Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Geliefde broers en zussen in de Heer. Het is altijd een feest om hiervoor te gaan met zoveel bekende en soms ook nieuwe gezichten voor mij dan.
! Ik hoop dat we echt contact kunnen maken met onze Heer en Heiland. Dat we van binnen mogen voelen dat we geliefd en geborgen zijn in zijn wezen.
Ik ga even wat genks doen want, dat bent u intussen wel van mij gewend. Ik ben in april vorig jaar een serie begonnen en die ga ik nu voortzetten.
U weet vast allemaal nog waar het toen over ging. De psalmen? Nee, de psalmen. Dat is een heel apart verhaal, dank je.
Ik ben ooit eens begonnen aan de bergreden. De eerste twee zalig sprekingen. Misschien dat er dan wat los komt. Ik zal even zeggen, de eerste twee zijn zalig de armen van geest, want hunner is het koninkrijk der hemelen.
En zalig die treuren, want ze zullen vertroost worden. Daar hebben we het toen over gehad en ik heb het toen ook helemaal ingeleid. Dat ga ik niet nog een keer doen, want dat is allemaal veel te light.
Maar als u het even opzoekt, Matthäus 5 vers 3. Dan pakken we het daar op. Wat ik net last was. Matthäus 5.
Eerste gedeelte. Ik wacht altijd even rustig totdat men het gevonden heeft. De een is wat sneller dan de ander.
Nou, we hebben de vorige keer behandeld de armen van geest.
Dat ziet u daar staan bij vers 3. U weet nog wel, dat waren geen simpele zielen, zoals ik in mijn onschuld dacht. Nee, dat waren geestelijke bedelaars.
Die wisten dat ze het alleen van Gods genade moesten hebben. En wij zagen toen dat we die nederige en afhankelijke houding ook moesten aannemen om hoop te hebben op toegang tot het koninkrijk van de hemelen.
Daarna bespraken we de volgende soort mensen die door Jezus zalig gesproken worden. En dat waren de treurenden. Beter vertaald de rouwenden.
En die kregen de belofte dat ze getroost zouden worden. Daar trokken we de lijn naar het Pinksterfeest. Toen de grote trooster is uitgestort.
Het eerste deel van drie delen is dit. Voor de liefhebbers en de meeschrijvers.
Hen die afhankelijk zijn van God. Dat is vers 3 tot en met 6. Hen die leven voor God.
Dat is vers 7 tot en met 9. En de vervolgden. Dat is vers 10 tot en met 12. Moet ik dat herhalen of lukt het wel?
Ik zie een paar mensen schrijven. Heel goed. Ik word er altijd wel blij van als mensen schrijven. Wie schrijft die blijft.
Ja toch? Wat ik hier doe is eigenlijk heel vluchtig. Dat merk je dan. Het gaat het ene oor in en als we niet uitkijken het andere oor uit.
Dus we moeten altijd een beetje een basis leggen. Denk ik dan. Nou de eerste categorie zijn we halverwege.
Hen die afhankelijk zijn van God. En we hebben er nog twee over. Dus de twee waar we vandaag over gaan hebben. Die zijn afhankelijk van God. De zachtmoedigen en de hongerigen en dorstigen.
Nou. Ik hou ervan om alles duidelijk achter elkaar te doen. Dus we doen nu vers 5. De zachtmoedigen. En dat is een heel bijzonder woord.
Zalig de zachtmoedigen want zij zullen de aarde beërven. Er zit dus ook een grote belofte bij. Dit haalt Jezus aan uit het oude testament.
Om precies te zijn. Psalm 37 vers 11a. De ootmoedigen beërven het land. Ootmoedig is ongeveer hetzelfde als zachtmoedig.
Maar niet helemaal. Ootmoed is een ouderwets woord voor nederigheid. En alle vierde soorten mensen uit dit eerste stuk zijn op de een of andere manier nederig.
Klein. Onopvallend. Zachtmoedig. En dus ook ootmoedig. Het Griekse woord dat hier staat is praus.
