Groeien in Geloof

Spreker

J. Oosterhagen

Date
April 27, 2025
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen broeders, zusters. Ja, we hebben net dat prachtige lied gezongen.! Hoor de roep van de koning en in het refrein zongen we.! Vol van passie en vol van kracht getuigen wij.

Amen! Hebben wij nog die passie voor de heren? Dat we hem willen dienen? Dat we voor hem willen leven? Nou, als je vorige week hier aanwezig was in de paasdienst, dan hebben we gevierd dat onze Heer en Heiland is opgestaan.

En als er bij één persoon duidelijk is dat hij met passie voor de heren leeft, dan was dat Paulus wel. En dat hebben we vorige week ook gelezen in de Filipense brief.

Ik haal het gedeelte er even bij, Filipense hoofdstuk 3. En we hadden het over of je bent ingestapt in de Heaven Express. Ben je ingestapt in de trein die leidt naar de hemel?

En ik hoop, zoals je hier vandaag aanwezig bent, of als je meekijkt, dat je daadwerkelijk die keuze voor de heren gemaakt hebt, en dat je je leven hebt gegeven aan hem, en dat je weet dat je een kind van hem bent, en dat je bent ingestapt in die trein die leidt naar de hemel.

En we hadden vorige week gelezen in de Filipense brief, hoofdstuk 3. Even kijken, dan moet ik hem aanzetten. En daarin lazen we dat Paulus vol van passie was voor de heren.

En waarom? En wat was de reden? En waarom was hij vol passie? En dan zegt hij in vers 10 van Filipense 3, De kracht van zijn opstanding, dat houdt in nieuw leven, overwinning op zonde en dood.

En zelf zegt hij, het lijden dat erbij hoort, dat wil ik ook ondergaan. En dan staat er verder, Paulus is eigenlijk heel oprecht en eerlijk, en hij zegt, ik ben nog niet volmaakt in dit leven, ik ben nog niet klaar, maar ik zet door omdat Christus mij al gegrepen heeft.

Dat wil zeggen, hij heeft mij geroepen, hij heeft mij gered, hij heeft mij betrokken in zijn plan. Paulus' doel is uiteindelijk die volledige gelijkvormigheid aan Christus, om dat ook te grijpen, om gevormd te worden naar het beeld van de Heer Jezus.

En dan zegt hij in vers 14, één ding doe ik, hij laat alles achter, ik vergeet wat achter mij is, maar ik strek mij uit naar wat voor is, ik jage er naar, naar dat doel, de prijs van de roeping van God, die van boven is, in Christus Jezus.

Zo zie je, het leven van Paulus, is een gerichte toewijding aan de Heer Jezus. En vorige week hebben we hierover nagedacht, en nu een week na Pasen, zijn wij vol passie voor de Heer, en willen we leven voor Hem.

Want wat zegt hij, uiteindelijk een oproep, het laatste, dat deel wat ik heb onderstreept, een oproep en een vermaning voor ons allemaal, en daar staat, laten wij dan, die geestelijk volwassen zijn, dezezelfde gezindheid hebben.

Geestelijk volwassen zijn. Daar gaan we vandaag met elkaar over nadenken. Want we zijn misschien tot geloof gekomen, we zijn ingestapt in die trein, die Heaven Express, maar dan begint die reis, samen met Christus, om te komen tot geestelijke volwassenheid.

Maar hoe is dat in ons leven? Hoe is het in ons leven gesteld? Daar gaan we met elkaar naar kijken. En het thema voor deze morgen is, groeien in geloof, van babyvoeding naar biefstuk.

En dat doen we naar aanleiding van het gedeelte, uit Hebraïe hoofdstuk 5 vers 11. Dus zoek Hebraïe hoofdstuk 5 op, en dan gaan we lezen vanaf vers 11. En dan zul je zien, dat we eigenlijk midden in een gedeelte weer, dat we midden in een gedeelte de tekst gaan lezen.

Want dan staat er in vers 11, over hem, hebben wij veel dingen te zeggen. Nou, dan ga ik gelijk alweer afvragen, wie is dan die hem? Nou, dat is in het gedeelte hiervoor, dat is Melchizedek.

De schrijver van de Hebraïe, die heeft deze brief geschreven, aan de Joodse gelovigen, de Joden die tot geloof waren gekomen in de Heer Jezus, om hen te laten zien, dat er een nieuw tijdperk is gekomen.

Dat oude verbond, met al die rituelen, met al die offers die gebracht moeten worden, dat heeft zijn vervulling gevonden in één persoon, de Heer Jezus Christus.

En toch willen ze daar weer in vervallen, maar de Hebraïeschrijver, die wijst hen op hoe dat allemaal samenvalt in de Heer Jezus. En dan wil hij uitleggen wat het hoge priesterschap van Aaron betekent, wat het inhoudt en hoe dat vervult in de Heer Jezus.

En dan gaat hij ook uitleggen over Melchizedek, het priesterschap van Melchizedek. En hij wil het gaan uitleggen, en dan bedenkt hij zich opeens, hij denkt van ja, ik kan dat nu wel gaan uitleggen, maar er is iets wat ik, er is nog iets wat ik aan de kaak moet stellen, er is iets wat nog niet goed is in jullie leven.

En dan zegt hij, dus ik wil het dus wel gaan uitleggen, over die Melchizedek heb ik veel dingen te zeggen in vers 11, die moeilijk zijn om uit te leggen, omdat jullie trage worden zijn in het horen.

En dan vers 12. Want hoewel u gelet op de tijd leraar zou moeten zijn, hebt u weer iemand nodig die u onderwijst in de grondbeginselen van de woorden van God.

