Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen allemaal. Ik weet niet hoe het bij jullie was, maar dat filmpje wat we net zagen over Narendraam en Kavita uit India, dat raakte mij.
Als het een vaderdag is, en dat is in andere landen ook zo, dus had ik vanmorgen ook te denken.
Je vader zal maar in de gevangenis zitten. Op dit moment misschien wel gemarteld worden. Kun je geen vaderdag vieren. Wat moet het zijn voor een kind?
Wat moet het zijn voor die vader? Het is goed om daar een zondag bij stil te staan. Eigenlijk zouden we er elke dag bij stil moeten staan.
Het zijn toch onze broers en zussen. Die hetzelfde geloof hebben als wij. En wat hebben ze verkeerd gedaan? Wat is hun misdaad?
Zoals er daartegen aangekeken wordt. Als ze de Heer Jezus lief hebben. We willen de Bijbel openen en gaan lezen uit Handelingen. Handelingen hoofdstuk 12.
Handelingen hoofdstuk 12. En we lezen daarvan de eerste 17 versen. Handelingen 12 vers 1 tot 17. Handelingen 12.
En daar zie je de jonge gemeente die nog maar pas is ontstaan. Hoe snel ook daar vervolging uitbreekt. Omstreeks die tijd.
Handelingen 12 vers 1. Omstreeks die tijd sloeg koning Herodes de hand aan sommigen van de gemeente om hen kwaad te doen. En hij doodde Jacobus, de broer van Johannes, met het zwaard.
En toen hij zag dat het de Joden welgevallig was, ging hij verder door ook Petrus te grijpen. Het waren de dagen van de ongezuurde broden. En toen hij ook die gegrepen had, zette hij hem in de gevangenis en gaf hem over aan vierwachten.
Elk bestaande uit vier soldaten. Om hem te bewaken. Omdat hij hem na het paaschaal wilde voorleiden aan het volk. Petrus werd dus in de gevangenis bewaakt.
Maar door de gemeente werd voortdurend voor hem tot God gebeden. Toen Herodes hem zou voorleiden, sliep Petrus die nacht tussen twee soldaten. Geboeid met twee ketenen.
En de bewakers voor de deur bewaakten de gevangenis. En zie je, stond een engel van de heren. En er scheen een licht in het vertrek. En door Petrus in de zij te porren wekte hij hem en zei, sta snel op.
En zijn ketenen vielen van zijn handen af. En de engel zei tegen hem, doe uw gordel om en bind uw sandalen aan. En hij deed dat. En hij zei tegen hem, sla uw bovenkleed om en volg mij.
En hij ging naar buiten en volgde hem. En hij wist niet dat het werkelijkheid was wat er door de engel plaatsvond. Maar hij dacht dat het de visioen was. En toen ze langs de eerste en de tweede wacht gegaan waren, kwamen ze bij de ijzeren poort die naar de stad leidt.
En toen ze naar buiten gegaan waren, liepen ze één straat verder en meteen ging de engel van hem weg. En toen Petrus tot zichzelf gekomen was, zei hij, nu weet ik werkelijk dat de heren zijn engel uitgezonden heeft en mij verlost heeft uit de hand van Herodes en uit alles wat het Joodse volk verwachtte.
En toen dit tot hem doorgedrongen was, ging hij naar het huis van Maria, de moeder van Johannes, die ook Marcus genoemd werd, waar velen bijeen waren en baden.
Toen Petrus aan de deur van de poort klopte, ging er een dienstmeisje naartoe om te luisteren van wie de naam Rodé was. Toen ze de stem van Petrus herkende, deed ze van blijdschap de poort niet open, maar rende naar binnen en berichtte dat Petrus voor de poort stond.
En ze zeiden tegen haar, u bent buiten zinnen, maar ze hield vol dat het zo was. En ze zeiden, dat is zijn engel. En Petrus bleef kloppen en toen zij open gedaan hadden, zagen ze hem en waren buiten zichzelf.
