Nahum 1

Spreker

Wim Jansen

Date
Oct. 12, 2025
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen. Ik vind het fijn om met u vanmorgen hier het woord van God te openen.! Maar er staan ook andere dingen in de Bijbel.

En vanmorgen gaan we het hebben niet over Jona, waar het bij Nineveh heel goed afliep. Maar vanmorgen gaan we naar een andere kleine profeet.

En dan loopt het met Nineveh niet goed af. We hebben het woord van God. En zo met het woord van God in onze hand.

En we kijken de wereld rond. Dan zien we dat God zijn plan voor onze ogen als het ware opent. Met Israël, maar ook met de gemeente.

En dat bewijst de Heer Jezus ook nog eens. Hij is door de profeten aangekondigd. Hij kwam, heeft de wet van de Vader volkomen vervuld.

En hij is teruggegaan. En hij troont naast de Vader. Maar wij weten dat hij opnieuw komt.

En dan mogen we hem ontmoeten in de wolken. En dan zullen we altijd bij hem zijn. En dan staat er zo mooi in 1 Thessalonians 4.

Troost elkander dan met deze woorden. Een blijvende opdracht. En vanmorgen gaan we nadenken over een bijbelboek.

En de naam van dat bijbelboek betekent troost. En dan weet u misschien al wel welk bijbelboek dat is. Het is 1 van de kleine profeten.

Nou, ik zal jullie helpen. We gaan naar Nahum. We krijgen eerst de grote profeten. En dan krijg je Daniel. En dan nog een aantal.

Micha. En dan moet u oppassen. Dan bent u in de buurt. En dan krijgen we Nahum. Dus voor Habakkuk. En na Micha. Nahum 1.

En we gaan nadenken over de eerste zeven versen. Maar om een klein beetje te begrijpen waar het over gaat.

En iets meer van de achtergrond. lezen we het eerste hoofdstukje van de profeet Nahum. En dat begint met de last.

Het werd als het ware op hem gelegd. Deze opdracht. Deze godspraak. De last van Nineveh. Het boek van het visioen van Nahum uit Elkos.

Een na-ijverig god. En een wreker is de heren. Een wreker is de heren. En zeer grimmig. Een wreker is de heren.

Voor zijn tegenstanders. En hij handhaaft zijn toon. Jegend zijn vijanden. De heren is geduldig. Maar groot van kracht.

En hij houdt de schuldigen. Zeker niet voor onschuldig. De weg van de heren is in een wervelwind. En in een storm. Wolken zijn het stof van zijn voeten.

Hij bestraft de zee en maakt die droog. Al de rivieren laat hij verdrogen. Bazan en Karmel zijn verwelkt. De bloessen van Libanon is verwelkt.

De bergen beven voor hem. De heuvels smelten weg. De aarde reist op voor zijn aangezicht. De wereld met al zijn bewoners.

Wie kan stand houden voor zijn granschap? Wie kan te midden van zijn brandende toon opstaan? Zijn grimmigheid is uitgegoten als vuur.

De rotsen worden door hem stuk gebroken. De heren is goed. Hij is tot een vesting op de dag van de benauwdheid.

Hij kent hen die tot hem hun toevlucht nemen. En door een overstromende vloed zal hij een vernietigend einde maken aan zijn plaats.

En duisternis achtervolgt zijn vijanden. Als u meeleest, dan merkt u dat de eerste zeven versen gingen over de Heere God. Maar in vers 8 richt naar hem het woord tot de vijand.

En dan met name de vijand van Israël. Of heel specifiek de vijand van Juda. En dat gaat verder tot en met vers 11. Wat u ook bedenkt tegen de heren.

Hij zelf maakt er een vernietigend einde aan. Geen tweede keer zal de benauwdheid opkomen. Omdat ze vervlochten zijn als doorns en dronken als dronkaats.

Ze zullen volledig verteerd worden als dorrestoppels. Uit u is iemand voortgekomen die kwaad bedenkt tegen de heren. Een verderfelijke raadsman.

En dan kunnen we denken aan Sanherib. Een Assyrische leider. Maar ook degene die na hem regeerden en woonden in Nineveh.

En dan spreekt Nahum tot Juda. Zo zegt de heren. Al gaat het hun goed. En al zijn ze talrijk.

