Persoonlijke omgang met God

Spreker

Job S

Date
Dec. 21, 2025
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen broers en zissen. Ik denk aan Immanuel, het licht dat we zojuist hebben gezongen. Ja, mee te geven waar kerst eigenlijk ten diepste over gaat.

God bij ons is gekomen. En dat is een hele vruchtbare actie geweest, om het zo maar te zeggen. Het was heel mooi. We werden ook zelfder echt wel door bemoedigd dat er zoveel ook meekwamen.

En we hele mooie gesprekken mochten voeren. Dus daar moest ik aan denken. En daar gaan we eigenlijk deze morgen ook over spreken. God met ons.

Fijn om hier weer te zijn, zo aan het einde van het jaar in de adventsperiode. Ik hoop dat het ook goed met jullie gaat. En dat jullie ook verwachtend mogen uitzien dat wat komen gaat.

Want over enkele dagen is het zover. Dat is al genoemd. Dan is het kerst. En dan mogen we de komst van onze Heer Jezus Christus vieren. De Zoon van God die mens werd.

We mogen samen dankbaar vieren dat God heel dichtbij is gekomen door zijn Zoon naar deze aarde te sturen. God is heel dichtbij gekomen.

Dat is afgelopen weken ongetwijfeld ook aan bod gekomen in de predikie hier. En dat zal ook tijdens de kerstdienst de kern van de boodschap zijn die zal klinken. En uiteraard ook waarom God door zijn Zoon op deze aarde moest komen.

Maar ik wil deze morgen meer stilstaan bij de vraag hoe dichtbij laten we hem eigenlijk komen in ons eigen leven. Dus God is heel dichtbij gekomen door zijn Zoon naar deze aarde te sturen.

Daar staan we bij stil deze periode, deze adventsperiode. Maar hoe dichtbij laten we hem eigenlijk komen in je eigen leven. God verlangt naar een intieme persoonlijke omgang.

Een intieme persoonlijke omgang met zijn kinderen zoals we hier mogen zitten. En hij verheugt zich daar ook in. En hij verlangt erna dat wij ook leren om dichtbij hem te zijn. En in hem te verblijven, in zijn nabijheid te verkeren.

Hij verlangt naar die persoonlijke omgang met zijn kinderen. En dat is waar ik het deze morgen met jullie over wil hebben. Over een persoonlijke omgang met God.

En ik wil erbij de focus leggen op, hoe we dat vaak dan zo noemen, de stille tijd van een christen. Het zal een thematische preek worden. Dus we gaan deze morgen naar verschillende bijbelgedeelten kijken.

En jullie mogen alvast het eerste gedeelte erbij pakken. Psalm 63. Psalm 63. En terwijl je dat opzoekt, is het goed om jezelf vooraf ook de vraag te stellen.

Welk beeld roept die persoonlijke omgang bij jou op? Dus waar moet je aan denken als we spreken over persoonlijke omgang met de heren? Denk je dan aan een intense vreugde?

Word je er helemaal blij van? Geniet je ervan? Of voelt die omgang met God, tijd met hem doorbrengen, juist meer als een verplichting?

Als je eerlijk bent? Moet je denken aan een gevoel van frustratie? Dat het niet helemaal is zoals je zo graag zou willen.

Of misschien wel een kragend schuldgevoel. Waar moet jij aan denken? Welke gedachten roept die persoonlijke omgang met God bij jou op? Als we daarover nadenken.

Probeer daar eens antwoord op te geven voor jezelf. Nou, als ik eerlijk ben en ik daar persoonlijk antwoord op zou moeten geven, dan denk ik toch wel een beetje aan een mix van dat alles.

Een mix van vreugde. Volgens mij ook wel een beetje een verplichting. Wat frustratie af en toe. En heel soms ook nog wel eens een schildgevoel.

Als ik eerlijk mag zijn. En wat dat betreft voel ik me ook niet per se de juiste persoon om hier vanochtend met jullie over te spreken. Want ik ben zelf erin ook nog regelmatig zoekende.

Van hoe geef je nou die geestelijke omgang, die persoonlijke omgang, ja, vorm in je leven? Ik ben erin nog onderweg en ik zal er later ook nog wat over vertellen. Maar ik geloof wel dat we daarin samen mogen zoeken en samen mogen optrekken.

Waarbij mijn grote verlangen is dat we enthousiast mogen raken van die persoonlijke omgang met de Heren. Van die intimiteit met onze Vader. En dat we elkaar erin ook mogen aanvuren en bemoedigen ook deze morgen.

Als ik lees over de geloofselden die voor ons een voorbeeld zijn in de Bijbel, maar ook later in biografieën die zijn geschreven. Dan lees ik over hun persoonlijke, vertrouwelijke en geestelijke omgang met God.

Zij verbleven echt in zijn nabijheid. En ik hoop dat we deze morgen daar iets van mogen proeven. Dat we ook voor het nieuwe jaar dat voor ons ligt met dat verlangen naar God toe mogen gaan.

Om God echt te leren kennen en hem te ontmoeten. Door zijn woord en in gebed. Dat we die omgang met de Heren mogen blijven vasthouden. Of juist misschien wel opnieuw mogen ontdekken.

We gaan deze morgen naar drie dingen kijken. Allereerst gaan we kijken naar het verlangen van David in die persoonlijke omgang met de Heren. Dan gaan we kijken naar de moeite van Marta.

