Hemelen met Jezus

Spreker

H. Waagmeester

Date
June 1, 2025
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen allemaal. Toen we net zongen van toen de Heer naar de hemel ging, gaf hij de opdracht om zijn naam te verkondigen.

Dat dacht ik, volgens mij niet. Het is natuurlijk helemaal niet leuk om kritiek te hebben op een lied wat je uitkiest. Het is wel waar, het is wel waar.

Maar volgens mij gaf hij de opdracht om in een bovenzaal te gaan zitten en te wachten op God, op de Heilige Geest. We zitten nu in de tijd tussen hemelvaart en pinksteren.

En dat wordt wel de wezen zondag genoemd. Nou, we gaan iets hemels lezen in Johannes 17, de versen 1 tot 5 en vers 24.

Oh ja, ik mocht het zelf doen. Oh, ik moet hem aanzetten. Oh jee jongens, techniek. Kijk, oh we gaan hemelen met Jezus in baan. Nou, wat vinden jullie daarvan?

Wat komt er bij je op als je het woord hemelen hoort? Ja. Dat is eigenlijk ook een beetje zo, hè. Ze zeggen weleens als iemand gaat hemelen, dan is hij gestorven.

Oh jee. Nou, daar ga ik het niet over hebben. Een ander soort hemelen gaan we het over. We lezen Johannes 17, vers 1. Kijk of ik het kan lezen hier.

Toen Jezus tegen zijn leerlingen gesproken had, keek hij omhoog naar de hemel en begon te bidden. Vader, het beslissende moment is gekomen.

De enige ware God.

En dat ze mij mogen kennen als degene die door u naar de wereld gestuurd is. Vader, het werk waarvoor u mij gestuurd hebt, heb ik gedaan en afgemaakt.

Zo heb ik u op aarde alle eer gegeven. Geef mij nu de hoogste macht en eer bij u in de hemel. Dezelfde macht en eer als toen ik bij u was voor het begin van de wereld.

Dan vers 24. Vader, u hebt hen aan mij gegeven. Laat hen dan zijn waar ik ben. Dan zullen zij de grootheid zien die u mij gegeven hebt, omdat u mij al lief had voordat de wereld gegrondvest werd.

Laat hen dan zijn waar ik ben. Bid Jezus in wat we noemen het hoge priesterlijk gebed.

Zijn waar hij is. Waar is dat? Jezus staat op het punt om gevangen genomen te worden. In dat hoge priesterlijk gebed.

Als hij dat hoge priesterlijk gebed uitspreekt. En hij staat op het punt om te sterven aan een kruis. En daarna op te staan uit de dood. En weer terug te keren naar de plek van waar hij vandaan komt.

En waar hij ook het liefst wil zijn. Bij zijn vader. En nu hij klaar is met het werk dat zijn vader hem had opgedragen.

Is er bij hem eigenlijk maar één groot verlangen. Bij zijn vader zijn. In zijn hemelvaart. Wat is er mooier om dicht bij degene te zijn waar jij het meest van houdt.

Ik heb veel te maken met vluchtelingen. En die vluchtelingen. Die hebben die ultieme wens. Dicht bij degene te zijn.

Van wie ze intens houden. We zijn vaak ver weg. Van familie. Ouders. Kinderen. Het verlangen om dicht bij degene te zijn waar je zoveel van houdt.

Is voor hen zo herkenbaar. De leerlingen van Jezus die waren enorm verwart. Want wat ging er nu met hun meester gebeuren?

Leiden. Dood. Terug naar zijn vader. En Jezus beseft maar al te goed. Dat hij dan zijn discipelen in deze wereld alleen achterlaat.

Zoals ik net zei. Deze zondag. Wordt ook wel de wezen zondag genoemd. De tijd tussen hemelvaart. En pinkster.

Hij reageert niet. Ligt dat aan mij? En dan zegt Jezus. Ik ben al niet meer in de wereld.

Ik ga naar u toe. Maar. Zij blijven wel in de wereld. Je zou kunnen zeggen dat Jezus dus al voordat hij sterft.

En nog. Veel verder voordat hij. Ten hemel vaart. Dat hij eigenlijk met zijn gedachten en zijn hart al helemaal bij zijn vader is.

Hij is eigenlijk al. Haast niet meer. Op aarde. Hij wil bij zijn vader zijn. En dan met zijn lijden voor ogen.

Op het moment dat hij bidt. Denkt hij nog aan degene. Zijn leerlingen. Die hem in hun leven willen volgen. En dan bidt Jezus.

