Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Dag lieve broers en zussen in de Heer. Ook in ieder die dit op dit moment of op een ander moment bekijkt.
! Hartelijk welkom in deze dienst.! Of een digitaal bijbeltje, dat mag ook.
Dus zoek het maar even op. De profeet Micha. En dan gaat het verhaal over Micha 5 vers 1.
En ik wil er echt even diep induiken met jullie.
Want deze tekst heeft veel te zeggen over toen, maar ook over nu. Hebben we hem allemaal gevonden?
Ik lees even 5 vers 1 tot 4. En gij, Bethlehem, Efratah, al zijt geklein onder de geslachten van Juda, uit u zal mij voortkomen die een heerser zal zijn over Israël, en wiens oorsprong is van ouds van de dagen der eeuwigheid.
Daarom zal hij hen prijsgeven tot de tijd dat zij die barenzaal gebaard heeft. Dan zal het overblijfsel zijn broederen terugkeren met de Israëlieten.
Dan zal hij staan en hen wijden in de kracht des Heren, in de majesteit van de naam des Heren, zijn Schots. En ze zullen rustig wonen.
Want nu zal hij groot zijn tot aan de einden der aarde. En hij zal vrede zijn. Ik lees die laatste tekst ook even nadrukkelijk.
Hij zal vrede zijn. Een heel bijzondere tekst eigenlijk als je erover nadenkt. Hoe kan een persoon vrede zijn?
We komen er vast achter. In verband hiermee lees ik ook nog Matthäus 2 vers 1 tot 6. Dat is misschien wat makkelijker te vinden. Het eerste boek in uw bijbeltje in het Nieuwe Testament.
Het evangelie naar de beschrijving van Matthäus. Het tweede hoofdstuk. De eerste zes versen. Ja, we hebben alle tijd toch.
Ik weet niet of u iets anders van plan was om te doen. Nee. En daar lees ik Matthäus 2 vers 1 tot 6.
Toen u Jezus geboren was te Bethlehem in Judea, in de dagen van koning Herodes, zie wijzen uit het oosten kwamen te Jeruzalem en vroegen waar is de koning der Joden die geboren is?
Want we hebben zijn ster in het oosten gezien en wij zijn gekomen om hem hulde te bewijzen. Toen koning Herodes hiervan hoorde ontstelde hij een geheel Jeruzalem met hem.
En hij liet al de overpriesters en schriftgeleerden van het volk vergaderen en trachten van hem te vernemen waar de Christus geboren zou worden.
Zij zeiden tot hem, te Bethlehem in Judea, want aldus staat geschreven door de profeet, En gij Bethlehem, land van Juda, zijt geen zins de minste onder de leiders van Juda, want uit u zal een leidsman voortkomen die mijn volk Israël wijden zal.
Meestal ga ik dan helderheid geven over een Bijbelgedeelte, maar ik doe er nu nog even een schepje bovenop door u nog een ander Bijbelgedeelte te vertellen.
Want Samuel heeft het moeilijk. Hij is erg verdrietig. Het doet hem zeer dat Saul verworpen is door God.
Notabene Saul, die hij hoogst persoonlijk heeft gezalfd tot eerste koning over Israël. Saul heeft hem zo teleurgesteld.
Maar hij krijgt niet lang de tijd om verdrietig te zijn. God spreekt opnieuw tot hem. Vul een hoorn met olie en ga heen. Ik stuur je naar Bethlehem, naar Isai.
Want onder zijn zonen heb ik voor mij een koning uitgezocht. Samuel is nog niet overtuigd.
Hoe zou ik kunnen gaan? Als Saul ervan hoort, vermoordt hij me. God doet dan iets heel opvallends. Hij geeft Samuel een smoes.
Een uitvlucht. Neem een jonge koe mee en zeg ik ben gekomen om de Heer een slachtoffer te brengen. En dan nodig je Isai met zijn zonen uit tot deze offermaaltijd.
En zo gebeurt het. Samuel staat oliehoorn in de hand klaar om een van de zonen van Isai tot koning te zalven.
De eerste zoon komt binnen. Eliab heet hij. Nou dat is hem hè. Grote, sterke, indrukwekkende kerel.
Mooie man. Echt charismatisch. Maar net op het moment dat Samuel Eliab wil gaan zalven, hoort hij die bekende zachte stem in zijn hoofd.
De stem van God. En God zegt, let niet op zijn mooie uiterlijk of zijn grote gestalte. Ik heb hem verworpen. Het komt immers niet aan op wat de mens ziet.
De mens kijkt naar de buitenkant. Maar de Heer ziet het hard aan. Oké. Exit Eliab. Maar ach, Isai heeft nog zes zonen toch?
Dus Abinadab. Samuel heeft het intussen wat beter door. Nee, ook deze zoon heeft de Heer niet uitverkoren. Sama misschien?
