulus oproept om hun lichaam aan God te wijden.
En wat hij hier zo schrijft, lichaam aan God wijden, daar doelt hij niet mee op de bekering. Want hij schrijft hier zo immers ook natuurlijk aan de gemeente, zijn gelovigen, broers en zussen.
Maar hij doelt hier zo echt mee op het continue proces van heiliging. Dus om uw lichaam aan God te wijden. En dat is een herhalend proces. Dat blijkt ook in de grondtext zie je dat ook heel duidelijk.
Dat het doelt op iets wat zich herhaalt. Om continu je lichaam aan God te wijden. Als een offer. Een beeld wat het kan, misschien helpt om dat iets te verduidelijken, is een beeld van verbondsvernieuwing uit het Oude Testament.
Want er werden maar een paar verbonden eigenlijk gesloten in het Oude Testament. Maar toch zie je continu dat dat verbond weer opnieuw bevestigd werd. Vernieuwd werd. Zo heb je bijvoorbeeld in Jozua is een hele grote verbondsvernieuwing.
Verbondsvernieuwing bij Sichem. In Jozua 4, of aan het begin van Jozua, of aan het einde van Jozua. Ik weet het niet meer precies. En daarin zegt het volk van God. We zijn afgedwaald.
We hebben ons verkeerd. Maar we willen onszelf weer opnieuw aan God wijden. Opnieuw aan hem overgeven. En ik hoop dat met de boodschap die ik vandaag wil brengen, dat als je de Heer nog niet kent, dat je echt je leven over gaat geven aan hem.
En als je hem al wel kent, dat je eigenlijk het verbond waar je ingestapt bent vernieuwt. Maar we zien hier ook iets anders.
Want Paulus schrijft hier zo, ik roep u er dan toe op, broeders. Dus dat geeft uitleg. En dat wijst ook op het doel van die toewijding. Want wat is het doel? Dat lezen we in de verse daarvoor.
Daar schrijft Paulus in vers 33. O diepte van rijkdom, zowel van wijsheid als van kennis van God. Hoe ondergrondelijk zijn zijn oordelen en onnaspeurlijk zijn wegen.
Want wie heeft de gedachten van de Heer gekend? Of wie is zijn raadsman geweest? Of wie heeft hem eerst iets gegeven? En het zal hem vergolden worden. Want uit hem en door hem en tot hem zijn alle dingen.
Hem zij de heerlijkheid tot in eeuwigheid. Amen. En dan schrijft Paulus, ik roep hier dan toe op, broeders. Kortom, het beginpunt, het vertrekpunt en het doel van die toewijding is aanbidding voor God.
En ik hoop ook dat we met dat verlangen hier zitten vandaag. Om God groot te maken. En ik hoop ook dat we echt opnieuw weer onder de indruk komen van die ontfermingen van God waar Paulus hier over schrijft.
Want die ontfermingen van God zijn ook de motivatie. Want hij zegt, ik roep hier dan toe op, broeders, door de ontfermingen van God. Maar wat zijn dan die ontfermingen? Nou, daar doelt Paulus op alle voorgaande hoofdstukken.
En ik zal jullie het besparen. Ik zal niet door alle hoofdstukken met jullie gaan. Hoewel ik dat helemaal niet erg zou vinden. Maar ik denk niet dat iedereen het hier fijn zou vinden om hier de komende vijf uur te zitten.
Dus ik zal het even wat inzoomen op een aantal dingen. En ik wil in het bijzonder stilstaan bij Romeinen 3. Gaan we naar vers 9.
Romeinen 3 vers 9. En dan komen we midden, nou ja midden eigenlijk aan het einde van de rechtszaak die Paulus voert. Paulus schrijft in de eerste hoofdstuk een heel betoog.
En daar wil hij een punt duidelijk maken. En dat gaan we nu lezen en dan zal het punt ook vanzelf duidelijk worden. Aan we beginnen in vers 9. Wat dan wel?
Zijn wij, Joden, doelt Paulus dan op, vertreffelijker? Beslist niet. Wij hebben immers zojuist en Joden en Grieken beschuldigd dat zij alle onder de zonde zijn.
