Hoop voor de komende generatie

Spreker

J. Brunt

Date
July 6, 2025
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Broeders en zusters, iedereen een goede morgen. We leven met elkaar in een bijzondere tijd.!

En dat wij ook een getuigenis kunnen nalaten waar de volgende generatie waad bij heeft, hun voordeel aan heeft. Maar dat brengt wel een bepaalde verantwoordelijkheid met zich mee.

We gaan een paar versen lezen uit een psalm, psalm 78, waarin dat ook wordt genoemd, de volgende generatie. Ik lees niet heel die psalm, want dan zijn we vanmiddag nog daarmee bezig.

Het heeft 72 versen. Ik beperk me slechts tot de eerste acht. En ik wil daar wat lijnen uit trekken voor ons leven vandaag. En ik heb de titel meegegeven, hoop voor de komende generatie.

Hoop voor de komende generatie. Psalm 78, ik lees vooruit de herziende statenvertaling. Vers 1. Een onderwijzing van Asaf. Mijn volk, neem mijn onderricht ter oren.

Nijg uw oor tot de woorden van mijn mond. Ik wil mijn mond met spreuken open doen. En van al oude verborgenheden doen overvloeien.

Die wij gehoord hebben en weten. En onze vaderen ons verteld hebben. Wij zullen ze niet verbergen voor hun kinderen. Maar aan de volgende generatie de loffelijke daden van de heren vertellen.

Zijn kracht en zijn wonderen. Die hij gedaan heeft. Want hij heeft een getuigenis ingesteld in Jacob. Een wet vastgesteld in Israël.

Die heeft hij onze vaderen geboden. Om ze hun kinderen bekend te maken. Opdat met als doel de volgende generatie ze zou kennen. De kinderen die geboren zullen worden.

En zij opstaan. En ze weer aan hun kinderen vertellen. Zodat zij hun hoop op God stellen. En Gods daden niet vergeten. Maar zijn geboden in acht nemen.

En niet worden als hun vaderen. Een opstandige. En een ongehoorzame generatie. Een generatie. Die zijn hart niet richtte op God.

En van wie de geest niet trouw was. Aan God. Nou tot zover deze. Versen uit Psalm 78. Hoop voor de komende generatie.

Daarover wordt gesproken in Psalm 78. Dat is een prachtige psalm. Je moet hem vanmiddag maar in zijn geheel doorlezen. De ene generatie die komt.

En de andere generatie die gaat. En het is goed om daar eens over na te denken voor jezelf. Wij maken allemaal deel uit van een bepaalde generatie. Er zijn mensen ons voorgegaan.

En er zullen ook mensen ons nog volgen. Nou ook. De reddingsark heeft een bepaalde traditie. Ik denk dat voor sommige bepaalde namen.

Bepaalde personen in je gedachten naar boven komen. Die voor je tot zegen zijn geweest. Die misschien wel de basis hebben gelegd voor deze gemeente. En die in hun generatie tot een zegen waren.

Dat weer hebben doorgegeven. En dat dat ook mede de reden is geweest. Waardoor wij vandaag hier met elkaar samen mogen komen. Wat verstaan we onder een generatie?

Dat is even goed om denk ik met elkaar vast te stellen. Nou ik zal het niet te technisch maken. Maar een generatie dat is een groep mensen. Van ongeveer dezelfde leeftijd die in haar jeugd.

Die vormingsjaren. Dezelfde invloed van de tijdgeest heeft ondergaan. Nou er zijn hier verschillende generaties bijeen.

En elke generatie heeft te maken met een bepaalde tijdgeest. Waardoor we beïnvloed zijn. En die generatie waartoe u jij behoort. Die kende ook dezelfde trendbreuken.

En dan bedoel ik. Ze hebben dezelfde oorlogen meegemaakt. Economische veranderingen meegemaakt. Revoluties. Dat is een beetje een groot woord in ons land natuurlijk.

Maar die hebben ze ook meegemaakt. Bepaalde uitvindingen hebben ze meegemaakt. Maar ik denk ook aan culturele denkpatronen. Die zijn ook per generatie heel verschillend. Want ze hebben bepaalde gedachten over gezag meegekregen.

Bepaalde gedachten. Waarden over seksualiteit. Over politiek. Over godsdienst. Dat is per generatie verschillend.

Hoe daarover gedacht werd. En daar word je door gevormd. Daar ben je door gevormd. Maar ik denk ook nog. Dat elke generatie bepaalde kansen heeft gekregen. Of beperkingen. En dan denk ik natuurlijk aan.

Welvaart. Aanscholing. Werkgelegenheid. Dat soort dingen. En al die ontwikkelingen. In de geschiedenis. In die bepaalde generatie.

Die hebben ons gevormd. Positief. Of negatief. En al die ontwikkelingen. Die hebben iets met ons gedaan.

Dat even als het gaat om generaties. Nu zie je dat generaties in de Bijbel vaak worden genoemd geslachten. Dat woord generaties komt hier wel voor.

Maar heel vaak spreekt de Bijbel in plaats van over generaties over geslachten. En ik moest. Ik zat dat vers vanmorgen nog te lezen. Dat hoef je niet op te zoeken hoor. Maar ik moest vanochtend nog denken in mijn stille tijd aan die tekst uit Exodus 1.

Daar staat in vers 6. Dus er is een hele generatie daar gekomen.

Die is opgegroeid. Die kende Jozef. Die leefde met Jozef. Die deelde in de zegeningen die Jozef doorgaf.

Dat is een hele generatie geweest. Maar die generatie was gestorven. En er was een generatie opgestaan die Jozef niet gekend had. Nou, ik hoef in bare niet uit te leggen dat Jozef een type van de Messias is.

Als je dat even doortrekt. De generatie die Jozef had gekend. Die de zegeningen van Jozef deelachtig was geworden. Maar er stond een generatie op die daar helemaal onbekend mee was.

En toen begon de ellende voor Israël. Waar of niet? Een nieuwe generatie. De ene generatie ging. De andere generatie kwam. Beiden hadden ze hun invloeden. Door de tijdgeest van destijds.

En alle dingen die ik zojuist genoemd had. Trendbreuken, culturele denkpatronen, kansen, beperkingen. Ze waren gevormd. Maar bovenal dit. De nieuwe generatie kende Jozef niet.

