Kniel aan de voeten van Jezus

Spreker

N. Boeder

Date
May 18, 2025
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen broeders en zusters. Wat fijn om elkaar weer te mogen ontmoeten, om samen te komen.! En dat we in alle vrijheid het woord van God mogen openen. En dat doe ik omdat we ook al een beetje mogen toeleven naar hemelvaart.

Waarbij we mogen beseffen dat onze Heer Jezus, onze verlosser, daar is aan de rechterhand van de Vader. Hebreeën 1, eerste drie versen.

Nadat God voorheen vele malen en op vele wijzen tot de vaderen gesproken had door de profeten, heeft hij deze laatste dagen tot ons gesproken door de Zoon.

Die hij erfgenaam gemaakt heeft van alles. Door wie hij ook de wereld gemaakt heeft. Hij die de afstraling van Gods heerlijkheid, Gods glorie is.

En de afdruk van zijn zelfstandigheid. Die alle dingen draagt door zijn krachtig woord heeft. Nadat hij de reiniging van onze zonde door zichzelf tot stand had gebracht.

Zich gezet aan de rechterhand van de majesteit in de hoogste hemelen. En dan openbaringen hoofdstuk 1 van vers 9 tot en met 20.

Ik, Johannes, die ook uw broeder ben en deelgenoot in de verdrukking en in het koninkrijk en in de volharding van Jezus Christus was op het eiland genaamd Padmos, omwille van het woord van God en het getuigenis van Jezus Christus.

Ik was in de geest op de dag des heren en ik hoorde achter mij een luide stem als van een bazuin. Die zei, ik ben de alfa en de omega, de eerste en de laatste.

En wat u ziet, schrijf dat op een boekrol en stuur het aan de zeven gemeenten die in Azië zijn. Naar Efezen, naar Smyrna, naar Pergamus, naar Thyatira, naar Sardis, naar Philadelphia en naar Laodicea.

En ik keerde mij om, om de stem te zien die met mij had gesproken. En toen ik mij had omgekeerd, zag ik zeven gouden kandelaren. En te midden van de zeven kandelaren zag ik iemand die op de zoon des mensen leek.

En zijn ogen waren als een vuurvlam.

En zijn voeten waren als blinkend koper, gloeiend gemaakt in een oven. En zijn stem klonk als het geluid van vele wateren. En hij had zeven sterren in zijn rechterhand.

En uit zijn mond kwam een tweesnijdend scherp zwaard. En zijn gezicht was zoals de zon schijnt in haar kracht. En toen ik hem zag, viel ik als dood aan zijn voeten.

En hij legde zijn rechterhand op mij. En zei tegen mij, wees niet bevreesd. Ik ben de eerste en de laatste.

En de levende. En ik ben dood geweest. En zie, ik ben levend tot in alle eeuwigheid. Amen. En ik heb de sleutels van het rijk van de dood en van de dood zelf.

Schrijf nu op wat u hebt gezien. En wat is. En wat hierna zal geschieden. Het geheimenis van de zeven sterren die u in mijn rechterhand hebt gezien.

En van de zeven gouden kandelaren is dit. De zeven sterren zijn de engelen van de zeven gemeenten. En de zeven kandelaren die u hebt gezien zijn de zeven gemeenten.

Het gras verdort en de bloem valt af. Maar het woord van God blijft tot in eeuwigheid. Wat prachtig dat we vanmorgen Azaria Ava mochten opdragen.

Opdragen. Jullie dochtertje is vanmorgen meegenomen naar onze samenkomst. Om zo in de tegenwoordigheid van God gebracht te worden.

En zodat dat kleine meisje hier in ons midden in de gemeente Jezus mag ontmoeten. En om hier in het midden van de gemeente te vragen om een zege over het leven van jullie dochter.

En mijn vraag aan ons allemaal is. Ben jij vanmorgen ook zo hier naartoe gekomen? Met dat verlangen om God te ontmoeten.

En om zijn zegen te ontvangen. Want we weten dat wij samen Gods tempel zijn. Als gelovigen. Dat is niet dit gebouw, maar dat zijn wij.

Wij zijn de kerk. De gemeente. En God heeft beloofd dat hij in ons midden is als we samenkomen. En dat is mijn verlangen voor deze dienst, voor deze morgen, voor de woordverkondiging.