U bent geworden als mensen die melk nodig hebben en niet vast voedsel. Ieder immers die van melk leeft, is onervaren in het woord van de gerechtigheid, want hij is een kind.

Maar voor de volwassenen is er het vaste voedsel, voor hen die hun zintuigen door het gebruiken van geoefend hebben, om te kunnen onderscheiden tussen goed en kwaad.

Laten wij daarom het eerste onderwijs met betrekking tot Christus laten rusten, en doorgaan tot de volmaaktheid, zonder opnieuw het fundament te leggen van bekering van dode werken en van het geloof in God, van de leer van de dopen, van de handoplegging, van de opstanding, van de doden en van het eeuwig oordeel.

En dat zullen wij ook doen als God het toestaat. Tot zover. Toen ik deze preek aan het voorbereiden was, toen moest ik denken aan een filmpje wat ik maanden geleden een keer voorbij zag komen op social media.

En wat zag ik in dat filmpje? Ik dacht ik ga het niet laten zien, want het is eigenlijk best wel erg. Maar ik zag een filmpje van een jongen, ik denk dat hij een jaar of 25 was. En die werd geïnterviewd.

En hij vertelde dat hij het hartstikke fijn vond om de hele dag in luiers rond te lopen. Dat gaf hem zo'n fijn gevoel. En dat was nog niet alles.

Hij vond het ook hartstikke fijn om vertroeteld te worden net als een baby. Om die tederheid weer te krijgen die je een baby geeft. En hij zei, met mij zijn er nog vele anderen die dat fijn vinden.

Dus blijkbaar zijn er duizenden mensen die het gewoon fijn vinden om zich te gedragen als een baby. Nou dat is natuurlijk, in de natuur al is dat niet normaal.

Want een baby hoort op te groeien. En moet volwassen worden. Maar eigenlijk, die gedachten die gingen dus terug naar het filmpje wat ik zag. En ik moest denken aan het gedeelte wat we nu net gelezen hebben.

En ik moest ook denken aan de gemeente, de kerk van vandaag de dag. Hoeveel christenen vinden het niet prettig om zich te gedragen als een baby. Ze hebben het evangelie aangenomen.

Ze zijn dus ingestapt in die trein. En die trein dend het lekker voor naar de hemel. En dat is het. Maar er vindt geen geestelijke groei plaats. Nou, hoe kan het zijn dat er geen geestelijke groei heeft plaatsgevonden in het leven van de Hebraïers.

En misschien ook al in ons leven. Vers 11 zegt dit. Het is alsof God spreekt tot hen.

Maar ze willen het niet horen. Ze hebben hun handen op hun oren. En ze staan niet open voor dat wat God hen wil zeggen. En als je kijkt naar het woordje geworden.

Dan houdt dat in dat ze dus eerst wel beter hoorden. Eerst konden ze wel hetgeen wat verteld werd, wat hen onderwezen werd, konden ze verdragen.

Ze waren eens scherper. Ze waren meer aandachtiger toen het woord open ging. En het woord werd onderwezen. En het leek hen ook meer vrucht te dragen. Nou, dat woordje traag zou je ook nog eens kunnen vertalen met lui.

En dat betekent dus dat een gelovige luig geworden is, dat er een gebrek is aan geestelijke interesse of motivatie.

En als je geen interesse en geen motivatie hebt in Gods woord bijvoorbeeld, dan is er iets gaande in je leven. Want dan gebeurt er dat je geestelijke groei stagneert.

En het blokkeert. En hoe kan dat komen dat je nou niet meer wil horen dat je lui bent geworden in je geestelijke leven? Nou, dat kan te maken hebben bijvoorbeeld door zonde in je leven.

Dat je, dat zonde jou afhoudt van de heren. Maar het kan ook te maken hebben dat je zo vol bent van jezelf. Dat je zo vol bent van je eigen gedachten, van je eigen mening, van je eigen standpunten.

Dus wanneer Gods woord nu geopend wordt, wanneer we nu spreken vanuit Gods woord. Of op andere momenten dat er iets onderwezen wordt vanuit het woord. Dan wil je niet horen omdat je eigenlijk jezelf belangrijker vindt dan de Bijbel.

Die jou een spiegel voorhoudt. En de waarschuwing in dit gedeelte is zo duidelijk. Als een gelovige niet geestelijk gaat groeien.

Dan ben je ook niet in staat om de diepere waarheden van het evangelie te gaan begrijpen. Dus we hebben vorige week paasfeest gevierd. Dat de Heer Jezus is opgestaan.

Maar daar blijft het niet bij. Er is veel meer te ontdekken daarin. Maar als je geestelijk daarin niet groeit, dan zul je die waarheden niet gaan ontdekken in je eigen maak, in je eigen leven.

En dat kan ervoor zorgen dat jouw relatie met de Heer Jezus op een laag pitje staat. Dat er geen passie is voor de Heer Jezus. En dat zou dus ook kunnen betekenen dat juist in deze tijd waar zoveel op ons afkomt, dat we kwetsbaar worden voor verleiding en misleiding.

En wat is er nou vandaag de dag zo belangrijk dat we standvastig zijn als christenen. Geworteld in Christus.

We gaan nadenken over drie punten. Allereerst gaan we kijken naar ons eigen leven. Hoe is het in ons eigen leven gesteld?

Hoe is het bij de Hebraïers gesteld? Het tweede is, we gaan bepalen, oké, we hebben nu een analyse van onszelf gemaakt. Maar er moet groei gaan plaatsvinden.

