De Heere Jezus is meer

Spreker

Erjan Nahuijs

Date
May 25, 2025
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen allemaal. Fijn om een keertje vanaf deze kant te laten zien.! Mooi om met jullie vandaag Gods woord te mogen openen.

! Zoals Kees het al zei, de eerste keer hier in de gemeente. Wat is er mooier dan in de eigen gemeente Gods woord te mogen delen. Dus ik heb er recht naar uitgezien.

We gaan met elkaar nog wat nadenken over de brief van de Hebreën. Aan de Hebreën moet ik zeggen. En het sluit heel mooi aan bij het Heilige Avondmaal.

En het is gewoon een schitterende brief. Misschien goed om een klein beetje achtergrond te schetsen. Van waar komt die brief nou vandaan? Nou, die brief is geschreven vanuit een schrijver die we eigenlijk niet weten wie hem geschreven heeft.

Hij is geschreven door een onbekende schrijver. Dat maakt op zich niet heel veel uit, maar we weten in ieder geval van die schrijver dat hij veel achtergrond heeft van de Joodse geloof. Van de tradities vanuit het Jorendom.

En we zien heel veel parallellen vanuit het Oude Testament en zeker vanuit de wet. En we zien heel veel gelijkenissen ook vanuit de grote verzoendag tegenover wie de Heer Jezus is.

En dat is eigenlijk centraal in de brief. We zien eigenlijk dat het steeds gaat over de Heer Jezus is meer. De Heer Jezus is beter. Hij is volmaakt. Zo begint Hebraïe 1, begint bijvoorbeeld meteen het eerste krachtige vers.

Nou dat God voorheen op vele malen en op vele wijzen tot de Vader gesproken had door de profeten, heeft hij in de laatste dagen gesproken door zijn zoon.

En dat is eigenlijk de kern. En vanuit daar zien we dat hij zegt, de Heer Jezus is hoger dan de engelen. Hij is groter dan Mozes. Jezus brengt een bredere rust dan dat Joshua kon brengen.

En de Heer Jezus is de volmaakte hoge priester. En hij brengt een volmaakt offer. Dus je ziet steeds dat hij pakt dingen uit vanuit het oude testament. En zegt de Heer Jezus is meer. De Heer Jezus is beter.

En dat is eigenlijk hoe je de Hebraïe brief zou kunnen samenvatten. En eigenlijk is de kern daarvan, joh er is eigenlijk helemaal geen reden om terug te keren naar het Joodse geloof.

Om terug te keren naar de rituelen die daarbij horen. Want de Heer Jezus is meer. De Heer Jezus is beter. Je hoeft de Heer Jezus niet te verwerpen, want hij is volmaakt in heel zijn wezen en wat hij gedaan heeft.

En dit alles is eigenlijk geschreven in een thema van volharding. De gelovigen hadden het zwaar door vervolging vanuit de Joodse gemeenschap.

Die hun onderdrukte om terug te keren naar het Jodendom. En steeds zien we die oproep van hou vol. Kom op volhard. En dat is ook waar we vanochtend bij stil gaan staan.

Steeds is de oproep om niet terug te vallen, maar om te volharden in het geloof in de Heer Jezus. En om vooruit te kijken naar de vervulling van zijn belofte. Dat hij weer zal komen om zijn gemeente op te halen.

En naar een eeuwig samen zijn met God. We gaan zometeen beginnen bij Hebraeo stuk 4. En we zien eigenlijk in Hebraeo 3 en 4 dat het gaat over de rust die het volk binnen kon gaan.

Maar die ze misliepen door ongehoorzaamheid. Ze konden het beloofde land binnen, maar ze konden niet binnen omdat ze niet vertrouwden dat God hen zal leiden.

En we worden gewaarschuwd om niet in diezelfde val van ongehoorzaamheid en ongeloof te trappen. Bijvoorbeeld Hebrae 4 vers 11. Daar staat laten wij ons dan beijveren om die rust binnen te gaan.

Opdat niemand door het volgen van dit voorbeeld van ongehoorzaamheid ten val zou komen. Dat is een duidelijke aansporing om niet te vallen in die ongehoorzaamheid.

Maar dan klinkt een hoopvolle oproep in Hebrae 4 vers 14. En daar gaan we met elkaar beginnen. Ik ga vanoien twee gedeeltes lezen. De ene is Hebrae 4.

En we bladeren daarna eigenlijk gelijk door naar Hebraeo stuk 10. Waar we zelf de soort oproep zien. Dus de eerste is Hebrae 4 en ik begin te lezen in vers 14.