Hij reageert niet hoor. Dus jij mag het doen. Dan bidt Jezus. Laat hen zijn. Waar ik ben. Dus het is niet alleen maar zijn verlangen voor hemzelf.

Om bij zijn vader te zijn. Maar hij verlangt er ook intens naar. Dat ook wij. Met hem. Dat zijn leerlingen. Met hem. Bij hem en de vader zijn.

Die liefde tussen vader en zoon. Is natuurlijk volmaakt. Je kunt je geen. Betere relatie wensen.

Tussen een vader en zijn zoon. En je zou kunnen zeggen. Eigenlijk heeft hij daar. Meer dan genoeg aan. En eigenlijk hebben zij dus ons. Helemaal niet nodig.

En toch. Kiest Jezus ervoor. Om ons bij zich te hebben. Hij wil dat verdelen. In die volmaakte. Liefde.

Net als Jezus in zijn leven op aarde. Met zijn hart bij zijn vader was. Zo wil hij ook. Dat wij. Met ons hart. Dicht bij. Hem zijn.

En dat verwoord je heel krachtig. Volgende dia. Kijk. Zo werkt het. Dit is het eeuwige leven. Staat er dan. Dat zij u.

Van dichtbij. Kennen. Eindeloos. Eindeloos. Nou is er iemand hier.

Wiens geliefden ver weg zijn. Ik denk dat je dan. Je er alles bij voor kan stellen. En hoe is dan jouw hart bij diegene. Als ik een poosje weg ga.

Dan is mijn hart bij de volgende. Mooi he.

Als ik een paar dagen weg ben. Of als Adeline en ik wel eens wat met elkaar hebben. Wij hebben wel eens wat met elkaar. Dan ga ik soms even op een plekje zitten.

En dan denk je. Dan heb ik eigenlijk de neiging. Van nou. Ik heb toch geen zin meer om wat voor haar te doen. Maar dan kijk ik naar deze foto. En dan denk ik.

Ja. Dat is ze dus echt. Dat is ze dus echt. Voor haar wil ik heel veel doen. Je wil degene zien. Zoals hij of zij is. Als ik op een kamer.

Of in een huis kom. Waar vluchtelingen wonen. Dan zie ik heel veel foto's. Allemaal foto's van mensen die dus ver weg zijn. In Syrië. In Myanmar. In Iran.

En hun hart is dan bij. Dat familielid. Dat kind. De vader. En ze willen als ze naar die foto kijken.

Het speciale zien in die ander. Zo is het ook bij ons in relaties. We zijn zo vaak bezig. Met wat we van de ander verwachten.

Wat diegene voor jou zal doen. En wij proberen in ons leven ook aan die verwachtingen te voldoen. En we vergeten. Eigenlijk. Om naar die ander te kijken.

Zoals die ander is. Hij of zij. En ons te verwonderen. Over het speciale. Wat die ander heeft. En waarom zeg ik dit?

Omdat ik denk. Dat we soms ook zo met de Bijbel omgaan. En met God omgaan. Ik merk dat aan mezelf. Dat ik. Als ik de Bijbel lees. Al heel erg snel.

In die modus zit. Van wat. Vraagt God van mij. Wat verwacht hij van mij. Voldoe ik wel. In mijn leven. Aan zijn richtlijnen. En als ik daaraan denk.

Word ik er soms ook een beetje somber van. Want je slaat zo vaak in je leven weer de plank mis. Maar Jezus zegt. Weet je wat nou echt eindeloos is.

Wat eeuwig leven is. Dat is dat je. God van dichtbij. Kent. Nou zeg ik nou.

Dat wat God van ons verwacht in ons leven. Dat is zijn richtlijnen voor ons leven. Dat die niet zo belangrijk zijn. Die zijn heel erg belangrijk.

Die hebben we keihard nodig. Ik heb dat in ieder geval in mijn leven. Keihard nodig. Maar als je God ziet. Zoals hij is. En je bent daarop gefocust.

En je richt je daarop. In je leven. Dan ga je God. Dan ga je Jezus volgen. Met een hele andere houding. Je gaat hem volgen.

En je wil de dingen voor God doen. Omdat je zielsveel. Van God houdt. Omdat je hem steeds beter leert kennen. Daardoor wordt het verlangen.

Om dat te doen. Wat hij wil. In jouw leven. Steeds sterker. En dat is ook zo. Bij iemand waar je zielsveel van houdt. Als ik naar die foto kijk.

Van Adeline. En ik verdiep me erin. Terwijl we net iets gehad hebben. Dan denk ik van nee. Dit is helemaal niet goed. Ik moet er voor haar zijn. Je wil niets anders.

