Wij verwachten een Zalige Hoop

Spreker

H. Schouten

Date
Sept. 21, 2025
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen, broeders en zusters, jongelij. Wat is er al een hoop gebeurd hier vanmorgen?! We hebben gezongen, we hebben aanbeden, We hebben een stukje vreugde gedeeld, een stukje verdriet, rauw!

En we hebben zelfs gedanst hier in de kerk. Ja. En wat moet ik nou? Ik ga met u het woord van de Heer openen, want daar gaat het om. Uiteindelijk.

En ik wil met u lezen uit Thessaloniansen, eerste Thessaloniansenbrief, eerste hoofdstuk. Ik mag hier nog een paar keer preken, als alles gaat.

En dan heb ik altijd de neiging, als we wat vaker komen, om gewoon door te preken waar ik de vorige keer gestopt ben. Dus ik denk, nou, dan begin ik nu met de Thessaloniansenbrief, en dan zien we wel of ik hier nog vaker kom, of dat de Heer terugkomt, of wat dan ook.

Maar het is in ieder geval een hele bijzondere brief. Dat kan ik u vertellen. En we beginnen met lezen. Het eerste hoofdstuk, 1 Thessaloniansen, en ik lees uit de HSV-vertaling. Mijn naam is Henk Schouten, dus u begrijpt dat.

Niet? Wel? Henk Schoutenvertaling? En daar is het op pagina 1840. Afzender, geadresseerden, groet.

Paulus, Silvanus, en Timotius, aan de gemeente van de Thessaloniansen, die in God de Vader, en de Heer Jezus Christus is.

Genade, zij u en vrede van God onze Vader, en van de Heer Jezus Christus. Wij danken God altijd voor u allen, wanneer wij aan u denken, in onze gebeden.

En zonder ophouden, denken aan het werk van uw geloof, de inspanning van uw liefde, en de volharding van uw hoop, op onze Heer Jezus Christus, voor het aangezicht van onze God en Vader.

Wij weten immers, geliefde broeders, van uw verkiezing door God. Want ons evangelie, is niet alleen met woorden tot u gekomen, maar ook met kracht, en met de Heilige Geest, en met volle zekerheid.

U weet immers, hoe wij in uw midden geweest zijn, terwille van u. Ook bent u navolgers geworden, van ons, en van de Heren, toen u het gepredikte woord, aannam, te midden van veel verdrukking, met blijdschap, van de Heilige Geest.

Zodat u voorbeelden geworden bent, voor alle gelovigen, in Macedonië, en in Achaïe. Want, van u uit, heeft het woord van de Heren luid geklonken.

Niet alleen in Macedonië, en Achaïe, maar ook in alle plaatsen, heeft uw geloof in God zich verspreid. Zodat het niet nodig is, dat wij iets daarvan zeggen.

Want, zij vermelden zelf over ons, hoezeer wij ingang bij u gekregen hebben. En hoe u zich, van de afgoden, tot God bekeerd hebt, om de levende en de waarachtige God te dienen.

En zijn Zoon, uit de hemelen te verwachten, die hij uit de doden heeft opgewekt. Namelijk, Jezus, die ons verlost van de komende toren.

Tot zover, lezen wij, en gaan we over nadenken. Ja, wat was dat, gemeente in Thessalonica?

Het is een voorbeeld, zal blijken te zijn, een voorbeeld voor ons. Misschien goed, dat ik eerst even zeg, dat ik een giliast ben. Ik weet niet of u weet, wat dat precies betekent.

Maar giliasten, die geloven, in het duizendjarig vrederijk. En, ik geloof, dat dat duizendjarig vrederijk, nog gaat komen.

Het is er nog niet geweest. Het is zeker nu niet aanwezig. Dat zal wel helder zijn voor u. Het is de belofte, het gaat nog komen. En, en giliasten, die lezen graag uit, de brief, de eerste brief, aan de Thessalonica, en sommige van hen, die kennen hoofdstuk 4, bijna helemaal uit het hoofd, zeker de versen 13 tot 18.

Er gaat het om de opname van de gemeente. En, ik geloof dat, de opname van de gemeente, zal plaatsvinden, voordat het duizendjarig vrederijk komt.

Dan zegt u, jammer maken we die vrede niet mee. u krijgt in de hemel, een veel heerlijker vrede, dan wat ooit op aarde zal komen. Hoewel die periode straks mooi is. Het vaderhuis, is toch een graagje hoger.

En daar mogen wij naar uitzien. Dat is onze hoop. En dat is ook wat Paulus aan Titus bijvoorbeeld schrijft. Terwijl wij verwachten, de zalige hoop, en de verschijning van de heerlijkheid, van de grote God, en onze zaligmaker, Jezus Christus.

Dus, wij verwachten, een zalige hoop. Dus wanneer u de krant leest, en wanneer u ziet wat er allemaal gebeurt, daar kan ik u vertellen, dat zijn tekenen, die in de Bijbel voorzegd zijn, en als dat allemaal gebeurt, en plaatsvindt, en intensiveert, en dat doet het, heeft dan uw hoofd op, want uw verlossing is nabij.

Dan komt die zaligheid, voor ons, die komt heel dichtbij. En het woordje zalig, dat heeft ten diepste de betekenis, dat je in de sfeer van God mag komen.

Dat is de betekenis van het woordje zalig. Je komt in de sfeer van God. Nou, mooier kunt je je niet voorstellen. Dat gebeurt, wanneer de gemeente wordt opgenomen, thuisgebracht, dan ben je in de sfeer van God.

Maar wees verheugd, wanneer twee of drie in mijn naam bijeen zijn, en dat zijn we hier zeker, daar is ook de Heer in de midden. Dus, de sfeer van God, kan en mag al ervaren worden.

Thessalonica, wat is dat voor de gemeente? Het is een ideale gemeente. Ideale gemeente wordt hier beschreven. Kan niet anders, dat moet naar mijn idee ook een Maranatha gemeente zijn geweest.

Maranatha. Het is een gemeente, een volk, gode ten eigendom. En het gaat in deze brief, steeds in Gods woord, om een volk, om een mens, een mensheid, naar het beeld van de Heerde God.

De Heerde God trekt zich daarna uit, zodat wij, mensen die verloren waren, veranderd zullen worden, vernield zullen worden, en dat wij meer en meer gaan lijken, op het beeld van zijn Zoon, Jezus Christus.

Ik ben van hen, en zij zijn van mij. Ik ben hun God, en zij zijn mijn volk. Daar gaat het om Israël, maar gaat niet minder ook, om de gemeente.

