Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedenavond allemaal. Wel mooi dat we met zoveel zijn.! Heerlijk om met elkaar samen te komen. Ik kwam redelijk snel op deze tekst.
Maar ik moest ook ergens aan denken wat in de periode van COVID-21 heel erg een hype was op social media. Misschien hebben we het wel meegekregen.
Vacation. Wie kent het? Zijn hand op? Vacation? Dankjewel Heidi. Nou, bij deze. Vacation is nepvakantie.
Vacation. En eigenlijk post je dus bijvoorbeeld oude foto's. Post je weer opnieuw op social media. Of je doet gewoon alsof het jouw vakantiefoto's zijn. Dat telt ook. En die zet je dan op Instagram of Facebook of waar dan ook.
Waarom zou je dat doen, zou je denken? Maar ja, daar heb je twee redenen. Eén is toch mee in sociale verwachtingen te voldoen. Het bleef na over het ook nog wel een beetje doorzudderen. Mensen zeggen, ja, het is best wel lekker als mensen denken dat ik op vakantie ben.
Je komt een beetje onder wat dingen vandaan. Maar het geeft ook indruk. Zoals, joh, die gaat vier keer per jaar op vakantie. Dat gaat lekker. Maar ook een manier om om te gaan met moeilijkheden.
Als je jezelf maar voorhoudt dat je op vakantie bent, zeg maar. Ja, dan kan dat al ontspanning geven. Coping. En er was zelfs een meisje.
Een jonge vrouw, moet ik zeggen. En die heeft daar haar scriptieopdracht van gemaakt. Die zegt, weet je wat ik ga doen? Ik ga gewoon doen alsof ik twee weken in Thailand ben. Alsof, hè? Die heeft gewoon naar Schiphol gegaan.
De ouders hebben haar uitgezwaaid. Ze zei, heel fijne vakantie. En de ouders waren weg. Ze pakten het terrein terug naar huis. Naar Amsterdam. En ze gaat onder de zonnebank. En post foto's van zichzelf.
Dat is lekker bruin aan het worden. Ze gaat naar een thuisrestaurantje. Om foto's te maken. Dit is echt gebeurd. Ik maak geen grap. Dit is echt gebeurd. En ze gaat naar het zwembad. Koopt een snorkel. En een duikbureau. Maakt foto's van zichzelf.
En photoshop dat een beetje. Zodat het er echt uitziet alsof ze aan het snorkelen is. En na twee weken werd ze helemaal gek. Ik kan het niet meer volhouden om iedereen voor de gek te houden. Maar het was wel gelukt.
Iedereen was echt ervan overtuigd dat ze dus in Thailand op vakantie was. Twee weken. En ze zeggen. Wat heeft dat nou met kerst te maken? In eerste instantie niet zoveel. Maar misschien wel met hoe je hier gekomen bent vanavond.
Je zegt. Joh, waarom ben je hier eigenlijk? Is dat om aan sociale verwachtingen te voldoen? Om te zeggen. Ik heb in ieder geval als ik morgen aan het kerstgineen. Kan ik in ieder geval zeggen dat ik in de kerk geweest ben?
En dan wil ik je echt bemoedigen. Wat is het fijn dat je hier bent. Ook al is je motief misschien niet helemaal. Dat je denkt. Nou ja. Maar het is echt heel tof dat je hier bent vanavond.
Dan zijn we echt blij met. We hebben de gebeden dat je hier vanavond zou zijn. En daar genieten we van met elkaar. Je bent meer dan welkom. Job heeft al wat over gezegd.
We hebben ervan gezongen. We zijn hier echt bij elkaar om meer van Jezus te ontmoeten. Misschien heb je wel het geboortekaartje gehad. Zijn naam Emmanuel. We zijn blij en dankbaar met de geboorte van onze redder, Jezus.
En ik hoop dat je hem echt mag ontmoeten vanavond. Op welke manier dan ook. Door de liederen heen. Als we zometeen de Bijbel gaan openen met elkaar. Of misschien. Dat iemand die het zegje zegt.
