Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen. Dank jullie wel dat ik hier weer mag zijn vanmorgen. Dank jullie wel.
En die hebben dan een super tof programma. Net zoals dat filmpje net. Zag er echt heel vet uit. Zagen complimenten voor wie dat georganiseerd heeft. Want dat is de manier waarop je kinderen aanspreekt, denk ik.
Maar het mooie is dan, bij ons doen we dat ook. Maar die kinderen die komen niet in een kerk. Dat zijn buitenkerkelijke kinderen. En dat is nog veel gaver als je dat daarmee mag doen. En ook nog wel elke week.
Maar daar zijn ze enthousiast bezig met die kinderen. Terwijl daarnaast hebben we dan een jongerenlokaal. En daar lopen de jongeren in en uit. De 30, 40 jongeren die komen langs.
En er zijn gesprekken mee. Er gaat mee gekookt. En leuke dingen mee gedaan. Ontzettend gaaf. En ondertussen hebben we dan hetzelfde gebouw. Wordt de voedsel gedeeld. Komen er wel 50 mensen langs.
Die voor hun huishouden en thuis boodschappen komen halen. Er wordt soms gebeden met mensen. Sommige plekjes gaat de Bijbel open. Ja, als ik dat dan allemaal zie. Ben ik heel dankbaar voor dat er allemaal gebeuren mag.
En er gebeuren ook mooie dingen. We zien met name ook veel jonge twintigers. Die echt geïnteresseerd raken in het geloof. En tot geloof komen. Volgens mij. Had je nou een filmpje laten zien, Anneke?
Ja, hè? Ja, dat is één van die jongens. Het is een vriend van mijn zoon. En ze worden samen gedoopt binnenkort. Bij ons. Dat is prijs de Heer.
Maar er gebeuren mooie dingen. Echt prachtige dingen. Maar dat betekent ook, er is ook strijd. En het is soms ook pittig. Dus ik wil jullie echt vragen om ook te bidden voor het werk in Almere.
En te bidden voor ons. Als je dat echt ook wilt doen. Dat is nodig. En daarnaast de studenten. Ik zag hem met dat mooie programma. Als je denkt, ik zou dat ook wel eens willen uitvoeren voor buitenkerkelijke kinderen.
Dan van harte welkom om je aan te melden. Het kan ook een hele week in de zomer. Als je tussen de 16 en de 80 bent. En dan bereiken we honderden kinderen. Maar ook afgelopen week weer in een van de andere wijken was ik op school.
300 kinderen hebben deze week daar weer les mogen geven. En iets van de Heer Jezus mogen laten zien. Dat is echt fantastisch om te doen. Want hier in Sparkenburg, Bunschoten, gaat nog 60% naar de kerk.
Maar bij ons is dat ongeveer 2%. Dus het is geweldig als je dan 300 kinderen weer iets mag delen deze week. Dus bid voor ons werk.
En als je heel erg goed in de slappe was zit. Meld je dan ook zo meteen. We hebben nog prachtige projecten die gesponsord kunnen worden. En we zoeken altijd donateurs. Maar dat is geen must.
Bidden is een must. Wil je dat alsjeblieft doen. En als je wil geven, dan worden we ook heel blij. Maar bekijk dat met de Heerde God. Ik wil een kleine stukje met jullie gaan lezen.
Uit Matthäus 7, vers 7 tot 12. Want het gaat over gebedverhoring. En ik heb boven mijn aantekeningen gezet voor morgen.
Vinden wat je zoekt en krijgen wat je vraagt. Nou, dat klinkt goed. Vinden wat je zoekt. Krijgen wat je vraagt. Want de Heerde Jezus heeft zelf tot ons gesproken.
Met deze woorden. Matthäus 7, vers 7. Daar staat bid en u zal gegeven worden. Zoekt en u zult vinden.
Klopt en er zal voor u open gedaan worden. Want ieder die bidt, die ontvangt. Wie zoekt, die vindt. En voor wie klopt, zal open gedaan worden. Of is er iemand onder u die zijn zoon een steen zal geven als hij om een brood vraagt.
Of als hij hem om een vis vraagt, hem een slang zal geven. Als u die slecht bent, uw kinderen dan goede gaven weet te geven. Hoeveel te meer zal uw vader die in de hemel is, een goede gaven geven aan hen die tot hem bidden.
Alles dan wat u wilt dat de mensen u doen, doet hen ook zo. Want dat is de wet en de profeten. Nou, we hebben nog niet zo lang geleden hebben we Koningsdag gevierd.
En daar hebben we geluk. Alexander is denk ik een redelijk goede koning. Maar onze echte koning, onze echte koning is uiteraard de Heer Jezus.
En we hebben ook niet zo lang geleden, en hebben we er net nog een filmpje van gekeken, denk ik de Koningsdag gevierd van ons Heer Jezus. Met goede vrijdag en pazen.
Waarin de Heer Jezus gekroond werd met een doornenkroon. En waarin hij verhoogd werd aan een kruis. En dat is mijn koning.
Halleluja. De Heer Jezus die gekroond werd met een doornenkroon. Die verhoogd werd aan een kruis. Die stierf voor mij. Maar die de dood overwon.
En daarmee de Koning der Koningen is en de Heerde der Heren. En het stukje wat we gelezen hebben, dat is een stukje uit de bergreden.
En ik noem dat ook wel eens, volgens mij heb ik vorige keer ook daar een stukje uit gepreekt. Ik noem dat ook wel eens de troonreden van Jezus. Het is eigenlijk een reden waarin hij hem nog even goed neerzet.