Had Jozef niet gekend. Nou, als ik het even door mag vertalen. Ik wil er niet teveel aan ophangen aan die tekst. Of uit Exodus 1 vers 6. Maar wat is het belangrijk dat de nieuwe generatie vandaag de Heer Jezus kent.

En dat we het niet alleen hebben over een man die ooit heeft geleefd. Op wie de jaartelling is gebaseerd. Maar dat het meer geschiedenis is dan doorleving, beleving van de dingen.

Dat er een generatie opstaat in waren en omstreken die Jezus niet kent. En dat bedoel ik kennen. Niet alleen vanuit de geschiedenisboeken. Maar kennen vanuit de persoonlijke omgang.

Dat is een groot gevaar. Want toen de generatie voor Israël opstond. Die Jozef niet gekend had. Toen begon voor hen de ellende. En zo is het vandaag nog.

Generaties. De Bijbel spreekt daarover. Dat de ene komt. De andere gaat. Geslachten. Ze volgen elkaar op. En als je meeschrijft.

Ik zie sommige van jullie schrijven. Kan je ook deze tekst opschrijven. Dat is Exodus 3 vers 15. De Heer die had zich aan Mozes bekend gemaakt. Als de ik ben. En wat moest hij zeggen tegen het volk.

Dit is voor eeuwig mijn naam. Dit is mijn naam ter gedachtenis. Van generatie op generatie. Exodus 3 vers 15.

Dus de Heer God is dezelfde. De ik ben. Welke generatie er ook leeft. Welke trendbreuken er ook plaatsvinden.

Welke culturele denkpatronen er ook leven. Wat dan ook de kansen of de beperkingen voor die generatie zijn. De Bijbel zegt God is de God van de generaties.

Voor eeuwig is dat zijn naam. Ik ben. Van generatie op generatie. Ik hoop dat je het een beetje mee kan maken. Als je de geschiedenis over ziet. Dan zijn er altijd veranderingen geweest.

In de cultuur. In de denkpatronen van mensen. Generaties zijn gekomen en zijn gegaan. Maar God is dezelfde gebleven. En dat is belangrijk om vanmorgen allereerst vast te houden.

En ik geloof dat de Heer zijn naam wil doorgeven. Wil bevestigen van generatie op generatie. En dat zie je heel mooi.

In 2 Timotheus 1 vers 5 bijvoorbeeld. In het leven van Timotheus. Als je dan denkt aan Lois. Aan Eunice. En aan Timotheus. Dan zie je dat de naam van de Heer.

Nieuw Testamentisch. Werd doorgegeven. Van de ene generatie. Op de andere generatie. Daar zie je het heel mooi doorvloeien. En ik geloof dat dat Gods verlangen is.

Dat dat op zijn hart is. Hoe de tijden ook veranderen. Hoe de culturen ook veranderen. Hij is. Een persoon. Een God. Die onveranderlijk is.

De grote vraag is. Wat geven wij door aan de volgende generatie. Met al die dingen die ik nu genoemd heb. We leven met elkaar.

Met onze kinderen. Met onze kleinkinderen. In heel bijzondere tijden. Profetische tijden. En als we nu even inzoomen op Psalm 78. Dit waren wat inleidende woorden.

Over generaties en cultuurveranderingen. Maar God die dezelfde blijft. Als we dan inzoomen op Psalm 78. Dan zie je dat de psalmdichter Asaf ons meeneemt.

Naar het verleden. Naar de geschiedenis van Israël. Je zou kunnen zeggen. Naar his story. Met zijn eigen volk. En daarin liggen heel veel lessen opgesloten.

Nu zeggen er een aantal hier. Vanmorgen natuurlijk. Ja maar Jacques de Bijbel. Die stimuleert ons toch. Om het verleden achter ons te laten. Vergeet wat achter je is. En strek je uit naar hetgeen wat voor is.

Dus je moet niet in het verleden blijven hangen. Nou daar heb je natuurlijk enerzijds wel een punt mee. Maar ik zie in de Bijbel ook. Dat terugdenken aan het verleden. Vaak een opdracht is. Denk alleen maar aan de Bijbelse feesten.

Aan Gods Moadim. Die nemen ons ook mee naar het verleden. En waarom? Niet zozeer om in jouw verleden te zoeken. En te graven. Maar juist om te midden van die veranderende culturen.

Van die veranderende generaties. Te ontdekken dat God altijd dezelfde is geweest. Dus we worden vaak meegenomen naar het verleden.

Niet om naar ons verleden te kijken. Maar vooral naar de geschiedenis te kijken. Die God geschreven heeft. Heel bijzonder. Met zijn volk.

En waar ligt dan het accent? Niet zozeer op de ontrouw van het volk. Je voelt hem al aankomen. Maar ten midden van al die veranderingen. Door de culturen.

Door de tijd heen. Door de generaties heen. Om te ontdekken dat de God van de Bijbel. De God van Abraham, Isaac en Jacob. Een God van trouw is. En dat is voor mij.

Vanuit deze psalm. Een geweldige bemoediging. Want laat ik gewoon maar eerlijk zijn. De tijd waarin wij leven. Die kan wel eens heel erg op mij afkomen. We hebben vier kinderen. En het vliegt mij soms wel eens aan.

De tijd waarin wij leven. En dan voel ik de verantwoordelijkheid. Wat geef ik mijn jongens nu mee? Is het alleen kennis? Intellect?

Zijn het gewoonten? Dat doen we wel en dat doen we niet. Dat hoort. Zei mijn vader vaak. En dat hoort niet. Maar ja. Ik vroeg altijd. Maar waarom hoort dat dan niet? Maar is dat wat we doorgeven?

Geest en leven. Daar wil ik naartoe vanmorgen. Tenminste van alles wat verandert. Maar soms ook heel bedreigend op je afkomt. Ik zal er straks nog wat meer van noemen.

Asaf. Hij neemt ons mee. En in vers 1 opent hij op een heel bijzondere manier. Want hij spreekt op een manier. Alsof hij zichzelf beschouwt als de mond van God.

Wat zegt hij in vers 1? Een onderwijzing van Asaf. Mijn volk neemt mijn onderricht ter oren. Het is alsof Asaf zich verplaatst in de Heere God.

En als het ware de mond van God is. De psalmdichter beschouwt zichzelf zo. En hij geeft onderwijs. Waarover?

