Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen allemaal. Een tijdje geleden dat ik hier was. Mensen waren vergeten dat ik er altijd netjes uitzag. Want bij het begin zeiden ze, wat zie je er netjes uit?
Ik denk, nou ja, dat dat opvalt. Maar goed, ja. Het is een schitterend lied om te zingen. En wat me trof is dat er een van die teksten in dat lied is, dan zullen we zien dat de Bijbel geen sprookjes verkondigt.
Dat het waar is. Eigenlijk wil ik daar vandaag ook een paar dingen van laten zien. Zodat je verwonderd kunt raken. Zodat we met elkaar verwonderd kunnen raken over, wauw, wat klopt dat allemaal mooi in de Bijbel.
Dat daaruit de goddelijke waarheid blijkt. En dat we daaruit dus bemoedigd worden. Dat we zeggen, ja, we kunnen daar aan vasthouden. Het is werkelijk waar. En we kunnen echt vol verwachting uitzien naar die grote nieuwe morgen.
Nou, het is deze week een bijzondere week in Israël. Het is natuurlijk elke dag een bijzondere dag in Israël tegenwoordig. Want ja, het is elke dag in het nieuws. Maar het is sowieso van de week een bijzondere week.
Want het is Yom Kippur. Dat zullen een heleboel mensen hier wel weten. En Yom Kippur, dat Yom betekent dag. En Kippur, dat kan je eigenlijk ook wel een beetje weten.
Want alle Joden dragen over het algemeen een keppel. En dat komt ook van Kippur. Dat komt van bedekken. Ze worden bedekt door een keppeltje. En Yom Kippur is dus de dag waarop de zonden worden bedekt.
Waarop de zonden worden weggedaan. En dan begint er weer een heel nieuw jaar. Nieuw jaar, nieuwe kansen. Zorg dat het ook voor ons is. Elke dag nieuwe kansen. Elke morgen zijn de goede tierenheden van God.
De goedheid van God is weer nieuw. Nou, ik wil een paar versen lezen uit Leviticus hoofdstuk 16. Maar het gaat over Yom Kippur. En als je een Bijbel bij u hebt, dan gaan we misschien wel een beetje bladeren vanmorgen.
En anders moet je het maar onthouden of opschrijven of terugluisteren. Dat kan altijd allemaal. Ik ga niet heel Leviticus 16 lezen. Alhoewel het al helemaal heel belangrijk is over Yom Kippur.
Maar ik haal er toch een paar teksten tussenuit. Omdat het ander jaar misschien wel wat lang wordt om te lezen. Nou, er staat... De Heer sprak tot Mozes na de dood van de twee zonen van Aaron.
Dat is een heel bijzondere gebeurtenis die je daarvoor omschreven ziet. Dat is ernstig en heilig genoeg wat daar gebeurt. Die voor het aangezicht van de Heer waren gestorven. En toen zei de Heer tegen Mozes...
Spreek tot uw broer aan Aaron, de hogepriester. En zeg dat hij niet in alle tijden in het heiligdom binnen het voorhangsel mag komen. Voor het verzoendeksel dat op de ark ligt. Opdat hij niet sterft.
Want ik verschijn in de wolk op het verzoendeksel. Een heel bijzonder moment dus. Eenmaal per jaar mag die hogepriester... Wordt verder uitgewerkt in dit hoofdstuk. Mag de hogepriester dat allerheiligste binnenkomen.
Niet zomaar. Moet hij eerst aan een heleboel voorwaarden voldoen. Maar daar is de ontmoeting van God met Aaron. En in Aaron, in de hogepriester.
Eigenlijk met het hele volk. En daar verschijnt God in een wolk. Hij omhult zich eigenlijk. Je kunt hem niet zien. God is niet te zien. Maar Aaron is dan enorm dicht in zijn nabijheid.
En dan staat er alleen hiermee mag Aaron het heiligdom binnen gaan. Met een jongen stier. Het jongen van een rund als zontoffer. En een ram als brandtoffer. Dat moet hij dus eerst voor zichzelf offeren.
Hij moet zijn eigen zonde eerst verzoenen. Om daar heilig voor God te kunnen verschijnen. En dan staat er. Hij moet het heilige linnen onderkleed aantrekken. En een linnenbroek moet over zijn onderlichaam zijn.
Hij moet een linnengordel ombinden. En een linnentulband ommikken. Dit is de heilige kleding. En die mag hij pas aantrekken. Nadat hij zijn lichaam met water gewassen heeft.
Bijzonder voorstrijf. Soms denk je van. Waarom al die details. En waarom moet het er altijd. Maar we zullen zien dat dat te maken heeft met. De pracht en de heiligheid.
En de waarheid van het woord van God. Die hoge priester die er altijd. Allemachtig prachtig uitziet natuurlijk. Met goud en zilver en borduursels. En twaalf borstenen.
En namen. En de Heer heilig op zijn hoofd. En afijn dat is een verschijning. Nou die mag al wezen. Dat biedt heel veel ontzag. Maar als hij dan voor God moet verschijnen.
Als hij dat allerheiligste binnen moet gaan. Als hij voor die ark van het verbond. Achter dat voorhangsel moet komen. Dan moet hij dus eerst geofferd hebben voor zichzelf.
Zijn zonden hebben afgelegd. Dan moet hij zichzelf helemaal wassen. Schoon wassen. En dan trekt hij wit linnen kleren aan. Dan ziet hij er dus totaal anders uit.
