Psalm 27

Spreker

J. Oosterhagen

Date
July 20, 2025
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen broeders en zusters. Fijn dat ik bij jullie in jullie midden mag zijn, want het is voor mij de eerste keer dat ik hier ben.

! En dan kom ik al een aantal jaren in de reddingszak, alleen niet hier in Bunschoten, maar in Baren. Samen met mijn vrouw en mijn gezin komen daar nu al een paar jaar.

En sinds een jaar ben ik daar nu ook oudste. En dat is nog niet eens alles, want vanaf januari ben ik ook nog eens samen met mijn vrouw beheerder van het gebouw in Baren.

Dus hebben wij de mooie taak van Richard over mogen nemen, die nu bij jullie in jullie midden is. En zijn we nu beheerder van het gebouw en zorgen wij ervoor dat het in ieder geval bewoond is en dat op zondag de deur open gaat.

Dus voordat ik hier naartoe kwam heb ik de deur geopend, zodat daar de broeders en zusters samen konden komen. En ben ik hier naartoe gegaan. Maar ook daar wordt nu gelukkig een samenkomst gehouden.

Nou, in het dagelijks leven werk ik bij het zoeklicht. Misschien is dat wel bekend bij jullie. Wij geven onder andere een magazine uit om christenen te wijzen op de tekenen van deze tijd.

Dat de komst van de Heer Jezus aanstaande is. En we proberen door ons magazine en alle andere uitingen, ook online als je op YouTube kijkt, Zoeklicht TV, dan proberen we de christenen ook op te roepen om staande te blijven.

Want we kunnen alleen maar wel kijken naar het nieuws. Maar we moeten ook versterkt worden in ons geloof om in deze tijd staande te blijven. Maar goed, jullie zijn vandaag niet gekomen om te horen wie ik ben.

We zijn samengekomen om de Heer Jezus te ontmoeten. Het gaat om Hem. Dat zei Kees ook. En we zullen Gods woord met elkaar openen. En ik wil deze morgen een psalm met jullie gaan lezen.

Psalm 27. Het ging net over dat schaapje. Psalm 23. De Heer is mijn Herre. Maar wij bladeren wat verder. Psalm 27.

En we gaan dat met elkaar lezen. En overdenken. En er staat boven sterk in de Heer. Een psalm van David. De Heer is mijn licht en mijn huil.

Voor wie zou ik vrezen? De Heer is mijn levenskracht. Voor wie zou ik angst hebben? Toen kwaaddoeners om mij afkwamen om mijn leven te verslinden, mijn tegenstanders en mijn vijanden, struikelden zij zelf en vielen.

Al belegerde mij een leger, mijn hart zou niet vrezen. Al brak er een oorlog tegen me uit, toch vertrouw ik hierop. Eén ding heb ik van de Heer verlangd.

Dat zal ik zoeken. Dat ik wonen mag in het huis van de Heer. Al de dagen van mijn leven om de liefelijkheid van de Heer te aanschouwen en te onderzoeken in zijn tempel.

Zegd. Zoek mijn aangezicht. Ik zoek uw aangezicht, heren. Verberg uw aangezicht niet voor mij. Wijs uw dienaar niet af in toorn. U bent mijn hulp geweest.

Laat mij niet in de steek en verlaat mij niet, o God, van mijn heil. Want mijn ouders, mijn vader en mijn moeder hebben mij verlaten, maar de Heer zal mij aannemen. Heren, leer mij u weg.

Leid mij op een geëffend pad omwille van mijn belagers. Geef mij niet over aan de begeerte van mijn tegenstanders. Want valse getuigen zijn tegen mij opgestaan en mensen die briezen van geweld.

Als ik toch niet had geloofd dat ik de goedheid van de heren zou zien in het land van de levende. Ik was vergaan. Wacht op de heren.

Wees sterk. En hij zal uw hart sterk maken. Ja, wacht op de heren. Ik weet het nog heel goed.

