Pasen

Spreker

Henk Geurts

Date
April 20, 2025
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen broeders en zusters. Ik vind het echt een ontzettende grote vreugde om het paasfeest, om het woord van God te doen op paasfeest. Het paasfeest grijpt me altijd zo ontzettend aan, maar ik wil er ook altijd bij hebben de goede vrijdag, want die twee zijn één en die mocht ik doen in Amsterdam afgelopen vrijdag.

En ik vind het heerlijk om het mooiste evangelie wat er is, om dat door te geven. En ik wil het eigenlijk eens op een andere manier doen. Meestal doe ik dat vanuit de beleving in die tijd dat Jezus opstond, of dat vrouwen kwamen, of een ontmoeting. Nu wil ik het anders doen.

Ik wil uit 1 Corinthiërs lezen. Dat is eigenlijk de vroegste brief die geschreven is, zelfs nog vroeger dan de evangelie, wist u misschien niet. En wel 1 Corinthië 15, dat is een heel lang hoofdstuk, dat is het langste hoofdstuk uit het hele Nieuwe Testament.

Maar ik ga er een paar versen uit lezen. Maak u zich niet bezorgd. We maken het echt niet te gek. We hebben al veel geluisterd en veel gezongen. En ik hoop echt de heren groot te maken vanmorgen met deze boodschap.

1 Corinthië 15, vanaf vers 1. Een heel bijzonder hoofdstuk waarin Paulus een heel lang hoofdstuk verdedigt. De waarheid. De waarheid erop die staat.

Hij zegt verder in hoofdstuk 15 vers 1.

En dat hij begraven is, dat hij opgewekt is op de derde dag over een komstig de schriften. En dat hij verschenen is aan Kephas, Aramees voor Petrus zeg maar hè, daarna aan de twaalf.

Daarna is hij verschenen aan meer dan 500 broeders tegelijk, van wie de meesten nu nog in leven zijn. Maar sommigen ook zijn ontslapen. Daarna is hij verschenen aan Jacobus, daarna aan alle apostelen.

En als laatste aan alle is hij ook aan mij verschenen, als aan een ontijdig geborene. Ik immers ben de minste van de apostelen.

Ik die het niet waard ben een apostel genoemd te worden, omdat ik de gemeente van God vervolgd heb. Maar door genade van God ben ik wat ik ben.

En zijn genade is voor mij niet te vergeefs geweest, in tegendeel. Ik heb mij meer ingespannen dan zijn allen. Niet ik echter, maar de genade van God die met mij is.

Ja lieve broeders en zusters, dit gedeelte, die eerste tien versen alleen, is al lang genoeg. Ik wil al eerst vanmorgen dan toch maar de preek in drie punten indelen.

Het evangelie is een zeer betrouwbare boodschap, dat is de eerste. Vele getuigen. Het is ook een zeer krachtige boodschap. En de derde, het is een genadige boodschap die levend vernieuwend is.

Dus een betrouwbare boodschap, een krachtige boodschap. Zeer krachtige boodschap moet ik zo bijzeggen. En een genadige boodschap die levensvernieuwend is. Misschien hebt u vroeger wel eens met blokken gespeeld of spelen uw kinderen of kleinkinderen met blokken.

Dan heb je vast ook wel eens een toren gebouwd. En wat kinderen dan graag willen doen is hem omgooien. Zo doen ze dat. Maar in een instantie stapelen ze het ene blok naar het andere.

Maar wat gebeurt er als je het onderste blok weghaalt? Ja, dan knalt je toren om. En we gaan even stilstaan bij dit hoofdstuk.

Het langste hoofdstuk zei ik al over de opstanding van de Heer Jezus. Je zou kunnen zeggen dat de opstanding van de Heer Jezus net zoals dat onderste blok, als je dat zo wegtrekken, het onderste blok van die toren is.

Dat is een fundament. Als je dat wegtrekt valt die hele toren om. Er blijft van het hevangelie niks meer over.

Niks meer over. Als de Heer Jezus niet is opgestaan. Met andere woorden, dan is wat ik hier nu zeg zinloos. Alles staat of valt letterlijk met de opstanding van Jezus.

Ja, komen mensen met de vraag, maar hoe weet je nou of Jezus opgestaan is? Heb jij het gezien? Ik niet. Was u erbij?

Ik niet. Wij zijn er niet bij geweest. En dit is echt een hele fundamentele vraag. Als het evangelie staat of valt met de opstanding van de Heer Jezus, hoe weten wij dat dan?

Van Mo, maar het wordt ook gezegd dat hij naar de hemel is gevaren. Maar wie heeft dat gezien? Maar gelukkig, broeders en zusters, ligt dat bij de Heer Jezus anders.

Wij weten dat omdat mensen hem hebben gezien. Er zijn betrouwbare getuigen. En we weten van een zaak, als er twee of drie getuigen zijn, dan mogen we daarna verwijzen.

