Kent Jezus jou?

Spreker

Job S

Date
Oct. 19, 2025
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen broeders en zusters, goedemorgen gasten. Fijn om weer in mijn eigen gemeente voor te mogen gaan, om samen met elkaar Gods woord te openen.

! En ik hoop ook dat je vanmorgen ook bent gekomen met die verwachting. Om te horen en te leren van de Heer Jezus Christus. Want naar zijn woorden gaan we deze morgen ook luisteren.

En de afgelopen weken heb ik echt ervaren dat de Heer een boodschap op mijn hart heeft gelegd voor deze morgen.

Ik was namelijk eerst van plan om over iets heel anders te spreken dan over datgene waar we het vanmorgen over gaan hebben. Maar zo kan de Heer dat soms leiden. En toch moet ik ook wel eerlijk zeggen dat ik behoorlijk tegen deze dienst heb opgezien.

Tegen het verkondigen van deze boodschap. En ik stij er ook een beetje met spanning. Het lukte me ook gewoon niet om de woorden op papier te krijgen. Dus ik heb behoorlijk geworsteld tot op het laatste moment.

Het heeft eigenlijk te maken met het feit dat dit een hele confronterende boodschap is. Het is echt een ernstige en urgente boodschap die deze morgen zal klinken. En menselijk gezien ga ik misschien wel liever die confrontatie uit de weg.

Maar zo werkt het natuurlijk niet. We moeten Gods hele woord prediken. Anderhalf maand geleden was ik met het gezin op vakantie naar Frankrijk op een camping bij een rivier.

En we hebben daar heel vaak gezeten. En tijdens die vakantie kwam elke keer het gedeelte dat we deze morgen gaan behandelen terug. Telkens kwam het weer terug door boeken heen.

Door preken heen. Door muziek heen. En ik heb inmiddels gedeeld dat als dat gebeurt dat ik daar wel wat mee moet doen. Het heeft me echt geraakt toen die boodschap.

Tot tranen toe zelfs. Het heeft me aan het denken gezet. Me wakker geschud. En ik hoop en bid dat dat deze morgen ook voor jou mag gelden. Voordat we Gods woord gaan openen wil ik graag nog een kort gebed uitspreken.

Liefdevolle machtige Vader in de hemel. Heer Heilige God. Het is ten zege om deze morgen weer samen te komen in uw naam.

Het is ten zege om te weten dat u deze morgen ook in ons midden bent. Dat u ons alle kent en ook weet hoe we hier vanmorgen zijn gekomen. Vader u weet dat ik de afgelopen tijd ontzettend geraakt ben door de woorden van uw zoon.

De heer Jezus. Zo aan het einde van zijn bergreden. En ik ervaar dat u deze boodschap op mijn hart heeft gelegd om over te spreken deze morgen. Ik vind het een moeilijk gedeelte.

Een moeilijke passage. Een confronterend gedeelte. Een van de meest angstaanjagende woorden van uw zoon. En toch wil ik deze morgen gehoor geven om hierover te spreken.

En ik wil u vragen of u mij alsjeblieft deze morgen wilt gebruiken als een instrument in uw handen. Dat u door deze boodschap geëerd mag worden.

Mag het zijn dat ik zelf niet in de weg mag staan deze morgen. Maar dat u door dit onderwijs heen tot uw doel mag komen. Dat u vrijmoedigheid geeft om te spreken.

Maar ook fijngevoeligheid. Om in liefde en waarheid uw woorden deze morgen te overdenken. En ik wil vragen of u alstublieft door ons heen wilt werken. Geef ons voorbereide harten.

Maak het goede grond wat we zojuist hebben gezongen. Zodat u kunt spreken tot ons. Ik vraag dat uitgenaam. Amen. We worden ons hele leven geconfronteerd met keuzes die we moeten maken.

We staan als het ware elke dag op een kruispunt en moeten op allerlei gebieden van het leven een keuze maken. Zo ook deze morgen. Je hebt een keuze gemaakt om hier vandaag aanwezig te zijn. En niet in je warme bed te blijven liggen.

Ook heb je een keuze gemaakt voor datgene wat je vanmorgen hebt gegeten. Voor de claim die je hebt aangedaan. Zo moeten we elke dag allerlei keuzes maken.

Wat zeggen we? Wat doen we? Hoe kleden we ons? Wat kopen we? Maar denk bijvoorbeeld ook aan keuzes die gaan over met wie we gaan trouwen. Of waar we wonen. Of welke opleiding we moeten doen.

Of hoe we onze kinderen opvoeden. Denk bijvoorbeeld ook aan de aankomende verkiezingen. Kies ik voor een christelijk geluid in de Tweede Kamer. Of doe ik dat niet? Allemaal keuzes.

En vele daarvan zijn belangrijke beslissingen. Toch zit er wel een duidelijk verschil in de impact. Met het gevolg van een keuze. Zoals het kopen en kiezen voor een bepaalde vaatwasser veel minder belangrijk.

Dan met welke vrienden je omgaat in het leven. Ik weet dat sommige mannen het wel heel belangrijk vinden welke vaatwasser je aanschaft. Werkt die goed? Kan alle servies erin? Kan ik hem goed en optimaal inruimen?

Dat is een hele sport. Ik doe er zelf ook aan mee. Maar je begrijpt wel wat ik bedoel. Sommige keuzes zijn veel belangrijker dan andere keuzes. We gaan deze morgen ook stilstaan bij keuzes die we moeten maken in ons leven.