Dit is zoals het Koninkrijk van God eruit ziet. Dit is mijn Koninkrijk. En zo ziet dat eruit. En zo moeten de burgers zich gedragen. En hij zet dat dan nog eens scherp neer.
En als we kijken naar die troonreden. Naar die bergreden van de Heerde Jezus. Dan zien we een aantal dingen als een rode draad er doorheen lopen. En een van die dingen is een enorme radicaliteit.
Heerde Jezus begint het en dan zegt hij, ja we doen geen punten, geen komma af aan de wet. Nee, sterker nog, de Heerde Jezus doet er een schepje bovenop. En die zegt dan, ja.
En ze zegt van ja, je mag geen overspel plegen. Maar ik zeg, als je naar iemand kijkt om te begeren. En dan heb je je hart al overspel gepleegd. En hij zegt ook van ja, als je oog je tot zonde verleidt.
En ruk dan je oog er maar uit. Het is beter met één oog waar de hemel dan zonder ogen verloren gaat. De Heerde Jezus is heel radicaal. En ik denk dat dat is, maar dat is mijn invulling.
Ik denk dat dat is omdat het ons doet beseffen, dit ga ik niet halen. De Heerde Jezus zegt, de lat zo hoog, dat ga ik nooit halen.
En dat is nou precies de geweldige start die we allemaal moeten maken. Of wat we ons allemaal elke dag weer moeten beseffen, ik ga het niet halen. Ik heb Jezus nodig.
En dat is het begin, dat we beseffen dat we Jezus nodig hebben. En het tweede, wat je als een rode draad door die bergreden, door die troonreden heen ziet. Is dat elke keer de vraag overal achter zit.
Wat wij doen. Doen we dat echt? Tot de liefde voor de Heerde Jezus. Uit de liefde tot God en tot de mensen om ons heen, tot onze naasten.
Komt het oprecht uit ons hart. Want als we de dingen doen, omdat we het gewoon moeten doen. Maar dan heeft het geen zin, zegt de Heerde Jezus. Het moet uit ons hart komen.
Het zou zo moeten zijn dat we zo dankbaar zijn. Voor de liefde van God. Dat we zo dankbaar zijn. Wauw Heerde Jezus, wat u voor mij gedaan hebt. Dat we zo verliefd zijn op Jezus.
Dat we niets anders willen dan Hem een plezier doen. En dat is hetzelfde als jij. Als je jong bent en je bent verliefd op iemand. Dan wil je niks liever dan heel veel in de buurt van die persoon zijn.
En je wil niks liever dan dingen doen waar die persoon blij van wordt. En de Heerde Jezus laat ons zien. Zo moet het eigenlijk zijn. Dat we zo verliefd zijn op Jezus.
Dat we de hele tijd bij Hem in de buurt willen zijn. Dat we alles willen doen waar Hij maar blij van wordt. En dan komt het diep uit ons hart. En dan heeft het pas echt zin, zegt de Heerde Jezus.
Sterker nog, hij zegt regelmatig, anders heeft het geen zin. En in die context staat ook het stukje van vandaag. Waarin de Heerde Jezus begint met drie opdrachten.
Hij zegt we moeten bidden. We moeten zoeken. En we moeten kloppen. En hij verbindt daaraan drie beloftes. Hij zegt dan zal je ontvangen.
Je zal vinden. En dan wordt jou open gedaan. Als we kijken naar de Heerde God. Dan geloof ik zelf, Gods liefde is onvoorwaardelijk.
Onvoorwaardelijke liefde voor iedereen. Want ieder mens. Ook de grootste zakkenwassen die er op deze aarde rond had. Ieder mens.
Heeft God gewild. Ieder mens is door God gemaakt. En ieder mens is daarom door God geliefd. Hij heeft ons lief gehad.
Het staat er toen we nog zondaren waren. Toen we er nog een puinhoop van maakten. Had hij ons lief. Ieder mens. Is door God geliefd. En daarmee Gods liefde is onvoorwaardelijk.
Als we het hebben over genade. Als we het hebben over vergeving. Als we het hebben over het eeuwige leven. Dan komt er iets bij je. Je moet het wel willen ontvangen.
Je moet het wel willen aanvaarden. Als je het niet wil ontvangen. Als je het niet wil aanvaarden. Dan gaat het niet. Als je het wil ontvangen en aanvaarden.
Dan is het weer onvoorwaardelijk. Want dan krijg je het. Want God laat niemand staan. Hij zal nooit zeggen. Ja nee jij echt sorry. Maar dat gaat iets te ver.
Nee de heer Jezus spreekt altijd. Een ieder die. Een ieder die. En als hij zegt een ieder. Dan gaat het over iedereen. Dus als je bij hem komt.
Dan is hij vergeving. En hij zegt. Heer God sorry. Het spijt me. Het spijt me oprecht. Dan is er vergeving. Dan is er genade. Dan zeg jij de heer Jezus. Ik geloof in u. Dan is er eeuwig leven.
Onvoorwaardelijk. Alleen je moet wel die stap zetten. Als het gaat om alle andere beloftes die de heer Jezus doet. Dat zijn er heel veel. Dan lees je eigenlijk elke keer dat die ook een voorwaarde hebben.
En eigenlijk is dat ook hartstikke logisch. En ik denk soms van. Ja waarom laat de heer de God niet gewoon. Niet gewoon voor iedereen. Dus nou ja. Waarom niet gewoon.
Hups. Iedereen naar de hemel. Wat lekker makkelijk. Waarom. Waarom moeten wij ook die stap zetten. En eigenlijk is dat hartstikke logisch. Want gelukkig. Mijn vrouw en ik zijn straks bijna dertig jaar getrouwd.