Dat komt eigenlijk best wel binnen. Voel je welkom. Voel je vrij om iemand aan te spreken als je vragen hebt. De Bijbel kan best wel wat vragen hebben. Dus stel je vragen als je vragen hebt naar de dienst.
En daar wil ik mee beginnen. Ik wil met jullie de Bijbel openen. Bij Jezaja. Jezaja hoofdstuk 9. We hebben daar net al van gezongen.
Het is heel kort hoor. Ik lees twee versen maar. Om niet jullie aandacht er een beetje bij te houden vanavond. In de Bijbel is de profeet Jezaja.
Hij leefde ongeveer 700 jaar voordat de heer Jezus geboren werd. Best wel relevant om dat te weten. 700 jaar. Dat is echt een lange periode. En hij schrijft het volgende.
In Jezaja hoofdstuk 9. Daar staat in vers 5. Want een kind is ons geboren. Een zoon is ons gegeven. En de heerschappij rust op zijn schouder.
En men noemt zijn naam. Er komen er best wel wat bijondere namen. Wonderlijk. Raadsman. Sterke God. Ewige Vader.
Vredevorst. En er achteraan staat in vers 6. Aan de uitbreiding van deze heerschappij. En aan de vrede zal geen einde komen. Op de troon van David.
En over zijn koninkrijk. Om het te grondvesten en het te ondersteunen. Door recht en gerechtigheid. Van nu aan tot in eeuwigheid. De na-ijver van de heren.
Van de legermachten. Zal dit doen. Hij zal ervoor zorgen dat het ook echt gebeurt. Vanavond wil ik met jullie kijken.
Naar het kind dat is geboren. En naar de zoon die ons is gegeven. Wie is hij? Over wie gaat dit? Misschien dat de meeste van jullie dat al wel weten.
Wie is hij? En wat bewoog hem? Om zijn plaats in de hemel. Te verlaten om op aarde te komen wonen. Waarom deed hij dat? En wat zegt dat over hem?
Maar ook wat betekent dat voor ons? Wat vraagt dat van ons? Vraagt dat überhaupt iets van ons? Ik wil met jullie aan de hand van drie punten.
Drie. Sorry, drie. Aanstippen. Dat is. Eén is het kind. Gaan we over nadenken. Wie is dat kind? En twee. Wat is zijn naam? En dan de derde is onze reactie.
Wat vraagt dat dan van ons? We moeten eerst maar eens ontdekken. Over wie Jezaja schrijft. Nou. De meeste mensen zijn het er best wel over eens. Zowel Joden als Christenen.
Door de eeuwen heen. Dat dit over de beloofde verlosser voor Israël moet gaan. Vanaf het begin van de Bijbel wordt er een verlosser beloofd. Al vanaf het allereerste begin.
Zijn God er zal een verlosser komen. Nou. Daar is iedereen wat er over eens. Dat het over de beloofde verlosser moet gaan. Nou. Vanuit de Joodse geleerden.
Die zeggen. Ja. Koning Hiskia. Historische koning van Israël. Koning Hiskia. Die voldoet ook best wel hieraan. Maar. Er zijn toch wel wat mitsen en maren. Want. Ja.
De namen die Jezaja hier geeft aan dat kind. Sterke God. Ewige Vader. Ja. Daar kunnen ze toch niet zoveel mee. Dat Hiskia dat ingevuld zou hebben. Dus er zit een belofte achter.
Van die beloofde verlosser. En eigenlijk is deze tekst ook vanaf de eerste christenen. Vanaf de eerste eeuw toegepast op Jezus Christus.
Wat hij voldoet volledig aan deze profetie. We zien dat hij God is. Deze tekst is een bewijs. Een sterk argument. Dat Jezus niet zomaar een wijs iemand was.
Of een inspirerend persoon. Maar dat hij werkelijk God is. En dat hij een kind werd. En dat hij de redder is. Die God vanaf het begin beloofd heeft.
