Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen, fijn om vanmorgen weer in jullie midden te mogen zijn en ook met jullie het woord te openen.! Ik wil vanmorgen graag met jullie nadenken over het thema naar huis en waar voelt u, waar voel jij je thuis?
En ik lees daarvoor een aantal teksten. Te beginnen bij 1 Timotheus 3 vers 15.
Daar staat het volgende. Maar voor het geval dat ik langer weg blijf, weet u nu hoe men zich moet gedragen in het huis van God.
Dat is de gemeente van de levende God. Een zuil en een fundament van de waarheid. En vervolgens 1 Petrus 2 vers 4 tot 6.
En kom tot hem de levende steen door de mensen wel verworpen, maar bij God uitverkoren en kostbaar.
En laat u ook zelf als levende steen gebruiken voor de bouw van een geestelijk huis. Om een heilig priesterschap te vormen tot het brengen van geestelijke offers die God welgevallig zijn door Jezus Christus.
Daarom staat er in een schriftwoord. Zie, ik leg in Sion een uitverkoren en kostbare hoeksteen. En wie op hem zijn geloof bouwt, zal niet beschaamd uitkomen.
En dan lees ik Efeze 2 vers 19 tot en met 22. Efeze 2 vers 19 tot en met 22.
En zo bent u geen vreemdelingen en bijwoners meer, maar medeburgers en heiligen en huisgenoten van God.
Gebouwd op het fundament van de apostelen en profeten, terwijl Christus Jezus zelf de hoeksteen is. In hem wast elk bouwwerk goed ineensluitend op tot een tempel.
Heilig in de Heere, in wie ook gij mede gebouwd wordt tot een woonstede, gods in de geest.
En tot slot Hebreën 13 vers 13 tot 15. Laten wij dan naar hem uitgaan buiten de legerplaats en zijn smaad dragen, want wij hebben hier geen blijvende stad.
Maar wij zoeken de toekomstige. Laten wij dan altijd door hem een lofoffer brengen aan God. Namelijk de vrucht van lippen die zijn naam beleiden.
Tot zover. Het huis van God. En zoals we gelezen hebben, wordt met dat huis van God ook de gemeente van de Heere Jezus Christus aangeduid.
Het is geweldig dat we hier vanmorgen als gemeente bij elkaar zijn. Althans een deel van de gemeente, van de wereldwijde gemeente. Een deel van de gemeente hier in Baren, de plaatselijke gemeente.
En dat is heel bijzonder. Dat is eigenlijk niet gewoon. Want wij bestaan uit mensen die Jezus Christus hebben leren kennen.
En die ingevoegd zijn in zijn huis. Of met een ander beeld te spreken, ingevoegd in het lichaam van de Heere Jezus Christus.
Het eerste huis waarin de Bijbel over gesproken wordt, dat verwijst naar de tempel.
De tempel van de levende God, de God van Israël. We vinden dat in de eerste hoofdstukken van het boek Koningen, waar Salomo die tempel heeft mogen bouwen.
Een bijzonder gebouw. Een gebouw waar de mensen op een bepaald moment bij de inwijding daarvan bij elkaar kwamen. En waar Salomo, de koning, voorging in het gebed.
En de tempel die werd pas ingewijd op het moment dat de tempel vervuld werd met de heerlijkheid van de Heere.
De Heere die ging wonen te midden van het volk. Die woonde in het huis wat voor hem gebouwd was.
En de heerlijkheid van de Heere was zo groot, dat de priesters en alle die daar in het gebouw waren, die konden daar niet blijven staan.
Die moesten naar buiten toe. Vervolgens zien we, als de jaren verstreken zijn en het volk Israël, diezelfde tempel die vervuld was met de heerlijkheid van God, dat het volk die tempel verontreinigde met de priesters en de levieten, de schriftgeleerden, alles daarmee vooropgaand.
