De heerlijkheid van het nieuwe verbond

Spreker

J. Oosterhagen

Date
Nov. 2, 2025
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen broeders en zusters. Ik heb de tekst even opgezocht dat we net hebben gezongen met elkaar.! Tot aan die dag wil ik weten wie u bent, wil ik leven dicht bij u en mij geven in aanbidding.

Ik weet niet of je bewust bent met wat je net gezongen hebt, maar dit is nog wel wat. Dat je dit wil zingen. En ik hoop dat het jouw verlangen is om zo te leven tot aan de dag dat de Heer Jezus mag terugkomen.

Dat we een leven mogen leven van aanbidding. Dat het niet gaat om onszelf, maar dat het mag gaan om de Heer Jezus. En hoe kun je nou leven op deze manier?

Nou dat kan alleen als je je leven laat leiden door de Heilige Geest. Als je leeft onder de genade die God getoond heeft in zijn Zoon de Heer Jezus Christus. En dat is eigenlijk waar we vanochtend ook met elkaar over na gaan denken.

Dat de genade verschenen is. Dat wij niet leven onder het oude verbond wat God gesloten heeft met zijn volk. Maar dat wij de heerlijkheid hebben van het nieuwe verbond.

En dat wil ik verder gaan behandelen uit het gedeelte uit 2 Korinthe hoofdstuk 3. 2 Korinthe hoofdstuk 3. En dan vanaf vers 12.

En boven dit gedeelte van hoofdstuk 3 staat ook het oude en het nieuwe verbond. Maar wij lezen vanaf vers 12. 2 Korinthe hoofdstuk 3 vers 12. En daar zegt Paulus het volgende.

3 Korinthe hoofdstuk 3 vers 12. Omdat wij dan een dergelijke hoop bezitten, gaan wij met vrijmoedigheid te werk. En doen wij niet zoals Mozes die een bedekking op zijn gezicht legde.

Opdat de Israëlieten hun ogen niet gericht zouden houden op het einddoel van wat er niet gedaan wordt. Maar hun gedachten werden verhard. Want tot op heden blijft diezelfde bedekking bij het lezen van het oude testament.

Zonder te worden weggenomen. Die bedekking wordt er niet gedaan in Christus. Ja, tot op heden ligt er wanneer Mozes gelezen wordt een bedekking op hun hart.

Maar wanneer het zich tot de heren bekeert, wordt de bedekking weggenomen. De heren nu is de geest. En waar de geest van de heren is, daar is vrijheid.

Wij allen nu, die met onbedekt gezicht de heerlijkheid van de heren als in een spiegel aanschouwen, worden van gedaan te veranderen naar hetzelfde beeld van heerlijkheid tot heerlijkheid.

Zoals dit door de geest van de heren bewerkt wordt. Tot zover. Ja, door de eeuwen heen probeert Satan één ding te doen.

Namelijk, hij probeert het evangelie te verduisteren. En hij denkt, als wij nou als gelovigen denken dat we Gods liefde en genade moeten gaan verdienen, door ons te houden aan allerlei regeltjes en wetjes, dan weet hij dat wij nooit rust zullen gaan ervaren in ons leven.

En dat doet hij heel effectief. Want het lijkt alsof hij steeds tegen ons invluistert in onze oren van, je moet het verdienen. Je moet harder je best doen.

Je moet het zo en zo doen, want dan kan je Gods genade verdienen. En als je zo gaat leven als christen, dan kan ik je zeggen dat het best vermoeiend is.

Want dan kom je erachter dat je eigenlijk op elk moment weer faalt. En dan lijkt het alsof God dus een soort, ja laat ik maar zeggen, een soort scorebord bijhoudt van, als jij goed doet dan verdien je mijn genade, maar als je het niet doet dan verdien je het niet.

En in de voorbereiding moest ik denken, ik zeg wel eens gekscherend tegen Carmen, als ik bijvoorbeeld iets gedaan heb, zeg ik nou, ik heb weer hemelpunten verdiend. Maar, ja, ik zeg dat dan wel als een grapje, maar ten diepste betekent dat wel iets, want dan lijkt het dus alsof ik dus iets, als ik iets goed voor God doe, dat hij dan tevreden met mij is.