In je leven. Dan diegene tegemoet komen. In zijn of haar verlangens. En zo wil Jezus. Dat wij hem. En zijn vader zien.

Zien. Zoals ze is. Ik weet nog goed dat Peter Schelen. Vroeger op tv. Allerlei programma's had.

En die had. Dan ging hij de straat op. En die zei hij. Ik heb een dia van God. Wil je hem zien. Nou ja. Dat zijn natuurlijk mensen. Die helemaal niks met God hebben. Zeer in geïnteresseerd.

Dat wil ik zien. Dus dan laat hij die dia zien. Ik moet hem ergens hebben. Maar ik kon hem niet vinden. Voor vandaag. Anders zou ik hem meegenomen hebben. Maar als je op die dia kijkt.

Dan zie je allemaal hele kleine. Nou ja. Je kunt er eigenlijk helemaal niks van maken. Wat je ziet. Maar als je die dia steeds groter maakt. En steeds groter maakt. En steeds groter maakt. Dan is het uiteindelijk de complete Bijbel.

De tekst van de Bijbel. In de Bijbel. Laat Jezus zien. Laat God zien. Wie hij is. En wie Jezus is. En Jezus laat zien wie God de Vader is.

Johannes 14 vers 7. Als jullie mij kennen. Zullen jullie ook de Vader kennen. En in vers 9. Als je bijgezien hebt. Dan heb jij dus ook.

De Vader gezien. En waar zien we Jezus. In de Bijbel. De Bijbel is in de eerste plaats. Een boek waarin God laat zien.

Wie hij is. En waar hij is. Hoe hij denkt. Hoe hij tegen jou aankijkt. En tegen mij. En Jezus is dan degene. Vooral in de evangelie natuurlijk.

Degene. Die het meest. Zichtbaar. Maakt wie God is. Je zou het een soort foto kunnen noemen. Dicht bij vader en zoon zijn.

Betekent dat je. Je verdiept in die Bijbel. En daarin ziet wie God is. En hoe hij denkt. Hoe hij jou ziet. En door ons in Jezus te verdiepen.

Kunnen wij zien. Wie de Vader is. Mooi is dat. Om zo nu en dan. Echt even de tijd te nemen. Om te proberen.

Dicht bij dat hart van God. Te komen. En gelukkig helpt God erbij. Want tien dagen. Na hemelvaart.

vieren we pinksteren. En het pinksterenfeest is het feest dat God met zijn heilige geest. in ons wil komen wonen.

Als wij ons leven aan hem toewijden. Door de heilige geest. wonen de vader en de zoon. En de zoon. In jouw hart.

En af en toe. Tijd nemen in je leven. In de week. Om dicht bij Gods hart te zijn.

Als het ware. Zijn hart te horen. Kloppen. Even stilstaan. Bij wie Jezus is.

Even. Tot je door laten dringen. Wie hij. Wil zijn. Voor jou. Ik ben een beetje een romanticus. Dus als ik die tijd neem.

Dan neem ik ook de tijd. Om even een heel mooi muziekje op te zetten. Of ik zoek even een plekje. In de natuur. Jezus geeft in zijn gebed.

In Johannes 17. Een heel bijzonder. Intiem kijkje. In wie hij is. En in zijn relatie. Zijn geweldig intieme relatie. Met zijn vader. Een heel persoonlijk gebed.

Waar we zomaar. Getuige van mogen zijn. Laten we daar even de tijd voor nemen. Ik zou aan je willen voorstellen. Om je ogen dicht te doen.

En luister. Probeer te luisteren. Naar wat. Jezus. De Zoon. Over jou. Misschien wel. Te zeggen heeft.

Eigen vertaling. Vader. Ik ben nu niet meer bij deze lieve mensen. Ze blijven alleen achter.

Wat heb ik me al die jaren op aarde door u beschermd gevoeld. Wilt u net zo bij ze zijn. En ze beschermen. Zoals u dat bij mij heeft gedaan.

De veiligheid. Die ze zo nodig hebben. In een vijandige. Zo ingewikkelde wereld. En wees bij hun geliefden.

Die ver weg zijn. En zich soms bedreigd voelen. Wilt u ze laten ervaren. Dat ze bij u geborgen zijn. Vader.

U weet hoe blij ik ben. Dat u en ik samen zijn. Wat een vreugde. Dat gun ik iedereen. Ook deze mensen. Die nu. Hier in deze ruimte zijn.