Toch zullen ze worden weggeschoren. Hij zal voorbij gaan. Ik heb u wel vernederd. Maar ik zal u niet meer vernederen.

Nu dan. Ik zal het juk van u stukbreken en uw banden verscheuren. Maar wat u betreft heeft de heren geboden. Uw naam zal zich niet meer voortplanten.

Uit het huis van uw God zal ik de gesneden en de grote beelden uitrooien. Ik zal uw graf toebereiden. Want u bent verachtelijk.

En dat gaat over Assyrië en over de heersers in Assyrië. En dan een bemoediging op het eind. Zie op de bergen.

De voeten van hem. Die het goede boodschapt. De vrede laat horen. Vier uw feestdagen, Juda. Kom uw gelofte na.

Want de verderfelijke man. En uiteindelijk weten we dat dat de Satan is. Zal voortaan niet meer door u heen trekken. Hij is helemaal uitgeroeid.

Het loopt goed af in vers 15. Maar de profeet Nahum beschrijft heel gedetailleerd hoe het zal gaan met Nineveh en met Assyrië.

Het is het boek van Nahum. Daar is weinig van bekend wat betreft zijn naam.

We weten dat het troost betekent. En dat is mooi natuurlijk. En dat hij uit Elkos kwam. Maar dat staat op deze plek. En verder in de Bijbel lezen we nog over Nahum.

Nog over Elkos. Maar het gaat ook om de boodschap. En niet om wie het opgeschreven heeft. En hij heeft geleefd rond de tijd van 660 tot ongeveer 630 voor Christus.

In die tijd heeft Nahum dit op schrift mogen stellen. Nineveh was in die tijd een grote stad.

Het was de grootste stad van de toenmalige wereld. En het was ook nog eens de hoofdstad van Assyrië. Als we de geschiedenis napluizen, dan was dat een geweldig grote stad die menselijk gezien onneembaar was.

Met name Sanherib heeft daar zijn paleis gebouwd. Een grote muur eromheen. En het was een geweldige, ja, voor die tijd stad met enorm veel mogelijkheden.

Ook wat de opgravingen betreft is aan het licht gekomen. En dat alles wat ook de Bijbel daarover beschrijft, dat dat ook weer door de archeologen kan bevestigd worden.

Maar in 612 vindt de val van Nineveh plaats.

En dan moeten we denken in een tijd dat Israël al was gevallen. Dat was al in 500, om precies te zijn, in 723 voor Christus gebeurd.

En in deze tijd van Nahum leven we net voordat ook Juda door Nebuchadnezzar in bannenschap wordt gebracht.

En daarvoor lezen we dus deze geschiedenis. En als we goed kijken, dan zien we dat God een volkomen eind maakt aan Nineveh.

En daarmee eigenlijk, want dat staat ook voor het hele Assyrische Rijk, dat God de macht en de heerschappij in deze wereld aanpakt. Maar dat hij altijd zeg maar geduld heeft en genadig is naar hen die op hem vertrouwen.

De wereld wordt aangepakt en ook de trots van de mensen die God de rug heeft toegekeurd, die wordt afgebroken. Maar degene die op hem vertrouwen, daar denkt de Heer in genade aan.

Nou, dit boek Nahum, het bestaat uit drie hoofdstukken. Het eerste hoofdstukje, waar we vanmorgen een stukje van doen, heeft te maken met de Heere God zelf, met een aantal kenmerken van de Heere God.

We lezen in het eerste boek van de Bijbel dat God de Allerhoogste is en dat de Heere God ook de Almachtige is. Maar hier worden ook een aantal eigenschappen en kenmerken van God verwoord in de versen 2 tot en met 7.

Uiteindelijk het mooie vers 14, waar het mee afsluit, of 15 liever gezegd. Het tweede hoofdstuk gaat over de ondergang, de verwoesting van Nineveh.

En in het derde hoofdstuk wordt nog eens een keer teruggekeken naar wat de oorzaken was van dat God de stad Nineveh liet verwoesten.

Nou, dan gaan we de versen 1 tot en met 7 samen langslopen en om te zien wat we daarin kunnen leren van deze profeet.

De last van Nineveh, het boek van het visio van Nahum uit Elkos. Nou, we hebben het al gezegd. Over de profeet en ook over zijn afkomst is nagenoeg niets bekend.