Je zou kunnen zeggen de weerbarstige praktijk. En we sluiten af met wat praktische lessen uit het leven van Mozes. Dus het verlangen, de moeite en wat praktische lessen.

Allereerst dus het verlangen. En ik hoop dat jullie Psalm 63 inmiddels hebben kunnen vinden. We lezen daaruit de eerste negen versen. En daar staat het volgende.

Een psalm van David toen hij in de woestijn van Juda was. O God, u bent mijn God. U zoek ik vroeg in de morgen. Mijn ziel dorst naar u.

Mijn lichaam verlangt naar u. In een land dor en dorstig zonder water. Zo heb ik u in het heiligdom aanschouwd. Uw macht en uw heerlijkheid gezien.

Uw goede tierenheid is immers beter dan het leven. Daarom zullen mijn lippen u prijzen. Zo zal ik u loven in mijn leven. In uw naam zal ik mijn handen opheffen.

Mijn ziel zal als met vet en overvloed verzadigd worden. Mijn mond zal roemen met vrolijk zingende lippen. Wanneer ik aan u denk op mijn bed over uw pijns in de nacht waken.

Voorzeker. U bent een helper voor mij geweest. Onder de schaduw van uw vleugels zal ik vrolijk zingen. Mijn ziel klant zich aan u vast.

Komt achter u aan en uw rechterhand ondersteunt mij. Nou, tot zover even de eerste negen versen. David is een man naar Gods hart.

Zo wordt hij vaak genoemd. We kennen zijn leven. Hij is flink in de fout gegaan. Maar ondanks zijn grote fouten en zijn ernstige zonden.

Wordt zijn leven juist ook gekend. Door een diep en een oprecht verlangen. Naar God. David was iemand die God boven alles verlangde.

En dat zien we ook terug in deze psalm. We lezen over zijn verlangen naar God. En zoals we hebben kunnen lezen in vers 1. Heeft David deze psalm opgeschreven.

In de woestijn van Juda. Dat was waarschijnlijk in de periode geweest dat hij op de vlucht was. Voor zijn zoon Absalom. Zijn zoon wilde hem namelijk om het leven brengen. Dus David verkeerde echt in grote onzekerheid.

Zijn leven werd letterlijk bedreigd. En tijdens die moeilijke omstandigheden. Tenminste van de woestijn. Waar het door en droog is. Waar het echt een beproeving is om staanen te blijven.

En ook om God te vertrouwen. Tijdens die periode. Heeft hij deze psalm geschreven. En je proeft zijn verlangen naar God. Het spat er gewoon.

Van af. Hij zegt in vers 2. Je leest hier echt over zijn intense verlangen naar God.

Bijna een honger naar de Heere zou je kunnen zeggen. Zijn dorst naar God is als het ware een geestelijke weerspiegeling. Van de woestijn waar hij op dat moment was.

Een land door en dorstig. Zonder water. En zo dorstte David ook naar God. In vers 3 spreekt David over het verleden. Hij schrijft.

U heb ik in het heiligdom aanschouwd. En daar heb ik uw macht en uw heerlijkheid gezien. En wat hij hier doet. Hij denkt terug aan die vreugdevolle herinneringen. Van zijn ontmoetingen met God in het heiligdom.

Binnen de muren van Jeruzalem. Hij is daar naar binnen gegaan. Om God te aanbidden. En God te ontmoeten. En daar heeft hij echt God mogen aanschouwen. Mogen ontmoeten.

En van zijn heerlijkheid mogen proeven. En die omgang is David niet vergeten. Sterker nog. Hij verlangt weer terug naar dat moment.

Naar die omgang met God. Zoals hij dat destijds ook heeft mogen meemaken. En in de versen die volgen zie je hoe David dat met zijn hele wezen. Met zijn ziel. Met zijn lichaam.

Zijn hele bestaan. Ja ook kenbaar maakt. Bij zijn hemelse vader. Kijk maar met me mee. Hij prijst God met zijn lippen in vers 4. Hij looft God met zijn tong en heft zijn handen op in vers 5.

Zijn ziel verlangt naar God en hij roemt God met zijn mond in vers 6. En dat van vroeg in de morgen. Zie vers 2. Tot laat in de avond.

Zie vers 7. Al die tijd is David met God bezig. Zijn gedachten gaan naar God uit.

We lezen in vers 9 dat zijn ziel zich vastklampt aan God. Wat een intens verlangen heeft David naar zijn hemelse vader. En toen ik dit las werd ik er eigenlijk gewoon een beetje stil van eigenlijk.

Zo mooi om dit te zien en te lezen. David die had gedronken van de bron van het levende water.

En hij kreeg als het ware de smaak te pakken. En verlangde te midden van zijn omstandigheden. Te midden van zijn lijden. Maar naar één ding. Of beter gezegd.

Naar één iemand. Namelijk. God de Vader. Ik zou willen zeggen. Herken je dat? Herken je dat verlangen.

Naar God. In je eigen leven. Mijn vraag deze morgen aan jou is. Heb je iets van Gods heerlijkheid mogen proeven.

In die persoonlijke omgang met je hemelse vader. Door zijn zoon. De Heer Jezus Christus. Ben je bekend met Gods nabijheid in je dagelijkse ontmoeting.

Door zijn woord in gebed en ook in aanbidding. Of is dat eigenlijk al iets van heel lang geleden. Moet je bekennen dat je dat misschien wel een beetje kwijt bent geraakt.