Dat we door die woorden heen Jezus mogen ontmoeten. In het verlangen dat hij ons aanraakt en ons zegent door zijn woord heen.

Het opdragen dat is een moment van het zoeken van Gods aangezicht van zijn aanwezigheid. Voor Azaria, voor Dennis en Stefania.

Maar ook voor ons allemaal. En net zoals die kinderen bij Jezus werden gebracht. Wat de kinderen hier zo prachtig hebben voorgelezen. geloven wij ook dat hij vandaag in ons midden wil zijn.

En dat zoals hij die kinderen aanraakt en zegen dat hij ook zijn hand op ons legt. En zegt, wees niet bevreesd.

Ik ben de levende. En dat is een heel Bijbels verlangen. Om zo te verlangen naar het ontmoeten van God in je leven.

Vanmorgen stelde Koen de vraag aan ons. Verwondert het je nog? Raakt het je nog? Dat we mogen weten dat we gered zijn door het bloed van ons Heer Jezus Christus.

Dat verlangen dat zien we ook terug in de Bijbel. Bijvoorbeeld bij David in Psalm 27. Hij zegt, één ding heb ik van de Heer verlangd. Dat stond bovenaan zijn bucketlist.

Dat ik dit zal zoeken. Dat ik mag wonen in het huis van de Heer. Al de dagen van mijn leven. Om de liefelijkheid.

De schoonheid. De pracht. De glorie van de Heer te aanschouwen. En die te mogen onderzoeken. Te proeven. Te kennen. In zijn tempel. En door heel de kerkgeschiedenis heen hebben al veel mensen dat mogen ontdekken.

En ik hoop dat jij dat ook mag ontdekken en mag weten. Anne van der Bel. Die kennen we allemaal wel denk ik. Die zei, één grammetje ervaring brengt meer dan een ton.

En dat is duizend kilo. Aan argumenten. Hij zegt, één ontmoeting met de levende God. Brengt meer dan een hele studie aan theologie.

Zo is het toch? Hoe je hier ook bent. Een ontmoeting met de levende Heer is levensveranderend. En daarom gaan we kijken naar Johannes.

Johannes. Hij is al oud. Hij is waarschijnlijk al in de negentig. En hij is op een eiland met de naam Patmos. Patmos is een klein eilandje voor de kust van Griekenland. Je zou zeggen, het is een prachtig vakantieeiland.

Maar het was bepaald geen vakantie voor Johannes. Hij is daar omdat hij verbannen is. Het is een manier om hem op te sluiten. Om hem de mond te snoeren. We hebben gelezen dat hij daar is, in vers 9, omwille van het woord van God en het getuigenis van Jezus Christus.

En dat wil zoveel zeggen. Hij bleef het woord van God verkondigen. Hij bleef getuigen van de dingen die hij had meegemaakt. Het getuigenis van Jezus Christus. En de Romeinen wilden het niet horen.

Ze vonden het... Ze vonden hem een oproermaker. En ze hebben hem verbannen naar dit eiland. En dan is hij daar op de dag des Heren. Nou, bij de dag des Heren denk ik meestal aan die grote dag die komen gaat.

En daar verwijst deze term in de Bijbel ook meestal naar. Maar hier betekent het de eerste dag van de week. Hij is op die opstandingsdag... ...is hij... ...op zoek naar...

...ja... ...een ontmoeting met de Heer. Hij... ...is... ...hij komt om te aanbidden. En dat doet me denken aan ons. Ook wij zijn hier vanmorgen gekomen op de eerste dag van de week...

...om te aanbidden. En dan... ...gebeurt er iets. Terwijl hij daar... ...God zoekt... ...hoort hij...

...een stem... ...als een bazuin. Als een ramshoorn. Een shofar. En dat is een...

...alarmerend geluid. Dat geluid... ...dat hoorde je niet iedere dag. Als er in het oude Israël... ...iets aan de hand was...

...oorlog of... ...er moest iets gebeuren... ...dan werd er in de dorpen... ...op de ramshoorn geblazen. Zodat de mannen zich konden verzamelen voor de strijd. Men had nog geen WhatsApp... ...of andere communicatiemiddelen.

Dus als in dit dorp... ...de ramshoorn werd geblazen... ...dan droeg dat geluid... ...over de heuvels... ...naar de andere kant... ...van de heuvel naar het andere dorp... ...en daar werd dat opgevangen... ...en daar werd ook de ramshoorn geblazen...

