Doorn in het vlees

Spreker

Henk Geurts

Date
Nov. 30, 2025
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Ik weet niet of ik als kind op school vroeger ook de psalmversies moest leren. Met de vertaling 1773, foetsius en andere figuren.

! Let vooral op de woorden van God.

Ik wil vanmorgen met u lezen uit 2 Korinther 12, de eerste tien versen. Een heel bijzonder stuk, echt een heel bijzonder stuk.

Ik heb er nooit over gesproken in al die jaren. Omdat het toch iets heel apart is eigenlijk wat hier Paulus zegt. Maar ik wilde dat vanmorgen toch doen.

En misschien is dat wel toevallig. Je moet niet denken, dat is dan mijn eigen situatie. Zo is het gewoon gegaan. Dus ik wil dat gewoon in alle eerlijkheid met elkaar lezen.

2 Korinther 12, vers 1 tot 10. Het is namelijk zo dat hier apostel Paulus een visioen krijgt. En vervolgens een doorn in het vlees.

We lezen de eerste tien versen. Opgenomen in het paradijs. Te roemen is werkelijk niet gepast voor mij.

Want ik zal komen op verschijningen en openbaringen van de heren. Ik ken een mens in Christus. Veertien jaar geleden is het.

Of het in het lichaam gebeurde weet ik niet. Of buiten het lichaam weet ik niet. God weet het. Dat zo iemand tot in de derde hemel werd opgenomen. En ik weet van deze mens.

Of het in het lichaam of buiten het lichaam gebeurde weet ik niet. God weet het. Dat hij werd opgenomen in het paradijs. En onuitsprekelijke woorden heeft gehoord.

Die het een mens niet geoorloofd is uit te spreken. Over zo zal ik roemen. Maar over mezelf zal ik niet anders roemen dan over mijn zwakheden.

Want gesteld dat ik zou willen roemen. Ik zal niet dwaas zijn. Ik zal immers de waarheid spreken. Ik onthoud mij er echter van. Opdat niemand meer van mij denkt.

Dan dat wat hij aan mij ziet. Of van mij hoort. En omdat ik mij door het alles overtreffende karakter van de openbaringen niet zou verheffen.

Is mij een doorn in het vlees gegeven. Een engel van de Satan. Om mij met vuisten te slaan. Opdat ik mij niet zou verheffen. Hierover heb ik de heren driemaal gesmeekt.

Dat hij van mij weg zou gaan. Maar hij heeft tegen mij gezegd. Mijn genade is hier genoeg. Want mijn kracht wordt in zwakheid volbracht. Daarom zal ik veel liever roemen in mijn zwakheden.

Omdat de kracht van Christus in mij komt wonen. Daarom heb ik behagen in zwakheden. In smadelijke behandelingen. In noden, in vervolgingen.

In benauwdheden. Om Christus wil. Want wanneer ik zwak ben. Dan ben ik machtig. Lieve vrienden, broeders en zusters.

Het gaat hier over roemen. In de gemeente van Corinthians. Er was nog wel eens gedoe. Maar er waren christenen. Voorgangers die zich beroemden.

En waarom roemden ze eigenlijk? Nou, er waren er een stel bij. Dat waren dan vooral de Joodse broeders. Die konden zich heel precies aan de wetten van Mozes houden.

En daar roemden ze op. Maar er waren anderen. Die hadden bijzondere geestelijke ervaringen meegemaakt. Hadden dat gezien. Hadden het licht gezien.

Hadden visies gehad. Wat dan ook. En daar roemden ze op. En Paulus was helemaal niet zo gewend om te roemen. Ze keken een beetje op die Paulus neer.

Ze zeiden ach, die Paulus is toch. Eigenlijk is het maar een simpel mannetje. Die heeft niks om zich op te roemen. Hij is helemaal niet zo bijzonder die Paulus.

Wij zijn pas bijzonder. Paulus is allemaal zo gewoon. Ja, Paulus, waar preekt die man altijd over? Hij heeft het altijd maar over dat kruis.

Altijd maar over het kruis van de Heer Jezus. Word je daar niet een beetje moe van? Dat is zijn grote thema in elke preek. Dat komt elke keer weer naar voren.

