Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Oké, hele goede morgen. Goed te verstaan? Mooi. Ja, ik ben heel dankbaar dat we deze morgen zo bij elkaar mogen zijn en het woord van God ook mogen openen.
Ik ben hier vanmorgen voor het eerst en daarom lijkt het me goed om me eerst even kort voor te stellen. En mijn zoontje vroeg vanmorgen al, wat ga je dan vertellen over jezelf? Toen dacht ik, ja, ga je ook het over mij zeggen, zei hij.
Ik zei, nou bij deze. Ik heb een zoontje van Jefta, hij is acht jaar. Maar ik ben natuurlijk getrouwd met Carlijn, mevrouw. We hebben drie kinderen, Jefta, Julia van vijf en een dochtertje van één.
Ja, dagelijks leven werk ik als hovenier. Ik heb vier dagen, heb ik een eigen bedrijf. En dat doe ik met heel veel passie en vreugde. En daarnaast mag ik dienen in de gemeente in Ermelo, christengemeente Berea.
En zo af en toe mag ik ook het woord van de heren delen. Ik wil niet zeggen openen, want dat is iets wat ik dagelijks mag doen. Maar ook wat mag delen en ook deze morgen wil ik dat met jullie doen.
En ik moest ook nog denken, dat ik net ook vanmorgen zat in een dagboek te lezen. Ik ben 14 jaar geleden, vandaag de dag, 14 jaar geleden tot geloof gekomen.
En dat is heel bijzonder. Ik ben radicaal tot geloof gekomen. De Heer heeft me echt vanuit een heel wild en zondig leven heeft hij me eigenlijk ineens getrokken tot zijn wonderbaar licht.
En heeft hij mij, vooral ook dat lied dat we net zongen, de kracht van zijn liefde heeft mij echt totaal veranderd. En dat is iets waar ik heel dankbaar voor ben. En vanmorgen was ik zo in mijn dagboekje aan het kijken.
Want toen die tijd was er een voorganger die zei, we leven in een tijd waar heel veel sms'en. Dat was er toen hives en dat soort dingen. Misschien kennen jullie dat nog een beetje.
In ieder geval was het in mijn tijd toen, 14 jaar geleden was dat zo. En dan zei je, schrijf eens een mail aan God. Schrijf eens een brief aan God. En dat ben ik toen gaan doen. Gewoon alles op gaan schrijven wat er in mijn hart was.
Tegen de Heere God aan het vertellen door het op papier te zetten. Heel bijzonder. En vanmorgen las ik dat dus terug. Nog in mijn stille tijd. En ja, dan ben je heel dankbaar dat God zo ingegrepen heeft.
En dat zijn liefde me getrokken heeft en me gevuld heeft. En deze morgen wil ik dan ook nadenken. Mag ik het woord van God met jullie openen? Ook over dat thema.
Het thema is, God is liefde. God is liefde. En liefde is dat is iets, in ieder geval ik vind het heel, iets moois, iets prachtigs. En er zijn natuurlijk, we leven in, ik zag net die zendingskaart.
Er zijn heel veel verschillende landen. We hebben heel veel gewoontes, heel veel verschillende gebruiken. Maar iets wat je overal tegenkomt is liefde. En liefde is ook iets krachtigs.
Ik moest ook denken aan, ik doe wel eens racefietsen en we gaan wel eens naar Duitsland. En dan gaan we zo'n stijle berg opfietsen. En dan fietsen we met drie, vier man of zo. En dan tijdens zo'n berg, dan zie je gewoon dat iedereen, het is ieder voor zich.
Het is niet meer dat je gezellig in een groepje fietst. Maar ja, we kijken, bovenaan spreken we altijd weer af. En toen kwam mijn broer naar boven en die zei, ik zeg joh, heb je het gered? Ja. Hij zegt maar, ik beelde me in dat mijn zoontje boven aan die berg stond en me stond aan te moedigen.
En dat gaf hem kracht. Zijn liefde tot zijn zoontje gaf hem kracht. Liefde. Het is natuurlijk een heel algemeen thema. En ik denk dat de meeste mensen de uitspraak ook wel kennen.
God is liefde. Het is niet alleen binnen de kerk dat we dat zeggen, maar ook buiten de kerk. Soms ook als een verwijt. Als God liefde is, dan...
Of als er een God van liefde is, waarom dan die oorlogen? Of God is liefde. Dan zal toch wel iedereen gered worden? Want hoe kan een liefdevolle God nou mensen verloren laten gaan?
Een soort verwijt. We hebben denk ik allemaal wel een beeld als we dat horen. God is liefde. Maar wat betekent het nu? Ik denk als we dat zouden vragen aan tien verschillende mensen.
Als we zeggen, joh, schrijf eens op. Wat betekent dat God is liefde? Dat we hele verschillende antwoorden krijgen. Je neemt er bepaalde wel gedachten bij. Maar wat betekent het nou? We zouden wel kunnen zeggen hoe hij zou moeten handelen.
Hoe hij zou moeten doen. Als hij zegt wie hij is. En als het dan toch anders gaat dan ik had gedacht. Hoe kan dat dan? Soms krijg je dan zo'n inwendig conflict. Ik dacht dat u liefde was. En toch komt er een keer dit op mijn pad.
Wat moeite is. Wat moeilijk is. Wat verdriet geeft. En daarom is het goed om deze vraag te stellen. Ook in deze tijd.
Ook al kent u de heren heel heel lang. Het is voor mij zelf ook altijd een thema om steeds weer naar terug te gaan. God is liefde. Wat betekent dat nou? We zijn hier nooit in uitgeleerd.