En ik heb me echt afgevraagd. Toen ik hiermee bezig was. En over nadenken. Hoe moet dat voor Jezus geweest zijn? Hoe moet dat voor hem geweest zijn? Jezus. Hij was in de hemel.
We hebben allemaal een beeld bij hoe het in de hemel is. Dat is anders dan hier toch? En hij was volledig God. Jezus is God.
Hij is de schepper van alle dingen. Wij mensen zijn door hem gemaakt. Hij heeft de engelen gemaakt. En hij heeft alles gemaakt. Wat we om ons heen zien.
Zelfs de grondstoffen voor dit mooie dingetje. Kansel. Alles heeft hij gemaakt. Alles. En alles wat hij gemaakt heeft.
Dat behoort hem toe. Het is van hem. Jezus was er altijd. En hij werd aanbeden. En hij werd geëerd door een ontelbare menigte van engelen. En die engelen roepen constant naar elkaar.
Als we Jezaja een klein stukje terugbladeren. Dan zien we daar dat Jezaja iets meemaakt. Dat is onvoorstelbaar. En hij ziet daar engelen. Die roepen heilig, heilig, heilig is de Heer.
De God van de legermachten. Heel de aarde is vol van zijn heerlijkheid. En ze roepen dat naar elkaar heen en weer. En heen en weer. En dat doen ze voor Jezus. Want hij is God. En hij heeft de controle over alle dingen.
Alles is van hem. Hij heeft alles gemaakt. Ieder schepsel. Jij en ik zoals we hier vanavond zijn. Alles is van hem. Maar hij koos ervoor.
Om vanuit daar. Hier. Geboren te worden. In deze wereld. Die keel is.
En donker. En zo vaak liefdeloos. Dat is absurd. Toch? Dat is waanzin. Jezus heeft de kracht.
Hij heeft de macht. Hij heeft de autoriteit. Om te beslissen wat hij wil. Jezus kan gewoon op aarde komen. En dan zegt. Er is iemand nieuw. Ik ben Jezus.
En ik eis alle macht op. En het zou gebeuren. Want hij heeft die macht. En die autoriteit. Om dat te doen. Het is geen discussie. Hij is God. Hij bepaalt dat gewoon.
Maar dat doet hij niet. Hij zegt. Jezus heeft geprofiteerd. Een zoon is ons geboren. Een kind is ons geboren. Een kind. Hulpeloos.
En afhankelijk van zijn moeder. God zelf. Maar waarom deed hij dat? Waarom? Ik heb er drie.
Er zijn er nog wel meer. Maar in elk geval drie. De eerste is best wel voor de hand liggen. Maar dan kunnen we er een beetje rustig in komen. De eerste is. De profetieën moesten vervuld worden. Waarom?
Nou. Als Jezaja dit ruim 700 jaar schrijft. Voordat Jezus geboren werd. En het gebeurt ook nog. Dan laat God daarmee zijn trouw zien.
En zijn macht. En zijn autoriteit. Verderop in Jezaja. Jezaja of succes en veertig. Daar staat. Ik ben God. En er is geen als ik.
Die vanaf het begin verkondigt. Dat het einde zal zijn. En van oudsher. De dingen die nog niet plaatsgevonden hebben. Het moest zo gebeuren.
Jezus moest als kind geboren worden. Waarom? Omdat het 700 jaar daarvoor. In elk geval. Al voorzegd was. En hiermee laat God zien dat hij trouw is.
Hij doet wat hij belooft. Het duurt misschien 700 jaar. Maar het gebeurt. Hij is trouw. En hij is machtig om te doen. Wat hij heeft beloofd.
Want hij zegt. Vanaf het begin. Wat het einde zal zijn. Er zijn geen verrassingen voor God. Alleen dat is al een. Geweldige bemoediging voor je vanavond.
Het tweede. Waarom Jezus als kind geboren moest worden. We lezen dat in Hebreën. In het Nieuwe Testament.