Nou er worden wat moeilijke woorden genoemd. Hij heeft het in vers 2 over spreuken en over verborgenheden. Die spreekt hij. Spreuken niet bedoeld als wijsheden.

Maar historische verhalen met een diepe betekenis. Dat bedoelt hij. Nou ja dat zullen we zo wel ontdekken. En hij heeft het over verborgenheden. Raadsels, geheimenissen.

Waar hij licht overwerpt. Spreuken, verborgenheden uit het verleden. Met een betekenis voor het heden. En geldt dat niet voor heel de schrift.

Dat heel veel uit de Bijbel. Dat vind ik trouwens wel humor van de Heer. Dit is het geschiedenisboek van Israël. Meest verkochte boek trouwens.

Dat is ook humor toch? Het meest verkochte boek in deze wereld. Is de geschiedenis van Israël. Nou dat is voor velen natuurlijk een ramp vandaag om te horen. Maar het is toch echt zo.

Dus als je in de Bijbel leest. Dan lees je over Gods story met zijn eigen volk. En daarin laat God vooral zichzelf zien.

En Asaf die neemt ons mee in de geschiedenis. En hij noemt een aantal belangrijke momenten in die geschiedenis. Ik zal er drie uitlichten. Als eerste zegt hij in vers 1. Je zou er zo overheen lezen.

Dat de Heere God spreekt over mijn volk. Daar moet je toch even een streep onder zetten. Dat is het eerste. Asaf zegt. Als ik het volk Israël onderwijs.

Dan onderwijs ik ze vanuit de diepe overtuiging. Dat God zelf dat volk heeft uitverkoren. Mijn volk. Nou daarvoor kan je natuurlijk teruggaan naar Deuteronomium 7.

Dat bekende vers. Waar de Heer zegt. Jullie zijn mijn persoonlijke eigendom. Mijn Shegula. Mijn kostbare bezit. Ik heb jullie uitverkoren. Niet omdat je groter was.

Maar ik heb liefde voor jullie opgevat. Dat is belangrijk. Als God zijn volk aanspreekt. In Psalm 78. Dan heeft hij het over zijn eigen volk. Als ik onze kinderen.

Vier zonen onderwijs. Dan zeg ik. Mijn jongens. Neem mijn onderricht ter oor. Ik heb een boodschap voor je. Dus het is vanuit relatie. Voel je aan?

Dat is belangrijk. Dat is een diepe band die er is gevallen. Mijn volk. En omdat Israël gods volk is. Heeft hij hen ook apart gezet.

Geheiligd. En heeft hij hen ook een uitwendig teken gegeven. Als bewijs. Als teken van die overeenkomst. Zal ik het maar noemen. Van het verbond. En dat uiterlijke teken is de besnijdenis.

Dat weet je. Mijn volk. Je zal zeggen. Wat betekent dat voor ons vandaag? Nou ja. Dan denk ik natuurlijk aan Ephesos stuk 1. Het vierde vers. Omdat hij ons. Van voor de grondlegging van de wereld in hem heeft uitverkoren.

Opdat wij heilig en smetteloos voor hem zouden zijn in de liefde. Ook voor jou en mij vandaag. Levend. Onder het nieuwe verbond.

Is er sprake van een persoonlijke relatie. Toch? De heer zegt als het ware ook tegen jou en mij vandaag. Mijn volk. Neem mijn onderricht ter oren. Nou daarom zit je vanmorgen niet te slapen.

Daarom zit je vanmorgen puntje van je stoel. Want je beseft. Mijn schepper spreekt vanmorgen tot mij. Mijn herschepper. Hij heeft een woord voor mij. Mijn volk. Uitverkoren.

Van voor de grondlegging van de wereld. Dus dat is het eerste moment. Waar Asaf aan refereert. Het tweede. Vind je in vers 4b. Dan bepaalt Asaf het volk bij de grote daden van de heer.

De loffelijke daden. Beetje ouderwets uitgedrukt. Van de heren. Zijn kracht. Zijn wonderen. Mooi he. Die hij gedaan heeft. Dat is het tweede waar Asaf het volk op wijst.

En dat is heel belangrijk. Omdat die geweldige uitocht betreft. Uit het slavenhuis. Vergeet dat nooit. Van Egypte. Als het gaat over de grote daden van de heren.

Dan gaat het hier. Over de uitocht uit Egypte. Over de doortocht door de woestijn. En over de intocht. In het beloofde land.

Nou dat is een drie punten preek. Dat weet je. Dat is een goede gif en midden preek. De uitocht. De doortocht. En de intocht. Nou ja. Dat is fantastisch. Dat is Gods geschiedenis met zijn volk.

Zijn ingrijpen. Zijn grote daden. En wat de Heer doet in Psalm 78. Is dat hij niet alleen nog eens bevestigt. Jullie zijn mijn volk. Mijn eigendom.

Ik heb ook voor jullie gezorgd. Toen jullie in slavernij waren. Heb ik in één nacht jullie in de vrijheid gezet. En dat is goed om dat te beseffen. En waarom is dat goed om te beseffen?

God is de onveranderlijke. Ik heb het al gezegd. Mozes moet zichzelf bekendmaken. Wie heeft mij gezonden? De ik ben. Nou dat heeft hij betoond. Dat heeft hij laten zien. De uitocht.

Pesach. De doortocht. En de intocht in Kanaan. Vergeet mijn grote daden niet. Mijn wonderen. Die ik gedaan heb. Je zal zeggen.

Maar wat is de lijn in ons leven dan? Nou ja. Dat kan ik weer toepassen. Colossense 1 vers 13 en 14. Hij heeft ons getrokken. Uit de macht van de duisternis.

En overgezet in het koninkrijk van de zoon van de liefde. In hem hebben wij de verlossing door zijn bloed. Namelijk de vergeving van zonde. Broeders en zusters. Ook wij kunnen vandaag getuigen.

Niet alleen dat God ons heeft uitverkoren van voor de grond leggen van de wereld. Ook wij kunnen getuigen van de grote daden van God. Van zijn wonderen in ons leven. En wat bedoel ik dan?

De geestelijke bevrijding uit het slavenhuis van de zonde. Nou. De amens die stijgen nu ten hemel. Wat een bevrijding. Dat je ook daarvan kan getuigen.