En ik denk als we hier meer zicht of beter zicht op willen krijgen. Of voor het eerst dat gaan zien. Is dat goed om die vraag te stellen. Wat betekent het? God is liefde. En dat zouden we aan elkaar kunnen doen.
We zouden kunnen zeggen van nou. We draaien de stoelen weer naar elkaar toe. En we delen met elkaar daarover. Van nou. Wat vind jij? God is liefde. Of hoe ervaar jij dat? God is liefde in je leven. Maar het is beter om dat aan een ooggetuige te vragen van God zelf.
Van de heer Jezus Christus zelf. En dat is Johannes. En daar mogen we heen bladeren. 1 Johannes 1. We zullen wat daaruit lezen.
En vervolgens uit Johannes 4. We denken nou over God is liefde. 1 Johannes 1.
Helemaal achter in de Bijbel. De eerste algemene brief van de apostel Johannes. Daar staat in vers 1.
Wat er was van het begin. Wat wij gehoord hebben. Wat wij gezien hebben met onze ogen. Wat wij aanschouwd hebben met onze handen. En getast hebben van het woord des levens.
Want het leven is geopenbaard. En wij hebben gezien. En wij getuigen. En verkondigen u. Het eeuwige leven. Dat bij de Vader was. En aan ons is geopenbaard. Wat wij gezien.
En gehoord hebben. Verkondigen wij u. Omdat ook u gemeenschap met ons hebt. En deze gemeenschap van ons is er ook. Met de Vader. En zijn Zoon Jezus Christus.
En deze dingen schrijven wij u. Opdat uw blijdschap. Volkomen wordt. Nou en dan gaan we naar ons gedeelte. Waar we deze morgen. Over na willen denken.
Hoofdstuk 4. Vanaf vers 7. Het is niet zomaar een theoretisch verhaal.
Nee. Het is iemand. Die. Ooggetuig is. Die het met zijn handen getast heeft. Die het gezien heeft. Nou dan gaat hij schrijven. Johannes. Hetzelfde. Geliefde. Vers 7. Laten wij elkaar lief hebben.
Want de liefde is uit God. En ieder die lief heeft. Is uit God geboren. En kent God. Wie niet lief heeft. Kent God niet.
Want God is liefde. Hierin is de liefde van God. En ons geopenbaard. Dat God zijn enige geboren zoon. In de wereld gezond heeft. Opdat wij zouden leven.
Door hem. Hierin is de liefde. Niet dat wij God lief gehad hebben. Maar dat hij ons heeft lief gehad. En zijn zoon zond. Als verzoening. Voor onze zonden.
Geliefde. Als God ons zo lief had. Moeten wij ook elkaar lief hebben. Niemand heeft ooit God gezien. Als wij elkaar lief hebben.
Blijft God in ons. En zijn liefde. En is zijn liefde in ons volmaakt geworden. Hierin weten wij dat wij in hem blijven. En hij in ons. Doordat hij. Ons van zijn geest.
Gegeven heeft. En opnieuw. Zegt Johan. Is dit. En wij hebben gezien. En getuigen. Dat de vader de zoon gezonden heeft. Als zaligmaker. Van de wereld.
Al wie beleidt. Dat Jezus de zoon van God is. God blijft in hem. En hij in God. En wij hebben de liefde. Die God tot ons heeft. Gekend. En geloofd.
En opnieuw de zin. God is. Liefde. En wie in de liefde blijft. Blijft in God. En God in hem. Hierin is de liefde. Bij ons volmaakt geworden.
Opdat wij vrijmoedigheid mogen hebben. Op de dag van het oordeel. Want zoals hij is. Zijn ook wij. In deze wereld. Er is in de liefde. Geen vrees. Maar de volmaakte liefde.
Drijft de vrees uit. De vrees houdt in mijn straf in. En wie vreest. Is niet volmaakt. In de liefde. Wij hebben hem lief. Opdat hij ons eerst lief gehad heeft.
Als iemand zou zeggen. Ik heb God lief. En hij zou zijn broeder haten. Dan is hij een leugenaar. Want wie zijn broeder. Die hij ziet. Niet lief heeft. Hoe kan hij God lief hebben. Die hij niet gezien heeft.
En dit gebod hebben wij van hem. Dat wie God lief heeft. Ook zijn broeder. Moet lief hebben. God is liefde. En Johannes begint.
In deze brief. Heel direct. Hij begint meteen. Wat er was van het begin. Hij. Hij begint heel direct. Geen aankondiging. Geen inleiding of iets. Nee. Direct begint hij. Zijn mond te openen.
Van wat hij gezien heeft. En gehoord hebben. Gehoord heeft. Dat is wel bijzonder. Maar wat was de situatie. Van deze tijd. En ik denk dat het wel goed is. Om. Om dat te zien.
Tegen wie wordt dit geschreven. Nou Johannes was ongeveer zo'n 95 jaar oud. Toen hij dit schreef. En het was. Dat er in die tijd. Veel dwalingen voorkwamen. Dat zie je ook. Door de brief heen.
Als je de brief in zijn geheel zal lezen. Dan zie je dat ook. Dat er over leugen gesproken wordt. Over misleiding. Over twijfel. Over. En. En. Allerlei dingen kwamen erin voor. In die tijd.
Een soort. In die tijd. Was er. Was er ook een soort. Filosofisch denken. Was er heel erg. Een. Bepaalde religieuze stromen kwamen op. Er waren. Allerlei. Dwalingen.
Leugen. Predicus. Je zou zeggen. Een net. Niet waarheid. Dat komt er wel weer voor. En het zelf. De mens. Komt die tijd centraal te staan.
Met een soort. Dat God verheven. En. Als je over die tijd. Is wat opzoekt. Dan zie je ook. En ik kan dat ook echt tegen. Dat Jezus. Ook gezien werd. Als een soort boodschapper. Een soort. Goed voorbeeld.