Nee, ook niet. En zo gaat het verder. Zeven zonen gaan aan Samuel voorbij. En zeven keer zijn ze het niet. Wat nu?
Samuel vraagt het aan Isai. Zijn dit oude jongens? Nou, die jongste is niet meegekomen. Die wijkte schapen. Samuel krijgt het door.
Laat hem halen. We gaan niet eten zonder hem. En als David na een hele tijd zoeken bij de schapen vandaan geplukt is, komt hij binnen.
Oké, het is een mooie jongen. Rossig, mooie ogen. Maar nog veel te jong en veel te klein om koning te zijn. God laat er geen twijfel over bestaan en geen gras over groeien.
Sta op, zalf hem. Want deze is het. Samuel zalf David giet odie uit zijn odiehoorn over zijn hoofd.
Tenmidden van zijn broers. Het staat er niet bij, maar ik stel me zo voor dat zijn broers dat niet leuk hebben gevonden. Het is nooit fijn om afgewezen te worden.
Maar in de tijd die hierop volgt, merken ze wel dat er iets verandert aan hem. Dat de geest van God met hem aan het werk is. Hij wordt klaargestoomd om koning naar Gods hart te worden.
Samuel intussen staat op en gaat naar Rama. Lieve mensen, ik moet bij dit verhaal onwillekeurig altijd denken aan mijn middelbare schooltijd.
Kent u dat? Ik was nooit erg atletisch, zullen we maar zeggen. En bij de gymlessen was ik stevast de laatste die gekozen werd.
Om mee te basketballen of te hockeyen of andere ongein die ze maar verzonnen. En ik zeg nou wel gekozen werd, maar eigenlijk bleef ik gewoon over.
En baalde diegene die mij dan maar moest accepteren in zijn team. U merkt, het zit me nog steeds niet helemaal lekker. Oké, even terug naar het verhaal.
We hebben dat nodig om te begrijpen wat er in het gedeelte uit Micha dat u is voorgelezen staat. Maar eigenlijk moeten we eerst nog een stapje terug doen.
En even kijken wie Micha was en wanneer die leefde en profiteerde. Micha was een eenvoudige boerenjongen uit Moreset in Gad.
Ik vind het een moeilijke naam altijd. Moreset in Gad. Het is een plaatsje in Judea bij Lachis als u dat meer zegt. Zijn naam was gangbaar in die tijd.
Eigenlijk is het voluit Micaiah. En dat betekent wie is als Yahweh. Tussen haakjes deze naam getuigt van een zeer subtiel gevoel voor humor.
God laat dat vaak zien. Het antwoord op deze vraag wie is als God moet natuurlijk zijn niemand. Niemand is zo goed als God.
God is de beste. Dat bedoelen ouders die hun kind zo noemen. Maar ik vind het opvallend dat juist deze profeet met deze naam gaat vertellen over die ene die zal komen om orde op zaken te stellen.
Die ene die als God is. Zien we in de naam van Micha al een hint van God naar Jezus zijn zoon.
En van. Hij begon te profiteren rond 723 voor Christus. En hij gaat daarmee door tot ongeveer 713 voor Christus.
Tijdens zijn prediking. Hij is koud een jaar bezig. Is het Noordrijk het grootste gedeelte van het volk Israël weggevoerd. Ze zijn in ballingschap gevoerd door de Assyriërs.
Alleen de stammen Judah en Benjamin blijven achter. Micha is dus een tijdgenoot van Jezaja. En daarover later nog wat meer. Nou. Ruim voldoende over de man zelf.
Nu het boek Micha. Micha. Het hoofdthema van het boek is Gods oordeel over de zonde. Micha wijst de mensen in het Israël van die tijd op de zonden die ze allemaal doen.
Ze lopen achter allerlei afgoden aan en offeren zelfs aan hen. God noemt het hoererij. Ze lopen steeds verder bij de enige echte God vandaan.
Maar niet alleen dat. Er wordt ook een wee uitgesproken over Joden die hun huizen en akkers van hun volksgenoten stelen. Zo moet ik het zeggen.
Micha vertelt dat de mensen dat dit zo niet door kan gaan. En kondigt aan dat een groot deel van het volk weggevoerd zal worden in ballingschap. Een profetie die niet lang daarna dus ook uitkomt.
Nou en Harm dat is nou precies de reden dat ik zelden uit het oude testament lees. En nog minder vaak uit de profeten.
Al die negativiteit. Wat moeten we daarmee? Zonde, schuld, straf van God. Wat moet ik hier als positief evangelisch christen in 2025?
Bijna 2026. Nee. Nou ik vraag me allereerst al af. Is het vandaag de dag nog zo anders? Als God nu de balans zou opmaken in Nederland.
