Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Zusters, broeders, jongelui, goedemorgen. Aangenaam, kennis te maken met jullie.! Het is de eerste keer dat ik hier mag spreken, mag voorgaan, het woord van de Heer mag uitleggen, dat u delen opgebouwd worden, bemoedigd worden, getroost worden, gesterkt worden, ervaren dat we een levende Heer hebben.
Het is mij gevraagd om even mezelf voor te stellen, te vertellen wie ik ben. Ik ben Henk. Dat is een mooie naam. Het betekent rijk aan veel grond. En dan zeg ik, nou ja, het meeste zit onder mijn nagels, dan weet hij ook iets van mijn welstand.
Mijn naam is Gouten. Zij een enkele al een bekend gezicht, ja dat zou kunnen. Samen met mijn broeder en vriend Gert van der Weert mogen wij ook op Family 7 bijbelstudies doorgeven over de profeten.
En we hebben nu pas ook het eerste deel van Matthäus opgenomen. Dat wordt in het nieuwe jaar uitgezonden, dus dan zou het zoenen zijn dat u mij een beetje kent. Maar ja, dan nog.
Mijn grootvader was Goudsmit, maar dat niet alleen, hij was ook evangelist. En dat was hij in de prachtige stad, de mooiste stad denk ik, van Nederland in Leiden. En ja, mijn grootouders hadden zes kinderen.
En vijf van de kinderen zijn in het evangelie actief geworden. Dat is wel mooi denk ik voor mijn grootouders. De oudste dochter was nooit getrouwd, maar zij heeft zich ingezet in de zorg voor hele kleine lichamelijk geestelijke gehandicapten kinderen.
Ja, drie ooms van mij, inclusief mijn vader moet ik zeggen, drie zoons, zijn voorganger geworden. Een andere dochter is getrouwd met een evangelist, Sendeling, en die is naar Frankrijk gegaan.
Ik spaas misschien dat die naam u iets zegt. En een andere dochter, de tante van mij, is getrouwd met Wim Malgo. Dat zal misschien de naam zijn die u ook iets zegt vanwege de middernachtgroep.
Dus weet u een klein beetje van de achtergrond. En ik weet nog dat er als een klein jochie bij opa en oma was. En daar kwamen een paar heren binnen en die waren in duidelijk zwart gekleed.
Met zo'n billetikker, u weet dat nog, dat heb ik nog in mijn gedachten. En een van die heren, dat was Weilen Johannes de Heer. Dus dan weet u iets, die schouten die heeft iets met de toekomst te maken, met de maranatha boodschap.
Dat zit er helemaal in. Ik ben 21 jaar lang gemeentepredikant geweest in Amsterdam, in Deventer en in Hogeveen. En daarna zijn mijn vrouw en ik werkzaam geworden voor het zoeklicht.
Maar inmiddels alweer een tijdje met emiritaat. Zo heet dat bij predikanten. We weten een klein beetje, voordat het van belang is dat ik de Heer Jezus lief heb.
En van belang is dat ik mag weten dat Hij mij eerst heeft lief gehad. Daar is het wonder begonnen. En nu mag ik hier met u spreken en ik wil met u opslaan.
Ik ga niet in een adventsprediking vanmorgen. Ik denk ook bij mezelf. Er komen gastsprekers in de gemeente en de een die heeft het over de tekst en de volgende heeft het over dezelfde tekst.
Dus laat ik maar gewoon iets anders nemen wat ook erg mooi is. En dan mag ik met u opslaan. De eerste brief van Paulus aan de Thessaloniansen.
Dan denkt u nou, Maranatha, man, Thessaloniansen, dat wordt iets over de toekomst. Nee. Ik ga het met u hebben over 1 Thessaloniansen 5.
En dan slaan we vers 16 op. 1 Thessaloniansen 5 vers 16. En dan lezen we, verblijt u altijd.
Misschien de kortste schriftlezing ooit. Verblijt u altijd. Dan zult u mij herinneren, dat is die man van die hele korte schriftlezing. Aan het einde van de preek, daar komt u nog iets bij, dat is die man van die hele lange preek.
Ergens daartussenin. Verblijt u altijd. Het zijn drie woorden. In het Grieks, de Bijbel is oorspronkelijk in het Grieks geschreven, dat weet u vast.
Er zijn zelfs maar twee woorden. Pantote ga retten. Mag ik weer vergeten. Er zijn maar twee woorden in het Grieks. Onze schriftlezing. Verblijt u altijd. Dat is een mooi zinnetje.
Dat is een mooi woord voor deze morgen. Want er is zoveel verdriet. Het kwam ook al aan de orde bij de mededelingen. Er is droefheid. Er is onzekerheid.
Er is verbrokenheid. En dan is zo'n verbindende tekst. Verblijt u altijd als een troostvolle tekst de moeite waard om te overdenken.
Dat is kort. Dat is krachtig. Dat is ondubbelzinnig. Dat is makkelijk te begrijpen. Dat is positief. Dat is een pep tolk. En daar kunnen we de week meer aan.
En ja, het zijn maar die twee, drie woorden. Dus die preek zal ook niet zo lang duren. Dat zullen sommigen misschien wel aangenaam vinden. We gaan het zien.
Verblijt u altijd. Pantote ga retten. Ik zeg het nu even in het Grieks. In het Grieks staat het namelijk andersom.
Daar staat altijd verblijt u. En dat doen de Grieken. Omdat zij op die manier willen aangeven wat het eigenlijk zegt.
Wat de bedoeling is. Waar het om gaat. En het gaat om blijdschap. Nee, het gaat altijd. Altijd om blijdschap. Altijd.
In alle omstandigheden. Hoe de situatie ook is. Wat je is overkomen. Wat je wordt aangedaan. Altijd.
Verblijt je. In alle omstandigheden. Daar zit nogal wat aan vast. We kunnen ons wel een paar situaties voorstellen.
Momenten, perioden in het leven. Waar het lastig wordt. Waar het knap lastig wordt. Misschien wel onmogelijk wordt.