Dat je geen slaaf meer bent van de zonde. Dat je een nieuwe meester hebt gekregen. Dat je in de vrijheid bent gezet. Dat de geest van God in je is komen wonen. En dat zoals het volk geleid werd door de woestijn.

Dat hij ons vandaag draagt door het woord van zijn kracht. En dat hij beloofd heeft dat hij het goede werk wat hij in ons begonnen is. Ook zal volleindigen tot op de dag van Christus Jezus.

Het tweede moment in de geschiedenis van Israël. En het derde moment. Nou is ook niet onbelangrijk. Dat is vers 5. God heeft zijn volk uitverkoren. Hij heeft ze bevrijd. En het derde.

Wat ik wil noemen. Hij heeft zijn wet aan Israël gegeven. Zijn Torah. Zijn levensinstructie.

Dat vind ik mooier als wet. Zijn onderwijzing. En die wet gaf hij, luister goed. Aan een bevrijd, aan een verlost volk. De wet van God is nooit gegeven om daardoor bevrijd te worden.

Hij bevrijdde eerst Israël uit Egypte. En daarna gaf hij zijn wet, zijn onderwijzing, zijn levensinstructie. En laat het duidelijk zijn. Dat is veel meer dan de tien woorden, dan de tien geboden.

Dat is veel breder. Dat zijn de vijf boeken van Mozes. Maar het is nog veel breder. Het zijn alle boeken van de Bijbel. De complete godsopenbaring.

Want zo kan ik hem naar ons toepassen. 2 Timotius 3 vers 16. Heel de schrift is door God ingegeven. Ingeblazen. En is nuttig om daarmee te onderwijzen, te weerleggen, te verbeteren.

En opvoeden in de rechtvaardigheid. Dan komt het op dat de mens die God toebehoort, mijn volk, volmaakt zou zijn, tot elk goed werk volkomen toegerust.

Ik hoop dat het een beetje langt. Drie bijzondere momenten in de geschiedenis van Israël. De uitverkiezing. De bevrijding.

En wat is hem gegeven? De onderwijzing. Is indrukwekken. Dat zijn drie hele belangrijke momenten in Gods geschiedenis met zijn volk. En wat Asaf in Psalm 78 doet, is dat hij heel die geschiedenis herhaalt of benoemd als een film af laat draaien voor de ogen van het volk.

En daarmee heeft hij een doel. Die grote daden uit de geschiedenis, die moeten doorgegeven worden van de ene generatie op de andere.

Om het maar weer even op te pakken. Nou, voordat ik dat ga toepassen, wil ik nog een aantal grote daden van God daar aan toevoegen. Ik heb er nu drie genoemd. Maar laat ik het kort nog drie noemen.

Waarin zijn Gods grote daden nog meer openbaar gekomen? Zijn wonderen, zijn werken. Nou, dan denken we natuurlijk allereerst aan de schepping. Gods grote daden in de schepping. Denk aan Psalm 19.

En wat staat er in Genesis 1 vers 31? En God zag al wat hij gemaakt had. En zie, het was zeer goed. Je kan God vandaag ontdekken in de schepping. Dat is niet een oerknal geweest.

Maar dat is het spreken van God geweest, waardoor er leven ontstond. Hij sprak leven uit. De grote werken van God. Hij hoeft maar te spreken en het is er. Te gebieden en het staat er.

Nou ja, iemand die in de oerknal gelooft, die heeft nog een grote geloof als wij. Want er was niks en datgene wat er niet was, is ook nog ontploft. Heb je dan een groot geloof of niet?

Dan heb je een grote geloof. Als het geloof wat wij beoefenen, dat wij geloven in een schepper. Die sprak en het was er. Geboot en het stond er. Het zijn de grote daden van de heren waaruit wij hem kunnen kennen.

En als je nog een tekst wil, Romeinen 1 vers 20. Want de dingen van hem die onzichtbaar zijn, worden sinds de schepping van de wereld uit zijn werken gekend en doorzien.

Namelijk zijn eeuwige kracht en goddelijkheid. De grote daden van god. Wil je nog wat weten? Nou ja, je kan natuurlijk niet voorbij gaan aan de grote daden van god in de zending van zijn zoon.

God die mens is geworden. God die geest is, maar die vlees en bloed heeft aangenomen. Is dat een wonder of niet? En nota bene Lucas, een arts, moest getuigen, beschrijven de maagdelijke geboorte van de zoon van god.

En dat is gebeurd. En wij houden daaraan vast, aan de maagdelijke geboorte. Voor alle intellectuelen misschien een probleem. Maar toch geloven we dat de maagdelijke geboorte waar is.

Het zijn de grote daden van god. Het is niet uit de wil van een man, zegt de Bijbel. Zo is ook de wedergeboorte. Het is een mysterie. Niet uit de wil van een mens. Maar uit god geboren worden.

Zijn de grote daden van god vandaag. En om nog maar een laatste te noemen, dan heb ik er zes. Gods grote daden door de kerkgeschiedenis zijn. Vergeet dat niet hè. Als we denken aan de reformatie.

Als we denken aan de nadere reformatie. Als we denken aan de grote opwekkingen door de tijd heen. Nou ja, ik zou er heel veel over kunnen vertellen. Maar als je een beetje thuis bent in de geschiedenis, dan weet je dat.

Ook de Maranatha beweging, dat moet jullie vooral aanspreken. Dat zijn de grote werken van god. De grote daden van god. Nou, tot zover die grote daden.

Ik heb er zes genoemd als je goed hebt geluisterd. Wat is nou het doel? Dat we daarover spreken. Nou, zegt Azaf, hij werkt naar een heel duidelijk punt toe in Psalm 78. Israël als volk heeft roeping om te getuigen daarvan.

Naar de volgende generatie met twee doelstellingen. En dat vind ik zo mooi. Vers 8 staat. Om iets te voorkomen. Je zou kunnen zeggen om ergens voor te waarschuwen.

Dat heeft dus een negatieve lading. En in vers 7 staat. Om iets te bewerken. Dat is heel positief. Je zou kunnen zeggen dat is een aansporing. Dus wij moeten spreken van gods grote daden.

Van zijn wonderen. Van zijn ingrijpen in de geschiedenis. Met twee doelstellingen. Het eerste is om iets te voorkomen. Een waarschuwing.