We hebben het over kerst. God is dicht bij ons gekomen. Jezus. Maar hoe is het eigenlijk met jou? Hoe is die liefde voor jou naar Christus?

Dus maar gewoon eerlijk even. Als je hierover nadenkt. Hoe lang is het nou geleden dat je met verlangen tot God bent genaderd? Weet je.

Het doel van persoonlijke omgang met God is bekend worden met je hemelse vader. Hem dagelijks ontmoeten en genieten van zijn aanwezigheid. In vreugde en in blijdschap.

Het doel van de persoonlijke omgang met God is God ontmoeten en te leren over hem. Over wie hij werkelijk is. Het is wandelen met je hemelse vader. En in ons drukken bestaan betekent dat praktisch een dagelijks moment dat apart wordt gezet voor gebed.

En het lezen van Gods woord. We zijn ermee bekend. Het is je gedachten vullen met zijn waarheid en zijn liefde. Het is praten met God door gebed.

En dat God luisteren door zijn woord. Het is God en zijn zoon Jezus bewonderen. En hem danken. En zijn woorden ook met je meedragen.

En hem volgen. Persoonlijke omgang met God is tijd voor God. En ook tijd met God.

En dat is ook iets heel bijzonders. Henk Binnendijk heeft gezegd. Het is de schepper van hemel en aarde. De eeuwige God. Die ons aanbiedt. Om met hem om te gaan.

Een zondig mens. Met een heilig God. Als je erover nadenkt. Dan kan je alleen maar zeggen. Wauw. Hoe bijzonder is dat.

Hoe is met jouw intimiteit. Met God de Vader. Ik moet denken aan een aantal jaar geleden.

2020. Toen alles op slot ging in verband met corona. Mijn wereld werd in één keer een stuk kleiner. Ik was toen 25 jaar oud.

En twee jaar daarvoor in 2018 heb ik bewust de keuze gemaakt voor Jezus. En heb ik me laten dopen. Nou ik vond het ergens fijn. Die rust tijdens de corona. Maar ik merkte ook wel dat mijn geloof had begon te wankelen.

Met name vanwege het wegvallen van de wekelijkse samenkomst. En ook door de weeks. Dat ik echt wel nodig. Ik gevoel dat ik op een gegeven moment echt voor een keuze stond eigenlijk.

Laat ik het geloof nu los? Of ga ik ermee door? Want als het zo verder ging. Dan dwaalde ik echt af van het geloof. Dat was zeker. En ik kan het me nog goed herinneren.

Uiteindelijk koos ik met verlangen naar God voor dat laatste. Ik wilde graag Jezus volgen. En hem ook echt gehoorzaam. Niet alleen geloven, maar ook echt volgen. Dat was en is nog steeds ook mijn grote verlangen.

Maar toen kwam er een grote uitdaging. Mijn persoonlijke omgang met God. Lezen in de Bijbel. In Gods woord.

Ik haalde mijn voeding vaak uit tweedehands. Tweedehands voeding zou je bijna kunnen zeggen. Door naar muziek en naar preken te luisteren.

Maar zelf eerstehands lezen in Gods woord. Dat was er voor mij eigenlijk niet echt bij. Ik had namelijk één heel groot probleem. Ik had al mijn hele leven een hekel aan lezen.

Ik las nooit. Nooit. Alleen als het moest van school. En dan nog ging ik vaak online zoeken of ik een samenvatting ergens kon vinden. En op basis daarvan dan mijn opdracht maken.

Een verslag daarmee indienen. En sinds ik ben gedoopt heb ik verschillende pogingen gedaan om in de Bijbel te lezen. Om stil te worden voor God. En naar hem te luisteren. Om het boek van onze hemelse vader ook persoonlijk tot me te nemen.

En soms lukte dat eventjes. Maar heel vaak ook niet. Omdat ik dus een hekel had aan lezen. Ik heb daar toen heel specifiek voor gebeden.

En ook voor gevast. Ik schrijf niet vaak mijn gebeden op. Maar dat heb ik toen wel gedaan. En in dat gebed proef ik mijn verlangen terug naar het woord. Dat ik ervan mag gaan houden.

Dat ik God ook mag danken dat hij dat aan ons heeft gegeven. En dat we dat zelfs mogen lezen in onze eigen taal. En ik bad dat ik het woord zou betrekken in alle keuzes die ik zou kunnen maken in het leven.

En ik kan jullie vertellen dat dat gebed is verhoord. Lezen is inmiddels mijn grootste hobby geworden zou je kunnen zeggen.

Eigenlijk doe ik liever... Dat doe ik niets liever eigenlijk. Ik heb inmiddels een hoop boeken. Allerlei soorten bijbels, verklaringen. Andere soorten christelijke lectuur. Eigenlijk is het wel een beetje uit de hand gelopen.

Volgens mijn vrouw dan natuurlijk wel. Dat snap je wel. Goed, waarom deel ik dit? Om ergens iets te delen van die strijd die ik heb ervaren in mijn persoonlijke omgang met God.

Maar ook om te vertellen dat dat verlangen naar God ook iets is wat je bij hen bekend mag maken. Je mag daarom vragen. En als het verlangen daar is, maar je worstelt met het woord of misschien gebed.

Maak het dan ook bekend bij de heren. En God zal je geven wat nodig is voor die persoonlijke omgang met hem. Terugkeren naar die eerste liefde.