Een boodschapper. Die eigenlijk. De mens oproept. Zich te herinneren. Wie hij werkelijk was. In zichzelf. Een beetje een soort. Het ontdekken.
Van wie je zelf bent. Zelf ontplooiing. Zou ik tegenwoordig zeggen. Zelf. Allemaal zelf. Die stond centraal. De mens. Met het gevoel. Stond centraal. Toen die tijd. En Johannes is al een oude man geworden.
Ik vind dat wel mooi. Als oudere mensen. Spreken. Over de dingen van de heren. Dan. Dan moeten we soms luisteren. Dan ook. Vooral omdat ze zo jong zijn. Die hebben we soms veel meer meegemaakt. En die hebben we dat ook veel meer gezien.
Soms. In ieder geval. Ja. Ik vind het mooi om soms naar oudere mensen daarin. Te horen. Hoe zijn hun leven met de heren. En wat zij ook. Wie de reëzus voor hen is. Maar. Hij schrijft deze brief.
En in deze brief. Komt er eigenlijk. Twee thema's heel erg naar voren. De een is waarheid. In waarheid wandelen. Tegenover de leugen. Misleiding. Waarheid.
En hij roept dat steeds op. Om in de waarheid te wandelen. En de tweede is liefde. Nou. Met doel. Dat hebben we ook al gelezen. Vers 4. Van het eerste hoofdstuk. En deze dingen schrijven wij u.
Omdat uw blijdschap volkomen wordt. En dat is ook mijn doel. Dat is ook mijn verlangen. Dat. Als we. Deze morgen nadenken over God is liefde. Dat er ook blijdschap in ons hart is.
Dat we. Onze blijdschap volkomen is. Dat het zal groeien. Dat we meer zien. Van. Van. Van de heer Jezus Christus. En dan was. Zoals ik al zei. Veel misleiding. En leugen.
En als we dat samen zouden vatten. Dan zou de kern eigenlijk daarvan zijn. Het om in jezelf te zoeken. En het in jezelf te vinden. Een soort beleving dat daar heel erg speelde.
En je ziet er deze hele brief eigenlijk heen. Dat. Dat hij steeds zegt. In hem zijn. Te leven uit hem. In de waarheid zijn.
Eigenlijk het tegenovergestelde. En hij roept daar. Deze mensen. Deze broeders en zussen. Ook toe op. In hoofdstuk 4. Vers 6. Daar zie je ook zijn.
Wij zijn. Uit God. Dus het is niet alleen maar naar binnen kijken. Van het is in mezelf te vinden. Ik moet het zelf voelen. Ik moet het beleven. Een bepaalde manier van een ervaring of iets. Nee.
Wij zijn uit God. Vanuit onze positie. Wij zijn. Bij hem. Wij zijn van hem. Nou. Is dat relevant.
Om daar vandaag de dag. In deze tijd over na te denken. Als ik zo die context. Dus wat woorden aangeef. Ik denk het wel.
Ik denk dat. Ik ken heel veel dingen hiervan. Soms. In de kerk. Soms in mijn eigen leven. Is er gevaar. Misleiding.
Soms een net niet waar. Het lijkt er wel op. Maar. De ogen toch veel meer gericht op mij. Op wie ik ben. Hoe ik. Ik. Mij.
Mijzelf. Nou. Misschien kent u het wel. Ik denk daarin ook aan. Het hele welvaartsevangelie. Het welzijn evangelie. Wat ook deze dagen.
Gewoon ook heel erg opkomt. Waar we mee te maken hebben. En wat hebben we dan in deze tijd nodig. Waar we nu leven. Ik denk twee dingen. Is waarheid. En liefde.
En Johannes. Wist dat. Dit hebben ze nodig. Vandaag. Het is niet alleen iets van. Gods liefde heeft mij gered. Toen. Bijvoorbeeld bij mij. In mijn leven. Veertien jaar geleden. Ik ben gegrepen door. Gods liefde. Dat ligt nu achter mij.
Ik kan nu. Ik moet nu. Mijn heiliging gaan werken. Nee. Nog steeds. Zijn dit hoofdthema's. In ons leven. God is. Liefde. En daar moeten we over nadenken. Dan mogen wij.
Bij stilstaan. En ik denk. Ik vind het een van de mooiste karakter eigenschappen van God. Ik vind het het. Diepste. Het is iets wat ik. Wat mijn hart toch steeds.
Weer. Pakt. En steeds weer. Ja. Net ook. Dat ik dat lied zong. Ja. Dacht ik. Ja. Door de kracht van zijn liefde. Kracht van zijn liefde. In ons hart.
Dat. Dat. Dat. Dat. Bitterheid smelten. Dat. Dat. Dat. Nou. Dat doet iets in ons leven. En ik wil er dus deze morgen. Wat woorden aan geven. En ik wil dat eigenlijk doen. Aan de hand van drie. Gedachten.
De eerste is. Gods liefde gekend. Tweede. Gods liefde. Geopenbaard. En ten derde. Gods liefde. Geloofd. Gods liefde. Geloofd.
Dus drie gedachten. Gods liefde gekend. Gods liefde geopenbaard. En de derde. Gods liefde. Geloofd. En we hebben in dit gedeelte. Gelezen. Waar het in twee keer naar voren komt.
Vers 8. Als je meeleest. Dan zie je staan. Want God is liefde. En vers 16. God is. Liefde. En de kern dus van dit gedeelte.
Wat hier naar voren komt. En het is eigenlijk de kern van heel de Bijbel. Heb ik ontdekt. Is dat God liefde is. Niet dat God soms liefde doet. Dat doet hij ook.