Daar staat...

Tot de troon van de genade. Opdat wij barmhartigheid verkrijgen. En genade vinden. Om geholpen te worden op het juiste tijdstip. Ik bladeren dan door naar Hebrae 10.

In Hebrae 10 begin ik te lezen vanaf vers 19. Daar gaan we eigenlijk op door. Omdat wij nu, broeders, vrijmoedigheid hebben... Om in te gaan in het heiligdom door het bloed van Jezus.

Langs een nieuwe en levende weg die Hij voor ons heeft ingewijd. Door het voorhangsel. Dat is door zijn vlees. En omdat wij een grote priester hebben over het huis van God.

Laten wij tot Hem naderen. Met een waarachtig hart. In volle zekerheid van het geloof. Nu ons hart gereinigd is van een slecht geweten. En ons lichaam gewassen is met rijnwater.

Laten wij de beleidenis van de hoop onwrikbaar vasthouden. Want Hij die het beloofd heeft is getrouw. En laten wij op elkaar letten. Door elkaar aan te vuren. Tot liefde en goede werken.

Laten wij de onderlinge bijeenkomst niet nalaten. Zoals het bij sommigen de gewoonte is. Maar elkaar aansporen. En dat zoveel te meer. Als u de grote dag ziet naderen.

Tot zover Gods woord. Zullen we kort samen bidden? Heer God dank u wel voor uw woord. Dank u wel heren dat uw woord levend is.

En krachtig. En scherper dan enig twee snijdend zwart. Heer dank u wel dat we vanochtend over uw woord mogen nadenken. En Heer Jezus dank u wel dat u beter bent.

Dat u meer bent. Dat u volmaakt bent. Heer we willen u daarvoor loven en prijzen. We bidden u heren dat ons woord. Dat uw woord ons zal veranderen deze morgen.

Dat het ons opnieuw voor het eerst zal toewijden aan wie u bent. Heer help mij in het spreken. Help ons in het luisteren. Heer wat uw geest tot uit de gemeente te zeggen heeft.

Dat willen we u in Jezus naam. Amen. In de gedeeltes die we gelezen hebben. Misschien is het u opgevallen. Staat regelmatig.

Laten wij. Laten wij. Maar liefst zes keer. Komt deze oproep terug in deze twee korte gedeeltes. En daar wil ik eigenlijk vanochtend gewoon met elkaar simpelweg doorheen gaan.

Zes keer. Laten wij. En de eerste vinden we eigenlijk al gelijk in het eerste vers wat we gelezen hebben. Hoofdstuk 4 vers 14.

Daar beginnen we met. Laten wij dan. Aan deze beleidenis vasthouden. En dat is de eerste. Laten wij aan deze beleidenis vasthouden.

En die vraag die roept natuurlijk op. Aan welke beleidenis moeten we dan vasthouden. Als er staat. Laten wij aan deze beleidenis vasthouden. Dan gaat dat over een specifieke beleidenis.

We lezen in vers 14. Daar lezen we in het begin dat wij een grote hoge priester hebben. En de schrijver die gebruikte hier het beeld van de grote verzoendag. Zoals ik zei in mijn inleiding.

Dat is de dag waarop de hoge priester het heilige der heiligen binnen mocht gaan. Om een offer te brengen in instantie voor zichzelf. Dan voor zijn gezin. En tenslotte voor het hele volk.

En er werd een brandoffer gebracht en een zondoffer. Om het volk weer met God te verzoenen. Om het volk te reinigen van hun zonden. En om de relatie die verstoord was door de zonden weer te herstellen.

En op die dag. Alleen op die dag. Eén keer per jaar. Mocht de hoge priester het heilige der heiligen binnen gaan. En mocht het voorhangsel voorbij gaan.

Om het heiligdom binnen te gaan. Want daar. Achter het voorhangsel. Daar is de gemeenschap met de Heer God. Daar. Achter. Achter het voorhangsel.

Daar is God aanwezig. In een wolk staat er. Bovenop het verzoendeksel. Daar is de Heer God aanwezig. En daar zit het minder. De hoge priester die moet die tabernakel door.

Via de ingang. Door het voorhof. Eerst door het heilige. Op weg naar het voorhangsel. Het voorhangsel voorbij. Om in het heiligdom binnen te komen. Het heilige der heiligen.