Totaal wit linnen kleren. En dan alleen mag hij naar binnen gaan. Nou en dan moet hij van de gemeenschap van de Israëlieten. Twee geitenbokken nemen. Eén zontoffer en één brandoffer.
Nou dan staat er dat hij moet jongens hier aanbieden. Dat heb ik al verteld eigenlijk. Als zontoffer voor hem. Voor zichzelf en voor zijn gezin verzoening doen. Als je dat wil nalezen.
Wat dat betekent. Dan kun je dat aan het einde van de Bijbel. In Hebreën nalezen. Dat de hogepriester toen moest altijd eerst verzoening doen voor zichzelf. Maar wij hebben een hogepriester Jezus.
Die hoefde dat niet te doen. Want die was zonde zonde. Maar hij moet dus eerst verzoening doen voor zichzelf. En dan moet hij de jongens die dat hebben gelezen.
Hij moet ook de beide bokken nemen. En die voor het aangezicht van de heren plaatsen. Bij de tent van de ontmoeting. Aaron moet namelijk het lot over die twee bokken werpen. Eén lot voor de heren.
En één lot voor de weggaande bok. Azazel staat daar in het Hebreus. Dat is de bok die de woestijn ingestuurd wordt. Dan moet Aaron de bok waarop het lot voor de heren gevallen is aanbieden.
En hem als zontoffer bereiden. Maar de bok waarop het lot gevallen is om de weggaande bok te zijn. Moet levend voor het aangezicht van de heren geplaatst worden. Om daarmee verzoening te doen.
En hem als weggaande bok de woestijn in te zenden. Nou eigenlijk gaat het de rest van het hoofdstuk is een nadere uitleg van al die dingen.
Je kan daar nog een aantal dingen bijvoorbeeld even uit voorlezen. Dat is uit vers 20 bijvoorbeeld. Als hij de verzoening over het heiligdom de tent van de ontmoeting.
En het altaar voltooid heeft. Dan moet hij de levende bok naderbij laten komen. Dan moet hij zijn beide handen op die levende bok leggen. En al de ongerechtigheden van al de israelieten beleiden.
En al hun overtredingen over een komstig allen zonden. En die moet hij op de kop van de bok leggen. En hem door de hand van een man die daarvoor gereed staat de woestijn insturen. Zo draagt de bok al hun ongerechtigheden weg.
En vers 22. Daarna moet hij in de tent van de ontmoeting komen. De linnenkleren uittrekken. Die hij aangedaan had toen hij het heiligdom binnenging. En daar moet hij ze laten. Dan moet hij zich weer met water wassen.
En zijn prachtige kleren aantrekken. En dan uiteindelijk mag hij weer naar buiten komen. En dan is het verzoeningsritueel voltooid. Dan is de Yom Kippur voorbij.
In feite gaat het dan beginnen. Want het feest van de Yom Kippur gaat dan beginnen. En dan mag hij de naam van de heren. De naam van Jehovah. Mag hij op de israelieten leggen.
Nummerie hoofd succes. Het laatste gedeelte. Daar vind je die prachtige zegen. De heren zegen u en hij behoord u. De heren doen zijn aangezicht over uw lichten. Dat is een van de belangrijkste dingen in de Bijbel.
Dat Gods vriendelijk aangezicht over ons ligt. Mensen die de oude psalmen nog kennen. En nu weet dat ik daar een beetje van hou. Die weten dat nog wel.
Gods vriendelijk aangezicht geeft vrolijkheid en licht. Aan alle oprechte harten. Die ten toon gespreid wordt in al jouw smarten. Dus daar wacht je op. Op Gods vriendelijk aangezicht.
En dat komt dan over dat volk. Dan is in feite dat ritueel van Yom Kippur voorbij. Natuurlijk kunnen ze dat aanstaande woensdag en donderdag. Niet doen in Israël. Want er is geen tempel.
Dus je kunt dat niet doen. Wij zouden zeggen. En de kerk heeft ook eeuwenlang gezegd. Dat hoeft ook niet meer. Want dat is allemaal voorbij. Dat is allemaal ceremonieel. Dat heeft eigenlijk niet zoveel meer te betekenen.
Want dat is allemaal vervuld in Jezus. In Yeshua. In de Messias. In Jezus Christus. En dat is waar. Maar dat is maar de helft van de waarheid.
Want ja, we hebben. Dat is wel heel bijzonder. We hebben twee bokken. En die ene bok die wordt geslaagd. En dat bloed van die ene bok.
Dat wordt door de hoogpriester. Wordt dat binnen dat heilige der heiligen gebracht. Dan moet hij daar eerst dat wier ook. Een wolk laten vormen. En dan kan hij dan voor Gods aangezicht verschijnen.
En dan wordt dat bloed op het verzoendeksel. Wordt dat aangebracht. Dat wijst natuurlijk op Jezus Christus. Dat begrijpen we wel, denk ik.
Als we Hebraïë lezen. En als we de geschiedenis van de Bijbel kennen. Dan weten we dat Jezus Christus. Die hoefde niet eerst verzoening te doen voor zijn eigen zonde. Die hoefde dus die stier niet te slachten.
Want hij was een smetteloos offer. Hij was zonderloos. Hij is de mensen in alles gelijk geworden. Staat er in Hebraïë. Hoofdstuk 4. De uitgenomen de zonde.
Behalve de zonde. Hij heeft nooit gezondigd. Goed om dat heel diepgaand te beseffen. Dat hij een volkomen mens is geweest. Op deze aarde.