En misschien herken je dat zelf ook wel in jouw leven. Dat wanneer je iets presteert en als je denkt van nou, ik ga iets doen voor God, doe iets goed voor een ander, dan is God blij met mij.

Maar wat zegt nou het evangelie? Het evangelie is precies het tegenovergestelde. Want redding is niet iets wat wij kunnen verdienen, het is een geschenk, het is een cadeau van God.

Wat we uit genade door geloof alleen ontvangen. Nou, in de tijd van Paulus was deze gedachte ook aanwezig.

Dat je redding als het ware kon gaan verdienen. En we hebben het niet met elkaar gelezen, maar Paulus die beschrijft eigenlijk, en daarom haalt hij dit gedeelte ook aan, dat er dus mensen in de gemeente waren gekomen vanuit Jeruzalem, Joodse gelovigen en ook uit andere plekken, die waren naar de gemeente in Korinthe gegaan, en die zeiden van, ja jullie geloven in de Heer Jezus, nou dat is top, helemaal goed.

Maar er ontbreekt nog iets. Jullie moeten je ook houden aan de besnijdenis. Jullie moeten je ook houden aan de wet van Mozes. Jullie moeten je daaraan houden.

En dan pas ben je, dan pas ben je een goed christen. Als je je daaraan houdt. Nou en Paulus gaat hier tegenin, en dat doet hij niet alleen maar in deze brief, hij doet dat in meerdere brieven, dat hij ingaat van, nee, de wet, laat ons het eindelijk Christus zien, het gaat niet om het houden aan de wet.

Nee, uiteindelijk gaat het erom, dat de Heer Jezus gekomen is, dat Hij de wet volbracht heeft, en dat het allemaal op Hem gaat.

En er wordt getwijfeld in deze brief ook, daarom schrijft hij dit, aan het gezag van Paulus. Want mensen die zeggen, ja Paulus, je kunt dat wel zeggen, dat we niks meer met de wet te maken hebben, maar waar slaat dat nou weer op?

Dat, ja God heeft dat toch gegeven, en waar baseer je dat nou op, dat we ons niet meer hoeven te houden aan de wet, en dat het allemaal genade is, dat is voor ons veel te makkelijk.

Nou, Paulus, dat is niet de boodschap van Paulus, maar dat is gewoon de boodschap van de Heer God. Want als je in Jeremia 31, vers 31 leest, dan zegt God al, die voorzegt het al, door de profeet, van zie, er komen dagen, spreekt de Heer, dat ik met het huis van Israël, en met het huis van Juda, een nieuw verbond zal sluiten.

Niet zoals het verbond, dat ik met hun vaderen gesloten heb, op de dag dat ik hun hand vastgreep, om hen uit het land Egypte te leiden. Dus, de boodschap die Paulus hier brengt, in de gemeente, en ook op andere plekken, het evangelie, zoals wij dat kennen, dat is een boodschap van God zelf, die hij al voorzegd heeft.

Dan zegt God ook in dat gedeelte van Jeremia, in vers 33, ik zal mijn wet in hun binnenste geven, en zal het in hun hart schrijven. Het nieuwe verbond.

En dat is de heerlijkheid, waar wij als nieuwtestementische gelovigen, uit mogen leven. Dat de heerlijkheid van het nieuwe verbond.

Maar wat houdt dat precies in? Nou, dat gaat Paulus hier uitleggen. En dan gaan we met elkaar naar kijken. De heerlijkheid van het nieuwe verbond. En dat gaan we doen aan de hand van drie punten.

En als je de Bijbel open hebt, dan zie je dat ook, de woorden die ik heb genoemd, die komen ook terug in het gedeelte. En het eerste, waarom kun je de heerlijkheid van het nieuwe verbond niet gaan zien?

Nou, dat heeft alles te maken met één, bedekking. Daar gaan we eerst over nadenken. Bedekking. Vers 12, tot en met 15. En het tweede, wat moet er gebeuren om wel die heerlijkheid van het nieuwe verbond te zien?

Dat is twee, bekering, vers 16 en 17. En als laatste, wat doet dat nieuwe verbond met ons?