En Paulus verwijst in dit hele hoofdstuk daar ook na. Hij legt eruit. Je kunt er wel vier bijbelstudies over geven. Maar even dit stukje. Ik sta maar geen praatjes te verkopen, zegt hij.

Christus is waarlijk opgestaan en door vele mensen gezien. En het bijzondere van 1 Corinthië 15, waarbij we stilstaan, is dat Paulus een aantal van deze getuigen noemt.

En het mooie van het hoofdstuk is, dat wij hier dingen lezen die wij eigenlijk anders niet hadden geweten. Er staan hier dingen in die niet in de evangelie staan.

Wat we hier lezen is de allervroegste lijst met getuigen van de opstanding. Ik zeg de vroegste, en nu kijkt er misschien een beetje van op, maar de Corinthië brief is veel vroeger geschreven dan de evangelie.

Natuurlijk waren de apostelen erbij geweest, er was ter cijfer doorgegeven. En we weten dat hij, Paulus, deze brief ongeveer geschreven heeft in 50 na Christus.

Dus dat wil zeggen, en de evangelie 10 jaar later. Dus 1 Corinthië 15, dus ook dat hele Corinthië, is ongeveer zo'n 20 jaar na de opstanding van de Heer Jezus Christus geschreven.

Daarom kan Paulus ook zeggen, er zijn nog velen van hen in leven. Laat dus even langs die getuigen gaan, ik vind dat belangrijk. Vanaf vers 5, hij is van Kephas gezien, en daarna aan de twaalf.

Kephas zei ik al, dit is de Arameesche naam van Petrus. Jezus is dus speciaal aan Petrus verschenen. Dat is interessant, want dat lees je niet in de evangelie.

Hij heeft al een gesprek gehad, weet u, van heb je mij lief? Maar hij speciaal, je leest wel dat, en vervolgens lees je wel dat hij aan de vrouwen is verschenen, en aan de emmoosgangers.

En later nog op naar de discipelen, waar hij dus shalom zegt, van vrede zei u. Maar blijkbaar is daar nog een ontmoeting aan vooraf gegaan. De Heer Jezus heeft zijn dwalende discipel blijkbaar opgezocht.

Petrus had een sleuterrol bij alle ontwikkelingen. Mogelijk zal dat nodig geweest zijn. Petrus zal het ook nodig gehad hebben. De apostel die hem verlogend had.

Ze hebben vast veel met elkaar besproken gehad. Niet? Daarna aan de twaalfen, dat wijst op een ontmoeting van die eerste paassondag, s'avonds, dat shalom.

Daarna is hij nog gezien naar meer dan vijfhonderd broeders van wie het meer dan nog in leven zijn. Dat is ook interessant, want daar lees je ook niks over in de evangelie.

Daarom vind ik het ook zo'n belangrijk hoofdstuk, om dat een keer vandaag te behandelen. Maar Paulus weet daar dus van. Het merendeel is nog in leven.

Sommigen zijn gestorven. En je kunt het dus gewoon navragen. Daarna is hij verschenen aan Jacobus. Wie is die Jacobus nou? Dat was toch...

Nee, dat is niet een van de discipelen. Want die ontmoeting was er ook al geweest met die anderen. Daar was Jezus al aan verschenen. Dat is interessant. Heel waarschijnlijk, en het kan eigenlijk niet anders, was dit de broer van de Heer Jezus.

Die eerst niet geloofde, want die broers moesten er niks mee te maken hebben. Je komt hem in het boek Handelingen regelmatig tegen. En dan is hij leider van de gemeente in Jeruzalem.

Hij heeft een belangrijke rol vervuld in die vraag die gesteld werd. Wat mag een heiden wel of niet? Een broer van Jezus. Geen halfroer. Wel in de zekere zin natuurlijk.

Hij was de zoon van Maria. Jezus was natuurlijk ook de zoon van Maria, maar broer, zo mag ik het noemen. En we weten vanuit Johannes 7 dat zijn broers niet in hem geloofden.

Wat moet dat moeilijk geweest zijn? Dat je broers je niet geloven. Zijn eigen broers niet. Maar dat verandert naar Pasen. Die ongelovige broer, Jacobus, ontmoet de opgestaande Christus naar Pasen.

Ja, dan kan hij er natuurlijk niet meer onderuit. Dan moet hij erkennen, de Messias, daar ben jij. Je eigen broer, apart eigenlijk. Daarna is hij verschenen aan alle apostelen.

Wanneer het is gebeurd weten we die precies. Maar ze waren blijkbaar alle aanwezig waarbij Jezus ze waarschijnlijk heeft toegesproken. En zo noemt apostel Paulus de allereerste getuige van de opstanding van de Heer Jezus.