Zoals geschreven staat, er is niemand rechtvaardig, ook niet één. Er is niemand die verstandig is. Er is niemand die God zoekt. Alle zijn zij afgedwaald. En samen zijn zij nutteloos geworden.
Er is niemand die goed doet. Er is er zelfs niet één. Hun keel is een open graf. Met hun tong plegen zij bedrog. Addergif is onder hun lippen.
Hun mond is vol vervloeking en bitterheid. Hun voeten zijn snel om bloed te vergieten. Vernieling en ellende is op hun wegen. En de weg van de vrede hebben zij niet gekend.
De vreze God staat hen niet voor ogen. Wij weten nu dat alles wat de wet zegt, zij dat spreekt onder hen die onder de wet zijn. Opdat elke mond gestopt wordt.
En de hele wereld, Jood en heilend, doen waardig wordt voor God. Daarom zal uit werken van de wet geen vlees voor hem gerechtvaardigd worden. Door de wet is immers kennis van zonde.
Maar nu is zonder de wet gerechtigheid van God geopenbaard. Waarvan door de wet en de profeten is getuigd. Namelijk gerechtigheid van God door het geloof in Jezus Christus.
Tot allen en over allen die geloven. Want er is geen onderscheid. Want alle hebben gezondigd en missen de heerlijkheid van God.
En worden om niet gerechtvaardigd door zijn genade. Door de verlossing in Christus Jezus. We lezen in dit gedeelte dat Paulus aan het einde komt.
En dan sluit hij dit gedeelte af. Opdat elke mond gestopt wordt. En de hele wereld doenwaardig wordt voor God. Wat betekent dat doenwaardig?
In het Grieks wordt er een woordje gebruikt. Wat betekent dat iemand een rechtszaak verloren heeft. Hij ligt onder een oordeel. De rechter heeft de uitspraak uitgesproken. En die zegt. Jij bent schuldig.
Je moet gestraft worden. Kortom. De hele wereld is schuldig voor God. En ze hebben geen weerwoord daarop in te brengen.
Maar waarom? Is de hele wereld schuldig. Want dat is zeker vandaag de dag. De laatste, zeker afgelopen half jaar.
Is het heel erg deze thematiek aan bod gekomen. In het christelijk, in christelijk Nederland. Waarom je hebt het beste theologische boek. Volgens de nacht van de theologie.
Is het einde van de hel van Reinier Sonneveld. En die stelt daarin dat de hel niet bestaat. En daarmee zegt hij dus ook.
Dat dit, wat hier geschreven staat. Ja, wat betekent dat nog eigenlijk? De hele wereld schuldig. Dat doet er eigenlijk niet toe. En ook recent natuurlijk David de Vos.
Die ineens uitsprak. Dat zending en evangelisatie niet meer nodig is. Want immers alle mensen zijn kinderen van God. En het is natuurlijk zo als je bedoelt.
Iedereen is door God geschapen. In dat opzicht is iedereen een kind van God. Maar niet iedereen is een kind van God. De manier dat je ook een relatie met God hebt. Dat je God zoekt.
Dat je je vertrouwen hebt gesteld. En dat je je hele leven hebt overgegeven aan God. En daarom is dit gedeelte zo belangrijk om het goed te begrijpen.
Want die gedachtegaat leeft ook onbewust in heel veel christenen. Waarvan je het niet door zou hebben. Zelf ben ik opgegroeid in een wat meer gevestigde kerk.
En juist omdat het zo groot is. Gaan er soms allerlei ideeën rond. Waarvan als de mensen eens even stil zouden staan. En zich af zouden vragen.
Waarom geloof je het? Waaruit de Bijbel lees je dat? Zouden ze denken. Ja dat staat nergens in de Bijbel. Dus het is zo goed om echt. Dit woord tot je te nemen.
Te laten doordringen ook wat het betekent. Ook als je het zelf ook al heel goed weet. Om even stil te worden. En dit gedeelte tot je door te laten dringen. Ik wil daarom ook echt even rustig nog een keer door dit gedeelte heen gaan.
Door die verse heen. En om dat ook echt door te laten dringen. Om te realiseren wat hier staat. Wat God hier tot ons spreekt.