Zien op Jezus. Kijken naar zijn schoonheid, naar zijn heerlijkheid. En naar alles waarin hij volmaakt is. Waarin hij uitblinkt. In zijn prachtige namen.

In zijn indrukwekkende daden. In zijn kostbare uitspraken. Oh, wat is het heerlijk om je daarin te verheugen. En je ook te verwonderen.

In die omgang met God. Het verlangen naar God. In je persoonlijke omgang. We gaan door naar ons tweede schriftgedulde deze morgen.

We gaan een paar versen lezen uit Lukas 10. We hebben het gehad over dat grote verlangen van David richting God. Over die heerlijke omgang met de Vader. Waar David zo prachtig over spreekt.

En vanuit dat verlangen, die gedachten. Landen we nu weer even met beide voeten op de grond. Naar de realiteit. De weerbarstige praktijk zoals ik ze juist al noemde. De moeite die velen van ons toch wel ervaren in die persoonlijke omgang met God.

Het gaan we doen aan de hand van Lukas 10. Vers 38 tot en met 42. Jezus en de twaalf discipelen zijn daar onderweg.

En reizen door een dorpje. En daar ontmoeten ze Marta die hen uitnodigt om binnen te komen in het huis. En we lezen vervolgens in Lukas 10 vanaf vers 38 het volgende.

Het gebeurde toen zij onderweg waren dat hij, Jezus, in een dorp kwam. En een vrouw van wie de naam Marta was ontving hem in haar huis.

En ze hadden een zuster die Maria heette die ook aan de voeten van Jezus zat en naar zijn woord luisterde. Maar Marta was druk bezig met bedienen. Nadat zij erbij was komen staan, zei zij, Jezus antwoord en zei tegen haar, Marta, Marta.

U bent bezorgd en maakt uw druk over veel dingen. Maar slechts één ding is nodig. En Maria, jouw zus, heeft het goede deel uitgekozen.

Dat niet van haar zal worden afgenomen. Nou, tot zover eventjes. Beeld het je even in, hè. Je krijgt Jezus en de twaalf discipelen op bezoek.

Dertien mannen die hongerig zijn en bij jou onverwachts eigenlijk wel een beetje komen eten. Je gedachten worden alle kanten opgetrokken. Je denkt aan de uitgebreide maaltijd die je graag wilt voorbereiden.

Ja, en wil sesteren. Een voorgerecht, salade, vlees, groenten, broodjes, een dessert. Iets om lekker bij je te drinken. Noem het maar op.

En je vliegt van hot naar her om het allemaal maar voor elkaar te krijgen. En dan uitgerekend je eigen zus, Maria, die je dan niet helpt.

Maar gewoon bij Jezus zit en er eigenlijk helemaal niks aan het doen is. Goed, hè. We kennen het verhaal. Martha raakt geïrriteerd, wordt boos, onderbreekt Jezus terwijl hij aan het praten was.

En maakt in boosheid en in bitterheid eigenlijk toch wel een beetje bekend dat het zich enorm ergert aan haar zus. Maria.

Nou, voordat we stilstaan bij de reacties van Jezus wil ik hier even de vergelijking maken met velen van ons vandaag de dag. We leven in een gehaaste maatschappij.

En we hebben het allemaal druk. We hebben het allemaal een druk bestaan. We zijn 24 uur per dag, 7 dagen per week bereikbaar. Er ligt een constante druk op ons om haar te verbeteren en te presteren.

En we worden dagelijks opgejaagd door die digitale prikkels. En ons brein wordt eigenlijk een beetje totaal overbelast. Het aantal mensen met burn-out klachten en overspanning in Nederland, dat blijft maar groeien.

Het is ongelooflijk. En ik merk dat uiteraard bij mezelf ook. We blijven doorhollen. Weet je, Marta die werd door het dienen beheerst.

Door de drukte werd zij beheerst. Ze wist van geen ophouden. En even voor die duidelijkheid, die gastvrijheid, daar is natuurlijk helemaal niks mis mee. Net zoals heel veel andere dingen die wij ook vandaag de dag doen, die ons bezighouden.

Maar in de drukte daarvan raakten de prioriteiten van Marta verstoord. En haar verkeerde prioriteiten zorgden er uiteindelijk voor dat Marta de vreugde van het dienen verloor.

Ze raakte gefristeerd. Met als gevolg dat ze in een zeldzame ontmoeting misloopt. Om van Koning Jezus persoonlijk te horen in je eigen huis.

En diep door hem geraakt te worden. Tijdens een christelijke conferentie werd een vragenlijst afgenomen.

Waarin gevraagd werd, waar zul je het ergst voor schamen als je aankomt in de hemel? En wat had je graag willen veranderen in je leven?

De meerderheid van de reacties was, mijn stille tijd. Mijn geestelijke omgang met God. Helaas kunnen we als gelovigen onze focus verliezen op wat er echt toe doet.

Maar al te vaak laten we zoals Marta ons leven bepalen door dingen die veel minder belangrijk zijn. En weet je, trouw zijn op je werk, trouw zijn thuis en ook in de kerk is allemaal belangrijk.

Maar dat mag onze trouw richting God, onze tijd met hem, nooit vervangen. Marta maakte zich zorgen over het brood dat het lichaam voedt.

Terwijl de focus van Maria lag op het brood des levens, wat de ziel voedt. Marta maakte zich onnodig veel zorgen over aardse zaken.