Maar wat hij opgeschreven heeft, dat was een bemoediging voor Juda. Want het was best een spannende en een benauwde tijd toen Assyrië machtiger en machtiger werd.

En in de tijd van Nahum was dat op zijn toppunt. Als we denken aan hoe dat eruit zag in die tijd, dat wordt ook wel een nabije oosten genoemd, dan moet u denken aan Turkije.

En daaronder, nou dan krijgen we de Libanon, Syrië, Irak, Iran, Jordanië, Israël natuurlijk.

Dan moet ik Syrië ook nog erbij noemen. Egypte en helemaal onderaan Sudan. Een enorm imperium met heel veel macht.

Ook zeer gewelddadig. En daarvan was Nineveh wel helemaal het toppunt waar de wereld eigenlijk werd bepaald door wellust, hebzucht en grootspraak van koningen en machthebbers.

Maar God hadden zij de rug toegekeerd. Er is geen ruimte voor bekering.

Als we 150 jaar terug gaan in de geschiedenis, kreeg Jonah de opdracht om het oordeel over Nineveh aan te kondigen.

En dat heeft Jonah gedaan. En Nineveh, wat Jonah niet verwachtte, kwam tot berouw, kwam tot bekering.

Dat liep heel goed af. Maar gaandeweg en binnen honderd jaar, binnen een eeuw, was er van die bekering van het berouw niet veel meer over.

En werd het een goddeloze stad waar God mee ging afrekenen. Een stad waar geen redding meer voor is.

En dan denken we aan hen die God voor goed de rug hebben toegekeerd. Als we denken aan Nineveh kunnen we ook nog daar een voorstelling van maken.

In het huidige Irak, naast de puinhoopen en de ruïnes van Nineveh, is de stad Mozoel gebouwd. Dus Nineveh zelf is vernietigend verwoest.

Maar direct daarnaast is een nieuwe stad ontstaan. En dat is zoals ik net al noemde. We gaan naar vers 2. Een na-ijverig God en een wreker is de Heere.

Een wreker is de Heere en zeer grimmig. Een wreker is de Heere voor zijn tegenstanders. En hij handhaaft zijn toon, jegend zijn vijanden.

Lieve mensen, tot drie maal toe een wreker. De Heere is zoals hij zich hier openbaat afschrikwekkend.

Ga ik dit echt lezen? Waar gaat dit over? Hebt u hier wel eens een preek over gehoord? En dan is het belangrijk om door te lezen.

Om te kijken in welke context staan deze heftige, afschrikwekkende woorden. En als we verder lezen dan staat er Voor zijn tegenstanders.

En hij handhaaft zijn toon, jegend zijn vijanden. Bedenk een situatie, de situatie waarin Juda op dat moment verkeerde.

Ze waren schatplichtig. Ze stonden onder het regime van het rijk.

Van waar eerst Sanherib en later leiders de macht hadden. En ze werden daardoor onderdrukt.

Dat grote, machtige Assyrische rijk. En op dat moment gaat God ingrijpen. Want weliswaar, aanvankelijk had God het toegestaan dat zijn volk getuchtigd werd.

De Heere God wou zijn volk een les lezen. En daardoor werden ze getuchtigd, geplaagd door vijanden.

Maar de vijanden, in dit geval, het Assyrische rijk ging daarin veel verder dan dat God bedoelde. En God waakt over zijn volk.

Dat zien we tot op de dag van vandaag. Ze stonden wel bloot aan de verwoestende macht van Assyrië. En Assyrië kunnen we ook zien als een representant van de Satan.

We kunnen ook denken aan de situatie van Job uit de Bijbel. Hem overkwam van alles, maar als je dat dan plaatst tegen het licht van wie God is, dan ga je er anders mee om.

En dat deed Nahum hier ook. Nahum laat zien, in de versen 2 tot en met 7, hoe geweldig groot God is. Hoe afschrikwekkend het misschien ook mag klinken, om hen als ware troost te bidden.

Na hun plaats de macht, de majesteit en de almacht van God. Met het doel om Juda te bemoedigen.

En dat is ook voor ons een voorbeeld. Als ons onoverkomelijke dingen overkomen. Of als wij wat we zien en horen. Misschien dat het ons beangstigt.