Maar stel dat ze verplicht was geweest om met mij te trouwen. Ja dat was geen goed idee geweest. Dus ik ben hartstikke blij dat zij er ook blij mee was. En dat die liefde van twee kanten kwam.
Anders kan je geen relatie hebben. Je kan niet een verplicht huwelijk hebben. Ja soms gebeurt het wel. Maar het pakt ook meestal niet zo goed uit. Een verplicht huwelijk is geen goed idee.
En ook als we kijken naar de relatie met de heer Jezus. Een verplicht huwelijk is geen goed idee. Een verplichte relatie is niet het idee van de heer Jezus. Is niet het idee van God.
Maar als het verplicht is. Is het geen relatie. Nee. Jezus zegt. Ik heb al voor jou gekozen. Ik wil jou. Ik wil mijn liefde uitstorten naar jou.
Maar je moet hem wel beantwoorden. Anders kan je niet spreken van een relatie. En dat zie je ook in al die beloftes. Er zit een opdracht aan. Het moet altijd wederkerig zijn.
Er staat bid en je zal gegeven worden. Toch niet. Ja ik geef je altijd. Nee bid. En er zal gegeven worden. Zoek. En je zal vinden. Klop. En er zal open gedaan worden.
En dat is elke keer. De heer Jezus vraagt steeds. Dat we iets. Ook hij belooft dingen. Maar dat we ook iets moeten doen. Dat we in beweging moeten komen. Dat we een stap moeten zetten.
En vandaag. De eerste van vandaag. Bid en u zal gegeven worden. Wie van u. Hij is even eerlijk gezegd. Ik vind die tekst. Bid en u zal gegeven worden.
Vind ik heel bemoedigend. Streek je vinger dus op. Wie vindt hem bemoedigend? Wie van u. Dan moet je heel eerlijk zijn. Wie zegt nou. Ik vind hem wel frustrerend. Ja wees wel eerlijk hoor.
Of wie zegt. Ik vind het verwarrend. Ik vind hem wel een lastige tekst. Ik ook wel. Ja. Is soms best wel lastig. Maar een van de lessen.
Die ik vandaag. Heel graag. Zou willen meegeven. Is. Laten we moedig zijn. Om grote dingen. Van God te vragen.
Laten we moedig zijn. Om grote dingen. Van God. Te vragen. En. Weet je. Ik vergelijk het wel eens. Toen mijn kinderen nog wat jonger waren.
Toen vroegen ze nog. Als ze iets wilden eten thuis. Ja. Tegenwoordig. Ze wonen niet meer thuis. Of als ze thuis nog wonen. Of thuis komen. Dan vreten ze gewoon alles. Wat los en vast zit.
Leer weg. Maar vroegen. Dan vroegen ze daar nog netjes om. He. En stel je voor. Dat ik heb op de tafel. Heb ik een bus met biscuitjes. Een slagroomtaart.
Of een stuk goud. Spakenburgers hart. En. En. En. Een van de kinderen. Zou zeggen. Mag ik een biscuitje. Wat krijgt hij dan? Een biscuitje misschien.
Dan zeg ik. Ja. Ja. Dat kan. En. Misschien. Zegt hij later. Ja. Waarom heb ik geen taart gekregen? Ja. Je hebt er ook niet om gevraagd. Zodat hij.
Zeg. Ja. Mag ik een stuk taart? Dan zou ik kunnen zeggen. Van. Ja. Nee. Dat is voor vanavond. We gaan verjaardag vieren. Nu even niet. Of. Ik zou misschien kunnen zeggen.
Ja. Prima. Pak maar een stukje. En dan krijgt hij misschien taart. Het punt is. Dat ze moesten accepteren. Wat het antwoord was. Maar. Als je.
Je vader bent. Ik bedoel. Ja. Je mag alles vragen. Ik bedoel. Ik zeg. Ja. Hoezo vraag je om taart? Vraag me om een biscuitje. Als ik vergelijk dit ook wel eens een beetje met de Heerde God.
Dat we soms de Heerde God altijd vragen om biscuitjes. Terwijl hij heeft taart. Alleen we krijgen het niet altijd. Dat we dan zeggen. O Heerde God. Alstublieft.
Zegent u de doktoren. Geeft u ze heel veel wijsheid. Dat is een heel goed gebed hoor. Daar niet van. Dat is echt een goed gebed. Want wat we eigenlijk willen is. De Heerde God. Wilt u alstublieft genezen? Maar we vragen om eens die doktoren te zegenen.
Dat hij genezen. Ja. Dan denk ik. Ja. Dat ga ik niet vragen. Maar hij heeft het wel klaar liggen. Soms zegt hij van. Ja. Nee. Neem maar even een biscuitje. En dan mogen we ook weer op hem vertrouwen.
We krijgen niet alles. Want alleen God weet wat echt goed is. Maar durven we nog te vragen? Ja. Ja. Ik heb dat zelf ook. En soms.
Soms doen we dan een zwakte bot. Omdat we. Als ik naar mezelf kijk. Soms ben ik een beetje door teleurstelling. Ben ik dan een beetje de hoop verloren. En dan vraag ik maar iets.
Iets kleiners. En dan bid ik. Dan hebben we vanmiddag onze dienst. Dan zeg ik. Eide God. Laat er weer één. Mag er één iemand komen. Die weer ook op zoek is naar u. Dan dacht ik.
Ja. Eigenlijk wil ik dat er honderden komen. Maar ik vraag er maar om eentje. Dan dacht ik. Ja. God. Gaat niet de hele wijk in één keer brengen vanmiddag. Maar hij kan het wel. Dus waarom zou ik het hem niet vragen?