Waardoor ze datgene vergat wat echt nodig en ook belangrijk is in dit leven. Namelijk luisteren naar zijn woorden. En in ook de nabijheid van God verkeren. En Jezus die antwoordt dan ook, Marta, Marta.

Nou vul daar maar je eigen naam in deze morgen. U bent bezorgd. En u maakt zich druk over heel veel dingen. Maar slechts één ding is nodig, zegt Jezus.

En Maria, jouw zus, heeft het goede deel uitgekozen. Dat niet van haar zal worden afgenomen. Maria zat aan de voeten van de heiland.

Dat tekende haar leven. Dat was de praktijk van haar leven. En aan de voeten van Jezus, dat is de plaats van een leerling. Daar mag je opkijken naar het aangezicht van je meester.

En dan mag je zien dat hij zijn ogen ook op jou opslaat. En dan mag je zijn woorden indrinken. Daar maakt hij jou ook de weg, de waarheid en ook het leven bekend.

In zijn nabijheid mag je zoveel leren en zoveel zegen ontvangen. En dat geeft Jezus ook heel veel vreugde in zijn hart als hij ziet dat zijn volgelingen ook echt graag in zijn nabijheid willen verkeren.

Geen persoonlijke omgang met God is een gemis. Het is zelfs een gevaar.

Want er is maar één manier waarop een ieder van ons kan groeien en staande kan blijven in onze wandel met de Heren. En dat is door de dagelijkse gemeenschap met onze God.

Door zijn woord en in gebed. Als we onze ogen niet gericht houden op onze gids en op onze leidsman, dan verliezen we hem uit het oog. Dan dwalen we af, dat weten we.

Hoe dichter we bij hem blijven. Hoe minder kwetsbaar we zijn voor de vuurige pijlen van Satan. Het is zo belangrijk om elke dag tijdvrij te maken om in de nabijheid van de goede Heren te zijn.

Zodat je gesterkt en ook bemoedigd mag worden. En zo ook je dag mag beginnen. Mag ik je dan ook opnieuw vragen.

Hoe is het met jouw intimiteit? Met jouw verbondenheid? Met de Vader? Hoe is het met jouw persoonlijke omgang? Met zijn Zoon, de Heer Jezus Christus?

Er is weer een jaar voorbij gevlogen. En er ligt weer ook een nieuwjaar voor ons. Hoe zal dat jaar eruit komen te zien? Wordt het een jaar waarbij je echt aan de voeten van de Heer Jezus gaat zitten?

En geniet van die gemeenschap met hem? Van die intimiteit met je hemelse Vader in relatie met hem? Of wordt het een jaar waarbij je in alle drukte op de automatische piloot door blijft hollen?

En zo je christelijke wandel verzorgt. Of vervolgt. Een stoffige Bijbel die op de plank blijft liggen. Waarbij het woord van God meer zal aanvoelen als een werkboek.

In plaats van een liefdesbrief van de Vader. Hoe zal volgend jaar er voor jou uitzien? Aan Jezus ligt het niet. Jezus staat aan de deur en hij klopt.

En hij wil ook binnenkomen om de maaltijd met je te houden. Maar dan moet je wel tijd voor vrijmaken. En die deur ook openen. Dat heb ik de afgelopen tijd ook echt weer opnieuw geleerd.

Dit jaar begon ik met het woord vroeg in de morgen. Net zoals David. Een groot verlangen. Ik begon enthousiast. Maar halverwege dit jaar zakte dat langzaam weg.

En ik moet eerlijk zeggen dat ik mijn persoonlijke omgang met de heren. Echt heb verwaarloosd. Mijn binnenkamer heb verwaarloosd. Ik had mijn prioriteiten gewoon niet scherp.

En dat kwam op een avond heel diep bij mij binnen. Ik weet het nog heel goed. Ik had mijn dochter laat in de avond in mijn handen. Om haar de fles te geven. Halfjaartje oud ongeveer.

Ik zat even heerlijk stil alleen met mijn dochter. En de rest was al vertrokken in een diepe slaap. En toen die fles op was. Legde ik mijn dochter zo lekker bij me neer. Je kent het wel.

Even heerlijk knuffelen. En ik bleef even wat langer zitten. Ik deed mijn oortjes in. En ik luisterde naar wat liederen. En toen kom ik tegen een lied van Keith Green. Misschien zegt hij naam je iets.

Hij is een zanger. Voor mij toen nog onbekend. En hij begon te zingen. En toen kwam dat schuldgevoel. Die frustratie. En het verlangen er allemaal in één keer uit.

Met tranen zelfs. Hij zingt. En in een ander lied zingt hij.

Het raakte me echt heel diep.

En ik schaamde me. Ik wist hoe belangrijk die dagelijkse ontmoeting met Jezus is. En toch was het er al een tijdje niet meer van gekomen. En ik zag in mezelf een Marta die allemaal maar bezig was.

Met heel veel mooie dingen. En goede bedoelingen ook. Veel werk voor de Heer. Maar ik heb mogen leren dat de Heer van het werk belangrijker is dan het werk van de Heer.

Het christendom is in essentie een relatie met een levende God. We moeten in contact blijven met de levende God. Hem vroeg in de morgen zoeken. En dat betekent discipline.

En jezelf soms ook even afleggen. Je zal niet altijd de nabijheid ervaren van de Heer waar David zo prachtig over spreekt. Maar als het goed is zijn we niet tot gevoel gekomen.

Maar tot geloof. Soms zal het er zijn. Maar niet altijd. En ik geloof echt dat die persoonlijke omgang met God zo ontzettend belangrijk is.