En dan staat er heel duidelijk. Zodat de volgende generatie niet zou lijken op de generatie hiervoor. Op de vaderen. Op die vorige generatie.

Want wat staat daarvan genoemd? Nou die vorige generatie. Daarvan moest getuig worden. Ze waren opstandig. Ze waren ongehoorzaam. En ze waren ontrouw.

Samengevat. Hun hart was niet op god gericht. Dat was het probleem. En als het hart van een generatie niet op god gericht is. Even in de taal van Exodus 1.

Als ze geen kennis hebben aan Jozef. Die meerdere dan. Dan wordt je hart gericht op jezelf. En op de dingen die de wereld aanbiedt. Die van voorbijgaande aard was.

Dus samengevat. Om te voorkomen. Dat het hart niet op god gericht zou zijn. Moesten ze vertellen van die grote daden en werken van god.

Dat is belangrijk vandaag. Jullie hebben. Laat ik het maar even toepassen. Een rijke geschiedenis hier. Toch? Ik hoef alleen de naam Braaksma maar te noemen.

En voor sommige mensen. Dat klinkt als muziek in de oren. Zeg maar. Jullie hebben kasten vol preken. En zo. En ik heb wel eens begrepen. Dat het altijd vol zat bij hem.

En onderwijs gaf hij. Maar hoe is het nu? Jij zal zeggen wij zijn er toch? Nee dat klopt. Maar hoe is het geestelijk gehalte vandaag? Hoe is de honger vandaag? Is het alleen iets waar je op terugkijkt.

En zegt ja dat is onze historie. Als een soort monument zeg maar. Begrijp je? Als het niet meer is als dat. Dan getuigt het tegen je. We kunnen een rijke historie hebben.

Al is er ook. En toch was er een generatie wiens hart. Niet op God gericht was. Opstandig. Ongehoorzaam. Ontrouw. En dat is heel gevaarlijk.

Als je een rijke historie hebt. Wat dat betreft kan je beter geen historie hebben. Als je begrijpt wat ik bedoel. Want je loopt het gevaar om altijd. Ja vroeger. Ja in de tijd van Braaks.

Nou ja je kent die verhalen wel toch? Maar die volgende generatie. Heeft nodig dat de huidige generatie. Spreekt vanuit. Ondervinding.

Ik kom uit een reformatorisch nest. En daar ben ik heel blij mee. Wij spraken over bevinding. Dus. Ervaren. Beleven. Ondervinden. Dat God een werkelijkheid is.

Niet omdat mijn opa het zei. Niet alleen omdat het Bijbel het zegt. Maar doordat ik het zelf heb ondervonden. Ik heb zelf iets beleefd. Kijk dan heb je iets om door te geven.

En dat is wel belangrijk. Om iets te voorkomen. Het was het eerste argument. Dat de volgende generatie niet zou lijken op de vorige. Wat is daarvoor belangrijk?

Een levend getuigenis. En Asaf wilde ook iets bewerken. Het positieve. Het was een aansporing. En dat vind ik zo'n mooi vers. Die overdenk ik heel vaak voor mijn eigen kinderen.

Zodat zij hun hoop op God zouden stellen. Gods daden niet zouden vergeten. En zijn geboden in acht zouden nemen. Dat is heel positief. Dus Asaf die neemt het volk even mee in de historie van zijn volk.

Tenminste van alle cultuurveranderingen. Van komende en gaande generaties. Hij neemt ze mee en hij zegt. De Heer God heeft jullie uitverkoren. Op een heel bijzondere manier.

Jullie zijn zijn eigendom. Hij heeft jullie bevrijd. Hij heeft jullie gebracht in het land van de belofte. En hij heeft jullie zijn wet, zijn onderwijzing gegeven.

Maar wel met een doel. Op dat de grote daden van God zullen worden doorgegeven. En die volgende generatie hun hoop op God zouden stellen. Het is een herdenken.

Niet om in het verleden te blijven hangen. Om het verleden te verheerlijken. Maar dat verleden daarvan te getuigen heeft een doel voor vandaag. Zodat de volgende generatie ook in de reddingsark zegt.

Hé, wat was dat verleden? Wat was nou kenmerkend voor die story van jullie? Wat bracht nou dat leven hier? Waarom zijn er twee locaties ontstaan?

Wat was de reden daarvan? En wat bond jullie zo aan elkaar? En wat was de geestelijke kracht? Wat was de sleutel? Wat was het geheim? Begeven je een beetje waar ik naartoe wil? Het kan zo gewoon worden.

Maar Asaf zegt. Ik geef dit door. Ik wek jullie ertoe op. Om iets te voorkomen. Om iets te bewerken. Ik spoor jullie aan om te gedenken. Gods grote daden.

Met het oog. Op die volgende generatie. En daarom mag die gedachte, dat gevoel in ons hart nooit leven. Ja, het zal mijn tijd wel duren. Begrijp je?

We hebben een roeping vandaag. Voor onze kinderen. Voor onze kleinkinderen. Heb je nog hoop voor de volgende generatie? Want daar kom ik nu op uit, hè? Ik vind dat best moeilijk.

Mijn vrouw Annette, vertel het niet door. Die zegt altijd tegen mij. Ja, je moet er niet van uitgaan dat iedereen het zo beleeft zoals jij. Dat moet je ook niet voor onze kinderen verwachten. Kijk, ik ben 180 jaar erom gegaan.

Ik kan echt zeggen van dood levend gemaakt. De Zoon van God in me geopenbaard. Ik weet de stoel nog aan te wijzen. Maar ik moet voorzichtig zijn naar onze kinderen toe om het op hen te leggen.

Begrijp je wat ik bedoel? Dat uiteindelijk mijn weg hun weg moet zijn. Want dan is het... Voel je me een beetje aan wat ik bedoel? Nou ja, mijn vrouw brengt me een beetje in balans.

Maar soms denk ik wel eens, het kabbelt allemaal zo, weet je wel. Ze laten zich dopen, maar waar is dat nieuwe leven, weet je wel. Dat het echt doorbreekt.

De verwondering, de toewijding, het verlangen, de passie voor de Heer Jezus. Christus, dat hè. Dat het niet maar is, ja, dat mag wel en dat niet. Dat hoort en dat hoort niet. Nee, dat ze naar je kijken.