Wederom voor de liefhebber praus. Dat is, ja het heeft een heleboel betekenissen, maar bescheiden, teder. De positieve morele eigenschap van het omgaan met andere mensen op een vriendelijke manier.
Met nederigheid en dat je rekening houdt met het gevoel van de ander. Zonder kapsones. Zonder verwaandheid. Zonder zelfingenomenheid.
Vredelievend. Vredelievend. Vergevingsgezind. Zonder verwaand. Zonder verwaand. Geduldig. Leidend. Een werkelijk zachtmoedige laat zien dat hij in ootmoedigheid de ander uitnemender acht dan zichzelf.
Dat staat in Filipensen 2 vers 3. Het tegenovergestelde van zachtmoedig is bot. Arrogant. Agressief. Gewelddadig.
Wraakzuchtig. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Er zit best veel in één zo'n klein prauswoordje. Ik las in een commentaar.
De zachtmoedigen zijn diegenen die de andere wang toekeren en de tweede mijl lopen. Dat verwijst naar het 38ste tot en met het 42ste vers van ditzelfde hoofdstuk Matthäus 5.
Nou, nu we het toch voor ons hebben, laten we het gelijk ook even lezen. Daar zegt Jezus vers 38 van hetzelfde hoofdstuk. Gij hebt gehoord dat er gezegd is oog om oog en tand om tand.
Maar ik zeg u de boze niet te weerstaan. Doch wie u een slag geeft op de rechterwang, keer hem ook de andere toe. En wil iemand met uw rechten en uw hemd nemen, laat hem ook uw mantel.
En zal iemand u voor één mijl pressen, ga er twee met hem. Geef hem die van u vraagt en wijs hem niet af die van u lenen wil. Tot zover.
Nou, laten we dat eens rustig doornemen. Jezus begint met een uitspraak uit het Oude Testament. Oog om oog, tand om tand. Het komt al drie keer voor, onder andere in Exodus 21 vers 24.
Ja, wij als postmoderne mensen, met onze inzichten, vinden deze regel nogal barbaars en wraakzuchtig.
Toch was het een grote verbetering ten opzichte van andere oudere wetten, waarbij soms zelfs zevenmaal zoveel als bloedwraak werd geëist.
Dus zeg maar voor elke dode in mijn familie maak ik er zeven in jullie familie af. U voelt wel aan, dat is een gebed zonder einde.
Zo ontstaan bloederige oorlogen. Dus de regel oog om oog, tand om tand, was in die context zo gek nog niet. Maar toch gaat hij niet mee naar de regels van Jezus Koninkrijk.
Jezus wil helemaal geen wraak. Jezus wil niet dat wij ons wreken op onze vijanden.
Hij roept ons op de slechte andere mensen, de mensen die ons kwaad willen doen, niet te weerstaan. En dan echt pijnlijk letterlijk. Of beter gezegd, letterlijk pijnlijk.
Als je een klap krijgt, geen klap teruggeven, maar je andere wang terug toekeren. Als iemand je weer letterlijk het hemd van het lijf vraagt, geef hem dan ook je jas.
En het volgende voorbeeld is iets lastiger te begrijpen voor ons, maar als je bedenkt dat Romeinse soldaten in die tijd het recht hadden om gewone burgers te dwingen tot dwangarbeid.
En hen bijvoorbeeld iets zwaars, een mijl lang, eigenlijk staat er duizend stappen lang, te laten dragen, is dat wellicht al wat duidelijker.
Het bekendste voorbeeld hiervan is wel Simon van Sirene, die door de Romeinse soldaten gedwongen wordt om Jezus kruis te dragen. De Joden die haten dit.
Dit recht van hun onderdrukkers. De Joden vonden dat verschrikkelijk. En Jezus zegt hier nota bene dat als ze hiertoe gedwongen worden, ze dan nog een extra mijl moeten lopen.
En dan sluit Jezus dit gedeelte af met de mededeling dat ze iedereen maar geld moeten lenen als iemand daarom vraagt. Direct na deze preek is er een momentje, dan sta ik in de gang en dan zal ik de bedragen doorgeven.