Om je te verblijden. Om je te verheugen. En voordat ik daarop inga. Wil ik nog iets anders. Eerst even vooraf. Delen.
Ik noemde dat Griekse woord. Verblijt u. Ga retten. Weet u dat er een woord is. Dat daar nauw mee samenhangt.
En dat wij heel vaak gebruiken. En dat is het woordje. Garnade. Ga retten. Garnade. Garis.
Garismata. U kent dat woord. Denk ik wel. Beide woorden. Stammen van een werkwoord af. In het Grieks. En dat betekent. Verheugen. Verblijden.
Dus. Genade. Dat is iets wat. Vreugde geeft. Genade is iets. Wat het hart optilt. Genade is iets wat. Je blij maakt. Er is een woord.
Wat u ook allemaal kent. En wat daar nauw mee samenhangt. En dat komt uit het Jiddisch. Dat is een beetje. Duits. Joodse. Taal.
En dat is het woordje. Gein. Gein komt van. Genade. Van Garis. En wat is gein? Dat is een grapje. Dat is iets wat je blij maakt.
Wat je optilt. En. Misschien. Hoort u wel eens. Een grapje. Dan zegt iemand. Ik heb een geintje voor je. Dan krijg je een verhaal van Sam & Mosul. Vult u het zelf maar in. En dan luistert u.
Let even op. Wanneer u moet lachen. En dan zegt u. Maar ik heb ook een geintje. En is voor u dan een mogelijkheid. Om te zeggen. Waar je nou echt blij van woord.
En wat een blijvende vreugde is. En dan kunt u getuigen. Van Jezus Christus. Daar word je blij van. Verblijt u. Altijd. Altijd.
Dat is niet mogelijk toch. Slaat Paulus nou een beetje door. Lijkt er nog wel op. Want er zijn nogal wat situaties te bedenken.
Waar je met blijdschap. En vreugde niet zo goed uit de voeten kunt. Ik las ergens. Er is geen gebeurtenis of omstandigheid.
Die zich in het leven van een christen. Kan voordoen. Die de vreugde van die christen. Zou moeten verminderen.
Dat is een hele zin. Hele mond vol. Maar het is eigenlijk hetzelfde. Altijd. Verblijt u. Maar probeer te volgen. Wanneer de vreugde. In ons leven vermindert.
Misschien verdwijnt. Dan is dat. Zonde. Echt waar. In de diepe zin. Is dat.
Zonde. Zonde betekent. Je doel missen. Kan ik dat hard maken. Jazeker. Want wij hebben gelezen.
Die hele korte schriftlezing. Verblijt u altijd. Misschien ook wel de eerste keer. Dat u de hele schriftlezing kunt onthouden. Dat is zo mooi. Neemt u dat mee.
Maar die. Hele korte schriftlezing. Verblijt u altijd. Dat is een. Opdracht. Dat is een imperatief. Dat moet je doen.
Dat is wat de apostel ontschrijft. Je moet je altijd verblijden. Niet het zou mooi zijn. Als je je altijd kunt verblijden. Nee. Je moet je altijd verblijden. En. Dat is dus een opdracht.
En die staat in de Bijbel. Dus dat is een Bijbelse opdracht. En als wij dus ons niet altijd verblijden. Dan. Voldoen wij niet aan de opdracht.
Die de Heer ons geeft. In zijn woord. Daar moet toch wel iets. Met te doen zijn. Het is een Bijbelse opdracht.
Paulus schrijft aan de Filipenzen. Filipenzen 3 vers 1. Verder. Mijn broeders. Dan komt het weer. Verblijt u in de Heer. Dat is ook een opdracht. Verblijt u in de Heer.
Dezelfde dingen aan u te schrijven. Is mij niet onaangenaam. En het geeft u zekerheid. Dat is dan in Filipenzen 3 hoofdstuk. Paulus is een beetje bang.
Dat ze het toch niet goed begrijpen. En daarom nog maar eens in het 4e hoofdstuk ook. Verblijt u altijd in de Heer. Ik zeg het nu opnieuw. Verblijt u. We zijn dus geroepen onophoudelijk.
Ons te verheugen. En blij te zijn. Petrus. Die zegt dat ook al. Verblijt u. Maar nou goed luisteren.
Verblijt u. Naar de mate waarin u gemeenschap hebt. Hoe komt het? Verblijt u. Naar de mate waarin u gemeenschap hebt.
Aan het lijden van Christus. Opdat u zich ook in de openbaring van zijn heerlijkheid mag verblijden en verheugen.
Dus je moet je verblijden als je gemeenschap hebt aan lijden. Leiden van Christus. We staan wel voor het kerstfeest en de Heer is gekomen.
We vieren dat en dat is natuurlijk een bron van vreugde. Want hij heeft een werk volbracht. Maar ik denk dat het lijden voor de Heer daar in die krip wel begon. Ik wil maar de hemel.
Heerlijker, prachtiger, mooier kon je het niet bedenken. Alles volmaakt. In gemeenschap met de Vader. In heiligheid en reinheid. En de Heer Jezus wordt hier dan naar de aarde gezonden. Ik hoef u niet uit te leggen dat de aarde niet zo heilig, niet zo rein en niet zo prettig is.
Altijd, vaak niet. Verblijt u naar de mate waarin u gemeenschap hebt aan het lijden van Christus.
Er zijn natuurlijk wel een paar mensen hier aanwezig met een gedegen bijbelkennis. En die zeggen, ja Henk, Henk, luister nou eens even. Romeinen 12 vers 15 die zegt, verblijt u met hen die blij zijn.
Oké, dat kan nog. Maar daar staat er achter, en huil met hen die huilen. En als je aan het huilen bent met hen die huilen, ja, is de blijdschap daar toch niet aanwezig.
En dan ben ik blij dat dat woord ook in de Bijbel staat. Maar het gaat om iets anders daar. Daar gaat het, mag ik het zeggen, om gewone compassie.