Dan zegt hij bijvoorbeeld. Ik heb niets voorgenomen. Iets te weten dan Jezus Christus. En daar stopte hij niet. En die gekruisigd.

En als je Paulus vraagt. Dan zegt hij. Maar in gelaten 6. In de nieuwe Bijbelvertaling 6 vers 14. Ik wil mij op niets anders beroemen.

Dan op het kruis van onze Heer Jezus. Waardoor de wereld voor mij gekruisigd is. En ik voor de wereld. Dat is Paulus' prediking. En dat vinden ze maar een beetje zo zo.

Altijd datzelfde kruis. Altijd maar die vervloekte aan het kruis. Maar dan zegt Paulus.

Ik kan ook wel roemen. En in het hoofdstuk ervoor doet hij dat ook. Dan zegt hij. Als mensen op vlees willen roemen. Ik kan het ook. Ik heb mijn zaakjes wel verdiend.

Ik ben het nageslag van Abraham. Ik ook. Zeiden de mensen. Van de joden heb ik vijf maal de veertig. Mijn één zweepslager ontvangen.

Driemaal ben ik met de roede gegezeld. Eenmaal ben ik gestenigd. Driemaal heb ik schipbreug. Driemaal heeft hij schipbreug geleden. Een heel etmaal heb ik op volle zee doorgebracht.

In inspanning, moeite. Vaak in nachten zonder slaap. In honger en dorst. Vaak in vasten. In koude. En naaktheid. Als er geroemd moet worden.

Zal ik roemen in mijn zwakheid. De God en Vader van ons Heer Jezus Christus. Die te prijzen is tot in de eeuwigheid. Weet dat ik niet lieg. En nog iets trouwens.

Ik heb ook een bijzondere geestelijke ervaring gehad. En dan heeft hij het nog niet eens over zijn bekering. Toen hij op weg was naar Damascus. Nee zegt hij.

Het is veertien jaar geleden. En hij spreekt nog niet eens in de ik-vorm. Ik ken iemand zegt hij veertien jaar geleden.

Binnen of buiten het lichaam. Ik weet het niet. Die is opgetrokken in de derde hemel. Nou zoals je weet hè. De eerste hemel dat is de dampkring.

Waar wij in leven. De tweede hemel dat is de zon, de maan, de miljarden sterren. De sterrenstelsels. Maar de derde hemel dat is de plaats van de heerlijkheid van God.

Dat is de plaats waar gelovigen naartoe gaan. Om bij de heerlijkheid van God te zijn. Om in die heerlijkheid te delen. Nou zegt Paulus. Daar ben ik geweest. Ik weet niet eens of het in mijn lichaam is of de buit.

Ik was er. Maar ik werd voor de troon van de heer Jezus geplaatst. Een iets van die toekomst was voor mij tegenwoordige tijd.

Ik werd buiten de tijd gezet. Buiten de ruimte. Dus meer dan drie dimensies. Kunnen we ons niet voorstellen. Ik werd er als het ware overheen geplaatst.

Een andere werkelijkheid die achter de tijd ligt. God liet mij dat zien. In het paradijs. En werkelijkheid die buiten de horizon van de ruimte ligt.

Ik kwam in de tegenwoordigheid van God. In de Bijbel lees je soms van meer mensen die de heer Jezus hebben gezien. Die meerdere dimensies konden zien.

Mozes heeft een keer gebeden. Heren, toon mij uw heerlijkheid. En toen zei de heer tegen hem. Mozes, jij kunt mijn heerlijkheid niet zien. En niet sterven.

Maar ik zal je een stipje van mij laten zien. En toen heeft als het ware Mozes mocht dan de achterkant van God zien. Hij hield zijn hand voor zijn ogen. En mocht hij de glorie van God zien.

En u weet wat voor effect dat had. Hij glom helemaal. De mensen, hij moest een doek over zijn hoofd doen. Want de mensen konden hem niet meer zien. Anders werden ze verblind. En dan lezen we nu.

Lezen we in Exodus 34 vers 6. Als nu de heren voor zijn aangezicht voorbij gaan. Zo riep de heren. Heren God. barmartig en genadig.