Of dat God soms liefdevol kan zijn. Of God voelt een soort warme gevoelens van verliefdheid. Nee. Het is in eerste instantie niet een bepaalde daad of activiteit.
Maar het is. Er staat God is. Liefde. Is. Liefde. Dan moet je een streepje onder zetten. God is. Liefde. In zijn hele wezen.
En wat hij doet of laat. Dat is. Een uiting van wie hij is. In zijn handelen. In zijn regeren. In zijn oordelen. In uw leven.
In uw vragen. In uw moeite. Het komt voor uit het wezen. Want God is liefde.
Stel we zouden vragen. Heere God. Wie bent u eigenlijk? Ik denk dat hij zou. Nou ik denk.
Zou hij zou kunnen antwoorden. Ik ben. Wie ik ben. Die bekende woorden. Van Mozes. Ik ben van eeuwigheid dezelfde. Er is geen seconde in de eeuwigheid geweest.
Dat ik geen liefde was. Het is nooit meer geweest. Maar het is ook nooit minder geweest. God kan niet lief hebben.
Hij is de bron. Van liefde. God is liefde. In zijn wezen. Alles komt vanuit hem. Hij is de oorsprong hiervan. Vers 19. Daar schijnt het ook zoiets in door.
Wij hebben hem lief. Omdat hij ons eerst lief gehad heeft. Er was niet. Dat hij dacht. Nou ik zie die harme daar. Ja.
Zijn leven. Dat vergooit hij. En drank. En allerlei andere dingen. Ja. Dat het hem iets opwekte. In zijn hart. Nee. Ik was een zonder. En ik blijf een zonder.
Ik doe zonder. Maar zijn liefde is niet alleen zozeer gepenseerd. Op dat ik. Nee. Het is vanuit zijn wezen. Het is vanuit wie hij is. Is. Gods liefde zocht mij teder.
Ja. Hij is. Die liefde zoekt. Is op zoek. Hij wil harten en mensen bereiken. Zeker. Maar dat is. En dat is zo goed om te erkennen. En dat is ook zo goed om.
Om te zien. Dat God liefde is. In zijn wezen. In zijn aard. Want dan zou God. Ophouden God te zijn. Dat hij onveranderlijk zou zijn.
Nee. In de eeuwigheid. Is hij dezelfde. En dat brengt ons. Bij onze eerste gedachte. Gods liefde gekend. En drie keer wordt er gesproken. In dit gedeelte.
Over het kennen van God. Vers 7. Ieder die lief heeft. Is uit God geboren. En kent. God. Maar vers 8 zie je het staan.
Wie niet lief hebt. Kent. God niet. En vers 16. Noemt het nog een keer. Wij hebben gekend. En geloofd. God is liefde. Het is interessant om dan die vraag te stellen.
Als wij over liefde nadenken. Dan zeg je. Of voel je een beetje liefde. Of ervaar je liefde. Tot je man. Tot je vrouw. Tot je kinderen. Dat voel je. Maar hij zegt het hier over kennen.
Hij spreekt niet over voelen beleven. Of ervaren. Nee. Over kennen. Waarom doet hij dit. Ik denk twee redenen. Eén. De context die we net. Ook een beetje geschetst hebben.
Was er een van. Ervaring. Was er een van beleving. Waar dat heel erg centraal stond. Dat je dat in jezelf ging. Voelen. En dat je dat zelf ging ontdekken. En twee.
Het fundament. Van Gods liefde. De basis hiervan. Ligt in de waarheid. Die gekend. Moet worden.
Het fundament van Gods liefde. De basis hiervan. Dat ligt in de waarheid. Wat gekend moet worden. Laten we er verder over nadenken.
Het woord kennen. Komt van het woord ginosco. Het woord. Dat kan eigenlijk op twee verschillende manieren uitgelegd worden. Eén. Is een soort. Kennen. En weten. Zo van.
Ik begrijp het. Wat zo'n toestand aangeeft. Ik ken jou. En je weet dan. Wie die persoon is. Maar ook. Kennis vergaderen.
Dus een soort activiteit. Een proces. Waar je mee bezig bent. Zo van. Ik ben jou aan het leren kennen. En je kent iemand. Je weet wie het is. Ja. Ken je dan iemand. Dat wordt. Dat gebruiken we dat woord.
En dan zit hier eigenlijk hetzelfde. Er is twee kanten. Weet je zeggen. Je kent hem. En je bent bezig aan het kennen. Maar in beide gevallen.
Heeft het te maken met ons verstand. Heeft het te maken met ratio. Wat eigenlijk. Tegenover. Gevoel staat. Ik spreek over.
Waar is het op gefundeerd. Wat is de basis. Ik zeg niet het gevoel. Die helemaal niet. Bij is. Of bij hoort. Maar. De basis. Dat is gebaseerd op feiten.
Op logica. Op de waarheid. En we zouden kunnen zeggen. Gods liefde. Begint hier. En niet zozeer. Ergens hier. Of hier.
Of waar je hart dan ook zit. Waar je gevoelen zitten. En dat is ontzettend belangrijk. Dus om God te kennen. Juist in deze tijd. Juist waar het opgeroepen wordt.
Wat jij voelt is waar. Wat jij ervaart. Dat is waar. Daar mag niemand aankomen. Nee. Gods waarheid. Gods liefde. Is gebaseerd op een waarheid. Is op een. Dat staat vast.
Onveranderlijk. Dat geeft stabiliteit. Dat geeft richting in ons leven. En daar begint ook de groei. In de liefde tot God. Dat is ontzettend belangrijk. Om te begrijpen.
Wie hij is. En hoe hij is. In deze tijd. Johannes deed het toen ook. In die tijd. Waar het moeilijk was. Ging hij Gods liefde. Uitleggen. En hij begint. Dat hij zegt.