En dat zij die tempel verontreinigen zo erg dat de profeet Ezekiel er getuige van is, dat wanneer die tempel vervuld is met onreinheid en niet meer vervuld is met de heerlijkheid van de Heere, met de dienst aan de Heere, dat Ezekiel het bij kans uitschreeuwt wanneer hij ziet dat de heerlijkheid van de Heere de tempel moet verlaten.
In oostelijke richting. Een verschrikkelijk moment. En de heerlijkheid van de Heere is daarna ook niet meer teruggekomen, zoals dat op de dag plaatsvond toen de Heere intrede deed.
De heerlijkheid van de Heere de tempel vervulde in de dagen van Salomo. Honderden, duizend jaren, honderden jaren gaan voorbij.
En dan op een bepaald moment, dan komt de Heere Jezus Christus hier op aarde. Hij wordt geboren en hij heeft zijn bediening op aarde.
En in het begin van zijn bediening zegt hij iets bijzonders. Dan zegt hij namelijk dat hij vergeleken moet worden met de tempel.
Dat hij eigenlijk de tempel is die op aarde te midden van het volk is teruggekomen. En wij weten dat de apostel Johannes schrijft, als hij over de Heere Jezus spreekt, dan zegt hij wij hebben hem gezien en wij hebben in hem de heerlijkheid van God gezien.
En Hebreë 1 vertelt dat ook. Namelijk dat de Heere Jezus Christus de afstraling is van de heerlijkheid van God.
De afdruk van zijn wezen. Dus met Christus is er als het ware een wandelende tempel terug te midden van het volk gekomen.
Nadat onze Heer de hemel of deze wereld verlaten heeft, werd de gemeente van God aangeduid als een tempel.
Dus ook wij. Gods tempel, Gods gebouw, we hebben het gelezen. Zijn huis, het huis van God, dat is de gemeente van de levende God.
En dat wordt gezegd over de gemeente. Die woning, Gods woning, die vond zijn aanvang op de Pinksterdag.
En die woning is er tot vandaag de dag toe. En als u een kind van God bent, dan zit deze zaal vanmorgen vol met tempels.
Had u misschien niet gedacht. Maar het is wel zo. Deze gemeente, deze tempel, die is door de Heere Jezus Christus gebouwd.
Hij is de bouwer van het huis. We lezen dat in Matthäus 16, vers 18. Daar spreekt hij op grond van de beleidenis van Petrus die gezegd heeft, U bent de zoon van de levende God.
U bent de Christus. En dan zegt de Heere Jezus tegen Petrus, dat hij op die Petra zal ik mijn gemeente bouwen.
Op dat getuigenis, op die beleidenis, die enorm belangrijke beleidenis, namelijk door te beleiden wie Jezus Christus werkelijk is, wordt de gemeente gebouwd.
En dan zegt hij ook, ik zal mijn gemeente bouwen. En daarmee zegt hij ook, het is mijn huis, waarin hij wil wonen en werken.
Het is mijn gemeente, die ik ga bouwen. En waarop is die gemeente gebouwd? Nu, ik zei het u al, op het getuigenis, op het beleidenis van Petrus.
Gij zij de Christus, de zoon van de levende God. Maar Christus is tegelijkertijd, zo vertelt ons het woord, ook het fundament van dat huis.
In 1 Korinther 3, vers 10 tot 12 kunt u dat lezen. Er is maar één fundament. En dat is Jezus Christus.
En een ieder moet toezien hoe hij daarop bouwt. Dus ook wij worden ingeschakeld om te bouwen. Terwijl hij zijn gemeente bouwt.
En dat telkens opnieuw, als het ware, levende stenen invoegt. Zoals het dan in Petrus staat, en we dat gelezen hebben, dat hij het bouwt tot een geestelijk huis.
Dus niet een letterlijk gebouw, maar een geestelijk huis. God woont ook niet in een kerk, in een mooie kathedraal. Nee, God woont in iets veel mooiers.
Hij woont in u en in mij. En wij zijn die levende stenen. Bijzonder dat dit huis, de gemeente van Jezus Christus, vergeleken wordt, of eigenlijk de eerste tempel al een heenwijzing was, naar de tempel die de Heer Jezus dan na zijn volbrachte werk zou bouwen hier op aarde.