Een volk, gode ten eigendom. En dat was eigenlijk al het plan van de Heerde God, vanaf het begin. Hij wilde een mens maken, naar zijn beeld en gelijkenis.

Dat was het ideaal van de Heerde God. Het is nog steeds het ideaal, en het zal ook gerealiseerd worden. Een mens, naar zijn beeld en gelijkenis.

Ja, en dat begon, dat weet u natuurlijk wel, met Adam en Eva. Vandaag de dag wordt op school van alles geleerd, en daar zijn dan Adam en Eva meestal niet bij betrokken.

Maar wij geloven, hoop ik tenminste, dat u met mij gelooft, Adam en Eva zijn door de Heerde God geschapen, het eerste mensen, echtpaar. En dan denk je, dat moet toch iets geweldigs worden.

Ze hebben een prachtige tuin om in te leven. Vers groente, vers fruit, geen CO2 probleem, geen klimaatverandering.

En s'avonds kwam de Heer langs om met hen te wandelen. Kunt u zich dat voorstellen? Dat je in zo'n wereld zou zijn, waar alles volmaakt is, waar je vreugde hebt als mens met elkaar, en waar dan s'avonds de Heer komt.

En heb je nog een beetje genoten vandaag? Heb je nog die mooie dieren gezien? Hoe heb je ze trouwens genoemd? Het is toch een geweldige wereld, een geweldige kans voor de mens.

Maar er kwam nog iemand langs in die tuin, en dat was de duivel. U weet dat, denk ik, ook wel. En ook de duivel begon het praatje met de mens. En hij begon de Heerde God, een beetje af te vallen, ter discussie te stellen.

God heeft zeker wel gezegd dat. En u weet wel het verhaal natuurlijk. Dat is helemaal fout gegaan. Want de mens luisterde niet naar God, maar luisterde wel naar de boze.

En de donkerheid kwam in de mens. En dat leidde naar het oordeel toe. Ze mochten niet meer in die tuin verblijven, maar uiteindelijk ging het zo ver heen met de mens, dat de Heerde God moest ingrijpen, en de mens op een paar na van de aarde afweegde de zonvloed.

U weet dat. Maar daarna probeerde de Heerde God het opnieuw. Hij gaf niet op. De Heerde God zet door. En hij koos Abram. En u weet wel, Abram, ja, het is een beetje raar, maar Abram was eigenlijk een Irakees.

Kunnen jullie je even voorstellen? Dat hij uit Irak, Iran uit die omgeving kwam. Dat was Abram. Dat was eigenlijk zijn thuis. Maar de Heerde God zei, je moet dat thuis, je moet die wereld verlaten, en je moet gaan naar de wereld die ik voor jou heb bedacht.

En er kwam een volk uit Abram. Tien stammen, en later twee stammen, die woonden in dat land wat de Heerde God voor hen had.

Maar ze luisterden niet naar God. Ze vielen van God af. Steeds opnieuw. En ze gingen in ballingschap. Juda mocht nog even terugkeren, want de Messias moest toch geboren worden.

Maar ook die wilden ze niet erkennen. En ja, zo'n 70 na Christus, toen kwam de Heer Jezus. Hij kwam eigenlijk als hun koning.

En de Heerde God wilde alsnog zijn plan ontwikkelen met zijn volk. Bekeert u, want het koninkrijk is nabijgekomen. Maar er kwam geen bekering, er kwam vol verharding.

En de Heer Jezus, u weet dat, we hebben dat ook gezongen, met de betekenis die dat voor ons heeft. Hij stierf voor onze zonden, maar hij is opgestaan. Hij stierf zijn volk, wees hem af.

En toen kwamen we in 70 naar Christus de Romeinen. En het volk werd verdreven. Maar het hield niet op. Er kwamen later wel theologen in de kerk.

En die verkondigden en die schreven, Israël heeft afgedaan. En wij zijn voor Israël in de plaats gekomen. Niet meer vleeslijk, zondig, maar wij zijn het geestelijke volk nu en dergelijke.

Totaal fout. Ze hadden Romeinen moeten lezen, want daar staat Romeinen 9 vers 4. Zij zijn immers Israëlieten. Voor hen geldt, niet gold, maar geldt, de aanneming tot kinderen en de heerlijkheid en de verbonden en de wetgeving en de eredienst en de belofte.

Er staat wel heel wat open voor Israël. Als je de Bijbel leest. Je moet niet de krant lezen, je moet niet naar de Vrede Generaties luisteren. Die hebben daar geen idee van. Als je de Bijbel leest, dan staat er nog wat open voor Israël.

De heer kwam tot zijn volk, maar zijn volk wilde hem niet. En zij maakte hem tot duivel. Kun je je wat voorstellen? De heilige, de zoon van God, Beelzebub.

Zo noemden ze hem. Duivel. En toen was het op dat moment klaar. Dat begrijpt u. Er is nog toekomst voor Israël. Daar hebben we het nu verder niet over, maar dat is er zeker nog.

En er wordt een mooie toekomst. En dat wordt dat vrederijk. Duizend jaar. Maar voorlopig even is Israël geparkeerd. Voorlopig ligt er een bedekking over hen heen.

Zij zien hun Messias niet. Maar de bedoeling is dat wij de Messias wel gaan zien. En er komt een gemeente in beeld. Nieuw Testamentische gemeente.

En de heer die legt dat zelf ook uit. In Matthäus 13. Dan zijn dat de gelijkenissen. Dan is hij net uitgemaakt voor Beelzebub. En dan keert de heer zich van het volk af.

Dan keert hij zich naar de zee. De wolkeren zee. En dan gaat hij spreken in geheimenissen. Zij, het volk, begrijpt dat niet meer. Zij hebben een bedekking. Maar het wordt onthuld.

Voor degene die de heer Jezus wel aannemen. En wel zien. De gemeente. Hoe ontstond de gemeente?

U kunt daarover lezen. Uiteraard in Handelingen. Het boek Handelingen. Handelingen 2. Lees de geschiedenis. En dan blijkt dat God nog altijd mensen zoekt.

Die roep in het paradijs. Adam, waar ben je? Gaat altijd nog over de wereld. Mens, waar ben je? Mens, hoe sta je ervoor?

Wat is je situatie? Wat heb je ervan gemaakt? Hoe is het zover gekomen? Waar ben je? Ondanks de zondeval van Adam en Eva. waarmee de mensheid gecorrumpeerd werd.

Ondanks de verwerping door Israël. God gaat door. Hij is niet te stuiten. En hij heeft een geweldig plan. En dat voltooid hij. En van die gemeente wordt dan een klein beetje verder in Matthäus gesproken.