Gods liefde. Kennen. Kennen. En ik hoop dat u vanmorgen zo gekomen bent. Dat u zegt. Ja. Ik wil God beter. Leren kennen. Ik wil groeien. In liefde.
Als we vers 7 en 8. Als we dat lezen. Dan zien we dat. Het God kennen. Niet alleen een soort. Nou ja. Een verstandelijke. Handeling is. Nee. Maar er gebeurt ook iets. Dat staat ook.
Vers 7. Is uit God geboren. En kent. God. God geboren. Vanuit God geboren zijn. Wederom geboren te zijn. Eigenlijk word je.
Word je geboren. In een nieuw koninkrijk. De koninkrijk van. De zoon van zijn liefde. Je bent vanuit de duisternis. Getrokken. Tot dat licht. En je wordt eigenlijk. Aangesloten.
Door die nieuwe geboorte. Door de heilige geest. Wat er ook in vers 13 staat. Dat wij die geest ontvangen hebben. Word je aangesloten. Op de bron. Van liefde.
En dat is mooi. Dat is onze nieuwe positie. En het is zo prachtig. Om te lezen. Dat in deze brief. Begint Johannes te schrijven. Met kinderen. Lieve kinderen. En dat zie je zo terugkomen.
Een soort vaderlijke zorg. Wat hij dan heeft. Voor deze gemeente. Voor deze gemeente. Als een oude man. Maar opmerkelijk vond ik. Dat hij hier bespreekt. Over geliefde. Hij spreekt hier. Over geliefde.
Omdat dat hun positie aangeeft. Ze zijn geliefd. Door de heilige geest. Zoals ik zei. Wederom geboren.
Gods geest. Geeft je een nieuw leven. En plaats je in een nieuw koninkrijk. Maar sluit je ook aan. Op de bron. Van liefde. En het staat ook in dit gedeelte. Heel veel over. De ander lief hebben.
Dat uitzicht. Ook in de liefde. Tot elkaar. Maar dat wil ik nu. Deze morgen. Iets meer uit de rust. Ik ga het vooral over. De liefde van God. Wil ik het hebben. Maar dat je. Dat je aangesloten wordt. Op die bron.
Het is een. Ongelooflijk mooi iets. Om dat van dichtbij. Soms mee te maken. Het was voor mij. Denk ik. Een jaar of. Vier geleden. Dat er bij mij. Zo'n grote militair. Thuis was.
En had de pet op. En hij zat een beetje zo. Nukkig voor zich uit te kijken. En we hadden een soort samenkomst. Bij ons thuis. Een evangelisatie actie. En. Hij zat daar zo.
En ik denk. Nou die jonget. Die hoort er helemaal niks van. Volgens mij. Als we zo meteen. Aan me zeggen. Of het avond is voorbij. Dan is die zo snel mogelijk weg. En hij zat daar. En ik deelde over de brede.
En de smalle weg. Een hele eenvoudige boodschap. Over het evangelie. Later zei hij. Toen hij sprak. Wist ik. Dit is de waarheid. Ik kan nooit meer terug.
Ik heb de waarheid gehoord. Hij had nog nooit de Bijbel gelezen. Die jongen is even later. Nou een zondag kwam hij ook bij ons. Een paar weken later daarop. En. We hadden een gesprek met hem.
En hij. Hij zei. Ja maar als ik mijn leven zie. Hij zegt. Dan ben ik zo. Doe zoveel fout. Ik heb zoveel foute dingen gedaan. Het was echt een ruige man. En toen zei hij.
Maar dan heb ik een redder nodig. Ja ik zeg. Ja dat klopt. Dat hebben we allemaal nodig. Ja maar hoe kan dat. Hoe krijg ik dat dan? En ik keek mijn vrouw aan. En er waren nog.
Twee andere mensen bij. En we keken elkaar aan. Mijn vrouw deelde op een hele eenvoudige manier. Het evangelie aan hem. Toen zeiden we. Wil je dat? Wil je ook deze God leren kennen?
Ja. Dat wilde hij. Toen gingen we met elkaar op de knieën. Zo midden in de kamer. En hij gaf zijn leven. En hij kon ineens. Hij zei. Nou Heere God.
Hier ben ik dan. Hij wist niet ook hoe hij moest bidden. Hij had dat nooit gedaan. En hij zei. Heere God. Hier ben ik dan. Begon hij te huilen. En hij zegt. Ik wil mijn leven aan u overgeven. En wat ik toen gezien heb.
Hij stond op. En hij keek mij aan. Toen zegt hij. Ben ik nu bekeerd? Zegt hij. Ik zal het mogen zeggen. Dat we wederom geboren zijn. We zijn opnieuw geboren. Hebben ons oude leven mogen afleggen.
En ik heb het gezien. Ik zei het ook tegen de anderen om ons heen. Zegt. Let op zijn leven. Zegt. Gaat wat veranderen. Als het echt Gods werk is. En Gods geest is. Wat gebeurde er?
Als we gingen zingen. Hij zegt. Ik wil over de liefde van God zingen. Ik zag hem. Hoe hij de anderen in liefde ging dienen. Hij ging zijn vijanden lief hebben. Wat was er gebeurd?
Hij was door die wetengeboorte. Doordat hij zijn knieën boog voor Jezus. Zijn aangesloten op de bron van liefde. Dat was niet dat hij zegt. Nou. Hé. Voor deze dag. Ik ben een christen geworden. Check.
Er hoort liefde bij. Nee. Het was een gevolg. Van het liefde hebben. Van het lief hebben die God in zijn hart legde. Gods liefde. Hij leerde Gods liefde kennen.