Uit Jood en uit Griek. Uit slaaf, uit vrije, uit man en vrouw. Een zeer bijzonder gebouw.
Een geweldig gebouw. En dan lezen we ook dat de Heer Jezus zelf de levende steen is, de hoeksteen is, en daar wordt de gemeente van de Heer Jezus Christus keer op keer toe uitgenodigd, om eigenlijk bij voortdurendheid steeds naar die levende steen toe te gaan.
Dat is niet een tekst die iets zegt over evangelisatie, dat iemand moet komen tot de levende steen, dat dat eenmalig zou zijn, maar wij als gelovigen, wij hebben nodig dat wij voortdurend in verbinding staan met de levende steen, zodat ook wij zelf als levende stenen, die weliswaar eerst als dode stenen in aanraking gekomen zijn met de levende steen, en daardoor ook levende stenen zijn geworden, het leven van Christus deelachtig geworden zijn, en dat wij dan als levende stenen gebruikt worden, voor de bouw van een geestelijk huis, om een heilig priesterschap te vormen, tot het brengen van geestelijke offers, die God welgevallig zijn, door Jezus Christus.
Enkel en alleen de werken, die in het huis van de Heere, die in de tempel, die in de gemeente van Christus, die in u en mijn leven, tot uiting mogen komen, bewerkt mogen worden, dat kan alleen maar welgevallig zijn, door Jezus Christus.
Als je geen levende steen bent, als je nooit in verbinding bent gekomen met de levende steen met een hoofdletter, maak je ook geen deel uit van het huis van de Heere.
Maak je geen deel uit van zijn tempel. Want het is wel heel wonderlijk, dat er dus niet alleen gesproken wordt over het huis van God, ten tijde van het Oude Testament, dat er gesproken wordt over de gemeente, dat er gesproken wordt over de Heere Jezus Christus zelf als het tempel, als een tempel die afgebroken zou worden, en waarvan hij zegt, en ik zal hem na drie dagen weer oprichten, en dan spreekt hij over de tempel van zijn lichaam.
Maar het is ook bijzonder dat er gesproken wordt in de schrift over ons lichaam, over wie wij als persoonlijke gelovigen zijn, die deel uitmaken van de tempel, zoals de gemeente aangeduid wordt, maar ook elke gelovige individueel.
Maar ook de wereldwijde gemeente, de universele gemeente, de plaatselijke gemeente, en nog weer versmalt naar u en mij als kind van God.
Wij zijn een tempel, zegt de Bijbel, van de Heilige Geest, die in u woont. En dat jullie dan weten dat jullie niet meer van jezelf zijn, want je bent gekocht en betaald, door het kostbare en dierbare bloed van de Heer Jezus Christus, verheerlijk dan God met uw lichaam.
Verheerlijk dan God, en dat wil dus zeggen, dat als wij leven, als wij werken, als wij dienen, als wij geestelijke offers brengen, dan moeten dat ook werkelijk geestelijke offers zijn.
Offers dienen, leven, wat voortkomt, uit de levende steen, uit het levende huis van God, de Heer Jezus Christus.
En wij kunnen dan alleen maar, God welgevallige offers brengen, door Jezus Christus. Nooit los van Hem. Wat een geweldig beeld, over een huis, het huis van God.
Wat geweldig dat u en ik, door genade aangeduid worden, als een tempel van de Heilige Geest, die in ons woont.
En dat er dan gezegd wordt, verheerlijk dan God, met uw lichaam. Zoals in de aanvang, bij de tempel van Salomo, de heerlijkheid van God, geprezen werd.
En de priesters, vol ontzag, de offers brachten, en wisten, hier is God. Hier is de Heilige God. Hier is de Schepper van hemel en aarde.