En dat deed de heilige priester. Eén keer per jaar. Op grote verzoendag. Maar. De Heer Jezus is meer. Hij is beter. De Heer Jezus ging niet de aardse heilige der heiligen in.

Maar als de grote hoge priester. Ging hij het hemels heiligdom in. Daar waar de werkelijke gemeenschap. Met God is. En in die tijd.

Stelde zich de hemel voor als gelaagd. Waarbij de eerste laag. Eigenlijk de eerste laag van de lucht is. Zouden we zeggen. En daar is de lucht. En de hoogste hemel. Dat is daar waar God troont.

Hij zegt. Daarom. Jezus is de hemelen doorgegaan. Tot daar waar God troont. En hij hoeft daar niet meer weg. Zoals de hoge priester wel weg moest. Uit het heilige der heiligen.

Maar de Heer Jezus. Die troont daar. Hij is daar blijvend. Aan de rechterhand van God. En dat is het eerste deel van de beleidenis. Dat. Jezus. Troont.

Aan de rechterhand van God. Hij is de hemelen doorgegaan. Dat is het eerste deel van de beleidenis. En het tweede deel van de beleidenis. Is dat hij. Is Jezus. De zoon van God. Lees in vers 14.

Namelijk Jezus. De zoon van God. Dat is de beleidenis van de gemeente van de Heer Jezus. Vanaf het eerste begin. Tot in de eeuwigheid.

Tot vandaag de dag. De Heer Jezus. Hij is de zoon van God. En hij zit aan de rechterhand van God. In de hoogste hemel waar hij troont. En dat is ook een oproep.

Die we op onszelf kunnen toepassen. Laten ook wij. Aan die beleidenis vasthouden. In een tijd waarin het onder druk komt te staan. Om uit te komen voor de waarheid. En we moeten er niet omheen draaien.

In gesprek met anderen. Want de Heer Jezus is niet een inspirerend persoon. Met een hoge morele standaard. Of een bijzondere profeet. Nee hij is de zoon van God. En weet je wat ik nou zo bijzonder vind?

Dat de Heer Jezus als hoogverheven. Als zoon van God. Dat hij de grote hoge priester is. Over het huis van God. Hij is de almachtige.

De zoon van God. En wat staat er? Dat hij medelijden kan hebben met onze zwakheden. Soms.

Zeker. In de wat behoudendere kant van kerkelijk Nederland. Zou ik zeggen. Ligt de nadruk op de enorme afstand. Die er is tussen God en de mensen. Ik zou zeggen. Het is goed.

Om dat te beseffen. Dat de afstand. Onoverbrugbaar is. Tussen God en tussen mensen. Maar in de Heer Jezus is God. Niet meer ver af.

Maar is hij Emmanuel geworden. God met ons. En in de persoon van de Heer Jezus. Heeft hij medelijden met ons. En niet medelijden in de vorm van dat hij ons een beetje zielig vindt.

Maar letterlijk. Medelijden. Dat hij met ons meeleidt. Heel letterlijk staat er vanuit het Griek. Staat daar. Mevoelen. Volgens mij vertaalt de MBV het.

Ik weet niet of iemand het is met een MBV. Maar volgens mij staat er in de MBV 21 staat. Volgens mij ook mevoelen. Laten we even mee naar Hebraïe hoofdstuk 2. Hebraïe hoofdstuk 2.

Deze staat in vers 17. Daar staat. Daarom moest hij. Dat is de Heer Jezus. In alles aan zijn broeders gelijk worden.

Opdat hij een bamhartig. En een getrouw hoge priester zou zijn. In de dingen. Die God betreffen. Om de zonden. Van het volk te verzoenen.

Want waarin hij zelf geleden heeft. Toen hij verzocht werd. Kan hij hen die verzocht worden. Te hulp komen. Dat is een mooie staat. Hebraïe 4.

Waar we gelezen hebben. Vers 15. We hebben een hoge priester. Die medelijden met ons kan hebben. De Heer Jezus. De almachtige zoon van God. Hij kent ons lijden.

Waarom? Omdat hij zelf geleden heeft. Hij weet wat het is om honger of dorst te hebben. Hij weet wat het is om uitgeput te zijn. Om intens verdrietig te zijn. Om te neergeslagen te zijn.

Hoe het is om angstig te zijn. Of ziek. Hij weet hoe het is. Als je alleen komt te staan. Als je een dierbare verliest. Hij kent het allemaal.

Want hij heeft het meegemaakt. Hij is er zelf doorheen gegaan. En wat is de bemoediging daarin voor ons? Nou dat is eigenlijk de volgende.