Gods liefde gekend. Dat begint niet in eerste instantie. Want ik zei al hier. En laat me dat even onderstrepen. Met twee teksten uit Efezen 1.
Als je daar nog heen wil beladen. Efezen 1. Vers 17. Daar staat op dat God.
De God van ons Heer Jezus Christus. Vers 17. De Vader van de heerlijkheid. U de geest van wijsheid en van openbaring geeft. In het kennen van hem.
Namelijk. Verlicht de ogen van uw verstand. Om te weten. Wat de hoop is. Van zijn roeping. Te weten.
Verlicht de ogen van het verstand. Dat ons verstand verlicht wordt. Door te lezen in het woord van God. Daar te zien. Wat hij gezegd over liefde.
Dat God liefde is. Zo kunnen we hem kennen. Ik moest ook nog denken aan Neemje 8. Hoef je niet op te zoeken nu. Maar waar het volk stond. Met het wetboek. En dat zij naar Nehemia gingen.
En zij openen ons het wetboek. Het was heel bijzonder. Dat zij het wetboek uit gingen leggen. Zodat zij het begrepen. En toen zag je die reactie gebeuren.
Zij gingen heel hard huilen. En ze zagen in wie zichzelf waren. Maar hij zegt. Verheug u in de heren. Want de heren. De vreugde van de heren is uw kracht. Maar wel ook hetzelfde. Het wetboek. We kunnen nu zeggen.
Het woord van God opent. Dat je verstand. Dat je bijbelstudie doet. Dat je je richt op wie God is. En daaruit. Door die weg heen. Zal Gods liefde groeien in ons hart.
En naar de mensen. Om ons heen. En het tweede. Als God kennen. Het tweede is. Gods liefde geopenbaard. God is. Liefde.
En ook hier. Komt dat ook naar voren. In het gedeelte van 1 Johannes. Wat we maar te gaan gelezen hebben. En Grudem zegt in zijn boek. Systematische theologie is een boek. Het ligt in de aard van God te handelen.
Ten bate van degene op wie hij zijn liefde heeft gevestigd. Dus het ligt in de aard. Dat begon ik ook mee. In de natuur. Het wezen van God.
God is. Liefde. Dat hij handelt daarna. En dat hebben we natuurlijk. Ja. Dat is natuurlijk prachtig. Hij kan niet anders dan liefde geven.
Het is niet dat hij een keuze heeft. Daar in me. Nee. Het is vanuit zijn aard. Vanuit zijn wezen. Deze akapeliefde. Deze goddelijke liefde. Is aan ons. Ook. Geopenbaard. En dat zien we ook in dit gedeelte.
Het komt ook drie keer. In dit gedeelte. Naar voren. Ik zou zeggen. Lees mee hierin. Vers 9. Hierin is de liefde van God aan ons. Geopenbaard.
En vers 10. Hierin is de liefde. Waarin? Waarin is de liefde? Hoe is dat zichtbaar geworden? Niet dat wij God lief gehad hebben. Maar dat hij ons lief had. En zijn zoon zond.
En vers 14. En wij hebben gezien. En getuigen. Dus hebben het waar kunnen nemen. Dat de vader de zoon gezonden heeft. Gods liefde is dus niet verborgen gebleven.
Het is dus niet. Ja. Dat we het niet konden waarnemen. Nee. Het is geopenbaard. Onthuld. Zichtbaar geworden. En als we iets zouden inzoomen op dat woord. Dan betekent dat zoveel als.
De term van. Stel je hebt een hele donkere kamer. En er staat iets heel moois in. Of een schilderij. En ineens gaat het licht aan. En ineens zie je het.
Het is geopenbaard. Of je hebt zo'n. Misschien ziet u dat er zo'n beeld. Er staat zo'n kleed overheen. Dat is verborgen. Dat is niet zichtbaar. En in één keer wordt dat kleed weggehaald.
Het wordt zichtbaar gemaakt. Het wordt duidelijk. Openlijk. En ik las deze zin ook. Er staat ook bij.
Iets aan het licht brengen. Zodat het algemeen waargenomen. En gekend kan worden. God liefde geopenbaard. Nou we zien dat ook in dit gedeelte.
Naar voren komen. Hoe is het geopenbaard? Dat is een eenvoudige vraag. Dat staat hier drie keer. Want God zijn enige geboren zoon.
In de wereld gezonden heeft. Vers 10. Hij zond zijn zoon. Vers 14. De vader de zoon gezonden heeft. En denk je dat het duidelijk is.
Gods liefde is geopenbaard. In de Heer Jezus Christus. In de zending van zijn zoon. Maar er staan ook drie dingen bij. Het is een beetje bijbelstudie. Maar er staat.
Vers 9. Hij heeft de zoon in de wereld gezonden. Omdat wij zouden leven. Door hem. Wat staat er bij de ander? Vers 10. Hij heeft zijn zoon zond als verzoening.
Van onze zonden. En vers 14. Hij heeft zijn zoon gezonden als zaligmaker. Hebben verlossing. Verzoening.
Vergeving. Door de zending van zijn zoon. Gods liefde is onthuld. Vergeving. We kunnen zeggen.
Het is vergeving. Ik reken je er niet. Ja. Oké. Het is je vergeving joh. Dat is vergeving. Hoe wij dat soms kennen.
Maar als je hem ziet. Dan denk je. Oh ja. Ik weet het nog wel. Verzoening gaat nog veel verder. Verzoening zeg ik. Ik zie je aan. Alsof je nog nooit iets oud gedaan hebt.
Verzoening. De relatie. Met God is hersteld. Niet dat wij daar zo op zaten. Nee. Hij zelf. Gods liefde. Vanuit zijn wezen. Heeft hij zich geopenbaard.