Die God, die bij de mensen wilde wonen. Wat geweldig is het, broeders en zusters, dat diezelfde God, de God van Salomo, de God van Ezekiel, de God en Vader van ons Heer, Jezus Christus, door Jezus Christus, ook woning heeft gemaakt, in uw en mijn leven.
En dat wij daarmee ook een geweldig hoge roeping hebben. Namelijk om hem te verheerlijken, met ons lichaam. Dat onze tempels, waarin de Heilige Geest woont, waarin hij tegenwoordig is, dat, dat ons leven, ons doen en laten, ons dienen nogmaals, en ons offeren, mag zijn tot ere verheerlijking van hem, maar dat dat ook bij elkaar gezien wordt.
En dan kun je de vraag stellen, wat voor huis ben je? Op welke tempel lijk je? Lijkt je op het huis van de Heer, waarvan de Bijbel zo prachtig zegt, dat, dat huis van God, dat, dat, dat, dat daar de heerlijkheid, als, of de heiligheid van God, een sieraad van is.
dat ons huis, dat ons leven, ons doen en laten, dat zelf de sieraad laat zien, namelijk dat God een heilig God is, dat God een rechtvaardig God is, dat God de God van liefde, van licht, van leven, van waarheid is.
Nou, dan wordt het toch wel een beetje spannender. Vindt u niet? Als we daar, als we dat op ons in laten werken, wie wij als gelovigen zijn, en mogen zijn, en dat wij, dat wij op deze wijze, de Heer Jezus Christus, mogen vertegenwoordigen, in deze donkere wereld.
Maar dat ook aan elkaar, als broeders en zusters, mogen laten zien. Wij zijn, voorbeelden voor elkaar.
Voorbeelden voor elkaar. En als ons lichaam, een tempel is van de heilige geest, dan kan het niet anders, dan dat wij ook, de Heer Jezus, in het leven, van je broeder en zuster, van elkaar ontmoet.
En niet alleen met woorden, dat is veel te gemakkelijk. Nee, dat moet blijken, uit onze wandel, uit onze handel, uit ons dienen, ja, uit alles.
Ik vind het bijzonder, dat wij dat huis van God mogen zijn. Er zijn heel wat verschillende huizen. Ik stelde u net al de vraag, wat voor huis bent u? Nou, er zijn, dit is een huis, waarin wij zijn.
Er zijn grote huizen. Er zijn eensgezins, of sociale huurwoningen. Er zijn laagbouwhuizen, flats, of appartementen.
Er wordt gesproken, over een aanleunwoning. Ik weet niet wat voor woning u bent. Er is ook een aanloophuis, en een opvanghuis.
Of zelfs, er zijn mensen zonder huis. En dat noemen we daklozen. Er is zelfs een blijf van mijn lijf huis.
Nou, in zo'n huis moet je eigenlijk niet terechtkomen. Het is goed dat ze er zijn, maar het is ook, eigenlijk erg, dat ze er moeten zijn.
Er zijn ziekenhuizen, verzorgingstehuizen. Er is een hospus, waar iemand, met alle zorg, naar de laatste momenten, in zijn leven kan gaan.
Er is een huis van bewaring. Ja. En ook een huis van afgevaardigden. In Engeland, in Londen. Er is een godshuis.
Er is een huis van God. Wat kun je verlangen, naar het huis, waar je echt thuis bent, waar je helemaal woont. Dat gevoel kun je hebben, dat als je na een paar weken vakantie, of na een weekje tessel, zoals Koen, afgelopen week, een weekje naar Tessel is geweest.
En hij zou dat misschien kunnen bevestigen. Dat als je dan weer thuis komt, dan denk je, ach, dit is een heerlijke plek. Wat, ja, het was fijn, op vakantie.
Het was mooi, het was een leuk huis. De caravan was prima. Het hotel was goed, of een vakantiehuisje. Maar, wat heerlijk, als je weer in je eigen bedje ligt. En als je naar je eigen toilet kan gaan.
Of hebben jullie dat niet? Klopt, hè? Thuis zijn. Want zoals het klokje thuis klikt, klikt het nergens. Zeggen wij dan.