Daar staat. Jezus moest in alles gelijk aan ons worden. Daarom moest Jezus. In een andere Bijbelvertaling staat. Daarom moest Jezus in alles helemaal gelijk worden aan de mensen.
Alleen zo kon hij een trouwe hoge priester worden voor God. Een hoge priester die de mensen helemaal begrijpt. En zo kon hij de mensen hun ongehoorzaamheid aan God vergeven.
Jezus moest in alles gelijk worden aan ons. Als kind geboren worden. Opgroeien. Om met ons mee te kunnen voelen. Om ons tot hulp te kunnen zijn.
Ik moest daar aan denken. Als een van onze kinderen zegt. Jo, pap, ik heb vandaag echt geen zin om naar school te gaan. Dan snap ik dat. Ik weet hoe het is om op school te zitten. Dan zeg ik.
Ik snap dat je geen zin hebt. Maar je moet toch gaan. Omdat je er zelf doorheen bent gegaan. Weet je hoe het is. En zo kan Jezus met ons meevoelen.
En ons helpen. Omdat hij alles heeft meegemaakt. Waar wij doorheen zijn gegaan. Jezus toen hij net geboren was. Moest hij vluchten. Voor zijn leven.
Met zijn oude en met zijn ouders. Hij kende rouw. Hij kende angst. Hij kende verdriet. Hij is verraden. En vernederd. Hij is gemarteld.
En zelfs gedood. En hij is God. Hij had dat allemaal niet hoeven doen. Hij had dat allemaal niet hoeven doen. Want hij is God. Hij was ons niks verplicht in die zin.
Maar hij werd als een kind. Om ons tot hulp te kunnen zijn. Dat is een geweldige God. Het derde is.
Jezus moest op dezelfde manier als wij verzocht worden in alle dingen. Naast dat hij in alles gelijk aan ons moest worden. Moest jij ook op diezelfde reden verzocht, beproefd, getest worden.
Als jij en ik. Of hij zonde zou doen. Ja of nee. Bij ons is dat geen vraag. Bij mij niet in elk geval.
Koning David schrijft in Psalm 51. Zelfs. Ik ben in ongerechtigheid geboren. Dat herken ik wel bij mezelf. Misschien jij ook wel.
Dan zeg je. Dat is helemaal geen leuke boosstap met kerst. Dat klopt misschien. Maar het komt goed. Het komt goed. Een mens is vanaf een geboorte een zonder.
Kijk maar naar je eigen leven als je eerlijk bent. We zijn allemaal familie van Adam. We kunnen hem de hand schudden. We kunnen ons met hem identificeren in die zin.
Hij zondigde tegen God door ongehoorzaam te zijn. En iedereen na hem deed exact hetzelfde. En Jezus ook. Hij moest.
Hij zondigde niet. Maar hij moest op dezelfde manier. Die proef ondergaan. Zou hij zondigen. Ja of nee. En als hij zou zondigen.
Dan was zijn dood aan het kruis. Zinloos geweest. Dan had dat geen waarde gehad. En Jezus is op de proef gesteld.
Keer op keer. Werd hij ondervraagd. Hoe zie je dit? Hoe zie je dat? Hij werd op de proef gesteld door de duivel. Maar zonder te zondigen.
Hij zondigde niet geen enkele keer. Zijn leven was zuiver. Heilig. Compleet volmaakt. En alleen daarom.
Kon hij redding bieden. Voor jou en voor mij. Zijn dood aan het kruis had kracht en betekenis. Omdat hij volmaakt is. Volledig perfect.
Zonder zonde. Want er was een offer nodig. Voor jou en voor mij. Omdat wij God de rug hadden toegekeerd. Misschien wel hebben toegekeerd. En Jezus bracht het offer.
Door te sterven aan het kruis. En na drie dagen op te staan uit de dood. En hij is teruggegaan naar de hemel. En hij heeft daar plaats genomen.