Ik was vijftien jaar toen ik met onze jongerenorganisatie van onze vorige kerk naar een evangelisatiedienst ging. En terwijl ik daar was in die dienst, sprak de heren tot mij.

En ik werd zo geraakt door de woorden die die avond verteld werden, dat ik mijn leven heb overgegeven aan de heren. En ik was vijftien jaar en ik was zo blij dat ik een kind van God was.

En weet je wat er toen gebeurde na afloop van de dienst? Er kwam een broeder naar me toe en die zei, Joël, gefeliciteerd, wat fijn dat je een keuze hebt gemaakt voor de heren.

Maar weet je wat hij daarna gelijk zei? Hij zei, welkom in de strijd. Nou, dacht ik.

Lekker bemoedigend. Ik ben net tot geloof gekomen. Ik ben ontzettend blij. Ik denk, wat kan mij nu nog gebeuren? Ik ben een kind van God. En jij zegt, welkom in de strijd. Maar ik kwam er al heel snel achter dat dat realiteit is.

Dat het leven van een christen niet over rozen gaat. En dat er ook in mijn leven moeilijkheden kwamen en beproevingen. En als je vandaag op YouTube kijkt en je ziet allerlei welvaartsevangelisten verkondigen dat jij een leven kunt hebben van voorspoed en geluk.

Nou, dat druist echt in tegen Gods woord. Want wij leven in een gebroken schepping. En we hebben allemaal vroeg of laat te maken met beproevingen. Met moeite.

Met verdriet. Met pijn. En misschien herken je dat ook in je eigen leven. Dat je misschien op dit moment door een lastige periode heen gaat.

Of misschien ben je daar net uitgekomen. De Bijbel zegt, het moet ons niet bevreemden als wij dus beproevingen ons tegemoet komen.

Als wij door beproevingen heen gaan. Dat staat onder andere in 2 Petrus. En daar kan ik meer teksten op noemen. Maar het feit is dat wij te maken hebben met moeilijkheden. En moeilijke omstandigheden. En dat is ook wat we hier bij David zien.

David zit in een ontzettend lastige situatie. En hij wil ons deze morgen iets leren. Hoe we met beproevingen om moeten gaan.

We weten niet precies wat de context is van deze psalm. We weten niet in welke situatie David nou precies zat. Het zou misschien kunnen zijn dat hij op de vlucht was voor koning Sal en zijn mannen.

Als je de tekst ook leest dan zie je ook, er komen kwaaddoeners op hem af. Er komen vijanden, tegenstanders heeft hij het over. Hij heeft het over valse getuigen. Mensen die briezen van geweld.

Het geeft wel aan dat hij in een ontzettend lastige situatie zit. Wat zelfs levensbedreigend is. Maar wat doet David? Gaat hij bij de pakken neerzitten?

Nee. Waar begint psalm 27 mee? Het begint met een krachtige geloofsgetuigenis. David die houdt zichzelf voor wie de Heer is.

En vanuit dit gedeelte gaan we vier levenslessen onder de loep nemen. David wil ons vier dingen leren om beproevingen te doorstaan.

En het eerste zien we in vers 1 tot en met 3. En dat heb ik genoemd vertrouw op de Heere. Eerst wat David ons wil meegeven. Vertrouw op de Heere.

En het tweede vinden we in vers 4 tot en met 6. Verlang naar de Heere. En dan het derde.

Vers 7 tot en met 13. Zoek de Heere. En als laatste vers 14. Wacht op de Heere. Daar gaan we deze morgen over nadenken.

Het begint allereerst met vertrouw op de Heere. Vers 1. David, wat ik net al zei, die zit niet bij de pakken neer. En je merkt dus dat hij in een ontzettend lastige situatie zit.

Wat misschien zelfs levensbedreigend is. Maar wat doet hij? Hij richt zich niet op de omstandigheden. Maar hij kijkt naar de Heere.