...en zo verspreidde... ...die alarmkreet zich door het land... ...om... ...gereed te zijn... ...voor wat komen gaan. En zo moeten we ook luisteren...

...naar deze stem. Die stem... ...die ons wakker moet schudden. Een stem... ...als een bazuin. En die stem... ...die zegt... ...wat je ziet...

...schrijf dat op... ...op een boekrol. En stuur het... ...met de zeven gemeenten in Azië. Het huidige Turkije. En die zeven gemeenten...

...die waren eigenlijk... ...het centrale gebied... ...van waar... ...de kerk... ...de nieuwgeboren gemeente... ...gesticht door... ...onder andere Paulus... ...zich bevond.

En die zeven gemeenten... ...die staan eigenlijk... ...symbool voor de hele... ...kerk. Door de eeuwen heen. Jezus had...

...aan al die christenen... ...in al die zeven gemeenten... ...kunnen verschijnen. Maar hij koos ervoor... ...om te verschijnen aan Johannes... ...en Johannes... ...te zeggen...

...schrijf... ...wat je ziet... ...op. Waarom zou dat zijn gedaan? Omdat hij... ...tot ons komt...

...door zijn woord... ...zodat wij... ...ook vanmorgen... ...die verschijning... ...van... ...Jezus... ...de opgestane... ...aan Johannes... ...kunnen teruglezen. Schrijf het op...

...zodat het bewaard blijft. Stuur het... ...naar de gelovigen... ...in de hele wereld. Ook... ...naar ons... ...vanmorgen... ...in 2025. ...en...

...God geeft... ...heeft Johannes de opdracht gegeven... ...om deze openbaring... ...op te schrijven... ...zodat die verschijning... ...aan Johannes... ...daar op... ...padmos... ...dezelfde impact...

...zal hebben... ...op jou... ...en op mij... ...op deze morgen. En dat is ook... ...wat we al lezen... ...in vers 3... ...van dit... ...dit prachtige boek...

...vers 3 van hoofdstuk 1... ...van openbaringen... ...zalig... ...gelukkig... ...is hij... ...of zij... ...die leest... ...en zijn zij die horen... ...de woorden van de profetie... ...en die in acht neemt...

...wat daarin... ...geschreven staat. We zijn gelukkig... ...als we hier vanmorgen... ...acht op slaan. ...en... ...als Johannes...

...die machtige... ...stem hoort... ...als een bazuin... ...dan draait hij zich om... ...om te zien... ...wie dat is... ...die dat zegt... ...tegen hem. En dan ziet hij...

...Jezus. Niet de Jezus... ...met wie hij... ...langs het meen van Galilea... ...heeft gewandeld... ...maar de Jezus... ...in zijn... ...opstandingslichaam... ...verheerlijkt... ...in al zijn kracht...

...in al zijn majesteit... ...hij heeft een lang gewaard... ...tot op zijn voeten... ...en een gouden gordel... ...om zijn borst... ...en dat wijst ons... ...naar zijn... ...priesterlijke kleding.

Jezus... ...is... ...onze... ...hoge priester... ...die ons... ...van onze zonden... ...gewassen heeft... ...in zijn eigen bloed... ...die... ...omdat het voorrangsel is gescheurd...

...is doorgegaan... ...naar het heiligdom... ...om daar... ...de verzoening van onze zonden... ...teweeg te brengen. Niet het bloed van stieren of bokken... ...maar zijn...

...eigen bloed... ...heeft hij daar... ...voor ons geplengd... ...op het zoenoffer... ...op het... ...op het verzoendeksel. En het volgende wat we...

...over hem lezen... ...is dat zijn haar is wit. Wit... ...wil zeggen... ...wijs... ...wijsheid. Mensen... ...met wit haar...

...zijn oudere mensen. En Jezus laat zich hier kennen... ...als een ouderen... ...als iemand... ...waar we respect voor moeten hebben.

Iemand met levenswijsheid... ...iemand met inzicht. Iemand die ons respect verdient. En als er iemand geweest is... ...met levenswijsheid... ...dan is het toch wel...

...Jezus zelf... ...die naar deze wereld kwam... ...om het leven te leven... Zoals wij dat ook leven hier. En dan zijn ogen. Zijn ogen zijn als een vuurvlam.