Maar vanuit waar moeten we groeien? Dus we moeten het fundament gaan bepalen. En als laatste gaan we pas kijken naar die geloofsgroei. Wat dat inhoudt. Hoe we kunnen groeien.

En dat het dus niet te maken heeft, nu al een spoiler, dat het allemaal vanuit je eigen kracht gaat. Nou, allereerst zelfonderzoek. Ja, dat is nou niet gelijk heel leuk om mee te beginnen.

Want wij houden er op een of andere manier niet van om naar onszelf te kijken. Ja, wel als we er beter van worden. Maar we vinden het vaak niet fijn om dingen te zien die niet goed zijn in ons leven.

Om een spiegel voor te houden. Maar toch is het belangrijk dat we nu met elkaar gaan kijken. En dat moet je natuurlijk voor jezelf bepalen. Hoe is het in mijn leven gesteld?

Ben ik geestelijk gezond? Is er iets in mijn leven gaande? Heb ik die passie die ik voor de Heer had toen ik net tot geloof kwam, heb ik die nog steeds?

Of ben ik die kwijtgeraakt? En hoe is dat gekomen? En nu zitten er mensen hier in deze zaal en misschien kijken er mensen thuis die de Heer Jezus nog maar net kennen.

En het is duidelijk dat we het vandaag gaan hebben over twee groepen. En dat zijn geestelijke kinderen. Dus dat zijn mensen die de Heer Jezus hebben aangenomen.

Maar die nog maar net tot geloof zijn gekomen. En we hebben een andere groep. Dat zijn de geestelijke volwassenen. Zoals we dat ook in dit gedeelte hebben gelezen. Die de Heer Jezus al jaren kennen.

Al een hele tijd met de Heer wandelen. En die dus ook de Heer dus kennen. Maar, ik moet zeggen, als je een kind bent in het geloof is dat niet per definitie slecht.

Het heeft te maken met jouw geestelijke leeftijd. Als je dus nog maar net tot geloof bent gekomen, dan ben je gewoon een geestelijk kind. Omdat je niet alles nog begrijpt van wat er in Gods woord staat.

Je hebt nog niet een hele lange levenswandel met de Heer. Dus laat je daarin niet ontmoedigen. Maar stel voor dat je toch al wel een hele tijd met de Heer wandelt.

En we gaan zo kijken naar de kenmerken van kinderen in het geloof en volwassenen in het geloof. En je ziet toch iets in jouw leven dat meer de kenmerken heeft van een kind. Dan moeten de alarmbellen wel gaan rinkelen.

Nou, ik heb het even overzichtelijk in een tabelletje gezet. Dat hielp mij heel erg in de voorbereiding. En ook om het gedeelte wat we met elkaar gelezen, om dat overzichtelijk te maken.

We hebben gelezen, kinderen die hebben melk nodig. Nou, dat weten we allemaal. Het is een heel mooi voorbeeld wat de Hebraïsche schrijven hier aanhaalt. Dat kinderen afhankelijk zijn van melk.

Nou, we hebben afgelopen weken zijn hier vier kleine baby's geboren. En het eerste wat een baby nodig heeft, is dat ze melk gaan drinken. En in de melk zit al alles wat een baby nodig heeft.

Als een kind geen melk drinkt, nou dan hoor je dat al heel snel. Of als het geen melk krijgt, dan hoor je dat al heel snel dat ze daar behoefte aan hebben. Een kind in het geloof, die heeft melk nodig.

Nou, en wat is dan dat melk? Dat zijn allereerst de grondbeginselen. We hebben net gelezen in vers 12, dat de Hebraïers die werden eigenlijk berispt omdat ze leraars hadden moeten zijn.

En ze hebben weer iemand nodig die hen onderwijst in de grondbeginselen van de woorden van God. Dus een kind is bezig met de grondbeginselen.

Letterlijk staat hier de ABC's van het geloof. Een kind is bezig om het evangelie volledig te gaan begrijpen. Eigenlijk, een kind begrijpt het evangelie.

Je weet dat je een heilig God niet zomaar kunt naderen omdat er zonde in de weg zit. Je weet dat je zondig bent en dat je vanuit jezelf niet tot God kan naderen, maar dat er iemand nodig is die de weg vrij kan maken, die die kloof kan overbruggen tussen God en jou.

En je mag weten dat dat de Heer Jezus Christus is, die zijn leven gegeven heeft, wat we vorig weekend hebben herdacht. En dat hij niet dood is gebleven, maar dat hij is opgestaan.

En dat we mogen weten dat we een levende God mogen dienen, een levende relatie. Het leven, de dood, de opstanding van de Heer Jezus Christus.

Dat is waar een kind allereerst mee te maken krijgt. Het andere is, ook in vers 12, dat je onervaren bent, of in vers 13 is dat, ieder immers die van melk leeft, is onervaren in het woord van de gerechtigheid, want hij is een kind.

Een baby moet je geen biefstuk voorschotelen. Dat snappen wij allemaal. Want een baby kan dat niet verdragen.

Melk is makkelijk verteerbaar, maar een biefstuk of ander voedsel niet. Dan moeten ze stapje voor stapje, gaat een kind, gaat een baby, gaat daar aan wennen, en krijg je eerst ander voedsel om uiteindelijk vast voedsel te kunnen verdragen.

Nou, in het geloof is dat net zo. Een kind is onervaren in het woord. Dat betekent niet dat een kind het geloof of het woord niet begrijpt, of dat ze dingen niet helemaal begrijpen.