Die hem dus echt ook gezien hebben. Het waren dus niet alleen maar de twaalf discipelen. Het waren veel meer mensen. Maar dan zou je kunnen zeggen, Paulus, jij was daar toch niet bij?

Hoe weet jij dat dan? Bovendien zat Paulus vaak heel ver van Jeruzalem. Hij was op reis. Hij was dan daar. Dan was hij daar. Dan was hij daar. Nou, hij heeft het van zichzelf gehoord.

Van Petrus en Jacobus. Weet u nog dat Paulus pas drie jaar na zijn bekering, als je een beetje bijbeleest, dan weet je dat, na zijn bekering weer voor het eerst in Jeruzalem is geweest.

Hij heeft toen een bezoek gebracht aan Jeruzalem. En we weten, als je gelaten 1 leest, dat hij maar met twee mensen gesproken heeft. En dat waren uitgerekend Petrus en Jacobus, die broer van hem.

Dus wat Paulus hier beschrijft in 1 Corinthië 15, heeft hij zelf van deze mannen gehoord. En dat was nog maar vier jaar na de opstanding. Maar er is nog een getuige.

De laatste. En dat is ook wel een bijzonder getuige. Dat is hij zelf. Dat lezen we in vers 8. En als laatste van alle, dat vind ik zo bijzonder, is hij ook verschenen aan mij, als aan een ontijdig geborene.

Hij was toen op weg naar Damascus. Toen heeft hij Jezus ontmoet. Niet in een droom, hij heeft hem ons gezien. Hij heeft de stem van de levende Christus gehoord. Saul, Saul, wat vervolg je mij, is een keerpunt geweest in zijn leven.

Toen moest Paulus tot ontdekking komen, dat een man die hij zo haatte, die man waarvan hij dacht dat het zo'n beslukkeling was, een nep messias, wiens vogelingen die hij te vuur en te zwaard moest vervolgen, hij ontdekt dat deze man de echte messias was.

Hij heeft gezien dat die gekruisigde Christus leeft. En dat betekende dus, ik heb mij vergist. Want als Jezus echt leeft, dan kan hij geen bedrieger zijn, zoals ik altijd dacht.

Dan is er iets met hem gebeurd, want hij leeft aan de rechterhand van God. Dus dan is hij dus opgestaan uit de dood. En als hij opgestaan is uit de dood, betekent dus dat hij geen leugenaar is.

Dat snapt u toch wel? Dan is het waar wat hij zei. Dan is het waar wat hij deed en wat hij claimde. Dan is hij wel de messias. Dat heeft de heer Jezus Paulus laten zien, dat Christus wel de messias is.

Toen heeft de heer Jezus Paulus geroepen om in zijn dienst te komen. Wat mooi toch, he? Dat een vijand van de heer Jezus, een uitgesproken vijand, een getuige wordt van zijn naam.

Je zult mijn naam dragen voor de heidenen. En toen mocht Paulus een getuige worden van de opgestane Christus. Dus, wat kunnen wij uit deze lijst van getuigen concluderen?

Als eerste punt, het evangelie is een betrouwbare boodschap. En ik vind dat zo vreselijk belangrijk. Vandaag de dag wordt de schrift zo aangevallen.

En zo bejegend en zo in de moderniteit uitgelegd. En gezegd, je kunt die woorden van Paulus. Ja, Paulus was ook maar iemand. Ja, dat was hij zeker.

Maar er is een betrouwbare boodschap. Jezus is opgestaan en heel veel mensen hebben hem gezien. En dat moet. En dat is heel belangrijk. God vraagt niet iets van ons wat niet waar is.

Of ons gevoel alleen maar aanspreekt met een soort sfeertje. Of wat niet geloofwaardig is. En wat die mensen hebben meegemaakt, hebben ze ook opgeschreven.

Dat vinden we in de Bijbel. Vooral in de evangelie. Maar ook in die brieven. Daar heeft God voor gezorgd. Dus waarom is het evangelie waar? Wij hebben hem niet gezien.

Dat hoeft ook niet. We mogen eropstaan in geloven. Op gezag van betrouwbare ooggetuigen. En de Heer heeft ervoor gezorgd. Dat zijn getuigenis in de schrift staat.

Lees Gods woord. Tot op de dag van vandaag. Na 2000 jaren. Maar waarom geven we dat door? Wat is er van belang?

Opdat jij, u, u zou geloven. Weet u nog wat Jezus tegen Thomas zei? Die wilde zo graag zijn handen zien en voelen. Ik wil hem eer zien. Hij wilde die wonden voelen en zien.

Hij wilde het echt bewezen hebben. Dat kan vandaag de dag natuurlijk niet meer. Dan zegt Jezus tegen Thomas. Naar ons toe. Thomas, jij hebt geloof omdat je mij gezien hebt.