Als je deze instructies van Jezus opvolgt, al is het alleen die laatste maar, dan raak je een hoop geld en eigenwaarde kwijt.
Vergeef me even mijn brute eerlijkheid. Ik probeer altijd heel duidelijk en direct te zijn. Dat brengen we niet op. We zijn hier, ik zeg opnieuw, als postmoderne mensen heel slecht in.
We beweren wel liefdevol, zachtmoedig en vergevend te zijn. Maar als het er echt op aankomt, als puntje bij paaltje komt, zijn we zo gehecht aan het opkomen voor onze rechten, dat we dit gewoon niet doen.
Als we het idee hebben dat onze rechten aangetast worden en vooral als dat financiële gevolgen heeft, gaat als eerste deze boodschap het raam uit.
En zijn we van liefdevolle en vergevingsgezinde christenen ineens keiharde gewiekste zakenmensen. We laten pas slot van rekening toch niet over ons heen lopen.
De zachtmoedigen, erfende aarde was toen en het is nu al helemaal niet waar. De agressieven, de harden, de botten, genadeloos zakelijke mensen die heersen op deze wereld.
Laten we wel zijn. De waarachtig, zachtmoedigen worden regelmatig, volkomen onder de voet gelogen. Je moet opkomen voor je rechten.
Dat pik je toch zeker niet. Kom op. Ik ken mijn rechten hoor. Wat? Plichten? Heb ik ook wel eens van gehoord.
Om over die klap op je ene wang en dan je andere wang toekeren nog maar te zwijgen. Ik ken niemand die dat doet. Ik ken niemand die dat werkelijk doet. Ik durf zelfs te zeggen dat hier in dit gebouw, ik ga nu heel ver, niemand zit die zo zachtmoedig is.
Misschien wordt de eerste klap nog wel geïncasseerd. Maar naar de tweede klap krijgt de vijand een enorme opzodemieter.
En dat is toch ook redelijk. Je mag je toch wel verdedigen als je aangevallen wordt. Het is toch hartstikke onrechtvaardig wat hier dan gebeurt.
Ja maar dat is het ook. En toch roept Jezus ons op in dit soort situaties. En beseft daarbij dat de mensen waar tegen Jezus dit zegt zware vervolgingen, martelingen en moorden te wachten staat.
Toch roept hij hen en ons op om als we in zijn rijk willen komen zachtmoedig te zijn. En dat betekent dus tegen de klippen op, tegen ons eigen gevoel in, heel veel slikken.
Echt de minste zijn. En, ja sorry hoor. Ik vind het vervelend om telkens slecht nieuws te brengen, maar dat redden we niet.
Echt niet. In Matthäus 11 vers 28 en 29 lezen we een paar overbekende woorden. Ze staan de kerk waar ik mag dienen op een spandoek boven de deur.
Komt tot mij allen die vermoeid en belast zijn en ik zal u rust geven. Neemt mijn juk op u en leert van mij.
Want ik ben zachtmoedig en nederig van hart. En gij zult rust vinden voor uw zielen. Want mijn juk is zacht en mijn last is licht.
Jezus doet het ons in de praktijk voor. Toen zijn eigen vrienden hem verraden en verlogenden.
Toen de joden en de Romeinen hem onder valse voorwenselen tot de kruisdood veroordelen. Onder ging hij dat alles gelaten.
Laten we eens even duidelijk zijn. In de ogen van de wereld was Jezus een loser. Een verliezer. Maar hij liet dat allemaal toe om voor jou en mij vrede met God te maken.
Om jou en mijn zonden en schuld te dragen. Als een schaap werd hij ter slachting geleid. En als een lam dat stom is voor zijn scheerders.
Die houding van volstrekte geweldloosheid en overgave. Dat is werkelijke zachtmoedigheid. Nou nog een keer dan.
Kom op. Je laat toch niet zomaar over je lopen. Nou soms als dat nodig is wel. Ja ik besef dat dit geen populaire boodschap is.