Ja, ze kennen het woord, ze hebben er wel enigszins kennis van. Maar wat betekent onervaren in het woord? Ze kunnen het nog niet toepassen in hun leven. Denk bijvoorbeeld aan genade.

Hoeveel mensen worstelen niet met het begrip genade? Ja, je weet, oké, het is allemaal genade van God. Ik hoef daar niks aan te doen, want ik kan er niks aan doen, want het is een gunst van God wat hij maar gegeven heeft.

Maar toch denk je van, oké, als ik maar 15 minuten stille tijd hou, als ik elke dag een hoofdstuk uit de Bijbel lees, als ik elke zondag naar de kerk ga, dan word ik wel gerechtvaardig voor God, of dan kom ik in een goed blaadje voor God te staan.

Dat is een reactie van een kind. Omdat een kind nog onervaren is in het woord en niet begrijpt ten diepste wat het begrip genade inhoudt. Nou, zo kun je dat voor meerdere begrippen, bijbelse begrippen, zien.

Bijvoorbeeld als het gaat over rust en vrede die God jou wil geven. Ja, verstandelijk weet je het wel als kind, dat God jou rust wil geven, maar je bent er nog onervaren in. Je weet nog niet wat dat inhoudt, de rust in Christus.

Of de vreugde. Dat je de vreugde in Christus mag ervaren. Ja, jij denkt dat dat die oppervlakkige vreugde is, die big smell die mensen altijd hebben, maar het is een innerlijke vreugde. Je bent dus nog onervaren.

Nou, ik ga even naar de volwassenen toe. Het laatste sla ik er heel even over, daar kom ik zo op terug. Kenmerken van een volwassene. Dat lezen we in vers 14.

Maar voor de volwassenen is er het vaste voedsel. Nou, wat is dat vaste voedsel? Dat is voor hen die hun zintuigen door het gebruik ervan geoefend hebben.

Een geestelijke volwassen persoon, die wordt gekenmerkt, doordat als hij voedsel voorgeschoteld krijgt, dat hij dat kan zien of het bedorf is of niet.

Want hij ziet er bijvoorbeeld schimmel op, dan denk je, nee, dat is niet goed. Of hij ruikt eraan. Als je voedsel ruikt en je hebt zure melk, dan weet je dat je moet niet gaan drinken.

Of misschien proef je een klein beetje, nou dan merk je al heel snel of iets bedorf is of niet. Een volwassen persoon, die prikkelt zijn zintuigen, die oefent zijn zintuigen. En dat heeft te maken met ervaringen die je opdoet in je geloofsleven.

En juist, door die diepe momenten waar je soms doorheen gaat en doorheen worstelt, merk je dat als je een kind van God bent, en je leest het woord, en je staat in relatie met de Heer Jezus, dat je zintuigen geoefend gaan worden.

En de gelovigen, die zijn geestelijk in staat om alles wat op hen afkomt, om dat te kunnen plaatsen.

En natuurlijk, er zijn momenten dat dat lastiger is, maar daar kom ik zo op terug. Maar, wanneer je geestelijk groeit, wanneer je in relatie staat met de Heer Jezus, leer je door ervaringen heen om het woord van God toe te passen in je eigen leven, in je dagelijks leven.

En dan wanneer we ons voeden met het woord van God en het dus ook toepassen, dan krijgen we onze innerlijke geestelijke zintuigen.

De nodige oefening. En zo worden we sterk en scherp. En Paulus noemt dat proces, ergens in de Timotheusbrief noemt hij dat, oefenen in de godsvrucht.

En zo kunnen we zeggen, een geestelijk volwassen persoon heeft geleerd om te luisteren naar de stem van de Heilige Geest die hij heeft gekregen toen hij tot geloof is gekomen, om zo geestelijke dingen te zien met geestelijke ogen.

Zo'n persoon heeft geleerd om te bidden, te onderscheiden, want je hebt onderscheidingsvermogen gekregen. En je kunt ook zelfstandig Gods leiding verstaan.

Hoe is dat in jouw leven? Wandel je al jaren met de Heren? En is het een kenmerk in jouw leven dat jouw zintuigen geoefend zijn?

Dat je ondanks bepaalde omstandigheden waarin je terechtkomt, dat je niet, als het ware, in de afgrond stort, maar dat je rust in het feit dat je een kind van God bent en dat de Heren jou draagt.

Dat is een kenmerk van een volwassen persoon. En daaraan gekoppeld, lezen we ook in vers 14, is dat je kunt onderscheiden, je hebt dus je zintuigen geoefend om te kunnen onderscheiden tussen goed en kwaad.

En wat is vandaag de dag zo belangrijk? Hoeveel mensen kijken niet allerlei filmpjes op YouTube en luisteren allerlei wind van leer?

Als je geestelijk groeit en geestelijk volwassen wordt en je zintuigen geoefend hebt, kun je ook gaan onderscheiden, want je hebt onderscheidingsvermogen gekregen wat goed en kwaad is.

Je proeft of iets bedorven is. Een kind stopt alles in zijn mond. Maar een volwassen persoon die geestelijk gegroeid is, die kan onderscheiden of iets goed is of iets tegen Gods woord ingaat.

En dan kom ik bij die laatste twee. Een kind heeft iemand nodig.

Ja, zul je denken, het geloof is toch iets van jou zelf? Zeker. Ik kan mijn geloof niet aan een ander geven, hoe graag ik dat soms ook zou willen, dat ik denk, dat ik ook bijvoorbeeld als ik met de jongeren, als we daar, als we Explore hebben, dan denk ik soms, oh, ik zou zo graag het aan hem willen geven dat ze ook de Heer leren kennen.