En hij stelt zijn vertrouwen op hem. Hij kijkt eigenlijk door het geloof naar de Heere. En bekijkt zijn omstandigheden vanuit hemels perspectief. En wat zegt hij dan?

De Heere is mijn licht, mijn heil, mijn levenskracht. Voor wie zou ik vrezen? Voor wie zou ik angst hebben? Als dit mijn zekerheid is. Als ik hierop vertrouw dat hij mijn licht, mijn heil en mijn levenskracht is.

Maar wat betekent dat dan? Ook voor ons. Wij als nieuwtestementische gelovigen weten dat als we het hebben over licht, dat Heere Jezus ons licht is.

We moeten allereerst bedenken, wij zijn vanuit de duisternis, zijn wij overgezet in het licht. Wij zijn kinderen van God geworden. En de Heere Jezus zegt dan over zichzelf, ik ben het licht der wereld.

Wie mij volgt zal beslist niet in het duisternis wandelen, maar zal het licht van het leven hebben. Hij is ons licht. En we moeten niet ons denken gaan beheersen door onze omstandigheden, maar ons denken en onze nood, dat moet plaatsmaken voor de Heere Jezus.

En we moeten ons de waarheid voorhouden dat Hij ons licht is en dat we kinderen van Hem zijn. En het tweede, dat zien we ook in het woordje heil.

De Heere is mijn heil, Hij is mijn redding, Hij is mijn verlossing. En dat betekent dat de overwinning zeker is. Door het offer van de Heere Jezus aan het kruis, heeft Hij de straf betaald die wij, die ik verdiend had.

En we mogen weten wat er ook in mijn leven gebeurt. Mijn redding, mijn behoud is zeker, staat vast. Ik ben een kind van God en ik blijf een kind van God.

Daar kan niks aan veranderen. En ook al zit je in een ontzettend moeilijke situatie en is het levensbedreigend, deze waarheid blijft overeind.

En daar mag je op vertrouwen dat je een kind van God bent. En het derde wat Hij zegt, de Heere is mijn levenskracht. En letterlijk staat hier in het Hebraaus dat de Heere de vesting van mijn leven is.

Ik weet niet of u wel eens in Naardenvesting bijvoorbeeld bent geweest, maar in een vestingstad, daar kun je de vijand aanzien komen. En weet je dat je in zo'n vesting veilig bent.

En zo mogen wij ook weten dat wij, we hebben er net van gezongen in Colossense 3 vers 3, mijn leven is in Christus geborgen in God.

God is onze levensvesting. Bij Hem ben ik veilig. Voor wie zou ik angst hebben? Hij beschermt mij. En dat is een waarheid die David zich voorhoudt.

Maar wat doet David nog meer? Als we kijken naar vers 2. Hij blikt terug op het verleden. Want hij heeft het over toen. Toen kwaad toen ze op mij afkwamen.

Zij struikelden. Hij kijkt terug naar het verleden en hij houdt zich voor. Ook toen. Toen in het verleden. Toen was de Heer mijn licht, mijn heil en mijn levenskracht.

Ga eens na in jouw eigen leven. In uw eigen leven. Zijn er momenten geweest in het verleden dat je hiervan kan getuigen dat God aanwezig was, ondanks die moeilijke situatie?

Kijk, we weten niet precies waar David hierop doelt, maar ik kan me voorstellen dat dit misschien wel die ontmoeting is met die enorme reus Goliath. Want dat kleine jongetje David staat dan tegenover die enorme reus.

En wat zegt dan die Filistijn? Hij zegt, hij lokt hem als het ware uit. Kom dan naar me toe. Dan zou ik jouw vlees aan de vogels in de lucht geven en aan de dieren op het veld.

Met andere woorden, zoals we dat in vers 2 lezen, om jouw leven te kunnen verslinden. Nou, dat is nogal wat. Maar ook toen, op dat moment, wist David, de Heer is mij nabij.

Ondanks die levensbedreigende situatie wist ik, God staat aan mijn zijde. En hij is mijn licht, mijn heil, mijn levenskracht. Dus ook in het verleden.