Langmoedig en groot van weldadigheid en waarheid. Mozes was totaal overweldigd. Want hij zag een glimpje van de heren God. Dat is het toppen van de manier wat we in het oude testament zien.

Er is dus nooit iemand in het oude testament geweest die meer van de heren God heeft gezien dan Mozes. En ze spraken ook van aangezicht tot aangezicht.

Als ik het zo lees in de Bijbel, dan kan ik zo jaloers worden. Heren van aangezicht tot aangezicht spreken. Dus Mozes is degene in het oude testament die het meest heeft gezien.

Nou zegt Paulus. Ik heb ook die glorie in de ontmoeting met God gezien. Die vond plaats in de derde hemel. Dat is nog iets anders dan het paradijs hier op aarde.

Adam had een duizelingwekkende wijsheid. Duizelingwekkend. Hij kon aan dieren namen, kenmerken geven. Dat wist hij zo. Hij had van God dat verstand verkenen. Je zou kunnen zeggen, hij was het dirigent van een heel koor.

Van de schepping, van Gods schepping. Zodat alles ging jubelen tot eer en glorie van God. Maar Jezus is nog wel duizend keer Adam. Dat is nog wel duizend keer Adam.

Adam kon vallen. Maar Jezus heeft de complete, de definitieve overwinning behaald. Hij wordt omringd door miljarden engelen. En gelovigen die hem loven en prijzen.

En zo is Paulus voor de troon van God geweest. Veertien jaar geleden. We weten wat je nou zo opmerkelijk vindt.

Paulus heeft daar nooit over gesproken. Hij hield zijn mond. Hij heeft nooit gezegd als hij ergens ging spreken. Ik zou mijn mond niet kunnen houden. Mensen, moet je eens luisteren. Luister eens even.

Ik heb iets belangrijks te zeggen. Ik ben in de hemel geweest. Ik ben in het paradijs geweest. Nee, want waar predikte Paulus over? Nou, ik heb net gezegd. Hij predikte altijd over het kruis.

Waar door jongens en meisjes. Vaders en moeders. De wereld worden gekruisigd. Is de wereld voor jou gekruisigd?

Zie je de leegheid van de wereld? Alles verloren? En Jezus de gekruisigde alleen verkoren om zijn eigen op te zijn?

Daarom predikte Paulus altijd over dat kruis. Dat kruis is tot redding en tot zaligheid van alle mensen.

Daarom predikte hij erover. Hij kon niet eens zeggen of hij met zijn lichaam er was of alleen met zijn geest. Maar dat was ook niet nodig.

Hij wilde niet iemand zijn ervaring zodanig vertellen dat het interessant werd. Hé, wat is dat? Daar wil ik ook wel eens mee maken. Nee, zegt Paulus.

Wat echt interessant is, dat is het kruis van Christus. Daar heb je iets aan. En niet die spreker of apostel met ervaring. Want vandaag de dag moet je die ervaringen maar geloven.

Het is jonge jonge. Wat mensen dan niet vertellen. Maar dan gaat hij verder. Paulus gaat verder. Dat is natuurlijk een bijzonder ervaring. Dan zegt hij. En op dat.

Misschien een beetje moeilijke taal, maar dat leg ik wel uit. Op dat ik mij door het alles overtreffende karakter van de openbaringen niet zou verheffen. Is mij een door in het vlees gegeven.

Een engel van de Satan. Om mij met vuisten te slaan. Op dat ik mij niet zou verheffen. Hierover heb ik de Heer driemaal gesmeekt dat hij van mij weg zou gaan.

Ja. Hij was werkelijk in de hemel geweest. Daarover zou je kunnen opscheppen. Ik denk echt, als de Heer niet mijn mond zou zeggen. Je houdt je mond erover.

Je mag je niet vertellen. Dan zou ik mijn mond niet kunnen houden. Maar hij kon zich verheffen. Hij kon trots worden. Wat Paulus? Kun jij wel moedig zijn?

Om die geestelijke ervaring? Ik weet wel, vroeger was je zo'n zeker mannetje. Je vertelde over de stam van Benjamin. En dat stamrogister kon je helemaal terugvoeren.