En hij gebaarde hun met de hand dat ze zwijgen moesten. En hij vertelde hun hoe de heren hem uit de gevangenis geleid hadden en zij vertelden het aan Jacobus en de broeders. En hij ging naar buiten en reisde naar een andere plaats.
Tot zover de lezing van dit gedeelte. Ik heb erboven gezet, op dit moment worden mede-christenen vervolgd en gematteld.
Op dit moment, nu wij hier zijn, worden mede-christenen vervolgd en gematteld. Op een paar uur afstand vliegen van ons gebeurt het.
Ze worden opgepakt, misschien vandaag wel. Ze zitten in het strafkamp. Ze worden gematteld. Op verschrikkelijke wijze.
En misschien weten ze, deze dag is mijn laatste dag op aarde. Ik zal worden gedood. Omdat ik de Heer Jezus lief heb.
En als ik deze woorden uitspreek, dan raken ze me. Dan raken ze me tot diep in mijn hart. En ik kan het me nauwelijks voorstellen, als ik zie in wat voor situatie wij ons bevinden.
In de vrijheid. En we mogen de Heer daarvoor danken. Ja, zeker dat we de vrijheid hebben om ons geloof in het openbaar te beleiden. Maar wat is onze vrijheid voor ons toch vaak zo vanzelfsprekend?
We vinden het zo normaal. Maar het is genade van de Heer. Onverdiende zegen die Hij ons schenkt. Een poosje geleden was ik, hadden ze me gevraagd om te preken op een zondagmorgen in een internationale, Engels sprekende gemeente.
Er waren mensen uit Afrika, mensen uit Azië, mensen uit Zuid-Amerika. En het thema was Leiden omwille van de naam van de Heer Jezus.
En zoals wij nu net gedaan hebben, lazen we ook met elkaar Handelingenhoogstuk 12, de geschiedenis van Petrus. Petrus die gevangen genomen was, omdat hij getuige was van de Heer Jezus en vrijmoedig hem verkondigde.
De geschiedenis van Jacobus in dat eerste en tweede vers. Ook Jacobus was opgepakt. Hij was gedood, onthoofd, vanwege zijn geloof in de Heer Jezus.
En de geschiedenis van de gemeente die in die nood, in die crisis situatie, die hij was samen gekomen was en in gebed bijeen was om te bidden.
Te bidden. Tot God te roepen om de bevrijding van Petrus. Het was vlak voor het paasgaan.
Dat staat hier. Het waren de dagen van de ongezuurde broden. En hij werd opgepakt alsof het een grote misdadiger was en hij werd streng beveiligd daar in de gevangenis.
Door 16 soldaten. Staatsgevaarlijk. Staatsvijand nummer 1. Vier groepen, hij ziet het leest, vier groepen van weer soldaten. Twee zelfs vastgeketend aan Petrus.
Hij kon nooit meer weg. Eentje voor de deur en nog eentje achter de deur. Ontsnappen was uitgesloten. En daar was hij. En op dat moment was er een gebiddende gemeente bijeen.
Stel je je voor. Dat jij daar was, had gezeten. Stel je je voor. Dat je wist nog één dag heb ik te leven.
Nog één dag. Dan zal ook ik gedood onthoofd worden. Zou Petrus kunnen slapen? Wat zou jij doen als je wist dat dit je laatste dag was?
Je laatste nacht aanstaande? Zou je kunnen bidden? Zou je kunnen slapen? Maar Petrus, hij is niet bang. Hij weet, zijn leven is geborgen in de handen van God.
Want we lezen, hij slaapt. Als we de Heer Jezus mogen kennen als ons eiland en verlosser. Als je me weet, ook voor mij, hij gaf zijn leven aan het kruis van God. Goed aan.
Dan hoef je geen angst te hebben voor de dood. En Petrus weet, als ze me doden, als ze me onthoofden, net als Jacobus, dan ga ik naar hem toe.
Naar de Heer Jezus die ik zo lief heb omdat hij mij eerst heeft lief gehad. Er is een strijd gaande. Dat was toen al zo en dat is nog steeds zo.
Een strijd tussen de wereld van het licht en de wereld van de duisternis. De wereld van de duisternis aangeboerde door de Satan zelf doet er alles aan om de gemeente van de Heer Jezus kapot te maken.