Heb compassie met elkaar. Wees empathisch. Heb gevoel voor de noden, de zorgen, de pijn en het verdriet. Dat ons mensen kan overkomen.
En het overkomt ons. Niemand uitgezonderd, denk ik. Lag mee daar waar vreugde is. En huil mee daar waar verdriet geleden wordt.
Daar is niks mis mee. Ik denk dat er eerder iets mis is, als je dat niet kunt. Mee huilen moet je ook kunnen.
Maar dat soort huilen ontkent niet de vreugde of de blijdschap waar Paulus het over heeft. En waar hij op doelt.
Er staan mensen bij het graf. Ik heb het ook meegemaakt. U weet wat mijn werk is geweest. En dan zie je daar mensen met intens verdriet. En dan zie ik dat ze hulpeloos zijn. Dat ze hopeloos zijn.
Omdat ze letterlijk geen hoop hebben. Er staan mensen bij het graf. En ze hebben verdriet. Maar ze hebben hoop. Omdat we weten, het is een afscheid in hoop.
Het is een toevertrouwen van het lichaam aan de aarde met de hoop. Op de opstanding. De hoop, de ontmoeting met de Heer. Dus je kunt in verdriet toch iets hebben.
Wat je erbovenuit tilt. Paulus die zegt als bedroefden. Maar toch steeds blij in Korinthe.
Droefheid, pijn, zorg, verdriet. We zijn niet gevoelloos. We leven mee, we voelen mee met anderen. We worden geraakt.
Word je niet geraakt, dan is er iets fundamenteels niet goed, denk ik. En wat Paulus probeert te leren is. Dat als er moeilijke dingen zijn.
En ze zijn er. Dan mag daar altijd. Nee, dan moet daar. Want het is een imperatief. Het is een gebod. Een bevel. Dan moet er ook blijdschap zijn.
Hoe kan dat? Hoe kan dat nou? Ik hou van aan. Dat werkwoord, geiro, waar het allemaal van aankomt. In al haar vervoegingen.
Behoort tot de kern van onze woordenschat. Die wij mogen hebben. Lezen we Matthijs 28 vers 9. Dan is de Heer Jezus begraven.
En dan komen die vrouwen naar het graf. En dan is de Heer opgestaan. En dan staat er. Wees gegroet. Maar in het Griek staat er.
Ga retten. Dus Jezus zegt. Eigenlijk verblijt u. En ik denk dat dat ook de beste vertaling zou zijn. Wees gegroet.
Dat is wel aardig. Maar zij komen daar met verdriet. Want hun dierbare Heer is begraven. En ze komen om zijn lichaam te verzorgen. Te eren. Maar dan zegt de Heer. Verblijt u.
En de boodschap is. Ik ben niet dood. Ik leef. Alle redenen om je te verblijden. Dat is toch veel mooier dan. Hallo dan. Hoe gaat het?
Dat is een beetje een platte. Zoals wij dat met elkaar doen. In Lukas 1 vers 18. Dat hoort wel bij de tijd van nu natuurlijk. komt de engel bij Maria.
Met die heerlijke aankondiging. De vorst. Jezus Christus. Woord geboren. En dan zegt de engel. Ga je. Hij zegt.
Verheugt u. Wij maken daar zo'n formele zaak van. Maar in de Bijbel gaat het gewoon om. Om verheugt u. Hij is blij. Ik heb ooit gelezen.
Dat de Puritijnen in Amerika. Die hadden van die boerderijen. En de rezen met elkaar. Van de ene naar de andere. En dan kwamen ze onderweg elkaar tegen. En dan zei de ene Puritijn. Heaven is high.
En die ander van zijn kant. Die antwoordde dan. Hell is low. En daar zou dan high en hello vandaan komen. Of het waar is. Weet ik niet. Maar ik heb het in een serieus boek ooit gelezen.
Ja. Verheugt u. Dat vind ik een veel mooier groet. Johannes 13 tot en met 14. Daar is de heer samen met zijn discipelen.
Bij die laatste paasmaaltijd. Voordat het lijden begint. Daar lezen we ook dat hoge priestelijke gebed. En dat gebeurt allemaal vlak voor de gevangeneming.
Vlak voor die geesteling. Vlak voor die bespuwing. Vlak voor die bespotting. Vlak voor dat vreselijke lijden aan dat kruis. En tenminste vijf maal.
En dat staat te gebeuren. Roept Jezus op. Tot blijdschap. De discipelen zullen de meest schokkende ervaring van hun leven krijgen. Denk ik. Hun heer.
Van wie zij beleden hebben. Dat hij de zoon van God is. De Messias. Zal gekruisigd worden. Dat gaat erin slaan. Maar Jezus spreekt van vreugde.
Terwijl zijn dood nadert. Ik ga heen. En juist daar in die bovenkamer. In die nacht van zijn overlevering. Horen we. Verheug u.
Wees blij. De nacht van zijn verraad. Wees blij. En dan zegt de Heer Jezus. Johannes 14 vers 28.
Als u mij lief had. Zou u zich verblijden. Kunnen we dat voorstellen. Jezus staat op punt gearresteerd te worden. En al die vreselijke dingen die gaan komen.
En hij legt het zijn volgelingen uit. En dan zegt hij tegen. Als jullie mij lief hadden. Zou u verblijden. Kun je nou verblijden. In datgene wat in de Heer Jezus zal gaan gebeuren.
Aan hem zal plaatsvinden. Waarom? Nou als ze hem lief zouden hebben. Als ze zijn plan zouden kennen. Als ze het plan van God.
Achter alles wat gaat gebeuren. Dat kruis zouden begrijpen. Dan zouden ze zich verheugen. En waarom zou je dan verheugen.
Omdat je dan zou gaan begrijpen. Dat Jezus gisteren in de krip geboren. Neergelegd. Aan een kruis gedood. Dat dat moest gebeuren. Tot verzoening.
Van onze zonden. Dat wij genade. Vreugde. Hebben gevonden. Doordat hij zich in de dood gaf. En is opgestaan. Als je dat gaat begrijpen.