Matthäus 16. Daar zegt Petrus. U bent de Christus. De zoon van de levende God. En Jezus antwoordde.

En zei tegen hem. Zalig. Heb je het weer. Bent u Simon Bariona? Want vlees en bloed hebben u dat niet geopenbaard.

Maar mijn vader. Het is wel mooi wat hier staat. Gelooft u dat Jezus de Christus is? Gelooft u dat Jezus de Christus is?

Ja. Ha? Ik denk. Moeten we nou weer helemaal opnieuw beginnen bij het evangelie. U gelooft dat je. Maar dan staat hier. Dat heeft mijn vader jullie geopenbaard.

God heeft dat u. U hebt dat niet zelf ontdekt. Maar het is u onthuld. Het is u duidelijk geworden. En dat is het werk van God. Dat is wat de Heer zelf zegt.

Mijn vader die in de hemelen is. En ik zeg u ook. Dat u Petrus bent. En op deze Petra. Dat is een woordspeling. Zal ik mijn gemeente bouwen.

En de poorten van de hel zullen haar niet overbeldigen. Petrus. Denk het rots. En Petra. Dat wijst. Naar die geloofsbeleidnis.

Dat Jezus de Messias de Zoon van God is. En op die Petra. Op dat beleiden. Staan wij. Dat is ons fundament. Daarop leven wij. Dus dat is niet die man in Rome.

Die dat eigenlijk heel eigenwijs op zich heeft betrokken. Maar goed. En dan staat hier ook bij. De poorten van de hel zullen haar niet overbeldigen. Ja eigenlijk is het mooiste u al gezegd.

Wij staan op die Petra. Op dat beleiden. Dat Jezus de Zoon van God is. En de poorten van de hel zullen haar niet overbeldigen. Overbeldigen.

Satan heeft het geprobeerd. Vanaf het begin. Hij vervolgde de gemeente. Hij heeft die paar eeuwen aan gedaan. En hij doodde zoveel mogelijk. Schakelde zoveel mogelijk.

Gelovige mensen uit. Zodat het getuigenis van de opgestaande heer tot zwijgen gebracht zou worden. Maar iedere keer wanneer er één stierf. Er kwamen er tien anderen bij.

De gemeente groeide er tegen in. En Satan die dacht bij zichzelf. Ik moet het anders gaan doen. Want dit werkt niet. Want het bloed van de martelaren. Is het zaad van de kerk.

Dat weten we inmiddels. En hij dacht. Weet je wat. Ik ga die kerk een voorname plaats geven. Ik ga die kerk omhoog halen. Zodat het eigenlijk voor de mensen. Ja haast belangrijk wordt.

Om zich bij die kerk aan te sluiten. En Constantijn werd christen. Ik zal de discussie of dat werkelijk was of niet.

Maar even in het midden laten. Maar de wereld werd toen christelijk. En wilde je vooruit komen. Dan moest je je aansluiten bij die kerk.

En vele deden dat. Maar ze waren niet wederom geboren. Er waren geen nieuwe mensen geworden. Er waren geen mensen waar Gods geest in gewerkt had.

Hun tot heil. Maar het waren mensen die zich gewoon aansluiten. Bij de plek waar de meeste kansen maatschappelijk gezien voor hem lagen. En dat was een ongelooflijke overwinning voor de boze.

En ik zeg het nog maar een beetje verder. Je kon dus niet zien of iemand wedergeboren was of niet. Want ja. En hij ging wel een stapje verder.

En toen kwam de kinderloop. De besprenging. En daar kun je al helemaal niet meer vragen naar wedergeboorte. En dat is een weg. Ik zeg niet dat de mensen die besprengd zijn, die behouden zijn, verstaan me goed.

Je wordt behouden op je geloof in Jezus Christus. Maar de Satan probeert dat weg te werken, te bedekken. Geen wedergeboorte, geen nieuwe mensen. Maar de poorten van de hel zullen de kerk niet overweldigen.

En de Heer Jezus heeft gezegd, en ik hoop dat dat voor u zo is. Johannes 10 vers 10. Ik ben gekomen op dat zij leven hebben en overvloed.

Zij die wederom geboren zijn. Hebben leven en overvloed. En de Heer heeft gezegd, u weet dat natuurlijk ook. Ik ben de weg, de waarheid en het leven.

Niemand komt tot de Vader dan door mij. En dat geloof in Jezus, dat vormt de gemeente. Het geloof in Jezus Christus, onze zaligmaker.

Die in onze plaats gestorven is. Onze zonde, onze schuld, onze onrijdheid, onze vuilheid. Ga maar voor de spiegel staan en wees maar eerlijk, dan weet u dat het allemaal aan ons zit. Maar hij heeft ons gekocht en betaald met zijn bloed.

En nu? Nu moeten wij als kinderen van God gekend worden. Nu moeten wij in zijn dienst treden.

We willen niet zeggen dat je allemaal bijbelleraar moet worden, of zendeling, of evangelist, of zullen we dat allemaal maar in. Maar daar waar ons leven is, daar behoren wij onze Heer te dienen.

En daar moet zichtbaar worden wie onze Heer is. En of er nou aan dat visje hangt, dat weet ik niet. Er zijn ook mensen die zeiden, ik hoef dat visje niet.

Want als dat op mijn auto zit, er zijn mensen die dat weten, er zitten er een paar deuken in dat ik terugkom. Ja, gebeurt. Wij stonden op een camping ooit in Frankrijk en ik had zo'n visje en er komt iemand bij me langslopen en die zegt, wat betekent dat visje?

Ik had al een paar keer met hem al gesproken, dat was best aardig. En ik heb hem uitgelegd, Jezus Christus, Zoon van God verlosser, dat is van de Griekse vertaling. O, zegt hij, ik dacht van een visvereniging.

Maar hij heeft niks meer gezegd. Ik kwam daar naar voren dat ik een christen, dat wij christenen zijn. En toen hij dat zag, heeft hij niks meer gezegd.

Er is een strijd gaande, er is tegenstand, er is ontkenning, er is niet willen deel hebben aan. Thessalonica, want daar gaat het om. Wat voor stad was dat? Ze lag in het gebied wat wij vandaag kennen als Macedonië.

Ze was daar een hoofdstad van. Ze lag aan de belangrijke handelsroute, de Ignatia. En ze werd in 318 voor Christus gesticht, de stad, gesticht.

Door een Macedonisch generaal, Cassander. En Cassander die was getrouwd met een dochter van Philippus van Macedonië. En die dochter heette Thessalonica.