Maar daar ben ik ook niet voor aangenomen. Als het nodig is moet je soms over je laten lopen. Moet je de minste zijn. De echte gelovige weigert af te dalen naar het niveau van de aggressor.
De vijand. En zo kwaad met kwaad te vergelden. Er staat niet voor niks in het goede boek dat Gods kracht in zwakheid wordt volbracht.
Ik besef te wegen dat dit een erg nare boodschap is om te horen. Ik zeg nou zelf we willen niet zwak zijn.
Nee ik hou me hard vast als hier ooit christenvervolgingen komen. Zullen er dan nog echte christenen overblijven.
Denk daar van de week maar eens over na. Wat is jouw geloof je werkelijk waard? Wat mag het je kosten? Hoe zachtmoedig ben je werkelijk?
En dan echt even. Echt even diep afdalen in de krochten van jouw wezen.
Hoe zachtmoedig ben je werkelijk? Heb je dat overgenomen? Heb je dat gekregen van de Heer? Of broeit dat nog van binnen?
Voel je die strijd nog van binnen? Denk je nog? Ja maar. Dat kan ik me toch niet. Dat kan ik me toch niet. Ik kan me.
Ja. Ik kan toch niet zo over me heen laten lopen. Nou op. Gods kracht wordt in zwakheid volbracht.
Dit is een ongelofelijk diep en waardevol iets om in je leven te beseffen. En je leven wordt er niet leuker van. Maar wel beter. En zeg nou niet te snel.
Ja maar ik ben zagmoedig. Ik merk in de praktijk dat zagmoedigheid een buitengewoon schaars goed is geworden. Ik geef even een voorbeeldje.
Want u denkt nu misschien. Wow. Valt met mij wel mee. Oké. Iemand post iets op Facebook of X of hoe dat ook verder mogen heten tegenwoordig.
Waar jij het niet mee eens bent. Ben jij dan een van de velen die ongelofelijk nare en grove reacties plaatst? Ik schrik er enorm van hoe schijnbaar brave christenen op het internet racistische of tot het bot beledigende zaken zeggen.
En dat heel normaal vinden. Het is toch niet echt. Het is toch. Ja. Dat kan toch geen kwaad. Het is het internet.
Dat is niet de echte wereld. Nou. Echt wel. Je kan best gelijk hebben. Maar moet je ook altijd je gelijk halen. Dit is op het moment echt een crisis in het geloofsleven van veel mensen.
Denk aan de gemiddelde verjaardag. Typisch zo'n gelegenheid waarbij je eigenlijk alleen maar vreugde en rust zou moeten ervaren. Maar hoe vaak gebeurt het niet dat iemand zijn gelijk wil halen.
Ik zie wat mensen lachen. Die herkennen dat waarschijnlijk. Hoe vaak gebeurt dat niet? Ja. In dat soort. Zachtmoedigheid is het devies.
En daar past het niet bij. Dus als je daartoe de neiging vertoont. Doe dat niet. Hijsdek. Niet meer doen. Ja? Ken je die nog?
Hashtag niet meer doen. Alles aan elkaar geschreven. Helemaal goed. Roddel en laster. Nog zoiets. Ja.
Ja. Dat is hier in deze gemeente toch niet. Dat gebeurt toch nooit. Hier in deze gemeente. Nu zijn er meer mensen een beetje meewarig aan het lachen.
Nou laat ik hier niet over oordelen want ik ben er te lang weg. Maar de gemeente die ik nu dien, kom ik regelmatig tegen dat er mensen beschadigd zijn door wat er over, door anderen over hen is gezegd.
Dus het gebeurt gewoon en het gebeurt in elke kerk, dus dat zal hier ook zo zijn. Veel problemen zijn niet zozeer echt, maar worden een probleem door hoe sommigen erover praten.
Een christen hoort niet de naam van een ander door het slijk te halen, hoeveel die ander het in jouw ogen ook verdient.
We moeten zachtmoedig zijn. Genoeg voorbeelden? Nou, ik doe er nog wel eentje bij. Een christen rijdt niet te hard of door rood.