Dan kun je vreugde vinden. Ook uit dat meest dramatische. Wat daar gebeurd is. En dan zegt de Heer Jezus. In Johannes 15 vers 11.
Deze dingen heb ik tot u gesproken. Opdat mijn blijdschap in u zou blijven. En uw blijdschap volkomen zou worden. Dus je hebt een volkomen blijdschap daarin.
Dat Jezus kind werd. Dat Jezus gekruisigd werd. Dat is iets wat een volkomen blijdschap brengt. Want het heeft ons verzoend met God. We zijn in zijn genade. In zijn sfeer gekomen.
En dat is opperste vreugde. En dat mag je nooit vergeten. Verblijft u. Altijd. In de brief van Paulus aan de Filippensen.
Als ik het goed heb. Wordt er zestien keer over vreugde gesproken. Zestien keer over vreugde wordt daar door Paulus geschreven.
En hij zit in de gevangenis. Omstandigheden zijn niet vrolijk. Dus pijn. Er is vervolging. Er is vijandschap. Het stond op zijn dagelijks menu.
Het stond op een menu van alle evangelistende apostelen. In die dagen en door de eeuwen heen ook zo dikwijls. Lezen van vreugde.
Om de vervulling. Bij Petrus. Wanneer we deel hebben aan het lijden van Christus. Zelfs in tijden van tegenspoed.
En Paulus heeft dat geleerd. En Petrus heeft dat geleerd. En Johannes heeft dat geleerd. En Jacobus heeft dat geleerd. En vul ze allemaal maar in. Want ze hadden dat woord van de Heer langzamerhand begrepen.
In Matthäus 5. Zalig zijn zij die vervolgd worden onder gerechtigheid. Leiden. Want dan zegt de Heer Jezus ben je zalig.
Zalig bent u als men u smaadt en vervolgt. En door te liegen allerlei kwaad van u spreekt. Omwille van mij. Verblijt u en verheugt u.
Want uw loon is groot in de hemel. Want zo hebben ze de profeten vervolgd. Die er voor u geweest zijn. Dus het woord in zalig.
Dat is zo'n mooi woord. En we maken het zo plat voor. Een zalig ijsje. Maar zalig heeft in de diepste betekenis. Dat betekenis dat je in de sfeer van God komt.
Dus zalig kom je in de sfeer van God. Als je hoofd katholiek zou zijn. Dan moet je een tijdje dood zijn. En dan moet je een of ander wonderen gedaan hebben.
En dan kan het zijn dat er misschien een paar mensen zijn die u voordragen. En na verloop van tijd. Dan is daar de paus die u zalig verklaart. Nou prima. Wanneer u in Jezus Christus gelooft.
Dan bent u in de sfeer van God gebracht. En dan bent u zalig. Nu nog dat geef ik toe in gebrokenheid. Maar we leven in de sfeer van God.
En dan kun je je altijd verheugen. Paulus schrijft aan de Colossensen. Nu verblijf ik mij in mijn lijden.
Voor u. En vervul in mijn vlees wat overblijft van verdrukkingen van Christus. Wat te denken van Jacobus. Achter het enkel vleugde mijn broeders.
Wanneer u in allerlei verzoeking terecht komt. Op zover de inleiding van de prik. Is het mogelijk om je in beproevingen, in moeite, in zorg te verheugen?
Het gaat om testen. De Heerde God test ons. Die kijkt of het wel echt is. Dat wat wij beleiden.
En wanneer we geslaagd zijn. Dan weet de Heerde God. Dat geloof is echt. En dan word je sterker. En denk nou niet.
Ik heb die test gehad. Nee. Dan is ik nog maar de kleuterschool. Dan ga je naar de basisschool. De Heerde God blijf je aan testen. Omdat je geloof sterker wordt. En naarmate je geloof en je leven met de Heer sterker wordt.
Wordt ook de sfeer die je toch hebt van God. Ook steeds meer ervaren. En dan kan er moeite komen. Dan kan er zorg komen. En dan kun je toch. Want je hebt het geleerd.
Verheugen. In Psalm 32 daar staat. Verblijt u in de Heerde. En verheugt u rechtvaardig. En zing vrolijk alle oprechten van hart.
Dat is weer die opdracht. Er zijn veel mensen die gaan voor genot. Die denken dat daar de vreugde te vinden is.
En genot is direct verbonden aan lust en aan vlees. Dat is de lust van de ogen. Dat is de trots van het leven. En ze willen het.
En wat ze willen dat krijgen ze. Daar gaan ze voor. En als ze het hebben maakt het ze gelukkig. Krijgen ze het niet. Dan zijn ze ongelukkig. Hun vreugde is dus afgeleid van aardsgenot.
Maar aardsgenot is verbonden aan de aarde. En er zijn verlangens die vanuit de aarde tot je komen. Het maakt deel uit van de gevallen aarde.
Het maakt deel uit van de gevallen mens. En als je je vreugde gaat zoeken. Daar waar de gevallenheid duidelijk is. Als de gevallenheid naar voren komt.
Dan krijg je misschien wel wat je hart je begeert eventjes. Dan ben je eventjes gelukkig. Je gaat winkelen. Je koopt het hebbers. En dan zit daar een zekere euforie in natuurlijk.
Maar het is een waan idee. Het is een waan idee. Als je denkt dat deze wereld het je kan geven. Dat deze wereld je de blijdschap kan geven. En hoe vaak hebben we het niet ervaren.
Het hebben van de zaak is het einde van het vermaak. De prediker die zegt. En die zegt dat heel mooi.
Want als het knetteren van de dorens onder de kookpot. Zo is het lachen van de dwaas. Er wordt heel veel dwaas gelachen in deze wereld.
Zap een keertje een avond langs de televisieprogramma's. Wat je allemaal aan dwaas gelach daar ziet. Het is het knetteren van de dorens. Jezaja zegt. Zo zijn blijdschap en vreugde weggenomen van het vruchtbare veld.