Dat doet iets met ons, namelijk dat we bewerkt worden. En het derde is dus bewerking, vers 18. Nou, het eerste, bedekking. In de tekst komt dat woordje bedekking meerdere keren voor.

Als je het zo ziet, dan zie je, het komt vier, vijf keer voor. En dat heeft alles te maken met dat de bedekking een beeld is van geestelijke blindheid.

De mensen zien wel de wet, maar ze zien niet Christus, die uiteindelijk de vervulling is van de wet. En deze misleiding, die maakt het dus heel moeilijk om de heerlijkheid van Gods genade te zien, maar ook te ervaren in je leven.

Maar Paulus is zo vol van die heerlijkheid van het nieuwe verbond, dat hij met vrijmoedigheid kan spreken. En dan zegt hij, omdat ik deze hoop dus bezit, ga ik met vrijmoedigheid te werk.

En hij wil dat uitleggen, dat wij die heerlijkheid hebben van het nieuwe verbond. En dat legt hij dan uit aan de hand van een oud-testementisch voorbeeld, van Mozes.

En voor de Bijbelkennis onder ons, misschien weet je het wel nog, dat als Mozes van de berg Sinaï daalt, met de twee stenen tafelen, wat gebeurt er dan?

Hij is in aanwezigheid van God geweest, en zijn gezicht straalt, vanwege de heerlijkheid van de heren. De glans van God schijnt als het ware van zijn gezicht.

En hij komt naar beneden van de berg, en hij is daar bij Aaron, bij de Israïten, bij het volk. En wat gebeurt er dan? Het volk wordt bang.

Ze worden angstig voor de glans die van zijn gezicht straalt. En Mozes, die ziet dat, en die vertelt dat hij met God had gesproken, en dan legt hij een bedekking op zijn gezicht.

Maar waarom deed Mozes dat? Ja, als je dat gedeelte in Exodus leest, dan zie je dus, hij deed dat omdat het volk bang was voor die glans die van hem afstraalde.

Maar als we dan dit gedeelte dan weer lezen van Paulus, dan zien we dat er dus een nog veel diepere betekenis achter zit. Want hij doet die bedekking op zijn gezicht, omdat ze angstig waren, ja zeker, maar hij doet dat ook omdat het een beeld is van het oude verbond.

Dat de glans die op zijn gezicht was, die zou op een gegeven moment weer verdwijnen. Als hij niet meer in de aanwezigheid van God was, dan verdween die glans langzamerhand weer van zijn gezicht.

En Paulus zegt, nou dat beeld, dat is precies eigenlijk hoe het oude testament, hoe dat oude verbond dus is.

Het was de bedoeling dat het volk niet hun zicht daarop hield, maar dat ze keken naar iets groters dat kwam. En daar, het wees dus vooruit naar Christus.

En daar ging het precies mis. De wet was dus tijdelijk, het was voorbereidend, het wees vooruit naar Christus. Maar het volk, die begon te denken, dat gehoorzaamheid aan de wet, dat dat alleen nodig was om gered te worden.

Alsof je dus door goed te doen, rechtvaardig kon worden. Maar Paulus die zegt, dat zegt hij onder andere in Romeinen 10, zegt hij nee, Christus is dus het einddoel van de wet.

En dan bedoelt hij met einddoel niet dat de wet dus zinloos was, dat het geen nut had. Nee, met einddoel betekent, zegt hij eigenlijk, het had een doel.

De wet was bedoeld om dus te laten zien, wij mensen hebben redding nodig. Want wij kunnen het niet zelf, we kunnen ons gaan houden aan die regels, en aan de wet, maar op den duur, zullen we uiteindelijk falen.

En daarom is de wet bedoeld, om zonden te openbaren in ons leven. En de wet zorgt er niet voor, dat wij innerlijk veranderd worden. Niemand kan dus de wet volmaakt houden.

Behalve één, Christus. En daarom wees het dus vooruit, naar Christus die kwam, het lam van God. Dit wetende, dat er alleen redding is door Christus, zorgde er alsnog voor, dat de gemeente in Korinthe, zich vast gingen grijpen, en vast gingen klampen aan de wet.

En velen die dachten dus, dat daar dus hun redding in lag. Dat het dus de Heer Jezus misschien wel was, maar dat de wet ook belangrijk was.