Je was precies op de achtste dag besneden. Volgens de bedoeling van Mozes. En ik was niet zomaar een Jood, zei je. Ik ben van een hele serieuze stroming. Ik heb aan de voeten van Gamaliel gezeten.

De grote geleerde. En ik deed er nog een schepje bovenop. Ik ging de christenen vervolgen. Ook als een geweldig goede daad. Dus als er iemand in goede werken en ijver kon roemen.

Dan ben ik dat wel. En dat deed Paulus. Hij was toen echt hoogmoedig. Maar toen jij Jezus hebt ontmoet. Onderweg naar Damascus.

Toen is jouw hoogmoed toch gebroken? Maar als ik je goed begrijp. Dan zeg je dat je door geestelijke ervaring hoogmoedig kunt worden. Is dat zo?

Ik denk het wel. Ik denk het wel. Maar ben je nou steeds nu nog een echte hoogmoed, Paulus? Nee toch? Wat zou Paulus zeggen?

Paulus zegt ja. En ik hoop dat jij hetzelfde antwoord geeft als Paulus. Je kunt soms geweldige ervaringen met de Heer hebben. Die ken je sommigen misschien van jullie wel. Of dat je een genetisch onderwerp hebt meegemaakt.

Of wat een hoek. Maar die oerzonde. Ook al zijn we een kind van God. Ook al zijn we christenen. Dat ego van ons. Dat kan nog zo sterk werken.

Dat sterft pas af als je er niet meer bent. Als je sterft. De eerste zonde was niet voor niks hoogmoed. Als God willen zijn. Zelf je leven invullen.

Zelf bepalen wat goed is. En niet goed is. Je eigen weggaan. Mijn oerzonde. Dat is de zonde waar je het laatst van verlocht wordt.

Ook al ben je een kind van God. Ook al ben je een christen. Ook al ben je... Je bent niet zonder zonde in die zin. Je zondigt nog wel. Ook al ben je Gods kind. Maar pas bij die laatste adem.

Als je die uitblaast. Dan sterft werkelijk waar je altijd tegen gestreden hebt. Je eigen ik. En wat natuurlijk helemaal opvallend is. Dat je met geestelijke ervaringen zelfs zeer hoogmoedig kunt zijn.

Als je een bijzondere avondmaalsviering hebt gehad. Een zegen hebt ontvangen. Een bijzondere verhoring van gebed. Er komt zomaar dat monster van hoogmoed binnenlopen.

Zomaar binnenwandelen. Heel sluipenderwijs. En dan denk je toch. Ja, ja. Ik ben toch wel een beetje bijzonder gelovig. Ik zit 42 jaar in de oudste raad.

Zolang doe ik het werk al. Waar mensen bezoeken. Ik ben misschien net meer een fractie geestelijker dan een ander. Vreselijk. Ben je daar bewust van?

Ben je er bewust van? Dat hoogmoedige hart? Van je oerzonde? Die overal doorheen trekt? En als je denkt dat je het niet bent hoogmoedig.

Nou geloof maar dan ben je in het. Het kan zich op zoveel manieren uiten. Zelfs in de schijn van nederigheid. Dan doe je een beetje nederig en je vist alleen maar naar complimentjes.

Dat is het gemeene. Het verpakt zich. Het vermomt zich in bescheidenheid. Als die nederigheid. Maar je bent zo hoogmoedig als je maar zijn kan.

En de Heere zegt dat hij voor Paulus zo medicijn heeft. Voor hem heeft hij medicijn. Omdat jij, zegt hij, met dat hoogmoedige hart van jou.

Waar je hoogmoedig mee kan worden. Je niet zal verheffen. Geef ik jou een doorn in het vlees. Iets wat tegenwicht geeft tegen die hoogmoed.

Wat je klein houdt. Misschien herinner je je wel die oude klok van vroeger. Sommige mensen hebben het nog wel. Er moet een gewicht aan de klok hangen.

Wordt misschien niet meer begrepen. Wat is nou een gewicht aan de klok? Nou vroeger had je van die grote klokken. Sommige mensen zeggen we hebben hem nog in huis. Met zo'n grote slinger en met van die gewichten. En op die klok kun je soms de zon en de maan standen lezen.

