Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Wat heerlijk broeders en zusters om vanmorgen in deze gezinsdienst het woord met u te mogen delen. Nu is de dienst een half uurtje opgeschoven en dat brengt mij een beetje in de problemen omdat ik om één uur nog een dienst heb.
Maar dat is de reden waarom mijn vrouw en ik niet tot het laatst toe zullen blijven. Maar dat heeft niks meer maken met het onderwerp waar ik over ga spreken.
Want dat luidt heel kort en krachtig, schrik niet. Spoort u wel? Spoor jij wel? Weet u hoe ik bij die titel gekomen ben?
De zanger Herman Boon, die heeft een cd gemaakt voor kinderen met als titel Stap maar in. En één van de nummers op die cd luidt, spoort u, spoor jij wel?
En nou staat er in dat lied een hele bijzondere regel. En die regel die luidt, er is een trein die op je wacht. Nou dat is nog eens een fijne trein.
Ik dacht toen ik dat las, die zal zeker niet van de Nederlandse spoorwegen wezen. Want of die komt niet, of die komt niet op tijd. Nee, het lied uit, de trein uit het lied van Herman Boon, die heeft een naam.
En die naam luidt de Heaven Express. Of anders gezegd, de trein naar de hemel. En omdat jullie allemaal wel eens meegemaakt hebben in Baarn dat je voor de spoorbomen moet wachten, dan weet je, een trein die heeft twee rails nodig om zich voor te kunnen bewegen.
En het bijzondere van die spoorrails is, die moeten evenwijdig naast elkaar blijven lopen. Want oh wee, als er in een van die spoorregels een knik komt of een breuk komt, dan ontspoort de trein met vaak ernstige gevolgen.
En toen ik aan dat liedje dacht, moest ik denken aan die twee spoorstaven. Die ene spoorstaaf, en dat is al gezegd aan het begin van de dienst, zo prachtig.
En dat hebben we ook gezongen. Die zou je kunnen noemen het evangelie van het paaslam. Afgelopen vrijdag hebben we bedacht, gedacht, herdacht, dat de Heer Jezus aan het kruis op Golgotha voor jou, voor u en mij is gestorven.
En we hebben toen gekeken naar een heel klein beestje. Waarvan David heeft gezegd, ik ben een worm en geen man. En we hebben toen gezien hoe groot de liefde van de Heer Jezus is voor elk mens.
Want, per slot van rekening, heeft zijn vader ons, u en jou en mij, allemaal geschapen. En hij heeft zijn leven, en dat hebben we herdacht afgelopen vrijdag.
En daarom noemen we die vrijdag ook een goede vrijdag, voor jou aan het kruis en voor mij aan het kruis gestorven. Maar stel je nou eens voor, hè, dat we niet meer zouden weten van de Heer Jezus dan dat.
Dan was er altijd in ons leven een bange vraag gebleven. Heeft God de Vader dat offer van dat paaslam wel geaccepteerd?
Was dat offer wat de Heer Jezus gebracht heeft voor jou en mijn zonden wel genoeg voor God de Vader? Kijk, en daar hoort nou die tweede spoorstaaf bij.
En dat is de hele belangrijke, want dat is het evangelie van de opgestane Heer. Wat heb ik vanmorgen in de dienst al genoten van prachtige getuigenissen.
Heel bijzonder hoe je de moderne apparatuur kunt gebruiken om op te maken dat de Heer waarlijk is opgestaan. En het vond het zo bijzonder dat in de bid stond, een van de broeders aanhaalde die prachtige tekst uit Romeinen 5 vers 1 en Romeinen 8 vers 1.
In Romeinen 5 vers 1 staat wij dan, gerechtvaardig uit het geloof, hebben vrede bij God, met God, door onze Heer Jezus Christus.
Dat betekent dat het nou goed is tussen God en u en mij als wij weten dat hij voor ons aan het kruis is gestorven.
En bad een van de broeders, zo is er dan nu. En dat mooie van de tekst vind ik dat dat dus elk moment van je leven geldt. Ook als je er wel eens aan twijfelt, zo is er dan nu geen veroordeling meer voor hen die in Christus Jezus zijn.
Dat is de enige voorwaarde die God stemt. Weet je jongens en meisjes wie gelukkig op tijd in de Heaven Express is gestapt?