Nou. Ik wil wat voorbeeldjes delen. Voorbeelden delen. Van bidden en ontvangen. Of van niet ontvangen. Uit mijn eigen. Uit mijn eigen leven.
Misschien. Ik heb het vast vaker verteld. Maar mijn. Mijn vrouw is. Van 2010 tot 2013 ernstig ziek geweest. Drie jaar lang. En echt heel ernstig.
Ja. Ze zat in een rolstoel. Ze kon bijna. Niet meer staan of lopen. Ze kon haar handen en uimen niet gebruiken. Soms kon ze moeilijk praten. Of wat haar mondscheeving. Zodat allemaal.
Spasmes en dingen. Ze waren echt heel erg ziek. En ze vergingen altijd van de pijn. En we hebben heel veel gebeden om genezing. Ik ben in die periode.
God zal ik bijna kwijt geraakt zelfs. Maar we hebben heel veel gebeden om genezing. En na drie jaar. Is mijn vrouw genezen echt in een split second.
Echt op een gebed van een regel. Werd zij genezen. En er stond ze op. En het gebed werd gebeden. En we wisten het gewoon. Ze zat nog in die rolstoel. Ik zeg tegenover. Je bent genezen. Ze stond zo op.
Halleluja. En tot op de dag van vandaag is ze gezond. We hebben gezegd. Keihard inzetten in het koninkrijk van God. En dat hebben we meegemaakt in ons gezin.
We hebben ook meegemaakt. Ik heb zelf al tien jaar of acht nu. Echt een blijvende schade in mijn rug. Elke dag heb ik pijn in mijn rug.
Ik heb ook zo'n piep in mijn oor. Dat heb ik ook al een jaren. Huiske las van. Elke dag. Ja, vaak gevraagd aan God. Maar dat zit er nog steeds. Ik weet niet waarom.
Ik weet niet waarom God dan ene keer dan in een split second geneest. En de andere keer niet. Ik weet ook niet. We hebben bij mijn vrouw. We hebben honderd keer gebeden om genezing. En 99 keer gebeurt het niet.
En die ene keer wel. Waarom? Ik weet het niet. We hebben wel heel veel geleerd van die periode. Soms is het zoeken. En dat zien we ook hier.
Bidden. Zoeken. We begrijpen niet altijd. Hoe de Heere God het allemaal regelt. En dat is me goed ook.
Want ik zeg weleens anders zou ik gelijk zijn aan God. Of zou God gelijk zijn aan mij. Maar dat is hij niet. Hij is miljoenen malen groter. Dus ik kan hem niet altijd helemaal begrijpen. Ik heb een keer gehad.
Ik ging. Ik weet niet of ik het hier wel eens al verteld heb. Maar ik zat een keer in de auto op weg naar een spreekbeurt. En ik ging daar voor de eerste keer spreken. En ik was onderweg. En onderweg in de auto was ik aan het bidden.
En ik hoorde gewoon een stem. Die zei je moet bidden voor de zieke. En ik ga er drie genezen. En ik dacht echt van ben ik een beetje gek aan het worden. Ik zeg Heere God als u het bent.
Wilt u het nog een keertje zeggen. En ik hoor gewoon. Je moet bidden voor de zieke. En ik ga er drie genezen. En ik dacht wat is dit dan. Dus ik zette die auto langs de kant.
En het eerste was ik zei Heere God. Hoezo drie? Wat ga ik doen als nummer vier komt? En Heere God. Ik ga voor het eerst spreken daar. Misschien zijn ze helemaal niet gewend om te bidden voor de zieke.
Hoe ga ik dat doen? Ze zien me aankomen. Oh ik wil even bidden voor de zieke. Ik zeg ik weet niet of het zo'n kerk is. En ik zeg. En hoezo?
Hoe komt u nou bij drie? En ik hoorde niks. Het bleef stil. En ik heb de auto op een parkeerplaats. Zeg nog iets. Hoe? Wat? Precies. Ik wilde instructies.
Maar ik hoorde niks meer. Dus ik was daar in de dienst. En ik had gesproken. En na het spreken. Ik dacht. Ja nou moet het gebeuren. Dus ik zeg. Nou. Ik denk dat de Heere God vandaag op mijn hart heeft gelegd.
Om te bidden voor zieken. Dus is er misschien iemand in de zaal die zegt. Nou voor mij mag je wel bidden vandaag. Want ik heb. Ik ben ziek. Of ik heb. Ik heb ergens last van.
Dan zou ik graag voor je bidden. Ik keek zo die zaal rond. En niemand. Dus ik denk. Oh. Het moeten er toch minimaal drie zijn. Dan. Dus ik zeg.
Ja. Ik heb het echt op mijn hart. Denk ik. Om te bidden voor de zieken. Ik zeg. Het kan toch niet waar. Zijn dat iedereen hier kerre gezond is. Dus nou.
En toen was er een iemand. En die kwam. Die zegt. Ja. Ik heb wel. Ik heb. Er was iets kapot in zijn knie. Hij zei. Ja. Ik heb mijn knie. En ik loop altijd moeilijk. En hij kwam zo. Ah. Loop. Hij zei. Wil je.
Hij mag wel bidden voor mijn knie. Ik zeg. Dat is goed. En we gaan bidden voor de knie. En in gas geneest. Halleluja. En die begint. Ah. Mijn knie is geneest. En wij. Dus ik denk. Oké.
Ik zeg. Nou. Zijn er nog meer mensen. Waar ik voor mag bidden. Ja. En er was iemand. Oh ja. Ik had ook. Die had een van. De mag ziek zijn. Die kwam. Die had altijd buikpijn. En dingen. Nou. We gaan bidden. Ah. Het is weg.