En Cassander stichtte die stad in 318 voor Christus. En hij noemde die stad naar zijn vrouw. Nou heb ik dat plan ook nog, om eens een keer een stad naar mijn vrouw te noemen, maar ik heb nog geen stad om te stichten.

Maar is toch wel mooi, hè, als je zoiets... Maar Cassander deed dat. En Thessalonica, er was een halfvus van een bekende Griek. Alexander de Groot.

Dan weet u een beetje in welke tijd we zitten waaraan. U moet denken. Dus Thessalonica, waar die brief ging, was een halfzus van Alexander de Groot.

Die zo'n beetje de hele wereld veroverde. En Cassander was een van zijn generaals. Ja, en dan heb je wel een stad weg te geven. Maar goed. Maar het was een door en door heidense stad.

Afschoderij. Bloeide daar. Het was een metropool die... Ja, van alles aantrok waar je niet blij van wordt, normaal. Funzigheid volop.

Prostititie, immoraliteit. Het werd zichtbaar. Het zat aan de buitenkanten van de woningen. Was dat gewoon geschilderd. Gewoon als...

Ja, je moet... Bij ons moet je nog een museum binnenlopen om af en toe wat te zien. Maar daar zat het aan de buitenkanten van de huizen. En de buitenkanten van de huizen, daar zaten niet veel openingen in.

Want het was een gevaarlijke stad en gespuis wilde je buiten houden. Dat was dus de stad Thessalonica. En ik denk dat er wel wat lijnen te trekken zijn naar onze wereld, onze cultuur.

Alles draait uiteraard om handel. Hoog nooit werd het kapitaal zo aanbeden als in onze tijd. En de geweldspiraal in onze wereld is natuurlijk...

Ja, vreselijk aan het worden. Dat hebben we gisteren weer gezien, gehoord. Niets is heilig, niets is veilig. En zelfs het ongeboren kind.

Sinds 1973 mag dat wereldwijd langzamerhand steeds meer. Volgens schattingen zijn er sinds 1973, tel even mee, 1 miljard baby's afgedreven.

1 miljard hele kleine mensjes uit elkaar gezogen. Dat is toch vreselijk? Dat is onze wereld. Dat is een glasharde, keiharde wereld.

Een miljard, voor het geweld dat u dat niet weet, dat is een met 9 nullen. Dat is gigantisch, hè? Eén met 9 nullen. De genderideologie tekent de opstand tegen de schepper.

Wij verbeteren de schepper. Dan zijn er mannen die zeggen, ja, ik voel me vrouw. En dan moet de schepper verbeterd worden, want die heeft in een mans lichaam gestopt.

Ik vraag me altijd af, ja, ik weet dat niet, maar wat voel je dan als ik man ben en ik voel me vrouw? Ik heb geen idee wat ik zou moeten voelen. Of je bent vrouw en je voelt je man. Ja, ik weet het niet.

Maar goed, onze wereld is natuurlijk op een zeer hellend vlak. En het maakt alles deel uit van de seksuele demoraal dat onze wereld als een vunzige beerput gemaakt heeft.

En in die wereld, toen, Thessalonica, werd evangelie gebracht. En in onze wereld, vandaag, moet evangelie worden gebracht.

En u gaat zich erop raden, bezinnen. Geweldig, mooi. Ja, dan moet je soms wel ergens overheen stappen om naar buiten te treden. Dan moet je soms bereid zijn te incasseren.

Zeker. Johannes op Padmos schreef zeven ronsentbrieven naar die zeven gemeenten.

Weet u vast wel, ze komen ons in openbaring 2 en 3 tegemoet. En er zijn twee gemeenten daar, die steken positief af naar die andere vijf.

En dat zijn Smyrna en Philadelphia. En van die beide gemeenten zegt de heer geen onvertogen woord. Het zijn gemeenten waar de heer geen aanmerkingen op maakt.

Twee van de vijf. Van die zeven. Ook aan de brief die Paulus schrijft, de Thessaloniciense, schrijft Paulus geen negatieve dingen over de gemeente.

Geen klacht laat hij horen. Dus Thessalonica mag misschien ook voor ons een voorbeeld zijn. Paulus schreef ook aan zeven verschillende gemeenten.

In Thessalonica dus daarover geen klacht. U kunt in boek Handelingen de geschiedenis van de eerste gemeente lezen.

U kunt in Efezen 4 vooral lezen wat de leer is. Zeg maar het dogma van de gemeente. Maar in Thessaloniciense lees je wat de praktijk van de gemeente is.

Of zou moeten zijn. En ideaal. En dan zijn daar vijf aspecten die ik met jullie wil delen. Ik weet niet of we zullen vijf behandelen vanmorgen.

Dat gaan we wel zien hoe ver we komen. Maar er staat nog een planning. Dus wie zal het zeggen. Vijf aspecten. Het was een gemeente van verloste zondaren.

Nou dat is een open deur. Is dat vandaag de doodse? Kun je vandaag dat zeggen dat de gemeente een gemeente is van verloste zondaren?

Laat maar heel direct maken. We zitten hier in de reddingsark. Is ieder hier aanwezig een verlost zonder? Ja ik zal die vragen wie zegt dat het niet is.

Want ja dan hou je natuurlijk je mond. Maar er is altijd de vraag natuurlijk. Als je als kerkgemeente samenkomt zijn we nou allemaal verloste zondaren? Nou Paulus schrijft het wel aan de Thessaloniciense.

Dat is geweldig. De eerste mens was vleeslijk. Sterfelijk. De tweede mens is geestelijk. Voor eeuwig levend.

Door Jezus. Voor het aangezicht van de Vader. Zonde. Beleidenis daarvan. Reiniging daarvan. Ik ben bang dat het vandaag in veel gemeenten en veel kerken.

Niet meer zo strikt wordt genomen of gezien. Er wordt nog nauwelijks van gesproken. En het ontbreekt bij veel mensen die wel ingeschreven staan in de registers.

Dat bestand van de gemeente. Maar hier staat toch. We lezen vers 1. Paulus, Silvanus en Timotheus. Aan de gemeenten van de Thessaloniciens.

En let nu op. Die in God de Vader en in de Heer Jezus Christus is. Dus een gemeente die in God de Vader en in de Heer Jezus Christus is. Dus dat betrof de gemeente waar Paulus zich naar richt.

Je leest zo makkelijk over zo'n zinnetje heen. Maar het is wel de kern waar het om draait. Wanneer we in God zijn, in Yahweh zijn, in Christus zijn.