Begin weer in vers 9. Wat dan wel? Zijn wij voortreffelijker? Beslissen niet. Wij hebben immers zojuist en Joden en Grieken beschuldigd. Dat zij alle onder de zonde zijn.
De MBV die heeft het vanuit het Grieks iets beter vertaald. Die zegt. We zijn onder de macht van de zonde. En dat schrijft Paulus later natuurlijk ook.
Dat we onder de macht van de zonde zijn. We zijn een slaaf van de zonde. Er is een relatie tussen ons en de zonde van natuur. En dat is dat we. De zonde de meester is en wij de slaaf.
Betekent dat wij moeten doen wat de meester zegt. En dat is zondigen. En dat betekent ook dat je geen zeggenschap hebt over jezelf.
Want dat is wat het betekent om slaaf te zijn. Ook in de Romeinse tijd. Een tijd waarin de stad Rome, waar Paulus deze brief aan schrijft. Van de vermoeden historici.
Dat van de 1 miljoen inwoners. 400.000 mensen slaaf waren. Gewoon bijna de helft. Ze begrepen heel goed wat hier zo stond. We zijn onder de macht van de zonde.
En wat is zonde? Nou zonde betekent natuurlijk in zichzelf gewoon. Het doel missen. Maar wat is dat doel dan? Waartoe we geschapen zijn? Het is heel simpel. God verheerlijken.
Door zijn beeld uit te dragen. Dat lezen we al in Genesis 1. Als God zegt en laten wij mens maken naar ons beeld.
Naar onze gelijkenis. En vervolgens ook dat dat beeld ook doorgaat in het heersen over de schepping. Om goed te zorgen voor de schepping.
En wat schrijft Paulus daar namelijk over? Iets eerder. In hoofdstuk 1 vers 25. Vers 25 staat. Zij hebben de waarheid van God vervangen door de leugen.
En het schepsel vereerd en gediend boven de schepper die te prijzen is tot de eeuwigheid. Kortom. Dat prijzen tot de eeuwigheid van de schepper. Hebben we afstand van genomen.
Dat is zonde. Elke zonde die we doen. Betekent dat we de schepper niet eren. Dat we hem niet prijzen die het waard is om te prijzen. Maar waarom zegt Paulus dit?
Dat we onder de zon zijn. Waaruit blijkt dit? Nou daar gaat hij verder op in. Vanaf vers 10. En het is heel belangrijk dat de reden waarom Paulus dit ook zegt dat we onder de zonde zijn.
Is eigenlijk het eerste zinnetje in vers 10 al genoeg. Zoals geschreven staat. God zegt het. Gods woord bevestigt dit. Er is niemand rechtvaardig.
Ook niet één. En als we vers 10 tot en met 12 lezen we eigenlijk over de zondige positie van de mens.
En als we doorgaan. Er is niemand rechtvaardig. En dat wordt zowel bedoeld als in de zin van rechtvaardig als je positie dat je onschuldig bent.
Als ook je wandel. Dat is vanuit het oude testament. Wordt bijna altijd als het woordje rechtvaardig of gerechtigheid gebruikt wordt. Wordt daar niet allereerst mee bedoeld je positie in Christus.
Maar wordt daarmee bedoeld je wandel. Wandel je rechtvaardig oprecht voor de Heer. Er staat er is niemand rechtvaardig. Niemand wandelt zoals de Heer het wil.
Niet één. Er is niemand die verstandig is. Niemand begrijpt het. Er is niemand die God zoekt. Niemand.
Dus zelfs niet de meest vrome Jood. Want Paulus schrijft dit. En daarmee zegt hij het ook over zichzelf. Voordat Christus zichzelf aan hem openbaarde.
Zegt Paulus ook dit over hemzelf. Dat hij ook niet God zoekte. Was een ijveraar van de wet. Maar hij kende God helemaal niet. Hij deed het niet met zijn hart.
En dat is best heftig als je erover nadenkt. Niemand die God zoekt. Dus je kunt een moeder Teresa hebben.
Als zij niet in Christus gelooft. Zoekt ze God helemaal niet. Je kunt een klooster ingaan. En je hele leven apart zetten.
Maar ook dat betekent niet. Dat jij automatisch heilige bent. Dat je een geliefd kind van God bent. Er is niemand die God zoekt.