Net als alle andere mensen. Maar hij heeft niet gezondigd. Hij heeft nooit iets tegen Gods wil ingedaan. En de mensen die hebben uiteindelijk. Hij heeft hier heel lang op aarde. Of heel lang.
Betrekkelijk lang op aarde rondgelopen. Net hoe oud je zelf bent. Of je dat heel lang vindt. Weet je wel. Als je tien jaar bent. Dan denk je. Nou dertig jaar is best heel lang. Als je zelf inmiddels over de zeventig bent.
Dan denk je. Ja dertig jaar is eigenlijk niet eens zo heel lang. Mijn kleinzoon vroeg. Kedt. Ja mijn opa heeft dat nou lang geduurd. Om zeventig te worden. Ik zeg. Hoezo. Hij zei. Nou. Ik wilde tien worden.
Maar dat heeft zo lang geduurd. Ik wil al zo lang tien worden. Ja. Nou dat weet ik ook nog wel. Je wil tien worden. Dan wil je twaalf worden.
Want dan ga je naar de middelbare school. Dan wil je zestien worden. Want dan mag je brommer rijden. Toch? En dan wil je achttien worden. Want dan mag je rijbewijs. En vroeger wilde je ook nog 21 worden. Want dan was je meerderjarig.
Dat was ook wel een hele stap. En dan wilde je eigenlijk. Misschien nog wel iets ouder worden. Dan was je ineens dertig. En dan had je een paar kinderen. Veertig. Vijftig. Dan was je opa. Zestig. Zeventig. En dan denk je.
Jemig. Waar is dat allemaal. Nee. Het duurt eigenlijk niet zo lang om zeventig te worden. Dat gaat er snel eigenlijk achteraf. Allemaal. Maar goed.
Jezus heeft betrekkelijk lang op deze aarde rondgelopen. En is uiteindelijk door de mensen. Zowel door de Romeinen. Als door de Joden. Als door het Sané erin.
Is hij afgewezen. Wij willen niet dat hij de koning over ons is. Wij moeten hem niet. Dat is natuurlijk wat we met Pasen eigenlijk op Goede Vrijdag allemaal gedenken.
En dan zeggen we weg met hem. Wij willen niet dat hij koning over ons is. Kies je Barabbas of kies je Jezus. Laat Barabbas vrij. En laat Jezus gekruisigd worden.
Nou dat is. Daar is Jezus. Jezus is natuurlijk de bok die geslacht wordt voor het aangezicht van God. Hij wordt daar geslacht. Hij heeft zichzelf vrijwillig gegeven. In zijn vrijwillige overgave.
Heeft hij in feite ook verzoening over de mensen uitgesproken. Want hij heeft gezegd. Vader vergeef het ze. Want ze weten niet wat ze doen. Dat vindt zo'n enorm diep woord.
Vergeef het ze. Ze weten niet wat ze doen. Daar staat dus die meute. Daarom de kruis op hem. Weg met hem. Wij willen niet. Heel. Als je dan godszoon bent.
Als je dan wonderen kan doen. Kom eens van dat kruis af. André heeft hij gered. Zichzelf kan hij blijkbaar niet redden. Nou zo staat dat onder zo'n kruis. Dat moet je. Ja dat kun je je niet eens voorstellen.
Maar wat een diepe, diepe, diepe vernedering dat in feite geweest. Totaal. En daar sterft hij. En dan wordt hij van het kruis afgenomen. Niet zoals je op de schilderijen in de Romeus-Katholieke Kerk meestal ziet.
Door Maria en Martha of zo. Maar door twee fariseeën. Johannes 17 kun je dat lezen. Door Nicodemus en Jozef van Arimathea.
En Nicodemus is eigenlijk een preek op zich. Die heb ik misschien al eens een keer gedaan. Maar goed, Nicodemus is natuurlijk heel bijzonder. Maar die was een stiekem, zo waren alle twee stiekem bevolgelingen van Jezus. En Nicodemus heeft zich voortdurend afgevraagd.
Wat is dat met die Jezus? Wat is dat? En wat betekent dat nou wat hij tegen mij zegt? Zoals Mozes de slang in de woestijn verhoogd heeft. Johannes 3. Zo moeten ook de zoon met mensen verhoogd worden.
Wat betekent dat nou? En daar bij dat kruis heeft hij het gezien. Oké, dat is het dus. Eén blik op het kruis is hetzelfde als één blik.
Op die slang. En dan word ik genezen. En bij dat kruis, zo zie ik, tenminste, daar komt Nicodemus tot geloof. En als iedereen vlucht, als Petrus hem verlogend heeft en verraden heeft.
Als iedereen vlucht, als al zijn vrienden weg zijn. Dan stapt Nicodemus samen met Jozef van Arimathea naar voren. En die vragen aan Pilatus, mogen wij dat lichaam van Jezus hebben? Dat is een geloofdaad.
Je ziet niks. Je ziet niks. Het lijkt allemaal mislukt. Je denkt van, nu gaat God eronder doen. Nu gaat er iets gebeuren. Weet je, er gebeurt niks. Er gebeurt een heleboel.
Maar zichtbaar niks. Dan gaat iemand dood. Degene van wie je dacht, die wordt gekruisigd. Die sterft. De bok wordt geslacht. En wat doen ze?
Ze halen hem van het kruis af. En dan laten gaan die vrouwen er ook nogal een rol bij spelen, zeker. Maar zij eerst halen hem van het kruis af. En dan wikkelen ze hem in wit linnenkleren.