En de gemeente bidt de gemeente strijd. We lezen over die geestelijke strijd in Ephesus hoofdstuk 6.
Wij hebben de strijd niet tegen vlees en bloed, maar tegen overheden, tegen machten, tegen de wereldbeheersers van de duisternis van dit tijdwerk.
Tegen de geestelijke machten van het kwaad in de hemelse gewesten. In zo'n situatie bevinden onze vervolgde broeders en zusters zich in zo'n situatie bevinden ook wij ons.
Wat zouden wij doen in zo'n situatie als Petrus, in zo'n situatie als de gemeente toen? We zouden misschien een protestbrief opstellen en sturen naar Herodes, een protestbrief naar de Tweede Kamer, naar de regering.
of we gaan een commissie instellen of wat dan ook. Maar zij gaan op de knieën daar die gemeente.
Wat een les voor ons. Ze wisten er is er nog één die ons kan redden en dat is de Heer zelf. Hij is machtig. Hij is aalmachtig.
Als wij ons in grote nood bevinden, dat kan, ook al worden we niet vervolgd of wat dan ook, er kan opeens geweldige nood in je leven komen.
Ken je dat dan? Dat je in gebed gaat op de knieën, misschien wel een hele nacht lang, zelf, maar dat kan ook als gemeente, lieve mensen. Als er wel eens gebeurd, dat er een bid stond, samen geroepen werd, om in de nacht te komen bidden met elkaar, omdat er grote nood is.
En de Heer die hoort die gebeden, die uitgezonden worden daar vanuit die gemeente. Hij hoort en hij stuurt een engel.
Hij stuurt vanuit de hemel een engel naar die gevangenis, naar Peterus. We lezen, plotseling schijnt er licht daar in die cel. Licht als teken van Gods heerlijkheid.
Als zijn kinderen in nood zijn, dan is dat bekend in de hemel. Als er nood in je leven is, is dat daar bekend.
Dat zagen we ook al bij Stephanus, die ook gestenigd werd vanwege zijn geloof, handelingen 6. Stephanus, net voordat hij gedood wordt, ziet hij de hemel open en Jezus staande aan de rechterhand van zijn hemelse vader.
Ja, als het crisis is bij Gods kinderen op aarde, dan is de heer Jezus daar zo bij betrokken dat hij gaat staan.
De engel komt daar in de cel, maar de soldaten merken niets. Die slapen rustig door. O, hoe goed zorgt God voor zijn knecht Petrus en waarom Jacobus wel gedood wordt, onthoofd, en Stephanus eerder en Petrus niet, we weten het niet.
God had kennelijk een plan. Ja, Petrus moest nog meer schrijven. Hij moest zijn brieven nog schrijven. God had nog een taak voor hem.
Hij krijgt de opdracht zelfs. Wat is dat bijzonder. Hij krijgt de opdracht om zijn sandalen aan te doen, zijn mantel om te slaan, zo goed zorgt God voor hem.
En dan komen ze buiten, ze gaan naar buiten. Engel zegt, gaan, ga mee. En de deuren, die gaan vanzelf open. O, is het geen groot wonder. Zo'n machtige God hebben wij lieve mensen.
En dat gebeurde toen, en dat is later in de geschiedenis vaker gebeurd. Ik heb een christen ontmoet jaren terug uit China, die ook gevangen gezeten heeft, en hij vertelde het.
De deuren gingen open, de ogen van de bewaarders werden kennelijk gesloten, ze zagen het niet, en ik kon er zo uit.
Dat gebeurde toen, dat kan ook nu gebeuren. En dan gaat hij naar het huis van Maria. Hij weet, daar zal de gemeente samen zijn.
Dat is ook wat. In zo'n situatie. Het is geen vraag van Peter, waar moet ik naartoe?
Nee, daarheen, daar is de gemeente op dit moment. en dan klopt hij daar aan, bij de deur. En dat is buitengewoon opmerkelijk, want de gevangenisdeuren gingen vanzelf open, maar de deuren van het huis van Maria niet.