Over de allerbelangrijkste keuzes in het leven. En dat gaan we doen aan de hand van Matthäus 7. Matthäus hoofdstuk 7. We gaan kijken naar de slotwoorden van Jezus uit de Bergrede.

En de Bergrede is zoals jullie weten een van de beroemdste toespraken uit de geschiedenis. Al 2000 jaar geleden gaf Jezus deze toespraak. En nog steeds zijn zijn woorden relevant en ontzettend belangrijk.

In zijn Bergrede, in zijn toespraak die al begint in Matthäus hoofdstuk 5 overigens. Laat Jezus duidelijk zien hoe zijn koninkrijk eruit ziet. Hij legt een nadruk op nederigheid.

Op vergeving. En ook op de zorg voor onze naasten. En hij moedigt de mensen aan om Gods weg van liefde te kiezen. Die uiteindelijk de hele schepping zal vernieuwen.

Hij noemt deze herstelde wereld Gods koninkrijk. Een plek waar het leven bloeit. En vrij is van onrecht. Van lijden. En van de dood. We gaan deze morgen niet de hele Bergrede behandelen.

Maar Jezus roept in zijn toespraak zijn volgelingen op. Om op een bepaalde manier te leven. En hij werkt in zijn toespraak toe naar een heel belangrijk moment.

Hij legt een keuze op tafel. Meerdere keuzes zelfs. En Jezus doet dit aan de hand van illustraties. Hij houdt ons telkens twee keuzes voor.

Twee keuzes waaruit je kunt kiezen. Hij spreekt over twee soorten wegen. In de versen 13 en 14. Twee soorten wegen die je kunt bewandelen in dit leven.

Hij spreekt ook over twee soorten bomen. In de versen 15 tot en met 20. Twee soorten bomen die je kunt zijn in dit leven. Hij spreekt ook over twee soorten getuigen.

In de versen 21 tot en met 23. Twee soorten getuigen. En daar gaan we met elkaar deze morgen over hebben. En dat nogmaals doen we aan de hand van Matthäus 7 vanaf vers 13.

We lezen vers 13 en 14. En daar staat het volgende. Ga binnen door de nauwe poort. Want wijd is de poort.

En breed is de weg die naar het verderf leidt. En vele zijn er die daardoor naar binnen gaan. Maar de poort is nauw. En de weg is smal die naar het leven leidt.

En weinigen zijn er die hem vinden. We vallen hier midden in de slotwoorden van Jezus toespraak.

Dit is waar Jezus in zijn hele toespraak naartoe heeft gewerkt. En het zijn nogal stevige woorden die hij hier uitspreekt. Voor velen van ons is dit een heel bekend gedeelte.

Als ik deze verse lees, dan moet ik meteen denken aan die bekende plaat. Waarin je duidelijk twee wegen ziet. Velen hadden deze plaatvroeger ook aan de muur hangen. Een hele brede weg met een wijde poort.

En een hele smalle weg met een nauwe poort. En we zien op deze tekening allerlei mensen die allemaal verschillende dingen aan het doen zijn. En overal staan kleine bijbelteksten bij. Die verwijzen naar datgene wat daar dan gebeurt.

Jezus spreekt hier in beeldende taal over een nauwe poort en een wijde poort. En als we het hebben over keuzes maken, dan zien we hier duidelijk dat Jezus oproept om een keuze te maken.

En hij geeft daarbij ook een dringend advies mee. Namelijk om de nauwe poort binnen te gaan. Hij zegt, ga binnen door de nauwe poort.

Ga die nauwe poort naar binnen. Het is een opdracht. En je proeft ook de urgentie, want er zal een tijd komen dat je niet meer naar binnen kunt gaan. Beeld het je even in.

Gewoon een grote menigte op die berg. Jezus staat daar te prediken. En hij roept iedereen op om naar die nauwe poort binnen te gaan. Er zullen ongetwijfeld mensen aanwezig zijn geweest die hem volgden.

Omdat ze misschien door hem waren genezen. Of dat bij andere mensen zagen gebeuren. Of denk aan mensen die van hem hebben gehoord en nieuwsgierig waren geworden. En waren komen opdagen.

Om te kijken of ze iets van hem konden leren. Zou die op zoek waren naar antwoorden op allerlei vragen die ze hadden. Maar denk ook aan het Joodse volk dat zichzelf de vraag heeft gesteld.

Zou deze man onze Messias kunnen zijn? Zou dit degene kunnen zijn die gekomen is om ons te redden? Om ons te bevrijden? Tegen al deze mensen.

Inclusief degene die hem haten. Zegt Jezus ga naar binnen. Ga binnen door die nauwe poort. En die nauwe poort verwijst natuurlijk naar Jezus.

Jezus spreekt er over zichzelf. Hij verwijst naar zichzelf als hij spreekt over de nauwe poort. Denk aan Johannes 10 vers 9. Waar Jezus zegt ik ben de deur.

Ik ben die poort. En als iemand door mij naar binnen gaat. Zal hij behouden worden. Jezus is die smalle poort. Door hem moeten we binnen gaan. En dan zullen we behouden worden.

Zullen we gered worden. Johannes 14 vers 6 zegt Jezus. Niemand komt tot de Vader dan door mij. Want ik ben de weg.

De waarheid. En het leven. Jezus spreekt in deze illustratie over zichzelf. Veel joden geloofden.

Dat het simpelweg jood zijn. Het behoorde tot het nageslacht van Abraham. Voldoende was. Om de hemel binnen te gaan. Maar de nauwe poort verrijst bekering.

Bekering en geloof is noodzakelijk. Om binnen te komen. We lezen dat niet per se in deze verse. Maar we weten dat Jezus in het begin van zijn bediening. In Matthäus hoofdstuk 4. Een aantal bladzijden terug.

