Ik verTrek

Spreker

H. Waagmeester

Date
March 30, 2025
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Nou, dan weten jullie het. Ik vertrek. Nou, goed.

Misschien hebben jullie dat tv-programma wel eens gezien.! Ik vertrek. Er zijn mensen die, maar dat vind ik wat minder netjes, maar die hebben de neiging om de thee er tussen uit te halen.

Want het is ook wel eens echt een ramp natuurlijk, het hele verhaal rondom vertrekken. Ik dacht, nou laat ik er nou maar niet de thee weghalen.

Vind ik niet zo netjes. Maar ik zet er een kruis voor in de plaats. Ik vertrek. Nou, ik ga straks wel uitleggen waarom ik aan deze titel kom.

De hele situatie in het Midden-Oosten. Gaza, Libanon, Westelijke Jordaan, Oever, Israël.

Het is verschrikkelijk wat daar allemaal gebeurt. En het was voor mij een reden om gewoon weer eens opnieuw bezig te zijn met het begin.

En eigenlijk, je zou kunnen zeggen dat het verhaal van Israël eigenlijk begint bij Abraham. Genesis 12. Een hele kleine familie die God uitkiest om voor hem op weg te gaan.

En ik lees dus even die paar versen, de eerste paar versen van Genesis 12. En daar staat... Kijk of hij doet.

De Heer zei tegen Abraham, trek weg uit je land. Verlaat je familie. Verlaat ook je naaste verwanten. En ga naar het land dat ik je zal wijzen.

Ik zal je tot een groot volk maken. Ik zal je zegenen. Ik zal je aanzien geven. Een bron van zegen zul jij zijn. Ik zal zegenen wie jou zegenen.

Wie jou bespot, zal ik vervloeken. Alle volken op aarde zullen wensen gezegend te worden als jij. Maar je kunt ook lezen, alle volken zullen in jou gezegend worden.

Abraham ging uit Garen weg, zoals de Heer hem had opgedragen. Hij was toen 75 jaar. Hij nam zijn vrouw Sarah in mee.

En Lot, de zoon van zijn broer. Vind ik ook alweer heel bijzonder dat ook in de Bijbel over Abraham wordt gesproken als de vader van alle gelovigen.

Dat lezen we in Romeinen 4. Dus God die begint eigenlijk de geschiedenis van zijn volk, dat hij een kleine familie weghaalt uit die wereld.

En dat hij tegen Abraham zegt, trek weg uit je land, verlaat je familie, verlaat ook je naaste verwanten en ga naar het land dat ik je zal wijzen.

Het zal je maar gezegd worden. 75 jaar oud. Stel nou eens, misschien een hele rare vraag, Maar stel nou eens dat God nu tegen jou zou zeggen, trek weg.

Trek weg uit je land, verlaat je familie, verlaat ook je naaste verwanten en ga naar het land dat ik je zal wijzen. Stel nou eens dat hij dat aan jou zou vragen.

In welke levensfase je ook maar verkeert, dat hij dit aan jou vraagt.

Welke gedachten komen er dan bij je op? Als God dit nu tegen jou zou zeggen. ENמה nog eens dit Johan voor ons obraager�� je iets kunnen denk 생각 hein.

MUZIEK Maar misschien zeg je van, maar God vraagt dat niet aan mij.

Het zou zomaar kunnen, dat hij het niet aan jou vraagt. Waarschijnlijk geldt het ook voor een aardig aantal van ons. Alhoewel, als we het straks wat verder gaan uitwerken, komen er misschien toch wel dingen bij je naar boven dat je denkt van, nou, daar kan ik ook wel wat mee, of daar moet ik ook wel wat mee.

Nou, ik weet niet hoe dat met jullie gaat, maar bij mij, ik kan me goed voorstellen dat zo'n vraag je onrustig kan maken. Ja, er wordt aan je gemorreld.

Je hebt ze eigenlijk misschien op de plek waar je nu zit, enorm naar je zin. Je bent deel van een geweldige gemeente, natuurlijk. Je ouders hebben je misschien nodig.

Dus het kan je heel onrustig maken. Maar er zijn ook mensen, denk ik, die het als een uitdaging zouden kunnen beschouwen. Als ik naar mezelf kijk, en ook naar mij en Adrien samen, wij houden in ons leven wel van verandering.

Dus onrust zou het bij mij niet zo gauw veroorzaken. Maar als God deze vraag aan mij zou stellen en hem ook zo zou stellen, of eigenlijk is het niet eens een vraag, het is een opdracht, dan heb ik wel vragen.

Dan zou ik aan hem willen vragen, waar wilt u me dan hebben? En wat is de reden dat u me weg wil hebben, dat u wil dat ik vertrek?

Wat hebt u dan met me voor? Of je denkt, hoe moet dat dan met ons gezin? Met mijn kinderen? Kinderen op school?

Ik heb een goede baan, misschien net nog promotie gekregen. Mijn ouders en ouds hebben me nodig. Of misschien denk je wel, die gedachte kan bij mij wel eens naar boven komen.

Nou Hans, je bent nou gepensioneerd, nou hoeft het niet meer hè. Ik heb nu wel rust verdiend. Nou ja, of God daar altijd rekening mee houdt, met al dit soort argumenten, dat weet ik niet zo goed.