En een witte tulband. Hé. Dat is bijzonder. Dat is eigenlijk precies wat er gebeurt op Yom Kippur. Op de ochtend van de opstanding, dan komen de discipelen en de vrouwen naar het graf.
En uiteindelijk als ze in het graf kijken, dan vinden ze geen lichaam van Jezus meer. Maar wat vinden ze? Die wit linnenkleren. En die tulband, die hoofd tulband, apart opgerold in een hoek.
Precies wat hier die hoge priester moet doen, hè. Het bloed is gebracht op de ark. En dan gaat hij terug en dan doet hij die wit linnenkleren uit.
En die rolt hij netjes op en die legt hij neer. En dan komt hij in een volle chloring erbuiten om de zegen te geven. Weet je, Jezus heeft eigenlijk hetzelfde gedaan. Hij was niet alleen de bok die de zonde op zich nam, maar hij was ook de hoge priester.
Hij heeft zijn wit linnenkleren achtergelaten. En is als de grote hoge priester opgestaan en ook een beetje verdwenen. Hij is wel verschenen.
Dat is honderd procent waarheid. Maar wat ik altijd zo bijzonder vind, dat Jezus na die tijd, het hele Tieve Testament door, alleen maar verschijnt aan gelovigen. De wereld zit hem niet meer.
Daar is hij weg voor. Hij is jarenlang gewoon in Israël rondgelopen. In Bethlehem, in Judea, in Samaria zelfs. Bij de Samaritaanse vrouw.
In Nazareth. En iedereen kon hem zien. En ze liepen alle achter hem aan. En soms moest hij zelf in een bootje stappen om een beetje afstand te kunnen houden. Maar na zijn opstanding heeft geen ongelovige hem meer gezien.
Hij is verschenen aan de gelovige vrouwen. Hij is verschenen aan de discipelen. Hij is verschenen aan, Paulus zegt in 1 Corinthi 15, op een gegeven moment aan een menigte van vijfhonderd broeders en zusters.
En tenslotte zegt hij, is hij ook nog eigenlijk vanuit de hemel aan mij verschenen. Als iemand die in feite een beetje over tijd geboren is. Te laat geboren. Ik had ook bij dat kruis geboren moeten worden.
Maar God heeft mij uit de hemel moeten roepen aan mij. Als een ontijdig geborene. Het is waarheid. Het is werkelijk waar. Maar je kunt alleen maar zien dat het waar is en ervaren dat het waar is.
Als je zelf tot geloof in Jezus bent gekomen. Dan kun je het Johannes eigenlijk na gaan zeggen. Die in de eerste brief van Johannes zelf zegt.
Wat we met onze eigen ogen gezien hebben. Wat we met onze oren gehoord hebben. Het woord uit levens. Wat onze handen getast hebben. Wat we aanschouwd hebben. Dat is werkelijk waar. Jezus is de opgestane Heer.
Maar niet zichtbaar aan de wereld. Hoe je dat mag door gaan geven en mag gaan brengen. Dat gaan jullie ook in vijf avonden nog leren. En een heleboel weten dat natuurlijk ook al wel. Als het goed is.
Heb je dat al dikker eens ervaren. Dat je het de mensen wel in zou willen gieten. En ze zou willen zeggen. Het is waarheid. En dan zeggen. Ja weet je. Het doet me eigenlijk niks. Het zegt me eigenlijk niks.
Nee ze zien het niet. Want je moet eerst geloven. En dan zien. Zo werkt het eigenlijk. Dus als je hier zit en je zegt. Ja ik vind het allemaal wel boeiend en interessant. Ja dan vraagt het toch eerst overgave.
Overgave. En dan is de Heer heel dichtbij. Dan is die zo dichtbij. Dat die naar je toe komt. Dat die zijn handen ook over jou uitstrekt. Nou je zou kunnen zeggen.
Dat is eigenlijk dan. Jom Kippur toch. Vervuld. Klaar. Maar die tweede bocht. Wat is dat nou toch eigenlijk.
Want die eerste bocht. Die. Die. Die. Die verbeelden. Die zinnenbeelden. Die was een type van. Of hoe je dat ook zeggen wil. Van Jezus. Yeshua. Dat hebben we net gezien.
Tot in details. Dat zou ik nog veel verder kunnen uitwerken. Maar. Tot in details. Was die eerste bocht. Een zinnenbeeld van Yeshua. Maar die tweede bocht. Weet je.
We hebben net gelezen. En ik heb het gelezen. Zoals het er. Er staat. Daar staat in vers 21. Daar moet hij de handen op de kop van die levende bok leggen.
En al de ongerechtigheden van de Israëlite beleiden. Al hun overtredingen. Overeenkomstig. Al hun zonden. En hij moet die op de kop van de bok leggen. En hem door de hand van een man die daarvoor gereed staat.
De woestijn insturen. En toen ik een keer las. Met iemand. De woestijn. Dat is de diaspora. Toen gebeurde er iets.
Toen dacht ik. Hé. Jezus gestorven. Begraven. Opgestaan. Tot onze heerlijkheid.
Het heiligdom binnen gegaan. Om daar voor ons voor altijd te pleiten. Aan de rechterhand van God. God. Maar dat volk. Israël. Zijn volk.
Is de woestijn ingestuurd. De diaspora ingestuurd. En weet je wat dan zo bijzonder is? Als je dan gaat zoeken. Dan denk je. Ja maar. Het ging toch over de zoon van God.