Dat was de apostel Paulus. Hij was vroeger een fariseer. En als je aan Paulus had gevraagd toen hij fariseer was, Paulus, spoor jij eigenlijk wel?
Dan had hij gezegd, ja hoor, zeker weten. Ik spoor hartstikke goed man. Want hij dacht dat die God een heel groot plezier deed.
Hij dacht dat die God behaagde. En dat hij er wel recht op had om misschien wel als een van de eersten in de Heaven Express naar de hemel te stappen.
Ik lees in de Bijbel een stukje voor uit Filippensen 3. En ik doe dat vanmorgen om ook het begrijpelijk te maken voor de kinderen uit het boek.
Dus u hoeft het in de Bijbel niet op te zoeken, luistert u er gewoon eens even naar. En al lezend zal ik er iets van vertellen. Hij zegt in de eerste plaats om te bewijzen dat hij wel recht heeft om in de Heaven Express te stappen.
Volgens voorschrift werd ik op de achtste dag besneden. Als tweede zegt hij, ik ben een echte Jood uit de stam van Benjamin.
Een echte Hebreeër. En weet je wat hij ook zegt? Wat het naleven van de Joodse wetten betreft, behoor ik tot de fariseeën.
Fariseeën. En dan zegt hij in vers 6. Nou, je moet maar durven. Ik was zo fanatiek. Dat ik de christenen probeerde uit te roeien.
Ik week zelf op geen enkel punt van de wetten af. Er was in dat opzicht ook niets op mij aan te merken.
Zo die Paulus, die was goed bezig. Die spoorde wel, dacht hij, bij zichzelf. En toen had hij het plan opgevat om ook de christenen uit te gaan roeien in Damascus.
En daar is de levende Heer hem tegemoet gekomen. Wat is dat fijn dat dat in zijn leven is gebeurd. Want hij was op weg naar de ondergang.
En nu mag hij door genade op weg gaan naar dat eeuwige leven. Want de Heer Jezus, die heeft hem midden op de dag. Door een helder blinkend licht de vraag gesteld.
Paulus, Paulus, waarom vervolg jij mij? En dat is als een bom ingeslagen in zijn leven.
En toen heeft hij drie dagen lang niks anders gedaan dan gebeden. En toen moest Ananias hem de handen opleggen. En dat wou hij eerst niet, want hij zei, Heere God, vergist u zich niet.
Want deze man die roeit allemaal christenen uit. Nee, zei de Vader in de hemel. Hij wordt een dienstknecht in mijn hand om het evangelie te gaan verkondigen aan de heider.
En dan gaat hij naar hem toe. En weet je wat hij dan doet? Dan slaat hij de hand om hem heen en dan zegt hij, Paulus, broeder. En weet je wat Paulus daar nou later van zegt?
Dan zegt hij in vers 7, als hij overal in Europa het evangelie, de blijde boodschap is gaan verkondigen. Dan zegt hij, maar al deze dingen, dus die hij voor die tijd deed, waarvan hij dacht, goed bezig man.
Maar al deze dingen waar ik vroeger zoveel waarde aan hechtte. Maar goed, luister wat hij nou zegt. Die zijn voor mij waardeloos geworden.
En weet je waarom? Ze hielden mij af van Christus. God had helemaal niet centraal gestaan in zijn leven. Hij was een godsdienstig iemand.
Waar weinig op aan te merken was. Eerlijk gezegd was hij ook nog wat bezig. Behalve dat vervolgen met dingen die op zich helemaal niet zo slecht zijn.
Maar Paulus laat ons weten. Ik ben op tijd in de Heaven Express gestapt. En als je toen aan hem had gevraagd.
Paulus, kom jij straks in de hemel bij God? Dan had hij gezegd, ja hoor, zeker weten. Ik weet nou dat ik echt goed spoor.
En dan vertelt hij in vers 8 tot en met 11. Ik ga dat weer rustig voorlezen. Wat nu belangrijk voor hem is geworden. En dan hoop ik zo dat jij, hoe jong je ook bent.
En u, hoe oud u ook bent. Hem dat na kunt zeggen. Wat dan zegt hij, en ik lees dat weer voor uit het boek. Echt.
Ik beschouw zelfs alles. En dan bedoelt hij dus wat hij voortaan vroeger zo belangrijk vond. Alles als waardeloos.
Omdat niets meer waarde heeft dan het kennen van Christus Jezus. Ik heb alles als vuilnis weggegooid.