En wat zegt Paulus dan, in vers 14 en 15? Hij zegt dus, dat er dus een geestelijke sluier ligt, op hun gedachten, en op hun hart. Kijk maar met me mee in vers 14.

Maar hun gedachten werden verhard, en dat wijst natuurlijk ook nog naar het voorbeeld uit het Oude Testament. Hun gedachten werden verhard, want tot op heden blijft dezelfde bedekking bij het lezen van het Oude Testament.

En vers 15, ja, tot op heden ligt er, wanneer Mozes gelezen wordt, een bedekking op hun hart. En wat wordt er bedoeld met verharde gedachten?

Dat heeft te maken met ons verstand. De manier van denken is gesloten voor de waarheid van God. Wij mensen begrijpen dus niet dat de wet een voorbereiding was, en we zien dus niet de volledige betekenis van Gods plan.

Maar dat je hart ook nog verhard wordt, dat gaat nog dus veel dieper, dat houdt in dat er ook dus een sluier ligt op ons hart, een bedekking, waardoor de wil, het gevoel en de relatie met God geblokkeerd wordt.

En zo kunnen wij de genade en de vrijheid, die in Christus komt, kunnen wij niet ervaren. En wanneer je zo leeft, dan blijft eigenlijk de volledige openbaring van Gods genade, blijft dan verborgen.

Nou, en dat zien we vandaag de dag nog steeds bij Gods volk. We zien nog steeds dat daar een verharding is. Zij lezen het woord. Ze kennen natuurlijk het Oude Testament.

Ze kennen de wet. Maar ze zien niet de vervulling ervan. Ze kennen de letter, maar ze missen de geest. En daardoor, in plaats van dat zij dus door de wet geleid worden naar Christus, blijven zij hangen in regels, in rituelen en in uiterlijke vormen.

En nu kun je denken, ja, dat is wel heel stom eigenlijk, dat ze dat doen. Want het is toch duidelijk, we hebben gezien, alles komt samen in Christus.

En, ja, het is allemaal genade. maar toch, denk ik dat dit patroon, wat Paulus hier de schets en voorhoudt aan de gemeente in Korinthe, dat dat ook voor ons vandaag de dag geldt.

En dan bedoel ik dus niet dat wij ons gaan houden aan de regels en de wetten van Mozes. Ik denk dat we dat misschien wel kunnen onderstrepen met elkaar. Maar, het gaat op een hele andere manier.

Hoe gemakkelijk denken wij niet bijvoorbeeld, nou, als ik dus elke zondag naar de gemeente ga, naar de kerk ga, en dan ook nog eens naar de reddingsark, nou, dan zal God wel tevreden met mij zijn.

Of, als ik mij inzet voor kinderwerk, of voor evangelisatie zaterdag in de Laanstraat, of, weet ik veel wat, dan doet God wel iets voor mij terug.

Dan heb ik zijn genade verdiend. Of, als ik dit of dit doe, en vul maar voor jezelf in, dan zal God mij wel zegenen. Zie je, dan, dan is er dus eigenlijk ook een bedekking, in ons leven aanwezig.

En dan gaat het dus niet om die wet, wat ik net zei, maar dan gaat het dus om een bedekking van religieuze prestaties, van goed genoeg willen zijn, van uiterlijke vroomheden, en denken dat, dus aan jouw, prestaties en jouw, jouw werken, dat daar genade van afhangt.

En dat lijkt aan de ene kant heel mooi, van de buitenkant, maar uiteindelijk, is dat niet zoals het evangelie is, bedoeld. En dat is uiteindelijk vermoeiend.

Want als je zo leeft, dat God dus jouw prestaties bijhoudt, en dat je dus genade moet gaan verdienen, en dat daar dus eigenlijk ook je redding van afhangt, dan zul je vroeg of laat erachter komen, dat als je het allemaal vanuit je eigen kracht gaat doen, dat je gaat falen.

En dat er afstand komt tussen jou en God, want zodra je faalt, dan voel je die afstand, dan is de relatie verstoord met God, en met de Heer Jezus, en dan voel je je schuldig, en dan voel je je schaamte.