Dan komt een dienstmeisje, een slavin, die komt naar de deur toe, rodee, betekent roos. En dat is toch wel bijzonder.
Die gemeente is in gebed voor Petrus, voor de bevrijding van Petrus, en dan staat Petrus voor de deur. En dan kunnen ze niet geloven dat het Peter is, de deur gaat niet open, ze zeggen zelfs er zal zijn engel al zijn, en zo werd er in het jodendom in die tijd ook tegen aangekeken, dat de engel de gestalte van een persoon aan zou kunnen nemen, ja, dat zou de engel van Petrus wel zijn, maar hij niet.
En dan toch, uiteindelijk gaat de deur open, Petrus komt binnen, en dan gaat hij vertellen, dan gaat hij vertellen wat God gedaan heeft, wat hij getuigen is.
O, vertel het maar lieve mensen, als God werkt in je leven, als je een ontmoeting met hem gehad heeft, getuig daarvan, vertel maar, over de grote daden van God in je leven.
O, wat een mooi Bijbelverhaal, het zou vandaag geschreven kunnen zijn. De God van toen, de God van Petrus, is ook onze God, is ook de God van onze vervolgde broeders en zusters.
en ik was daar, in die Engelstalige, Engels sprekende gemeente, het was in Eindhoven, mensen uit alle continenten, mensen van alle kleuren, broeders en zusters, velen van hen waren gevlucht voor vervolging en ze waren daar en ze kenden bijna allemaal ook mensen in hun eigen land.
die vervolgd werden of die gevangen zaten die gematteld werden. En voor sommige van de aanwezigen kwam het op die ochtend heel dicht bij.
En dat is te begrijpen. Een aantal van hen begon zachtjes te huilen. Ze voelden de pijn, ze voelden het verdriet van hun geliefde, van hun broeders van hun zusters en toen zijn we gestopt en hebben we samen gebeden.
Zoals daar die gemeente, we zijn in gebed gegaan en we voelden ons een door het geloven in de Heer Jezus Christus. In sommige landen, we hebben dat net ook gehoord en gezien, in sommige landen, en dat is ook die tekst die we aan het begin gelezen hebben, uit 2 Peterus 3.
In sommige landen heb je de garantie, als je gelooft in de Heer Jezus Christus, dat je vervolgd wordt. Ja, dat is nog steeds zo.
Zeker als je van moslim christen wordt. ik heb vele van die mensen mogen ontmoeten, vroeger jaren bij de EO gewerkt en een flink aantal mensen ook geïnterviewd, gesproken ontmoet, die daarover vertelden.
En ik weet het ook, ik ben lange tijd, tot een paar weken terug, betrokken geweest bij een stichting die zich inzet voor vervolgde christenen, de stichting hulpvervolgde christenen HVC en dan zie je elke keer die verhalen, hoor je ze, lees je ze.
Een moslim die door godsgenade tot geloof komt. Soms door een droom, soms door een visioen. Als wij als zulke mensen bijna onmogelijk te bereiken zijn met het evangelie, weet God wel wegen te bedenken om ze toch te bereiken.
En als ze tot geloof komen, gebeurt het nogal eens dat hun familie zegt je, je bestaat niet meer, je kan maar beter dood zijn dan dat je blijft leven, je hebt het geloof, het moslim geloof verraden.
En ze worden uitgestoten, soms uit hun familie. En soms worden ze gedood. Maar zijn ook andere verhalen.
dat juist als iemand tot geloof komt in een familie, dat anderen in de familie daar zo door geraakt worden, dat ze ook tot geloof komen in de Jezus. En we leven in, we zullen dat allemaal volgen, we hebben het er vanmorgen niet zo over, maar de strijd die is los gebarsten, sinds vrijdagmorgen vroeg, tussen Israël en Iran.
Hoe brengt dat ook in gebed, lieve mensen?
Het is mijn gebed, het is mijn gebed, dat nu dwars door deze oorlogssituatie in vele Iraniers de ogen open zullen gaan voor de Messias, voor de Heer Jezus. Ja, zijn werk gaat door.