De vraag is, beleven wij en ervaren wij dit ook zo in geestelijke zin? Dat we echt thuis, dat we ons thuis voelen, thuis weten, bij de Heer Jezus.
Dat, dat ons huis, ons levenshuis, werkelijk een thuis is, waar de Heer Jezus kan verblijven. En dat het niet zo zou moeten zijn, zoals, toen de heerlijkheid, dat huis, de tempel moest verlaten, vanwege de enorme onreinheid, en afgoderij, die er in de tempel van de Heer was gebracht, waardoor de heerlijkheid van de Heer moest wijken.
Wij zouden het kunnen vertalen, door de Heilige Geest te bedroeven. Dat kunnen wij als christen doen. Dat is ernstig. Wij kunnen de Heilige Geest uitdoven.
Wij kunnen het vuur, of de warmte van de Heilige Geest, de, de, het is hier trouwens best wel koud. En ik dacht, ja, dat is nou typisch zo'n beeld.
Het kan heel gezellig aangekleed zijn, maar als de warmte ontbreekt, dan zit je er niet behagelijk bij. Dan probeer je je warm te houden.
En zo is het eigenlijk in ons leven exact hetzelfde, broeders en zusters. Want als de Heilige Geest bedroefd wordt, of de warmte van de Heilige Geest moet wijken voor allerlei onreinheden, of door eigen dingen, of het bezig zijn met eigen werken, of eigen invullingen, zoals dat eigenlijk helemaal niet past bij het huis van God, de gemeente, want laten we wel zijn, broeders en zusters, deze gemeente is niet van u.
Wij zeggen vaak, ja, dat is mijn gemeente. Ja, dat bedoelen we natuurlijk mee. Dat is mijn gemeente. Daar ben ik thuis. Daar hoor ik bij. Maar, er is niets van ons.
Wij zijn Gods gemeente. Wij zijn het huis van God, zo heb ik gelezen. Zijn huis zijn wij. En wij hebben dus ook niet het recht om het zelf eventjes in te vullen.
Om te vertellen wat er in de gemeente, en hoe de gemeente moet zijn. Nee, wij moeten ons richten naar datgene waar God het huis, zijn huis mee wil vullen.
Waar hij zijn gemeente mee wil vullen. Nou, kort samengevat, het moet vervuld zijn met de Heer Jezus. Het moet vervuld zijn met de Heilige Geest.
De Heilige Geest die niets anders zou willen doen dan Jezus Christus verheerlijken. Zijn huis moet vol zijn van hem. En alles wat er in dat huis gebeurt, dat moet als het ware daarop gericht zijn.
Dat hij in het middelpunt staat. Dat naar hem geluisterd wordt. Dat het ingevuld wordt naar zijn wil. En dat is voor de gemeente, het functioneren van de gemeente, het huis van God.
Zoals we hier bij elkaar zijn, in zijn geheel, de plaatselijke gemeente. Maar dat geldt net zo goed voor u en mij, voor ons, heel persoonlijk. Omdat wij aangemerkt worden als een tempel van de Heilige Geest.
En wij ook een huis van God zijn. Weet u, en in dat huis van God is het zo belangrijk, dat daar een aantal principes voor ons allemaal heel duidelijk blijven staan.
En ik ga die principes noemen. En ik zal daar niet te veel van zeggen. Ik ga het u gewoon voorlezen. En ik heb een aantal teksten uit het Oude Testament, waar het gaat over het huis van de Heere, waar wij ook onze lessen uit kunnen trekken.
Het eerste is, een belangrijk geestelijk principe voor een kind van God is, dat de relatie met de Heere God daar is, en dat de relatie onderhouden wordt.
Een relatie moet je onderhouden. Anders is een relatie gedoemd tot mislukken. Dan ervaar je niets van elkaar.
Dan kun je naast elkaar leven. Je kunt een relatie hebben, maar als er geen gesprek is, als er geen communicatie is, als er, laat ik het geestelijk invullen, als er geen gebed is, als er geen spreken is met God, als er geen spreken van God is naar jou toe, vanuit zijn woord, dan is dat een zwakke relatie.