Om voortaan Christus te kunnen ontvangen. En één met hem te zijn. Ik reken er niet meer op. Dat ik het met God in orde maken kan.
Door het houden van allerlei wetten. En bedoel dus door die nauwgezet na te leven. Nee, daarvoor vertrouw ik nu op Christus.
Hij maakt het goed tussen ons en God. Als wij maar, en dat is de eis. Als wij maar in hem geloven.
En dan zegt hij zoiets moois. En dan hoop ik dat dat ook uw verlangen is. Dan zegt hij, het enige wat ik wil. En vul nou eens bij ik je eigen naam in.
En zeg dat eens in diep in je hart op deze paasmorgen. Het enige wat ik wil. Is Christus kennen. En ervaren hoe groot de kracht is.
Waardoor hij uit de dood is opgestaan. Ik wil ervaren wat het betekent om met hem te lijden. En te sterven. Om uiteindelijk te komen tot de opstanding uit de dood.
Dus de vraag. Broeder, zuster, jonge meisje. Jong en oud. Op deze paasmorgen is een hele persoonlijke.
Spoort u wel. Spoor jij wel. En ik bedoel dat niet in negatieve zin. Zoals je allemaal wel eens overkomt.
Als je iets gedaan hebt wat nou niet zo handig was. Wat nou niet zo verstandig was. Dan kan je vader of je moeder misschien wel boos op je zeggen. Nou ben jij wat dom bezig zeg.
Spoor je eigenlijk wel. Nee, ik bedoel het vanmorgen heel eerbiedig. Staat jouw levensterrein wel op de goede rails.
Brengt jouw levensterrein die prachtige heaven express. Jou uiteindelijk straks. Zoals onze zuster mocht getuigen van haar man. Die tot heerlijkheid is bevorderd.
En nu al deel mag nemen van die geweldige schade die al bij hem is. En die ons in dat geloof zijn voorgegaan. Van die hemelse heerlijkheid.
Staat jouw geestelijke leven wel goed op de rails. Nou wordt dat antwoord vaak. Wat we daarop geven bepaald door onze omstandigheden.
Maar wij dienen een heer. Dat gaan we straks zingen met elkaar. Ik dien een trouwe heiland die stierf voor mij aan het kruis. En dan dat prachtige refrein.
Hij leeft, hij leeft. De realiteit is dat niet onze omstandigheden bepalen. Of wij goed sporen. Maar ons vertrouwen op de heer.
Dus ik bedoel met de vraag van morgen heel persoonlijk. U die hier bent en u die met ons verbonden bent. Brengt uw levensterrein u naar de hemel?
Vraag u daarom op deze paasdag eens even goed af. Of je wel in de juiste trein bent gestapt. Want voordat je het weet.
Heb je de verkeerde trein genomen? Toen ik vroeger in Muiden werkte. En in Soest woonde. Weet dat nog wel.
Ging ik elke dag met de trein. En dan ging ik van Soest naar Baren. Daar moest ik overstappen. En dan stapte ik uit. In Weesp.
En moest daarna nog met een fietsje naar Muiden. En toen ik dat een keer deed. Aan het eind van de middag.
Toen was ik in slaap gevallen in de trein. En soms moest je in Hilversum uitstappen. En de trein naar Baren nemen. Maar ik sliep.
En opeens hoorde ik roepen. Groene kan uitstappen. Ik had. Terwijl ik aardeskunde les gaf op school. Nog nooit van mijn leven van groene kan gehoord.
Schijnt dus te bestaan. Ik dacht. Ben ik nou in Drenthe uitgekomen? En weet je waar ik helemaal van schrok? In groene kan hebben ze niet gewones.
Zeg maar spoorheelsgeleiders. Waar de elektriciteit doorheen gaat. Maar dat zijn van die gebogen vormen. Had ik ook nog nooit gezien. Ik schrok me wezenloos.
Ik ben halsoverkop de trein uitgestapt. Naar de andere kant van het perron gelopen. Ingestapt. En toen bleek dat ik die dag wel heel erg zucht bezig was.
Want ik had al mijn papieren, mijn treinkaart en zo nog op het bureau liggen. Maar gelukkig werd ik een keer niet gecontroleerd. Nou. Vanmorgen aan jou.