Zalig zijn zij die niet gezien hebben. En die nogthans geloven. En dat is op ons een toepassing. Wij hebben het niet echt gezien. O zeker, er zijn mensen met godservaringen.

Ik wil er niet mee pronken. Zeker niet. Maar wij mogen het geloven. We kunnen de Heer Jezus niet zien. We moeten het geloven zonder te zien. We mogen geloven dat dit echt gebeurd is.

We lezen in Johannes 20. Jezus nu heeft in aanwezigheid van zijn discipelen nog vele andere tekenen gedaan. Die niet beschreven zijn in dit boek.

Maar deze zijn beschreven op dat u gelooft dat Jezus de Christus is. De Zoon van God. En dat u door te geloven het leven zult hebben in zijn naam.

Halleluja. De ooggetuigen hebben het met maar één bedoeling opgeschreven. Dat jij gelooft dat Jezus de Christus is. De Zoon van God. Vorige week een heerlijke doopdienst gehad.

Mensen die getuigden van een Heer. En ik hoop dat we heel gauw weer een doopdienst hebben. Waarin vele gedoopt zullen worden. Het evangelie is dus. Dat is het eerste punt.

Een betrouwbare boodschap. Maar de tweede. Het is ook een krachtige boodschap. En daar kom ik misschien wat dichterbij. Dat zien we met name wat Paulus over zichzelf vertelt.

Over zijn eigen bekering van vers 8 tot 10. Als het laatste aan alle is ook hij aan mij verscheiden. Als een ontijdig geborene. Ik immers ben de minste van de apostelen.

Ik die het niet waard ben een apostel genoemd te worden. Omdat ik de gemeente van God vervolgd heb. Maar door genade ben ik. Van God ben ik wat ik ben. Zijn genade is aan mij niet te vergeefs geweest.

Paulus laat hier drie dingen zien. Het evangelie is een boodschap vol kracht. Vol genade. Het evangelie is een boodschap die je leven verandert.

Welke kracht dan? De kracht van Jezus Christus. Dat moet je nooit vergeten. Waarom is die boodschap zo krachtig?

Waarom zijn er in het jaar 2000, 2025 nog steeds mensen. Die die boodschap moeten horen. En hem ook horen en tot geloof komen. En ik zie daarin ook positieve elementen.

Omdat de kracht van de levende Christus daarin zit. En dat is ook heel erg nodig. Het evangelie moet wel een krachtige boodschap zijn. Er is een ongelofelijke kracht nodig.

Om u en mij uit uw geestelijke dood te wekken. Er is een ongekende kracht nodig. Om ons uit onze geestelijke doodstaat te halen. Dat kunnen wij zelf nooit.

Ik weet niet of u wel eens bij een dode hebt gestaan. Sorry dat ik er misschien opkom voor mensen die net iemand verloren zijn.

Vraag maar wat aan een dode. Ik raad het mens altijd af. Hij is hier niet meer. Maar hij zal niet reageren. U kunt vragen of hij opstaat.

Hij zal het niet doen. Dat kan hij niet. Dat kan alleen God. En zo is het ook geestelijk met ons moeders en zusters. Wij zijn van de natuur allemaal geestelijk echt dood.

En niets kan ons tot leven wekken. Het vlees kan wel wat naapen. Wat nadoen. Ons, ons, ik. En alles en zo. En dat zie ik nou het wonder van het paasevangelie.

En het is ook de kern van het evangelie. Diezelfde kracht die Jezus op die paasmorgen aanwendde. Om hem uit de dood op te wekken.

Diezelfde kracht gebruikt de Heer Jezus ook voor jou en mij om ons uit onze geestelijke dood te wekken. Diezelfde kracht is ook nodig daarvoor.

Nou, die kracht zit dus in het evangelie. Dat is een enorme kracht. Paulus zegt het ook in de 1 Romeinen 1 vers 16. Want ik schaam mij het evangelie van Christus niet.

Want er is een kracht gods tot behoud voor ieder die gelooft. Er is een ongekende bovennatuurlijke kracht nodig om ons te redden.

Maar gemeente, die kracht is er. Die kracht zit in het evangelie. Vergeet dat niet als je je getuigt. En wil je dat zien dan zou ik zeggen, kijk maar naar Paulus.

Als je iemand nooit verwacht had dat die christen zou worden. Die christen vervolgden in de gevangenis zetten. Misschien ook wel doden. En die ze later ook dan weer tegenkwam.

En die met groot genoeg eens toe staat te kijken als stevenus gestenigd en vermoord wordt. Paulus, hij haatte die secte van Jezus. Met een dodelijke haat. En hij vervolgde de gemeente van God.

En als je hem een paar dagen voordat hij naar Damascus ging had gezegd. Paulus, jij wordt echt wel een volgeling van Jezus. Had hij waarschijnlijk woedend tegen je uitgevallen. Ik nooit. Maar daar grijpt God in.