Alle zijn zij afgedwaald. Weg van God als herder. Weg van de kudde. Samen zijn zij nutteloos geworden.
Goed voor niets. Nutteloos. Zonder nut. En dit is een quote uit Psalm 53 vers 3.
En daarin wordt in het Hebreus het woordje Allah gebruikt. En wat betekent dat? Dat is het woordje voor melk die zuur wordt. Dat wordt ermee bedoeld. Het is goed voor niets.
Dus als melk die zuur wordt. Dat wil je niet. Dus daarom. Op Bijbelse gronden ben ik ook tegen karnemelk. Maar dat is een heel ander verhaal. Nee. Want het is als melk die zuur.
Je gaat dat niet aan je kind zomaar geven. En denkt. Ja drink maar lekker met al die klonten erin. Nee. Je gooit het weg. Gaat Paulus verder.
Er is er niemand. Die goed doet. Er is er zelfs niet één. En dan gaat hij ineens echt over. De zondige acties. Die we doen. De zondige conditie van de mens.
De wandel. Paulus gaat als het ware wat meer inzoomen. Van het algemene weg. En dan zegt hij. Hun keel. Is een open graf.
Dood en verderf komen uit hun keel voort. De woorden die ze zeggen. Brengen niets anders dan dood en verderf teweeg.
Zijn als dood. Met een tong plegen zij bedrog. Denk terug aan de grote misleider. De Satan. Helemaal aan het begin.
Dat is bedrog. Addergif is onder hun lippen. Het woordje voor lippen. Kailos.
Is ook hetzelfde woord voor kus. Dus dan zou ik kunnen zeggen. Een vloed van addergif. Vloeit door hun lippen. Het is heftig toch. Als je erover nadenkt.
Dat elke mens van nature. Dat dit van toepassing is. Hun mond is vol vervloeking.
En bitterheid. Hun voeten. Zijn snel. Om bloed te vergieten. Vernieling en ellende.
Is op hun wegen. En de weg van de vrede. Hebben zij niet gekend. Door het vrede. Met God.
En vrede ook onderling. Want de zonde. De zondeval. Wat bracht dat teweeg? Het bracht scheiding teweeg. Tussen God. En de mens. En mensen onderling.
En dat zie je ook. Dat direct daarna het verhaal van Kain en Abel volgt. Waar een kabel Abel doodslaat. Dus scheiding ook tussen mensen onderling. De weg van de vrede. Hebben ze dus niet. Gekend.
Dan komen we in vers 18. En dat is. Een samenvatting. De vreze God. Staat hun niet. Voor. Ogen. Allemaal.
Zijn we. Toen waardig. Liggen we onder Gods. Oordeel. Zijn. Niets. Goeds. In ons. Iedereen.
Zit in hetzelfde schuitje. Dan moet je erover nadenken. Dat. Het niet uitmaakt. Of je. De ergste. Serie. Moordenaar pakt. Of.
De meest. Vrome. Refo. Het maakt er allemaal niet uit. Waarom. Iedereen. ligt onder Gods. Oordeel. Iedereen.
Is het waardig om. Gedoemd te worden. Doen waardig. Het is zo belangrijk. Om dit tot je laten doordringen.
Want nu. Gaan we doorlezen. Wij weten nu. Dat alles wat de wet zegt. Zij dat spreekt tot hen. Die onder de wet zijn. Omdat elke mond. Van jood en heide.
Gestopt wordt. En de hele wereld. Doen waardig wordt. Voor God. Daarom. Zal uit de werk van de wet. Geen vlees. Voor hem. Gerechtvaardig worden.
Door de wet. Is immers kennis. Van zonde. Iedereen. Heeft een doel gemist. Iedereen. Heeft kort geschoten. Iedereen.
Ligt onder Gods oordeel. Lezen we door. En dan schrijft Paulus ineens. Maar. Nu. Maar nu.
Is er zonder de wet. Gerechtigheid van God. Geopenbaard. Waarvan door de wet. En de profeten. Is. Getuigd. Naast dat de toren van God.