Een christen heeft geen agressieve rijstijl. Toch? Sommigen beginnen aan een christen zijn te twijfelen.
Dat is niet de bedoeling. Zachtmoedig dienen we te zijn. Ik heb het eerder wel eens gezegd, als je een ichtesvisje achter op je auto plakt, dan moet je ook rijden zoals het een christen betaamt.
Kijk, nu wordt het echt, hè? Kijk, tot nu toe was het een verhaal over wat Jezus ooit is, vooral een preek die Jezus ooit is hield.
Maar als je het op deze manier echt heel letterlijk toepast, dan wordt het een beetje angstig. Kijk, nou, nog één dan. In het zakenleven.
In het zakenleven. Als je werkelijk zagmoedig bent, dan ga je niet overlijken, zoals dat vaak gebeurt. Dan hou je rekening met de ander, ook als dat je letterlijk geld kost.
Je moet je telkens afvragen, zoals we vroeger op de polsbandjes hadden staan, W-W-J-D. Dat is niet, wat wil je drinken? Nee, dat is, what would Jesus do?
Wat zou Jezus doen in deze situatie? En besef daardegen, ik zeg dit net zo hard tegen mezelf, ik val hier regelmatig in. Ik ben er niet trots op, maar dat gebeurt.
We zijn met z'n allen nog echt werk in uitvoering. Dat is nodig. Dat is belangrijk. Het is niet goed om maar daarin te blijven berusten.
Om hier naar de gemeente te komen, te denken van, ik zit het wel even uit en ik ga daarna de deur weer uit. En niet veranderd te zijn. Dat is niet de bedoeling. Dat is niet de bedoeling.
Het is niet de bedoeling dat je hier komt om maar lekker bevestigd te worden in je eigen gelijk. Het is de bedoeling dat het schuurt.
Ja? Want om een vloer mooi te krijgen, André? Moet je schuren. En niet te zuinig ook. Wil het mooi, glad en geweldig worden.
Het moet schuren. Echt waar. Ja, sorry hoor. Sorry. Ik heb ook liever goed nieuws en leuk nieuws om te brengen. Maar alles wat er in jouw wezen overgebleven is van die driftige kerel van vroeger.
Of dat driftige mens van vroeger. Dat zweren we af. Dat leggen we aan de kant. Afgesproken? Hij is fijn.
Waarom wat weinig mensen? Maar oké, iedereen is meegenomen. Ik sluit dit gedeelte af met een tekst uit Jacobus. Jacobus 3 vers 13.
Is trouwens ook een prachtige tekst om een keer als lijf tekst te hebben op het scherm. Wie is wijs en verstandig onder u?
Hij tonen uit zijn goede wandel zijn werken met wijze zachtmoedigheid. Dat is twee keer wijs. Wijs en wijze.
Dat is ook een mooie moment over na te denken. Als je zachtmoedig bent, dan ben je wijzer dan iemand die dat niet is. Nou, hoog tijd voor de vierde categorie in dit stuk.
Vers 6. Zalig die hongeren en dorsten naar de gerechtigheid, want ze zullen verzadigd worden. Er is, heb ik de vorige keer verteld, ook een andere reden van Jezus die ook vermeld wordt en die heel veel overeenkomsten vertoont met de bergreden.
Dat noemen ze de veldreden en dat is in Lukas. En in Lukas is deze zaligspreking heel letterlijk fysiek. Zalig gij die nu hongert, want gij zult verzadigd worden.
Ik heb het hier al eerder verteld, maar dat zal een hele tijd geleden zijn. Lukas heeft het vooral te doen met de armen. Ja, Lukas heeft een warm hart voor de armen.
Dus in dit geval, ja dat zijn gewoon de armen. Niet de armen van geest, maar gewoon letterlijk mensen die het niet breed hebben. Dus in Lukas 6 hebben we het over rammelende magen en echte fysieke honger.
En er staat ook weer een negatieve uitspraak tegenover. Lukas 6 vers 25a. Wee u die nu overvloed hebt, want gij zult hongeren.