Oproept tot bekering. Hij zegt bekeer u. Want het koninkrijk der hemelen. Is nabij gekomen. Met andere woorden. Jezus confronteert al die mensen daar bij de berg.

Met zichzelf. Met de poort. En hij staat letterlijk voor hem. Ze kunnen het koninkrijk binnengaan door op hem te zien. Binnengaan door bekering.

En geloof. En die uitnodiging staat nog steeds. Voor jou en voor mij. Bekering.

Bekering is dus nodig om binnen te komen. Maar wat is eigenlijk bekering? Bekering is een oprecht berauw van je zonde. Een welgemeende spijt. Het is een mentale geestelijke omkeer.

Het betekent dat we ons afkeren van de manier waarop we vroeger dachten en leefden. Het is het verwerpen van je zonde. Met een oprecht voornemen. Ook om niet meer te zondigen. Om je daarvan af te keren.

En je om te keren. Naar Jezus. En hem in gehoorzaamheid te volgen. Bekeren is dat wereldse systeem.

Dat jij en ik ons hele leven hebben gediend. Afsweren. Opgeven. Dat betekent dat we ons hele leven aan Jezus toe vertrouwen. En dat is allesbehalve makkelijk.

Tot Jezus komen is ontzettend moeilijk. En toch zeggen vele christen dat het juist heel makkelijk is. Het enige wat je hoeft te doen is geloven. Het is één keer dat zondagsgebed uitspreken en dan zit het wel goed.

Maar is dat echt zo? Is dat echt zo? We lezen in vers 14 dat de poort nauw is. En de weg is smal.

En let op. Weinigen zijn er die hem vinden. Weinig mensen zijn het die de poort vinden. Iedereen wordt in zonde geboren. Ik zie het al bij mijn kleine dochters.

Ik zit er van jongs af aan al in. Dat hoef ik ze echt niet te leren. En daarom komen we allemaal bij voorbaat al op die brede weg uit. Waarover wordt gesproken in vers 13. We zijn op die brede weg geboren.

Denk aan de erfzonde op Psalm 51 en Evese 2. Zoals we lezen in vers 13 leidt die weg naar het verderf. De weg leidt naar de ondergaan.

Naar de hel. Het is zo ontzettend moeilijk. Om van die brede weg af te komen. Tegen de stroming in te gaan. En die nauwe poort binnen te gaan.

Want je oude mens wil niet sterven. Hij wil zijn wil niet opgeven. Hij wil doen wat hij zelf wil. Hij wil zijn eigen pad bewandelen.

Maar dat is juist datgene wat je moet opgeven. Om door die nauwe poort binnen te gaan. Je moet jezelf afleggen. En die keuze. Die keuze legt Jezus hier neer op tafel.

Dus kies tussen de duisternis. En het licht. Maar het vergt wel echt een bewuste keuze. De poort is zo nauw.

Dat we niks kunnen meenemen. Geen zonde. Geen eigen werken. Niets van het alles. Je kunt zelfs niet eens de deur zelf openmaken. Je kunt het niet verdienen.

Je moet als het ware naakt naar binnen. En je mag alleen in je eentje naar binnen gaan. Je kunt niets of niemand anders meeneem. Je kunt niet rusten op het geloof van je ouders.

En ook niet op het geloof van je geliefde. Je moet daar alleen naar binnen gaan. En dat doe je door te zien op Jezus. De Zoon van God. Hij die voor jou en voor mij aan het kruis is gegaan.

En flink heeft geleden voor onze zonden. Hij die de weg de waarheid in het leven is. En nogmaals, daar kan je zelf niks aan toevoegen. En was dat een groot verschil met die wijde poort.

En die brede weg. Die poort is zo wijd. Dat een enorme luidruchtige menigte er tegelijkertijd doorheen kan gaan. Door die poort kun je wel alles meeneem.

Je hoeft niks achter te laten. Het is veel makkelijker. Weet je, beide poorten beweren je te leiden naar het pad van de hemel.

Beide wijzen naar het koninkrijk van God. Naar redding en naar eeuwige vreugde. Geen van beide poorten heeft een bordje erboven hangen van toegang tot de hel. Natuurlijk niet.

Niemand verkoopt de hel. Maar een van die poorten, de wijde poort, leidt daar wel degelijk naartoe. Er zijn twee poorten en twee wegen. En de vraag aan jou deze morgen is.

Welke poort ben jij naar binnen gegaan? En op welke weg wandel jij? Het is heel zwart-wit.

Er is geen grijs gebied. Je bent of voor mij of tegen mij, zegt Jezus. Je houdt van mij of je haat van mij. Je bent of bereid je kruis op te nemen en mij te volgen, zegt Jezus.

Of je volgt iets of iemand anders in het leven. Je hebt of het leven door de Zoon. Of je hebt het leven niet. Veel christenen willen een relatie met Jezus die zich halverwege beide poorten bevindt.

Tussen de wereld en het altaar. Ze willen alles wat de wereld aangenaam maakt. En ook alles wat het leven met God aangenaam maakt. Maar dat is onmogelijk.

Er is geen middenweg. We kunnen geen twee heren dienen. Je kunt niet leven volgens het patroon van deze wereld. En jezelf op het altaar plaatsen. Dat gaat niet. En toch zijn er velen van ons die zo leven.

Ze leven alsof het geloof een kleine toevoeging is aan het leven. Zoals melk bij de koffie. Jezus wordt gezien als een aanvulling op het leven.