En dit is eigenlijk dus een, een oude bedekking, in een moderne vorm. De mens probeert zichzelf te rechtvaardigen, maar dat lukt niet, want wie zichzelf rechtvaardigt, maakt Christus overbodig.

En terwijl ik dit aan het voorbereiden was, en aan het overdenken was, dacht ik van, ja, ik herken dat in mijn leven ook. Dat er momenten zijn, dat ik toch denk, dat genade afhangt van mijn prestaties.

En ik zat erover na te denken, en ik dacht van, hoe kan dat dus toch, dat dat aanwezig is in mijn leven, en ook in ons leven, dat wij niet goed kunnen omgaan met genade.

En ik heb een aantal dingen opgeschreven, en ik dacht van, ja, als ik naar mijn eigen leven kijk, ik wil heel graag controle hebben. Of, ja, ik denk, genade is wel heel makkelijk, dat alles hebben ontvangen, maar ik wil er iets voor kunnen doen, ik wil het laten zien, dat ik het ook kan.

Ik wil, of ik wil zekerheid, van, als ik dus goed genoeg leef, als ik het goed doe, dan wil ik eigenlijk een soort schouderklopje van God, en dat hij mij daarin ook zegent.

Maar mijn conclusie was eigenlijk, ten diepste, dat wanneer je dus zo leeft, dat je eigenlijk ten diepste niet helder hebt, wat genade betekent, en wat het inhoudt.

Want genade houdt dus in, dat je het niet kunt verdienen. Je kunt er niets aan toevoegen. Niet door jouw werken, niet door jouw prestaties. Het is alleen maar ontvangen.

We hebben alles ontvangen, van God. En dat is nou precies, het moeilijkste, wat wij mensen vinden. Juist in onze cultuur.

Want wij denken altijd, onze cultuur zegt eigenlijk, de maatschappij zegt, het tegenovergestelde, je moet het verdienen, je moet jezelf bewijzen, en dan pas, ontvang je het.

En dat, die gedachte, dat sluit heel gemakkelijk, in ons geloofsleven binnen. En dat, terwijl het evangelie dus, totaal anders is, en zegt, nee, jij kunt het niet verdienen, maar, je ontvangt het, omdat God de wereld zo lief had, heeft hij zijn enige geboren zoon gegeven heeft.

God heeft ons lief. Niet omdat wij het goed doen, want wij zijn zondig, maar omdat hij, ja, als het ware, het goed deed. Christus heeft het goed gedaan.

Hij droeg wat jij nooit kon dragen. Hij droeg onze straf. Door zijn leven te geven. Door de weg te gaan naar de dood.

Door te sterven als volmaakt offer. En door dat zijn bloed gevloeid heeft. En we mogen weten, door het bloed mogen wij gereinigd zijn. dat is genade.

Dat is het cadeau wat wij in geloof mogen aannemen. Niks eigen werken, niks je eigen prestaties, maar genade alleen.

En die bedekking van dat wettisch leven, dat maakt blind. Dat verhart ons denken en sluit ons hart voor genade.

En weet je, als je dan zo leeft, zo wettisch leeft, dan is dat heel gevaarlijk. Want het geeft niet alleen toe aan zelfrechtvaardiging en religieuze trots, maar het leidt ons ook weg van wat echt belangrijk is in ons leven.

En in plaats dat we ons dus richten op godsliefde en genade, concentreren we dus op allerlei kleine regels, die eigenlijk weinig betekenen. En weet je wat dan nog het erge is?

Dan heb je dus voor jezelf allerlei regels bedacht, en dan ga je dat ook nog eens opleggen aan anderen, ga je het geloofsleven van de anderen afmeten, aan hoe zij zich aan jouw opgelegde regels houden.

En daardoor ontstaat er dus verkilling, dat we de anderen niet meer lief kunnen hebben. En uiteindelijk is ook ten diepste je relatie met God verstoord. God wil dat die bedekking weggaat.

Dat we met open gezicht de heerlijkheid van de Heren mogen gaan aanschouwen. Er moet daarom iets gebeuren in ons leven. Die bedekking moet weg. En dat brengt ons bij het tweede punt.