Misschien vind je het wel super vervelend dat we het hier vanavond over hebben. En word je er wel een beetje zenuwachtig van. Maar het is echt het geheim van de God vrezende broeders en zusters.

De afgelopen tijd ben ik opnieuw bepaald dat wanneer ik in de Bijbel lees ik geen kennis wil vergaren. Of meters wil maken. Maar ik wil een persoon ontmoeten.

Ik wil luisteren naar een persoon. Naar de levende God. Ik wil hem ontmoeten. In woord en in gebed. En ik heb gemerkt dat hoe meer we stilstaan bij zijn schoonheid en zijn heerlijkheid.

Hoe meer we hem willen zoeken. En hoe meer we ons in het zoeken van God ook bewust worden van zijn liefde. Hoe meer we hem ook willen leren kennen. En hoe meer we hem willen leren kennen.

Hoe meer we naar hem gaan verlangen. En hoe meer we naar hem gaan verlangen. En tijd met hem doorbrengen zijn nabijheid. Desten meer gaan we ook lijken op Jezus. En dat is toch wat we willen. Ja. We gaan naar ons derde en tevens laatste schriftgedeelte.

Exodus 34. Exodus 34. Zoals sommigen van jullie weten heb ik een bijbelschool gevolgd.

In Amerongen. En dan mochten we ook allerlei boeken lezen. En in een van die boeken. Ja. Werd Exodus 34 behandeld als een van de hoofdstukken. Vol lessen.

Met. Ja. Eigenlijk voor. Onze persoonlijke omgang met God. En in Exodus 34 lezen we over een ontmoeting van Mozes met God. En van die persoonlijke ontmoeting kunnen we een hoop leren.

We gaan vanwege de tijd niet het hele hoofdstuk lezen. Maar wel even die eerste paar versen. Vers 2 tot en met 5. Dus Exodus 34. Vanaf vers 2.

God zei tegen Mozes. Wees tegen de morgen gereed. Zodat. Vervolgens moet u in de morgen de berg Sinae opklimmen. En daar op de top van de berg moet u voor mij gaan staan.

Maar niemand mag met u mee naar boven klimmen. En ook mag op heel de berg niemand gezien worden. Het klein vee en de runderen mogen zelfs niet tegenover de berg grazen. En toen hiel Mozes twee stenen tafelen uit.

Zoals de eerste. En Mozes stond vroeg in de morgen op. Klom de berg Sinae op. Zoals de Heer hem geboden had. En dan nam de twee stenen tafelen in zijn hand.

Toen daalde de Heer neer in een wolk. Ging daar bij hem staan. En riep de naam van de Heer uit. Nou tot zover eventjes. Dat is een bekend gedeelte. In dit hoofdstuk herstelt God het verbond met Israël.

Na het incident zou je kunnen zeggen van het gouden kalf. En hij schrijft uiteindelijk zijn woorden, de tien geboden op. Op de twee stenen tafelen. Nou wat kunnen we leren van deze ontmoeting?

Ik wil hier kort bij stilstaan. En ook redelijk snel doorheen lopen. Allereerst vers 2. Onze ontmoeting, onze omgang met God, begint bij een goede voorbereiding.

We hebben het namelijk over de praktische lessen van Mozes. Er staat namelijk wees gereed en ga voor mij staan. Met andere woorden, Mozes maakt zich gereed voor zijn ontmoeting met God.

Als we dat eventjes praktisch zouden maken vandaag de dag. Kies dan een tijd en een plaats uit om bij de Heer te zijn. En ga op tijd ook naar bed. Neem voldoende nachtrust.

Leg alles even weg wat je kan afleiden zoals je telefoon. Sta vroeg in de morgen op en zorg dat je wakker bent. Sommigen hebben daar ook een bak koffie voor nodig. Prima. Maar zorg dat je wakker bent.

Maak je gereed. Doe wat nodig is om je voor te bereiden voor die ontmoeting. Lees een psalm, zing een lied. Bereid je voor. Het tweede wat we leren, lezen we in vers 3.

We lezen daar dat niemand met Mozes mocht meegaan. Dus die ontmoeting met God, dat is een persoonlijke ontmoeting. Dat is privé. Het is één op één.

Het is uit eerste hand van God ontvangen. De derde les vinden we in vers 5. En daar lezen we dat de heren neerdaalden in een wolk.

En daaruit zou je kunnen opmaken dat op het moment dat we ons apart zetten voor die ontmoeting met de heren, dat God ook aanwezig is. Dat hij erbij is.

En dat mogen we ons ook echt wel beseffen. Wat ik vaak zeg om me daarvan bewust te maken is, goedemorgen heren. Uw dienaar meldt zich. Ik wil u ontmoeten.

Uw dienstknecht luistert. Vertel het maar. Gewoon door te beginnen met een kort gebed maak ik me even bewust van zijn nabijheid. Dat heeft ook alles te maken met de vierde les die we lezen in vers 8.

Daar zien we namelijk dat Mozes zich neerknielt ter aarde. Nou, daar begint je stille tijd mee zou je kunnen zeggen. Een stukje aanbidding.

En dat helpt je ook om te weten tot wie je nadert. Het helpt je om in ontzag hem te erkennen als de levende God. Als jouw schepper. Dus we leren hier van Mozes dat hij tot de vader naderen.