Als kinderen naar hun vader, dat ze zeggen. Dat leven. Het was een beetje een bijzondere keer om een pa. Maar goed, een beetje extreem misschien wel. Maar de pit, dat was echt goed. Hij leefde met God.

Hij was een man van hen, dat. Kijk, dan is het meer als een monument om terug te kijken. Maar dan is het iets van... Wat jaloersheid wekte. Hij is dezelfde. Hij is de onveranderlijke.

En ik weet niet hoe jullie deze verse lezen. Maar die Asaf, hè. Die heeft zo'n passie. Hij kan het niet in die volgende generatie leggen. Maar hij zou het wel willen. Want hij weet één ding.

De ik ben is onveranderlijk. Hij is gisteren en heden dezelfde. En dat tot in eeuwigheid. Tenmidden van alle veranderingen. Door wie of wat wordt onze generatie beïnvloed.

Het houdt mij enorm bezig. We leven in een tijd... Mag ik een paar dingen noemen? Van kunstmatige intelligentie. Dat is een dingetje, hoor.

Onze tweede zoon is een denkertje. Ja, die vraagt alles na. Ik zeg, stel je mij nog wel eens vragen? Of typ je alles in? Ik kan alles vragen, hè. Nou, er komen hele leuke dingen uit.

Maar... Die kunstmatige intelligentie... Die gaat echt extreem ver. Ik weet niet of jullie het bewust zijn. Gaat echt heel ver. En dat beïnvloedt de huidige generatie.

Systemen die computers laten doen... Wat mensen ook kunnen. Zoals dingen leren, onthouden, herkennen... En maken, conclusies trekken. Geloof me met verregaande gevolgen. Dat is de tijd waarin...

Onze kinderen en kleinkinderen leven. We leven ook in de tijd... Waarin het LHBTI gedachtegoed... Al heel vroeg... Aan jonge kinderen...

Wordt opgelegd, wordt opgedrongen. Dat is de huidige generatie. Denk alleen maar aan de week van de lente kriebels. Je krijgt er soms... De kriebels van. Ja. Voorlichting...

Over seksuele... En genderdiversiteit. Luister goed. Waarbij het belangrijk is... Zo las ik van de week in de voorbereiding... Om bestaande... Beperkende normen...

Te doorbreken. Als doel, hè. Ik kan natuurlijk... Spreek over seksualiteit. Dat doen wij ook met onze kinderen. Dat is het probleem, niet. Maar om bestaande normen te doorbreken.

We hebben het over generaties, hè. Dat wat in de vorige generatie werd gekoesterd, behouden... Dat wordt nu bewust doorgebroken. Dat is de tijd waarin onze kinderen en kleinkinderen in leven.

Dus gaan ze ook bepaalde vragen stellen. Kunstmatige intelligentie. Ja, ik kan het niet anders zeggen... Dan het opdringen van... Het LHBTI gedachtegoed. We leven ook in de tijd...

Schrik niet... Waarin de islam oprukt. De islamisering van onze samenleving. Misschien in Baren valt dat allemaal nog mee. Maar ga met mij mee.

Een dagje naar Rotterdam, naar Den Haag, naar Utrecht, naar Amsterdam. Het is schrikbarend. Ik steek af en toe mijn nek uit voor Israël. Het is schrikbarend wat over je heen komt.

De haat is ongekend. Dat is de tijd waarin wij leven. Onze kinderen. Deze generatie. Ik hoop dat Psalm 78 iets meer voor je gaat leven.

Het nut. Het belang. Van het doorgeven van de grote werken van God. Want ze worden overspoeld... Met al die dingen die ik op dit moment noem. De islamisering van de samenleving.

Ik ben net terug uit Irak. En ben daar met open doors geweest. En de vervolgde broeders en zusters zeiden tegen mij... Jullie zijn zeer naïef in Nederland.

In de kerk en in de politiek. Dat is de generatie die nu leeft. Die zien beelden op internet, op televisie...

Waarvan ze bijna gaan denken dat het normaal is. Maar het is niet normaal. Ons land wordt overgenomen. Ze hebben mij in Irak verteld... Kijk, nu doet de islam nog een beroep op de human rights.

Ze hebben mensenrechten. Dan doen ze nu een beroep op... Maar als ze op gelijke hoogte komen... Of in kracht en aantal toenemen... Dan hebben ze niks meer met mensenrechten. En dan zullen wij ons moeten gaan onderwerpen aan...

Dat is waar we naartoe gaan. Ik zie sommigen kijken die denken... Dat klinkt wel mooi, maar zo gaat het. Zo gaat het echt. Geloof maar. Het is de generatie waarin wij leven. En om nog maar wat te noemen...

Het groeiende antisemitisme. De openlijke jodenhaat binnen en buiten de kerk. De huidige generatie. Die voorgelogen wordt door de mainstream media. Dat is waar sommigen van denken.

Dit is de waarheid. Dat is onze generatie. Die beïnvloeding vandaag. Nou, ik zal die lijst niet eindeloos aanvullen. Maar het kan mij soms wel eens moedeloos maken. Het lijkt soms een vechten tegen de biekei.

Water naar de zee brengen. De huidige generatie. Dit zijn de invloeden. En dan Psalm 78. Wij zullen de grote daden van de heren vertellen.

Tenmidden van deze tendensen. Tenmidden van deze ontwikkelingen. Tenmidden van deze culturele verandering ook. De grote daden van God vertellen.

Zodat de nieuwe generatie. Hun hoop op God zou stellen. De God van de Bijbel wel te verstaan. Zijn daden niet zullen vergeten. Maar Gods geboden in acht zullen nemen.

Psalm 78. Het is zo actueel. Ja, het was van toepassing op Israël in die tijd. Maar je kan het doortrekken naar vandaag. Ik ga afsluiten met drie praktische lessen. Voor ons dagelijks geloofsleven.

Want als je Psalm 78 goed op je in laat werken. Die eerste acht versen. Dan bevat dat heel veel praktische lessen. Voor ons persoonlijk geloofsleven. Voor onze persoonlijke toewijding ook.

Maar ook voor onze geestelijke nalatenschap. Wat geven wij vandaag door? Laat maar als eerste dit. Aan jullie melden. Vanuit deze Psalm. Blijf getuigen van de hoop die in je is.

Vertel het door. Getuig bewust, concreet wat God voor u, voor jou gedaan heeft. Vers 3 en 4 zeggen het namelijk.