Laten wij vers 16. Laten wij dan met vrijmoedigheid naderen. Tot de troon van de genade. Dat is de tweede. Laten wij.

Laten wij met vrijmoedigheid naderen. We hoeven niet terughoudend te zijn. In het naderen tot God. Want in de Heer Jezus. Mogen we God zien.

Als onze vader. Omdat de Heer Jezus als grote hoge priester. De zoon van God. Ook het volmaakte offer is geworden. Hij is niet alleen de hoge priester.

Maar hij is ook het offer zelf. En door hem. Is de toegang tot het hemelse heilige der heiligen. Gewoon vrij toegankelijk geworden.

We mogen bij wijze van spreken zo. De troonzaal van God binnenlopen. Omdat we zijn zoon. Of dochter zijn. Door het volprachte werk. Aan die Heer Jezus. Stel je voor. Je bent een dagje in Den Haag.

En je ziet het paleis. En zei. Weet je wat. Ik loop eens lekker naar binnen. Ik denk bij de eerste poort. Dat iemand van de Marchesee zei. Die zegt. Dat gaan we niet doen. Ga maar lekker shoppen.

Dat paleis. Dat is niet voor iedereen. Om daar binnen te komen. Maar vijf minuten later. Komt prinses Alexia aangefietsd. Aangefietsd. En ze staat bij die poort.

In Marchesee doet gewoon die poort open. En ze heeft vrije toegang. Om binnen te komen. Tot alle kamers van het paleis. Waar ze maar wil zijn. Waarom? Het is haar thuis. En het huis van de koning is haar huis.

Want de koning is niet alleen de koning. Maar hij is ook haar vader. En zo is het bij ons. Dat is het beeld wat Paulus hier schetst. Hij zegt. We mogen gewoon met vrijmoedigheid naderen.

Tot de troon van God. Tot de troon van de genade. En wat ontvangen we daar? Tot die troon van de genade. Daar ontvangen we eerst.

Barmhartigheid. Tot de troon van God. Omdat wij barmhartigheid verkrijgen. Staat er. In het Griek staat daar. Elios. En de Engelse vertaling vertaalt dat met. Mercy.

Dat houdt in dat we in eerste instantie. Niet ontvangen. Wat we wel hadden verdiend. Namelijk. Straf voor onze zonde. Dus als we tot God naderen.

Tot zijn troon. Dan zeg je. Oké. Je krijgt. Je krijgt geen straf voor je zonde. Dat is mercy. Elios. Dat is de betaling van barmhartigheid. Het is zijn barmhartigheid.

Dat we geen straf krijgen. Terwijl we die wel hadden verdiend. En daarna. Staat er. Op dat we barmhartigheid krijgen.

En genade vinden. Genade. Daar staat het Grieks woord. Garis. Grace. In het Engels. Uit genade. We. Ontvangen we.

Juist alles. Wat we niet hadden verdiend. Waar we eerst niet ontvangen. Wat we wel hadden verdiend. Ontvangen we nu alles. Wat we niet hadden verdiend. Alle geestelijke zegeningen.

Die er zijn voor de kinderen van de Heer God. Dat hebben we niet verdiend. Maar we ontvangen het. Uit genade. Door de genade van God mogen we.

Met vrijmoedigheid. Tot hem naderen. Om geholpen te worden. Nou wanneer worden we dan geholpen. Op het juiste tijdstip. Dat is een bemoediging toch.

Dat is misschien niet altijd wanneer wij het willen. Of wanneer wij het voor oog hebben. Maar het is wel op het juiste tijdstip. En vertrouwen we hem daarin. Dat als we hulp nodig hebben.

Zeggen heren. Wees genadig. Dat hij het geeft. Of het juiste tijdstip. Vertrouwen we hem daarin. Omdat we met vrijmoedigheid.

Als kinderen van God. Mogen naderen. Worden we ook opgeroepen. Om met. Om tot hem te naderen. Met een waarachtig hart.

Dat is de volgende. Vers 16. Sorry zag ik dat goed. Vers 16. Nee we gaan. Sorry we gaan naar Hebreeu stuk 10. Hebreeu stuk 10 vers 22.

Daar staat het. Laten wij tot hem naderen. Met een waarachtig hart. Met een oprecht hart. Wat is dat nou. Een waarachtig hart.