Er zijn redenen genoeg voor ze. Om bezorgd te zijn. Wat is het dan heerlijk. Als ze onze nabijheid. En hun hart. Ervaren. Dat kan ze boven alles zores uittillen.

En ondanks alles. Diep bevreugd. In hun hart geven. Vader. In deze vijandige wereld. Is het zo lastig. Voor ze omstaande te blijven.

Er is zoveel sprake van. Nepnieuws. Wilt u ze hier in de weg wijzen. Dat ze echt uw waarheid zien. Dat ze niet kiezen.

Voor wereldse oplossingen. Uw verleiding. Is in hun leven soms zo groot. Help ze om op u gericht te blijven. Zodat ze weten.

Wat echt goed voor ze is. Vader. In mijn hele missie op aarde. Was het zo heerlijk. Om me een te weten met u. Zonder die eenheid.

Was mijn missie. Nooit gelukt. Mijn verlangen is. Dat mijn mensen. Hier in deze ruimte. Diezelfde eenheid. Ook onder elkaar.

Ervaren. Verbonden zijn. Met u. Sterker nog. Samen. Samen. Verbonden te zijn. Met u. Zegen deze mensen.

Met u. Mijn bijheid. Je mag je ogen weer open doen. Dat is toch heerlijk.

Ik zou eeuwig. Ik zou eeuwig in zo'n ruimte willen blijven. Zo eeuwig. Die woorden. Die vader en zoon.

Met elkaar delen. Over mij. En over ons. Over jullie. Zouden ze eeuwig willen blijven horen. Ik zou er eigenlijk niet meer weg willen.

En uiteindelijk is dat ook onze bestemming. Dat we dichtbij die drie enige God zullen leven. Tot slot.

Ik moet denken aan een episode uit de geschiedenis van het volk Israël. Uit de geschiedenis van Abraham, Isaac en Jacob. Daar ben ik de laatste tijd heel intensief mee bezig.

Vanaf Genesis 12. En ik ben inmiddels aangekomen bij het verhaal dat Jacob vlucht voor Ezo.

Nadat hij de zegen heeft gestolen van Ezo. En in zijn vlucht weg naar Laban ontdekt hij in zijn droom.

Er kwam een bijzonder verhaal. Hij ziet een ladder naar de hemel. En hij ziet engelen van beneden naar boven gaan.

En weer terug van boven naar beneden. En daarboven, dat zegt hij ook. Ziet hij de aanwezigheid van God.

Dat zegt hij ook. Hier is God aanwezig. En ik las ergens, en dat vond ik eigenlijk wel heel mooi, in de Joodse traditie wordt dit ook wel gezien als een gebed.

Je zoekt in je gebed God. En daar nemen ze dan ook echt de tijd voor. Dat is niet even het gebedje voor het eten. Maar dan zoeken ze God in hun gebed.

En daar nemen ze een uur voor. Soms in alle drukte van je leven, dan heb je daar ook echt de rust en de tijd voor nodig. Om God te zoeken, op hem gericht te zijn.

En dat ook jouw eigen ik, als het ware, verdwijnt. En hij, ja, God eigenlijk zich volledig aan jou manifesteert.

Dat is de ladder naar boven. En dan, dan kom je daar boven en dan ben je in die aanwezigheid van God. Dan praat je met God, dan luister je naar God.

Dan ben je intens gefocust op God zelf. En wat zou het dan mooi zijn als je die aanwezigheid van God dicht bij de Vader, de Zoon en de Heilige Geest, dat je die ook ervaart.

En dan ga je weer die ladder af. Je daalt weer af van de hemel naar de aarde. Je hebt daar boven, heb je die aanwezigheid van God ervaren.

En je hebt dingen van hem ontvangen. En dan kom je weer terug op aarde. En dan breng je dus datgene wat je van God hebt ontvangen, in die aanwezigheid van God hebt ontvangen, breng jij weer terug op de aarde.

Want is dat eigenlijk een mooi beeld van een gebed? God zoeken, probeer in zijn aanwezigheid te zijn, naar hem te luisteren. Jezelf weg te cijferen, zodat hij alle ruimte krijgt.

En dan weer terug te keren in het dagelijks leven. En dan de aanwezigheid van God die jij hebt ervaren, de dingen die je van God hebt ervaren, weer brengen in deze wereld.

Zo werd dus ook de tijd tussen hemelvaart en pinkster gekenmerkt. Mensen die God in die tussentijd zochten in gebed. In die bovenzaal.

En daar hebben ze die geweldige, intense ontmoeting met God door het ontvangen van zijn Heilige Geest. Daar vindt de optimale verbinding met God door de Heilige Geest tot stand.