Wat wij gehoord hebben en weten. Dat willen wij onze kinderen niet onthouden. Is dat wat in ons hart leeft? Je kan je kinderen veel onthouden. Daar kan je een keuze in maken.

Maar dit willen we niet onthouden. Wat God in het verleden gedaan heeft. In zijn zoon heel bijzonder. Maar wat hij ook in mijn leven gedaan heeft. Waar gaat dat straks over?

Na de dienst? Als je thuis bent? Als je op bezoek bent. Waar praat je over? Nou ja, met alle liefde voor mijn opvoeding. Maar bij ons ging het vaak over de preek was wat lang. Of die dominee las veel.

Of ja, nou ja. Je kan een heel lijstje noemen. Het was druk of minder druk. Een beetje een saaie spreker. Nou ja, misschien zeg je dat vanmorgen ook wel. Maar voel je waar het om gaat.

Waar getuigen wij van? Getuig van de hoop die in je is. Blijf die bijbelverhalen vertellen aan je kinderen. Heel eenvoudig, hè.

Begint het al. Voort slapen gaan. En vertel dat niet met vertwijfeling of ongeloof. Maar vertel dat met passie en overtuiging. Ze hebben ooit tegen mij gezegd. Nou, een preekje. Jij gelooft wat je zegt, hè.

Ik zeg nou en of. Maar als wij niet meer de overtuiging hebben als ouders. In ons persoonlijk getuigen. Is naar collega's of wie dan ook. Dat is zo belangrijk.

Samen met je gezin spreken. Of in je huweling over dat wat God gedaan heeft. Zijn grote daden in verledenheden. En ook waar je naar uit mag zien in de toekomst.

Dat God een werkelijkheid is. Getuigen van de hoop die in je is. Het tweede. Wat ik door wil geven is bouw aan geestelijke continuïteit. Vers 5 en 6 zegt.

Op dat de volgende generatie ze zou kennen. Het gaat dus om geestelijke continuïteit. Dat het voortgezet wordt. Dat er een voortgang is. Wij zijn als het ware een doorgeefluid.

We hebben iets ontvangen. We hebben alles ontvangen in de Jezus Christus. Niet om ons bij te verkneuteren. En te zeggen stil maar wacht maar alles wordt nieuw. Nee, maar om met datgene wat we hebben ontvangen ook actief te zijn.

Om dat door te geven. Geestelijke continuïteit. Tijd investeren in de geestelijke opvoeding van onze kinderen. Van onze jongeren. In de gemeente mentorschap aanbieden.

Discipleschap. Mensen meenemen. Is zo belangrijk vandaag. Geen stil geloofsleven leiden. Maar een zichtbaar levend geloofsvoorbeeld zijn.

Wat is dat belangrijk vandaag. Ik moet eerlijk zeggen. Lange tijd in mijn leven heb ik alleen maar religie gezien om mij heen. En weinig mensen die echt met God leefden. En ik zat liever in de stadion dan in de kerk.

Totdat ik een paar mensen ontboette dat ik dacht. Nou als ik ooit tot geloof kom dan wil ik wel zoals hij zijn of zij. Dan wil ik er nog wel voor gaan. Maar voor de rest was het allemaal religie. Dat sprak me niet aan.

Maar je moet mensen hebben die zeggen in hem leef ik. In hem beweeg ik. Hij is mijn vrede. Weet je wel. Dat je denkt van nou dit is wel serieus dit he. Dat je proeft dat het echt is.

En dat heeft alles te maken. Dat we niet een stil geloofsleven leiden. Maar zichtbaar en levend een geloofsvoorbeeld zijn. Ik las deze zin.

Wat jij nu leert of beleefd met de Heere God. Kan het fundament zijn. Voor iemand anders later. Begrijp wat ik bedoel. Dat ik hier sta is een godswonde.

Mijn opa en oma die verborgen Joden in de Tweede Wereldoorlog. Joodse mensen in de woonkamer. Onder de vloer. Onder het luik met een vloerkleed er overheen.

En dat deden ze niet alleen. Ze hebben ook gebeden voor het nageslag. En wat ik zo bijzonder vond. Mijn oma. Ik had nog nooit een begrafenis gehad. Waar werd gezongen U zei de glorie.

Vorige generatie is dat he. Dat was de eerste begrafenis. Dat de kist naar beneden ging. U zei de glorie. Opgestane Heer. Mijn oma zat eerder in de evangelische wereld dan ik.

Maar die had een levend getuigenis. Door wat ze gedaan had voor het Joodse volk. Laat nou precies op een gegeven moment. Eén Joodse man het graf op komen lopen. Ik denk wat een typisch Joodse man.

Dat was één van degenen. Die bij haar verborgen had gezeten. Wat een getuigenis. Maar ik weet ook dit. Zij heeft ook gebeden voor haar nageslag. Zij was een levend geloofsvobbel. Ik ben trots op mijn oma.

Dat was een moedige vrouw. Die vreesde God meer. Dan dat ze mensen vreesde. Dat doet iets met mij vandaag. Dat weet zij niet. Of misschien wel. Of hele dingen.

Maar. Al zou ze het weten. Zou ze blij zijn dat ik hier zou staan. Begrijp je? Die volgende generatie. Dus. Belangrijk is. Blijf getuigen. Bouw aan geestelijke continuïteit.

En het allerlaatste is. Wees ook eerlijk over je verleden. Psalm 78 spreekt over die ongehoorzame generatie. Die generatie die niet gericht was op de Heere God.

Wat ook belangrijk is. Lieve mensen. In ons getuigen naar die ander. Wees ook eerlijk over je verleden. En over je zwaktes. Dat is ook wat Psalm 78 als derde zegt.

Want vers 8 zegt. Dan zouden zijn. Dat zij niet zouden worden als hun voorouders. Durf je kwetsbaar te zijn naar je kinderen. Naar je kleinkinderen. Dat is wel eens moeilijk in mijn positie.

Als je vader altijd op een podium staat. En er wordt naar je gekeken als jongens. Niet altijd fijn leven. Daar praten we thuis ook over. Het zijn ook gewoon jongens van vlees en bloed. Toch? En.

Dan ga je spiegelen. Ga je vergelijken. Dat hoeft helemaal niet. Maar dat doe je automatisch toch. En het is zo belangrijk dat ik ook eerlijk ben over mijn verleden. Kwetsbaar durf te zijn.