En die moet. Die moest toch voor onze zonden sterven. En hij is toch Gods. En je geboren zoon die voor ons stierf. Toen kwam ik op Exodus.
Waar Mozes bij die brandende braanboor staat. U weet dat wel. Die brandde maar niet verteerd werd. En waar hij dichterbij komt.
En zijn schoenen uit moet doen. Want de plaats waar hij staat. Is heilige grond. En dan krijgt hij een opdracht van de heren. Van Jehovah. Krijgt hij een opdracht. En dan staat er in Exodus 4 vers 21.
De heren zei tegen Mozes. Nu u naar Egypte gaat terugkeren. Zie erop toe dat u al de wonderen. Waartoe ik u in staat gesteld heb. Voor de varen o doet.
Ikzelf echter zal zijn hart verharden. Zodat hij het volk niet zal laten gaan. Dan moet u tegen de varen o zeggen. Zo zegt de heren.
Mijn zoon. Mijn eerst geborene. Is Israël. Dat is apart. Vooral als je eigenlijk altijd maar alleen denkt.
Ja Jezus is. De enige geboren zoon van God. Dat staat er toch ook. Johannes 3 vers 16. Dat is de tekst die bijna iedereen wel uit zijn hoofd kent. Al zo lief heeft God de wereld gehad.
Dat hij zijn enige geboren zoon heeft gegeven. Op dat enige die in hem gelooft. Niet verloren gaan. Maar eeuwig leven hebben. Heerlijke waarheid. Jezus is wel de enige geboren zoon van God.
Maar volgens de Bijbel is Israël de eerst geboren zoon van God. En daar zit een diepe. Mysterieuze waarheid. En werkelijkheid in.
Jezus is absoluut de enige geboren zoon van God. Weet je dat is de moederbelofte die al in het paradijs of eigenlijk net na het paradijs werd gegeven.
Waar Adam en Eva uit het paradijs werden verdreven. En waar God zegt vanaf nu zal het oorlog zijn op aarde. Ik ga vijandschap zetten. Ik ga een oorlog beginnen. Ik ga vijandschap zetten tussen u en tussen deze vrouw.
U is dan de Satan. Tussen jou en tussen deze vrouw. Deze vrouw. En tussen uw zaad. Slangenzaad. En tussen haar zaad. En dat zal u de kop vermorzelen.
Maar gij zult het de versen in vermorzelen. Misschien zeg ik het in wat oude taal. Dat kan. Maar ja. Dat komt omdat ik dat zo vroeger uit mijn hoofd moest leren. Maar goed. U snapt het wel. Zo staat het.
En dat is eigenlijk een heel raar vis als je daarna gaat kijken. Want tussen uw zaad en tussen haar zaad. Sinds wanneer heeft de vrouw zaad?
Niet toch? De vrouw heeft eitjes. En die eitjes moeten bevrucht worden door het zaad van een man. En dan komt er een kind. En toch zegt God daar al.
Uit jouw zaad. Uit het vrouwenzaad. Zal ik verlossing brengen. Kijk dat is gebeurd bij Maria. Die daar in feite ook niks van begrepen. Hoe zal dat wezen dat ik geen man bekend.
Oftewel. Ik heb geen gemeenschap gehad. Hoe kan ik nou zwanger zijn? Ja dat is. Dat vrouwenzaad wat door God tot leven gewekt is. Waar de volkomen nieuwe tweede adem. De tweede mens.
De enige geboren zoon van God. In Maria's buik tot voltooiing kwam. En uiteindelijk geboren is. Waar ze zwanger van werd. Waar ze geboren is. En die geleefd heeft onder ons.
De enige geboren zoon van God. De enige die rechtstreeks uit de hemel geboren is. Over evangelisatie gesproken. Als u wel eens spreekt met moslims.
Ik hoop dat u dat zelfs doet. Dan ga je heel makkelijk mee over geloof praten. Want daar praten ze best graag over. En dan moet je ook eens vragen. Als ze het over Isa hebben. Over Jezus.
Die naam maakt dan niet zoveel uit denk ik. Isa, Jezus. Maar als ze het daarover hebben. En dan zeggen ze. Ja maar God heeft geen zoon. Dat staat in Jeruzalem al. Op de moskee en zo.
En dat zeggen ze ook steeds. God kan geen zoon hebben. Dan moet je gewoon eens aan ze vragen. Wie is dan volgens de Koran zijn vader? Dat is een leuke vraag.
Want in de Koran staat namelijk dat hij geen aardse vader is. Maar dat hij door God zelf bij Mirjam. Waarvan zij overigens weer denken dat dat de zus van haar aaron was. Maar goed de Koran is toch een beetje een romontje.
Maar goed dat hij bij Mirjam zonder de tussenkomst van een man verwekt is. Dat staat er wel. Wie was dan zijn vader? Vraag ik dan wel eens aan moslims.
Wie was nou de vader van Isa? Geen antwoord. Kon alleen maar God zijn. Kon maar één zijn. Nou dat is dat wonderlijke evangelie. Waarvan nog een stukje doorgesijpeld is.
Zelfs in dat boek. Dat is de ene geboren zoon van God. Al beloofd vanaf de eeuwigheid. Maar Israël. Alhoewel ook op hele wonderlijke manieren.
Is de eerst geboren zoon van God. Namelijk gewoon uit een man en een vrouw. Ja gewoon. Steeds onmogelijk ook. Hoe lang hebben Abraham en Sarah niet moeten wachten.