Een oprecht hart. Hoe moet je dat voorstellen. Ik denk dat het dit is. Want het tegenovergestelde van een waarachtig hart. Is dubbelhartig. Wanneer ons hart.

Ons leven. En dat is. Dat is. Dat is. Dat is. Misschien maar voor de helft. Of minder. Op God is gericht. En tegelijkertijd leven we voor onszelf. Voor ons eigen plezier.

Voor ons eigen genot. Voor de dingen die we zelf leuk vinden om te doen. Vanuit het vlees. Maar de oproep is hier om niet dubbelhartig te zijn. Om niet dubbelhartig naar God toe te komen.

maar met een hart dat oprecht is om niet meer voor zichzelf te willen leven maar volledig afgestemd is op de Heere God en dat is geen voorwaarde het is geen voorwaarde om te zeggen ik kan niet komen want mijn hart is nog niet oprecht is nog niet volledig toegewijd maar zeggen nee het is een oproep aan gelovigen om hun leven geheel en al in zijn handen te leggen volledig op hem te richten en ons hart op hem af te stemmen dan zeg je oké waarom is dat zo nodig waarom moet ons hart geheel op hem afgestemd zijn waarom moet ik met een waarachtig hart naderen ik wil dan even terug moeten naar vers 19 daar staat het omdat dat is de omdat die terugslaat naar dood laten wij omdat wij nu broeders vrijmoedigheid hebben om in te gaan in het heiligdom door het bloed van Jezus weer wil de schrijver ons terugbrengen naar Yom Kippur naar de grote verzoendag waar het niet door het bloed van een stier of van een ram maar door het bloed van het volmaakte lam van God ons Heer Jezus mogen we binnenkomen in het heilige der heiligen niet een heiligdom met mensenhanden gemaakt maar de hemel zelf het ware heiligdom en het heeft hem alles gekost het kostte het leven van de Heer Jezus om jou om u en mij te verzoenen met God en de vraag die overblijft voor onszelf is wat mag het jou kosten als het hem alles gekost heeft wat mag het jou kosten en daarom is die oproep laten wij tot hem naderen met een waarachtig hart met een hart dat volledig aan hem is toegewijd niet dubbelhartig maar met een waarachtig hart volledig op hem afgestemd omdat het hem alles gekost heeft mogen wij binnen gaan in het hemelse heiligdom langs een nieuwe weg staat er langs een nieuwe weg langs een levende weg staat er want de Heer Jezus is die weg hij is de levende weg hij is de enige manier om binnen te komen in het heiligdom hij is de enige hij is de weg de waarheid en het leven en daarom mogen we tot hem naderen met een oprecht hart dat staat er in volle zekerheid van het geloof omdat we zeker weten dat wat hij gedaan heeft genoeg is om binnen te gaan wat staat er want ons hart vers 22 zijn we nog steeds want ons hart is gereinigd van een slecht geweten en ons lichaam gewassen met rein water letterlijk staat daar door besprenkeling gereinigd wat er met grote verzoendag moest gebeuren dat het bloed van de offerdieren gesprenkeld moest worden op alle voorwerpen en op de mensen die gereinigd moesten worden moesten besprenkeld worden met het bloed en ze moesten gewassen worden hun kleren moesten gewassen worden ze moesten zichzelf moesten ze grondig reinigen want de Heere God stelt voorwaarden om binnen te komen in het heiligdom en nu is die voorwaarden vervuld in de Heere Jezus in het nieuwe verbond zijn we in Christus besprenkeld gereinigd door zijn bloed in Hebreën 9 we hebben dat niet gelezen

Hebreën 9 vers 13 daar staat want als het bloed van stieren en bokken en de as van de jonge koe op de verontreinigde gesprenkeld en heilig tot reinheid van het vlees hoeveel te meer zal het bloed van Christus die door de eeuwige geest zich smetteloos aan God geofferd heeft uw geweten reinigen van dode werken waarom?