Of in deze provincie. Of deze plaats. Of in de reddingsark. Hoe zouden wij er dan voor staan? Hebben wij geen last van een tekort aan zonder besef?
Kom op Harm. Zonder besef. Afgoderij. Even serieus. Dat is nog iets van vroeger. Daar heb je nu toch niks meer mee te maken.
Oké. Allereerst. Afgoderij. Is alles wat in plaats van God in je leven is. Nemen er zaken die plek in je leven in.
Die voor God gereserveerd is. Om over onderlinge oneerlijkheid nog maar te zwijgen. Volgens mij is dit bijbelboek nog ontzettend actueel.
We hebben een opwekking nodig. Als ik dat zeg worden heel veel mensen heel enthousiast. Ja.
Maar dat enthousiasme wordt danig getemperd. Als ik naar waarheid zeg dat elke opwekking. Die je ken uit de kerkgeschiedenis. Begon met boeteprediking.
En diep zonde besef. Het kan echt geen kwaad om wat Micha hier zegt. Is toe te passen op je eigen leven. Hier en nu.
We hebben vaak de mond vol over levensheiliging. Maar als blijkt dat dat in de praktijk eerst neerkomt op het besef dat we zondige mensen zijn. Die schuldig staan tegenover God.
Zijn we ineens een stuk minder gemotiveerd om aan levensheiliging te werken. Kijk eerlijk naar je leven. De besluiten die je neemt. En leg het allemaal open voor God neer.
Wees maar niet bang dat je hem choqueert. Hij weet dat zijn kinderen soms ontzettend uit de bocht kunnen vliegen. Maar hij roept zijn kinderen altijd weer terug.
Omdat hij ondanks alles toch van je houdt. Harm, waarom dit met kerst? Doe eens even normaal. Waarom moest Jezus ook alweer naar deze aarde komen?
Was dat niet om onze zonde? Die duisternis waarin het licht van Jezus kwam schijnen.
Dat is onze duisternis, hè? Het past nooit om iemand naar een ander te wijzen dan... Mijn moeder zei altijd, dan wijzen er drie vingers naar je terug.
Ik zei, nou iemand wijst. Ik denk dat het goed is om dat op onszelf toe te passen. Jezus moest naar deze wereld komen om voor ons te lijden en te sterven.
Miega profiteert niet alleen maar ellende. Middenin de schijnbaar onoverkomelijke problemen schenkt God uitzicht op de oplossing.
Er zal een kind geboren worden in Bethlehem. En die zal als koning uit het huis van David gaan regeren en orde op zaken stellen.
En hierbij zijn we aangekomen bij het tekstgedeelte uit de eerste lezing. En gij, Bethlehem, Efratah.
Bethlehem was het provinciestadje, Efratah was de streek. Bethlehem betekent broodhuis. En Efratah betekent vruchtbare velden.
Al zijt gij klein onder de geslachten van Juda. Geslachten is een beetje fout vertaald. Beter is duizenden. Dus al bent u klein onder de duizenden van Juda.
Kijk, David en de latere koningen regeerden vanuit Jeruzalem. Maar dat was nu zo'n bende geworden. U weet nog wel, die zonde. Waar Mika tegen waarschuwde dat dat uiteindelijk niet meer ging.
God gaat via Mika weer terug naar de roots. God pakt de lijn weer op waar het ooit begon. Vergeleken met Jeruzalem stelde Bethlehem niks voor.
Ik las in een boek mooi opgeschreven. Getalsmatig, gering, militair, onbeduidend. Maar in Jeruzalem zit al lang geen goede koning meer op de troon.
God kijkt niet naar uiterlijk. God verkiest het provinciestadje boven de metropool. Daar zal de Messias geboren worden.
Daar zal hij vandaan komen. Bent u diegene die altijd als laatste gekozen werd? Heeft u het idee dat u er niet toe doet?
Dat altijd anderen veel beter zijn dan u? Voel je je onbeduidend? Nietig? Misschien zelfs onzichtbaar?
Veel minder dan de anderen? Mijn moeder, ze is een aantal jaren geleden overleden, heeft daar haar hele leven last van gehaald.
Haar minderwaardigheidscomplex noemde ze dat. Maar dat was ook echt zo. Ze voelde zich altijd teveel. Standaard als we op visite gingen dat ze niet welkom zou zijn.
Of dat ze niet gelegen kwam. Het was bijna of ze er niet mocht zijn. Ik zong dat kinderliedje dan wel eens met haar. Je mag er zijn.
Wie? Ik? Ja, jij. Je hoort er helemaal bij. Als u zich hierin herkent, dan heb ik vandaag groot nieuws voor u. God kijkt dwars door deze zaken heen.