Denk hierbij aan de rijke man en de arme Lazarus. Dat kent u toch hopelijk wel. De zonde van de rijke man, dat was niet zozeer dat hij rijk was.
Dat is op zich geen probleem. Het is ook niet dat hij verzadigd was. Maar het was dat hij niet omkeek naar Lazarus, die arm was en honger had. Het tweede deel van de uitspraak verwijst naar de overvloedige maaltijd met vettige spijzen, merg en oude wijnen bij de bruiloft van het lam.
Die zo vaak al door God beloofd is in Jezaja onder andere. En waar Lukas verderop in zijn evangelie vaak naar zal verwijzen. Nou, laten we ons hier en nu heel praktisch, heel direct en letterlijk inzetten voor de armen en hongerenden.
Ik geef u een paar tips. Geef eens wat aan de voedselbank. Help eens mee met de actie schoenendoos. Nou, dat leeft hier wel hè.
Geef eens wat voor de hulp in Roemenië. Of voor het werk dat in China gedaan wordt. Volgens mij lukt dat wel.
Volgens mij gaat dat wel goed. Hier. Ja? Als dat niet zo is, bekeert u. Maar volgens mij gaat dat wel goed. Ondersteunen we broeders en zusters, elders en hier die het moeilijk hebben.
Maar ja, het is eigenlijk schandalig dat er in 2025 nog zoveel echte, vaak verborgen, armoede en honger bestaat in dit land.
En ik zeg dat, ik heb dat voor de eerste keer gezegd in Roosendaal. Roosendaal.
De kerk daar, die staat in een wijk waarvan ik weet dat er veel verborgen armoede is. Daar zijn kinderen die met honger naar school gaan omdat er geen ontbijt is thuis.
Gewoon even zo letterlijk en zo direct. Ik denk, maar dat weet ik niet zeker, dus ik zal het voorzichtig zeggen.
Ik heb hier een hele tijd gewoond. Ik denk dat er ook kinderen hier zijn die dat lot treft. Niet in dit gebouw, hoop ik van harte.
Maar aan de andere kant van de treinrails, laat ik het zo maar even zeggen. Daar gebeuren dit soort dingen ook. Ik zou zeggen, laten we daar wat aan doen.
Een echte christen heeft een groot hart voor armen en hen die honger lijden. Tweede toepassing hierbij.
Bent u hier vanmorgen gekomen met honger en dorst naar het evangelie? Want er staat in Matthäus 5 vers 6 nog wat meer bij.
Er staat zalig die hongeren en dorsten naar de gerechtigheid. Alke had het er net ook al even over volgens mij. Harm.
Ja. Is deze niet in tegenspraak met de vorige dan? Hoe bedoel je dat? Nou, hier is gerechtigheid, rechtvaardigheid belangrijk.
En ons werd juist geen rechtvaardigheid bewezen. En dat moesten we maar gelaten ondergaan. Hoe zit het nou? Ja, maar...
Wacht eens even. Het gaat hier niet om jouw rechten. Of te rechtvaardig met jou omgesprongen wordt. Ik snap wel dat wij dat als eerste denken bij zo'n tekst.
Maar nee, het gaat om de gerechtigheid van God. De normen en waarden van God. Zijn wil, zijn wet, zijn plan. Je hongert en dorst hier niet naar gerechtigheid voor jezelf.
Het gaat om God en zijn doel met jouw leven. Nou, hoe ik dat zo zeker weet en zo stellig zeg. De gerechtigheid, dat specifieke Griekse woord, is een belangrijk thema in het evangelie naar Matthäus.
Jezus spreekt er vaak over. En als hij dit woord gebruikt, doet hij altijd op de wil het plan van zijn hemelse vader. Dat begint al bij zijn doop. Dan, dat weet u nog wel, dan sputtert Johannes de doper een beetje tegen.
Zo van, ik zou eigenlijk door u gedoopt moeten worden. En Jezus antwoordt dan, even in mijn eigen woorden weer. Doe nou maar, want aldus betaamt het ons alle gerechtigheid te vervullen.