Maar goed, we kunnen die waarheid ons nu voorhouden. We kunnen kijken naar het verleden. Maar wat gaat er straks gebeuren?

Wat gaat er morgen gebeuren, volgende week? We weten het niet. Misschien moet je wel naar het ziekenhuis. En krijg je misschien een ontzettend lastig bericht te horen. We weten niet wat de toekomst gaat brengen.

Maar, daar heeft David ook een oplossing voor. Kijk maar naar vers 3. Hij heeft het over de toekomst. Al belegerde mijn leger. Al brak er een oorlog tegen mij uit.

Hier zit dus een onzekerheid. Dus dat gaat over de toekomst. Al zou er wat met hem gebeuren. Mijn hart, zegt hij, zou niet vrezen. Want ik vertrouw hierop.

Dat hij mijn licht. Dat hij mijn heil. En dat hij mijn levenskracht is. Het tweede wat David ons wil leren. Dat vinden we vanaf vers 4.

Verlang naar de heren. Het geheim van David dat hij de heren vertrouwde. Zoals we dat net zagen. Dat heeft alles te maken met zijn persoonlijke gehoorzaamheid aan de heren.

Met zijn intieme omgang die hij heeft met de heren. Want dan zien we in vers 4. Eén ding heb ik van de heren verlangt. Nu kun je denken.

Hoe zit dat in mijn leven? Ik heb misschien wel een heel waslijstje. Wat ik allemaal wens. Maar David. Die vindt dat allemaal overbodig. En hij zegt één ding.

Het is één ding wat ik verlang. En dat is mijn focus. Dat zal ik zoeken. En dat is dat ik wonen mag in het huis van de heren.

Het is dat ene ding dat hij wil om in die intimiteit, in die persoonlijke omgang met de heren te leven. Want het gaat om hem. Ook in die omstandigheden van zijn leven.

En dat betekent niet dat hij alleen maar op zondag als we naar de dienst. Dat we dan alleen maar in die intimiteit, in die persoonlijke omgang met God willen zijn. En bij hem willen schuilen.

Maar hij zegt. Al de dagen van mijn leven. Elke dag van mijn leven. Zoek ik zijn aangezicht. En verlang ik ernaar. Om hem te zoeken.

Want hij doet mij schuilen in zijn hut. Hij verbergt mij in het verborgene van zijn tent. En hij plaatst mij hoog op een rots. Kijk.

Waarom wil hij in die beschutting van de heren leven? Niet omdat die problemen dan weg zijn. En dat zul je misschien ook herkennen in jouw leven. De problemen gaan niet weg.

Maar wanneer we de heren zoeken. Mogen we daar rust. Mogen we daar vrede. En zegen ontvangen. En dat mag ons hart versterken.

En dan zien we dat er iets gebeurt. Hij plaatst mij dus hoog op een rots. En nu heft mijn hoofd zich omhoog. En dat betekent.

Hij kijkt niet meer op zijn omstandigheden. Want als je naar je omstandigheden kijkt. Dan kun je soms verdrinken. En zie je geen uitkomst meer. Maar hij wil zich richten op dat ene ding.

Hij wil de heren zoeken. Om hem de liefelijkheid te aanschouwen. En te onderzoeken. Hij wil aanschouwen hoe groot hij is. Wat hij gedaan heeft in zijn zoon. De Heer Jezus Christus.

Dat mogen we elke keer aanschouwen. En dat doet ook iets met ons. We willen dat ook onderzoeken. Dat betekent dat we ook onze relatie met de heren willen versterken. Zodat ons geloofsleven ook versterkt wordt.

En dan plaatst hij ons dus op een rots. En als je in het Nieuwe Testament leest over een rots. Dan gaat dat eigenlijk altijd over de Heer Jezus.

En in een van de bijbelstudies van oude broeder Braaksma. De oprichter van de reddingszark. Kwam ik het volgende tegen.