Met grote kracht. De meest ongeschikte man van wie je nooit had verwacht. Dat dit zou gebeuren. Moet je eens kijken wat hij over zichzelf zegt. En als laatste verhaal zegt hij.

Als laatste is hij ook aan mij verschenen. Als aan een ontijdig geborene. Nou, ontijdig geborene. Dat is een kindje wat te vroeg ter wereld komt.

Dat is niet leefwaardig. Dat kan niet leven. Een kind dat niet levensvatbaar is. Zo'n kindje is ongeschikt om te leven. Er is geen hoop voor zo'n kind. Misschien een beetje een vreemd beeld voor ons.

Maar Paulus bedoelde mij. Voor mij was er ook geen hoop. Voor mij was er helemaal geen hoop. Ik was totaal ongeschikt. Een hopeloos geval. Zo vol vijandschap.

Zo verblind. Zo fanatiek. Een hopeloos geval. En kijk daar eens gebeten. De kracht van het evangelie verandert ongeschikte mensen.

Is dat geen goed nieuws? Ik vind dat zo'n heerlijk nieuws. Ik word er zo blij van. Voor mensen waar geen hoop voor is. Als God Paulus kan veranderen.

Dan geloof ik dat hij elk mens kan veranderen. Ik denk dat al Paulus zijn vrienden bijvoorbeeld. En zijn familie. Naar hun oren niet geloven. Ze dachten echt dat ze in een andere tijdperk leefden.

Hoe kan dat? En toch is het waar. Het evangelie is een kracht van God tot behoud. Ik vind het bemoedigend. Bemoedigend voor moeders en vaders die kinderen hebben die niet geloven.

Of die hun eigen weg gaan. Dat je blijft bidden. Niet je verhaal meer opnieuw vertellen denk ik. Dat denk ik soms. Maar bidden. En als oudste kun je soms zorgen maken over sommige mensen in hun geloof.

Bij sommigen zie je totaal geen verandering. Zorgen mensen worden oud. Zonder God. Zo gaan ze de eeuwigheid tegemoet. Onze enige verwachting dat mensen tot verandering komen.

Is de kracht van God en van de heilige geest. Dat is de kracht van het evangelie. Want alleen het evangelie kan ons door de heilige geest veranderen. Dus in kracht Gods.

Tot de redding van ieder die gelooft. Wat een bemoediging. Wat een bemoediging ouders. Wat een bemoediging voor mezelf. Wat een bemoediging voor jeugdleiders.

Wat een bemoediging voor zondeschooljuffen en meesters. Maar ook een bemoediging voor jou als jij niet weet. En als je niet leeft zoals je zou willen leven. En dat je geen vrede met God hebt.

Dan mag je dit zeggen. Dat het evangelie en kracht Gods is. Die de meest ongeschikte mens. Die jij misschien vindt dat je bent. Jou kan veranderen.

Wat een bemoediging. Wat een bemoediging. Dat het evangelie een kracht is. Wat een bemoediging. Dat al die zorgen. Die kun je daar van je afgooien. En dan mag je bidden.

Dan mag je ook bidden. Daarvoor bidden. De bekering van Paulus is het bewijs dat God niets in de weg staat. Dat er voor God geen enkele barrière is.

Om verandering in je leven te brengen. Weet je wat? Spurgeon was een geweldige evangelist. Weet je wat hij zei? Heel gedurfd hoor. Als de Heer mij erop af zou sturen.

Om aan de duivel het evangelie te verkondigen. Dan zou ik gaan. Dan zou ik zelfs geloven dat God in staat is om zelfs de duivel te bekeren. Zoveel kracht heeft het evangelie.

Want het evangelie heeft de boze overwonnen. Ik denk niet dat hij bedoelde dat de duivel wel eens zou bekeerd kunnen worden. We lezen over de oordelen. Maar ik citeer hem eventjes.

Dat is het Spurgeon. Ongekend. Een kracht. Kortom. Betrouwbaar. Krachtig.

En tenslotte. Een boodschap vol genade. Want hier geeft hij de reden van zijn bekering aan in vers 10. Maar door genade van God ben ik wat ik ben.

En zijn genade is voor mij niet te vergeefd geweest. Vers 10. Integendeel. Ik heb mij meer ingespannen dan zij allen. Niet ik echter.

Maar de genade van God die met mij is. Dat tweede stukje heb ik altijd een beetje niet zo'n lekker gevoel over. Maar dat is een vergissing. Dat is een misverstand. Ik heb mij meer ingespannen dan zij allen.

Waarom moet je dat er nou bij zeggen? Hij zegt duidelijk niet ik echter. Paulus. Die uitleg komt zo direct. Paulus werd een vijand van Jezus.

Was een vijand van Jezus en werd een vriend. En hij wist heel goed dat dit pure genade was. Het is al gezegd. Genade is iets wat je krijgt wat je niet verdient.