Zijn ogen kijken overal dwars doorheen. In hoofdstuk 19 van de openbaring lezen we dit. En ik zag de hemel geopend en zie een wit paard. En hij die daarop zat werd getrouw en waarachtig genoemd.

En hij oordeelt en voert oorlog in gerechtigheid. En zijn ogen waren als een vuurvlam. Die vlammende ogen vertellen iets over zijn rechterlijke autoriteit.

Maar ook zijn rechtvaardigheid en zijn absolute onderscheidingsvermogen. Hij kent onze harten. Hij kent ons dieper dan wij onszelf kennen.

En dan die voeten. Ze zijn van koper blinkend. Ik weet niet of je wel eens koper gepoetst hebt. Het is blinkend.

Maar zodanig blinkend dat het is alsof het net gegoten is. Het gloeit nog van het vuur. Hij staat op koper voeten.

En dat doet me denken aan Stephanus. De eerste martelaar. Als hij daar gestenigd wordt. Dan zegt hij dit. Vol van de heilige geest staat erbij. Hield hij zijn ogen naar de hemel gericht.

En hij zag de glorie, de heerlijkheid van God. En Jezus staande aan de rechterhand van God. Die kopere voeten. Die beelden iets uit van zijn stabiliteit.

En zijn macht. Kopere voeten komen we ook tegen in de beschrijving. In de manier waarop de tabernakel. Die draagbare tempel.

Gebruikt werden. Aan de buitenkant. Om het voorhoofd heen is dat gordijn. En die staat op zuilen. En die zuilen staan in koper voetstukken.

Dus als we van buiten kijken. Naar die tabernakel. Dan zien we dat die tabernakel gefundeerd is. Op kopere voeten.

En als er iemand is. Die ons doet herinneren aan. De tabernakel. Dan is het Jezus zelf. Die zegt. Breek deze tempel af. En ik zal hem na drie dagen weer opbouwen. Hij is de plek.

Waar God woont. In een mens. God is onwankelbaar. In zijn trouw. En dan die stem.

Die stem is als van vele wateren. Net was het nog een bazuin. Nu is het een stem als van vele wateren. Het rolt over je heen.

Ik weet niet of je wel eens in Zwitserland of in de bergen bent geweest. En je hebt zo'n machtige waterval gezien. Meegemaakt. Wat een kracht. Daar word je nietig van.

Als je dat hoort. Of zoals een onwisbui. Dat je op zo'n zomeravond. Het hoort rommelen. En het komt eraan. En het regent uit de hemel. En het is nog niet bij jou.

Je bent nog droog. En dan hoor je je ruisende bui zo aankomen. En dat lezen we bijvoorbeeld ook in Psalm 93. De rivieren verheffen heren. De rivieren verheffen hun stem.

De rivieren verheffen hun bruisen. Maar machtiger nog dan het geluid van grote water. Machtiger dan de golven van de zee. Is de Heere in de Hoge.

Wat een ontmoeting heeft Johannes daar. En de beelden. Ja God is onbeschrijfelijk in zijn schoonheid.

We kunnen het niet uitdrukken. Dus Johannes die moet hier allerlei beelden over elkaar heen leggen. Om iets te communiceren van wat hij daar meemaakt. Dan zegt hij uit zijn mond komt een tweesnijdend scherp zwaard.

En dat trof me. Want Jezus is geen strijder hier met een zwaard in zijn hand. Nee dat zwaard dat komt uit zijn mond. Want God overwint door zijn woord.

Gods woorden worden altijd gehoorzaamd. Als God spreekt dan is het er. Zoals we in Genesis 1 al lezen in het scheppingsverhaal. Dat God zegt laat er licht zijn en er was licht.

Het is ook zijn woord. Het boek wat hij ons gegeven heeft. Dat over onze harten overwint. Ja en het is Jezus zelf. Die het woord is wat mens geworden is.

Jezus overwint door zijn woorden. En dan zijn gezicht. Stralend als de zon. In haar kracht staat er.

Jezus wordt de zon der gerechtigheid genoemd. Ja de zon in haar kracht. Dat is voor ons oogverblindend. Dat kun je niet bekijken. Als we naar zo'n zonsverduistering kijken.