Je zou bijna zeggen op natuurlijke wijze ging dat ook niet. Er staat van Sarah dat het had haar opgehouden te gaan naar de wijze der vrouwen. Zo was de overgang in Ruimschoots gepasseerd.
Zal ik maar zeggen. Volgens mijn vrouw gaat de overgang nooit over. Dat is een beetje raar. Want het woord overgang betekent natuurlijk dat het overgaat. Maar het blijkt op een of andere manier niet over te gaan.
En opvliegers en allerlei dingen blijven. Maar bij Sarah was het Ruimschoots over. Het had haar opgehouden te gaan naar de wijze der vrouwen. En van Abraham staat dat hij verstorven was.
Nou dat hoef ik verder niet heel erg uit te leggen. Dus het kon ook niet. En toch kreeg ze een kind. Nadat ze gemeenschap hadden met elkaar. Dat ze opnieuw gemeenschap hadden.
Kreeg ze toch een kind. En dat kind was dan Yitzhak. Ook die heeft weer moeten wachten. Na twintig jaar had hij een gebed met Rivka. Rebekka zijn vrouw. En toen kreeg ze een kind.
Niet één maar twee. Die stieten tegen elkaar in haar buik. Dus het gaat ook daar wel door wonderlijke wegen heen. Maar uiteindelijk wel op de door God bepaalde natuurlijke wijze.
En zo is Israël. In tegenstelling tot Ismaël. Zo is Israël de eerstgeboren zoon van God. En God maakt dat duidelijk. En die eerstgeboren zoon van God.
Die heeft vanaf toen. Vanaf de roeping van Abraham. Tot aan de dag van vandaag. Een enorme rol gespeeld. Net zoals dat de enige geboren zoon van God. Yeshua moest sterven.
Moest lijden. Sterven aan het kreven. Kruis. Zo moet die eerstgeboren zoon van God. Als de zondebok. De diaspora in worden gestuurd. En dat is Gods.
Magnifieke. Onbegrijpelijke. Mysterieuze bedoeling geweest. Dat is waar Paulus het in. Romeinen 19 en 11 over heeft.
Over de val van Israël. Dat door hun val. door hun dragen van de zonde. Doordat zij de zondebok zijn. Daar komt dat woord vandaan.
De scapeco. De zondebok zijn. Is het heil tot de heidenen gekomen. En dat. Ze zijn. Ze zijn dus niet gestruikeld. zodat ze zouden vallen. Het was niet Gods bedoeling.
Om ze voor eeuwig te laten vallen. Nee. Ze zijn gestruikeld. God heeft hun ogen verblind. Net zoals dat hij hier in Exodus. hoofdstuk 4. De ogen van de vader overblind.
Hij heeft hun ogen verblind. Zodat dat heil tot de heidenen zou komen. En als je dat eenmaal gaat zien. Dan ga je ook zoveel dingen in die evangelie begrijpen.
Want als kind vond ik het altijd te raar. Maar misschien hebben jullie dat ook wel eens raar gevonden. Als Jezus dan zo'n fantastisch wonder deed. Opwekking van het dochtertje van Jairus.
Bijvoorbeeld. Of een verlamde man genezen. Die uit schreeuwt van blijdschap. Dan staat er dikwijls. Hij verbood hen om daar iets over te zeggen.
Herkent u dat? Al te veel. Dat is een voel van de aardhoog eigenlijk. Ze mochten niet bekend worden. Uiteindelijk zijn ze. Vlak voor de kruisiging van Jezus.
Zijn ze met z'n allen in het noorden van Israël. En Caesarea, Filippi. Dat was wel de meest goddeloze streek in Israël. Daar stonden al de heidense tempels. En allerlei goden gewijd.
En dan vraagt Jezus aan de discipelen. Wie zeggen de mensen dat ik ben? Ja, de een zegt Johannes. De ander zegt Elia. En de ander zegt wel wat.
En uiteindelijk komt hij dan. En dat is een vraag die ook naar u en jou en naar mij komt. Maar jij? U? Wie zeg jij dat ik ben? En zegt Peter, u bent de Christus.
En het Hebraeus, u bent de Messia. U bent de zoon van de levende god. Hij mag het zien. En dan zegt Jezus. Zalig ben je, Simon van Jona.
Simon, zoon van Jona. Want vlees en bloed hebben jou dat niet geopenbaard. Maar mijn vader die in de hemel is. En wat staat daar alweer achter? En hij verbood hen ten strengste om dat bekend te maken.
Jezus is tot en met het kruis de verborgen Messias geweest voor Israël. Ze hebben hem niet gezien.
Ze hebben hem in zekere zin ook niet kunnen zien, zegt Paulus. Want God heeft hun ogen gegeven om niet te zien en oor om niet te horen. Als het ware een geest van diepe slaap.
Omdat God een dieper plan had met die scapecoat, met die zondebok. Door hem de hoekstijn in te sturen ging het heil naar de heidenen. Niet als vervanging.
Niet in plaats van. Maar nadat het eerst de Jood en dan de Griek was, werd het nu de Griek. En dan aan het einde. Ja, als je dan Romeinen 11 weer leest, dan staat er.
En als hoog zal heel Israël zalig worden. En Paulus die gaat er zelf eigenlijk vanuit zijn dak. Die doxologie wat ze dan noemen, die lofprijzing aan het eind.