Of niet krijgt wat je wel verdient. Een voorbeeld misschien mag ik geven wat echt genade is. Misschien heeft u al eens gehoord van predikant Peter Miller.

Wond in Amerika. En hij ging naar dezelfde school als George Washington. Misschien kent u dat verhaal wel. Misschien bekend. En ze gingen samen naar die school.

Maar toen ze uit elkaar gingen. Was daar een zekere. En Washington werd president. En Peter Miller werd predikant. Maar die werd verschrikkelijk, verschrikkelijk gehaat.

Door een zekere Michael Whitman. En die deed er alles aan. Die beschadigde zijn huis. Die deed er alles aan om hem te kwellen. Om het woord van God kapot te maken. Hij gebruikte zelfs persoonlijk geweld.

Uiteindelijk was Whitman betrokken bij een schandaal. Bij een verraad. Hij werd gearresteerd. Hij werd de dood veroordeeld.

Toen de predikant dit hoorde. En hij had gehoord en het gelezen in de kranten. Heeft hij 70 kilometer gelopen.

Van Philadelphia. Naar Washington. Want hij kende natuurlijk George Washington. Hij kon zo het paleis binnenlopen.

Bij wijze van spreken. En hij begroette George Washington. Hij zei. Peter, wat kan ik voor je doen? Omwille van je ouderkennis.

George, ben ik gekomen. Om het leven van die verrader. Whitman. Die ter dood veroordeeld is. Om hem vrij te betelen. Nou Peter, dat kan ik je niet geven.

Deze zaak is te zwart voor woorden. Ik kan je het leven van je vriend niet geven. Mijn vriend. Het is de bitterste man die we ooit hebben gehad. Hij is de dood veroordeeld. En toen vertelde Peter Miller.

De president had hij al meer dan 20 jaar. Voor deze man had gebeden. Dat hij alleen maar tot last en ellende was. Hij gaf hem echt zoveel toestanden. Wil je hem vrij laten?

Ach, zegt de president. Dit brengt een heel ander aspect aan de zaak. Ik kon je het leven van je vriend niet geven. Maar ik zei je vijand vrijelijk vergeven.

Op de derde dag riep Peter Miller met zijn vijand terug. 70 kilometer terug naar de plek waar ze vandaan kwamen. De man heeft zich hardgrondig, zou ik het moeten zeggen, bekeerd.

Smolt door de gratie van Miller pleidooi. Terwijl hij zo lang bezig was. En Peter mocht hem dopen. En de misdader werd in de vreugde van Gods verlossing gebracht.

Dat doet het evangelie. Waar gebeurt het verhaal? Dit is misschien iets anders als je het ergens leest. Misschien iets anders geformuleerd. Maar dit is werkelijk een ongekend iets.

Wat een wonder. Dit is kracht van het evangelie. Een boodschap van genade. Gratie. Van pardon voor vijanden. Voor rebellen.

Voor Paulus. Voor jou. Voor mij. Het evangelie is Gods boodschap van goedheid. Voor ongehoorzame. Onwillige. Eigenwijze mensen. En wat ik ben.

Ben ik enkel door genade. Ben ik enkel door genade. Genade. Zo oneindig groot. Dat ik dit niet verdien het leven vond. Want ik was dood en blind. En nu kan ik zien.

Door genade van God ben ik wat ik ben. En dat geldt voor elke dag. Dus niet alleen als je tot geloof komt. Elke dag moet ik. Elke dag moet ik zeggen. Door genade van God ben ik wat ik ben.

We hebben. We hebben elke dag Gods genade nodig. Onlangs.

Je leven. Het verandert je verhouding. Het verandert je gedrag. Degenen die gedoopt zijn. Die merken dat. Die ontdekken op een gegeven moment in hun leven. Hé.

Ik zie dat ik dat niet meer kan doen. Dat de geest van God je overtuigt. Onder andere. In je houding. Genade zorgt.

Ik gebruik een heel ouderwets woord. Dat je ootmoedig wordt. Genade maakt je klein. Kijk eens wat Paulus over zichzelf zegt. Ik ben immers de minste.

En dat is heus niet zo'n soort bescheidenheid. Ik ben de minste onder apostelen. Ik die het niet waard ben. En een apostel genoemd te worden. Omdat ik de gemeente van God vervolgd heb.

Paulus dacht. Heel klein van zichzelf. Naar God toe. Dat is volgens mij het beste bewijs. Als iemand genade ontvangen heeft. Dat je klein gaat denken van jezelf.

Dat is de beste vrucht van genade. Paulus had zichzelf leren kennen. Zoals God hem zag. In zijn haat. Afkeer. Veilschap. In zijn verzet tegen Jezus.