Maar niet als het leven. Ook ik heb jaren zo geleefd. Gewoon je eigen leven leven. Doen wat je zelf wilt.

Zelf keuzes maken. En dan achteraf nog even om Gods zegen vragen. Jezus wel zien als mijn heiland. Mijn redder. Maar niet als mijn heer.

Ik leefde van goedkope genade. Ik was niet bereid om offers te brengen voor het koninkrijk van God. Ik las de eerste woorden uit 2 Korinther 5 vers 15.

Waar staat en hij is voor allen gestorven. Amen. Prijs de heer ook voor mij. Ik ben nu gered. Halleluja.

Punt. Maar de tekst gaat verder hè. Er staat daar geen punt. Er staat daar een komma. Er staat op dat zij die leven.

Niet meer voor zichzelf zouden leven. Maar voor hem. Die voor hen. Gestorven. En opgewekt is. En toen dit eenmaal landde hè.

Toen heb ik mijn leven veranderd. Ik heb de boel omgegooid. Ik ben samen met Lisa teruggegaan naar de tekentafel. En ik heb gezegd. Heer. Vorm ons. En kneed ons.

U wil geschieden. Leid mij op die smalle weg. Wilt u mij gebruiken voor uw werk hier op aarde. We zijn beschikbaar heer. Zeg het maar. En inmiddels.

Mag ik door de heer gebruikt worden. Als een gebroken instrument in zijn handen. In mijn gezin. En ook hier in de gemeente. We lezen dat de poort nauw is.

Maar ook het pad. De weg die is smal. Jezus volgen kost je je leven. Het is niet makkelijk om Jezus te volgen. De nauwe poort en de smalle weg gaat over zelfverlogening en gehoorzaamheid.

Het is echt moeilijk. Maar het is het waard. Want dat smalle pad dat leidt uiteindelijk naar het leven.

Het pad leidt ons uiteindelijk naar Gods vernieuwde schepping. Naar ware shalom. Naar het eeuwige leven. Een heerlijk leven vol van vreugde. Kan je het je voorstellen.

Hoe dat zal zijn. Wat een hoop. En met die levende hoop in het achterhoofd kunnen we ook de nauwe poort kiezen. En die smalle weg bewandelen.

Zonder dat we eigenlijk ontmoetig raken. Door die moeilijke weg die voor ons ligt. Vanwege die hoop. De apostel schrijft.

De apostel Paulus die schrijft. Want ik ben ervan overtuigd. Dat het lijden van de tegenwoordige tijd. Niet opweegt. Tegen de heerlijkheid die aan ons geopenbaard zal worden. Dat is het hè.

Maar kijk eens even in de spiegel deze morgen. Hoe zit het met jou? Welke poort en welke weg vertegenwoordigt op dit moment jouw leven?

Wandel jij echt op die smalle weg? Als je hier vanmorgen zit en beweert door die smalle poort te zijn gegaan.

Maar in werkelijkheid op de brede weg leeft. Dan wil Jezus door zijn woord je vanmorgen duidelijk maken. Dat je echt bevreesd moet zijn.

Omdat dat betekent dat het evangelie niet werkelijk bij jou is geland. Weet je het moment van bekering.

Het moment van binnen gaan door die poort. Dat is onze kennismaking met God. Daar begint het pas. Houd jezelf niet voor de gekke. Als je hem wilt kennen en volgen moet je alles wat je bent.

Alles wat je wil zijn. En alles dat je hebt. Aan hem overgeven. Dat is de enige manier om op die smalle weg te blijven wandelen. Het is niet mijn bedoeling om vanmorgen de poort en de weg smaller te maken.

Dan die werkelijk zijn. Echt niet. Begrijp me niet verkeerd. Redding is iets wat je met lege handen mag ontvangen. Door bekering en geloof in de Heer Jezus Christus. Maar we zijn hier als christenen achtergelaten.

Om God te verheerlijken. En hem te prijzen. En voor hem te leven. En ons klaar te maken voor die ontmoeting met de levende God. Als je eenmaal knielend door die poort bent gegaan.

Je zonde hebt beleden. En vertrouwt op Jezus als jouw redder en Heer. Die de zonde vergeeft. Dan is de volgende stap. Leven als een heilige. Die smalle weg bewandelen.

En naar leven. Leven als een verloste. Jezelf overgeven. En toewijden. En het lijkt wel alsof we dat als christenen.

Hier in het westen. Hem hebben losgelaten ofzo. Soms is het verschil tussen een normale Nederlandse burger. Uit Binschoten Spakenburg. Huizen of Amersfoort.

Waar je ook woont. In vergelijking met een christen. Ja ver te zoeken. Mocht je van het smalle pad zijn geraakt.

Daarvan bent afgeweken. Weet dan. Dat de vader op je wacht. Er is genade voor die broeder of zuster. Die op de smalle weg is gestruikeld. Die moeite heeft met verleidingen die op hem afkomen.

Die strijdt tegen zijn zondige natuur. Weet dat er genade is voor jou. Er is een liefdevolle God die genade is in jouw misstappen. En die je vanmorgen de hand reikt. En zeg kom terug bij de vader.

Kom terug bij de zoon. Wacht niet langer. Bekeer je en wandel in zijn wegen. Wandel in mijn wegen zegt Jezus. Stel het niet langer uit. Wacht niet langer.

We gaan door naar de twee bomen. We lezen daarover in vers 15 tot en met 20.

En daar staat het volgende. Maar wees op uw hoede voor de valse profeten. Die in schapenvacht naar u toe komen. Maar van binnen rooszuchtige wolven zijn.