Bekering. Hoe kom je, ja ik noem het maar een soort verdienmodel, hoe kom je daar nou uit, uit dat verdienmodel? Nou Paulus geeft het antwoord. In vers 16. Maar wanneer het zich tot de Heren bekeert, wordt de bedekking weggenomen.

Zo simpel is het. De bedekking verdwijnt niet door kennis, niet door inspanning, niet door goede voornemens, maar alleen door bekering. En bekering gaat dus niet om allerlei rituelen of regels, maar dat gaat dus om een innerlijke verandering.

Ons hart openen voor de Heer Jezus. En erkennen dat wij zondaars zijn. Dat we zijn genade nodig hebben. Dat we het niet vanuit onszelf kunnen. En bekering is dus daarom ook dat je je eigen controle loslaat.

Bekering betekent ook gewoon je 180 graden omdraaien, je richten tot Hem. Weg vanuit eigen kracht en naar Hem toe. En dan is bekering dus niet in eerste plaats een verandering van gedrag.

Dat denken we misschien vaak. Dus door je gedrag te veranderen, dat er dan iets plaatsgevonden heeft. Nee, het heeft te maken met iets innerlijks.

Een verandering van richting. Een verandering van positie. Het hart keert zich tot Christus en op dat moment wordt die sluier weggenomen. En dat is het werk van de Heilige Geest.

Die als het ware op de deur van ons hart klopt. Die overtuigt ons van zonde. Maar daar blijft het niet bij. Hij schildert ons als het ware het evangelie.

En hij laat zien, er is vergeving. Er is een nieuw begin. Niet omdat wij het verdienen, maar omdat de Heer Jezus het volbracht heeft. En als je inziet dat genade dus liefde is van God, dan zal dat jouw hart gaan breken.

En ik hoop dat ieder die hier aanwezig is vanochtend, dat hij dat heeft meegemaakt in zijn of haar leven. In jouw leven. Dat je weet dat er een moment geweest is dat je hart bekeerd is.

Dat je ingezien hebt. Nee, ik kan het niet vanuit mezelf. Ik kan me niet houden aan allerlei regels, want ik faal elke keer weer. Maar ik mag zien op het offer van de Heer Jezus die het eens en voor altijd gebracht heeft.

Dat hij de weg vrijgemaakt heeft tot de Vader. Dat hij mij genadig is geweest. En door dat cadeau aan te nemen, mag je weten dat je een kind van God bent.

En ik hoop dat ieder die hier zit, dat je daarvan kan getuigen. En als je hier deze morgen zit en je kan daar niet van getuigen, je weet het niet. Spreek dan een van de anderen aan.

Want als je tot wedergeboorte bent gekomen, in bekering, dan ken je het evangelie en dan kun je het ook in anderen uitleggen. Dus spreek dan iemand aan als je Christus nog niet kent in jouw leven, als persoonlijke redder en verlosser.

Ik zei het net al.

Er gebeurt iets van binnen, wanneer je je bekeert. Het is eigenlijk dat je, ja de Bijbel zegt dat ook op verschillende manieren, we worden vanuit de duisternis, worden we overgezet in het licht.

We worden een nieuwe schepping. We worden geboren uit God, wederom geboren. En daardoor kunnen we zeggen, we zijn kinderen van God. En we worden gezegend met alle geestelijke zegeningen.

En we hebben eeuwig leven met God. We krijgen de heilige geest die in ons woont en die ons wil vormen. En weet je wat het bijzondere is?

Dit gedeelte wat Paulus heeft geschreven is niet aan niet-gelovigen. Het is geschreven aan de gemeente in Korinth en aan gelovigen. En wat zegt hij dan eigenlijk?

Die bekering hebben wij als gelovigen ook vandaag de dag nog steeds nodig. En nu komt er iets heel belangrijks. En daarmee bedoel ik dus niet te zeggen dat je elke dag weer je moet bekeren.

En dat het maar de vraag is of je een kind van God bent. Alsof je relatie verstoord is met God dat je geen kind meer van hem bent. Nee, ik zei het net al. Je bent vanuit positie overgezet in het licht.

Je positie is in Christus. Je bent een wederom geboren schepping. En de Bijbel zegt niets of niemand kan jou roven uit de handen van de heren. Dus jouw positie staat vast.