Dan is het goed om te weten met welke God wij van doen hebben. En zo gebeurde dat Nahum, in deze periode, Juda gaat bemoedigen. En zo mogen wij ook weten dat God ons kent en voor ons zorgt.

Niet het kwaad, niet het lijden heeft het laatste woord. Maar de Heere Jezus heeft het laatste woord. Niet alleen zien op de omstandigheden, lieve mensen.

Maar zien op wie God is. Vergelijken met Gods almacht. Relativeren is altijd goed. Daarmee zijn de problemen niet uit de wereld.

Maar wordt ons wel een weg, een uitweg geboden om door te kunnen gaan. De versen 2 tot en met 7. Dat gaat u denk ik gaandeweg zien.

Zijn een lofprijzing op Gods majesteit en vergevenheid. Aan de ene kant de totale vernietiging van het kwaad.

En aan de andere kant de volkomen verlossing straks van Israël. In het licht van wie God is, ziet Naum wat er met Nineveh, met Assyrië, met het kwaad gaat gebeuren.

God is een na-ijverig God. Met brandende ijver. God laat niet met zich spotten. Een jaloers God weten we.

Het gaat om zijn naam. We lezen dat al in Deuteronomium. En we lezen heel vaak in de Bijbel om zijn naamswil. Daar waakte de Heere God over.

We gaan naar vers 3. De Heere is geduldig, maar groot van kracht. En hij houdt de schuldige zeker niet onschuldig. De weg van de Heere is in wervelwind en in storm.

Wolken zijn het stof van zijn voeten. Dat is een troost. De Heere is geduldig. Docht groot van kracht.

Straks voor Israël, maar nu ook al voor de gemeente. Als we het hebben over troost, wat de naam van Naam betreft, hebben wij de trooster ontvangen.

Die is ons gegeven. Die woont in ons. Als wij ons vergelijken met de situatie van Juda in die tijd, dan zijn wij bevoorrecht.

Dat we deel uit mogen maken van het lichaam. Dat de trooster in ons woont. En dat we weten dat onze toekomst in zijn handen is.

Het geduld van de Heere God is geen zwakke toegefelijkheid. Maar vloeit voort uit zijn liefde en zijn barmhartigheid.

In 2 Petrus 3 vers 9 lezen we. De Heere vertraagt de belofte niet. Maar hij heeft geduld met ons, met de mensen. En wil niet dat enigen verloren gaan.

Maar dat zij allen tot bekering komen. In die tijd leven wij. Zijn geduld kent wel een einde. Dat lezen we in Nahum.

En dat is een ernstige gedachte mensen. Hij houdt de schuldigen zeker niet onschuldig. Hoe zit u hier?

Juda was schuldig. Van nature zijn we allemaal schuldig. En kunnen we niet voor God verschijnen.

En als het volk Israël en ook Juda, als ze berouwd toonden. Dan kwam God hen tegemoet.

Zoals ook hier in het boekje Nahum. En dan gaat God een vernietigend einde maken met de vijand. Want hij wil niet dat zijn volk wordt uitgeroeid.

En zeker Juda niet. Waar de komende verlosser nog zou geboren worden. En dat laat Nahum je heel goed zien.

De weg van de heren is in de storm. En dan is het best wel bijzonder dat we lezen dat de wolken het stof van zijn voeten zijn.

Nou wij zien wel eens donkere, zware, duistere wolken. Maar voor God zijn het stofdeeltjes. Zo groot is God. En als we daarop zien, dan hoeven we ons niet te laten beangstigen.

De weg van de heren is een wervelwind in de storm. Snel en onverwacht kan God ingrijpen.

Dat kan vandaag, dat kan morgen. We weten dat God gaat doen wat hij beloofd heeft. En dat is gebeurd in deze geschiedenis.

Nineveh als representant van Assyrië is vernietigend verwoest. En zoals dat gebeurd is, zoals God in die geschiedenis heeft laten zien, zo zal het ook straks gebeuren.

Want het is in die zin ook een voorvervulling van wat er straks zal gebeuren met het gelovig overblijfsel van Israël. We kunnen daar ook over lezen in Jezaja 10.