Dan zijn we verloste zondaren. Dan zijn we mensen die gereinigd zijn. Dan ziet de Heerde God ons door zijn zoon. En aan de ene kant blijft het vuil van ons.

En de Heerde God ziet de andere kant. Gereinigd. De bloed van het lam. In Christus hebben we ook een heerlijke toekomst. En dan gaan we verder vers 1.

Genade zij u en vrede van God onze Vader. En van de Heer Jezus Christus. Wij danken God altijd voor u allen.

Wanneer wij aan u denken in onze benen. Wij danken God. Paulus dankt God. Maar waarvoor dankt hij God?

Nou, er komen een paar dingen hier naar voren. Vers 3. Zonder ophouden denken we aan het werk van uw geloof.

Paulus dankt dus voor het werk van de gelovigen. Wat de Thessalonicensen doen. En dat doen ze met inspanning. Niet er eventjes bij van.

Oh, ik heb nog een uurtje. En nu kan ik dat voor de gemeente even doen. Nee, het is met inspanning. Dat zegt iets van toewijding. Een totale toewijding. Dus ze maken werk van hun geloof.

Het is echt in de praktijk van hun leven. En ze doen dat met toewijding. En dan staat er ook nog. En de volharding van uw hoop. Ook al met volharding.

Ik denk. En ik sla mezelf niet op de bos door. Ik ben net als dat we allemaal zijn. Dat wij als gelovigen vandaag wel eens een beetje tekort komen. Als het gaat om werk maken van ons geloof.

Als het gaat om de inspanning van onze liefde. En als het gaat om de volharding van uw hoop. En dat staat weer op Jezus Christus. Werk, inspanning, volharding.

Maar ik heb daarbij ook drie andere woordjes benoemd. Die Paulus hier en op andere plaatsen ook noemt. En dat is geloof, hoop en liefde. Want dat staat hier ook in datzelfde.

Dat is een prachtige drieeenheid. Geloof, hoop en liefde. En dan kunnen we een kettingtje dragen. Met die symbolen ervan. Of misschien wel thuis een mooie afbeelding daarvan hebben. Maar wat is nou eigenlijk geloof, hoop en liefde?

Soms heb ik het idee dat mensen denken. Ik geloof dat ik een hoop liefde krijg. Ik begrijp een beetje wat ik zeg. Dan halen we het naar ons toe.

Maar wat de apostel bedoelt, steeds. Is dat wij geloof hebben in de Heer Jezus. En het Vriekse woord is mooi, mag u ook vertalen door vertrouwen.

Dat wij vertrouwen hebben in de Heer Jezus. En vertrouwen wil zeggen dus dat alles wat je van hem maar kunt weten. Dat je dat voor ja en aan, maar voor waar aanneemt.

Dat is geloof. En dan gaat het ook om hoop. Ja, waar hopen wij op? Ja, dat u de lotto wint of zoiets. Ik zeg maar wat. Of u hoopt dat u een mooie vakantie is.

Ja, dat is nou een beetje voorbij denk ik. Maar daar hoopt u misschien ook op. Een hele hoop dingen waar u op mag hopen. Maar Paulus bedoelt de hoop die wij hebben op Jezus Christus. En dat moet boven alles voor alles zijn.

De hoop op Jezus Christus. De hoop waarop hij gaat komen. En ik zal hem ontmoeten wanneer ik hem tegemoet ga. Dat is de hoop van een christen. En dan staat daar het woordje liefde.

Liefde. Ja, hoe moet je liefde definiëren? Het mooie woord voor liefde in de Bijbel is agape. De Bijbel kent nog een paar woorden voor liefde.

Dat is eros. Dat is erotiek. En dat mag gezond zijn tussen man en vrouw. Laat het helder zijn. Maar je hebt ook een ongezonde. Helaas. En je hebt ook het woordje filia. Dat is kameraadschap.

Dat moet je ook hebben. Maar de agape, dat is die vorm van liefde waar je bereid bent om een offer te brengen voor de ander. Waarin je jezelf wegcijfert.

Waarin je niet jezelf zoekt, maar je bent bereid om jezelf op te geven. Kijk, en dat is de liefde die mij geopenbaard is. En jullie denk ik ook, hoop ik, geopenbaard is.

Jezus Christus. We hebben het vooraf gelezen. Die zichzelf gegeven heeft. Heer Jezus. Hij is die onderste weg gegaan, Filipense.

En wanneer wij dus zeggen geloof, hoop en liefde. Zijn wij bereid om die onderkant te gaan? Dan zijn we bereid zoals Jezus geleden heeft ook te leiden. En Paulus was daar.

En wat deed hij? Het lees in handelingen 17 vers 3. Want daar lees het ontstaan van de gemeente. En Paulus die opent daar de schrift.

Hij opende die. En zette voor hen uiteen. Dat de Christus. Hun Messias. Hij is in de synagogen. Bij de joden. Dat de Christus moest leiden en opstaan uit de doden.

En dat deze Jezus de Christus is. Die ik. Zo zei hij. U verkondigen. Dus in de gemeente. Moet de schrift.

Het woord. Geopend worden. Daar gaat het om. Dat moet ons ontsloten worden. Dat moet ons verklaard worden. Dat moet duidelijk voor ons worden. De bedoeling. Die daarin schuilt.

Moet ons worden verkondigd. En. De Heer Jezus was opgestaan. En hij was onderweg met de Emmaus gangers. En dan onthult hij zichzelf uiteindelijk.

Want de schrift wordt geopend. En vanuit de schrift ga je de Heer Jezus zien. En dan zeggen ze tegen elkaar. Lukas 24. En ze zeiden tegen elkaar. Was ons hart niet brandend in ons.

Toen hij onderweg tot ons sprak. En voor ons de schriften opende. En ik vraag me af. Is ons hart nog brandend als de schrift open gaat.

Verlangen wij daaruit te lezen. Verlangen wij daaruit te leren. Verlangen wij om dat te verstaan. Is dat voor ons. En als dat verlangen daar is. Dan gaat u de Christus zien.

Gods zoon. En er staat er ook nog in Lukas 24. Hij opende hun verstand. Zodat zij de schriften begrepen. Wanneer daar. Een biddend verlangen is.

Een hartstochtelijk verlangen is. Om het woord te verstaan. En je zendt je verlangen op naar de Heerde God. En je opent het woord. Dan ga je het ontdekken. Dan wordt het voor je geopend.

Dan ga je het begrijpen. En de apostel legde uit. Dat de Christus moest lijden. En opstaan uit de doden. Dat legde hij uit.