Je bent een kind van hem. Dus daar wil ik niet... Daar moeten we niet aankomen. Maar het kan wel zijn dat er in je leven momenten zijn dat er als het ware wel weer die bedekking is op je hart en je gedachten.

En dat je denkt... Ik moet het dus wel weer verdienen. En onze zondige natuur die neigt dus nog steeds naar dat wetticisme en naar die eigen prestaties.

En daarom dat we dagelijks afstand moeten nemen van... Ja, ik noem het maar leven onder de wet. En ons volledig moeten laten leiden door de geest. En dan zegt Paulus...

Wanneer iemand zich dus tot de heren bekeert, wordt de bedekking weggenomen. Telkens weer. Onze relatie is dan op dat moment verstoord met de heren.

Maar door elke keer weer tot hem te richten, ons te bekeren... wordt die bedekking weggenomen. Niet door onszelf, maar door de heren.

Dat doet hij en wij niet. Hij opent de ogen en hij verzacht ons hart. En dan lezen we in vers 17...

De heren nu is de geest. En waar de geest van de heren is, daar is vrijheid. Ja, de wet...

Dat hield de mens gevangen. Maar... Dit, de genade van God... Dat opent de deur naar echte vrijheid. En dan bedoel ik geen losbandigheid...

Maar een leven geleid door de heilige geest. Vrijheid, dat is het grootste kenmerk... van het nieuwe verbond. Het is vrijheid van schuld... Vrijheid van angst...

Vrijheid van het moeten presteren voor God. Een vrijheid om uiteindelijk te leven... zoals God het bedoeld heeft. In liefde, in rust, in vrede, in harmonie... In gehoorzaamheid...

En in gemeenschap met hem. Onder het oude verbond... Moest Mozes dus zijn gezicht bedekken. Maar onder het nieuwe verbond...

Mogen wij als gelovigen... Met onbedekt gezicht... Naderen. De afstand is weggenomen... Door het bloed van de heer Jezus. En vorige week mochten wij het avondmaal...

Met elkaar vieren. En daarin bevestigt de heer Jezus... Dat eigenlijk ook nog... Als hij de drinkbeker pakt. Want wat zegt hij dan? Deze drinkbeker... Is het nieuwe verbond...

In mijn bloed. Beste mensen, broeders, zuster... Laten we... Dit niet gewoon vinden. Wij leven soms alsof...

Genade iets van zelfsprekend is. Maar het is het grootste wonder... Dat er bestaat. Dat... De heilige God...

Een zon daar aanneemt... Omwille van zijn Zoon. Het heeft zijn leven gekost. En hij wil jou... Hij wil u... Hij wil mij...

Wil hij tot zich trekken. En hij wil... Dat we... Ons bekeren. En dat we... Opgenomen gaan worden... In zijn gezin.

Dat we kinderen van hem mogen worden. En wanneer dat gebeurt in ons leven... Dan gebeurt er iets...

Moois. En dat is de derde... En laatste. Bewerking. Paulus... Sluit dit gedeelte af...

Met de woorden in vers 18... Waarin hij zegt... Wij... Alle nu... Die bekeerd zijn... Die met onbedekt gezicht... De heerlijkheid van de heren...

Aanschouwen... Worden van gedaante... Veranderd naar hetzelfde beeld... Van heerlijkheid... Tot heerlijkheid. Hier...

Komt alles samen. De bedekking is weg. Het hart is geopend... En nu... Begint... Het werk... Van de heilige geest. Lot... God laat ons niet... Aan ons eigen lot over. Wij allen nu...

Die met onbedekt gezicht... De heerlijkheid van de heren... Aanschouwen. Wij worden veranderd... Naar het beeld van heerlijkheid... Tot heerlijkheid. Zoals dit... Door mijn... Kerkgang... Kerkgang bewerkt wordt.

Nee... Zoals dit... Door mijn werken bewerkt wordt. Nee... Wat staat er? Zoals dit... Door de geest... Van de heren... Bewerkt wordt.

Let op heerlijkheid. Let op heerlijkheid. Wie bewerkt dat in ons? Niet wij zelf. Wij willen het vaak... Uit eigen kracht allemaal doen... Maar het is Gods geest... Die dat bewerkt.