Aan hun vruchten zult u hen herkennen. Men plukt toch geen druif van doornstruiken of vijgen van distels. Zo brengt iedere goede boom goede vruchten voort. En een slechte boom brengt slechte vruchten voort.

Een goede boom kan geen slechte vruchten voortbrengen. En een slechte boom kan geen goede vruchten voortbrengen. Iedere boom die geen goede vruchten voortbrengt. Wordt omgehakt en in het vuur geworpen.

Zo zult u hen dus aan hun vruchten herkennen. In vers 15 lezen we over valse profeten.

Die in schapenvacht naar ons toe komen. Maar van binnen rooszuchtige wolven zijn. Het zijn de mensen die beweren een boodschap van God te hebben ontvangen. Ze klinken heel religieus.

Maar ze zijn gemotiveerd door geld, roem of macht. En helaas zijn die valse profeten, die valse leraren. Vandaag de dag nog steeds aanwezig. Bij even niet te vechten alleen met vijanden van buitenaf.

Maar ook van binnenuit. En een van de grootste kenmerken van een valse profeet is dat hij jou altijd vertelt wat jij wilt horen. Hij zal je vermaken.

En je een eenvoudig, plezierig christendom voorstellen. Hij zal je zo vermaken dat je nooit geconfronteerd wordt met grote vragen als Werkt God werkelijk in mijn leven?

Groei ik in heiligheid? Ben ik echt wedergeboren? Jezus waarschuwt voor de valse profeten.

Zij die de nauwe poort wijd maken. En de smalle weg breed. Ze doen zich voor als discipelen, maar in werkelijkheid brengen ze verderf. En net zoals er een misleidende poort en een misleidende weg is, zijn er ook misleidende voorgangers.

En leraren die naar die valse poort wijzen en die weg ook promoten. De valse poort heeft valse profeten ervoor staan. En die proberen mensen op die weg te leiden.

En ervan te weerhouden om die nauwe poort en die smalle weg te betreden. Jezus zegt in Matthäus 24, pas op dat niemand u misleidt.

Want er zullen valse christussen en valse profeten opstaan. En ze zullen grote tekenen en wonderen doen. Zodat zij als het mogelijk zou zijn, ook de uitverkorenen zouden misleiden.

En Johannes waarschuwt hetzelfde. Hij wijst erop, er zijn veel misleiders in de wereld gekomen. Paulus waarschuwde de Romeinse gelovigen.

En hij zegt dan, broeders, ik roep u ertoe op. Om hen in het oog te houden die onenigheden teweeg brengen. En struikelblokken opwerpen. Tegen het onderricht dat u hebt ontvangen.

Keer u van hen af. Want zulke mensen dienen niet ons Heer Jezus Christus, maar hun eigen buik. En door vrije woorden en mooie praat bedriegen zij de harten van de aangeloze mensen.

In andere delen van het Nieuwe Testament worden valse profeten aangeduid als misleidende geesten. Die leringen van demonen verkondigen.

En als degene die heimelijk, verderfelijke afwijking in de leer zullen invoeren. Nou, dat is nogal een woord. Ze worden valse boeders genoemd. Valse apostelen.

En bedriegelijke arbeiders. Valse leraren. En ook leugenaars.

Valse getuigen. En valse christussen. De Bijbel staat er vol mee. Zoveel waarschuwingen. En daarom zegt de apostel Johannes ook.

Geliefde. Geloof niet elke geest. Maar beproef de geesten of zij uit God zijn. Want er zijn veel valse profeten in de wereld uitgegaan.

Maar beproef de geesten. Hoe doe je dat nou? Jezus zegt. Aan hun vruchten zul je hen erkennen.

Zie vers 16. Hoe weet je of iemand nou een echte christen is? Nou. Kijk naar hun vruchten. Vanaf een afstandje zouden de kleine besjes aan een doornstruik voor druiven aangezien kunnen worden.

En de bloemen van bepaalde distels zouden iemand kunnen misleiden en doen denken dat er vijgen groeien. Nou kom je eenmaal dichterbij. Dan zal je eindelijk zien. Wat er helemaal gaande is.

Dan zal je dat duidelijk kunnen zien. En zo is het ook met de mensen. Iemand's vrucht zal uiteindelijk onthullen wie hij werkelijk is. En soms duurt het even. Heeft het even wat tijd nodig.

Om het te kunnen zien. Maar uiteindelijk zal het duidelijk worden. Uiteindelijk wordt het duidelijk. Goed. Valse profeten.

Weet je. Het zou te makkelijk zijn. Om in dit gedeelte alleen maar te kijken naar anderen. Want het beeldspraak van bomen en vruchten zijn niet alleen van toepassing op valse profeten en leraren.

Nee. Ze zijn ook van toepassing op gelovigen. Gelovigen. Die zichzelf volgelingen van Jezus noemen. Dus laten we ook kijken naar ons eigen leven.

Kijken naar de passies van je hart. Is Jezus daar ergens te vinden? Of hij zei slechts een accessoire dat je aan je leven hebt toegevoegd.

Denk aan die melk bij de koffie. Is hij slechts iemand die je op woensdag of zondag even ontmoet? De dienst, de kring? Is hij iemand waar je alleen mentaal mee instemt?

Of is hij echt het middelpunt van je leven? En wat is dan de vrucht ook die je voorbrengt? Jezus zegt je zult ze herkennen aan hun vruchten. De Bijbel roept ons op om jezelf te onderzoeken.

We lezen dat bijvoorbeeld in 2 Korinther 13 vers 5. Daar staat onderzoek uzelf of u in het geloof bent. Beproef uzelf. We worden als christenen opgeroepen om te toetsen of je werkelijk een christen bent.