Nou, dat is niet wat God bedoelt. Een relatie. De Heere God is in Christus, en dan komt het heel dichtbij, mijn woning, mijn thuis geworden.
Psalm 71, vers 3. Wees mij, zo bidt de psalmist, Asaf, wees mij tot een rots ter woning.
Nou, de Heere Jezus, Hij is de rots, waarin ik mag wonen. Wat? Nou, dat zijn de beste muren die er bestaan.
waarin ik bestendig kan gaan, waar ik altijd naartoe kan gaan. Nooit wordt die weg afgesloten, nooit zegt Hij, ik heb geen tijd, om het heel plastisch te zeggen.
Nee, je kunt er altijd naartoe gaan. Waar kan ik naartoe gaan? Die U beschikt hebt tot mijn redding. Want mijn rots en mijn vesting, dat bent U.
Broeders en zusters, het is de mooiste, Hij is mooier dan de mooiste villa, waarheen ik altijd kan gaan.
Hij is sterker dan de, de meest sterke bunker die er op aarde bestaat. Dat is mijn Heer, dat is de rot. Bij Hem ben ik werkelijk thuis.
En ik mag bestendig, altijd daar met Hem in relatie verkeren. Het tweede, gemeenschap. De gemeenschap der heiligen.
Maar ook leven in en uit de gemeenschap met God. Wonen, verblijven in het huis van de Heer. Psalm 84, vers 3 en 4. Zelfs vindt de mus een huis en de zwaal uw aan nest, waarin zij haar jongen legt.
Bij uw altaren, heren van de legermachten, mijn koning en mijn God, welzalig zijn zij, gelukkig zijn zij, die in uw huis wonen.
Zij loven u voortdurend. Als we in gemeenschap met de Heer leven, dan hebben we altijd verlangen om de Heer te loven en te prijzen, om Hem te eren en te aanbidden.
Dan zoeken we zijn eer. Dat komt voort uit het leven in gemeenschap. Het wonen in zijn huis. Dan ben je een gelukkig mens.
De derde, vrucht dragen. Verblijven in het huis van de Heer geeft geestelijke groei.
Geestelijke groei in het huis van de Heer. De Bijbel zegt het in Psalm 92, vers 12 en 13. De rechtvaardigen, wij waren eerst onrechtvaardig, de Bijbel zegt niemand is rechtvaardig, zelfs niet één.
Maar wij zijn, want zoals door de ongehoorzaamheid van één mens, zeer vele zondaren geworden zijn, zo zullen door de gehoorzaamheid van één, zeer velen gerechtvaardigd worden.
Hoor je daarbij? Dan ben je een rechtvaardige. Dan ben je een rechtvaardige. Rechtvaardig gemaakt door God. En dan staat er in Psalm 92, de rechtvaardige, die zal groeien als een palmboom.
Nou, het is bijna niet te tellen wat je van een palmboom kunt gebruiken, hoeveel vrucht en hoeveel materiaal er in een palmboom zit, wat gebruikt wordt voor talloze doeleinden.
Een geweldige, vruchtbare boom zou je kunnen zeggen. Maar ook heel diep geworteld. Zal groeien als een palmboom, hij zal opgroeien als een ceder op de Libanon, wie in het huis van de Heer geplant zijn.
Nou, wat voor vrucht zal er dan voor zichtbaar worden? Dan zal de vrucht van de geest van God, die woont in de tempel van de Heilige Geest, dat zal zichtbaar worden.
Zij zullen groeien in de voorhoven van onze God. Vrucht dragen vanuit de gemeenschap met hem.
Dan de vierde, het woord. Want elk huis heeft een fundament. En we weten dat de Heer Jezus dat fundament is, maar een fundament onder ons leven is ook het woord van God.