Op zijn troon. Maar daarvoor moest hij eerst als baby geboren worden. Om op dezelfde manier. Als jij en ik.
Verzocht te worden. In alle dingen. Maar hij. Zondigde niet. Ja. Dus Jezus schrijft niet zomaar over een kind.
Dat is duidelijk toch? Het gaat niet zomaar over een kind. Nu we weten wie het kind is. En waarom hij geboren werd. Gaan we kijken naar zijn naam.
Wat is zijn naam? Want het kind krijgt ook niet echt standaard. Namen mee. Die je zou verwachten voor een kind. We hebben onze kinderen anders genoemd. In elk geval. Vijf namen worden aan Jezus gegeven.
Met een bijzondere betekenis. Ik ga ze heel kort door. Zijn naam is. Wonderlijk. Er is wat discussie. Of dat nou om één naam gaat.
Of twee. Of het in één keer wonderlijke raadsman is. Of wonderbaar. Een raadsman. Ik heb het voor nu bij wonderlijk gehouden. En zo meteen raadsman.
Omdat we dat nou al eenmaal gelezen hebben. Maar wonderlijk duidt op iemand. Die dingen doet. Die naar menselijke maatstaven onmogelijk zijn. Wonderlijk.
Als de engel Gabriel bij Maria komt. Zegt Maria. Je bent zwanger. Zegt Maria. Nee. Dat meen je niet. Dat kan niet. Ik ben helemaal niet getrouwd.
Ik heb geen gemeenschap gehad met de man. Hoe kan ik nou zwanger zijn? En de engel zegt tegen haar. Bij God. Zijn alle dingen mogelijk.
Bij God. Is geen ding onmogelijk. Dingen die bij mensen onmogelijk zijn. Die zijn bij God mogelijk. Voor hem is niks te wonderlijk. Waarom? Zijn naam is wonderlijk.
Het is zijn identiteit. Het is wie hij is. Hij is wonderlijk. En zijn naam is ook raadsman. Bij mensen hebben we raad nodig. Advies.
Wijsheid. Om goede keuzes te maken. En beslissingen. God niet. God niet. In Romeinen. In het Nieuwe Testament. In Romeinen stuk 11. Daar staat een retorische vraag.
Wie heeft de gedachten van de heren gekend. En wie is zijn raadsman geweest? Het antwoord is natuurlijk niemand. Niemand is Gods raadsman geweest.
God bezit alle wijsheid. Al het inzicht. Al het verstand. En weet je nou het wonderlijk. Hij deelt dat nog graag uit ook. Deelde Bijbel staat vol met goede raad.
Van deze wonderbare raadsman. Het is echt bijzonder dat Jezus een raadsman is. Ook omdat hij ons kent. Want hij weet precies wat je nodig hebt.
Net als waarom hij een kind werd. Kan hij je ook goede raad geven. Omdat hij weet waar je doorheen gaat. En hij wil je iedere dag. Wil hij jouw raadsman zijn.
Je hoeft hem maar om te vragen. In geloof en in vertrouwen. Of hij je goede raad wil geven. Zijn naam is dus wonderlijk. En zijn naam is raadsman. Maar hij is ook een sterke God.
Een baby met de naam sterke God. Het verraad zijn identiteit. Hij is God. Letterlijk staat daar in het Hebraeus.
Staat daar de naam El Gibor. Ik weet niet of ik het goed uitspreek. Maar de naam wordt op dezezelfde manier. Op hele andere plaatsen in de Bijbel.
Gebruikt voor God de Heren. El Gibor. Sterke God. Het is een naam van God zelf. Het is een sterk argument dat Jezus God is.
En dat wordt ook duidelijk. In zijn leven op aarde. De wonderen die hij doet. Hij geneest zieken. Hij geeft blinden hun zicht terug. Hij looft op het water. En hij staat op uit de dood.
Hij is een sterke God. Als vierde. Hij is ook nog een eeuwige vader. Mocht je nog twijfels hebben dat deze baby God is. Dan kan het hier nu van tafel.