Dan moeten we allemaal door zo'n cd'tje gaan kijken buiten. Anders dan raken onze ogen beschadigd. Wat een heiligheid.

Wat een glorie. Zo intens. Dat we hem met ons aardse lichaam niet kunnen ontmoeten. Als we hem werkelijk willen zien zoals hij is.

Dan zullen we eerst dat nieuwe opstandingslichaam moeten ontvangen van hem. Als we opstaan. Of als we hem tegemoet gaan in de lucht. We hebben nu gezien hoe Jezus eruit zag in al zijn glorie.

Maar er is meer. Wat Johannes beschrijft. Hij vertelt niet alleen hoe Jezus eruit ziet daar. In al zijn glorie. Maar hij vertelt ook waar Jezus zich bevindt.

En wat hij doet. Hij bevindt zich tussen zeven gouden kandelaren. Ik weet niet of jullie wel eens een menorah hebben gezien.

Vast wel. Of dat jullie in Jeruzalem zijn geweest. Daar staat al een hele grote gouden menorah. Staat daar onder een glazen stolp klaar. Omdat zij verwachten dat er nog een tempel komt.

Waar die dan in geplaatst zal worden. Maar hier zijn er zeven keer zo'n zevenarmig kandelaren te zien. Zeven keer zeven.

Dat is de volheid. En dan lezen we aan het eind van het stuk wat we gelezen hebben in vers 20. Dat er een geheimenis is. Het is geen geheim meer.

Want we mogen het weten. Het is geopenbaard. Dat die zeven kandelaren. Die zijn de zeven gemeenten. Dus we zien hier de God der Goden.

De Heren der Heren. Die tussen die zeven gemeenten zich bevindt. En hij staat tussen die gemeenten. En als hoge priester heeft hij de taak.

Om net zoals in de tempel en in de tabernakel. Die kandelaren te verzorgen. Om die te voorzien van olie. Om te zorgen dat de lont niet afbrandt.

Maar dat die wordt bijgeknipt en wordt verzorgd. En zo is dat het plaatje van Jezus. Die nu, vandaag, aan de rechterhand van de Vader betrokken is op zijn kerk.

Op de gemeente. Ook op deze gemeente. Ook op onze samenkomst hier in Baren. Hij kent jou. Hij kent ons. En hij zorgt voor ons.

Hij ziet ons. Hij is actief betrokken bij ons. En wij als christenen, wij mogen voortdurend leven in dat licht van die kandelaar.

Dat licht, dat moest al door blijven branden. 24 uur per dag. 7 dagen per week. En dan heeft hij in zijn rechterhand 7 sterren.

Hoe ik me dat voor moet stellen, weet ik niet. Maar het is zo. De rechterhand is de hand van kracht.

En God heeft de macht over heel de kosmos. Hij heeft de absolute autoriteit over iedere molecuul. In het hele universum. En hij heeft met zijn hand, met zijn span de maat genomen van het hele hal.

Maar dat niet alleen, want we lezen dat deze 7 sterren, dat die de engelen van de 7 gemeenten zijn. Wat moeten we daarbij voorstellen? Een engel heeft hier de functie van een vertegenwoordiger van de gemeente.

En hij heeft die 7 vertegenwoordigers van die 7 gemeenten, heeft hij vast. Heeft hij vast in zijn rechterhand. Ik geloof dat we dit zo moeten lezen, dat er in de hemelse gewesten, dat er vertegenwoordigers zijn.

Misschien wel van iedere gelovige, daar zijn ook teksten over te vinden in de Bijbel. En ook van iedere gemeente. Dat er rangen en standen zijn. En dat landen en gebieden, maar ook gemeentes, vertegenwoordigd worden door engelen.

En dat daar ook in de hemelse gewesten strijd om is. En die vertegenwoordigers heeft God, heeft Jezus hier in zijn hand.

Hij heeft ze vast. Niets zal jou uit zijn hand kunnen roven. Staat er in de Bijbel. Wat zijn hand begonnen is te doen, laat hij nooit los.

Zijn plannen falen niet. En wat er ook gebeurt met jou, met ons als gelovigen, met de gemeente in de eindtijd. Gods hand houdt ons vast.

Wat een beelden buitenlier over elkaar heen. Wat een ontzagwekkende heerlijkheid van de majesteit van de levende God die opgestaan is.