Over de rots. En hij zegt. Wie op hem. Dus de Heer Jezus zijn geloof bouwt. Dat zal niet beschaamd worden.

We weten dat hij het fundament is van elke christen. En iedere gelovige hoort zijn. Of haar huis te bouwen op de rots. Jezus Christus. Als we in ons leven daadwerkelijk bouwen op hem.

Dan kunnen we wel tegen een stootje. We zijn dan in staat om de stormen van het leven te doorstaan. Omdat hij ons vaste fundament is. Ieder mens. Zegt hij.

Krijgt te maken met verdriet. Angsten. Pijn. Eenzaamheid. Zorgen. Etcetera. Maar als we ons aan deze vaste rots vastklemmen.

Dan komen we met hem door de stormen heen. In alle moeite is hij dan aan bij. En soms misschien op een hele andere wijze dan wij zouden willen of hoopten. Maar zijn weg is de beste.

Het tweede. Het verlang naar de heren. Het derde. Wat David ons wil meegeven. Dat kunnen we lezen vanaf vers 7.

En dat heb ik genoemd. Zoek de heren. En als je nu naar vers 7 kijkt. Dan lijkt het alsof er een hele andere David nu aan het woord is.

Want je ziet hier nu een omschakeling in de psalm. Terwijl hij in vers 1 nog krachtig begint met een geloofsgetuigenis uit te spreken. Zien we hier. Dat hij.

Dat het erop aankomt. En dat hij eigenlijk iets vanuit zijn eigen hart. Die innerlijke strijd. Dat hij dat weergeeft. Hier komt het geloofsleven erop aan.

In de periode dat je moeite. Verdriet. Beproeving hebt. Want je ziet hier in vers 7. Hoor heren mijn stem als ik roep. Wees mij genadig en antwoord mij. Je ziet hier een smeekgebed van David.

En hij wil zich richten op de heren. Maar de omstandigheden die zijn aanwezig. Maar hij wil zich richten op de heren. En wat gebeurt er dan in vers 8? Mijn hart.

Zegt wat u zelf. Zegt tegen u wat u zelf zegt. Diep van binnen. Is het God stem. Die hem in herinnering brengt.

Zoek mijn aangezicht David. In deze tijden. Zoek mij. Verwacht het van mij. Vertrouw op mij. Maar is dat ook niet bij ons.

In ons leven. Wij zijn rijk. Omdat wij. Bij onze wedergeboorte. De heilige geest hebben ontvangen. En de heilige geest.

Die wakkert dat ook in ons leven aan. Als er momenten zijn dat we het niet meer zien zitten. Dan is het Gods geest. Die de woorden van God. Als het ware invluist. En zegt.

Zoek het aangezicht van de heren. In deze tijden. Zoek hem. Maar. Als ik naar mijn eigen leven kijk. Dan.

Heeft de neiging. Dan is de neiging van mijn hart. Dat ik niet altijd Gods aangezicht wil zoeken. En dat ik denk. Ik kan het toch allemaal wel zelf.

Of. Je kunt. En ik heb hier een aantal dingen opgezomd. Je kan denken van. Ja maar heren. Ik zit in deze. situatie. Bent u wel te vertrouwen?

Je gaat misschien aan God twijfelen. Bent u wel aanwezig? Hoort u mijn gebed wel? Of misschien. Bestaat God wel?

Of misschien ga je vertrouwen op andere mensen? Of je vertrouwt dus op je eigen inzicht? Je denkt van. Ik kan het zelf allemaal wel. Nou dat is het domste wat je kunt doen. Dat zegt spreuk ook.

Vertrouwen op je eigen inzicht niet. Maar ken hem in al je wegen. Dan zal hij je paden recht maken. Misschien geef je toe aan verleidingen. En dat betekent dat je daarmee zonden in je leven toelaat.

Je geeft toe aan angsten. Aan bezorgdheid. Waardoor je. Ja in paniek raakt. Je kunt moedeloos worden. Je kunt boos worden op God.