Gods liefde. Is zichtbaar geworden. In de zending. Van zijn zoon. Hij zond. Zijn zoon.
Dit is niet alleen een. Theologische zin. Of iets dat we alleen in de Bijbel lezen. Het is historisch. Het is werkelijk gebeurd. Gods liefde.
Is in ons geopenbaard. Hij zond. Zijn zoon. En dat is zo diep. Dat is zo.
Hier zien we eigenlijk. In deze. In die openbaring. We zien hier dat kerst en pasen. Eigenlijk in één zin genoemd worden. Hij zond zijn zoon. Hij werd mens. Kribbe.
Hij kon onder ons wonen. Tot zaligmaker. Van de wereld. Aan het kruis. Van Gogeta. Hij werd mens.
Jezus Christus. De ultieme openbaring. Van wie God is. Van Gods wezen. We hebben gelezen.
Aan het begin. Dat Johannes zegt. Wij hebben. Het leven is over. Wij hebben gezien. En wat onze handen getast hebben. Zo dichtbij. Zo dichtbij gekomen.
Niet op afstand. Ver weg. Ja ik wil Gods verliefd. Nee. Heel dichtbij. Wij hebben met onze handen getast. We hebben het gezien met onze ogen. En nu.
Zoals ik al zei. Denk ik dat ik 14 jaar. Of ongeveer 14 jaar met de Heer mag leven. Maar deze gedachten. En hierover na te denken. Ik kan mijn hart soms echt opnieuw verbreken. Het doet me soms zwijgen.
Ik zat van de week ook in mijn kamer. Heb ik hierover nagedacht. Om dat tot me inna te werken. Dat doet me knielen. En ik dacht ook.
Het brengt ons niet naar de berg Sinaï. Waar de wet gegeven werd. Maar het brengt ons. Naar het kruis van Gogolta. Gods liefde.
Het is geopenbaard. Matthijs 27 vers 40 zegt. Zeiden ze toen Jezus daar hing aan het kruis. Als u Godzoon bent. Kom dan af van het kruis.
Maar omdat hij Godzoon is. Bleef hij hangen. Zij wilden zijn almacht zien. Laat het dan zien als u dan zegt. Dat u dat kan. Ze wilden zijn almacht zien.
Maar wat hij deed. Hij toonde hen. Zijn liefde. Mooi hè. Gods wegvaardigheid. En zijn ultieme liefde ontmoeten elkaar.
Op het kruis. En dat is een vraag. Die ik. Bij u neer wil leggen. Wie verlangt er niet naar echte liefde?
Ik weet het antwoord al. Iedereen. Ten diepste. Hunkert iedereen. Verlangt iedereen. Naar echte liefde. Ieder schepsel wil gekend.
Geliefd. En gezien worden. Alleen de vraag is. Waar zoeken we het? Waar vinden we? De vervulling van ons hart. We kunnen deze liefde overal mee. Proberen.
Dit verlangen overal mee te vervullen. Door uw werk. Uw gezondheid. Vast te houden. Uw baan. Misschien uw geld. In zoveel andere zaken. Kunnen we het zoeken. Maar de werkelijke vervulling.
Van ons hart. Is te vinden in de geopenbaarde liefde. Van God. 1 Johannes 2 vers 5.
1 blad zit terug. Maar ieder. Die zijn woord in acht neemt. In hem. Is werkelijk de liefde van God.
Volmaakt geworden. En hierdoor weten wij. Dat wij in hem zijn. Gods liefde. Volmaakt geworden. In u. In jou.
Het kan. Het is. Mogelijk. Het is in eerste instantie. Zoals ik al zei.
Niet een soort geestvervoering. Of. Dat je een soort. Warm gevoel krijgt. Van binnen. Nee. Het is door de weg. Wat staat hier. Waar iedereen zijn woord. In acht neemt. De gehoorzaamheid. Aan het woord van God.
Misschien zegt iemand al. Ja maar volmaakt geworden. Dus het is een involmaakte liefde. Alleen als wij dus gehoorzaam zijn aan het woord. Wordt het dan volmaakt?
Nee. In vers 17 van hoofdstuk 4. Zie het ook hetzelfde woord staan. Hieraan is de liefde bij ons. Bij ons. Volmaakt geworden.
Dat zinnetje staat er. Bij ons. Ik zou zo kunnen zeggen. Het komt volledig tot zijn recht. De liefde bereikt het beoogde doel. Gods liefde.
Bereikt het beoogde. Hoe bijzonder is dat? Dat Gods liefde op jou, op u gevestigd is. En dat Gods liefde ten eerste instantie gekend kan worden.
Dat het geopenbaard is aan ons. En dat het volmaakt in ons hart kan komen. En dat het ons helemaal zou kunnen vervullen.
Johannes met de gedachte. Ik schrijf u deze dingen. Omdat uw vreugde volkomen wordt. Volkomen. Maar het kan zijn.
Dat u vanmorgen dat hoort. Als we zo hierover nadenken. Dat u zegt. Ja ik. Ik heb hier geen deel aan eigenlijk. Ik. Ik. Ik. Ik. Dat u wel zingt over Gods liefde.
Dat lied misschien net ook wel meezong. En dat u er misschien wel over spreekt. Maar toch. Dat het niet doordringt in ons hart. Dat het op afstand blijft. Nou dat wil ik dan de laatste gedachte ook met jullie delen.
Gods liefde gelooft. Wat er ook in vers 16 staat. Gods liefde. Gekend. En gelooft. Want door het geloof.
Door het geloof. Leren we God kennen wie hij werkelijk is. Het geloof. God is liefde. Geloof opent onze ogen hiervoor.
Onze geestelijke ogen. Hij is geopenbaard. Maar het geloof. Dat brengt het ons naar ons hart. Zodat we daar deel aan krijgen. Geloof is niet het doel op zich.