Maar uiteindelijk is het geloof een persoonlijke keuze die je maakt. Maar zoals we hier zitten, weet ik van velen dat ze die keuze gemaakt hebben en dat ze leven voor de Heer Jezus en dat de Heer Jezus hun Heer en Heiland is.

En wat houdt dat in? We zitten dus gezamenlijk in die Heaven Express, we hebben een gezamenlijk doel, we hebben een gezamenlijk grond en dat is de Heer Jezus Christus.

En daarom, we zijn aan elkaar gegeven als geestelijke kinderen, maar ook geestelijke ouders, vaders en moeders in het geloof, om elkaar op weg te helpen.

En ik had het net al over die vier kleine baby's die geboren zijn, afgelopen weken. En het zou toch wel heel raar zijn als die ouders hadden gezegd, nou, welkom op deze aarde, fijn dat je er bent.

Nou, daar in de hoek, daar ligt de melkpoeder, daar ligt het flesje, nou, je moet zoveel cc water erin doen, zoveel schepjes poeder, en je maakt het zo warm en succes ermee.

Nou, ik hoor al een paar mensen lachen, dat is natuurlijk absurd als je dat tegen een kind gaat zeggen, want dat kan een kind niet, dat kan een kind helemaal niet aan, vooral niet als je net geboren bent. En toch is dit beeld wat ik net schetste, realiteit in de gemeente van vandaag de dag.

Toen ik vijftien jaar oud was, toen ging ik naar een evangelisatiedienst. En ik werd zo geraakt door de woorden die daar gesproken werden.

En ik heb die bewuste avond, als vijftienjarige, heb ik mijn leven mogen geven aan de Heren. En ik was zo ontroerd, en ik was tegelijkertijd ook zo blij, dat ik mocht weten, ik ben een kind van de Heren.

En ik was nog zo jong, nog zo onervaren, en na afloop van de dienst, kwam een oude echtpaar naar me toe, en die zeiden, Joël, en ze gaven me een huk, en ze zeiden, fijn, dat je een kind van de Heer bent.

Weet je dat er feest is in de hemel, als er één zondaar zich bekeert. En ik was ook zo, aangegrepen, doordat ze mij omhelste. Maar weet je wat, die broeder toen tegen mij zei?

Hij zei, welkom, in de strijd. En ik dacht, welkom in de strijd, hallo, ik ben net een kind van de Heer geworden, ik ben, verheugd, dat ik, dat ik erbij hoor, en dan ga je mij, als het ware, ontmoedigen door te zeggen, welkom in de strijd.

Nou, ik snapte het niet. Ik vond het zo'n rare uitspraak, maar, een paar dagen later, eigenlijk, nou ja, het was op een zaterdag, de zondag was ik nog in de Heer, omdat ik naar de dienst ging, maar op maandag, toen ik weer naar school ging, toen begreep ik heel goed, wat deze broeder zei.

Het geloofsleven, is een geestelijke strijd. En weet je wat er eigenlijk gebeurde? Dat voorbeeld, wat ik net zei, over die kindjes, waar je dan zegt, daar ligt de fles, en daar ligt de melkpoeder, dat gebeurde in mijn leven.

Er werd gezegd, welkom in de strijd, maar er werd niet tegen mij gezegd, hoe ik die strijd kon overwinnen, en ik werd niet aan de hand genomen, om geholpen te worden, om staande te blijven, als jong gelovige.

En ik heb jarenlang, samen met de Heer geworsteld, totdat ik een jaar of 19 was, en ik een buddy kreeg in de gemeente, waar ik heel dankbaar voor was.

Maar in die tussenliggende tijd, heb ik echt moeilijke momenten ervaren. En weet u, deze morgen, wilde ik eigenlijk helemaal niet over dit gedeelte spreken, maar had ik een ander gedeelte in gedachten.

Maar een paar weken geleden, in één week tijd, sprak ik met twee broeders, en de ene die, onafhankelijk van elkaar sprak ik ze, en de ene die zei, die is nog maar net tot geloof gekomen, die zei tegen mij, weet je wat ik mis?

Ik mis een geestelijk voorbeeld, iemand die mij op weg kan helpen, in mijn geestelijk leven. En in diezelfde week, hoorde ik dat van een andere broeder, die al verder weg was, in zijn wandel met de heer, die zei precies hetzelfde.

Ik mis een geestelijk voorbeeld. En ik werd zo geraakt daardoor, dat ik uiteindelijk, toen ik eenmaal thuis was, en in die week aan het nadenken was, en aan het bidden was, kwam ik op dit gedeelte, wat we nu met elkaar behandelen.

En ik ging door het gedeelte heen. En ik werd erdoor geraakt. En ik dacht, wat is dit een gemis vandaag de dag, in de gemeente, en onder ons als christenen.

En ik kwam in de voorbereiding ook, een citaat tegen, wat ik wil voorlezen. En daar staat het volgende, elke lokale kerk, is slechts één generatie verwijderd, van uitsterven.

Als de ouderen gelovigen, de jonge christenen, niet uitdagen, niet uitrusten, en geen goddelijk voorbeeld voor hen zijn, dan staat de toekomst, van de gemeente, op het spel.

Als je geestelijk, groeit, en je wordt geestelijk volwassen, dan is een kenmerk, dat je een leraar wordt, of een lerares.

Je bent iemand, die een voorbeeld is, voor een jongere generatie, die nog maar kort met de heren wandelt. En een jongere generatie is niet per se, alleen maar jonge mensen, dat kan ook iemand zijn, die ouder is, en net tot geloof gekomen is.