Wij kunnen niet zonder dat woord van God. Als we niet bouwen op dat woord, dan zal ons huis scheef zakken. Nee, wij moeten het juiste fundament hebben.
En dan staat er in Matthäus 7, de woorden van de Heer Jezus, als hij spreekt tegen mensen die vertellen dat zij bij de Heer horen, maar hun werken en hun doen en laten getuigt daar totaal niet van.
Nee, in tegendeel. Zij beroepen zich op allerlei wonderen en tekenen, maar de Heer moet zeggen, ik heb jullie nooit gekend. En dan gaat de Heer Jezus een toepassing maken.
En dan zegt hij daarom, ieder die deze woorden van mij hoort en ze doet, die de woorden van God doet, die zal ik vergelijken met een verstandig man die zijn huis op de rots gebouwd heeft.
En de slagregels vielen neer en de waterstromen kwamen en de winden waaide en stortten zich op dat huis. Maar het stortte niet in, want het was op de rots gefundeerd.
Dat is iemand die zijn huis bouwt op het woord van God. Op het levende woord. En ieder die deze woorden van mij hoort en ze doet, dat is het fundament, het echte fundament.
En dat hebben we. De vijfde. Wijsheid. Ons aardse huis. Ons lichaam wordt afgebroken.
In predikken 12 staat, vers 5 en 7, op de dag dat men ook vreest voor de hoogte en de verschrikkingen op de weg zijn. De amandelboom bloeit, de springkaan zich voortsleept en de kapperbest niet meer helpt, want de mens gaat naar zijn eeuwig huis.
En de rouwklagers gaan rond op de straat. Voordat het zilveren koord losgemaakt en de gouden lamp verbroken wordt. Voordat de kruik bij de bron verbreizelt en het scheprad in de put verbroken wordt.
En het stof weerkeert tot de aarde zoals het geweest is. En de geest wederkeert tot God die hem geschonken heeft. Dat zegt iets over de vergankelijkheid van ons fysieke huisje.
Dat lichaam. Maar dit is ook niet onze laatste woning. Want wij zijn op weg naar huis.
En onderweg hebben wij wijsheid nodig. En worden we bepaald bij de wijsheid van de Heere God. En dan lees ik u uit 2 Korinther hoofdstuk 4.
En dan lees ik terwille van de tijd vanaf vers 1 van hoofdstuk 5. Wij weten immers... dat wanneer ons aardse huis, deze tent, afgebroken wordt...
wij een gebouw van God hebben. Een huis, niet met handen gemaakt, maar eeuwig in de hemelen. Want in deze tent, ja, zuchten wij.
En verlangen wij er vurig naar... met onze woning die uit de hemel is overkleed te worden. Dat gaat gebeuren op het moment als de Heer Jezus Christus weer komt...
en wij als gemeente hem tegemoet gaan. Dan worden wij overkleed. Dan wordt deze aardse tent als het ware afgelegd. Het vergankelijke blijft achter.
En het onvergankelijke worden we mee bekleed. Als wij maar... want in deze tent zuchten wij en ook verlangen wij vurig naar met onze woning overkleed te worden.
Als wij maar bekleed en niet naakt zullen bevonden worden. Want ook wij die in deze tent zijn, zuchten omdat we het zwaar te verduren hebben. Wij willen immers niet ontkleed, maar overkleed worden...
zodat het sterfelijke door het leven wordt verslonden. Hij nu die ons hiervoor heeft toegerust is God. God heeft u en mij, kind van God, voor dit moment toegerust.
Dat gaat gebeuren. Wij zijn namelijk verzekeld met de Heilige Geest van de belofte. En dan staat er, hij heeft ons toeverust. Dat is God die ons ook het onderpand van de geest gegeven heeft.
Wij hebben dus altijd, vanwege dit feit, goede moed. En wij weten dat wij, zolang wij in het lichaam inwonen, uitwonend zijn van de heren.
Ja, uitwonend zijn van de heren. Want wij wandelen door geloof, nu, vandaag, morgen, zolang de Heer Jezus vertoeft te komen.