Nou, dat vindt ons vlees, ons eigen ik natuurlijk niet zo fijn. Want dan moeten we toch een beetje in de spiegel gaan kijken. Om te kijken of ons leven overeenkomt met datgene wat in Gods woord staat.

Dat kan confronterend en moeilijk zijn. En dat is misschien ook wel de reden waarom ik het zo moeilijk vind om hier te staan. Om deze heftige woorden van de Heer Jezus ook te spreken deze morgen.

Het schuurt, het kan pijn doen. Nogmaals, alleen geloof kan ons redden. Laat dat duidelijk zijn deze morgen. Maar aan de vruchten van ons leven kunnen we zien of we echt gered zijn.

God heeft de macht om het hart van een zondaar te veranderen. En dat zorgt altijd voor een veranderd leven. Maar hoe komt het dan toch?

Dat er zoveel mensen vandaag de dag beweren ontmoeting met de Heer Jezus te hebben gehad. Ze beweren een christen te zijn. Maar niet blijvend veranderd zijn. Niet groeien in heiligheid.

Hoe kan dat dan toch? C.S. Lewis zegt Gehoorzaamheid is geen wetticisme.

Het is een kenmerk. Een bewijs van een echte wedergeboren christen. Uit de woorden van Jezus leren we dat er twee soorten vruchten zijn.

De goede vrucht. Die afkomstig is van de geest. En de slechte vrucht. Die afkomstig is van het vlees. Vers 19 leert dat degenen die geen vrucht dragen.

De hemel niet zullen binnenkomen. Ze zullen de eeuwigheid in de hel moeten doorbrengen. Zonder Jezus. Ik praat hier heel makkelijk over hier. Maar dit is echt heftig hoor. Als je hier echt even bij gaat stilstaan.

Dan word je verdrietig. Als je mensen om je heen ziet. Maar ik wil graag vanmorgen de nadruk leggen op de goede vrucht. We kunnen veel over vruchten spreken.

Maar laat ik het vandaag even praktisch maken. Ik denk dat je de goede vrucht kan opsplitsen in drie delen. Onze innerlijke vrucht. Onze uiterlijke vrucht. En onze eeuwige vrucht.

Als we denken aan onze innerlijke interne vrucht. Dan komen we uit bij gelaten vijf vers 22. Waar staat de vrucht van de geest is liefde, blijdschap, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing.

Dat zijn veelal karakter eigenschappen. Dat is de innerlijke vrucht die geboren wordt door de inwoning van de heilige geest. Wanneer we die strijd aangaan met ons vlees.

Dat is de innerlijke vrucht. Als we kijken naar de uiterlijke vrucht. Dan komen we uit bij Evese 2 vers 10. Waar staat, want wij zijn zijn maaksel.

Geschapen in Christus Jezus. Om goede werken te doen. Die God van tevoren bereid heeft. Omdat wij daarin zouden wandelen. Over deze vrucht wordt vaak even iets minder gesproken.

Omdat veel christenen vrezen dat dit onze rechtvaardiging door geloof alleen in de weg staat. Maar zoals ik al heb gezegd, deze werken zijn niet het middel tot onze redding.

Nee, ze zijn juist het resultaat ervan. Dit is waarom we allemaal gave hebben ontvangen van de geest. Die moeten we ook inzetten om die goede werken te kunnen doen. En daarom is het ook zo belangrijk om deel uit te maken van een lokale gemeente.

Om met elkaar onze gaven in te zetten. En te vergeren als het lichaam van Christus. Dat is die uiterlijke vrucht. En als laatste, als we kijken naar de eeuwbogen vrucht. Dan komen we uit bij Romeinen 1 vers 13.

Waar Paulus zegt, maar ik wil niet dat u er geen weet van hebt broeders. Dat ik dikwijls het voornemen had om naar u toe te komen. Om ook onder u enige vrucht te hebben. Zoals ook onder andere heidenen.

Tot nu toe was ik echter verhinderd. Weet je, Paulus had het verlangen om vrucht te dragen in Rome. Hij wilde gehoorzaam zijn aan die grote opdracht. Om erop uit te gaan en ook discipelen te maken.

Hij wilde daar het evangelie voor kondigen. Want iedereen moet horen van Jezus. Dus die eeuwige vrucht die we kunnen dragen, die moeten we dragen. En die gaat dus over andere mensen vertellen over Jezus.

Over hen discipelen. Dus de vraag aan jou, aan mij, deze morgen is dan ook.

Draag jij vrucht? Draag jij innerlijk, uiterlijk en eeuwige vrucht? Zie je dat je van binnen aan het veranderen bent?

Niet alleen toen, van het moment van bekering, maar nog steeds. En zien andere mensen dat ook om jou heen? Zet je je gaven in?

Zie je de gemeente ook opgebouwd worden door het gebruik van jouw gaven? En zie je dat mensen in jouw leven Jezus Christus leren kennen en beter leren kennen, omdat jij simpelweg niet kunt zwijgen over dat heerlijke evangelie.

Zie jij die vrucht in je leven? Jezus leert ons in Johannes 15 vers 4 en 5, dat de sleutel tot het dragen van goede vrucht in hem ligt.

Op het moment dat we dicht bij hem blijven, dragen we goede vrucht. Hij is de wijnstok, wij de ranken. Als we met hem verbonden blijven, zullen we sterke en gezonde gelovigen zijn.

Die goede vrucht dragen. En door dat leven heen verheerlijken we ook onze Vader, die in de hemel is. Daarmee aanbidden we hem. En dat is het doel van ons leven.