En in de wijngaarden wordt niet meer gezongen. Geen juichkreet meer geslaakt. De druiventreden perst geen wijn meer in de perskuipen.
Ik heb de vreugde erop doen ophouden. Er komt een moment dat de aardse vreugde ophoudt. Niet meer gevonden wordt.
En we verzabelen zoveel. En onze wereld, zeker ons land, heeft zoveel.
Maar heeft weinig gelukkige mensen. De vreugde moet ergens anders vandaan komen. De vreugde moet van God komen.
En als ik God zeg, dan is ze dus niet een vreugde van de aarde. Maar ze komt van boven, van buiten. Het voor ons meetbare en zichtbare.
Ze moet van God komen. Psalm 4, vers 7. U, Heere God, u hebt mij meer blijdschap in het hart gegeven dan ten tijde dat zij hun koren en hun nieuwe wijn in overvloed hadden.
U kunt een overvloed hebben, zegt de psalmist, maar u. Van u heb ik veel meer blijdschap. In vrede zal ik gaan liggen.
En weldra slapen, want u alleen, Heere, doet mij veilig wonen. Hebt u die rust, hebt u die vrede, dan hebt u de vrede en de vreugde van de Heere God.
Het komt van God. Het moet van God komen. Het komt door Jezus. God geeft het. Maar alleen aan hen die in Christus zijn.
Het is gereserveerd voor Christus en voor allen die in hem geloven, die naar hem toegaan. En Jezus staat met de armen bijna uit. Komt allen tot mij die vermoeid en belast zijn, want ik zal je rust geven.
Buiten Christus is het niet te krijgen. Er zijn mensen die hebben het over de verkiezingen, de uitverkiezingen, door heel ingewikkeld. U bent uitgekoren, mits u naar Christus gaat. In hem.
Naar hem moet je toe. En dat is ieders keuze, ieders verantwoording. In Christus. En dan staat er in Johannes 15, ik noemde dat hoofdstuk al, deze dingen heb ik tot u gesproken, opdat wat?
Opdat mijn blijdschap in u blijven zal en uw blijdschap volkomen zal worden. Jullie krijgen mijn blijdschap.
Dat is mijn volle vreugde. Dat is de sfeer van God. In Lukas 2, vers 10. De engel zei tegen hen, wees niet bevreesd, want zie, ik verkondig u grote blijdschap, die heel het volk ten deel zal vallen.
Dus we komen van God. Het is in Christus voor ons te vinden. Maar er komt nog een derde element bij. Van God, Christus. Maar dan Romeinen 14.
Want het koninkrijk van God bestaat niet uit eten en drinken, dus niet die dingen van deze aarde, maar uit gerechtigheid en vrede en blijdschap in de Heilige Geest.
Heb je hem? We moeten door de Geest van God leven. We moeten gehoorzaam zijn aan de Geest van God. We moeten vervuld zijn met de Geest van God.
En dan voltrekt zich dat wat een opdracht is, dan wordt onze vreugde, onze blijdschap gevoed. En die wordt sterker. Dus van God, in Christus, door de Heilige Geest.
Maar er komt nog een vierde punt. En dat is de Bijbel. Dat is uitermate belangrijk. Johannes 1, vers 4.
1 Johannes 1, vers 4. Daar staat, en deze dingen schrijven wij u. Waarom? Omdat uw blijdschap volkomen wordt.
We hebben God de Vader, God de Zoon, God de Heilige Geest. En we hebben nu ook de schrift, Gods woord. Wat doen wij met Gods woord? Op zondagmorgen, die tekst van die dominee, nou wel een hele herge korte, die spreker.
Bijbelstudie, misschien een keer in de 14 dagen in de gemeente. Ik weet niet hoe het hier gaat. Maar we doen het persoonlijk met dat woord van God. Opent u dat? Leest u dat? Herleest u dat?
Leest u een andere vertaling? Leest u wat anderen ervan gezegd hebben? En vooral doet u dat biddend, zodat de geest van God door dat woord uw blijdschap kan laten groeien?
Dat is de bedoeling. Vier punten. Maar er is nog een vijfde. Thessalonians 5, vers 16, verblijft u altijd.
Dat is het thema. Leiden om Christus wil. Dat werd door de apostelen als een vreugdevolle zaak gezien. We zagen wat de grond is. De Heere God, Christus, de middelaar, de heilige geest, de inspirator, het woord, het instrument.
Maar dan komen wij zelf daar. Is daar bij ons vertrouwen? Is daar bij ons geloof? Johannes 1, vers 16.
En uit zijn volheid hebben wij allen ontvangen en wel genade op genade. Dat komt er bij ons. Genade op genade.
En ik heb u geleerd, genade betekent, ik heb goed opgelet, vreugde. Vanuit het Grieks betekent genade vreugde. Dus uit zijn volheid hebben wij allen ontvangen en wel vreugde op vreugde.
Het gaat maar door. En ik vind het zo jammer dat men voor het woordje genade heeft gekozen. Daar heeft men de klank, daar is overgenomen. Maar niet de betekenis.
Het gaat om de betekenis, om de vreugde. Vreugde. Dus dan komen wij in beeld. God de Vader, God de Zoon, God de Heilige Geest, het woord en wij.
Ja, je moet het, mag ik dat woord gebruiken, claimen. Wat motiveert mij om tot een leven van vreugde te komen? Ook als het anders lijkt.
En dat is mijn reactie op God. Dat is mijn reactie op het karakter van God. U hebt nu één bijbeltekst onthouden, hoop ik.
Verheug u altijd. 1, 2, 6, 5, 16. In Nehemia 8, vers 10. Dat is ook een tekst die u moet onthouden. Daar staat, de vreugde van de Heer is uw kracht.
De vreugde van de Heer is uw kracht. Dus als u ter neergedrukt dreigt te worden, bedenk dan wat de Heer gedaan heeft.