En nog veel meer. Misschien worden ze nog wel gemaakt. Die klokken. Ik weet het niet. Maar die gewichten kun je heel precies afstellen. Of de klok goed op tijd loopt.

Maar wat je wel moet doen. Is elke dag moet je die gewichten omhoog trekken. Want die gewichten moeten constant kracht uitoefenen. Op dat ingenieuze radarwerk.

Waardoor die klok loopt. Dus je moet een gewicht aan de klok hangen. En elke dag bijstellen. Zodat die klok blijft lopen. En zo boeders en zusters moet er ook een gewicht aan onze ziel hangen.

Dat je op een goede manier in beweging blijft. Zodat Paulus, zoals Paulus kan zeggen. Dat hij zich door die bijzondere openbaring niet zou verheffen.

Niet hoogmoedig zou worden. God gaf gewicht aan zijn zielenklok. Door een doorn in zijn vlees te geven. Dan bleef het radarwerk van zijn ziel goed in beweging.

Arme Paulus, een doorn. Dat is beeldspraak. Het geeft fijnzinnig aan. Van die zorg die in het leven van Paulus kwam.

Die in het leven van Paulus kwam. Dat zag je waarschijnlijk niet aan de buitenkant. Je kon als het ware niet zonder meer met hem meevoelen. Wat was dat dan? Dat hij zo'n zwaar kruis droeg. Zodat je medelijden met hem zou hebben.

Nee, aan de buitenkant zag je dat kruis niet. En heel veel mensen dragen een kruis. En je ziet het vaak niet aan de buitenkant. Dat zie je niet.

Dat vraagt grote fijngevoeligheid. We weten het niet van Paulus. Was het zijn vervolging? Een ziekte? Mentaal?

Een doorn in zijn vlees. Niet in zijn ziel staat er in dit geval. Niet in zijn ziel. Maar waarschijnlijk wel iets lichamelijks. Als hij de gelaten brief doorleest. Dan lees je dat de gelatiërs hun ogen er wel uit zouden willen halen.

En die aanname zouden willen geven. En in gelaten 6 schrijft Paulus met hele grote letters. Want ik denk dat hij de brief door een secretaris liet schrijven. Hele grote letters zijn eigen handtekening.

De rest zal door een secretaris zijn beschreven. En die twee teksten geven aanleiding dat Paulus iets met zijn ogen had. Aanleiding.

Misschien zag hij niet goed of had hij heel veel pijn in zijn ogen. Elke dag liep hij er tegenaan. Misschien wel dag en nacht. Het zou heel goed zijn dat dat de doorn in zijn vlees was.

Het zat er niet specifiek. Maar je krijgt heel sterk vermoeding. Een hele goede aanleiding. Om zo ook je eigen doorn in te vullen. Heb jij een doorn in een vleug, in je vlees?

Heb jij een zorg? Iets waar je altijd tegenaan loopt. Iets wat je dagelijks kwelt. Dat kan natuurlijk je oog zijn.

Dat kunnen je oren zijn. Of altijd maar hoofdpijn hebben. Je darmen. Je karakter. Iets wat je hebt aan je lichaam.

Of dat je niet goed uit je woorden kan komen. Dat je geen vrijmoedigheid hebt. Waar je altijd maar weer tegenaan loopt. Je relatie.

Geen relatie. Misschien ben je wel 25 jaar getrouwd. En iedereen denkt dat je een prachtig huwelijk hebt. Maar je leidt er elke dag aan. Je denkt.

Die ander moest maar eens weten. Een persoonlijk verborgen kruis. Dat niemand ziet. Maar waar je elke dag mee geconfronteerd wordt. Misschien wel heel zwaar of ondraaglijk.

En dat is dan ook nog een invalspoort voor de boze. Een doorn in het vlees. En een engel van Satan die met vuisten beukt. Hebben we al eens een vuistvlag gehad?

Wel iets meegemaakt? Dat iemand de keiheid op je gezicht sloeg? Of op je maagstreek? Dat is zo vernederend. Zo pijnlijk. Vreselijk. En die engel van Satan gaat zo verschrikkelijk de keer tegen Paulus.