Is geopenbaard. Over alle goddeloosheid. En ongerechtigheid. Van de mensen. Romeinen 1. Vers 18. Is ook de gerechtigheid. Van God geopenbaard. Uit de hemel.
Dat is. Onderdeel van Gods. Ontferming. Want ook al hebben we het helemaal. Verknald. Als mensen.
Niemand verdient het. Om tot hem te komen. Ondanks dat. Ontfermt God zich over ons.
Ondanks dat. Heeft hij zijn zoon gegeven. Romeinen 5. Vers 8. Zegt. God echter bevestigt zijn liefde voor ons. Daarin. Dat Christus. Voor ons gestorven is.
Toen wij nog. Zondaars waren. Zijn gerechtheid betekent. Dat we gerechtvaardigd worden. Dat onze positie. Veranderd wordt.
Er is vrijspraak. We worden onschuldig. verklaard. Ondanks. Dat. Wat we ook gedaan hebben. In onszelf. Dat niks daarvan. Op God gericht was.
Alles was gericht. Ons eigen. Hagje te redden. Alleen maar op onszelf. Gericht. Leven we verder. Vers 23. Want.
Alle. Hebben. Gezondigd. En. Missen. De heerlijkheid. Van God. En worden. Om niet.
Gerechtvaardigd. Door zijn genade. Door de verlossing. In Christus Jezus. Om niet. Gerechtvaardigd worden.
Het enige. Wat voor ons gevraagd wordt. Is. Om te erkennen. Wie we zijn. Dat wij. Gezondigd hebben.
De heerlijkheid. Van God. Gemist hebben. Dat we de schepper. Onteerd hebben. Het hem niet geprezen hebben. Zoals hij hoorde. Geprezen te worden.
En. Vervolgens ons vertrouwen. Ons geloof. Op hem te stellen. Op het offer wat hij heeft gebracht. Vers 22. Naam gerechtheid van God.
Door het geloof. In Jezus Christus. In Jezus de gezalfde. Die God had uitverkoren. Om naar de wereld af te dalen. Om in het vlees te komen. En die eeuwige straf die wij verdiend hebben.
Te ondergaan op het kruis. Voor elke zonde die wij hebben gedaan. Verdienen we de eeuwige straf.
In Amerika. In het rechtssysteem. Hoor je. Met enige regelmaat. Dat de misdadiger veroordeeld wordt. Tot. Vier keer levenslang. Of. Vijf keer levenslang. En zo hebben wij oneindig veel keer.
Verdienen wij de eeuwige straf. Elke zonde. Verdient eeuwige straf. Waarom? Omdat het gepleegd wordt tegen. Een heilig God. Een volmaakte God.
Hij die alles gemaakt heeft. Die ons gemaakt heeft. Die verzorgt. Dat we hier zo. Nu in onze stoelen kunnen zitten.
God kan ook zo zeggen. Het is genoeg. Maar. We mogen hier gewoon zitten.
Ik mag hier dan gelukkig staan. Maar. We zijn. We mogen hier gewoon zijn. En we mogen God kennen. Het is toch genade. Genade zo oneindig groot.
Dat ik. Dit niet verdien. En dit is ook voor ons. Heel goed om het te beseffen.
Ook als we. Ook als we al. Jezus al wel kennen. Maakt niet uit hoe lang je hem kent. Er komen altijd weer worstelingen in ons leven. En soms zijn er bepaalde zonden.
Die de nek weer opsteek. Waar we maar niet van af kunnen komen. En dat we ons afvragen. Ik heb dit nu al weer gedaan. Ik heb ook heel erg geworsteld met een pornoverslaving.
Ook net nadat ik tot geloof gekomen was. Was het niet bij mij ineens weg. Het is echt een strijd geweest. En elke keer als ik het weer deed.
Dacht ik. Geloof ik nu wel echt. Ben ik wel echt een kind van God. Want een kind van God hoort dit toch helemaal niet te doen. Misschien zit hier ook wel andere die daarmee worstelen.
Of misschien worstelen met hele andere dingen. Maar dan is dit ook zo waardevol om dat goed te begrijpen. Dat we om niet gerechtvaardigd worden.
Om niet. Neemt God ons aan als zijn kinderen. Nogmaals Romeinen 5 vers 8. God heeft zijn liefde voor ons bevestigd en getoond. In Christus.