Wat hij is. Hij is een eeuwige vader. Hij was er altijd al. En hij zal er altijd zijn. Hij heeft geen begin en geen eind. Snap je dat?
Ik niet. God heeft geen begin en geen eind. Hij is eeuwig. En hij is een vader. Hij wil in relatie met ons staan.
Hij wil niet een God zijn van veraf. Maar een God van dichtbij. Hij wil een vader zijn. En misschien zeg je. Ja, de term vader, daar kan ik eigenlijk niet zoveel mee.
Ik heb niet zulke lekkere associaties met mijn vader. Dat kan. In de gebrokenheid waarin we leven iedere dag. Maar God daarentegen is alles wat je ooit gemist hebt in je vader.
Hij is zoveel beter. Hij is zoveel liefdevoller dan we ooit kunnen bedenken. Hij is een eeuwige vader. Als laatste krijgt deze bijzondere baby de naam Vredevorst.
Het wijst naar de koning van de vrede. Een koning die vrede zal brengen. God had dat beloofd aan koning David. Hij zei, op een dag zal er rust en vrede zijn in je land.
En dat zal voor eeuwig zijn. En Jezaja die herhaalt dat als het ware. We hebben dat gelezen. Hij omschrijft niet alleen dat hij vrede brengt.
Maar ook nog eens dat er geen einde zal komen aan die vrede. Dan ben je misschien scherp vanavond. Dan zeg je, als dit over Jezus gaat. Hoe zit het dan met die vrede?
Waar blijft dat dan als hij gekomen is? En die vrede eeuwig is. En er geen einde zal komen. Hoe zit dat? Dan heb je nog een terechte vraag ook.
Wij zien nu nog niet dat Jezus een eeuwigdurende vrede gebracht heeft. Niet letterlijk op aarde nog. Maar wel dat hij vrede bracht tussen God en tussen mensen die in zijn naam geloven.
Als je Jezus beleidt als je Heer. Dan is er vrede. Tussen jou. En tussen God. En we zijn ervan overtuigd.
Ik ben ervan overtuigd. Dat Jezus nog een keer zal komen. En dan neemt hij die vrede zeker met zich mee. Hij is de vrede. Hij is de vredevorst.
En spoedig zal hij komen. En zal hij vrede brengen hier op aarde. Letterlijk. Echt waar. Het zal gebeuren. Waarom? Omdat dit kind ook geboren is.
Na 700 jaar weten we dat God trouw is. Dat hij doet wat hij belooft. En God belooft ook. Die vrede zal er komen. God u bent trouw. We weten dat het zal gebeuren.
Dat die vrede echt zal komen. Wat een tijd zal dat zijn. Oké. Als we gezien hebben wie dit kind is. En wat zijn naam betekent.
Zeg je oké. Wat moet ik ermee? Want als deze profetie werkelijk over Jezus gaat. Daar kunnen we eigenlijk niet omheen. Dan betekent het dat Jezus God is.
En als dat waar is. Dan heeft God ons een waanzinnig cadeau gegeven. Namelijk zichzelf. God gaf zijn zoon.
Jezus Christus. En daarmee gaf hij als het ware de hemel leeg. Jezus had een heerlijke plaats in de hemel.
Maar hij gaf zichzelf aan ons. Misschien zeg je. Ja dat wist ik al. Kom. Kom al. Kom leven in de kerk.
Ik weet wat kerst betekent. En dat dit over Jezus gaat. Dat wist ik allemaal al. Maar dan wil ik je een vraag stellen. Leef je daar ook naar?
Ik moest er net nog aan denken. Stel je voor. Ik ga al. Ik ben dertig. Ik ga al tien jaar naar de kapper. Iedere maand. Iedere maand.
Eén keer per maand ga ik naar de kapper. Al tien jaar lang. Maar ondertussen groeit mijn haar tot hier. Ik zeg.