In zijn totale verblinding. En dat hij nu Gods genade mocht ontvangen. Dat is niet voor te stellen. Daarom dacht hij zo klein van zichzelf.

Ik ben de minste van de apostel. En dat is nog zo. God toont alleen bij mensen die klein zijn van zichzelf. Die bereid zijn zich te buigen voor hem. En bereid zijn hem te ontvangen.

Niet mensen zeggen. Nou ik heb God aangenomen. En kijk niet wat ik allemaal doe. Verwanderen. Jezaaien zegt het zelf. In Jezaaien 57. Ik woon bij de verbreizelde en nederige van geest.

Om de geest der nederige. En het hart per verbreizelde te doen. Toen opleven. Lees het in Jezaaien 57 vers 16. En als je Paulus een beetje kent.

En ziet wie je bent. En je ziet daar tegenover de eindige goedheid van God. Zijn geduld. Zijn genade en zijn liefde. Dan kun je alleen maar klein van jezelf denken.

Sommigen noemen dat misschien wel eens valse bescheidenheid. Dat kan het ook zijn. Maar klein van jezelf. Wie zichzelf kent zoals God ziet.

Komt in zijn gebed. In zijn leven nooit hoger dan het gebed van die tollenaar. O God. Wees mij zonder genader.

Elke dag. Elke dag. We zijn misschien niet meer geboren zonder. We hebben een nieuw leven. Maar hoe klein we zijn. En hoe makkelijk we weer afwijken. Het is morgen weer.

Wat een kind van God mogen zijn. Is alleen maar genade. Dat zullen we nooit begrijpen. Met zo'n houding maak je je klein voor God. Maar het verandert ook je gedrag.

Het maakt je vruchtbaar. Kijk maar eens wat Paulus zegt in vers 10. En dat is die uitleg die mij alder zo tegensprak. Maar door de genade van God ben ik wat ik ben.

En zijn genade is voor mij niet te vergeefs geweest. Integendeel. Ik heb mij meer ingespannen dan ze allen. Hij geeft niet zichzelf de eer. Hij geeft de genade de eer.

Niet ik echter zegt hij. Maar de genade van God die met mij is. Onthoud dat. Paulus was een beul van een werker. Ongelooflijk harde werker. Hij had alles voor het evangelie over.

En hij mag je zeggen ik heb me meer ingespannen dan ze allen. Maar alleen door genade. Paulus wil met deze woorden de genade roemen. Over zichzelf klein spreken.

Maar groot spreken over hem. Dat ontroert me zo. Heren. Want u kan werken. In ons hart. En wij klein zijn. En u in uw grootheid kan werken.

Hij zegt zelfs ik heb meer gewerkt dan anderen. En dat klopt wel. Als je de Bijbel erop naslaat. Maar goed. Hij wil extra onderstrepen wat de genade doet. Meer gedaan.

Gods genade verandert je echt. Het is niet alleen de doop en nu is het klaar. Natuurlijk geweldig als je gedoopt wordt. Maar dan komt dat. Dan komt uit de heiliging. Dan gaat het leven verder.

En daarom. Mensen die twijfelen aan hun eigen. Of ze zich moeten laten dopen. Denk dan niet ik moet eerst een bepaalde status hebben. Hier moet ik zijn. Of nog iets hoger.

Ik moet het allemaal precies begrijpen. Maar ga naar Jezus. Laat je dopen. En hij zal je veranderen als je daarop richt. Doe me denken aan.

Ik weet niet of je die naam kent. Ironside. Die liep een dag. Op een dag in San Francisco. In gesprek met een bekende agnost. De agnost vroeg Ironside mee te doen.

Aan een debat. Over agnosticisme. Nou dat zal ik u niet uitleggen wat dat is. Ja zeker. Dan wil ik wel meedoen. Zei hij. Over dat debat. Maar dan moet u minstens twee mensen meenemen.

Die uw visie van agnosticisme. Hun leven heeft veranderd. Zo van. Doe maar. Dat is het antwoord op mijn problemen. Als u belooft twee mee te nemen.

Dan beloof ik minstens honderd mensen mee te nemen. Die in zonde hebben geleefd. Zodat ze in zonde hebben. En hun leven helemaal kapot was. En die door het geloof in Jezus Christus daar nu van bevrijd zijn.

De agnost begon dan steeds een beetje krommer te staan. En toen zei hij. Dat wordt niks. En hij liep weg. God verandert mensen.

Ook vandaag. Het kan echt. Het gebeurt echt. En jouw lauwheid. En jouw loomheid. En jouw verleidingen.

Waar hij op in wil gaan. Hij wil je daarin helpen. Het wordt niet niks. Zoals die agnost zei. God verandert mensen. Ook vandaag. Hij is opgestaan Jezus.

Hij kan echt. Hij kan het bij de slechtste. Omdat God genadig is. Denk maar klein van jezelf. Ik ben erachter gekomen dat ik verdorvener ben als ik zelf dacht.