om de levende God te dienen dat is het doel van wat Christus gedaan heeft om de levende God te dienen en hij heeft ons hart ons geweten onze zonden gereinigd door het bloed van de Heere Jezus en daarnaast moesten de priesters hun zin ze moesten zichzelf wassen hun kleren hun lichaam moest gereinigd worden met water maar in het nieuwe verbond is het water het beeld geworden van de doop waarin we door het water een worden met hem in zijn dood en in zijn opstanding en de doop heeft niet meer de functie van reiniging van het lichaam maar het is het zichtbaar maken van wat God heeft gedaan dat hij ons opnieuw geboren deed worden door de dood en de opstanding van de Heere Jezus want alleen hij kan die eeuwigdurende verlossing teweeg brengen een grote verzondag ik zei dat al vond jaarlijk plaats jaar in jaar uit moest de offers gebracht worden om het volk met God te verzoenen en u kunt zich voorstellen als dat op die dag plaatsvond en het offer waren gebracht en misschien tien minuten later misschien één minuut later vervalt iemand in zonde al die reiniging alles wat er gedaan is is eigenlijk weer voor niks geweest niet voor niks maar ze moesten weer een jaar wachten voor die verzoening weer gebracht werd voor grote verzoendag was maar de Heere Jezus heeft eenmaal een offer gebracht voor de zonde voor u en voor mij hij gaf zichzelf om ons tot in eeuwigheid met God te verzoenen om de relatie weer te herstellen tussen hen die geloven in de Heere Jezus en God hij heeft die onoverbrugbare kloof gedicht door het kruis en dat is onze hoop dat we tot hem mogen naderen met een oprecht hart in volle zekerheid ondanks de omstandigheden die Hebreën die waren echt in moeilijke omstandigheden ze waren zwaar verdrukt en in twijfel gebracht ze hadden het moeilijk maar dit is de hoop dit is de beleidenis waaraan we vasthouden dat het goed is tussen God en tussen mij tussen u als u gelooft in de Heere Jezus en de vraag die we onszelf moeten afstellen heb je die zekerheid ben je ervan overtuigd dat het goed is tussen God en tussen u tussen jou als u daar niet zeker van bent dan zou ik u willen oproepen om naar de dienst met een van de oudsten te spreken om daarover na te denken van hoe kom je tot zekerheid van het geloof door het offer van de Heere Jezus en aan die beleidenis vasthouden dat is onze volgende oproep de volgende laten wij vers 23 daar staat laten wij de beleidenis van de hoop onwrikbaar vasthouden laten wij de hoop onwrikbaar vasthouden wat we dan hebben over die beleidenis van onze hoop ik heb dat net al een beetje uitgelegd moeten we nog even terug naar vers 16 in brevi 10 vers 16 daar staat want na eerst gezegd te hebben dit is het verbond dat ik met hen

na die dagen zal sluiten zegt de Heere ik zal mijn wetten in hun hart geven en ik zal die in hun verstand schrijven aan hun zonden en hun wetteloze daden zal ik beslist niet meer denken waar er nu vergeving voor is is er geen offer voor de zonden meer nodig en de schrijver gaat terug naar Jeremia naar Jeremia 31 waarin de Heere God spreekt over het nieuwe verbond dat hij zal gaan brengen en hij haalt die belofte van de Heere God aan om hen in te laten zien dat hun zonden en hun wetteloze daden dat die vergeven zijn door het offer van de Heere dit is het nieuwe verbond dat beloofd was in Jeremia daar leven we onder en het is niet alleen vergeven maar de Heere God kiest ervoor om er zelfs niet meer eens aan te denken hij kiest ervoor om onze zonden in het diepst van de zee te werpen zover als het oosten verwijderd is van het westen zover zal ik u overtredingen weg doen zo spreekt de Heere en wat ook interessant is wat mij opviel is dat er staat aan hun zonden en hun wetteloze daden vaak zien we dat als één dat onze wetteloze daden onze zonden zijn maar de schrijver koppelt ze je los van elkaar want onze zonden zijn zoveel meer dan alleen dat wat we doen onze zonden is wat we is wat we denken is onze houding dat we het allemaal zelf wel kunnen waarom we ons iedere dag ik althans mijn schulden gaan maken om niet in afhankelijkheid van hem te leven dat we zelf God willen zijn dat is niet alleen alleen onze goddeloze daden maar dat is onze onze houding onze gedachten maar prijs hem die beloofd heeft dat hij zegt ik zal je zonden zo ver verwijderen als het oosten is van het westen en schrijft Johannes in zijn eerste brief als wij onze zonden beleiden hij is getrouw en rechtvaardig om ons de zonden te vergeven nou en wat is in dit alles onze hoop dat is zo mooi dat degene die dit beloofd heeft