Halleluja. Dus ik dacht. Oh. Die nummer vier. Dat wordt wat. Of wat ik dan. Na drie zeg. Nu stoppen. Dat leek. Ik zeg. Oké. Is er nog iemand.
Misschien. Niemand. Dus ik zeg. Ja. Ik zeg. Jullie hebben twee wonderen gezien. Dus als ik ergens last van had. Dan wist ik het wel. Maar er kwam niemand.
Dus ik denk. Nou. Ieder God. Dat is echt. Ik denk. Nou ja. Dan ga ik maar heel lang blijven koffie drinken. Want dan gaat er vast nog eentje komen. Van. Wilt u toch nog voor me bidden. Maar er kwam niemand. En op een gegeven moment.
Ik denk. Nou ja. Dan ga ik maar naar huis. Dus ik sta met mijn tas bij de auto. Toen komt er een meisje aan. En de meneer. Meneer. Wilt u bidden voor mijn vriendin? Want. De vriendin. Die heeft.
Ernstige schade in haar rug. En ze kunnen er niks meer aan doen. En het is ook vergroeid. Helemaal in haar rug. En wilt u daarvoor bidden? Dus ik dacht. Ja ja. Dat is goed. Dus ik denk. Oh. Het is ook weer een zichtbaar iets.
En. Of al pijn. En vergroeid. Dat is wat spannend. En. Nou. Dus we gaan. We gaan terug. Er staan met een groepje jongeren. We staan daar. We gaan bidden. En.
Nou. Ik doe dat gebed. En. Nou. En. En. Ze zegt. Ja. Niks. Ze zegt. Oh. Ik denk. Heere. Gos. Wat moet ik? Ik heb zo hekelaar. Als mensen dan weer gaan zeggen. Van. Oh. Dan gaan we nog harder bidden.
Want ik dacht. Ja. Ik kan toch ook met het eerste gebed. Ik dacht. Ja. Die drie. Ik zeg. Nou. Mag ik nog een keer voor je bidden? Dus. Ze zegt. Ja. Dat mag wel. Ik dacht. Nou. Ik ga nog een keer bidden.
Ik zeg. Nou. En. En. Ze zegt. Ja. Ik voelde wel iets. Dus. Ik dacht. Oh. Ik zeg. Wat moet ik nou? Dus ik dacht. Nou ja. Nog maar een keer bidden. Ik zeg.
Ja. Mag ik dan nog een keer bidden? Dus ik ga nog een keer bidden. En toen zegt ze. Ja. Er gebeurt echt iets. Het wordt een heel stuk beter. Ik zeg. Is het helemaal weg? Nee. Het doet nog steeds zeer.
Zegt ze. En het zit ook nog niet helemaal goed. Dus ik zeg. Nou ja. Dan doe ik nog maar één keer bidden. Dus ik ga voor de vierde keer bidden. Ik zeg. Wat bent u aan het doen? Ik ga voor de vierde keer bidden. En dan zien we het gewoon helemaal goed komen met deze meisje.
Mijn hele rug recht. Alles. Pijn weg. Ik zeg. Alleluja. Dus één van die meisjes in het groepje zegt. Oh. Wilt u dan ook nog voor mij bidden? En ik denk. Uh-oh.
Dus ik begon. Ja. Ik zeg. Ja. God geneest niet altijd. En later dacht ik. Waarmee heb ik niet gemogen gezegd. Dat ik een woord van God had gehad. Dat hij er drie ging genezen. Maar dat bedacht ik op de terugweg.
Dus ja. Dus ik ging. Ja. Ik zeg. Ja. Soms geneest hij. Soms niet. Dan moeten we ook God vertrouwen. Dus ik wil wel voor je bidden. Maar dus ik denk. Toch nog een gebed gedaan. En er gebeurde niks meer.
En er was nog een meisje. Die wou voor haar laten bidden. Want ze zat in een zware depressie. En dat meisje heeft niet zo lang daarna. Een einde aan haar leven gemaakt. Begrijp ik God? Nee.
Niet altijd. Is hij mijn vader. Die ik alles mag vragen. Ja dat mag. Maar soms is moeilijk. Ik heb een buurmeisje. Die is tot haar achtste helemaal gezond geweest. Is nu veertien jaar.
Is vanaf hier. Is bijna helemaal verlamd. Gehandicapt. Door een virus. Wat op de hersenen is geslagen. Ja we bidden veel. We vragen om genezing.
Maar het gebeurt niet. Begrijp ik het altijd? Nee. En dan lezen we hier. Bid. En u zal gegeven worden. En soms denk je weleens van ja.
Ik geef de hoop op. Ik doe dat niet meer. Ik heb dat toen ook gehad. Dat ik op een gegeven moment zo vaak voor de zieken gebede. En er gebeurde eigenlijk nooit wonderen. Zoals ik net vertelde.
Dus ik dacht op een gegeven moment. Ik zeg ja Heer God. Dat ga ik niet meer doen. Want de mensen die. We moeten ze allemaal pastoraal begeleiden daarna. Ik ga niet meer voor de zieken bidden. En ik was in een gemeente.
Nog een voorbeeldje. Ik was in een gemeente. We zijn aan het zingen. En ook daar. Ik had daar nog niet zo vaak gesproken. En we zijn aan het zingen. En ik hoor tijdens het zingen.
Hoor ik echt God stem. En hij zegt. U moet naar die mevrouw toe gaan. Nu. Ga nu naar die vrouw. En bid om volledige genezing. En die vrouw. Die was echt overal spastisch.