We gaan naar vers 4. Hij bestraft de zee en maakte die droog. Al de rivieren laat hij verdrogen. Basel en Karmel zijn verwelkt. De bloesem van Libanon is verwelkt.

De beschrijving van Gods kracht wordt zichtbaar in de ontreddering van de natuur. Hij bestraft en alles, alles verandert.

In Jezaja 51 staat een heel mooi stuk. En misschien is het goed om dat toch nog samen even te lezen. Ik wil u dat eigenlijk niet onthouden. Jezaja 51, vers 10 tot en met 13.

Want daar schrijft de Heer, laat de Heere God door Jezaja opschrijven, eigenlijk een beetje hetzelfde als in Nahum 1.

Jezaja 51, vers 10. Bent u het niet? En dat is de Heere God, die de zee heeft drooggelegd, de wateren van de grote watervloed, die de diepten van de zee gemaakt heeft tot een weg, zodat de verlosten er doorheen konden gaan.

Zo zullen wie door de heren zijn vrijgekocht, terugkeren en met gejuich in Sion komen. En dan vers 12.

Ik, ik de Heere God, ben het die u troost. Wie bent u dat u bevreesd bent voor een sterveling die sterven moet, voor een mensenkind, voor gras dat vergaat.

En dat u de Heere vergeten die u gemaakt heeft, die de hemel uitgespannen heeft en die de aarde grond vest. En dat u voortdurend de hele dag angstig bent vanwege de woede van de onderdrukker.

Wanneer hij zich gereed maakt om u te gronden te richten. Waar is dan de woede van de onderdrukker? Ook Jezaja stelt hier Gods almacht, God als de allerhoogste tegenover degene waar Israël last van heeft.

Bedenkt wie ik ben. Bedenkt wie ik gedaan heb. En dat geldt ook voor ons. Laten we niet vergeten wat de Heere Jezus heeft gedaan. Hoe zouden we dat kunnen vergeten?

Als we daaraan denken, dan hoeft angst ons niet te overwompelen. Dan kunnen er donkere wolken in ons leven zijn, maar dan kunnen we dat zien in het licht van Gods voort.

En weten dat er één is die over ons waakt. En dat uiteindelijk hij ons veilig thuishoudt. We kunnen ook denken aan wat de Heere Jezus in Matthäus 8 vers 26 zei.

Toen stond hij op en bestrafte de winden en de zee en er kwam grote stilte. Dat is onze Heere Jezus. De Heere kan de wildere gegroeid van die prachtige landen, de geweldige rijkdom van Basel, Karmel en Libanon, die kan de Heere wegnemen.

In Jezaaier 33 vers 9 lezen we, het land treurt, verkommerd, de Libanon staat beschaamd, hij is verweldigd.

Saron is geworden als een vlakte en Basel en Karmel schudden hun bladeren af. Dat is in de geschiedenis gebeurd als God ingrijpt.

En dat doet de Heere God steeds opnieuw om zijn volk dicht bij zich te houden. Als we al zien dat de macht van God, de heerlijkheid van de natuur, verdort, dat alles verschrompelt.

Hoe moet het dan wel niet gaan? Met de trots van de wereldse mens. Dat loopt niet goed af. We gaan naar vers 5. De bergen beven voor hem.

De heuvels smelten weg. En de aarde reist op voor zijn aangezicht. De wereld met al zijn bewoners. Ook het indrukwekkende van deze wereld, van de schepping van God.

De bergen, die blijven niet onbewogen. Maar ze beven voor hem. Als hij ze met de vinger aanraakt. De heuvels smelten weg.

De Heere veroorzaakt vulkanische uitbarstingen. En soms kunnen we daar nu ook al iets van zien. In psalm 97, de versen 3 tot en met 5 in Miga vers 3 en 4 en ook in Zacharia worden beschrijvingen gegeven.

Dat er geografische verschuivingen, veranderingen zo'n plaatsvinden. En dat niet door evolutie, maar doordat God zijn Zoon stuurt.

Die gaan vooraf aan de komst van de Heer Jezus. We lezen dat de hemel of de aarde zal opruizen voor het aangezicht en zal sidderen voor de Zoon van God.

De majesteit van God zal de wereld van mensen en al wat leeft vervullen met ontzag. Alles staat onder zijn controle.