Drie maal over heeft hij gebeden. Dan verbeeld ik me zo even die eerste vuistvlag. De vuistvlag. Dat die engel van Satan tegen Paulus zegt.

Wat verbeeld jij wel mannetje? Jij vervolger van de gemeente. Wil jij die reëzus gaan prediken? Nou dat is een gemeente vuistvlag. Of een andere tweede vuistvlag.

Jij denkt zeker dat je iets bijzonders bent. Omdat je opgetrokken bent in de hemel. Forget it. En dan komt die derde vuistvlag.

Je hebt andere mensen genezen in de naam van Jezus. En je kunt je niet eens zelf bevrijden van die simpele ziek. Van die doorn. Wat stelt dat koninkrijk van God nou voor? En de duivel weet precies jouw zwakke plek.

Precies. Als het maar die doorn is. Dan sluit hij daarop aan. Hij weet dat precies. Hij kent dat. En dat is mijn ervaring.

Dat de duivel je dan verschrikkelijk weet te verlammen. Die kwelt je. Die zorgt dat je zelfs onnuttig en onbruikbaar bent. En volledig uitgeschakeld bent. Niet meer meedoet. Dat je vastgebonden bent.

Maar Paulus was een bidder. Een groot bidder. Het beste wat je altijd kan doen. Altijd kan doen. Hij stortte zijn hart uit voor God. Weet u nog? Filipense 4, vers 6 en 7.

Wees in gening bezorgd. Maar laten uw wensen door gebed en smeking bekend worden bij hem. Nou Paulus bidt en smeekt dat God die doorn weg neemt.

Hij vraagt het heel persoonlijk. Geef. Heren. Geef dat die weggenomen wordt. Mag je dat bidden? Mag je dat bidden? Ja natuurlijk.

Je bidt toch ook voor je dagelijks groot? Je mag voor alles bidden. Gebed. Dat hij ons opdraagt. Dagelijkse dingen. Ziekte. Dingen van elke dag.

Waar je tegenaan loopt. Niks is te simpel. Alles mag je bij hem. Al biddend en sprekend. Toeroepen. En smeken. Alle moeilijkheden.

Als je poesiek is. Je verdriet. Bidden en smeken. Maar ook hem danken. Niets gaat buiten God om. Ook niet als je auto onverhoopt niet start.

Heren. Geef mij uw dagelijks brood wat ik nodig heb. Mijn lichamelijke en geestelijke dingen. Neemt u alsjeblieft die doorn uit mijn vlees. Moet je eens weten hoe vaak ik gebeden heb voor mijn eigen situatie.

En Paulus heeft gebeden. En hij voelt nog steeds die doorn steken. En weer die vuist van die boze. Mag je dan opnieuw bidden?

Weer bidden? Zit God erop te wachten? Paulus doet het wel. Hij kent die voorbeelden dat er drie keer gebeden wordt. Daniel bad drie keer op een dag. Elisa met die synamitische vrouw.

Weet u nog? Dat die zoon niet opstond uit de dood. Drie keer. Driemaal over. En de heer Jezus in Gethsemane. Driemaal over bad hij een intens gebed.

En hij vroeg als hij discipelen. Bid met mij mee. Zelfs de heer Jezus. En zo heeft ook Paulus zeker drie keer gebeden. Hij zegt het tenminste. Om die doorn in zijn vlees weg te nemen.

In alle gevallen bleef de doorn. Bleef. En Paulus is nog maar net opgestaan van zijn eerbiedige geknielde houding tegenover God.

En hij voelt het. De doorn is er nog steeds. En de duivel is nog agressiever geworden. Is dit gebed nou niet verhoord? Een verhoord, onverhoord gebed.

Kent u dat niet? Onverhoorde gebeden. En dit gebed dan? Dan moet je toch zeggen. Er zijn toch gebeden die niet verhoord worden? Stel je nou eens voor dat Paulus die doorn in het vlees mooi kwijtgeraakt was.

En de duivel was geweken. Wat zou Paulus dan voor een man geworden zijn misschien? Zou Paulus dan toch het onuitstaanbare mannetje zijn geworden? Dat hij weer trots was op zijn diploma's en alles.