In Christus dood. Toen wij nog zondaars waren. Toen we hem nog niet kenden. Is Christus al voor ons gestorven. En dan kan je het toch niet anders dan dat je het met Paulus ook meer uitroept.
In Romeinen 8. Wat kan ons nog scheiden van de liefde van Christus. Want die liefde van Christus en van God. Is aan ons geopenbaard. Toen wij nog zondaren waren.
Die hebben we niet verdiend. Het is om niet. En dat is zo mooi om dat te begrijpen. En om jezelf daaraan te herinneren. En ook als je.
Nu juist de laatste periode. Echt een geestelijk hoogtepunt beleefd hebt. Dat je zo vol bent van Jezus. Wat ontzettend mooi is. Is het ook goed om je jezelf continu aan te blijven herinneren.
Want hoe makkelijk is het. Niet. Dat het omslaat in een soort hoogmoed. Van hé met mij gaat het goed. Ja met die. Ik denk dat die gewoon nog niet zo ver is met mij.
Die worstelt nog met allerlei dingen. Nee je hebt die genade die jij gekregen hebt. Het feit dat je überhaupt bestaat. Is alleen maar genade van God. Paulus schrijft in 1 Korinther.
Als je iets ontvangen hebt. Waarom roem je dan in dat wat je ontvangen hebt. Ze hebben het ontvangen uit genade. Dus als ik een cadeau krijg. Kan ik niet zeggen.
Kijk eens naar mij hoe goed ik ben. Dat ik dat cadeau heb aangenomen. Dat zou heel raar zijn om dat te zeggen. Dan denken jullie ook. Wat is dat voor arrogante kwast. En terecht.
Nee. Het is genade. Het is een cadeau. En daarin kan ik alleen maar juist dankbaar zijn. Naar degene die het mij gegeven heeft. Het is zo belangrijk.
Om dit in je achterhoofd te houden. Continuus elke dag jezelf hier aan te herinneren. Het is elke dag. Elk moment van de dag. Waarom? Want dan komen we in Romeinen 12.
Terug. Ik roep hier dan toe op broeders. Door de ontfermingen van God. Door die oneindige genade. Die stroom van zijn liefde.
Om uw lichamen aan God te wijden. Als een levend offer. Heilig en voor God welbehagelijk. Die ontferming kan ons toch alleen maar leiden.
Tot toewijding. Aan God. Zelf over te geven. Om in dat nieuwe verbond te stappen. Of.
Dat verbond juist weer te vernieuwen. Om zelf hier weer. Op aan te spreken. En te zeggen. Heer. Hier ben ik. Vergeef me wat ik heb gedaan.
En ik kom terug aan uw voeten. Mijn voet van het kruis. En ik wil nog. Even iets.
Anders doen. Pak ik heel even erbij. Dat had ik een keer. Zelf geschreven. Had ik niet. Altijd niet in mijn voorbereiding. Helemaal zitten. Kijken of ik hem erbij kan pakken.
Anders moet ik hem uit mijn hoofd doen. Maar ik. Weet ook niet alles uit mijn hoofd. Mag hier wel staan. Maar ik ben ook niet perfect. Ah nee. Ik moet hem uit mijn hoofd doen. Maar goed.
Wat is Romeinen 3? Want er gebeurt nog iets meer. Als we. Geloven. Als we vertrouwen. Het is niet alleen dat God zegt. Wordt vrijgesproken.
Bent onschuldig. Nee. Er gebeurt iets meer. Als we Romeinen 3 pakken. Vanaf vers 9. Wat er gebeurd wordt. Is dat ons hele leven. Getransformeerd gaat worden. En.
Als je vanaf vers 9 gaat lezen. Dit gaat allemaal over. De mens. Die nog. In zichzelf staat. Van nature. In rebellie tegen God.
Zegt hij. Er is niemand rechtvaardig. Ook niet één. Maar wat als je nu is. Alles omdraait. Dat iedereen die gelooft. Rechtvaardig is.
Elk persoon. Iedereen die gelooft. Is verstandig. Je zoekt God. Als je gelooft. Je bent teruggekomen.