En zit en staat aan de rechterhand van de Vader. Het deed me denken aan dit lied. In de hemel is de Heer en zijn glans is als kristal. Hij is de Heilige van God en hij heerst over het hele hal.

Er is macht in zijn woord. Als de wateren bruist zijn stem. Als de zon op de zee zo blauw. Zo is de rijkdom van zijn trouw. Miljoenen in gereedheid staan de engelen om zijn troon.

En verbijsterend is zijn sieraad. En de schoonheid van zijn troon. En dan is er maar één reactie. In dat refrein. En aan u alle macht, alle heerlijkheid en kracht.

En aan u is de eer en de lof. Want u regeert. Het is ook wat er gebeurt met Johannes. Wat gebeurt er als hij zich omdraait.

En in één seconde deze glorie aanschouwt. Er staat toen ik hem zag. Viel ik als dood aan zijn voeten.

Als Johannes zich daar omdraait om te zien. Dan staat hij oog in oog met de verheerlijkte Jezus Christus. Hij ziet daar. Die Jezus met wie hij had opgetrokken.

Maar dan. In zijn volle glorie. De eerstgeborene. Ui de dode. De vorst van de koningen der aarde. En hij gaat niet alleen op zijn knieën. Maar hij valt plat voorover.

Als dood aan de voeten van Jezus. Omdat hij met zijn sterfelijke lichaam. Daar op dat eiland. Die volle glorie niet kan dragen. Want als we zijn heerlijkheid onder ogen komen.

Dan komen we tegelijkertijd in aanraking met onze nietigheid. Onze zondigheid. Onze schuld. Als we niet bij Jezus horen. En dan.

Wat gebeurt er dan? Dan buigt de koning, de koning, de heren, de heren. Die buigt zich neer. En dan raakt deze Jezus Johannes aan.

Hij hurkt neer bij zijn discipel Johannes. En hij legt zijn rechterhand op Johannes' schouder. En hij begint te spreken tegen Johannes.

Wees niet bang. Ik ben de eerste. En de laatste. En de levende. Ik ben dood geweest.

En zie. Ik ben levend tot in alle eeuwigheid. Amen. En ik heb de sleutels van het rijk van de dood. En van de dood zelf. Wat zeggen deze woorden tot jou?

Van morgen. Ik ben de levende. We leven in een best wel beangstigende wereld. En misschien vraag je je wel dagelijks af.

Waar gaat dit allemaal naartoe? Er zijn zoveel maatschappelijke ontwikkelingen. Financiële ontwikkelingen. Technische ontwikkelingen. Politieke ontwikkelingen.

In de wereldpolitiek. Dat je je afvraagt. Hoe lang gaat dit nog goed? Maar daarbovenop. En dat is misschien nog wel veel belangrijker. We leven in een intimiderende. Anti-christelijke wereld.

Waarin we te maken hebben met uiteindelijk die medogeloze tegenstander die alles wat met Jezus te maken heeft kapot wil hebben. Misschien merken we dat niet iedere dag.

Maar achter de schermen is daar strijd. En is daar alles aan gelegen aan de tegenstander om ook dit hier wat we mogen hebben kapot te krijgen. Maar Jezus.

Die aan de rechterhand van de Vader is. Jezus. Zegt vanmorgen door zijn woord tot ons. Wees niet bang. Ik ben de levende.

Hij is opgestaan. Hij leeft tot in alle eeuwigheid. Want wat zou er nou het ergste kunnen zijn wat er met je kan gebeuren? Als al die beangstigende dingen waarheid zouden worden.

Dan is het uiteindelijk het ergste toch dat je er onderdoor gaat. Dat je sterft. Toch? Maar dan zegt Jezus. Ik heb de sleutels van de dood.

De dood heeft nooit. Het laatste woord. Het dodenrijk is geen plaats waar Jezus geen macht over heeft. Hij heeft de sleutels van het dodenrijk en van de dood zelf.

De dood kan en is niet langer de plaats die ons gevangen kan houden. Jezus is degene die ons kan verlossen. Zelfs van de dood. Wat een macht.

Wat een autoriteit. Kun jij sterven zoals je geboren bent? Er is maar één iemand die deze sleutels in handen heeft.

Heb jij in je leven al geknield voor Koning Jezus? Want zoals we zijn geboren als zondige, schuldige mensen, kunnen we deze Heilige God niet onder ogen komen.