Gods geest... Die zorgt ervoor... Dat de verandering kan plaatsvinden... Van binnenuit... En niet van buitenaf... Maar dat begint allemaal van binnenuit. Hij werkt actief in ons leven.

En hij helpt ons groeien. Onze oude gewoontes af te leggen. En ons te richten op de heren. En dat gaat dus... Ja hierbij... Dat woordje verandering...

Metamorfose... Dat gaat om een... Een totale verandering... Van denken... Van voelen... Van handelen. Een transformatie... Die dus... Dieper gaat dan alleen maar gedrag aanpassen...

Maar het verandert ons... Ons wezen. En dan staat er dus... We worden veranderd. En veel mensen denken dan...

Oké... Dan... Dat is dus de geest die dat doet. Ik ga lekker achterover zitten... En achterover hangen... En word passief. Maar... Dit geeft aan...

Dat Gods geest... Dat in ons leven bewerkt. Maar dat we vanuit die kracht... Die Gods geest ons geeft... Dat we dan...

Goede werken gaan doen... Die God van tevoren... God van tevoren... Bepaald heeft. Wij werken eigenlijk... Als het ware... Met de Heilige Geest samen. Hij wekt het verlangen in ons... Om God te gehoorzamen...

Maar we moeten eigenlijk wel... De geest... Alle ruimte geven in ons leven. En niet dingen voor onszelf houden. Niet gebieden in ons leven zeggen van... Nee, ik zit hier op de... Hier op de troon...

En niet God. Maar Gods geest... Volledig de ruimte geven... In de aanwezigheid van de Heer zijn... Volledig... Dagelijks zijn aangezicht zoeken... Omgang met hem hebben...

Zodat Gods geest ook daadwerkelijk... De ruimte krijgt om te werken... En wij samen met hem... Hand in hand... De werken kunnen gaan doen.

Maar dat... Allemaal in afhankelijkheid... Van de Heilige Geest. Wetene dat daar niet dus... Onze redding van afhangt... Dat we goede werken doen. Want dat is eens en voor altijd gebracht...

Aan het kruis van Gogota. We hebben de genade ontvangen om niet... Maar om onze relatie met de Heer te versterken. En ons te veranderen.

Want de wet... Kon eisen stellen. Maar het gaf geen kracht. En de geest... Schenkt zowel het verlangen... Als de kracht om God te gehoorzamen.

Hij vormt ons naar het beeld van Christus. Dat is het doel van het nieuwe verbond. Niet alleen maar vergeving... Maar ook vernieuwing... En verandering. En terwijl Mozes dus iets...

Van Gods heerlijkheid weerspiegelde... Toen hij bij de Heer was geweest... Verdween die glans weer. En was zijn...

Was zijn gezicht weer normaal. Maar bij de gelovigen... Bij nieuwtestementische gelovigen... Is dat anders. De heerlijkheid die God ons schenkt...

Door de geest... Neemt alleen maar toe in ons leven. Van heerlijkheid tot heerlijkheid. Stap voor stap. En dat gebeurt wanneer wij de Heer... Dus blijven aanschouwen. Wanneer we in de aanwezigheid met hem zijn.

Wanneer we hem zien. Dat we ons oog gericht houden op de Heer Jezus. Onze leidsman. Voor einde van het geloof. Want dat we met hem wandelen. Want wie hem ziet... Wordt zoals hij. En dat is niet ineens.

Maar dat is een geleidelijk proces. En dat zul je vast herkennen. Ook in jouw leven. En wat zal dat dan zijn? Wanneer dat proces voltooid is. Wanneer we hem zullen zien.

Van aangezicht tot aangezicht. En dat we hem gelijk zullen zijn. En dan zal de heerlijkheid van God... Alles vervullen. Dat moment.

Daar mogen we ons naar uitstrekken. Daar mogen we naar uitzien. Maar tot aan die dag... Wil ik weten... Wie u bent. Wil ik leven dicht bij u.

En mij geven in aanbidding. Tot aan die dag wil ik horen wat u zegt. En uw woorden tot mij nemen. Als een kostbaar geschenk. Tot aan die dag. Amen.