Of op andere mensen. Of misschien. Denk je van. Weet je. Die broeders en zusters. Hier in de reddingszak. Ik wil er gewoon even niks meer mee te maken hebben. En je raakt in een isolement.

En je komt de diensten niet meer. Je bezoekt de diensten niet meer. En je blijft thuis. Dat zijn allemaal dingen die kunnen spelen in ons hart. Als er moeite is.

Maar wat is hetgeen wat God van ons verlangt. En wat hij ons invluistert. Zoek mijn aangezicht.

Zoek mij. Verwacht het van mij. En hierin zie je. Hierin heb je een keuze. Laat je je leiden door.

De neiging van je hart. En zodat het wat ik net heb opgezond. Dat je daaraan toegeeft. Dat je daaraan overgeeft. Of maak je die keuze.

Met je hele hart. Dat je zegt. Ja mijn heren. Net zoals David. Ik zoek uw aangezicht heren. Het is moeilijk in mijn leven. Ik weet het. Ik zie het misschien soms ook niet zitten. Maar ik zoek uw aangezicht.

Ik wil het van u verwachten. Want ik weet. U heeft alles in uw hand. En u beschikt over mijn leven. Nou en dan komt alles goed.

Nee. De omstandigheden verdwijnen niet. Nee. Die blijven aanwezig. En weet je.

Dat zien we dus ook in Davids gebed. Want hij zegt in vers 8. Mijn hart zegt tegen u wat u zelf zegt. Zoek mijn aangezicht. En hij zegt. Ik zoek uw aangezicht heren.

En dan zie je een comma. Dus de zin gaat door. En terwijl hij dat zegt. Komen die aanvechtingen weer. Die wij ook in ons leven misschien wel herkennen. En hij zegt. Maar heren verberg uw aangezicht niet voor mij.

Wijs uw dienar niet af in toorn. En hier zie je. Die omstandigheden verdwijnen niet. En die aanvechtingen blijven. Maar hij moet zich steeds weer herpakken. En zich vestigen op de heren.

En dan zie je ook. Hij houdt weer die waarheid voor. U bent mijn hulp geweest. Hij denkt weer terug naar het verleden. En hij zegt. Ja maar heren.

Ook in het verleden was u aanwezig. En was u mijn licht. Mijn heil. Mijn levenskracht. Maar dan gaat het weer verder. Maar laat mij niet in de steek. Verlaat mij niet. O God van mijn heil.

Hier houdt u weer die waarheid voor. Maar heren. Wat er ook in mijn leven gebeurt. U bent mijn redding. Mijn redding staat vast. Ik ben een kind van u. En ik zal niet wankelen. Want u bent mijn anker.

Ik rust in u. En dan gaat het verder. Maar mijn ouders hebben mij verlaten. Maar de heren zal mij aannemen. Heren. Leer mij uw weg.

Leid mij op een geëffend pad. Omwille van mijn belagers. Geef mij niet aan de tegenstanders over. Valse getuigd zijn tegen mij opgestaan. Mensen die briezen van geweld. Er kunnen aanvechtingen zijn.

Ook in jouw leven. Maar elke keer moeten we de waarheid voorhouden. De heren is te vertrouwen. Het gaat om hem. Hij heeft alles in zijn hand. En heren.

Ik zoek uw aangezicht. En ik wil me elke keer weer focussen op u. En dan. Komen we uit in vers 13. En hier.

Zie je iets bijzonders gebeuren. En hij zegt. Als ik toch niet had geloofd. Dat ik de goedheid van de heren zou zien. In het land van de levenden.

Ik was vergaan. David. Komt hier. Met een hernieuwde geloofsbeleidenis.

En hij denkt zich in. Wat het zou zijn. Als hij God niet zou kennen. Denk je dat eens in. In een situatie. In jouw leven. Dat je God niet kent. Daar wil je toch niet aan denken.