Wat hij van u vraagt. Wat zijn blijdschap is. En dan gaat u ontdekken, de vreugde van de Heer is uw kracht. God is mijn God. Mijn vreugde vind ik in de zekerheid bij hem.
Dat hij mijn God is. Wat er mij ook overkomt. Hij is er voor mij. Hij is bij mij. Ik weet dat God mijn schepper is. Hij is de onderhouder van het gans heelal.
Soeverein, los, hoog boven alles wat is. Is daar God. En in Jezus Christus is hij mijn verlosser. Mijn leven. Die genadige God. De wijze God.
De liefdevolle God. De barmhartige God. De grote God. Eindeloos. Mijn God. En God maakt geen fout. Hij is te liefdevol om ooit een fout te maken.
Hij is mijn beschermer. Hij is zoveel machtiger dan Satan. Zoveel machtiger dan de demonen. Hij overruelt alles. En hij is mijn God. De hele Bijbel staat vol met geloofvertrouwen.
Salmen bij uitstek. In de tweede plaats word ik gemotiveerd. Door me te verheugen. En waardering te hebben, als ik het zo mag zeggen, voor het werk van mijn verlosser.
Ik verheug me in Christus. Ik stel geen vertrouwen op mijn vlees. Zijn dood. Zijn opstanding. Zijn hemelvaart.
Zijn hogepriestelijke voorbeden. Zijn belofte. Mij eenmaal thuis te brengen in dat vaderhuis. In die sfeer dan. In alle heerlijkheid. Ik verheug mij in mijn Heer.
Wat Hij voor mij heeft gedaan. Wat Hij doet. En wat Hij nog zal doen. Ik ben van Hem. Christus is van mij. En niets zal mij kunnen scheiden.
Van de liefde van God in Christus. Paulus schrijft het zo mooi in Romeinen. Want ik ben ervan overtuigd. Dat ik nog dood.
Nog leven. Nog engelen. Nog overheden. Nog krachten. Nog tegenwoordigen. Nog toekomstige dingen. Nog hoogte. Nog diepte. Nog enig ander schepsel. Ons zal kunnen scheiden van de liefde van God.
In Christus Jezus onze Heer. Zo'n prachtgetuigenis. Is dat uw getuigenis? Is dat jouw getuigenis? Kun je dat meenemen? In jouw leven? Bepaalt het jouw leven?
Ik word gemotiveerd. Door God. Door Jezus Christus. Ook door de Heilige Geest. Die mij in alle waarheid leidt. Hij onderwijst mij.
Menselijke leraren. Die kunnen mij helpen. Kunnen mij sturen. Kunnen me opmerkzaam maken. Uitleggen. Ik ben dankbaar. Voor de leraren die er waren. Dat waren doorgaans niet.
De hoogleraren aan de universiteit. Of de rektoren aan het seminarium. Daar leerde ik hooguit technische aspecten. Wat ik heb geleerd van eenvoudige broeders, zusters in de gemeente.
Die in trouw en in liefde een voorbeeld waren. In geloof naar dat woord van God keken. En dat mij voorleefden. Maar uiteindelijk was het Gods geest.
Die mij het plan van God onthulde. Mij persoonlijk onderwijs. Voor mij de schriften opende. En ik hoop en ik bid dat ik nog veel meer van hem mag leren ontdekken.
Gods geest maakt bekwaam. Troost mij. Versterkt mij. En dan hoef ik niet bang te zijn. Hij is het zegel van mijn verlossing.
Gods voorzienigheid is er altijd. Hij voorziet in alles. Dat is misschien ook wel lastig. Maar de Heerde God houdt alles wat gebeurt in zijn hand.
De daden, de gedachten van mensen. Waar dan ook. Hij weet het. Of het nu gaat om mensen van 2000, 3000 of 4000 jaar geleden.
Of dat het vandaag gaat om mensen in China, in India, in Australië. Of hier in Bunschoten. God kent alle mensen. En hij stuurt alle mensen overeenkomstig zijn plan.
En daarin hebben wij ook nog een persoonlijke verantwoordelijkheid. God heeft het echter in zijn hand. En leidt het naar zijn doel. Naar zijn wil. Soms wordt mijn leven best ingewikkeld.
En ik denk dat jullie dat ook wel kennen. Dan moet je een paar van die ballen in de lucht houden. En dat lukt niet altijd. En dan valt er wel eens één. En misschien wel twee of drie. Dat gebeurt.
Dat overkomt ons. En als ik het zo mag zeggen. Hoeveel ballen houdt de Heerde God in de lucht. En hij laat er niet één vallen.
Hij is volkomen soeverein. Hij heeft alles in zijn hand. En als het moet zijn. Dan laat hij een ijzeren bijl drijven. Als het zo moet zijn. Dan brengt hij de storm tot bedaren.
Als het zo moet zijn. Dan geeft hij blinden het zicht te laten. Hij doven horen. Hij loopt over het water. Hij vermenigvuldigt brood. Vul het allemaal maar in. En dat zijn ook maar de uiterlijke, de materiële dingen.
Maar de onzienlijke dingen. Die zijn er ook. En ooit zullen wij zien wat geen oog heeft gezien. Wat geen oor heeft gehoord. Een vierde motivatie.
Voor mijn vreugde. Naast Gods karakter. Naast de waardering voor het werk van de Heer. Naast het onderwijs door de Heilige Geest. Word ik gemotiveerd.
Ja, door u. Door jullie. Ik bedoel door de gemeente. Door mijn broeders. En mijn zusters. Ik kan wel onder mensen waar dan ook best wel bewegen.
En met mensen omgaan. Enzovoort enzovoort. Maar binnen de gemeente. Waar ik het geloof in de Heer Jezus mag delen. Daar voel ik mij thuis. Dat is het belangrijke.
En dat staat ook in Gods woord. Want welke dank kunnen wij God voor u teruggeven. Vanwege. Vanwege al de blijdschap waarmee wij ons over u verblijden.