In aanbidding. In ontzag. En met gebed. Je ontmoeting met God starten met lofprijs en dankzegging. Voor wie hij is. En wat hij voor jou heeft gedaan.

Bijvoorbeeld met de woorden uit vers 6. Waar staat barmhartig en genadig. Geduldig en rijk aan goede tierenheid en trouw. Dat is wie u bent heren.

Prijs de vader. In vers 10 tot en met 28 komen we de vijfde les tegen.

En als je dat gedeelte helemaal zou lezen. We hebben dus niet de tijd voor deze morgen. Dan zie je dat God aan Mozes allerlei instructies en ook allerlei aanwijzingen geeft. En dit is eigenlijk het moment om je bijbel erbij te pakken.

En je geestelijk te laten voeden. Met zijn woorden. Met zijn liefde. En met zijn waarheid. En die woorden ook overdenken. Zodat ze ook echt bij je binnen mogen komen.

Daar zal ik straks nog even wat over zeggen. Dit is het moment om je te laten voeden met Gods woorden. En naar hem te luisteren. De zesde les komen we tegen.

En dat is tegen in vers 27. Daar zegt God namelijk tegen Mozes. Schrijf deze woorden voor jezelf op. Als je dat zou vertellen. Als je dat vandaag zou vertalen naar vandaag de dag.

Dan zou je eigenlijk kunnen zeggen. Je wil je maak notities. Schrijf. Schrijf. En mankeer. Noteer datgene wat je mocht leren van God. En dat helpt je ook om dat te kunnen onthouden.

En ook om die ontmoeting met God ook persoonlijk te houden. En te maken. Ik ga er snel doorheen. Les 7. Die vinden we in vers 35. Daar lezen we dat Mozes werd veranderd door die persoonlijke omgang met de heren.

Hij werd vernieuwd van binnenuit. En dat werkte helemaal door naar buiten. Want zijn gezicht die glanste helemaal. En die straalde helemaal. Oftewel het doet iets met je.

Als je je dag begint. Met de grootste en belangrijkste ontmoeting. Die je die dag zou hebben. Met je hemelse vader. En dan word je geestelijk ook gevormd.

En vernieuwd. En tot slot. In vers 8. Of in les 8 moet ik zeggen. Les 8. In vers 31 en 32. Ja Mozes deelt vervolgens datgene wat hij heeft geleerd.

Van God met anderen. Er staat er namelijk. Mozes riep hem bij zich. En hij sprak tot hem. Met andere woorden. Deel ook vrijmoedig met anderen.

Wat je hebt geleerd. Gewoon. Denk aan je man en je vrouw. Om gewoon datgene wat je hebt gehoord en hebt geleerd. Ook met elkaar.

Ja. Te bespreken. Op de kaart over praten. Dan zal je merken dat dat zo bemoedigend ook is. Goed.

Dat waren even heel snel wat praktische lessen van Mozes. En om aan les 5. nog wat meer woorden te geven. Moest ik denken aan een van mijn geloofselden zou je wel kunnen zeggen.

Uit de kerkgeschiedenis. Dat is George Muller. Hij is wildwijd bekend geworden door zijn werk met weeskinderen in Bristol. In Engeland. Misschien ken je hem wel.

Hij wordt vaak ook omschreven als de man van geloof en van gebed. En dat komt omdat hij er volledig op vertrouwde dat God zou voorzien in alle financiële middelen.

Hij vroeg nooit om geld aan de mensen. Alleen in gebed aan God. En veel geld had hij nodig. Echt waar. En het bijzondere was dat er elke keer precies op tijd genoeg geld binnenkwam voor alle weeskinderen en al zijn plannen.

Je zou zijn biografie echt moeten lezen. Het is ongelooflijk. Telkens werden zijn gebeden verhoord. Soms moest hij er heel lang op wachten. En werd hij op de proef gesteld.

Maar het gebeurde wel. Heel bijzonder om zijn biografie te lezen. En in zijn boek vertelt hij ook wat zijn persoonlijke omgang met God inhield.

Elke dag begon hij met het woord en een gebed. En hij schrijft dat hij op een gegeven moment heeft geleerd om datgene wat hij las in de Bijbel ook echt te overdenken.

Niet alleen te lezen maar ook te overdenken. Erop te kouwen zou je kunnen zeggen. Zodat, zo schrijft hij, mijn hart ook echt gebracht kon worden in het ervaren van de gemeenschap met de heren.

Hij beschuit dat het overdenken van Gods woorden een hele belangrijke les is die hij heeft moeten leren. En dat bracht hij hem in echt heel veel zegen. Zijn hart werd getroost, werd bemoedigd, werd gewaarschuwd vermaand en onderwezen.

En persoonlijk heb ik daar recent ook iets van mogen ontdekken. Het overdenken van Gods woord. Dat heb ik eigenlijk helemaal niet of nooit echt meegekregen ofzo.

Maar gewoon echt je concentreren op Gods waarheid en je gedachten daarmee vullen en er echt even op kouwen. En dat zorgt ervoor dat het woord ook echt kan landen van je hoofd en je hart.

En dat je op die manier ook de gemeenschap met God mag ervaren. En ik heb een aantal woorden bedacht die beginnen met een B. Die mij daarbij kunnen helpen. Die mij kunnen helpen met het overdenken van Gods woorden.

En die wil ik gewoon met jullie delen. Zie het alsjeblieft niet als een vaststaande en als de enige methode om Bijbel te lezen. Niet doen. Maar wellicht kan het wel sommigen van jullie ook helpen daarin.