Het is niet zo. Ja ik heb een heel groot geloof. Of ik kan heel veel steun op mijn geloof. Als ik dat had moeten doen. Mijn geloof is soms zo klein. Maar waar is ons geloof op gevestigd?
Het geloof is het middel. Een geloof in de Bijbel. Dat betekent zoveel als. Aan de ene kant zie je dat het betekent als. We geloven dat Jezus stierf.
We geloven dat de aard in zes dagen schapen is. We geloven dat Jezus de zoveel God is. Dat zijn soms waarheden die we geloven. Dat we dat als kennis aannemen. Maar in de meeste gevallen ligt het nadruk veel meer op jezelf overgeven aan.
Je toevertrouwen aan. Je vertrouwen stellen op. Zoals in Mark 1 vers 15 staat. Bekeer u en geloof het evangelie.
Dus dat woord dat vraagt om een reactie. Bekeer je. Dus draai je om. En je gaat dieper en dieper alleen erkennen van iets wat waar is.
Nee het gaat veel dieper. Je geeft jezelf daaraan over. Je geeft jezelf over aan deze God die komt met deze liefde. Die je kan kennen. Die geopenbaard is. Maar dat we hem ook geloven daarin.
En daarom. Dat wil ik ook vragen. Gelooft u werkelijk dat God liefde is? Er kunnen soms heel veel blokkades zijn in ons leven.
Dat we. Dat God op afstand is. Of ja vroeger. Maar nu. Maar God is liefde. Geloof je dat hij een liefdevolle vader is?
Zeg je. Ja moet je eens weten wat voor vader ik had. Mijn vader is mijn godsbeeld. Is zo verwrongen daardoor. Dus kan mijn eigen vader denk. Of misschien zegt u wel.
Zou het nog mogen komen? Ik heb zoveel zondes in mijn leven weer toegelaten. Wat niemand weet. Ik Gods liefde ontvangen. Als je zegt ik ben wel goed genoeg.
Ziet God mij wel. Kent God mij wel. Weet God wel dat ik besta. Gods liefde ontvangen. Ik. Kan dat nog? Laat me afsluiten met een van de mooiste.
Vind ik een van de mooiste. Verhalen die ik eens hoorde. Buiten bijbelse verhalen. Was een jonge man. En hij groeide op.
En vanuit de tijd kon hij steeds minder met zijn vader overweg. Een beetje puberen. En. Het ging eigenlijk niet meer. En het werd van kwaad tot erg.
En zijn vader probeerde hem wel. De dingen van God bij te brengen. Maar hij zegt joh. Die zoon denkt maar kijk het maar. Ik hoefde het niet. Ik wil mijn eigen benen staan. En de situatie.
Met steeds moeilijker. En hij wilde weg. Hij wilde op zichzelf gaan wonen. Weg. Van die belemmeringen. Van die regels. Ik wil vrij zijn. En toen die tijd.
Houd verhaal. Maar bleef ze brieven schrijven. Die jongen bleef. Brieven schrijven met zijn moeder. En zijn moeder merkte na verloop van tijd. Een aantal jaren verder.
Er verandert iets in de toon van de brieven. En toen kwam die ene brief. En daar stond maar. Zou ik nog thuis mogen komen bij pa.
Ik ga over drie dagen op reis. Maar ik vind het ontzettend spannend. Ik kan de ontmoeting. Als ik me dat inbeeld. Met mijn vader niet aan. Als hij zo meteen in de deuropening staat. En zegt ga weg joh.
Je hebt me zo op mijn hart getrapt. Ik heb je alles willen geven. Ik wil je niet meer zien. En dan schreef hij.
Mijn ma zou u alstublieft een witte zardoek. Aan de poort. Kunnen. Kunnen knuppen. Dan. En als ik dat zie. Dan durf ik verder. En anders draai ik om.
En de jonge man ging op reis. En na een lange reis. Kom hij aan. Bij zijn dorp. En hij kende de dingen weer. En dan. Hij moest nog. Hij was er bijna bij zijn huis.
Hij moest nog een hoekje om. En daar. Daar was zijn huis. Maar hij durfde niet. Hij durfde niet. Die ontmoeting met zijn vader.
Zou het dan toch. Zou hij. Misschien zitten wij soms wel om zijn hoekje. Dat we denken.
Ik nog. Zou het nog. Zou ik nog terug mogen komen. Maar dan komt er zo'n jongetje aan fietsen. En hij zit daar. En hij roept dat jongetje.
En hij wenkt hem. Kom eens even. Wil je wat voor me doen? Nou. Dat jongetje wil dat. Hé. Wil je eens even bij dat nummer. Dat huis daar. Zou je eens willen kijken. Of er een witte zardoek aan de. Aan de poort hangt.
Nou. En dat jongetje. Zou een fietsje. Die jaagt er vandoor. En dan snel komt hij terug. En hij schudt zijn hoofd. En hij denkt. Zie je wel. Alles voor niets geweest.
Maar dan begint het jongetje ineens te roepen. En hij zegt. Meneer. Heel die oprijlaan hangt vol met witte lakens. Lieve broeders en zusters.
Veel meer. Dan een oprijlaan vol met witte lakens. Getuigt het kruis van Jezus Christus. Dat God liefde is.
Dat God liefde is. En als het uw vraag is. Misschien voor het eerst. Maar misschien ook weer opnieuw. Mag ik nog komen?
Mag ik opnieuw thuis komen? Bij de Vader? Dan wil ik eigenlijk dit zeggen. Wat hier staat. Het viel me net op. Zie het kruis.
Zie onze God. God is. Volkomen liefde. Halleluja. Amen.