Nu zien we het nog niet, maar dat zal zeker gaan gebeuren. Vers 6. Wie kan stand houden voor zijn gramschap? Wie kan te midden van zijn brandende toren opstaan?

Zijn grimmigheid is uitgegoten als vuur op de rotsen. Als vuur, de rotsen worden door hem stuk gebroken. Naum gebruikt hier verschillende uitdrukkingen.

Gramschap, toren, grimmigheid. Wie kan stand houden? Geen mens kan de toren van God weerstaan.

Niets is tegen zijn machtbestand. En de Heer verheft zich in deze wereld, vandaag maar in de toekomst zeker, ten gunste van zijn volk.

Ten gunste van hen die op hem vertrouwen. De rotsen worden stuk gebroken. En dat doet denken aan het gebeuren toen de Heer Jezus aan het kruis ging.

Toen hij stierf. Dat het voorhang scheurde. Maar dan lezen we ook dat de rotsen scheurden. Dat de graven open gingen van gelovigen die ontslapen waren.

En dat zij tot leven werd gewekt. Ook daar zagen we al een klein stukje van wat God kan doen. Rotsen worden door hem stuk gebroken.

Lieve mensen, wie het offer van de Heer Christus afwijst, zal met deze machtige God van doen krijgen.

Mij komt de wraak toe. Ik zal het vergelden. En vreselijk is het te vallen in de handen van de levende God.

Maar dat betreft degene die hem de rug hebben toegekeerd. Die dat willend en wetend doen. Want voor ieder die op hem vertrouwt en het offer van de Heer Jezus heeft aanvaard, mag weten dat hij in de handen van een liefdevolle en een barmhartige God zal vallen.

Geen angst. De vijand, de tegenstander en de Satan is erop uit om angst te zaaien. Maar na hem laat zien, als we het plaatsen in het licht van wie de Heer God is, dat we geen reden hebben om angstig te zijn.

Dat wil niet zeggen dat het gemakkelijk is. Maar we weten wel dat niet het kwaad en niet het lijden het laatste woord heeft. Het zalm 101 of het zalm 107 zegt het zo mooi in vers 1.

Loof de Heer, want hij is goed, want zijn goede tierenheid is voor evig. En dat zal het loflied zijn waarmee het vrede rijk straks zal beginnen.

Dan zal dat overal klinken. Nu wordt dat nog niet gezien. Psalm 46 vers 2 zegt, God is een toevlucht, een vesting.

Hij is in hoge mate een hulp gebleken in benauwdheden. En dat is waar. Dat hebben de Israëlieten meerdere malen meegemaakt.

Maar elke keer dat ze weer afdwaalden, kwamen er ook weer problemen. En werden ze ook weer gestraft. In vers 7, we gaan naar vers 7.

De Heer is goed. En dan is er ineens een hele andere toon. De versen 2 tot en met 6 gaan over Gods oordelen.

En dan ineens in vers 7 lezen we, de Heer is goed. Hij is tot een vesting op de dag van de benauwdheid. Hij kent hen die tot hem hun toevlucht nemen.

Een prachtige tekst, die we nog wel eens zien. En dan wordt die toch wel een beetje uit de context gehaald. Want deze tekst is letterlijk bedoeld voor Juda hier, voor Israël.

En als wij dit een mooie tekst vinden, dan is dat natuurlijk goed. Maar dan gaan we hem wel een beetje vergeestelijken. Want als we denken aan onze broeders en zusters die vervolgd worden, dan is er niet een toevlucht altijd.

Maar kan het wel eens heel slecht met ons aardse leven aflopen. Alleen we weten, en dat is het bemoedigende van het feit dat we tot zijn lichaam behoren, dat onze ziel gered is.

Niet ons lichaam. God bedoelt dat ook Israël ook letterlijk toevlucht neemt bij hem. Vers 46.

God is een toevlucht, een vesting. Hij is in hoge mate een hulp gebleken in benauwdheden. Ja, in vers 7 wordt benauwdheid genoemd.

Weliswaar heeft de Heere God toegestaan dat Israël meerdere keren werd onderdrukt en weggevoerd. En nog steeds. Ook Juda was schatplichtig aan de machthebbers van Assyrië.

Maar de benauwdheid, beste mensen, die hier als een uitdrukking heel duidelijk wordt gebruikt, uit de dagen van het oordeel wat over Nineveh is voltrokken, kunnen we ook verplaatsen naar de toekomst.