Ook over het heden. Dat die jongens niet tegen een muur aanlopen van verwachtingen. Begrijp je? Maar dat je ze meeneemt. Ook vanuit een stuk eerlijkheid en kwetsbaarheid. We mogen open zijn over onze eigen fouten.

Of die van de vorige generaties. Niet om te oordelen. Maar om ervan te leren. En dat is ook wat Psalm 78 zegt. Eerlijk delen met je kinderen. Over de worstelingen in je geloof.

Bespreken. Hoe God jouw leven heeft veranderd. Of omstandigheid heeft veranderd. Maar ook spreken over vergeving. En groei. Als iets wezenlijks.

Voor gezond geestelijk leven. Durven we dat te delen? Durf je voor je kinderen op de knieën te gaan? Durf je eerlijk te beleiden? Je eigen misstanden.

Ik had verkering met Annette. Ik had een hele duidelijke overtuiging waar ik heen ging. Misschien wel veel te duidelijk. Maar ik had geen goede houding naar haar toe.

Zij kwam uit een hele andere context. En ik legde haar heel veel dingen op. Maar het werd heel ongemakkelijk voor haar. Maar ik was blind voor die werkelijkheid. Totdat God op me openbaarde. En ik ben twee meter vier.

En toen ben ik voor haar op de knieën gegaan. En toen heb ik beleden na een jaar verkeeringsdijd. Ik zit fout. Ik heb dingen gezegd. En van je verwacht die ik niet. En wij hebben pas na dat moment verkeering gekregen.

Maar ik had nooit geleerd. Om tegen een vrouw te zeggen. Ik zit fout. Nou, ik ben denk ik de enige hier. Maar ik had het niet geleerd. Maar om ook vandaag in je huwelijk te zeggen.

Ik zit fout. Of tegen je kinderen eerlijk te zijn. Kwetsbaar te durven zijn. En weet je dan. Ontstaat er ruimte om verder te gaan.

Want als ik weer iets wil doorgeven. Naar die volgende generatie. Is het ook belangrijk dat ik eerlijk ben over mijn eigen leven. Begrijp je wat ik bedoel? Om zo van daaruit mee te nemen. En getuigenissen zijn vaak krachtiger.

Als ze ook eerlijk zijn over wat er is misgegaan. Ik ga eindigen waar ik mee begonnen ben. Waar ging het in Psalm 78 over? Niet zozeer over de ontrouw van Israël.

Maar over de trouw van de God van Israël. En hij nam ze mee in zijn geschiedenis met zijn volk. De uitverkiezing. De wetgeving.

De bevrijding. Nou ik heb daaraan toegevoegd. De schepping. De zending van de zoon. De kerkgeschiedenis. Allemaal grote daden van God. Om iets te voorkomen.

En iets te bewerken. Samenvatten. Dat de volgende generatie hun hoop op God zou stellen. In een tijd die ik echt heel ingewikkeld vind.

Die ik echt heel complex vind. Die allerlei vragen met zich meebrengt. Maar ik geloof dat dit er bovenuit kan stijgen. Dat God ons getuigenis vandaag wil gebruiken. Onze.

Onze getuigenis. Onze getuigenis. Onze getuigenis. Onze getuigenis in woorden en in daden. Voor die volgende generatie. Want één ding wist ik wel als kind. Ik proefde precies wat echt was en wat onecht was.

Ik proefde precies wat relatie was. En wat religie was. En dat ben ik niet meer vergeten. Ik mag je zeggen. De God van Abraham, Isaac en Jacob. Hij leeft nog.

Hij is de God van de generatie. Die trouw is. En zijn trouw wil openbaren. Door de geslachten heen. En misschien zijn wij in de evangelische wereld. Wel een beetje te individualistisch geworden.

Ik kom uit reformatorische kerken. Ik ga daar niet de discussie over aan. Maar die denken misschien iets meer in de verbondslijn. De God van de geslachten. Nou ik kom daar in die zin wel een beetje op terug.

Dat God door geslachten heen wil werken. En soms merk ik in de evangelische kring. Ja als ik maar gered ben. En ik heb de keuze voor Jezus gemaakt. En ik heb een eeuwige toekomst.

Ik vind het bemoedigend. Dat de gebeden van het voorgeslacht. Van die vorige generatie. Door God gebruikt kunnen worden. Om in die volgende generatie. Waar je misschien niets van ziet nog.

Toch dat uit te gaan werken. Is toch bemoedigend of niet? Ik heb een man gekend. Die had twaalf kinderen. En die leefde zeer dicht bij de Heer. En toen hij stierf.

Had hij een heel benauwd sterfbed. Dat zou je toch niet verwachten he. Met aangevochten en bestreden op zijn sterfbed. En hij had altijd geloof en verwachting voor zijn kinderen.

Nou dan moet je veel geloof hebben als je twaalf kinderen hebt of niet? Dat het goed zou komen met ze. Toen stierf hij. Toen stonden ze bij zijn sterfbed. En ze zagen pa strijden. En toen kwam het diep bij hem binnen.

Als onze vader. Die zo dicht bij de Heer geleefd had. Als dit zijn deel is. Hij gaat over naar heerlijkheid. Maar als hij hier doorheen gaat. Hoe zal het ons dan vergaan?

En die man geloofde dat met al zijn kinderen goed kwam. Hij heeft er niets van gezien. Toen stierf hij. Je voelt hem aankomen he. En ze zijn alle twaalf tot geloof gekomen. Even gesproken over generatie op generatie.

Het is altijd te vroeg om op te geven. En daarom. Blijf getuigen van de hoop die er is. De God van de Bijbel is een werkelijkheid. Niet omdat de Bijbel het zegt. Alleen. Maar als het goed is.

Heb je vanochtend al ervaren. Ik heb een ontmoeting gehad met de levende God. In jouw stille tijd. In de omgang met hem. En heb ik vanmorgen iets mogen doorgeven. Het belang om te blijven getuigen van de grote werken van God.

In het verleden. Heden. En in de toekomst. Omdat de volgende generatie hun hoop op God zou stellen. En de Romeinenbrief zegt. Wie zijn hoop op God stelt. Zal niet beschaamd.

Zal niet teleurgesteld. Uitkomen. De Heer zegen jullie. Amen.