Alles in Jezus leven, dus ook zijn doop, beantwoorden aan de wil van God. Trouwens, zijn er hier nog steeds mensen die niet bijbels gedoopt zijn?
Jezus zegt het hier zelf. Het betaamt ons alle gerechtigheid te vervullen.
Wij moeten voldoen aan de wil van God. Hoe kun je dat beter laten zien, dan door je toch te laten dopen? Nou, neem het maar even mee.
Bespreek het met een oudste. Dat is altijd goed. Als dat jou betreft. In onze tekst, vers 6 van hoofdstuk 5, spreekt Jezus dus van hongeren en dorsten naar de gerechtigheid.
Maar ook in vers 10 gaat het over gerechtigheid. Vervolgden om de gerechtigheid wil om precies te zijn. Ze werden niet vervolgd met hun eigen gevoel van rechtvaardigheid.
Nee, ze werden vervolgd omdat ze wilden leven naar Gods heilige wil. En in het verdere van de bergreden is het weerraak in vers 20.
Indien uw gerechtigheid niet overvloedig is, meer dan die der schriftgeleerden en fariseeën zult gij het koninkrijk ter hemelen voorzeker niet binnen gaan.
Nou, kou daar maar eens even op. Als er één groep streefde naar gerechtigheid voor God, dan zijn het de fariseeën en de schriftgeleerden wel.
De discipelen, en dus ook wij, we zijn discipelen van de Heer Jezus toch, moeten het nog beter doen.
Ben je daar in je dagelijks leven wel mee bezig? Overvloedig in je gerechtigheid. Houd je je bezig met de wil van God? Ja, ik ben streng vanmorgen.
Ik kan er ook niks aan doen. Kijk eens eerlijk naar je leven. Wat staat er centraal? Gods wil of jouw eigen wil? Ik denk als we heel eerlijk naar binnen kijken, en hier niet allemaal heel vroom gaan lopen doen, natuurlijk willen we zeggen dat Gods wil centraal staat in ons leven, maar in de praktijk des levens, hoeveel beslissingen, hoeveel besluiten, hoeveel momenten zijn er niet dat je denkt, ja, maar ik wil eigenlijk heel graag dat het nu zo gaat.
En er niet bij stil staat dat God misschien wil dat het zo gaat. Als dat zo is, bekeer je. Als christen hoort Gods heilige wil beslissen te zijn in jouw leven.
Alles hoort in het teken te staan van God en zijn plan met jouw leven. Is jou al duidelijk wat Gods wil met jouw leven is?
Wat wil God dat ik doe in dit leven? Breng het in gebed en luister ook echt naar het antwoord. Ik ga u even iets heel persoonlijks vertellen.
Ik ben de laatste tijd nogal bezig met mijn roeping. Ja, er zijn bepaalde dingen bij mij geconstateerd, waardoor ik bepaalde onderdelen van het voorgangerschap, ja, daar ben ik eigenlijk helemaal niet geschikt voor.
Dus ik moet nu op zoek naar, ja, hoe is mijn roeping nou? Waarvoor ben ik hier op aarde gezet om te doen? Om hele strenge preken te houden in baan?
Of, ja, zijn er misschien ook andere dingen die ik moet doen? Dan ga je nadenken over je roeping. Over waarom ben ik hier op aarde?
Dat zijn hele diepe en lastige en moeilijke vragen. En ik heb ontdekt dat mijn probleem in deze is, niet het bij de heren brengen.
Want in al die besluiten, die heb ik duidelijk eerst bij de heren gebracht. Dat moet je ook altijd doen, altijd eerst naar de heren toe gaan. Het probleem zit hem daarna.
Want daarna is er geen rust, ruimte, stilte en duidelijkheid om te luisteren naar Gods antwoord.
En dat dan ook te accepteren, ook als dat recht ingaat tegen wat je zelf van plan bent, of ik zelf van plan ben op zo'n moment. Ik vond dat heel confronterend om te merken.
Ik vond dat heel moeilijk. Want je merkt toch dat God... Ja, God dringt zich niet op daarin.