Dan hebben we maar één ding nodig. Deze Jezus. Is Hij jouw hoge priester? Heeft Hij jouw zonden gewassen in zijn bloed?

Ben je veilig in zijn hand? In zijn doorboren hand? Is Hij de Heer van je leven? Kun je Hem ontmoeten?

En kun je dan in die ontmoeting iemand tegenkomen die jou kent en die jij mag kennen? Als dat nog niet zo is, kniel dan aan de voeten van deze Jezus.

En dat kun je nu doen. In de stilte van je hart kun je knielen voor Jezus. Want de Bijbel zegt, als je met je mond de Heer Jezus beleidt en met je hart gelooft dat God hem uit de doden heeft opgewekt.

Dat het waar is wat Hij vanmorgen heeft gezegd. Ik ben de levende. Dan zul je gered worden. Maar ook als je wel mag weten dat deze Jezus jouw Heer en Verlosser is.

Als er al eerder in je leven een moment is geweest waarop je voor Hem bent geknield. En je leven hebt gegeven aan Hem. Ook dan kan deze dienst vanmorgen een moment voor je zijn om jezelf opnieuw op te dragen.

Aan Gods genade. Aan uw voeten Heer is de hoogste plaats. Daarom buig ik mij voor u. Om met heel je hart te knielen voor Hem.

In ontzag en aanbidding voor het lam dat geslacht is. De eerstgeborene uit de doden. Hem die jou en ons heeft lief gehad. En ons voor onze zonden gewassen heeft.

Door zijn bloed. En als je deze tekst zo letterlijk neemt en leest. Dan vraag je je misschien af.

Maar als Jezus dan die zeven sterren in zijn rechterhand vasthoudt. En hij raakt ook Johannes aan. Wat is er dan gebeurd met die zeven sterren?

Jezus draagt zijn kerk. Hij draagt elke gemeente. Hij heeft ze vast in zijn hand.

Hij is Heer te midden van de kandelaren. Heer te midden van zijn kerk. Van zijn volk. Maar dan gebeurt er iets bijzonders. Jezus legt zijn hand op Johannes.

Die hand waarmee hij de hele gemeente door heel de geschiedenis heen. Over heel de wereld. Op elke plaats. En door heel de geschiedenis heen geborgen houdt.

Die wordt in één beweging. Ook de hand die die ene discipel aanraakt. De verevenheid en de grootsheid en de heiligheid van God.

Die in één beweging overgaat. In zijn zoekende, troostende, genadige nabijheid. Voor die enkeling. Voor die ene gelovige.

Voor die broeder of zuster. Voor die zoon of dochter van hem. Die hand die je uitreikt. Om te zoeken en te vinden wat verloren was.

En om je aan te raken. En om tegen jou te zeggen. Wees niet bevreesd. Wees niet bang. Ik ben de levende.

Wat heeft dat te zeggen? Tot jou deze morgen. Zullen we daarop reageren in gebed? Dan ben ik even een minuutje stil.

En dan zal ik dat afsluiten. Met dankgebed. expanding guarantee med daarop dr señor Marie contract원도 vertegenwoordelijkées inIE Night Owler is heel rol Brazil.

*** Heer Jezus, wij danken u.

Wij danken u dat u de eerste bent en de laatste. Het begin en het eind dat u afmaakt waar u aan begonnen bent. Heer, we danken u dat u de levende Heer bent, de opgestane.

En dat niets voor u als een verrassing komt. Dat u het alles in uw handen hebt en houdt. Dat u voor ons de dood bent ingegaan. Maar dat we mogen zien dat u leeft tot in alle eeuwigheid.

Dat u bent opgevaren. Ja, dat u bent aan de rechterhand van de Vader tot die dag komt. Dat we u mogen ontmoeten in al uw glorie.

En dat we u zullen zien van aangezicht tot aangezicht. En dat u dan geen vreemde voor ons zal zijn. Heer, ik bid u dat u wilt zorg dragen voor datgene wat u door de kracht van uw Heilige Geest in onze harten hebt uitgewerkt deze morgen.

Geef ons de vrijmoedigheid om daar ook over na te praten vandaag met elkaar, met broeders en zusters. En om u de glorie en de eer toe te brengen die u toekomt. Geprezen zijn uw grote naam.

Amen.