Dus dat gaat dus, dat je een voorbeeld bent, voor iemand die, nog niet, ten diepste, alles begrijpt, vanuit Gods woord. En dat betekent ook niet, dat je al volmaakt bent, als volwassene, en dat je dan pas, leraars kunt zijn, want in dit leven, zullen we niet volmaakt zijn.

Er staat hier wel, in vers 1, laten wij dus doorgaan, tot de volmaaktheid. Maar dat heeft te maken, met volwassenheid, rijpheid. Maar in dit leven, zijn we niet volmaakt, dat is pas als we een volmaakt lichaam krijgen, bij de heren zijn.

Maar er kan op zekere hoogte, wel het moment aankomen, bereikt worden, dat je een leraar bent. En ja, ik weet, God heeft de een, de gaven gegeven, van onderwijs.

Maar dit heeft niet zozeer te maken, met het onderwijzen vanuit het woord. Dit heeft te maken, met je leven willen delen, met de ander. En ik denk, dat het beste onderwijs, vandaag de dag, in de gemeente, dat dat, het leven delen is, met elkaar.

Dat je kunt vertellen, wie de Heer Jezus voor jou is, wat Hij gedaan heeft, wat je afgelopen week gelezen hebt. Ik werd, twee weken geleden, tijdens een bid stond, naar de dienst, zo geraakt, door zusters, die gewoon in alle kwetsbaarheid, aangeraakt, iets deelden in hun gebed, omdat ze aangeraakt waren, door de, door de prediking.

En dat je je leven deelt, is eigenlijk gewoon, dat je in alle kwetsbaarheid, in nederigheid, een ander, wil vertellen, hoe jouw wandel is met de Heer. En dat zijn geen frome praatjes, van, nou, ik lees gewoon dit, dit gedeelte, en het gaat allemaal goed.

Nee, gewoon eerlijk. Ja, ik, ja, jonge broeder, jonge zuster, ik ken ook die strijd. Ik weet ook, hoe moeilijk het is, om met de Heer te wandelen.

Maar weet je, wat mij in die situatie geholpen heeft? Ik werd bepaald, bij deze tekst, of bij dit lied, of wat dan ook, ook bij dit gebed. En zo kunnen we elkaar, tot een hand, en een voet zijn, om geestelijk, te kunnen groeien.

Ik ga snel door naar het volgende. Het tweede, waar ik het over wil hebben, is het fundament.

We hebben dus net gekeken, naar ons eigen leven, en ik hoop dat je, voor jezelf helder hebt, in welke groep jij zit, en hoe het in je geestelijk leven, gesteld is.

Maar we gaan nu kijken, naar het fundament, want vers 1, van Hoogstuk 6, zegt, laten wij het eerste onderwijs, met betrekking tot Christus, rusten, maar laten wij doorgaan, zonder opnieuw, een fundament te leggen.

Maar dan moet je eerst wel weten, wat het fundament is. want, ja, het is een heel bekend voorbeeld, maar als je een huis bouwt, dan begin je natuurlijk eerst met een stevig fundament.

Want als je, een fundament hebt, wat niet stevig is, en je gaat er een huis op bouwen, dan stort het natuurlijk in. Nou, zo moeten we ook eerst weten, ja, willen we gaan groeien, in ons geloof, het derde punt, daar komen we zo op, dan moeten we eerst weten, oké, we moeten groeien, vanuit een fundament.

Nou, ik zei het net in vers 1, laten wij het eerste onderwijs, met betrekking tot Christus, rusten. Wat is ons fundament? Ons fundament, is de Heer Jezus Christus.

Ben jij nog vol passie, voor de Heer Jezus Christus? Hij die zijn leven heeft gegeven, voor jou, voor mij, als zoenoffer. Ben je hem daar zo dankbaar voor?

En wil je net als Paulus kunnen zeggen, ja, maar ik, ik wil hem beter leren kennen. Ik wil, vanuit dat fundament, vanuit Christus, dat ik hem mag kennen, wil ik dieper gaan groeien.

Ja, het is belangrijk, dat we vanuit dat fundament gaan groeien, en niet iets anders, want dan wordt het een wankel geloof, wat je hebt. Nou, dit gedeelte, in vers 2, 1 en 2, noemt zes fundamenten.

Dit heb ik net al gezegd, laten wij verder gaan naar de volwassenheid, naar de rijpheid. En dan, zes fundamenten. En dan moeten we allereerst, gaan kijken, oké, wat is de context van deze brief?

Dit is een brief, gericht aan Joodse gelovigen, dus eigenlijk gaat het, ook over de gebruiken van de Joodse, dus deze punten die hier genoemd zijn, zijn eigenlijk Joodse gebruiken.

Maar we mogen weten, als Nieuw Testamentse gelovigen, die in het tijdperk leven van de genade, van het nieuwe verbond, dat deze fundamenten, hun vervulling vindt, dat het hun vervulling vindt, in één persoon, namelijk Jezus Christus.

En ik wil nou niet zeggen, dat deze zes punten, de punten zijn van ons fundament, en dat we aan de hand hiervan, nu een fundamentencursus, moeten gaan starten, een basiscursus moeten starten.

Want ik denk dat, net als als je bijvoorbeeld, gedeeltes leest over de geestelijke gaven, dan kom je in een ander gedeelte, weer andere gaven tegen, en soms een overlap. Maar, de Hebraïenschrijver, die noemt wel deze punten, dus we gaan ze ook even snel langs, om te kijken, oké, maar wat is dat dan?