En het is ook, ik las, of ik sprak een Chinese christen die ook vervolgd was geweest en weet je wat hij zei?
Hij zegt, want wij denken altijd, wij moeten, en dat is ook goed, bid daar ook om, dat vervolging stopt, maar hij zei, de vervolging, en laat het eens tot je doordringen, de vervolging, zie ik zo, het is Gods speciale discipleschapstraining.
Dus wat? Hij zegt, dwars door de vervolging heen, heeft de Heer me geleerd om voor honderd procent alleen op hem te vertrouwen.
vond het heel aangrijpend om dat te horen. Gods speciale discipleschapstraining, hij zei, lijden maakt christenen sterker, en juist dwars door het lijden zie je het vaak ook gebeuren dat Gods gemeente groeit.
Ik was een poosje terug, ontmoette ik, misschien heb ik er wel eens meer over verteld, vorig jaar ontmoette ik een voorganger die oorspronkelijk afkomstig is, was uit Noord-Korea.
Hij was daar geen christen. Hij vluchtte naar China, omdat hij daar wat geld wilde verdienen om het daten te hebben in Noord-Korea, en daar in China kwam hij tot geloof in de Heer Jezus.
Hij kwam daar in China aan over de rivier en zo, maar dat is best gevaarlijk, en de eerste die we ontmoeten was een oud Chinees vrouwtje. En dat vrouwtje vroeg aan hem, ken je Jezus?
En God heeft dat gebruikt om hem tot geloof te laten komen. En hij is alweer een paar keer heen en terug geweest, dat stuitgebruikt om nu te vertellen, buitengewoon bijzonder verhaal. En zijn naam mag niet bekend worden, ik noem hem maar Broeder Li.
En op een gegeven moment is hij definitief uit China gevlucht nadat hij in een strafkamp maanden had doorgebracht, maar God heeft hem eruit gered, heel wonderlijk, eigenlijk net als bij Petrus, uit het strafkamp.
God gaf hem in gedachten om door een raam te ontsnappen uit het strafkamp. En hij kwam eruit en hij zag balken staan toe die beneden kwamen tegen de muur en hij kreeg in gedachten doe alsof je een arbeider bent, neem zo'n balk op je rug en loop naar de muur toe, die om het strafkamp heen staat.
Hij deed het, hij zette die balk tegen de muur, klom die balk op, boven op de muur en geen enkele beveiliger sloeg alarm alsof hun ogen gesloten waren en boven op die muur stroomdraad met een hoog voltase als je het aanraakt zou je direct dood zijn.
Hij heeft geen schokje stroom gevoeld en is zo uit het strafkamp gekomen. Is via verschillende landen, via China en Thailand en daar nog wat landen, is die in Zuid-Korea aangekomen, is daar voorganger, predikant geworden in een gemeente met vijfduizend leden samen met nog een aantal anderen en hij was in Nederland om ervan te vertellen.
En ik werd zo geraakt door zijn bewogenheid met het Noord-Koreaanse volk en hij zegt God werkt in Noord-Korea er zitten misschien wel driehonderdduizend christenen in gevangenissen en strafkampen maar wat ze ook doen Gods werk kunnen ze niet tegenhouden de leiders daar van Noord-Korea er komen telkens opnieuw nieuwe mensen tot geloof en hij zei ze bereiden zich voor op de dag dat Noord-Korea open gaat dat het bewind valt en ze hebben een verlangen de christenen in Noord-Korea om erop uit te gaan en het evangelie te verkondigen wat een wonder van genade en ik zei tegen hem we bidden voor jullie hij zegt oh wat dat merken we ook dat er gebeden wordt hij zegt maar weet wel dat er vervolgende christenen ook voor jullie bidden in het westen hij zegt de situatie in het westen voor jullie christenen is misschien wel gevaarlijker dan voor ons de verleiding van het materialisme de verleiding dat jullie denken dat je onafhankelijk van God kan leven is dat niet bijzonder wij zijn hier we bidden voor onze vervolgde broeders en zusters maar zij bidden voor ons en tegelijk ook vervolgde broeders en zusters hebben het soms moeilijk en zwaar heel zwaar laten we hen ook niet op een hoger voetstuk op een hoog voetstuk stellen het is altijd
Gods werk in hen niet dat het zulke geweldig sterke christenen zijn maar Gods werk in hen en door hen heen ze weten het als God ons niet vasthoudt zijn we nergens en dan vragen ze ook ik bid niet in de eerste plaats om bevrijding uit het lijden maar bid dat de Heer ons genade zal geven om trouw te blijven trouw te blijven aan hen en er zijn er ook jazeker die vertwijfeld raken die het ook uitroepen God waarom waarom dit lijden waarom deze moeilijkheden bid voor hen dat ze het vol zullen houden dat ze dat ze door God zelf zullen worden vast gehouden en tegelijk het gevaar is aanwezig dat wij neerkijken op de vervolgers het kan zijn dat wij de vervolgers haten of met den beschuldigende vingers wijzen
Dat zijn de daders. En dat is ook zo'n les die we kunnen leren van onze vervolgde broeders en zusters.