Oh, hoe onnaaspeurlijk zijn zijn wegen. Wie heeft ooit God raad gegeven? Wie had dit op deze manier kunnen denken? Ja, eigenlijk als je het weet.
Als je het eenmaal weet. Dan ga je het ook wel zien. Het was een paar jaar geleden in Israël. Toen hadden we met een rabbi daar, een rabbijn. Leuke man.
Goeie bijbelkennis. Ook van het Nieuwe Testament trouwens. Maar daar hadden we over Isaac. Het offer van Isaac. Ik heb hier wel de bijbelstudie gegeven over Abraham en Isaac.
Dus degene die erbij waren, weten dat misschien nog wel. Maar aan het eind krijg je dat wonderlijke verhaal. Dat Abraham die moet Isaac gaan offeren. Uw enige zoon. Die gij lief hebt. En zo gingen die beiden te samen.
En ze komen, nou fijn, dat verhaal hoef ik niet helemaal te herhalen. U kunt het zo nalezen. In Genesis 21, weet ik. En dan op die berg, dan op het laatste moment, dan wordt niet Isaac geofferd.
Maar dan wordt er een ram geofferd. God zal zichzelf een lam ten brandoffer voorzien. Mijn zoon. En dan staat er daarna. En ik ga dat toch even erbij zoeken.
Want dat vind ik zo. Al is het maar ter herinnering. Voor de mensen die zeggen. Ja, maar dat hebben jullie hier allemaal al een keer verteld. Dan staat er daarna. Het was hoofdstuk 22 trouwens.
Daar staat hoofdstuk 22 vers 18. Je bent gehoorzaam geweest. En daar wordt je toch gerechtigheid gerekend. En er staat in vers 18.
En in uw nageslacht zullen alle volken van de aarde gezegend worden. Omdat u mijn stem gehoorzaam bent geweest. Daarna keerde Abraham terug naar zijn knechten.
Zij stonden op en gingen naar Besheba. En Abraham bleef in Besheba wonen. Je leest er makkelijk overheen. Maar Abraham had gezegd tegen zijn knechten.
Wij gaan op. En daarna zullen wij terugkeren. Dat is dat geloofswoord. Hebreeu haalt dat nog aan. God was zelfs bij machte hem.
Hij overwoog dat God bij machte was om hem uit de dood op te wekken. Maar als hij terugkeert. Dan staat er. En Abraham keerde terug naar zijn knechten. Waar was Isaac?
Vroeg ook een irabijn. En die had er een antwoord op. Uit het almoed en zo. Dat zei. Ja de as van Isaac zegt hij. Is op het altaar achtergebleven.
En daar is de nieuwe Isaac uit verrezen. Dan denk ik. Oeh. Wat zit je er dichtbij. Misschien wel zo dichtbij dat je het eigenlijk weet.
Want weet je wanneer Isaac weer zichtbaar wordt. Drie hoofdstukken laten. En eens komt Isaac dan de tent uit Hollen. Want wie komt er aan? Refka. Zijn bruid.
Rebecca. Dus Isaac. Net als Jezus nu onzichtbaar is voor de wereld. En dadelijk zichtbaar wordt. Als we hebben ervan gezongen. Als hij zijn bruid komt halen.
Dan gaat iedereen het zien. Wie zal op die grote morgen buigen voor die majesteit. Dan hoef je niet te wachten tot die morgen. Dat mag al vandaag weet je. En hem zien en weten dat hij dadelijk komt om zijn bruid te halen.
En intussen onzichtbaar. Ja wel zichtbaar. Als je het woord kent. Als je weet van de diepe weg die Jozef heeft gegaan. En dat hij jarenlang onzichtbaar was voor Israël.
En dat hij zich uiteindelijk bekend maakte aan zijn broers. In het geheim. Alle man van mij uitgaan. Iedereen moest weg. En Jozef weende. En hij omarmde zijn volk.
Weet je. Ik geloof Jezus verlangt ernaar. Om Israël weer te omarmen. Om het zijn volk te maken. Maar hij houdt zich nog onbekend. Er gebeuren zelfs de meest onbegrijpelijke dingen.
Met geld en een beker die wordt teruggelegd in de zakken. En waar niemand het van begreep. En dat moet allemaal geheim blijven. Weet je wel bij Jozef. Maar uiteindelijk gaat het erom dat hij zich bekend maakt.
Er staat zoveel. Als je dat gaat zien. Zoveel in de schrift over. Eerst niet zien. En dan toch. Ik moet zomaar even denken aan.
Rachel, de vrouw van Jacob. Die beviel uiteindelijk van haar tweede zoon. Jozef was haar eerste zoon. En waar beviel ze? Waar vond de bevalling plaats? In Bethlehem. Dat is al bijzonder genoeg, toch?
Overigens gaf zij het leven bij de bevalling. Het zusterf bij de bevalling. En terwijl ze zei ze. Noem hem Ben-Oni. Zoon van mijn verdriet.
Zoon van mijn smart. En Jacob zegt nee niet. Ik noem hem niet Ben-Oni. Ik noem hem Benjamin. Zoon van mijn rechterhand. Zie je dat daar het evangelie helemaal in zit.
Dat degene die in Bethlehem geboren werd. Eerst de man van smarte was. En toen de man werd. Die nu troont aan de rechterhand van God. Om daar voor jou en voor mij te bidden en te pleiten.
Zie je dat wat er gebeurt met Israël vandaag. Dat dat gewoon door de hele schrift heen bekend is. En duidelijk is geworden. Dat ze de zondebok van de wereld zijn.