Aan mij de stap. Bevind jij je wel in de goede levensterrein? Gaat hij op weg naar de hemel?
Voortaan wil Paulus alleen nog maar vertellen. Hoe je in de hemel kunt komen. En dan zegt hij in Romeinen 10 vers 9. Zo mooi.
Als u met uw mond de Heere Jezus beleidt. En met je hart gelooft. Dat God hem uit de doden heeft opgewekt.
Wat staat er dan? Dan zul je zalig worden. Dan word je behouden. Zie je hoe simpel geloven is? Het enige wat je moet doen. Is doen wat God zegt.
Dus. Jou behoud. Het feit dat je straks in de hemel komt. En wat is het fijn? Nee. Ik bedoel niet dat het fijn is als je aan het graf staat van een geliefde.
Maar wat is het fijn? Als je weet. Mijn geliefde is nou thuis met een hoofdletter. En omdat ik in de Heere Jezus geloof. Is er straks een wonderbaarlijk weerzien.
Waarvan de rijkwijten eigenlijk nog niet kennen. Dus voor jou en voor mij is dit belangrijk. Beleid dat de Heere Jezus Heere is.
Weet je wat dat betekent? Hij heeft het voor het zeggen in je leven. Hij heeft de heerschappij in je leven. En ten tweede. Moet je met je hart geloven.
Dat de Heere Jezus uit de doden is opgewekt. En weet je waarom ik dat vanmorgen zo graag tegen jullie zeg? Als je ziet wat er in de wereld allemaal gebeurt.
Allemaal gaande is. Dan denk ik dat binnenkort het grote signaal klinkt vanuit de hemel. Kinderen kom naar huis.
Dan gaat God ons roepen. Door zijn zoon als de wazuin klinkt. Dan wordt het grote vertrekssignaal gegeven.
En ik hou daar elke dag rekening mee. En heel eerlijk. Laat ik dat maar zeggen. Hoop ik soms ook nog dat het een poosje duurt. Voordat de Heere Jezus weer komt.
Weet je waarom? Omdat niet al onze kinderen van Mieke en mij. In de Heere Jezus geloven. Hun hart nog niet aan hem hebben gegeven.
Daar bidden we elke dag voor. Eerlijk gezegd al. Al samen twaalf jaar. En toch blijven we onze hand op het woord leggen. Dat God hun ogen zal openen.
En dat ze straks nog op tijd in de Heaven Express kunnen stappen. Ik keer nog even terug naar het liedje van Herman Boom. Weet je wat er in dat liedje staat?
Weet je wel wanneer jij, wanneer u spoort? En weet je wat dat antwoord is? Dat is wanneer je bij Jezus hoort.
En als ik dat nou vanmorgen heel eenvoudig aan jou vraag. Dan hoop ik dat je tegen me zegt, ja broeder Havenkamp. Ik ben nog jong hoor.
Maar ik heb mijn hartje aan de Heere Jezus gegeven. Ik was zeven, acht jaar oud. Toen mijn juf mij meenam naar het woonwagenkamp.
En mijn juf die kon zo geweldig mooi vertellen. En zij zat daar op het trapje zo van zo'n pipo wagen. En wij mochten een liedje zingen daar. En ze vertelde daar van de Heere Jezus.
En op die avond heb ik gezegd als jongetje van zeven, acht jaar. Heere Jezus. Ik wil de mensen van u gaan vertellen. En God heeft me die genade gaven gegeven.
Door verdriet, door lijden heen. Maar we mochten het net zingen. Jezus overwinnaar. En als ik nu aan u zou vragen, heel persoonlijk.
Spoor je wel. Oh, ik zie het op sommige gezichten al. Naar me toe stralen. Ja, broer de Havenkamp. Zeker weten.
Want dat is geloof. Ik spoor. Ik ben ingestapt. Want dat is wel een probleem. Je kunt wel van de ene plaats van Baren bijvoorbeeld naar Amsterdam met de trein gaan.
Maar als je er niet instapt, kom je er niet. En daarom hoop ik dat u en jij een prachtige lied mee kan zingen. Uit Glorieklokken 140.
Ik dien een trouwe heiland. Waarom? Hij stierf aan kruis voor mij. En ik wens u aangename uurtjes. Toe, zolang u nog in die heventrein mag verblijven.
Voordat u door genade bent opgenomen. Maranatha. Halleluja. Amen.