Vele van hen zijn bewogen met hun vervolgers. Ze hopen en bidden dat ook vervolgers tot geloof komen in de Heer Jezus.
Ik ontmoette een voorganger uit Nigeria. In zijn gemeente had Boko Haram een zware aanslag gepleegd.
Een paar jaar geleden. Die berichten hoor je, nergens in de wereld komen zoveel christenen om het leven dan in Nigeria. Misschien in Noord-Korea nog wel meer.
Maar in Nigeria ook heel veel. In zijn gemeente, hij vertelde op een zondagmorgen kwamen ze binnen gewapend. Schoten zeventig mensen dood.
Als wij het zouden weten dat vanmorgen terroristen hier binnen zouden kunnen komen. En dat ze hier staan en je wordt voor de keuze gesteld.
Wat dat gebeurt in sommige landen. Dat is de realiteit. Dat je voor de keuze wordt gesteld. Wil je trouw blijven aan Jezus?
Of zeg je hem voorwil? En als je trouw blijft aan Jezus, dat je wordt doodgeschoten. Zou je dan gekomen zijn hier vanmorgen? Of zou je gedacht hebben, nou dan kijk ik wel via de online.
Het is goed om ons dat eens af te vragen. Ook ik hoor, aan mezelf. Dat kunnen we makkelijk zeggen hoor. Ik zou gekomen zijn.
Als het echt zo zou zijn. Dan heb je genade van de Heer nodig. Om trouw te zijn. Om je niet te schamen voor het geloven in de Heer Jezus Christus.
En wat doen de vervolgde broeders en zusters? Weet je? Ze sporen ons aan. Ze sporen ons aan om klaar te zijn voor de tijd dat hier ook vervolging kan komen.
Een Chinese christen zei ooit tegen mij. Die zei. Voordat de culturele revolutie begon, was er vrijheid in China.
En bloeide de kerk. En ons was geleerd. Het zal al beter gaan. En nog even. En dan zullen we opgenomen worden en voor altijd bij de Heer Jezus zijn.
Maar niemand had ons ooit voorbereid op vervolging. En toen kwam de vervolging. Met Mao. Toen kwam de vervolging.
Christenen werden opgepakt. En we waren er niet klaar voor, vertelde die. We hadden ons er niet op voorbereid. En alle, vooral christen mannen werden opgepakt.
Voorgangers werden opgepakt. De gemeente van de Heer Jezus in China dreigde ten onder te gaan. In sommige kerken moet er discussie over de vrouw in het ambt.
Het is achelijk om daar iets over te zeggen. Maar daar in China, toen de voorgangers, de mannelijke voorgangers werden opgepakt, zijn vrouwen opgestaan om de gemeente te leiden.
God zorgde op die manieren voor zijn gemeente. Maar weet je wat ze zeggen? Wees er klaar voor.
Wees bereid om als vervolging komt, dat het je niet overvalt. En hoe kun je je op voorbereiden? Niet door angstig te worden.