Een soort paus. Een dictator in de gemeente. Die zijn naam aan het kruis laat verbleken en zichzelf op de voorgrond stelt. Nee, je kunt niet zeggen dat het gebed niet verhoord was.

De heer heeft het verhoord anders dan Paulus heeft gebracht. Want dat geeft hem ook antwoord. Hij doet bovenbidden en bovendenken. Hij doet het op goddelijke wijze en op vaderlijke manier.

En dat lezen we. We lezen het in vers 9. Hij heeft tot mij gezegd. Hij heeft tot mij gezegd. Mijn genade is u genoeg.

Want mijn kracht wordt in zwakheid volbracht. Dus de heer heeft zeker tot Paulus gesproken. Zeker. Spreekt hij ook tegen jou?

Hoe moet je het voorstellen? Een visioen? Een droom? Een profetie? Zou best kunnen. De Bijbel was in die tijd nog niet af.

Het zou best kunnen dat Paulus dat ook persoonlijk hoorde. Ik denk het zelfs. Maar vandaag. Paulus had in die tijd ook zijn Bijbel. Het Oude Testament. Dat was zijn Bijbel.

Hij kon erin lezen hoe God zich aan Mozes bekend maakte. Dus toch via dat woord van het Oude Testament. Zo spreekt God. Dat is zomaar niet een oud boekje wat je af moet schaffen. Want we hebben nu alweer het Nieuwe Testament.

Heel persoonlijk. En zo spreekt God ook vandaag via het Oude en Nieuwe. En via de verkondiging. Ook persoonlijk. Want je leest via het Oude Boek. Zijn levende stem. De levende Christus komt via de Bijbel.

Via prediking. Persoonlijk lezen naar jou. Amazing grace. Doe de schoenen van je voet als je de Bijbel leest. Bij wijze van spreken. De plaats waar je nu zit.

Is een heilige plaats. Persoonlijk komt de Heer naar je toe. En als Jezus er is. Dan buig je voor hem.

En voor de heilige geest. Door de heilige geest. Paulus. Mijn genade is jou genoeg. De Heer heeft het dus niet over.

Van in mijn wijzeheid. Heb ik gedacht Paulus. Voorlopig niet. Ik ben soeverein. Ik ben vrij. En ik doe wat ik wil. Nee. God spreekt hier over genade.

Het is meer dan wat Paulus kon ontvangen. Nee Paulus. Mijn genade is jou genoeg. Dat is alles. Je zou kunnen zeggen. Wat de Heer Jezus tegen Paulus zei.

Mijn genade. Mijn liefde. Mijn hart Paulus. Is voor jou genoeg. Mijn eeuwige liefde. En mijn trouw is voor jou. Paulus. Dat schrijf ik in je hart. Is dat voor jou ook zo?

Ervaar je dat ook zo? Mijn genade is genoeg. Die vreugde van God. Die blijkbaar niet afhankelijk is van omstandigheden. Ik vind dat soms moeilijk hoor. Maar dat is het christelijk geloof.

Dat is dat je in de Heere al je blijdschap mag vinden. Niet een verhaaltje. Niet een visie. Een leer. Een mening.

Nee. Klister geloof is realiteit. Is kracht in de grootste smarten. Deze God is onze God. Ik hoop zo dat dit bij jou resoneert.

Dat ik niet wat sta te brallen over dit thema. Psalm 73 vers 13 zegt dat zo mooi. Wien heb ik nevens u omhoog. Wat zou mijn hart, wat zou mijn oog op aarde nevens u toch lusten.

Niets is er waar ik in kan rusten. En bezwijkt dan ooit mijn hart. Bange nood, bittere smart. Dan zult u zijn voor mijn gemoed. Mijn rots, mijn deel in eeuwig goed.

Dat is eigenlijk wat de Heere God tegen Paulus zegt. Ja, die doorn. Die boze doorn die jou probeert te ootmoedigen. Die doorn die zegt ik genees je niet.

Die doorn die zegt je hebt pijn. Maar mijn hart is er voor jou. Ik sta achter jou. Mijn genade is u genoeg. In de grondek staat eigenlijk het andersom. Genoeg is mijn genade.