Ik was vergaan. Zegt hij. Nou eigenlijk. In de grondtekst staan die woorden niet eens. Ik was vergaan. En als je de MBG hebt. Dan kun je die woorden niet vinden. En hij wilde eigenlijk gewoon ook niet eens aan denken.

Wat als God nou niet bestond. Ik wilde niet eens aan denken. En ik ben zo dankbaar. Dat hij aanwezig is. In mijn leven. Dat hij alles in zijn hand heeft.

En hier. komt hij op een punt. Van totale overgave. En misschien ook in jouw leven. Zijn er momenten geweest. Dat je soms niet meer zag zitten.

En dat er een moment geweest is. Ondanks die aanvechtingen. Dat je rustte in het feit. Ja mijn heren. De omstandigheden verdwijnen nu niet. Ik weet het is moeilijk.

Maar ik mag weten. U bent te vertrouwen. En ik wil mijn leven overgeven. Aan u. Uw genade.

Is mij genoeg. Dat zien we in het leven van Paulus. Dat zien we nu in het leven van David. En misschien ook in jouw leven. Dat is wat David. En wat de heren ons wil leren.

Een leven van totale overgave. Elke dag. Maar ook in tijden van beproeving. En dan komen we bij het vierde.

En dat is misschien wel het moeilijkste. In ons leven. Het vierde. Vinden we in vers 14. Wacht. Op. De heren.

De psalm eindigt. Met een aansporing. Voor ons allen. Misschien wel een krachtige aansporing. Want hij herhaalt het twee keer. Wacht op de heren. Ja wacht.

Op de heren. Nou wij moderne mensen. Kunnen niet wachten. Wij zijn daar heel slecht in. Als je bijvoorbeeld iets op internet bestelt. Dan wil je dat gisteren al in huis hebben. Zo slecht zijn wij in wachten.

Maar wachten is niet iets passiefs. Wachten is actief. En dat houdt in dat je juist in die periode. Dat je moet wachten. Dat je misschien Gods stem niet lijkt te verstaan.

Dat je denkt van. Maar heren waar bent u? Maar juist in die periode. Vraagt God. Dat we wachten. Door geloof. Ingebed.

En ook in een nederige onderworpenheid. Aan zijn wil. Wachten is eigenlijk dat we. Vasthoudend blijven hopen. En vertrouwen op hem. God zal ons hart dan ook sterk maken.

En zijn belofte. En we zullen ons geloofsleven ook steeds meer versterken. Als we op hem wachten. En die wachtperiode. Is dan misschien wel heel moeilijk.

Maar ik wil je meegeven. Maak gebruik. Van die wachtperiode. Want God wil jou. Daardoor heen iets ook leren. Hij wil jou zuiveren. Hij wil jou verfrissen.

Hij wil jou vernieuwen. En dat om jou. Iets te laten ontdekken. Om jou iets te leren. En dat is een geestelijke zaak.

En. Ik begon net. Dat ik als vijftienjarige. Tot geloof ben gekomen. Ik wandel nu al achttien jaar met de heren. Dus u kunt nagaan hoe oud ik nu ben. Maar. Ik heb ook beproevingen in mijn leven doorstaan.

Hoe jong ik misschien nog wel ben. In uw ogen. En. Volgende week. Is het vijf jaar geleden. Dat mijn vrouw en ik. Geconfronteerd werden.

Met. Het overlijden van ons eerste kindje. We. Wisten. Dat het in de buik al niet goed was.

En we. Wisten dat wanneer het kindje geboren zou worden. Dat het zou overlijden. Omdat het niet levensvatbaar zou zijn. Dus we wisten niet wat er ging gebeuren. Zou het overlijden in de buik.

Zou het bij de geboorte overlijden. Of zou het nog een paar uur leven. Een paar dagen. En dan overlijden. We wisten het niet. En ik zei toen we dat bericht hoorden. In het ziekenhuis. Gelijk tegen mijn vrouw.

God. Is. Goed. Ik was verdrietig. Zeker. Maar ik wist. En ik wilde me die waarheid voorhouden. God. Is goed.