Die zat echt zo in de rolstoel. En ik denk echt. Nee, nee, nee, nee, nee. En ik hoor gewoon nog een keer. Je moet nu naar die vrouw toe gaan.
En bidden voor volledige genezing. En ik zeg tegen God. Nee, nee, nee. Ik zeg straks. Bij de koffie wil ik voor de bidden. Maar niet nu. In de dienst. Terwijl. Wat zullen ze denken. Als ik ineens naar die vrouw.
Dan ga ik daar staan bidden. Nee, nee, nee. Maar ik hoorde niks meer. En ze zeiden. Nou, we gaan nog één lied zingen met elkaar. Ik denk. Oh. Ik denk. Ja, ik kan ook niet gaan preken. Als ik niet luister.
Dan denk ik. Ja, oké. Ga. Dus ik ga naar die mevrouw. En tijdens het zingen. Ik zeg. Ja, mag ik misschien voor wie bidden? Ik zeg. Ja, dat mag. Ik zeg. Ja, mag ik ook bidden voor volledige genezing? Ik zeg.
Maar wat goed. Dus ik. Vol radicaal erop. Dus ik ging helemaal los. Vuurig gebed. Voor volle ups. In Jezus naam.
Had ik pas me verdwijnt. En ik kijk naar die vrouw. En dan. Niks. En toen was het lied afgelopen. Je mag naar voren komen. Dus ik denk ook echt van.
Ik denk van. Ik weet het niet. Maar volgens mij versta ik helemaal. God stemt niet meer. Wat moet die vrouw dan niet denken? En na de dienst was die vrouw meteen weg. Dus ik had er niet meer gesproken. Dus ik denk.
Ach. Ik heb dat mens. Die heb ik echt verschrikkelijk beschadigd. Maandagochtend. Krijg ik een mailtje. En die vrouw. Van deze mevrouw.
En die zegt. Je bent mijn gebedsverhoring. Ze zegt. Vanmorgen. Had ik de Heerde God gebeden. Ik ga nog één keer naar de kerk. Als er niemand is die voor mijn genezing durft te bidden.
Dan ga ik nooit meer. Ze durfden niet meer te bidden om genezing. Omdat ze zeiden. Ja we hebben het al zo vaak gevraagd. Of ze durfden niet meer. Ze zeiden. Ja je moet gewoon in berusten.
En we gaan niet meer bidden om genezing. Want dit is gewoon wat het is. En zij had zoiets. Ik kan het helemaal accepteren. Ik kan God helemaal vertrouwen.
Maar ik blijf hem vragen. Of hij me genezen wil. Want hij is mijn vader. En ik wil dat jullie dat blijven bidden. En daar was wat wrijving over. Ze zei. Ik ga nog één keer. En als niemand dat gaat bidden. Ga ik niet meer naar de kerk.
Ze zegt. Dus jij bent mijn gebedsverhoring. Ik zeg. Ja er is niks veranderd. Zegt. Maar dat maakt helemaal niks uit. Zegt ze. Ze zegt. Maar ik was zo God dankbaar. Dat je kwam. En dat je radicaal bad om genezing.
Ja. Snappen we God altijd. Nee. Maar het leerde mij. Ik mag hem vertrouwen. En soms denk ik. Ja waarom vragen we God niet.
Omdat God het toch niet gaat doen. Omdat we denken dat hij het niet kan. Of omdat we denken dat het niet gepast is. Of omdat we denken dat hij het niet wil.
Oh. Misschien ook omdat we berusten. En soms kan berusten ook heel goed zijn. Kan het een hele positieve reden zijn. Soms moeten we echt berusten. En is het goed.
Om te berusten daarin. En om te vertrouwen. En toch. Als ik kijk naar dit gedeelte. Dan gaat het over bidden. Over zoeken. En over kloppen. En dat klinkt niet van.
Nou klik met mijn vingers. En dan doet God wat ik wil. Of ik doe één gebed. En dan is het altijd genezing. Of dan is het altijd bevrijding. Of altijd wat ik vraag. Nee zo is het niet.
We zijn ver van prosperity gospel. Zo werkt het niet altijd. En zo klinkt het hier ook niet. Bidden. Zoeken. En kloppen. Dat klinkt ook als een zoektocht.
Dat klinkt als smeken. Als niet eenvoudig. Als maar blijven vragen. En de Bijbel spreekt ook over aanhoudend bidden. Over vasten. Over smeken.
Over dankzeggen. En het kan soms een goede flinke zoektocht zijn. En toch denk ik ook. Als we niet vragen.
Kunnen we ook niet ontvangen. Als we niet bereid zijn om te ontvangen. Kan je ook niet ontvangen. Als ik vandaag met een grote zak snoep rond ga. En zeg. Als je je hand ophoudt. Dan krijg je wat. Als je je hand niet ophoudt.
Krijg je niks. Dan kan je het ook niet ontvangen. En als je je hand ophoudt. Dan kan je ontvangen. Het is soms wel. Dat we soms ook. Moeten leren te accepteren.
Dat als we dat niet ontvangen. Wat wij gedacht hadden. Dat God. Een geweldige God is. Die echt het beste met ons voor heeft. En die weet wat goed is. Ook als wij het niet begrijpen.
Maar we mogen denk ik vragen. In het besef. Dat we het zelf allemaal niet kunnen. Dat we het zelf ook allemaal niet hebben. Maar dat het allemaal bij God te vinden is.
En dan begint het hier. Met bidden. En dan staat er zoeken. En ik denk zoeken. Dat is ook de actie. In het gebed. Na het gebed. Je zoekt.