Genoeg. Heeft een extra accent. Je hebt er genoeg van. Meer dan genoeg. En je krijgt er nooit genoeg van. De wet zegt het is nooit genoeg. Nooit genoeg berouwen.

Nooit genoeg werkje. Nooit genoeg liefde. Niet genoeg vrijmoedigheid. Niet genoeg getuigenis van de Heere Jezus. Allemaal onvoldoende. Maar de Heere Jezus zegt mijn genade is jou genoeg.

En broeders en zusters, jongens en meisjes. Dat is nuttig om dat te ervaren en te horen. In de wet vind je geen troost. Je vindt wel richting. Maar de genade zegt het is genoeg.

Mijn eeuwige liefde. Ook voor Jan was het genoeg. Ik heb Jan nog vaak, toen we nog samen vaak wandelden, hoorden zeggen. Henk, ik weet het. De Heere heeft mij geopenbaard. Dat hij weerkomt van dat ik sterf.

En ik nam dat zoals het was. Ik nam dat zoals het was. Ik luisterde en ik hoorde dat. Ik ontkende dat niet. Ik dacht wel bij mezelf, hoe kun je dat zeggen? Maar als de Heere is openbaard.

Dat zou ik een grote wens natuurlijk zijn. Dan was dat van Johannes de Heere ook. Dat was voor meerdere evangeliepredikers. Ik geloof dat Bot op Leid ook al eens gezegd heeft. Nee. Mijn genade is jou genoeg.

Nou, gefeliciteerd Paulus. Gefeliciteerd. En nu voel je je zeker niet meer zo zwak, hè? Nu gaat het goed met je, hè? Nu ben je sterker, hè? En geschikt om het evengeen te brengen, Paulus.

Dus niet, hè? Die doorn die blijft. En die kwelgeest, de duivel, die blijft ook. Wat staat er? Mijn genade is voor u genoeg.

Want mijn kracht wordt in zwakheid volbracht. In zwakheid volbracht. Het is niet zo, ik voel me zwak, ik krijg kracht. Mooi, ik kan er tegenaan.

Nee, in al jouw zwakheid wordt zijn genade in duizelingwekkende kracht volbracht. Dat is een paradox. Je wil je graag sterker voelen. Maar de Heere God, dat is helemaal niet nodig.

Je bent het meest heilzaam als je zwak bent. Want als ik zwak ben, dan ben ik krachtig. Hoe kun je dat zeggen? Hoe zit dat? Dat is het geheim van het geloof.

Als ik zwak ben, dan kan ik het niet zelf. Dan steun ik op Jezus en Hij heeft het volbracht. Je zou het kunnen omdraaien. Als je sterk bent, ben je zwak. Als je denkt, ik heb voor Jezus gekozen, kan ik alles aan.

Kan ik alles aan. Forget it. Je wordt volledig ondergeschoffeld. Het geheim van het geloof is precies andersom. Als je zwak bent, is Christus jouw kracht.

Als je hulpeloos bent, dan roem je. De Heere is mij tot hulp en sterkte. Hij is mijn lied. Hij is mijn psalmgezang. Het geheim van het geestelijk levend ligt nooit in jezelf, maar altijd buiten jezelf.

Dat weet u toch? Denk eens aan die Gideon die duizenden mensen verzamelde. En met 1% van de mannen de vijand versloeg. Omdat hij dacht in eigen kracht te gaan. En ik kon de Moabieten verslaan.

100.000. Met 1% van al zijn mensen. Ja, dat gaat zo. Dat is een wonder. We zien het, maar we doorgronden het niet. Mijn kracht in zwakheid volbracht.

Ik wens jullie heel veel zwakheid. Maar dat je vol bent van Gods geest. Vol bent van Jezus. Jezus heeft die doornenkroon gedragen om mijn doorden in het vlees tot zegen te zijn.

Wat moet het dan straks zijn als straks die doorden worden weggenomen. En dat ik de eerkroon mag dragen. Naar roem je in hem. Die jou sterk in het lijden.

Opdat je hem dieper mag kennen. Door de doorden in je vlees heen. O mijn God. Ik zal u even geloven. Amen.