Echt. Als je de Heere in je leven werkt. Laat werken. Ga je dat steeds meer zien. Maar denk tegelijkertijd groot van zijn genade.

Jouw ongeschiktheid. Staat Gods werk niet in de weg. Er zijn veel ergere dingen dan ongeschiktheid. En dat is ongeloof.

Want dat is de reden waarom mensen niet behouden worden. Wie ongeloof. Niet geloven. Als je valt hard in je ongeloof. Dan is er geen redding.

Je hoeft er echt niks voor te doen. Je hoeft niks mee te brengen. Je hoeft zelfs niks te voelen. Als je een gevoelsmens bent. Is je natuurlijk lastig. Je hoeft je ook niet geschikt te voelen.

Want dat ben je niet. Je hoeft alleen maar te komen tot hem die zegt. Wie tot mij komt zal ik geen zins uitwerpen. Je hoeft alleen maar te komen met je vuile handen.

Die de boodschap van de Heer Jezus omhelzen. Dat is het evangelie. Christus is gestorven voor de zonde. En is opgewekt om zonder haar een rechtvaardig te maken.

En die genade is genoeg. En dat mag je heel persoonlijk beamen. Jij, je kinderen, heren. Uw genade is mij genoeg.

Dat is geloof. Dit evangelie. Met die opstandingskracht. Als je deze zaligmaker aan je hart drukt.

Dan kun je en dan zal je niet meer verloren gaan. Dat mag ik je ook zeggen. En zingen. Dat mag je door genade aanspreken.

En dan leer je ook zingen. Mijn God. Ik zal u loven. Omdat gij het hebt gedaan. Het evangelie is een zeer betrouwbare boodschap.

Het evangelie is een zeer krachtige boodschap. Echt. Daar gaat de kracht van uit. Daar hoeven we niet onze spierballen bij te gebruiken. Het evangelie is een genadige en levensvernieuwende boodschap.

Alleen door Jezus Christus. Zijn genade. Halleluja. Amen. Ik zou graag met u willen danken.

Heren, wat ben ik blij en dankbaar. Voor deze boodschap. Niet zozeer dat ik hem gebracht heb. Maar voor dat deeltje uit uw woord.

Om die te brengen op deze paasdag. Heer, die prachtige boodschap die Bertine bracht. Die zo overeenstemt met uw woord.

En ook dit kleine gedeelte uit 1 Corinthië 15. Die krachtige argumentatie tegen alle vreemde gedachten die er in die tijd waren. Heer, ik dank u hartelijk.

Dat wij Pasen mogen vieren. Met elkaar. Dat mag zeer feestelijk zijn. Maar in de gedachte. Het is zuiver genade dat we hier staan.

Dat we feest vieren. Feest vieren. Jezus is opgestaan. Hij zit op de troon bij de Vader. En wij wachten op zijn komst.

Heer, ik wil u danken. Dat wij die boodschap ook mogen doorgeven. Met vriendelijkheid. Met nederigheid. Maar ook met hartelijkheid. En daarom bid ik u ook hier voor die jonge jeugd.

We zien dat er zoveel jeugd komt. En zoveel kinderen. Ik bid u dat ze u zullen aanklampen. U zullen aangrijpen, heren. Op de juiste tijd. Dat de kerkverlating mag stoppen.

Maar dat is. Daar is het bijna niet om te doen. Maar dat ze u mogen leren kennen. Met u mogen leven. O, je heren. Zo belangrijk dat zij. Leven met de Heer Jezus Christus.

Maar geef dat wij als ouderen. En als vaders en moeders. Of opers en oma's. Daarin een voorbeeld mogen zijn. Heer, het is natuurlijk goed en fijn om trouw te zijn. In de dingen die je doet.

Dat je leest aan tafel. Dingen die echt belangrijk zijn. Om het woord van God te openen. Dat je het woord leest. Maar heren. Dat we ook op de knieën gaan. Voor onze kinderen en kleinkinderen.

En voor zich bidden. Voor onze man. Voor onze vrouw. Die misschien. Er helemaal niks mee te maken wil hebben. Of gewoon een beetje erbij hangt. Een van twee.

Het maakt niet uit. Heer, geef ons genade en geduld. Om te bidden voor elkaar. En ik zou zo graag hier. Ik zou het zo geweldig vinden.

Maar ook hier in Bunschoot. Dat er een opwekking zou komen. Dat mensen tot u komen. Mensen tot u naderen. Mensen echt met u gaan leven.

In reinheid en in zuiverheid. Heer, ik loof en ik prijs uw naam. Voor de mensen die hier zijn vanmorgen. Raak ze aan door uw heilige geest. En door niemand anders.

Geprezen zij uw grote naam. Halleluja. Amen. Amen. Auss막inen.