Nou, de eerste die genoemd wordt, is bekering. En dat kun je ook, in het jodendom is bekering belangrijk, maar in ons geloof, als gelovigen in de Heer Jezus Christus, is er een moment gekomen, dat we ons 180 graden gedraaid hebben, en dat we ons oude leven hebben achtergelaten, zoals Paulus ook zegt, ik laat één ding doen, ik vergeet wat achter mij is, en ik strek me uit naar wat voor is.

Ik heb me bekeerd tot de Heer, ik wil voor Hem leven. En het tweede daaraan gekoppeld eigenlijk, is het geloof, is dat je je vertrouwen stelt, op de Heer Jezus Christus.

Dat je, dat je vertrouwt op God, en zijn belofte, in de Heer Jezus. En misschien kun je die stap al zetten, als we die punten doorgaan, naarmate je geestelijk gaat groeien, zul je ook zien dat deze, dat dit fundament, steeds meer, een diepere, waarheid voor je gaat worden.

Nou, het derde is, doop. En nu zul je, of hier is dat eigenlijk, dopen. En nu zul je gelijk denken, oké, doop, dus dat is de waterdoop, de onderdompeling.

Nou, dat wordt hier, in dit gedeelte niet bedoeld. Maar toch wil ik het wel even noemen. Want ik denk dat doop, zeker wel, bij het begin van een christenleven hoort.

Want er staat ook, in het Nieuwe Testament, bekeer u, en laat ieder van u gedoopt worden, in de naam van Jezus Christus, tot vergeving van de zonde, en u zult de gaven, van de Heilige Geest ontvangen.

Dus doop, de waterdoop, de onderdompeling, heeft wel enigszins te maken, met je beginreis, als het ware, of de beginfase, van jouw geestelijke reis, als christen.

Maar goed, in de context van deze brief, heeft dat daar niet mee te maken, maar heeft het te maken, met de, rituele wassingen, uit het jodendom. En die vindt zijn vervulling, in, de Heer Jezus.

Namelijk, het bloed van de Heer Jezus. We gaan straks hier avondmaal vieren, en gaan we gedenken, dat het bloed van de Heer Jezus, ons schoon wast, ons reinigt, van alle ongerechtigheden.

Het vierde is handoplegging. Vroeger werd, toen er geofferd werd, werd de hand op het offer gelegd, om daarmee duidelijk te maken, dat je je vreemd zelf, dacht je maakt je daarmee een, met het offer.

Nou, als Nieuw Testamentse gelovigen, mogen wij weten, dat dat inhoudt, dat wij ons vereenzelvigen, we staan in verbondenheid, met de Heer Jezus, die voor ons, het ultieme, offer, gebracht heeft, eens en voor altijd gebracht heeft.

En dan de twee laatste, opstanding van de doden, en eeuwig oordeel, is dat, door de opstanding, van de Heer Jezus, dat we mogen weten, dat er leven is, als we kinderen van Hem zijn.

Eeuwig leven zelfs, met Hem. En dan komen we, bij het laatste punt. Geloofsgroei.

Veel mensen, blijven hangen, blijven hangen, rond het kruis, en het graf, van de Heer Jezus, zonder dat ze de volle diepgang, van het geloof, begrijpen.

Ze begrijpen niet, wat het inhoudt, wat het opstandingsleven inhoudt. Het is eigenlijk, het is eigenlijk, alsof ze vastzitten, dat ze aan het drempel, van een heel groot huis staan, maar niet over die drempel, heen kunnen, willen, terwijl ze de toegang hebben, tot een enorm huis.

Broeder, zuster, er is zoveel meer, te ontdekken, in Christus, en het is Gods verlangen, dat wij groeien, in ons geloof.

En weet je, ik denk, dat vandaag de dag, dat een van de, ja, de chronische ziekte, om zomaar de problemen, in de kerk van vandaag de dag, dat het is, dat we geestelijk, niet meer groeien.

En dat we, eigenlijk als, als het ware, in een soort slaaptoestand, terecht zijn gekomen. En misschien denk je van, ja, ik heb de hoop, al lang opgegeven, het lukt mij toch niet.

Of ik ben geestelijk, al gearriveerd, wat valt er nog te leren? Nou, als dit soort, gedachten, nu in jou opkomen, dan moeten alle alarmbellen, gaan rinkelen.

Want, ik heb het net ook al gezegd, die geestelijke groei, blijft, in dit leven, continu aanwezig. Als je een babytje hebt, dan, dan vinden die ouders, dat natuurlijk heel leuk, en schattig.

En ook de grootouders, en soms hoor je ze wel eens zeggen, opa's en oma's, of ouders, oh, ik wou dat het altijd zo klein bleef. Oh, zo schattig. Maar dat is natuurlijk onzin, want die ouders, en die opa's en oma's, die denken van, ja, maar het kind moet opgroeien.

Het moet volwassen worden, het moet op eigen benen kunnen staan. Want als het altijd maar zo blijft, dan kan het nooit, een volwaardig leven kunnen leiden. De les, die we vandaag, leren uit dit gedeelte, vinden we in vers 3.

En daar staat, en dat zullen wij ook doen, als God, het toestaat. En daarmee vat de Hebraïenschrijver eigenlijk het voorgaande samen.

Hij zegt, je hebt de fundamenten gelegd. Die zijn in Christus. Je kent de ABC's van het geloof. En nu, ga verder. Ga verder.

Als we eerst nog even terugkijken, dan ben ik net vergeten te zeggen, er staat bijvoorbeeld in vers 1 nog, laten wij doorgaan tot de volmaaktheid. Dat betekent, laten we verder gedragen, vooruitgedragen worden, naar de volmaaktheid, naar die volwassenheid, die rijpheid.