U weet wat een zondebok is. Die krijgen altijd overal de schuld van. Ook al hebben ze het niet gedaan. Krijgen ze toch de schuld. De scapecoat. De zondebok.
Het is spreekwoordelijk geworden. Ik hoef u vandaag niet uit te leggen dat Israël de zondebok van de wereld is. Toch? Als er één de schuld is van alle ellende op de wereld.
Als je aan de mensen in de wereld. In de Verenigde Naties. Of waar dan ook zou vragen. Hoe kunnen we nou alle problemen in deze wereld eigenlijk. In één klap. Bijna voor goed oplossen.
Dan is het nou ja. Dan. Sommigen roepen dan nog een twee staten oplossing. Maar eigenlijk bedoelen ze dus gewoon. De endleuzing. Weg met Israël. Weg met het Joodse volk.
Dan is het. Dan is het klaar. Als die scapecoat. Als die zondebok nou maar dood is. Maar ja. Die wil maar niet dood. Want ja. Die staat.
Die staat. Alhoewel hun ogen gesloten zijn. En hun oren gesloten zijn. Niet van allen hoor. Gelukkig zijn er steeds meer Messias beleidende Joden. Want ook zij hebben uiteindelijk Yeshua Jezus nodig als hun verlosser.
Maar God houdt hun ogen nog gesloten. Omdat hij nog even. Nog even geduld heeft met deze wereld. En in deze tijd. Die natuurlijk ook de laatste tijd is.
Weet je. Dat. Ik weet wel dat ik dat al veertig jaar roep. En dat is ook zo. Maar. Het is nu in ieder geval veertig jaar dichterbij. Dan veertig jaar geleden. He. Toch. Dat is. Dat kan niet missen. En nog heel even.
En dan gaat hij komen. Dan gaat hij komen. En dan gaat die vraag ook naar jou gewoon. Wie zal op die grote morgen. Wie zal hem aanbidden. Wie zal zeggen. Daar komt hij.
Mijn hemelse bruiligom. We gaan hem tegemoet in de lucht. En we zullen voor altijd met hem zijn. En daar mag jij bij horen. En je mag vandaag al die keuze maken. En waarom is dit dan belangrijk.
Dit verhaal wel. Om te beseffen hoe heilig en machtig mooi die Bijbel is. En ten tweede om te weten. Hoe dichtbij het bij jou komt. In jouw hart. Heel dichtbij. Je hoeft niet naar de hemel op te klimmen.
Zegt Paulus in Romeinen 10. Om te zeggen. Wie zal ons Christus doen afhalen. Je hoeft er eigenlijk niks meer voor te doen. Je hoeft alleen maar. Dankjewel te zeggen. Echt.
Meer niet. Ik ben opgevoed in een zware kerk. En wij moesten dag in dag uitbidden om een nieuw hartje. Misschien zijn er sommigen die het kennen. Graag ik alsjeblieft een nieuw hartje. En toen mijn broertje en mijn zusje nog klein waren.
Moest ik over hem bidden. Want die konden het nog niet vragen. Dus daar moest ik op aan vast voor een nieuw hartje bidden. Maar je hoeft niet om een nieuw hartje te bidden. Echt niet. Hij geeft het je. Je hoeft het alleen maar aan te nemen.
Maar je zegt. Hoe kan je nou steeds blijven vragen om iets wat je al gekregen hebt. Hij geeft het je. Het is een geschenk vandaag. Kom tot Jezus. En toeverlanger niet.
Dat is ook zo'n mooi oud lied. Aarzel niet. Kom tot hem. Laat je dopen. Kan binnenkort hier. Gebruik zijn vlees en zijn bloed aan het avondmaal.
Mijn vlees is waarlijk spijs. En mijn bloed is waarlijk drank. Ja. Daar gaan we maar mee stoppen. Hier kan je natuurlijk nog heel lang over het doorpraten. Ga ik niet doen. Want ik zie op die klok daar dat het al tien voor half.
Twaalf is. En we mogen ook nog avondmaals hier. Dus ga je niet te lang ophouden. Maar echt. Maak die keuze. Zie dat de Bijbel waarheid is. Zie dat God zijn plan trekt met Israël.
En zie dat dat in jouw hart een fantastische betekenis mag hebben. En daar wil ik maar mee besluiten. Ik sta met jullie nog binnen. Heer, dank u wel. Voor uw woord dat zo...
Ja, ik vind het onzagwekkend. Om steeds weer nieuwe dingen te ontdekken. Het is onvoorstelbaar. Onvoorstelbaar. Als je ouder wordt. Om toch steeds te ontdekken hoe machtig, mooi en nieuw dat woord is.
Dat we steeds weer oude en nieuwe waarheden opbarrelen. En ik wil bidden voor iedereen die hier zit. Dat u hem of haar aanraakt. Dat u ook aan iedereen laat weten.
Vriend, vriendin. Je zonden zijn je vergeven. Ja, wie kan nou zonden vergeven dan God alleen? Ja, u zegt het. Je zonden zijn je vergeven.
Het bloed van Jezus heeft gevloeid. Het kruis van Gogh tot aan. En hij gaf het om jou te redden. Uit het dal van diepe duisternis waar je misschien nu in zit.
Kom dan tot Jezus. Aarsom niet langer. Dank u wel voor uw overweldigende genade. Amen. dlatego dit spit Он zou moeten zien.