Wij wandelen in geloof. Niet door aanschouwen. Het gaat niet om wat we allemaal moeten zien. Dat hebben wij eigenlijk helemaal niet nodig, broeders en zusters. Als de Heilige Geest ons leven, ons hart, de tempel waarin wij wonen vervullen...
dan vragen wij ons niet af, Heere God, bent u er wel? Als wij in die relatie met hem leven, dan vragen we niet, wat bent u? Als wij in gemeenschap met hem leven, als wij in het huis van de heren verblijven...
dan vragen we niet, dan hoeven we niets te zien. Dan hebben we genoeg aan het woord van God, broeders en zusters. En dan hebben we genoeg aan het feit dat we weten wie de Heer Jezus voor ons is.
En wat God in ons leven en door ons leven, de tijd dat we hier op aarde zijn, wil doen. Wij hebben altijd goede moed. En wij weten, zolang wij in het lichaam inwonen, uitwonenden zijn bij de Heer...
want wij wandelen door geloof, niet door aanschouwen, maar wij hebben goede moed. En wij hebben meer behaag in om uit het lichaam uit te wonen en bij de Heer in te wonen. Daarom stellen wij er een eer in.
Is dat ook waar u, waar jij, waarbij eer in stellen? Dat wij dat een eervolle opdracht vinden. Daarom stellen wij er ook een eer in.
Dat is het doel van u en mijn leven als christen.
Om hem wel behaaglijk te zijn. Niet te zoeken wat ons allemaal behaagt. Niet de gemeente invullen. De gemeente van de Heer in Jezus Christus, wat er moet gebeuren en hoe het moet gaan.
dat we dat invullen naar onze eigen behagen en naar onze eigen ideeën. Nee, wij moeten altijd bij dat fundament blijven, bij dat woord. En we moeten de Heer daarin zoeken.
Want wij moeten... En dat geeft aan hoe belangrijk het is. Ik zeg dit niet zomaar even, maar het is wat het woord van God ons voorhoudt. Dat wij een enorme verantwoordelijkheid hebben in wat we...
Hoe we zijn en wat we uitstralen, wat we laten zien, wat er zichtbaar wordt in de tempel van de Heilige Geest. Wat er gezien wordt en gehoord wordt in de gemeente van Jezus Christus.
Want wij moeten allen, en dat gaat over christenen, voor de rechterstoel van Christus openbaar worden.
Opdat ieder vergelding loon ontvangt voor wat hij door middel van zijn lichaam gedaan heeft. Het zij goed, het zij kwaad.
Een oud lied zegt dit, en daar stop ik mee. Waarmee, pelgrims? We zijn onderweg.
Waarin gaat gij? Het oog omhoog. En hand in hand. Broeders en zusters, we hebben elkaar nodig. We zijn aan elkaar gegeven.
Hand in hand. Wij gaan op des koningsroepstem naar ons huis en vaderland. Over bergen. Door dalen.
Gaan wij naar die blijde zalen. Zalen van Gods huis. Het vaderland.
Oh, als we daar straks thuis zijn. Dat moet fantastisch wezen. Dan zal die volmaakte gemeenschap daar zijn. Die volmaakte relatie ervaren worden.
Dan zullen we de heer Jezus zien. Onze heiland verlosser. Dan zal er geen zonde meer zijn. Vanmorgen in de bidstond werd er, heb Koen gelezen.
Dat we uiteindelijk daar zullen zijn. Waar geen duisternis meer zal zijn. Want op die plaats zal het lam de lamp zijn.
Daar is alleen maar licht. Dat wordt nooit meer donker. We hoeven de gedijnen niet dicht te doen. We hoeven ze ook niet open te doen, smorgens.
Daar is alleen maar licht. Zuiver licht. En wij zullen licht in de Heere zijn op volmaakte wijze.
Wat een dag zal dat zijn. Als hij ons thuis haalt. En dan komen we echt thuis met een hoofdletter. Bij Jezus. Amen.
ZANG EN MUZIEK