Naar de wil van God. Vaker zoeken wij. Naar een antwoord. Waarom God niet doet wat we willen. Tenminste. Ik wel. En ik had. Heer waarom geneest u niet.
Of heer waarom komt niet de hele wijk tot bekering. Heer waarom. Zoek ik naar het antwoord. Waarom God niet doet wat ik wil. En soms moet ik leren omdenken. En zoeken.
Naar wat God wel wil. En wat hij wel doet. Want heel vaak. Is hij echt wel aan het werk. Net als met die mevrouw. Dat het een enorme gebedsverhoring voor haar was.
Dat ik bad om genezing. En dat gebedsverhoring niet genezing was. En dat ik misschien. Als zij nooit gemaild had. Had ik gedacht. Van nou. Ik weet niet. Maar God. Was hier niet helemaal bij denk ik.
Of ik heb stemmen in mijn hoofd. Maar. Het ging ergens mis. Maar het loopt God niet uit de hand. Ook niet als wij er helemaal niks van begrijpen. En.
We lezen hier ook over kloppen. En dat duidt op volharding. Op volhouden. Blijf kloppen. Blijf bidden. Blijf smeken. In het vertrouwen. Dat God genadig is.
En zal geven. Of zal doen. Wat het beste is. Kijk. Als je weet wat Gods wil is. Dan hoef je ook niet meer te vragen. Als je het al weet.
Hoef je het niet te vragen. Dan mogen we ook soms. Ook in moeilijke situaties. Soms berusten. En vertrouwen. Dat hij geeft. Wat nodig is. Om het te dragen.
Als ik kijk naar de ziekte van mijn vrouw. In die drie jaar is er een geweldig getuigenis geweest. Veel beter getuigenis dan dat ik was. En soms. Is dat misschien geanderd aan de wil van God.
Maar anders. Als we niet zeker weten dat het zijn wil is. Blijf kloppen. Blijf kloppen. Want God. Wie is God? In vers 9 en 10 lazen we.
Niemand geeft zijn zoon een steen als hij om een brood vraagt. Niemand geeft een slang als hij om een vis vraagt. Brood en vis. Hoe is onze God? Je moet trouwens wel aanspreken hier in Spakenbrug.
Hij is een God van wonderen. Stenen kunnen bij God worden tot brokken brood. Een gevaarlijke en dodelijke slang kan bij God worden tot vruchtbare vis.
Doodlopende wegen kunnen bij de Heer Jezus Christus begaanbaar worden. Brood en vis vormden het voedsel voor 5000 mensen bij de wonderbare spijstiging.
God zorgt voor ons mensen. En deze God vergelijkt zich met een vader en een zoon. Hij de vader en jij en ik zijn kind.
En zo mogen we bij hem komen. En ik heb twee vragen nog. Is God echt een vader voor jou? Dat is de eerste. En de tweede.
Of is God vooral groot, machtig, soeverein en heilig voor jou? Of is hij het allebei? Is hij groot en machtig, maar ook jouw vader en jouw vriend?
En met welke van de twee heb je dan de meeste moeite? Met die soevereine God? Die gehoorzaamheid vraagt? Die waar we ons zag voor moeten hebben?
Die soms ver boven ons staat, ver bij ons vandaan lijkt? En soms zeggen mensen, ja sprak die God maar. Want hij is voor mij alleen maar zo groot en zo machtig en zo heilig.
En ver weg sprak die maar eens. Maar als die spreekt, ga je dan ook gehoorzamen. Want heel vaak, ik heb regelmatig, dat ik echt de stem voor God hoor. Maar het is bijna nooit met iets waarvan ik denk, ah daar heb ik zin in om te doen.
Dus het vraagt ook gehoorzaamheid. Of heb je soms meer moeite met dat God een vader is?
Daar had ik vroeger best wel veel moeite mee. Dat ik altijd vond dat evangelische geknuffel van dat kind bij de vader op schoot. Dat vond ik maar niks.
Maar kun je jezelf overgeven? Als een kind van de vader. Durf je ook gewoon bij hem op schoot te gaan zitten? En God zeg, ja Heere God. Maar ik wil gewoon zo graag genezing.
Ja Heere God, maar ik wil gewoon zo graag. Dat die problemen in mijn leven, dat er een oplossing voor komt. Heere God, u bent toch mijn vader?
Mag ik bij u op schoot zitten? Mag ik het u vertellen? En ik denk, als ik kijk, ja hoe doe je dat met je eigen kinderen? Weet je, als die soms iets vragen.
Als je met je kinderen, weet ik veel. Als die medicijnen moet slikken of een prik moet krijgen. Dan weet je, dat moet gewoon gebeuren. Als die dan zegt van, ja mama alsjeblieft. Hoef ik misschien die pilletjes niet te slikken?
Want ik vind ze vis. Of ja, ik wil geen prik. Ik wil niet naar de dokter. En ja, zeg je dan tegen je kind. Dat moet je niet vragen. Je moet gewoon luisteren.
Nee, je kind mag dat best vragen. Maar soms zeg je, ja nee, maar het is goed voor je. Het moet toch gebeuren. En dan moeten we het accepteren. Of soms, dan zeg je, nou dan pak je ze bij de hand. Dan zeg je, ja dat gaan we regelen.
Dat ijsje gaan we halen. Of misschien nu niet, want je snoept de hele dag al. Dus, dat was trouwens heel grappig. Als een kind van drie van de week bij ons op de inloop. En die had een lolly.
En toen zei hij, hij mag niet snoepen voor het eten. Zei die vader. Toen zei ze, ja maar dit is geen snoep. Toen stak ze die lolly in de man. Dat is ook een goede oplossing. Maar, het is.