Geweldig. En daarmee gaan uiteindelijk inderdaad de mensen de wereld in. Om te getuigen van wie hij is.

Gingen ze aan de slag. Dus nogmaals, ik wil niet promoten dat we alleen maar in die hemelse sferen blijven, al is die verleiding soms ontzettend groot.

Maar daarvan uit mogen we juist in deze wereld van betekenis te zijn. Om je heen. Zoveel mensen met verdriet. Met angst. Met eenzaamheid.

Onzekerheid. Misschien wel iemand die nu naast je zit. Ik moest denken aan de vluchtelingen. Ik moest denken aan de minderjarige vluchtelingen.

Die zelfs het kleine pleciertje niet meer wordt gegund om een dagje naar de Efteling te gaan. Ik heb begrepen dat hier in Baren een locatie is waar 150 minderjarige vluchtelingen verkeren.

Wij mogen als christenen, als mensen van God, als leringen van Jezus.

Wij mogen als wij in ons leven die nabijheid van God ervaren. Mogen we ook aan hen laten zien. Mogen we ook aan hen laten zien.

We mogen een stukje van die hemel, mogen wij brengen naar deze wereld. En mogen we aan hen laten zien. Dicht bij Gods hart.

Ik heb nog een paar vragen opgezet. Om gewoon voor jezelf eens over na te denken.

Wat houd je meer bezig in relatie met God? God zelf? Of de dingen die God van je verwacht? En welk verlangen uit Jezus' gebed spreekt het meest tot je hart?

En waarom? Is dat de bescherming? Is dat de waarheid? Is dat de vreugde? Of is dat de eenheid? Gewoon maar dingen.

Om voor jezelf nog eens rustig over na te denken. Stil te zijn. Als je God zoekt. Zullen we met elkaar bidden? Heer, dit is wat de Heer Jezus er doorheen heeft gehaald.

Zijn intense verlangen om bij u te zijn. Hij wist dat dat komen zou. En onder andere dat gaf hem de kracht om dwars door die dood voor ons heen te gaan.

En daarna wilde u hem ontvangen. Je zou kunnen zeggen dan op dat moment hoorde Jezus ping. En werd hij toegelaten bij God.

Heer, wat geweldig als we in dat leven van Jezus zo die intense verbondenheid met zijn vader ziet.

Beleefd. Het is geweldig dat hij daar zo intens naar verlangde. Hij was er eigenlijk al terwijl hij nog moest sterven. Heer, wilt u ons ook helpen om u te zoeken in ons leven.

Om dicht bij u te zijn. Zoals we nettoot zongen om in dat huis van God te zijn. Zijn nabijheid. Heer, wilt u ons helpen om ons daarop toe te leggen in ons leven.

En regelmatig die tijd te nemen. Er komt zoveel op ons af in ons leven. Maar die tijd met u. Die is zo kostbaar.

Tien dagen zijn de leerlingen in die bovenzaal geweest. Tien dagen van stilte. Tien dagen van je verweest voelen omdat hun Heer er niet meer was.

En toen vonden ze u. Of u vond hen. U stuurde uw Heilige Geest. En bracht die Heilige Geest in hun hart.

En toen hadden ze kracht. Toen konden ze de wereld in. Toen gingen ze onverschrokken de wereld in. Om het evangelie te verkondigen aan mensen.

Die alleen zijn. Die angstig zijn. Die verdrietig zijn. Die het niet meer zien. Zoveel mensen hier om ons heen.

Die dat zo beleven in hun leven. Ze zijn het kwijt. Een wereld waarin zulke soms idiote dingen gebeuren.

Waar de ene dag weer heel anders kan zijn dan de andere dag. Waarin schreeuwers, ego's de wereld beheersen.

En de mensen bang maken. Heer, wilt u ons helpen om die hemel. Die verbondenheid met u.

Die verbondenheid met u door de Heilige Geest. Om die de wereld in te brengen. Zodat de mensen om ons heen weer hoop krijgen.

Hou vast krijgen. Een anker krijgen in hun leven. Heer, als er hier ook in deze zaal mensen zijn. Die het moeilijk hebben.

Die u soms een beetje kwijt zijn. Geef dan dat we om ze heen staan. Geef dat we ook eerlijk durven te zijn over onszelf.

Als we zelf het even niet meer zien zitten. Dat is geen schande. U heeft ons aan elkaar gegeven. Om ons dicht bij u te houden.

Wees zo met ons. Ga zo met ons. Weer deze week in. De wereld in. Het werk in. Onze gezinnen in. Dicht bij uw hart.

Amen.