En dat betekent eigenlijk, dat we, gedragen worden, ook door elkaar, dat we gedragen worden, ook in ons geloof, in ons geloofsgroei. Maar hier in vers 3, staat er, als God het toestaat.

Ga nu verder, in je geloofsgroei, maar laat God, je verder brengen, naar die volwassenheid. Dat is een proces, wat wij niet alleen kunnen. Maar dat begint allereerst, bij de, bij Gods geest, die in ons is komen wonen.

En daarom stel je hart open, voor hem. En voed je met zijn woord. En de Bijbel leert ons, als we dicht bij de Heer leven, dan is dat een veel, dieper leven, dan we kunnen voorstellen.

Het leven, dat God voor ons geeft, dat biedt ons rust, dat biedt ons vrede, en vreugde. En dat is dus niet oppervlakkig, maar naarmate je groeit, zul je dat steeds meer, gaan begrijpen, wat dat inhoudt.

Dus niet dat oppervlakkige bestaan, maar een leven, dat voortkomt, uit het begrijpen, wat Jezus offer, betekent. En ook, wat zijn opstandingsleven, wat het opstanding betekent, van de Heer Jezus.

Het opstandingsleven, wat wij mogen hebben. Door met de Heer te wandelen, worden onze zintuigen geoefend, waardoor we steeds meer wortelen, in Christus. En ook wordt ons karakter, steeds meer gevormd, naar het beeld, van de Heer Jezus, dat we steeds meer gaan lijken, op Hem.

Maar hoe, ontstaat, geestelijke groei? Dat begint allereerst, bij een honger. heb jij een honger, naar de Heer.

En, Petrus die verwoordt, had zo mooi, in de eerste Petrus brief, daar zegt hij, in hoofdstuk 2, vers 2, dat wij moeten verlangen, zoals een baby verlangt, naar melk.

Nee, wij moeten niet verlangen, naar die melk, wij moeten verlangen, eigenlijk naar het vaste voedsel, maar wij moeten verlangen, zoals een baby verlangt, naar de melk, zo moeten wij verlangen, naar de zuivere melk, van het woord.

We moeten verlangen, naar de Heer, een ontmoeting met Hem hebben. Zijn woord, willen bestuderen. Opdat u daardoor mag, opgroeien, staat er.

Maar dat kan alleen, door vers 3, indien u tenminste geproefd hebt, dat de Heer, goede tieren is.

Heb jij geproefd, dat de Heer, goede tieren is? Of zit je nu in een moment, dat je het lastig vindt, om ook geestelijk te groeien, dat je dingen, dat je in een bepaalde situatie zit, dat je het misschien, nu even niet ziet zitten, maar strek ernaar uit, zoals Paulus dat ook deed, en jage ernaar, om het te grijpen.

Om geestelijk te kunnen groeien, om die honger, die naar de Heer, te ontwikkelen. En dit zijn hele bekende dingen, die ik opgeschreven heb, punten, maar toch, noem ik het.

Vraag dagelijks, om de leiding van de Heilige Geest. Stel je hart open, voor de Heilige Geest. En zorg er niet voor, dat er, dat er kamers in, als het ware, kamers in je hart, niet de ruimte krijgen, voor de Heilige Geest, omdat je volledig, dat de Heilige Geest volledige toegang krijgt, in jouw leven.

Verdiep je in Gods woord, zoek de stilte met de Heren, en pas ook toe, wat je uit de Bijbel leert, pas dat ook toe, in je dagelijks leven, zodat je gevormd mag worden.

En, als laatste, groei, groei, met elkaar, groei samen. Weet je wat voor een baby het allermoeilijkste is?

Als wij nu met z'n allen bijvoorbeeld bij de crash zouden gaan kijken, dan zul je denk ik het iets heel vaak terug horen komen. Ik denk dat de leiders daar zullen zeggen, de leidsters zullen zeggen, samen spelen, samen delen, een baby moet leren delen.

Blijkbaar vinden wij dat heel moeilijk, en vinden kinderen dat ontzettend moeilijk, om samen te kunnen delen. En wij vinden het als volwassenen belangrijk, dat ons kinderen dat leren.

Maar waarom is dat in het geestelijke opzicht, niet net zo belangrijk, dat we delen, dat we ons leven delen met de ander. Ja, we leven vandaag in een individualistische samenleving.

En we zijn heel erg op onszelf. Maar juist in deze tijd, juist als er allerlei dingen in deze wereld gaande zijn, als we in allerlei situaties terechtkomen, is het belangrijk dat we standvastig blijven.

Dat we geworteld zijn in het fundament van Christus. En dat we elkaar helpen in onze groei, en dat we ons leven kunnen delen. En dat hoeft niet hier nu, door hier te staan en je getuigenis te geven, dat mag, maar juist denk ik in die persoonlijke ontmoetingen die je hebt, misschien straks bij de koffie, om te delen wat de Heer voor jou betekent, wat Hij gedaan is en doet in jouw leven.

Broeder, zuster, val niet terug in alleen maar ontvangen. Als je hier zondag aan zondag zit, dat je alleen maar consumeert.

Maar word een gever, word een bouwer, die bouwt op dat fundament. En word ook een mentor. Om zo je wandel met de Heer te kunnen delen.

Om zo een nieuwe generatie klaar te stomen. Om standvastig te leven in deze wereld. En dat allemaal onder leiding van de geest die we nodig hebben, die ons vooruitdraagt.

Amen.