Als je met je kinderen ook. Ja, soms is het nee. En dan moet je het accepteren. En soms zeggen we, ja je moet niet blijven zeuren. Als het al duidelijk nee is geweest.
Maar als het geen zeuren is. Maar gewoon iets oprecht vragen. En dan mogen onze kinderen alles vragen. Alleen dat kan niet altijd. Het is niet altijd het beste. En de vraag is, kunnen we God.
Die credits geven. Dat hij het goede met ons voor heeft. En kunnen we gewoon. Wat zijn antwoord ook is. Of ook als het stil blijft.
Kunnen we hem dan gewoon vertrouwen. Ik denk dat dat de grote vraag is. Want als we dat kunnen. Dan kunnen we hem ook gewoon alles vragen. Dan kunnen we hem ook gewoon als een kind naar hem toe gaan.
En zeggen, ja vader ik heb een vraag. Het gedeelte eindigt in vers 12. Alles dan wat u wilt dat de mensen u doen.
Doet u hun ook zo. Want dat is de wet en de profeten. Hier krijgen we nog een soort gulden regel. Hier worden we even teruggestuurd naar onszelf. Je verwacht iets van God.
Dat God met ons omgaat. Zoals een vader met zijn kinderen. En dat hij vol liefde voor ons is. En nu zegt God eigenlijk. Van ja mag ik ook nog iets van jou verwachten. Dat als God in liefde met ons omgaat.
Dat jij en ik dan ook in liefde omgaat. Met de mensen om ons heen. En dat we dan niet zeggen. Ja wat jij niet wilt dat u geschiet. Doet dat ook een ander niet.
Maar juist wat jij wil dat ze jou doen. Doet dat ook aan een ander. Want als jij het fijn vindt. Dat de mensen is vragen. Hoe gaat het met je. Nou vraag dan ook eens een ander. Hoe gaat het met jou.
En als jij wil dat de mensen vriendelijk tegen jou zijn. In het verkeer. Wees jij dan ook eens vriendelijk. Dat levert veel op je. Dat is echt grappig. Ik ben heel erg mezelf aangeleerd.
Soms nog een beetje moeite mee. Maar ik heb het behoorlijk goed aangeleerd. Om gewoon soms extra vriendelijk te zijn. In het verkeer. Dus dan bijvoorbeeld als iemand wil oversteken. Ook al heeft hij dan niet eens voorrang. Dan toch te stoppen. En dan zeg ik. Ah ga maar.
Met een wiksvijl. En dan vrolijk zwaaien. Iedereen wordt blij. Als jij wil dat ze vriendelijk zijn tegen jou. Wees dan ook vriendelijk tegen die ander.
Als jij baalt. Dat je eenzaam bent. En dat je zegt. Ja er komt bij mij bijna nooit iemand op bezoek. Wie bezoek jij? Zoek eens iemand anders ook op. Als jij zegt.
Ja het is zeker. Ik ontvang ook natuurlijk graag complimentjes. Maar wie complimenteer jij? Of zijn we vooral weer bezig met. Ja wat er niet goed aan is. Of blijven we hangen in.
Ja wat jij niet wilt. Wat u geschiet. Doe dat ook een ander niet. En dan is het al goed genoeg. Maar Jezus doet aan ondenken. Hij gaat uit van het goede. Haat verdrijft geen haat.
Alleen liefde kan dat. Kwaad met kwaad vergelden. Brengt geen beterschap. Het goede doen en leven. Is het enige wat verandering brengt. In een donkere wereld. En Jezus.
Hij vergaf de mensen. Die hem aan het kruis sloegen. Alleen liefde. Genade. En vergeving. Kunnen deze wereld veranderen. En jij kan niet de hele wereld veranderen.
Helaas ik ook niet. Maar we kunnen wel iets in onze omgeving veranderen. Door kleine daden. En kleine daden kunnen groot zijn. En dan eindigt Jezus met de woorden.
Dat is de wet en de profeten. Dat is de kern. Dat is de kern van waar het om gaat. Het doen van het goede aan de ander. Niet omdat het moet.
Maar omdat je niet anders wilt. Omdat je de liefde van God geproefd hebt. Omdat je ervan overstroomt. En omdat je weet. God heeft het goede met mij voor.
Dus. Ik wil niet anders dan het goede doen aan de mensen om mij heen. Die liefde. Die wil ik teruggeven aan God. En aan de mensen om mij heen. Nou tot slot.
Terug naar het gebed. Ik wil je aanmoedigen. Ik zei het. Ik wil je aanmoedigen. Om moedig te zijn. En grote dingen van God te vragen. De Heer Jezus zegt ook ergens.
Ja je hebt niet omdat je niet vraagt. Vraag grote dingen van God. Laten we moedig zijn. In het zoeken. En in het kloppen. En in het smeken. Bij God.
En laten we dat doen in vertrouwen. Dat hij ons hoort. En dat hij ons gebed antwoordt. Maar laten we ook vertrouwen.
Dat zijn antwoord meer gedreven wordt door zijn wijsheid. Dan door ons verlangen. Meer gedreven door zijn wijsheid. Dan door ons verlangen. En dat we ook kunnen bidden.
Zoals in het onze vader staat. U wil geschieden. En laten we geloven. Dat hij hoe dan ook zal antwoorden. En dat hij antwoordt.
Als een goede vader. Voor zijn kinderen. En dat hij van je houdt. En dat hij het beste met je voor heeft. Jezus vond het belangrijk.
En ik geloof hij spreekt vandaag. Nog steeds tot ons. Met de woorden. Bid. Zoek. En klop. En hij zal. Amen.