En de synagoge aan de joden. Dat was een schok voor ze. Kruis. Dood. Van hun messias. Ja en dat hadden ze nog nooit gehoord.

En dat is ook tot op vandaag. Onacceptabel. Voor weg en weg. De meesten van hen. Paulus die schrijft in Romeinen 9 vers 33.

Zie. Ik leg in Sion een steendes aanstoot. En een struikelblok. En dat was voor hen precies het geval. De messias.

Die moest lijden. Ze hadden een koning verwacht. Op het troon. Maar geen koning aan een kruis. Dat was onbegrijpelijk voor hen.

Kunnen wij. Aan joden. Uitleggen. Waarom de messias moest lijden. Stel dat u vandaag of morgen.

Joden tegenkomt. En u wilt die joden iets stellen. Kunt u aan hem uitleggen. Waarom hun messias moest lijden. En sterven. Moet je wel zo nadenken.

Ik kan natuurlijk ook nog een andere vraag stellen. Kunt u aan mij uitleggen. Waarom de messias moest lijden. En sterven. Als u daarover nadenkt. En kunt u misschien ook uw ongelovige collega.

Ook eens uitleggen. Waarom Jezus moest sterven. Paulus deed het aan. Aan zijn volksgenoot. Aan zijn mede. Broeders en zusters. In dat joodse geloof.

Paulus legde de joden uit. Waarom hun messias moest lijden en sterven. Hij in hun plaats. Hij in onze plaats.

Hij in mijn plaats. Dat is niet geheim. Want eigenlijk alle zondoffers. Die wezen naar de zoendood van Jezus. Nou dat is de Jezus.

Die ik jullie verkondig. En wat gebeurt er dan op de prediking van Paulus. En dat is zo mooi he. Want dan in de 17 vers 4. Dus hij is in Thessalonica.

In de synagoge. Legt daar aan zijn geloofsgenote. Volksgenote uit. Wie Jezus Christus is. En dat lezen we. En sommige van hen raakten overtuigd.

En sloten zich bij Paulus en Silas aan. En van de God vrezen de Grieken. Die waren blijkbaar ook in de synagoge. Een grote menigte. En van de vooraanstaande vrouwen.

Niet weinigend. Jongens zeggen. Er staan drie sabbaten achter elkaar. Om met het woord te openen. Drie sabbaten. En zie je wat er gebeurt. Sommigen raakten overtuigd.

Sloten zich aan. Van de godsvrezende Grieken. Een grote menigte. En voor ons. Vooraanstaande vrouwen. Die weinigen. Dat is de impact van de prediking.

Waar zien we dat vandaag nog? Wat missen wij? Dat wij niet meer zo'n impact hebben. In onze wereld. Stel voor. Drie sabbaten.

Drie zondagen. Hier zo bij elkaar komen. En dat er dan zo'n gebeurtenis. Dat is een opwekking eerste klas. Dat is geweldig. Drie weken.

Wat een zegen op arbeid. Hoe komt het dat onze bediening. Zo weinig impact heeft. Ik kreeg een berichtje. The Antichrist.

A four part lecture series. De Antichrist. Een vierdelige serie lezingen. Weet u door wie? Peter Thiel.

Weet u wie Peter Thiel is? Hij is een tech magnaat. Miljardair. Oprichter van Paypal. Want dat is weet u waarschijnlijk wel.

Palantier. Een mede investeerder van Facebook. Hij. Het zal gaan over profetieën. Over AI. Het concept van de Antichrist figuur.

Hij maakt het bekend. Bijna direct uitverkocht. De tech leiders en de influencers. Die stonden in de rij. Ze geven zich daarvoor in.

Ja wat hij gezegd heeft. Dat weet geen mens. Dat is achter gesloten deur. Maar waar zijn de dominees? Waar zijn de sprekers? Waar zijn de evangelisten?

Die vandaag de dingen die in onze wereld plaatsvinden benoemen. En ook de techniek die ongelooflijk veel mogelijk maakt. Dat is onwaarschijnlijk.

Er zijn deeltjes die de lucht ingebracht worden. Die van alles kunnen. Wij denken dan aan virus en dergelijke technische dingetjes. Kleine microscoopjes. Die alles kunnen registreren wat er gebeurt.

Staat nog in de kinderschoenen. Maar het komt eraan. Bespreken wij erover? Leggen wij dat uit? Kunnen we dat duiden? Zeker naar aanleiding van openbaring 13. Wanneer die totale controle gaat komen.

Nou, als je vandaag de dag niet ziet dat die totale controle eraan komt. Ja, dan weet ik het niet. Maar wij moeten meer durven spreken. Durven uitspreken.

Durven te duiden. En ik denk dat dat nog wel eens ontbreekt. Ik denk dat heel veel predikanten amper over het profetische woord spreken. Misschien hier in de reddingszaak nog een positieve uitzendering.

Laat ik dat hopen. Maar er wordt steeds minder over het profetisch woord gesproken. Gaan we naar, nog steeds meteen. Want ons evangelie is niet alleen met woorden tot u gekomen.

Maar ook met kracht en met de heilige geest. En met volle zekerheid. U weet immers hoe wij in uw midden geweest zijn. Terwille van u. Paulus zegt. Als ik nu terugkijk.

Op de tijd dat ik bij jullie was. En denk aan wat daar gebeurde. Dan weet ik het was niet alleen in woorden. Natuurlijk ook. Het moet uitgesproken worden. Maar het was ook in kracht.

Het evangelie is gekomen in kracht. We kunnen prachtig zingen. En we menen het ook nog. Natuurlijk. Daar is kracht. Kracht. Wonderbare kracht in het dierbaar bloed van het land.

En dat is daar. Maar het moet niet bij zingen blijven. Waar je jezelf op zondagmorgen misschien een beetje optilt. Helaas veel gemeenten zijn krachteloos.

Zijn gebonden aan regeltjes. Een traditie. En er gebeurt eigenlijk niets meer. Alles koppelt rustig door. Hoe hard je ook zingt. Er wordt dan ook nog geloof gewekt.

Zeker niet bij grote groepen. Daar in Thessalonica. Paulus onderwees. Is er nog kracht in de prediking van vandaag? Is er nog kracht in ons getuigenis?

De brief aan de Thessaloniciens is waarschijnlijk de eerste brief in het Nieuwe Testament ooit geschreven. Paulus was na Thessalonica naar Berea gegaan.

En vervolgens naar Athene en naar Korinthe. En hij schrijft deze brief wanneer hij in Korinthe is. Dus de berichten van Thessalonica zijn hem nageeild. En het is hem daar verteld wat er allemaal gebeurde in die gemeente.