Tot. De schepper. En. Je doet goed. Je keel. Is een bron.
Van leven. Met je tong. Breng je zegening. En. De bron van levend water.
Vloeit voort uit. Langs de kust van jouw lippen. Die vloeit eruit voort. Je mond. Is vol zegening.
En dankbaarheid. Je voeten. Zijn snel. Om het evangelie te verkondigen. Herstel. Is op je weg.
Je kent de weg. Van de vrede. De vreze gods. Staat. Je voor ogen. Als ik dit zo voorlees.
Welk is dat je stilstaat bij jezelf. En je afvraagt. Is het ook voor mij van toepassing. Zijn mijn. Is mijn tong. Een bron van zegening.
Is er zegen voor de mensen om mij heen. Is er herstel. Vergeving. Op mijn wegen. Ervaar ik ook.
Dat ik teruggekeerd ben bij die herder. Ben ik ook echt teruggekeerd. en als dat zo is geniet ik daar ook van ben ik daar dankbaar voor het is goed om daar eens heel even stil te worden daar eens over na te denken hoe zit dat bij mij ik zal zo weer verder gaan met de preek neem ik eens even een minuutje voor om daar eens bij stil te staan hoofdstuk 5 vers 1 zegt wij dan gerechtvaardigd uit het geloof hebben vrede bij God door onze Heer Jezus Christus onze positie vrede met hem en als we hier zo over na hebben gedacht over dat gedeelte is van ons een toepassing moeten we ook beseffen als we dat niet gedaan hebben als we te veel op onszelf gefocust zijn toch weer tegen toch ons weer laten leiden door onze eigen begeerte dat we toch maar langer in bed bleven liggen omdat we niet stille tijd wilden houden misschien of misschien dat we toch een uit irritatie hebben gereageerd bij mensen dat we dit beseffen wij dan gerichtvaardigheid te geloven hebben vrede bij God door onze Heer Jezus Christus dat is onderdeel van die ontferming van God en dat leidt ons er ook toe om ons juist weer opnieuw aan God toe te wijden om dat verbond te vernieuwen als we verder lezen in hoofdstuk 5 staat er door hem door Christus Jezus hebben wij ook de toegang verkregen door het geloof tot deze genade waarin wij staan en wij roemen in de hoop op de heerlijkheid van God wij roemen in de hoop op de heerlijkheid van God want dat is ook onderdeel van het goede nieuws het evangelie het evangelie is niet alleen
Jezus is gekomen zodat wij weer in recht zouden kunnen komen staan bij God de Vader dat we een relatie met hem zouden krijgen maar het is ook de toekomst gericht de hoop op de heerlijkheid van God dat als Jezus straks terugkomt dat wij met hem zullen zijn voor eeuwig dat we hem zullen zien zoals hij is dat we veranderd zullen worden naar zijn evenbeeld dat we vernieuwde lichamen zullen krijgen dat we dan niet meer kunnen zondigen Augustinus die had er een mooie mooie woordspeling gemaakt die zei voor de zondeval kon de mens zondigen na de zondeval kon de mens niet niet zondigen dus het enige wat ze konden doen was zondigen nadat je tot geloof gekomen bent kan je niet zondigen kan je niet zondigen kan je de keuze maken om niet te zondigen en straks zullen we niet meer kunnen zondigen en dat is we kunnen nu kunnen nu zondigen we nog en we kunnen de keuze maken om niet te zondigen we kunnen God weer dienen dat we zijn kind zijn maar straks zal die strijd voorbij zijn want het oude is voorbij gegaan en zie alles is nieuw geworden dat is ook het evangelie en dat maakt ook dat we vers 3 kunnen lezen want daar staat in hoofdstuk 5 en dit dient alleen maar wij roemen ook in de verdrukkingen omdat wij weten dat de verdrukking volharding teweeg brengt en de volharding ondervinding en de ondervinding hoop hoop op de heerlijkheid van God en de hoop beschaamt niet waarom beschaamt niet waarom kunnen we daar zeker van zijn omdat de liefde van God in onze harten uitgestoord is door de heilige geest die ons gegeven is en dan komen we weer wat betekent dat dan hoe kan dat want toen wij nog krachteloos waren is Christus op de bestemde tijd voor goddelozen gestorven vers 8