Voor het aangezicht van God. Als gemeente staan wij leven. Wij handelen. Wandelen wij voor het aangezicht van God. En dan mogen we ons over verblijden. Ik ben lang genoeg op deze aarde.
En ik leef lang genoeg. Tenmidden van christenen. En ik heb gemeente gediend. Dat heb je gehoord. En dan weet ik best wel dat er soms wat kan spelen. En dat het soms wel een beetje haakt.
Enzovoort. Dat is nu eenmaal zo. En toch hè. En toch. Je verblijden in je broeders en je zusters. Want hoe het soms ook haakt.
We zijn met elkaar onderweg. En we gaan aan de hand van de Heer naar zijn toekomst. En we mogen bij elkaar zijn. Om elkaar te vertroosten. Te vermoedigen. De moedigen. Vreugde te beleven.
En als laatste motivatie. Onze hoop. De hoop. Of zijn komst. Als de bezuin.
Zo klinken. En ik heb het idee. Dat kan niet lang meer duren. Dan zal hij bedanken. En dan zal de aardsengel roepen. En dan zullen wij. U weet dat vast wel. In een punt van de tijd.
In een atoom van de tijd. In zo'n moment. En nog korter. Veranderd worden. Samen met hen. Die ons voorgegaan zijn. Uit het graf. Zullen zij worden opgenomen. Zullen de Heer tegemoet zijn. Dat is de hoop die ik heb.
En ik hoop dat u die hoop ook hebt. We leven in een chaotische wereld. En er gebeurt heel veel. En mensen worden er angstig van. Maar gelovigen. Oefen niet angstig te worden.
Sterker nog. Al die dingen mogen ons. Met hoop vervullen. Want naarmate er meer zichtbaar wordt. Van de vervulling van Gods plan. Weet ik. Het gaat gebeuren.
Het staat voor de deur. Hij komt. En wat zal het zijn. Die eerste dag. Die dag. Er zijn ook wel wat obstakels voor de vreugde.
Ik zeg het maar ronduit. Je zit hier wel. Maar je bent geen christen. Je bent niet wederom geboren. Je bent meegekomen met je vader. Met je moeder. Met je broer. Met je zus. Met je tante.
Met je vriend. Of met je vriendin. Of weet ik wat. Vul het maar in. Maar je hebt niet deel aan de dingen waar het werkelijk om gaat. Je bent niet echt een christen. Je moet namelijk wederom geboren worden.
We zijn geboren net als Jezus Christus. En we zijn in een wiegje gelegd. Waarschijnlijk iets mooier. En we zullen eenmaal sterven. Jezus is gestorven. Maar zonder die dood zouden wij bij het oude blijven.
Hij is opgestaan uit de dood. Hij leeft. En nu mag ik bij hem horen. En ik ben ook gestorven. Ik leef nog natuurlijk.
Maar eerst leefde ik buiten de relatie met God. Door zonden. Maar nu leef ik door de zoon van God. In relatie met God. In die sfeer van God.
Misschien ben je aangesproken door het evangelie. Dat kan zomaar gebeuren. Dat zaad. Het groeide snel op. Maar de zon kwam en het verdoorde. Zulke mensen zijn er ook. Een andere staande weg kan onwetendheid zijn.
Onwetendheid als een dief van de vreugde. Een beetje raar misschien. Maar toch. Onwetendheid.
Als je de dingen niet weet. Als je de dingen van het evangelie niet kent. Niet weet. Niet begrijpt. Dan gebeurt je wat in het leven. En waar is God?
Dat horen we wel. Waar was God op dat moment? En dan krijgt God de schuld. Het is onwetendheid.
Als je God kent. Als je weet wie hij is. Als je weet wat hij in zijn plan heeft. Dan ga je niet dat vingertje naar opheffen.
Dan heb je geloof. Vertrouwen. En er zijn veel oorzaken. Je kunt een valse theologie hebben. Valse leringen. De moderne theologie.
Die ontkent een hoopvolle toekomst. Straks in het vaderhuis. We moeten het hier op aarde bouwen. En als dat niet lukt. Ja dan word je teleurgesteld. God krijgt de schuld. Valse leringen.
Welvaartstheologie. Je zal wel in zo'n kerk zitten. Als je kind van God bent. Dan komt het allemaal naar je toe waai. Het komt allemaal vanzelf. En dan krijg je ontslag. Vul het maar in.
Heb je een verkeerde theologie. Wordt de vreugde bij je weggenomen. Weet u waar ook een dief zit van vreugde. Dat is vergeetachtigheid. Nou bedoel ik niet die vreselijke ziekte.
Die ons kan overkomen. Maar de psalmist zegt. Loof de Heer mijn ziel. En vergeet niet een van zijn weldatum.
We moeten de weldatum. De zegeningen van de Heer. Tellen. Tel uw zegeningen. Eén voor één. U kent misschien wel dat lied. Ik sprak ooit een Belgische zuster.
En die zei. Jullie Nederlanders. Jullie zijn veel te kaardig. Die zegeningen moet je twee aan twee tellen. Die komt nog niet aan geteld. Zoveel zijn het. Tellen wij nog onze zegeningen. Delen wij met elkaar de vreugde.
Kunnen wij nog getuigen van wat de Heer in het leven heeft gedaan. En als je dat doet. Moet je niet vergeten. Dat stimuleert je vreugde. En dan nog een punt. Gevoelens.
Ik voel het vandaag niet. Ik zit een beetje in het dip. Denkt u dat u daarmee naar de Heer God gaat komen?
Heer God. Ja sorry hoor. Maar vandaag even niet. Ik voel het niet. Verblijt u. Altijd. Altijd. Verblijt u. U wil afsluiten met wat u misschien wel kent.
Dat is een bekend lied. It is well with my soul. U kent dat u misschien wel. Ik weet niet of u ook de geschiedenis daarachter kent.
Misschien wel. Maar zo niet. Dan wil ik hem met u delen. Horatio Stafhoert was een Amerikaan. Was een welgesteld Amerikaan.
De eerste ramp in zijn leven. Was het overlijden van zijn zoontje in 1871. Enkele maanden later.