Hem aanbidden, hem verheerlijken. Ieder mens draagt vrucht.

Het is een keuze. Je kunt een boom zijn die goede vruchten voorbrengt. Of een slechte boom die slechte vruchten voorbrengt. En aan jou de keus.

We gaan naar de laatste paar versen kijken. We gaan door naar de twee getuigen. We lezen daarover in vers 21 tot en met 23. En daar staat. Niet ieder die tegen mij zegt.

Heren, heren. Zal binnengaan in het koninkrijk der hemelen. Maar wie de wil doet van mijn vader. Die in de hemel is. Velen zullen op die dag tegen mij zeggen.

Heren, heren. Hebben wij niet in uw naam geprofiteerd. En in uw naam demonen uitgedreven. En in uw naam veel krachten gedaan. Dan zal ik hun openlijk zeggen.

Ik heb u nooit gekend. Ga weg van mij. U die die wetteloosheid werkt. Zo.

Toen ik daar. In Frankrijk bij die rivier zat. En deze woorden elke keer terugkwamen. Daar werd ik wel even stil van. Het zijn echt heftige woorden.

Van Jezus. Kun je het je voorstellen? Je hele leven naar de kerk gaan. Naar preken luisteren. Lieden zingen. De Bijbel lezen.

En studies bijwonen. Hier gedoopt worden. En al die tijd denken dat je bekeerd bent. Dat je bij zijn familie hoort.

En aan het einde van je leven horen. Ga weg van mij man. U die die wetteloosheid werkt. Het is heftig. Dit zijn mensen die voor God bezig zijn geweest.

En ze dachten werkelijk dat ze gered waren. Ze zijn tijdens een dienst naar voren gekomen. Hebben hun hand opgestoken. En ze hebben het zondagsgebed uitgesproken. En ze hebben Jezus uitgenodigd in hun hart.

Maar Jezus stuurt ze weg. Hoezo? Waarom Jezus? Ze hebben toch. Ze noemden hem toch.

Toch heer. Ze profiteerden in zijn naam. Ze dreven demonen uit. En deden zelfs vele wonderen in zijn naam. Waarom stuurt Jezus deze mensen nou weg?

Deze mensen hadden krachtige bedieningen. Ze waren veel geestelijker dan de meeste van ons. Ze hadden gaven die indruk maakten op anderen. En hun geestelijke autoriteit leek dat ook echt te bevestigen.

Waar ligt dit aan? Hoe kan dit? Persoonlijk denk ik.

Dat Jezus hier onderscheid maakt. In de mensen die hem alleen met hun lippen hebben beleden. Als zijnde lippendienst. En echt. De supelschap.

Dat is denk ik het verschil tussen een ware en valse bekeeling. Valse bekeelingen erkennen met hun mond het gezag van de Heer. Maar in de praktijk handelen ze daar niet naar.

Hun leven en hun woorden zijn niet met elkaar in overeenstemming. Denk aan Judas. Judas is daar een vreselijk voorbeeld van.

Hij heeft ongetwijfeld indrukwekkende dingen gezegd en gedaan. Er zijn ook wel demonen uitgedreven. Allemaal in de naam van de Heer. Hij had zelfs de andere discipelen ervan overtuigd dat hij echt om de armen gaf.

Hij leek zo betrouwbaar. Dat juist hij degene was die voor de financiën mocht zorgen. Hij was de penningmeester. En toen Jezus zei, een van jullie zal mij verraden.

Wezen de discipelen niet met hun vinger naar Judas. Dat zat er niet door. Hij was echt een wolf in schaapskleren. De vruchten leken op een afstandje aan de buitenkant goed.

Maar hij was niet werkelijk geworteld. In Christus. Judas heeft zich nooit bekeerd. En was daarom ook niet wedergeboren. Wedergeboren. Wat leren we hieruit?

Ik denk dat spectaculaire geestelijke gaven, allerlei charismatische activiteiten, kunnen samengaan met een hart dat is niet wedergeboren. We leren hier vanmorgen dat er twee soorten getuigen zijn.

En die zullen hier ook op aarde altijd blijven zijn. In de gemeente zal de ware en de valse bekering gewoon naast elkaar zitten. En de gelijkenissen van Jezus over het koninkrijk maken dat heel duidelijk.

Denk aan het tarwe, het onkruid in Matthäus 13. Of de goede en de slechte vissen uit datzelfde hoofdstuk. Of denk aan de wijze en de dwaze meisjes uit Matthäus hoofdstuk 25.

En ook de schapen en de bokken. Een aantal versen later. In vers 22 zegt Jezus, Velen zullen op die dag tegen mij zeggen, heren, heren.

Velen, hè? Het zijn niet een paar. Net zoals er veel mensen zijn die misleid worden door de brede weg die naar het verderf leidt, zie vers 13, zijn er dus ook vele mensen die Jezus wegstuurt.

Terwijl ze beweren dat ze in zijn naam allerlei activiteiten hebben uitgevoerd. Het antwoord van Jezus richting deze naamchristenen in vers 23 is ontzettend schokkend. Hij zegt, ik heb u nooit gekend.

Ik heb u nooit gekend. En natuurlijk weet Jezus van het bestaan van al deze mensen af. Natuurlijk. Hij heeft ze gemaakt. Maar het kennen waar Jezus hier naar verwijst, gaat over die persoonlijke relatie met hem.

En hij zegt, ik heb geen enkele relatie met je gehad. Je kende mijn naam. En je wist wie ik was.