God echter bevestigt zijn liefde voor ons daarin dat Christus voor ons gestorven is toen wij nog zondaars waren zelfs die hoop op de heerkheid alles staat in het teken van het kruis en het kruis beïnvloedt alles moet ons hele leven beïnvloeden moet onze hele theologie beïnvloeden want dat is het enige fundament wat we hebben en daarom schrijft Paulus ook dat als het als Jezus niet gestorven zou zijn en als hij niet opgestaan zou zijn zou ons geloof nutteloos zijn kunnen we beter zeggen laten we eten drinken want morgen leven we niet meer maar dat is niet zo we weten dat hij is opgestaan dat is zo belangrijk en echt een prioriteit om jezelf voor te nemen en eens over na te denken hoe ga ik mezelf hier continu aan herinneren kijk zelf doe ik een opleiding tot leraar godsdienst en ik zit heel veel in de zit daarom ook echt in de theologische wereld en het is heel makkelijk om als je aan het lezen bent je bent je te verdiepen in Gods woord om
Gods woord als een soort werkboek te zien ik heb er ook in gekleurd maar dat is niet omdat ik het als een werkboek zie hoor maar het is zo belangrijk ik heb ook echt ervaren om echt continu elke dag stille tijd te nemen om echt tijd te nemen om mijn hart op God te richten en te herinneren aan het feit dat ik zonder God niets was dat ik de hel verdiende eeuwig van God gescheiden te zijn maar dat God zich over mij heeft ontfermd want als ik dat niet doe dan wordt al die theologie hoe geweldig en behulpzaam dat ook kan zijn om Gods woord te begrijpen blijft alleen maar droge theologie alle kennis vermoeid zoals Prediker dat zegt waarom?
omdat je niets met je hart doet je hart is niet op God gericht je vertrekt je vertrekt niet bij het kruis maar je vertrekt bij jezelf dat geldt ook op andere gebieden van ons leven als je nu je werk gewoon naar werk gaat of je nu vakkenvullen bent of dat je een kantoorbaan hebt waar vertrekt waar vertrek jij op die dag ja van huis maar vertrek je ook van het vaders huis van zijn voeten en op een moment en dat ben ik nog steeds aan het leren en dat zul je er ook nooit uitgeleerd raak op het moment dat je dat doet dan dan zul je ook ervaren en zien dat je veel dankbaarder je werk doet dat het je steeds minder uit gaat maken wat andere mensen van je vinden waarom nou omdat dat er toch helemaal niet doet ik bedoel
Gods genade is zo oneindig groot zijn genade is levensveranderend geweest van een verdorven zondaar naar een gerechtvaardigd heilige in Christus een geliefd kind van God en dan zegt iemand ineens tegen je ja sorry die kleding die vind ik niet zo mooi waar maak je je dan druk om en dat zul je ook echt ervaren en dat zul ik ook durf ik met zekerheid te zeggen dat als je jezelf voorneemt om bij dat kruis te beginnen elke dag dat verandert je ga je steeds meer op Christus lijken zul je steeds meer vreugde vinden in het dienen van God en dat is ook zo mooi dat we deze dienst avondmaal hebben want dit staat natuurlijk volledig aan bij het avondmaal het kruis als ons vertrekpunt als teken van het nieuwe verbond laten we dan ook als we dat dan nuttigen als voornemen ons dat verbond te vernieuwen om te zeggen maak niet uit hoe het is gegaan de laatste tijd ik neem mij voor om elke dag
Christus meer te gaan zoeken al is het maar tien minuutjes een kwartiertje ook dat verandert je en dan zullen we ook uitkomen weer bij Romeinen elf vers 33 ik leef het nog één keer voor o diepte van rijkdom zowel van wijsheid als van kennis van God hoe ondergrondelijk zijn zijn oordelen en onaspeurlijk zijn wegen want wie heeft de gedachten van de heren gekend of wie is zijn raadsman geweest of wie heeft hem eerst iets gegeven en zal hem vergolden worden want uit hem en door hem en tot hem zijn alle dingen hem zei de heerlijkheid tot in eeuwigheid Amen 잘� Bright 데