Paulus, Sylvanus en Timotius aan de gemeente van de Thessalonica die in God de Vader en de Heer Jezus Christus is.

Genade zij u en vrede van de God. Een gemeente in God, in Christus, in de Heilige Geest. Dat stellen we vast. Waarde getuigen.

Een pure, zuivere gemeente. Modern Christendom. Tegenwoordige kerken.

Ik ben bang dat wij, ik wil me niet verheffen, dat wij, wij moeten ons niet verheffen. Soms ook nog wel eens wat missen. Die innige gemeenschap met God.

Die innige gemeenschap met de Heer. Die krachtige werking van de Heilige Geest. Paulus schrijft ook genade en vrede.

Dat is ook zo mooi. Dat kunnen we ook aan het begin van onze dienst of aan het einde van de dienst zo devout uitspreken. En we kunnen dat leggen. Maar eigenlijk is dit een krachtterm.

Eigenlijk bedoelt de apostel te zeggen genade en vrede. Jullie hebben dat. Genade en vrede. Het moet groter worden. Het moet sterker worden. Het is een proces van ontwikkeling. Genade en vrede.

En dat moeten wij dan meenemen. De wereld in. De wereld laten horen, laten zien. Er is een onvrede in de wereld. En wat er in de wereld ontbreekt, dat is de werking van de genade.

Dan kunnen wij die wereld genade en vrede van God doorgeven. Genade en vrede van God. Paulus gebruikt het woordje genade gare. Staat 157 keer in het Nieuwe Testament.

En Airene vrede 92 keer. Het draagt het karakter van zetten op. Doe je best. En zo moeten wij in die wereld staan.

Dan kom je bij een moeilijk punt. Vier. Wij weten immers, geliefde broeders, van uw verkiezing door God.

Verkozen door God. We hebben gezien dat het een levende gemeente is, een waarde gemeente is. Mensen die prachtig tot de Heer gekomen zijn in Christus.

Een ideale gemeente daar in Thessalonica. Maar hier lezen we. Ik weet van uw verkiezing. Ze zijn gekozen door God.

Dat is een lastig onderwerp hoor. Vandaag de dag in kerken. Kunnen we eindeloos overbezig zijn. Maar ik ga eens kijken verder. Ik ben erbij. Romeinen 8 vers 29.

Want hen die hij van tevoren gekend heeft, heeft hij ook van tevoren ertoe bestemd. Om aan het beeld van zijn zoon gelijkvormig te worden, opdat hij de eerstgeborene zou zijn onder vele broeders.

Tevoren gekend, tevoren bestemd. Uitverkoren. Gekozen door God. En Petrus, daar gaan we daar eens kijken.

Ja, Petrus zegt. Een apostel van Jezus Christus aan de vreemdelingen in de verstrooiing in Pontus, Galatie, Cappadocia, Azië, Bittinië. Uitverkoren. Overeenkomstig de voorkennis van God de Vader.

Door de heiliging van de geest. Tot gehoorzaamheid en besprenging met het bloed van Jezus Christus. Mogen de genade en de vrede voor u vermeerderd worden. Genade en vrede moet vermeerderd worden ook daar.

Maar er staat er uitverkoren eclektos. Uitgekozen door God. En dan voorkennis. Staat er in het woordje prognosis.

Dat kennen we in onze taal ook, de prognose die we ergens van maken. We denken dat dat zal gaan gebeuren. Dat is dan het ideaal. Daar hoort wel bij liefhebben.

Een relatie vinden. Dit is altijd lastig. Die uitverkiezing. Maar ja, Paulus schrijft in Romeinen 3 vers 11.

Er is niemand die verstandig is. Er is niemand die God zoekt. Adem neven daar in die hof. Wat deden ze?

Ze kropen weg achter een boom. Dikke eiken of weet ik wat het was. Ze hechten zich blaadjes. Ze wilden door God niet gezien worden. Ze zochten God niet. En dat is ook symbolisch voor de mensheid uit en voortkomen.

De mens, Paulus schrijft het, staat in Gods woord. Zoekt van zichzelf, van nature. God niet. Maar God komt eraan. Adam, mens, waar ben je? Kom, kom, kom alsjeblieft.

Tevoorschijn. Kom naar mij toe. Die roep is er altijd mocht. En dan lezen we in de vese 1 vers 4. Omdat hij, God, ons, voor de grondlegging van de wereld in hem, Christus, uitverkoren heeft.

Opdat wij heilig en smetteloos voor hem zouden leven in de liefde. Ja. Nou, kunt u natuurlijk een zwart pak aantrekken.

Een zwarte jurk en een zware zwarte hoed. Mocht het ooit eens gaan te gebeuren. Dat enzovoort. Dan krijg je een heel andere discussie natuurlijk. Met kerken waar heel anders geloofd en gedacht wordt.

Maar ze heel groot accent leggen op dit uitverkoren zijn. Maar je moet het wel goed lezen. Voor de grondlegging van de wereld in hem uitverkoren.

Opdat wij heilig en smetteloos zouden zijn in hem. We zijn uitverkoren om heilig en smetteloos te zijn. Dat was Gods optie.

Toen hij de mens schiep Adam en Eva. Hij schiep ze. En hij gaf ze alles. En de bedoeling was dat ze heilig, smetteloos zouden zijn. Maar dat is kapot.

Maar het kan hersteld worden. In hem. De verkiezing van God gaat door Jezus Christus. In hem bent u uitverkoren.

Buiten hem sta je buiten die verkiezing. In hem bent u uitverkoren. Dus het is zaak om te gaan naar hem in wie je uitverkoren bent.

En de Heer Jezus zegt. En u weet dat komt allen tot mij die vermoeid en belast zijn. En ik zal je rust geven. Dus die verkiezing gaat door Jezus Christus.

En waar wij naartoe moeten is naar Jezus Christus. Wanneer wij tenminste meer van die vrede, meer van die genade willen. Om dat ook uit te dragen.

En dan leven wij in de wereld vandaag. Paulus schrijft in Romeinen 10 vers 14. Hoe zullen zij dan hem aanroepen in wie zij niet geloven?

Dat is de wereld. Hoe zullen zij in hem geloven? Van wie ze niet gehoord hebben. Dat is nog steeds die wereld. En hoe zullen zij horen zonder iemand die predikt?

En dat zijn wij. Wij moeten prediken. Wij moeten getuigen. Wij moeten inspireren. Wij moeten vertellen. Desnoods met woorden. Maar het moet zichtbaar worden.