Was de Great Chicago Fire. Dat is een brand. Waardoor heel Chicago. Wat toen bijna alleen uit houten huisjes was opgebouwd. Bijna helemaal verbrand.
Wat hem financieel bijna verwoestte. Hij was zakenman. En had aanzienlijk onroerend goed in Chicago. Zakelijke belangen werden nog meer getroffen.
Twee jaar later. Door economische neergang in de VS 1873. En hij besluit met zijn gezin om naar Engeland te gaan. Om daar Dwight L. Moody bij een evangelisatiecampagne te helpen.
Te elfde uren kwam er verandering in zijn plannen. Zijn vrouw en vier dochters hadden ze. Zijn op het schip vooruit gegaan. Hij zou later volgen.
Tijdens de oversteek over de oceaan. Zonk het schip. Met vrouw en vier dochters.
De meisjes. Annie, Maggie, Bessie en Tanita. Overlevenden het niet. Zijn vrouw wel. En zij liet een telegram sturen naar haar man toen ze in Engeland aankwam.
Alleen gered. Hij reisde zo snel mogelijk naar zijn rouwde vrouw. Weer boot toen nog. En toen hij langs de plek voer.
Maakte de kapitein hem daarop attent. Hij ging naar zijn hut. En hij las daar twee koningen vier. Een synamitische vrouw met Elisa.
Zij had een kindje gekregen. Het jongetje was gestorven. En er komt Elisa bij de vrouw. En ik doe het in het Engels. En daar staat dan. Hij vraagt.
Is it well with thee? Is it well with thy husband? Is it well with the child? En ze antwoordt.
It is well. Hij is al moest dood. Stafford raakte geïnspireerd. Hij schreef de woorden op het schip. En dan staan je gevoelens stil.
Alles kwijt. Je zongetje kwijt. Je vier dochters kwijt. En hij schreef dit lied. Ik doe het in vertaling.
Zij vreugde. Zij vreugde mijn deel is. Of smart mij verteert. En stormwind en nacht mij verschrikt. Gij hebt mij, mijn heiland, te roemen geleerd.
Het is mij goed. Het is mij goed. Wat mijn God mij beschikt. Het is mij goed. Wat God doet. Het is mij goed. Wat mijn God mij beschikt.
Uw deel. Hoeveel zwaarder is het hier niet geweest. Hoe spande niet Satan zijn strik. En ziend op uw kruis. Roemt in mij ook.
Mijn geest is mijn goed. Wat mijn God mij beschikt. Het is mij goed. Wat God doet. Het is mij goed. Wat mijn God mij beschikt.
Het waren niet de omstandigheden. Die hem tot het lied brachten. Maar het was zijn onwankelbaar geloof.
in God. Zijn vertrouwen in God. Verblijt u. Altijd. Altijd verblijt u. Misschien kunnen wij niet altijd zeggen dat het goed is in alle aspecten van ons leven.
Ik denk het niet. Er zullen altijd stormen zijn die we het hoofd moeten bieden. Er zullen altijd tragedisch zijn. Maar met geloof.
In een liefhebbende God. Met vertrouwen in zijn bijstand. Zijn hulp. Zouden wij moeten kunnen zeggen.
Het is goed. Het is goed. Met mijn ziel. Ik weet niet. Hoe het met uw ziel ervoor staat.
Ik weet niet hoe het met uw vreugde ervoor staat. Maar ik herhaal. Nehemia 8 vers 10. Wees niet bedroefd. Wees niet bedroefd. Want de vreugde van de heren.
Dat is uw kracht. Wees niet bedroefd. Want de vreugde van de heren. Dat is uw kracht. Kunt u dat luid op met mij meezeggen.
Wees niet bedroefd. Want de vreugde van de heren is uw kracht. En ik vind dat er nog wel wat sterker mag.
Wees niet bedroefd. Want de vreugde van de heren is uw kracht. En in die kracht gaan we van overwinning tot overwinning. Amen. We willen samen de heer danken.
Heer God in de hemel. De lof, de dank, de eer, de glorie is aan u. U bent God. U troont hoog boven alles wat is. En zo bent u ver weg.
Maar toch bent u dichtbij. U bent dichtbij gekomen in de gestalte van een kind. De heer Jezus. Deze dagen worden we daar weer extra bij bepaald.
En hoe groot en hoe belangrijk was dat en is dat. Maar dat kind, u zelf, in hem groeide op. Hij werd gekruisigd. Hij stierf. Maar hij is opgestaan.
Wat een kracht werd daar demonstratief. En ieder die gelooft mag weten dat uw eigen zoon, die voor ons stierf, maar die leeft, wellicht binnenkort te komen zal.
En dan zullen wij verzameld worden. En dan zullen wij in die sfeer, die zaligheid gebracht worden. En daar hebben we nu al de vreugde van. Wat er in deze wereld ook overkomt.
Ja, er zijn momenten, dan zullen wij huilen natuurlijk. Maar wij dragen daar doorheen. Die zekere heerlijkheid. Dat we eenmaal bij u zullen zijn.
Waar de tranen zullen gewist zijn. Waar ziekte niet meer gevonden wordt. Waar lammen huppelen. Doven horen. Blinden zien. Daar geen dood is.
Geen rouw. En daar geloven wij in. Sterk dat geloof. Heer wil met ons zijn. U weet ons leven. U weet hoe het ervoor staat. U weet waar we morgen weer voor staan.
De komende tijd. De komende dingen. Wil erin nabij zijn. Ook wanneer we samen komen in gezin of in gemeente. Om de vreugde van uw komst te delen met elkaar. Dat het een feestmoment mag zijn.
En dat het ook anderen zal aanspreken. En tot u zal trekken. Het nieuwe jaar gaat komen heer. We weten niet wat het brengt. Maar we weten wel. U bent dezelfde.
U laat niet los. Wat uw hand begonnen is te doen. Geprezen uw naam. Halleluja. Maranatha. Amen.