God zelf dat hij trouw is hij heeft dit beloofd en God is trouw en hij doet wat hij belooft de rechtvaardigheid en de trouw van God garanderen onze vergeving van onze zonden en dat mogen we vasthouden in alle situaties in alle omstandigheden en niet zomaar vasthouden maar wat staat hier onwrikbaar vasthouden en hij moet daarbij denken aan een grote wolkenkrabber die wel tientallen verdiepingen hoog is maar hoe blijft hij alleen stevig staan als er een stevig fundament gebouwd is dat is de enige manier om een gebouw een grote wolkenkrabber rechtop te blijven houden in de storm in de stormen van het leven is de vraag waar is het op gebouwd wat is je fundament als ons geloof niet diep gefundeerd is in Gods trouw in zijn in zijn onvoorwaardelijke liefde in zijn woord dat gaat ons leven zo doen als een wolkenkrabber die niet gefundeerd is op een stevig fundament bij de minste tegenslagen wankelen we dan en daarom is hier de oproep om deze beleidenis dat God trouw is en rechtvaardig om ons de zonde te vergeven laten we die hoop onwrikbaar vasthouden hoe heftig de storm ook is en is de vraag hoe staat het tevoren met je fundament waar is je leven op gebouwd hoe reageert u op stormen in uw leven denk daar eens over na en eigenlijk gaat het nog verder dan dat het gaat niet alleen om ons eigen fundament maar ook om het fundament van onze broeders en zusters want daarvoor zijn we aan elkaar gegeven toch dat als iemand het moeilijk heeft om elkaar te ondersteunen en dat is de volgende aansporing vers 24 daar staat en laten wij op elkaar letten laten we op elkaar letten dat is de volgende aansporing en op elkaar letten dat kan misschien best een beetje benauwend overkomen word ik in de gaten gehouden is er iemand die ziet als ik iets verkeerd doe maar dit is iets heel moois dat gaat niet zozeer of iemand je in de gaten houdt of je misschien in de misstappen gaat daar gaat het hier helemaal niet over in de oude statenvertaling ik weet niet of iemand er nog op schoot heeft daar staat en laten wij ons op elkander acht nemen beetje oud-nederlands maar het betekent gewoon een veel breder begrip dan op elkaar letten het is op elkaar letten maar daar ook naar handelen de ander echt zien op elkaar letten heeft veel meer de betekenis van met aandacht gericht zijn op elkaar gericht zijn op elkaars welzijn op elkaars geestelijke groei op de omstandigheden in het leven letten op elkaar en als we met oprechte aandacht en betrokkenheid naar elkaar omzien dan is hier de oproep om vanuit die oprechte aandacht en liefde ook elkaar aan te vuren en wat wel grappig is daar staat daar staat heel letterlijk staat daar om elkaar te prikkelen om elkaar te prikkelen en datzelfde woord wordt ook in negatieve zin gebruikt

voor irritatie of conflict maar hier in een positieve zin om elkaar een beetje uit te dagen om elkaar te prikkelen naar waartoe tot liefde en goede werken lezen we tot liefde en goede werken liefde niet als een niet als een gevoel maar er staat agape dat woord kent u misschien wel diepe onvoorwaardelijke liefde zoals God die voor ons heeft liefde in actie zou je kunnen zeggen of zoals Oscar Loewis het vorige week zag zei liefde die onlogisch is dat is echte liefde om de ander beter te achten dan jezelf onverdiende liefde die het goede doet voor een ieder zoals bijvoorbeeld goede werken waar we over lezen iets doen voor de ander dat de ander opbouwt en versterkt goede werk waarmee we Gods karakter kunnen weerspiegelen waarmee we laten zien dit is wie de Heere God is in je leven en waarmee we als gemeente en als individu het zout zijn van deze aarde en die stad die licht geeft op een berg die je vanaf een afstand al ziet en dat is wat wat wij moeten zijn en waarvoor we elkaar mogen aansporen prikkelen en dat laten we zien wie Hij is waarom nou liefde en goede werken zijn het logische gevolg als we beseffen wat de Heere Jezus voor ons gedaan heeft waar we bestil hebben gestaan wat we vanochtend vieren met het Heilige Avondmaal waar we aan denken dat wat Hij gedaan heeft wat vloedt daaruit voort liefde en goede werken en het draait niet om goede werken we beleiden geloof alleen we zijn niet gered door onze goede werken maar zegt Jacobus in zijn brief een geloof zonder werken is een dood geloof een geloof waar geen leven meer in zit vruchteloos zou je kunnen zeggen en juist wanneer we onder de indruk zijn gekomen van het offer van de Heere Jezus worden we aangesproken om ons leven aan Hem toe te wijden om vrucht te dragen en om in liefde en goede werken te wandelen en dat zou ons moeten motiveren om ons leven geheel en al ten dienste van Hem te stellen en dat kunnen we gewoon simpelweg niet alleen daar hebben we elkaar voor nodig om elkaar aan te sporen tot liefde en goede werken je kan jezelf niet aansporen dit ja nee eigenlijk niet dat lukt niet sommige van jullie weten dat ik het leuk vind om te barbecuen en als ik die houtskool dan lekker dicht bij elkaar leg en aansteek dan blijft het lekker warm in die barbecue maar als ik die stukken nou een beetje uit elkaar leg als de temperatuur wat lager moet worden ja dan wordt die temperatuur lager en nog verder uit elkaar wordt het nog lager en zo werkt het ook in de gemeente wanneer we dicht bij elkaar zijn blijft het vuur branden in de gemeente in ons leven maar wanneer we uit elkaar gaan dan worden we kouder dan worden we afgekoeld in ons geloof in onze liefde in onze werken maar als we dicht bij elkaar blijven in de samenkomst in de gemeente de broeder-zuster momenten dan blijven we vol van van liefde van zijn geest omdat we elkaar kunnen aanvuren elkaar kunnen versterken en daarom is de laatste oproep vers 25 laten wij de onderlinge bijeenkomst niet nalaten want wat gebeurt er als ik uit die huidskool er eentje uit pak en uit de barbecue leg wat gebeurt er met dat ene kooltje die gaat uit