Het moet hoorbaar worden. Het moet verstaan worden. Wij zijn mensen van een andere oorde. We zijn geen betere mensen. Wij zijn ook zondaren. Maar we zijn verloste zondaren. En dat maakt een verschil.

Het evangelie komt dan in kracht. En dat kracht is zo belangrijk. Had de Heer Jezus al gezegd. Gij zult kracht van de Heilige Geest ontvangen.

Handelingen 1. Handelingen 4 vers 7. En toen zij hen in het midden hadden doen staan. Vroegen zij. Door welke kracht? Of door welke naam heb je dit gedaan?

Dat zijn dan de schriftgeleerden en de fariseeën. Die dan de apostelen zeggen. Door welke kracht? Dat is het woord ontdekt. Ze hebben een kracht. Want we zouden niet naar gevraagd worden. Kracht.

Stefanus. Vol van geloof en kracht. Leed wonderen en grote tekenen onder het volk. Handelingen 19 vers 20. Zo nam het woord van de Heer met kracht toe.

En werd steeds sterker. Ruim honderd keer lezen in het Nieuwe Testament van deze kracht. Dynamisch staat er in het Grieks. Dynamiet is een woord wat wij kennen.

Dat is een explosieve kracht. En de explosieve kracht van het evangelie was daar in Thessalonica. En alle vuilheid, alle vunstigheid en alle goorheid. En we hebben door veel mensen opgeruimd, weggedaan.

Want ze ontdekten er is iets. Dat is zo mooi. En dat is nu in onze plaats. En diezelfde kracht, woeders, zusters, is er vandaag ook.

Die is er vandaag ook. En die kan ook door ons ervaren worden, ontvangen worden, ingezet worden. En dat is een kracht. En die breekt de zonde af.

Dat is een kracht die schuift alle orijnheid van de wereld af. Dat is een kracht waarvan je kunt zeggen, dat is een negatieve kracht. Alle zonden, alle orijnheid weg.

Maar het is ook een kracht die opbouwt. Het is een afkeren van de afgoden. Maar het is een keren tot God. Een keren tot God.

En daar is de essentie. En dat mag zich ontwikkelen. Ik heb punt 1 besproken. Ik heb nog vier punten te gaan.

Het woord van God is zo mooi. En nou zijn er nog maar een paar versen gekomen. Ik noem nog één puntje wel. Het is ook een gemeente van navolgers. 1 Thessalonians 1 vers 6.

Het ziet niet op, maar het staat in het eerste hoofdstuk. Ook bent u navolgers geworden van ons en van de heren, toen u het woord aannam, te midden van veel verdrukking, met blijdschap van de Heilige Geest.

U bent navolgers geworden. Is dat niet mooi? In het Grieks staat er een heel leuk woordje, mimetai. Imitator. Navolger, imitator.

En Paulus zegt, jullie in Thessalonica, jullie zijn navolgers van mij geworden. Ja, het is niet de bedoeling dat u navolger wordt van Paulus, of van Petrus, of van Johannes, of van Augustinus, of van Luther, of van Calvin, of veel maar iemand in die indruk heeft gemaakt als christen.

En toch schrijft hij, je moet navolgers van ons. Zoals wij de heren navolgers van de heren zijn. Dat betekent dat u en ik, wij vandaag, wij moeten die personificatie zijn van de heer.

We moeten meer en meer dat beeld van Christus gaan dragen. Dan wordt Christus aan ons gezien. Dan bent u een, ja, een imitator van Christus.

Maar gaat het natuurlijk wel om echtheid. Navolger, volgeling van de heer. En dan kom je vaker tegen in de Bijbel. 1 Corinthians 11, vers 1.

Wees navolgers. Zoals ik navolger ben van Christus. Wees dan navolgers en wees een wijf van God als geliefde broeders. En in Johannes 15 staat, zoals de Vader mij lief gehad heeft, heb ook ik u lief gehad.

Blijf in mijn liefde. Dus in de navolging van Jezus. Blijf in mijn liefde. Als navolger. En daar gaat het pijn doen.

Als navolger. Moeten we bereid zijn om het kruis van Jezus Christus op ons te nemen. We kunnen zijn volgeling niet zijn als we zijn kruis niet opnemen.

Nu hoef je dat visje niet achter op de auto te doen. Wat een onzinnige duige wanneer de auto een paar deuken heeft. Maar we weten heel goed wanneer wij ons zelf in deze wereld laten zien als het navolger van Christus.

Dan komt ten minste spot. En we leven in een wereld waar dat antichristelijke steeds sterker wordt.

Gisteren berichtje uit een opleiding in Utrecht. Daar worden de christelijke feesten niet meer gevierd. Want we moeten neutraal zijn.

Ik zeg tegen Betty dat is flauwekul. Als je vindt dat je de christelijke feest niet meer moet vieren dan vier je geen feest meer. Dan moet je niet alleen zeggen ik verander de naam want dan blijf je feest vieren. Een christelijk feest.

Staan wij nog in deze wereld? Voor Jezus Christus. Zijn wij bereid zoals de Heer zegt ons kruis op ons te nemen?

Lange tijd leefden we hier in West-Europa en in Nederland zeker in een redelijk comfortabele situatie. Maar het wordt spannender. En het zal gaan gebeuren dat we echt niet meer kunnen wegkuipen achter die eik of achter een paar vijgenbladen.

Dat we echt moeten gaan staan. En dan moeten we openbaar worden. Wat we brengen zal dat weet ik niet. De wereld kent perioden dat gelovigen geleden hebben, vervolgd werden, moeite hadden.

Maar ik weet wel wat het uiteindelijk zal worden. En dat is het moment wanneer de gemeenten van de aarde worden opgenomen. En dan worden we in de sfeer van God gewacht de zaligheid.

En dat is de weg van de evangelie. Het gaat door de dood heen altijd naar de overwinning. Het gaat door leiden naar dat hemelse feest dat gaat komen.

En de Heerde God geven dat wij straks niet alleen op een zondag, maar alle dagen van de week, maar ik weet niet hoe dat werkt in de hemel, dat we daar straks in de hemel zullen zijn.

En dat we alle dagen in de vreugde zullen zijn. Wanneer misschien in de avond, ik weet dat ook niet natuurlijk, de Heerde God langskomt om met ons te praten. Hoe was het joh vandaag?

Ben je blij geworden door alles wat je hier hebt mogen delen? Ben je nu blij met mij en ik ben dan blij met jou? Nou, bent u er straks blij bij wanneer dat moment daar is?

Dat we bij de Heerde zullen zijn voor altijd. Ik hoop u straks ook daar weer te zien. Amen.