Wat doe je eigenlijk bij die kapper? Ja. Gewoon koffie drinken. Beetje babbeltje maken. Ja. Zeg nu ook je haar moeten laten knippen dan.
Zeg je. Ja. Misschien wel. Maar hoe dan? Ik weet niet. Ik weet niet. Hoe. Is dat wel voor mij als ik bij die kapper kom? Kan die kapper wel mijn haar knippen? Ja. Ik denk het wel.
Er komen heel veel mensen. Iedere dag. Komt mensen hun haar laten knippen. Ik denk dat je gewoon een kapper kan vragen. Kapper. Kun je mijn haar knippen? Zo.
Ja. Hoe zit je hier vanavond? Misschien kom je hier je hele leven. Hier in deze kerk. Of in een andere kerk. Maar is je geestelijke haar al geknipt.
Heb je aan God gevraagd. Heer. Mag ik voor u leven? Zeg je. Maar hoe dan? Ja. Je moet het gewoon vragen. Heer. Wilt u.
Wilt u het doen? Ik weet niet hoe. Ik ben zelf ook geen kapper. Ik knippen ook niet zelf maar. Maar hij is machtig om het te doen. Ben je.
Leef je ernaar. Als je weet dat dit over Jezus gaat. Als je weet dat kerst over Christus gaat. Als je je hele leven al in de kerk komt. Of misschien voor het eerst vandaag.
Maakt geen klap uit. Maar ken je Jezus. En leef je ernaar dat je hem kent. Want Jezus groeide op.
Hij werd volwassen. Hij bleef geen kind. Hij deed wonderen en hij tekende. En uiteindelijk werd hij aan het kruis geslagen. Het was de doodstraf voor de zoon van God.
Waarom? We hebben het gezien niet vanwege zijn eigen overtreding. Want die had hij niet. Maar vanwege die van jou en die van mij. Maar God zij dank.
Dat we zelf niet die straf hoefden te dragen. Want aan het kruis. Laat God zien hoe oneindig veel hij van ons houdt.
Hij kwam als een baby. Hij stierf aan een kruis. Om onze overtredingen. En hij stond op uit de dood. En op een dag.
Zal elke knie. Zich buigen voor hem. Je zag net in die video. Aan het begin. Misschien zag je het gezien toen je binnenkwam. Die herders. Die knielden neer voor Jezus als baby.
Toen Jezus een jaar oud was. Kwamen die wijzen uit het oosten. En zij knielden neer. Voor Jezus. En hij gaven heel hun hebben en houden.
Alles wat ze mee hadden genomen. Gaven ze aan Jezus. En ze knielden voor hem neer. Mijn vraag aan jou vanavond is. Heb jij al geknieeld voor hem?
Ken je Jezus al? Op deze manier. Zijn naam is wonderlijk. Hij is een raadsman. Hij is een sterke God. En een eeuwige vader. Hij is een vredevorst.
Hij zegt. Dat heb ik eigenlijk nog nooit gedaan. Zijn eens moet de eerste keer zijn. Dan smeek ik je namens Jezus Christus.
Laat je met God verzoenen. Zorg ervoor dat die relatie tussen jou en tussen je maker weer hersteld wordt. Want vanaf zijn kant is al het werk gedaan.
Ik heb geen beter kerstkadeau voor je dan deze boodschap. En ik hoop dat je het cadeau wilt aannemen.
Er is geen beter cadeau te krijgen. Ik wil je echt vragen. Als je hiervoor vanavond weggaat en zegt.
Ja, ik merk toch dat het een beetje onrustig wordt. Zeg, ga alsjeblieft niet weg. Voordat je al je vragen gesteld hebt. Spreek iemand van ons aan.
Zeg, kom je hier vaker. Zorg dat het niet al te onmiddellijk wordt. Maar iedereen is bereid om je dit uit te leggen. Spreek iemand aan om mee in gesprek te gaan.
Om voor te laten bidden. Want Jezus kwam als kind. Ook voor jou. Amen. ***