Zoals het mij ook heeft geholpen. Zes woorden die beginnen met een B. Beetje creatief geweest. Ik zal ze een voor een op het scherm tonen. Allereerst bewonderen. Als je de Bijbel leest met het verlangen om God te ontmoeten en echt van hem te leren.

En je hebt zojuist een stukje gelezen. Begin dan met de vraag. Wat mag ik hieruit leren vandaag over God? Wat mag ik leren in dat stukje wat ik zojuist heb gelezen over wie hij is?

En over zijn Zoon Jezus en over de Heilige Geest. Wat kan ik leren over zijn karakter? Over zijn verlangens en ook over zijn handelen. Wat zegt dit gedeelte wat ik zojuist heb gelezen over mijn Heer?

Bewonderen. De tweede is bedanken. Waar mag ik God vandaag voor danken? Waar mag ik hem voor loven en voor prijzen?

Wat heb ik zojuist mogen lezen waar ik God voor mag danken? Denk bijvoorbeeld aan zijn eigenschappen. Een belofte. Of jouw identiteit in Christus.

Zomaar even wat voorbeelden. Dus bedanken. Nummer drie is beleiden. Hoe zou ik moeten reageren op de Bijbelse waarheden die ik zojuist heb gelezen?

Is er een zonde die ik moet vermijden? Of misschien wel moet beleiden? Maakt God me duidelijk dat er op dit moment iets in de weg staat? Je hoeft het natuurlijk niet krampachtig te gaan zoeken.

Maar je mag wel gewoon die vraag stellen. God wilt u mij duidelijk maken wanneer ik ongehoorzaam of opstandig ben geweest? Naar u of naar anderen? Omdat vervolgens beleiden een vraag om vergeving.

Dan gaan we naar nummer vier. Bewandelen. Hoe kan ik reageren op datgene wat ik zojuist heb gelezen? Is er een voorbeeld dat ik kan volgen? Is er een gebod dat ik moet gehoorzamen?

Zijn er dingen die ik vandaag kan meenemen en kan toepassen in mijn dagelijkse wandel? Dat is bewandelen. Je merkt dat al als je zo doorgaat dan begin je te kouden op die tekst.

Dan ben je aan het zoeken. Wat staat er eigenlijk wat ik heb gelezen? Nummer vijf is bewaren. Welke tekst mag ik vandaag of deze week bewaren in mijn binnenkamer?

Welke tekst is waardevol om uit het hoofd te leren? Met andere woorden, memoriseren. Welke waarheid mag ik de komende tijd met me meedragen?

Ontzettend goed en belangrijk om te doen. Mocht dat lukken. Mocht dat lukken. En als laatste... Bidden. Lees biddend je Bijbel.

Begin ermee en eindig ermee. Ik heb het opgeschreven. Dank God wat hij jou door deze tekst heeft laten zien. En wat God tegen je heeft gezegd door zijn woord. En vraag God ook om je te helpen om de geleerde lessen in praktijk te brengen.

En zijn woorden ook te bewaren in het hoofd en in het hart. Dat waren mijn zesbees. Tot slot.

We hebben deze morgen gesproken over het verlangen van David. Naar die persoonlijke omgang met God. We hebben gesproken over de moeite van Marta.

In het zoeken van die omgang ook met God. Het dagelijks leven. En ons drukke bestaan. We hebben ook gekeken naar wat praktische lessen van Mozes. In zijn ontmoeting met God.

Mag ik je vragen. Om je het komende jaar. Echt toe te wijden. In die dagelijkse omgang.

Met de Heer. Die persoonlijke omgang. Met God. Ik zou ook willen zeggen. Geef de voorkeur aan het licht van Jezus.

Door zijn woord. En in gebed. In plaats van het licht. Van je tc. En je mobiel. Maak het ook echt een dagelijkse prioriteit in je leven.

Dagelijks. Je laten voeden. Net zoals David. Jezus. En Mozes. En net zoals het volk van Israël. Die er elke dag op uit moest. Voor de mannen en voor de kwartels.

Het zal niet altijd even makkelijk zijn. Het vlees zal zich er tegen verzetten. Die wil niet eerder gaan slapen. En die wil niet eerder opstaan. Toch? Dus soms is het echt wel een strijd.

Maar zie het niet als een verplichting. Zie het als een geweldige gelegenheid. Om de God van het heelal. Jouw schepper. Persoonlijk te mogen ontmoeten.

En te leren kennen. En te luisteren naar zijn stem. In plaats van al die andere stemmen die al klinken. In deze wereld. En wees naar het horen van deze preek.

Alsjeblieft niet ontmoedigt. Als je de afgelopen tijd misschien wel je binnenkamer hebt verwaarloosd. Zoals ik ook heb gedeeld. Maar zie vandaag.

Juist als een nieuwe uitnodiging. Om je daar weer opnieuw. Of voor de eerste keer ook. Toe te wijden. En weet dat een rijke diepe persoonlijke omgang met God.

Waar vele geloofshelden over schrijven. Ook echt tijd nodig heeft. Intimiteit. Kost tijd.

Maar zoek hem alsjeblieft. Uit de eerste hand. Want alleen dan. Zal je hem echt leren kennen. En dan zal je zien dat je geestelijk zal groeien.

En steeds meer. Op Jezus mag gaan lijken. En je daarin ook echt mag gaan verheugen. Amen. Vertrafe based Jan Mat男生.