En ik vertrouw op hem. Hij heeft het leven. Ook van ons kindje. En we wisten later dat het een meisje was. Van Joy. Zo hebben we haar genoemd. Vreugde. Ik wist. Hij heeft het leven van Joy.

In zijn hand. En hij geeft het leven. En hij neemt het leven. En we hebben weken. Maanden moeten wachten. En we wisten niet wat er ging gebeuren. En na 38 weken.

Toen mijn vrouw op punt stond om te bevallen. Overleed Joy in de buik. En. Ja. In plaats dat je. Een kindje vast kan houden.

Daarvan kan genieten. Moesten wij het weer teruggeven aan de heren. En hebben. Ja. Haar moeten begraven. Maar. Het heeft ons zo een vreugde gekost.

Juist. Het gaf ons zo een vreugde. Dat we haar dus ook de naam Joy gaven. Dat we wisten. Ja maar. God heeft alles in zijn hand. En.

Het is een vreugde. Dat we hem mogen kennen. En dat we kinderen van hem zijn. Dat gaf ons zo een diepe troost. Ja. We waren echt zeker verdrietig. En ik heb momenten gehad.

Dat ik het soms ook niet meer zag zitten. En toen is Psalm 27 voor mij gaan leven. En ik heb rondjes in onze woonplaats gemaakt. En ik heb Psalm 27 gememoriseerd. En ik liep daar.

En mensen dachten misschien. Die is gestoord. Maar ik hield mij Psalm 27 vers 4 voor. Eén ding heb ik van de heren verlangd. Dat zal ik zoeken. Dat ik wonen mag in het huis van de heren. Ik wilde me daar op richten.

Dat zal ik zoeken. Dat was mijn focus. En die aanvechtingen die we net zagen in Davids leven. Heb ik ook gehad. Totdat ik vers 13 mijn eigen kon maken.

En merkte. Als ik de goedheid van de heren niet had gezien in het land van de levende. Ik was vergaan. Ik wilde niet aan denken. Als ik God niet.

Dat ik God niet zou kennen. Ik ben zo dankbaar dat ik een kind van hem ben. Al zoveel jaar lang inmiddels. En juist die periode. Die wachtperiode. Heeft God gebruikt.

Om mijn vrouw en mij. Te vormen. Te kneden. Naar zijn beeld. En we zijn er sterke uitgekomen. En niet mijn huwelijksdag. Was de mooiste dag van mijn leven.

Maar ik denk dat deze periode. Misschien wel het mooiste van mijn leven is geweest. Ondanks de verdrietige periode. Omdat God kon werken. En ik ken niet jullie situatie.

Ik weet niet waar jij op dit moment doorheen gaat. Maar ik hoop dat Psalm 27 tot troost en bemoediging kan zijn.

En dat je mag weten van. Ja maar waar ben ik veilig? Ik ben veilig in de aanwezigheid van God. Dat is wat Davids verlangt. Dat hij dat zoekt. Maar ik hoop dat het ook ons verlangen mag zijn.

Dat we de heren mogen zoeken. En weet je. Deze waarheid moet ik me ook vandaag weer voorhouden. Want afgelopen week. Werd er bij mijn vader.

Blaaskanker geconstateerd. En wij als gezin. Ja schrokken daar natuurlijk van. En zo zie je. Moeilijkheden.

Beproevingen blijven in je leven aanwezig. En. We moeten elkaar juist. Bemoedigen. Dat. De heren.

Ook in die periode aanwezig is. En dat we ons. Dit eigen moeten maken. Dat de heren. Te vertrouwen is. Vertrouw. Op de heren.

Want hij is jouw licht. Jouw heil. Jouw levenskracht. Verlang naar de heren. Want. In zijn nabijheid. Is vreugde. Zoek de heren.

Ook als het moeilijk is. En wacht op de heren. Want hij. Komt. Op zijn tijd. Amen. Dus met mijn pm.