Maar je kende me niet echt. En je leefde er niet naar. Ja, je had allerlei uiterlijke kenmerken van het geloof. Maar innerlijk was ik nooit in jou.

Er was geen intimiteit met mij, zegt Jezus. Je hebt mijn naam gebruikt om je eigen wil te doen. Maar je hebt mij nooit binnengelaten. Om mijn eigen wil in jou, door jou heen te doen.

We zeggen vaak, het allerbelangrijkste is dat je Jezus kent. Maar ik denk dat die waarheid onvolledig is.

Want het belangrijkste is, dat Jezus jou kent. Als ik morgen voor het witte huis zou staan.

De woning van een van de machtigste mannen hier op aarde. En als ik dan naar de poort zou lopen en tegen iedereen zou zeggen. Ik ken de president. En dat ze me daarom moeten binnenlaten.

En dan kan ik roepen wat ik wil. Maar dat gaat niet gebeuren hoor. Zo werkt dat niet. Dat gaat niet lukken. Ze zouden me alleen binnenlaten als de president naar buiten komt.

En naar mij zou wijzen. En zegt, ik ken die man. Jij mag binnenkomen. Kom maar. Weet je, je kunt beweren dat je Jezus kent.

Maar mijn vraag aan jou en aan mij. Is deze morgen. Kent Jezus ook jou? Kent Jezus jou?

Heb jij echt die relatie met de Heer waarover zo vaak wordt gesproken vanaf deze plek?

Niet iedereen die in het openbaar beleid dat Jezus zijn Heer is, hem te volgen, is een christen.

Er zijn vele mensen die zullen beleiden, Heere, Heere. Maar ze zullen het koninkrijk, de hemelen niet binnen gaan. Nogmaals. Omdat Jezus hen niet persoonlijk kent. Jezus zegt tegen deze mensen.

Weet je, ik zie in jouw leven geen tekenen van trouw. Geen tekenen van gehoorzaamheid. Geen bewijs van de liefde voor mijn naam. Ik zie dat je niet afstand neemt van die duisternis.

Van het kwaad. Je bent niet van mij, ik ken je niet. En mijn vraag is, en ik vind het heftig om dit te vragen.

Maar zou jij een van hen kunnen zijn? Ik denk dat het goed is dat we hier nu nog over na kunnen denken. Want dat het straks te laat is.

En dat meen ik serieus. Paulus zegt, onderzoek uzelf. Of u in het geloof bent. Weet je, ik sta hier niet als een superchristen ofzo.

Die even komt vertellen hoe het allemaal zit. Nee. Ik kan misschien geestelijk overkomen omdat ik hier sta. Maar ik ben niet beter dan jullie.

En sta ook niet dichter bij de Heer ofzo. Ik lees gewoon uit diezelfde Bijbel. En ja, ik ben nog jong. Ik moet nog veel leren. Maar één ding weet ik zeker.

We zijn geroepen als christenen om ons hele leven toe te wijden aan de Heer. Om zijn wil te doen. Zie vers 21. Om de wil te doen van de Vader die in de hemel is.

En dat is waar ik met vallen en opstaan voor ga. Charles Spurgeon zegt, de taak van een christen is in de eerste plaats de wil van Christus te leren kennen.

En in de tweede plaats deze te doen. Wat de bedaders zijn van het woord. Er zijn twee wegen.

Twee bomen. Twee getuigen. Welke kies jij? En waar blijkt dat uit? Als je na het horen van deze preek.

En van overtuigd bent geraakt. Dat je geen christen bent. Het zij omdat je het evangelie nooit hebt begrepen. Het zij omdat je nooit op de juiste manier op het evangelie hebt gereageerd.

Of omdat je je realiseert dat er nooit echte vruchten in je leven zijn geweest. Dan wil ik je vragen neem dan vandaag de beslissing. Om een echte volgeling van Jezus te worden.

Bekeer je van je zonden. En kom tot Jezus. Nu kan het nog. En hij zal je vergeven. Echt waar. Wij hoeven niet aan te twijfelen.

En leven met Jezus is het helemaal waard. Tot slot.

Kijk nog even naar de taal. En hier wil ik jullie deze morgen echt nog even mee bemoedigen. Dit touw staat een symbool voor ons leven.

Dit rode stukje. Is datgene waar we vanmorgen voornamelijk over hebben gesproken. Over hebben nagedacht. Onze tijd hier op aarde. Maar zoals jullie weten is dat maar een klein gedeelte.

Van ons hele leven. Van ons bestaan. Er ligt nog zoveel meer voor ons. Dat is een eeuwige leven hè. Ja.

Nu is het strijden. Nu is het moeilijk. Nu kan het pijn doen. Het volgen van Jezus is niet makkelijk. Maar het is het helemaal waard. Kijk naar die eeuwigheid.

Hier hè. Hier hebben we het over nu. Maar kijk eens even wat er nog voor ons ligt. Ik denk aan het prachtige lied. Over die lichtstad. Met die paarle poorten.

Er komt een moment. Dat we Jezus onze Heer zullen ontmoeten. En we zullen luisteren naar zijn liefdesstem. En daar zal geen rouw meer zijn.

En geen tranen. In het nieuw Jeruzalem. Wat een vreugde zal dat wezen. Straks vereend te zijn met hem.

Voor eeuwig. In die stad met paarle poorten. In het nieuw Jeruzalem. Daar mogen we echt naar uitzien hoor. Wat een heerlijk vooruitzicht.

De moeite hier op aarde weegt niet op tegen de heerlijkheid. Die aan ons geopenbaard zal worden. Wat een heerlijk vooruitzicht. Amen.