Maar door, en dat is het allerbelangrijkste, de Heer Jezus te kennen. Dat je met hem leeft, met hem wandelt. Zoals van Henoch staat, Henoch wandelde met God.
En dat je de Bijbel kent. Als je geen Bijbel meer hebt, lieve mensen. Dat kan, dat je Bijbel afgepakt wordt. Dat je, dat je, dat je, dan zeg je, ja ik heb mijn mobiel. Maar goed, het kan ook afgepakt worden.
Dat je geen toegang meer hebt tot de Bijbel. Dan is het zo belangrijk dat de Bijbel in je hart is. Dat je hem kent, Heer Jezus. Dat zeggen vervolgde christenen.
Wees gericht op de Heer Jezus. Wees gericht op hem. Leef met hem. Wandel met hem. Dominee Richard Wurmbrand. Misschien dat sommige ouderen zijn naam nog kennen.
Dominee Richard Wurmbrand. Werd in Roemenië opgepakt. Was ook communistisch geworden in Roemenië. Jarenlang bracht hij door in de gevangenis. In de strafkamp.
Hij werd gemarteld. Ik heb het voorrecht gehad om twee keer te hebben mogen ontmoeten. Eén keer in Nederland. Eén keer in Duitsland. Hij heeft de littekens laten zien op zijn lichaam van de martelingen.
Het was een geweldig grote man. Meer dan twee meter. En enorm groot. Hij zegt ik zat in een cel van twee bij twee meter. Ik kon niet eens liggen lang uit in die cel.
Hij zegt ik ben God dankbaar voor de vrijheid die er schonk. Maar, maar, soms verlang ik nog wel eens terug naar die vrijheid. Naar die cel.
Hij zegt want daar in die cel. Er was de Heer Jezus aanwezig. Alles zo mooi om te horen. En nu, ja, mag al jaren bij de Heer zijn.
Richard Wurmbrand. Zijn vrouw ook. Maar zo spreken vervolgde christenen ook na hun sterven. Spreken ze nog ook tot ons.
Hebreeuhoofdstuk 13 vers 3 zegt. Denk aan de gevangenen. Alsof u zelf ook gevangen bent. En aan hen die slecht behandeld worden.
Alsof u zelf lichamelijk slecht behandeld wordt. Laat het betrokken zijn.
Laat het bezig zijn met de vervolgde christenen. Niet beperkt zijn tot één zondag in het jaar. Maar voel u verbonden met hen vandaag.
En elke dag. Bid voor ze. Ze zeggen het. We ervaren het dat er voor ons gebeden wordt. God geeft hen kracht om het vol te houden.
Maar ze ervaren ook de steun van de gebeden van christenen wereldwijd die voor hen worden opgezonden. 1 Korintherhoofdstuk 12 vers 26 zegt.
Als één lid leidt. Leiden alle leden. Mijn broer in Noord-Korea zit in een strafkamp.
En mijn zus zit in China in een gevangenis. Ja toch.
Het zijn onze broers en zussen. Door geloven in de Heer Jezus. En als je weet dat je broer of je zus of misschien je vader of je moeder of je kind gevangen zit.
Dan kun je hem toch niet vergeten. Voel je verbonden. En één keer. Op een dag. En dat heb ik ook geleerd.
Van die vervolgde broeders en zusters. Er komt een dag. Dat vervolging voorbij is. Zie ik maak alle dingen nieuw.
En soms kunnen ze daar ook zo naar uitzien dat die dag aanbreekt. De dag dat hij komt Heer Jezus. Dan is er geen vervolging meer.
Dan is er geen lijden meer. Maar nog is het niet zover. Nog is het niet zover. O bid voor hem.
Ondersteun hem als u mogelijkheden hebt hem te ondersteunen. En zie op de Heer Jezus. Zie op hem. Zie samen.
Wij hier vanuit Bunschoten. En zij. Misschien vanuit Pyongyang. De strafkampen in Noord-Korea. Zie. Op hem.
En samen. Eén in de Heer Jezus. Want hem komt door alle lof. Eer en aanbidding. Tot in eeuwigheid.
Halleluja. De Heer zegen. Amen.