Dus je moet echt goed luisteren. Je moet echt rustig luisteren. En ik loop nu keihard tegen bepaalde zaken op, waarin ik blijkbaar niet goed genoeg of lang genoeg geluisterd heb.
Dus ik raad het jullie allemaal aan. Er is helemaal geen vervelend iets om te doen. Als je de Heer ergens voor voorbidt, neem dan minstens zoveel tijd ook om te luisteren en stil te bidden.
Dus gewoon helemaal niks zeggen. Ik weet dat mensen er heel zenuwachtig van worden. Maar gewoon helemaal niks zeggen. En echt oprecht luisteren naar God.
Het is ook goed om dan in de Bijbel te kijken. Het is ook goed om dan daar rustig over na te denken. Ook met mede-christenen over te praten.
Maar het allereerst, het belangrijkste is dan, nadat je hebt gebeden, luisteren naar Gods antwoord. Dat zal altijd zegenrijk zijn.
Altijd. Al merk je er op het moment zelf niks aan. Uiteindelijk werkt dat zegen uit in je leven. Pak die tijd. Laatst had ik het over stille tijd.
Dan zagen een heleboel mensen in Rozenamme me wazen gaan om te kijken. Stille tijd. Stille tijd. Ja, er is geen stille tijd meer. In dit leven. Toch.
Er staat altijd wel een apparaat te bleren ergens. Er is werkelijke rust. Diepe rust in je ziel. Het is bijna niet niet te vinden. Dus, ja, laten we het...
Neem dat alsjeblieft mee. Je mag van mij betreft al dingen vergeten. Maar neem dat alsjeblieft mee. Als je voor een besluit staat in je leven. Eerst bidden.
En dan luisteren. Luisteren. 6 vers 1. Zie toe dat gij uw gerechtigheid niet doet voor de mensen.
Om door hen opgemerkt te worden. Ja, dat is ook nog een risico. Daar zijn we leuk bezig. Maar ja, dan is het voor de mensen.
Dan is het om goed of aardig gevonden te worden. We moeten niet voor onze eigen eer. En ons aanzien in de gemeenschap bezig zijn. Maar voor de Vader in de hemel.
En in vers 33 staat dan. Maar zoek eerst het koninkrijk. En zijn gerechtigheid. En dit alles zal u bovendien geschonken worden. Dus voor de duidelijkheid.
De mensen die hongeren en dorsten naar de gerechtigheid. Verlangen er met heel hun hart naar. Dat God zijn koninkrijk zal gaan stichten. Wilt u dat ook?
Verlangt u daar ook naar? Is dat ook een diepe schreeuw in uw hart? Wanneer komt die gerechtigheid van God? Wanneer is het...
Wanneer gaat God zijn koninkrijk stichten? Dit is toch een Maranatha gemeente jongens? Kom op! Dat is toch een diep verlangen in jullie hart. Dat God... Dat Jezus hier op aarde komt.
Om... Ja, zijn koninkrijk te stichten. Ook letterlijk. We willen toch allemaal goede burgers van het koninkrijk in de hemelen zijn? Wil je boven alles dat God tot zijn recht komt in jouw leven?
Of hecht je meer aan je leven hier en nu? Honger en dorst je naar de wil van God? Dan zul je volkomen verzadigd worden.
Hier en nu? Moi, deels wel. Maar pas als Jezus teruggekomen is en hij zijn rijk hier op aarde heeft gesticht... zal je zucht naar gerechtigheid totaal verzadigd worden.
Mag ik kort nog met jullie bidden. Heer, wat u hier zegt is voor ons zo moeilijk.
Kom ons te hulp. Leid ons op uw wegen. Help ons om onszelf te verlogenen en uw heilige wil centraal te stellen.
Help ons om bij elk besluit, bij elke keuze te bedenken... wat zou Jezus doen. Help ons om werkelijk te hongeren en dorsten naar de gerechtigheid.
En heren, kom alsjeblieft spoedig terug. Maranatha. Halleluja. Amen.