binnen de kortste keren is dat stukje houtskool opgebrand leeg en blijft alleen achter zij die nog in de die kooltjes die nog in de barbecue zitten die blijven lekker warm maar dat ene kooltje wat eruit ligt is binnen de kortste keren uitgedoofd en dat is dat is precies wat hier beschreven wordt laten wij de onderlinge bijeenkomst niet nalaten dat is de oproep hier op zondag maar ook de bijbelkringen de jeugdavonden de mannen de vrouwen bijeenkomsten de gebedsaankomsten alle mogelijkheden om elkaar te ontmoeten om elkaar aan te vuren elkaar aan te sporen laten we die niet laten we die niet nalaten want dat zijn de plekken waar we elkaar ontmoeten elkaar mogen bevragen elkaar mogen terecht wijzen want het hand kan niet zeggen tegen de voet ik heb je niet nodig we hebben elkaar zo nodig en we kunnen niet doen alsof dat niet zo is dat houtskooftje wat buiten de barbecue ligt die kan wel zeggen ik red het wel alleen maar hij redt het niet alleen ook al doet hij nog zo zijn best en dus mag ik u vragen is het uw goede gewoonte om hier op zondag te zijn ontmoet u elkaar door de weeks en als je hier vandaag bent maar zegt wilhaar ik is best wel een tijdje geleerd dat ik er was en natuurlijk er zijn genoeg redenen te bedenken om hier niet te komen ik ben zelf vier maanden niet in de samenkomst geweest u weet dat er zijn genoeg redenen om te zeggen ik kan er niet bij zijn maar in goede gezondheid is het dan je verlangen om bij elkaar te komen en als je iemand ziet die zegt ik heb je een tijdje niet gezien zeg fantastisch dat je er weer bent elkaar aanvuren elkaar aansporen laten we elkaar aanmoedigen om samen te komen in de gemeente waarom dit is altijd goed om te doen maar zegt de hebreeu schrijver zoveel te meer wanneer wanneer u de grote dag ziet naderen en die zien we naderen toch we zien die grote dag naderen met alles wat er gaande is in de wereld kun je niet langer zeggen dat was altijd al zo die komst van de heren die wordt uitgesteld nee we zien de wereld veranderen we zien profetieën vervuld raken en ik geloof dat de gemeente van Christus spoedig opgenomen zal worden om voor eeuwig bij hem te zijn naar een ontmoeting met hem in de lucht op weg naar het vaderhuis met de vele woningen en daarom laten we elkaar scherp houden ben je er klaar voor om de heer te ontmoeten zijn we samen met elkaar er klaar voor om hem te ontmoeten en laten we elkaar daarom aanmoedigen juist omdat we die grote dag zien naderen laten wij aan deze beleidenis vasthouden ja onwrikbaar vasthouden en laten we elkaar aanmoedigen om op elkaar te letten zodat we er klaar voor zijn als die bazuin klinkt en de heren ons zal roepen om voor eeuwig bij hem te zijn wat een dag zal dat zijn hem zij de heerlijkheid tot in alle eeuwigheid amen