God ziet het hart aan. God ziet jouw, uw hart aan. God heeft een voorliefde voor de underdog.
De loser, de verschoppeling. De onwaardige. God houdt van jou, zelfs als jij het moeilijk vindt om van jezelf te houden. God verkiest arme zondaars boven schijnheiligen.
U, jij bent welkom in het huisgezin van God. Pak die uitgestoken hand aan. De tekst gaat verder met uit u, dat is Bethlehem, zal mij voortkomen die een heerster zal zijn over Israël.
Nou, twee dingen vallen me na enige studie daarvan op. Allereerst dat mij voortkomen. Je kan ook lezen voor mij voortkomen.
Voor mij voortkomen. Dat ontleent Micha waarschijnlijk aan een tekst uit het verhaal dat ik u vertelde. God zegt dan, onder de zonen van Israël heb ik mij een koning uitgezocht.
Ziet u de lijn die hier getrokken wordt? Uit u zal mij voortkomen. Voortkomen. Geboren worden. In Bethlehem wordt iemand met een hoofdletter I geboren.
Die heerster zal zijn over Israël. En hij wordt niet aan zomaar iemand geboren, maar aan voor God zelf. Let wel, hij zal heerster zijn over heel het volk Israël.
Heel het volk Israël. Dus niet alleen Juda en Benjamin die er nu nog over zijn, maar heel Israël. En dan volgt een heel speciaal zinnetje.
Wiens oorsprong is vanouds van de dagen der eeuwigheid. Die bijzondere Davidzoon die geboren zal worden, heeft altijd al bestaan en zal altijd blijven bestaan.
Dat weet ik door het woord voor eeuwigheid dat hier in het Hebraeus staat. Dat is Olaam. Misschien kent u die naam van El Olaam.
Een heel oude naam van God. De eeuwige betekent dat. Snap u waar ik heen wil? Wie kan hier anders bedoeld zijn dan de eeuwige God zelf.
Vlees geworden in Jezus Christus de grote Davidszoon. In Psalm 90 vers 2 lees ik eer de bergen geboren waren en gij aarde en wereld had voortgebracht.
Ja van eeuwigheid tot eeuwigheid. Van Olaam tot Olaam. Zijd gij God. Wat wil je nog meer? Hier zijn we terecht gekomen bij de ziel, de kern van de hele Bijbel.
De kernvraag is wie is Jezus? Accepteer je Jezus als wie hij werkelijk is als God zelf? Van eeuwigheid tot eeuwigheid.
Of is Jezus een Joodse rabbi uit de eerste eeuw? Die mooie dingen gezegd heeft, maar meer niet. Als dat waar is kan hij nu niets voor je doen.
Niets voor je betekenen. Dan heeft geloven geen enkele zin. Als waar is dat Jezus de eeuwige God zelf is, is dit wat je leven kan redden.
Dit is dan het belangrijkste feit dat je ooit zult weten. Zie Jezus aan voor wie hij werkelijk ten diepste is.
In het tweede vers vinden we hiervoor een andere aanwijzing. De gespraken van een vrouw die baart. Letterlijk tot de tijd dat zij die barenzaal gebaard heeft.
Ik ga het aandurven om dat in het Hebreus te doen. Yoleda Yalada. Yoleda Yalada.
Het rijmt als het ware een beetje. Die uitdrukking is een echo van wat er in Jezaja 7 vers 14, weer zo'n heel bekende tekst rond kerst, staat.
Zie de maagd zal zwanger worden en een zoon baren en zij zal hem de naam Immanuel geven. Kijk en dan is het interessant dat Jezaja en Mika tijdgenoten waren.
Ach en zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan. Maar we hebben het idee te pakken toch? De wijzen zochten de nieuwe koning, die een ster zij gezien hadden, niet in Bethlehem, maar in Jeruzalem.
Daar regeert de koning Herodes. En als er dus een kroonprins geboren wordt, is dat logischerwijs in Jeruzalem. Zelfs de schriftgeleerden bij Herodes wisten wel beter.
In Bethlehem moest hij geboren worden. Niet in de hoofdstad, de metropool, in een groot paleis, maar in een bescheiden plaatsje, in een armestal, kwam de redder ter wereld ter wereld.
En er was voor hem geen plaats in de herberg. Hij was een arme, een verschoppeling, onaanzienlijk klein. Maar God wist wel beter.
God ziet het hart aan. God ziet jouw hart aan. En God ziet in dat kleine, machteloze babytje, geboren uit de maagd Maria, zijn eigen zoon.
Ik roep u allen op, als we over zeer korte tijd kerst gaan vieren, dat heel bewust te doen. Te knielen bij die kribbe en hem de eer te bewijzen die hem toekomt.
In zijn naam. Amen. gluten готовible operators van € gaan eigen bewijzen .
Een