Dan zal er opnieuw benauwdheid zijn. Matthijs 24 heeft het erover. We lezen erover in andere profeten.

Er wordt gesproken over Jacobs benauwdheid in Jeremia 30 vers 7. Dan wordt hier duidelijk de blik van de historische gebeurtenis verplaatst naar de eindtijd.

En dan denken we aan de dingen die beschreven worden in het boek Daniel, maar ook in openbaring. En dan is het goed dat we weten dat Christus, de Heer Jezus, persoonlijk bij zijn terugkeer op de aarde af zal rekenen voorgoed een vernietigend einde zal maken met de vijand van Israël.

Zijn goedheid, lieve mensen, is even reëel als zijn oordelen. Oordelen. In Romeinen 11 vers 22 lezen we de goede tierenheid en de gestrengheid van God.

Dat zijn twee kanten. Aan de ene kant bewijst God zijn goedheid ook in de openbaring van zijn toren. Want ook in openbaring 6 meen ik lezen we dat de zielen onder het alta als het ware smeken en roepen om dat God ingrijpt.

En de vijand gaat veroordelen. En daar, ja, daar mogen we naar uitzien dat dat gebeurt.

Dat God afrekent met het kwaad. Ten gunste van hen die op hem vertrouwen. Midden, Nineveh helaas zal tot een vernietigend einde komen.

Het einde van Gods vijanden is duisternis, is de hel. Het evig zonder God zijn.

En dat wordt verder beschreven in de versen 8 tot en met 15, hoe het Nineveh zal vergaan. Maar vers 15 wil ik u eigenlijk niet onthouden en daarmee wil ik afsluiten.

Zie op de bergen de voeten van hem die het goede boodschapt. Die vrede laat horen. Vier uw feestdagen, Juda. Kom uw gelofte na, want de verderfelijke man zal voortaan niet meer door u heen trekken.

Hij is helemaal uitgeroeid. Het goede wat hier wordt geboodschapt heeft te maken met de komst van de Messias.

Het heeft te maken met het komende vrederijk. Het Messiaanse vrederijk ook wel genoemd. De vijand is dan uitgeschakeld.

En de Heer Jezus troont op de troon van zijn vader Abraham. Op meerdere plaatsen in Jezaja vinden we ook deze mooie tekst.

Zie de voeten van hem die het goede boodschap. In Romeinen 10 vers 15 en ook in Jezaja 62 lezen we dat. En tenslotte, de Heer is goed.

Hij is een vesting op de dag van de benauwdheid. Hij kent hen die hem tot hun vlucht toevlucht nemen.

We hebben stilgestaan bij de geschiedenis van Israël. Of Juda wel heel in bijzonder. En de Heere God heeft gewaakt over zijn volk.

Zijn volk uit de stam van Juda zou immers de Heer Jezus voortbrengen. Het is de Assyriërs niet gelukt om het volk Israël en ook Juda uit te roeien.

De Heere Jezus is geboren. Hamann uit het boek Esther is het niet gelukt om de Joden uit te roeien.

De Holocaust door Nazi Duitsland. Het is het niet gelukt om de Joden uit te roeien. Hamann niet. En ook vandaag of morgen zal er geen enkele vijand zijn die het lukt om Israël uit te roeien.

Want de Heere God waakt over een volk. Er zal straks een gelovig overblijfsel het vrederijk ingaan.

En als straks de antichrist zijn ware gedaan te toont, dan gaat de Heere God ingrijpen. En dan zal de Heere Jezus komen. En wat ons betreft, ja, voor die uren worden wij bewaard.

Dan zal de Heere Jezus ons tegemoet gaan. Zoals we ook aan het begin van deze meditatie geduld hebben. Dan worden we weggerukt van deze aarde.

En dan geldt ook deze tekst. God is goed. Hij is een toevlucht op de dag van de benauwdheid. En hij kent hen die tot hem de toevlucht nemen.

Dan worden we in een moment weggenomen en zullen we altijd bij hem zijn. Dan wordt deze tekst op de meest letterlijke manier ook voor de gemeente vervuld.

Hij kent u en mij een heerlijke waarheid. Maranatha. Halleluja. Amen.