Zal Abraham die vragen nou niet gehad hebben? Zal hij niet gedacht hebben van, waarom? Wordt hier niet bijgezegd?

Het zou kunnen dat het te maken heeft met dat er in die omgeving, waar ze verkeerden, dat er allerlei verschillende goden, afgoden werden gediend.

Verkeerde invloeden? Het zou zomaar kunnen. Verlaat je familie. Verlaat je ouders.

De oude Terach. Het is toch helemaal niet zeker of in deze tijd dat Abraham geroepen wordt, zijn vader al is overleden.

Al lezen we dat wel in Genesis 11. Maar dat kun je ook anders lezen. Hadden zijn ouders hem juist nu niet, heel erg hard nodig. En dan, in die situatie, een nomadenfamilie, notabene.

De schepen achter je verbranden. In een normale familie. De veiligheid van je familieclen verlaten. Verlaat ook je naaste verwanten.

Staat erbij. Ik vond het wel apart, want Lod gaat mee. Ik dacht van, klopt dat wel.

Maar dus ook je vrienden. Misschien zijn je vrienden soms in je leven nog wel belangrijker voor je dan je ouders. Soms heb je met je vrienden, geestelijke vrienden, nog meer een intensiever contact of beter contact.

En zal Abraham nou echt niet de vraag gehad hebben, heer, maar waar wilt u mij dan hebben? Ga naar het land dat ik je wijzen zal.

Ja. Maar waar dan? Wat moest hij nou met zo'n onduidelijke aanduiding? We lezen er niks over.

We lezen in het vorige hoofdstuk al dat de vader van Abraham al met hen was vertrokken uit Ur. En in Garan was blijven hangen.

Misschien had Tenach al een begin gemaakt met het zich losmaken van die goden? En zet Abraham dat nu voort?

Het zou zomaar kunnen. Hoe dan ook? Wat we dus heel duidelijk lezen. Abraham ging, zoals de heer hem had opgedragen. Gewoon gehoorzaam.

Misschien met een heleboel vragen, maar hij gaat. Hij gaat op weg en hij kijkt wel waar de heer hem naartoe leidt. Er staat hier in het Hebraaus, leg, lega.

En dat betekent letterlijk reis, ga op reis naar jezelf. Nou, jongen, wat moeten we daar nou weer mee?

Ga op reis naar jezelf. Misschien is het wel goed. Het is de vierde zondag in de veertig dagen tijd. Het is even tijd voor onszelf voor reflectie.

Misschien ook wel van inkeer. Wat betekent nou voor Abraham de opdracht, ga op reis naar jezelf.

En wat heeft dat nou ook jou en mij te vertellen? Je zou kunnen zeggen, ga op reis voor jezelf.

En dan bedoel ik, ga op reis, en ik geloof dat dat voor Abraham absoluut gold, ga op reis voor jouw eigen voordeel.

Voor jouw eigen best wil. God geeft hem de belofte van een geweldig groot nageslacht. En daarvoor was het blijkbaar beter dat hij niet daar in Garen zou blijven.

Want daar was dus een groot nageslacht misschien wel helemaal niet voor hem weggelegd. En daarvoor moest hij op weg gaan naar een ander land wat God aan zijn nageslacht zou geven.

Soms moet je een stuk van jouw verleden opgeven om te kunnen bouwen aan een toekomst.

Wat een offer lijkt te zijn en wat heel pijnlijk kan zijn, en ik denk dat het ook best wel heel pijnlijk is voor Abraham, blijkt het op de lange termijn niet te zijn.

Abraham stond op het punt afscheid te nemen die het meest voor mensen betekenen. Zijn land, zijn cultuur, zijn geboorteplaats, zijn ouderlijk huis, allemaal plekken in ons leven waar we thuis horen.

Dus Abraham die stond op het punt om een reis te aanvaarden, weg van het vertrouwde, naar het vreemde, naar het onbekende, een sprong in het onbekende.

Nou daar heb je wel vertrouwen voor nodig. Uiteindelijk zou hij ontdekken dat hij iets had bereikt wat op een andere manier niet mogelijk was geweest. Het vertrouwde achter je laten.

Adeline en ik hebben op het ogenblik ook het idee dat we weer een verandering moeten ondergaan. Of we nog hier moeten blijven waar we nu wonen, daar zijn we heel erg veel mee bezig.

En de Bijbel staat er dus vol van dat God van ons vraagt, dat Jezus van ons vraagt, om het vertrouwde achter ons te laten.

Stel jezelf die vraag wel eens, als je het gewoon aan je zin hebt op je plek, fijne gemeente, je kinderen en je kleinkinderen misschien, in de buurt, je ouders.

Stel jezelf die vraag wel eens, kan God op de plek waar ik nu ben, met mij doen, wat de beste voor me is. Zijn er dingen uit het verleden die die weg met God, de weg die God met mij wil gaan, bemoeilijken?

Ga ik misschien in mijn leven wel te veel voor veiligheid? Een carrière, een goed inkomen, huisje, boompje, beestje.

Abram ging in vertrouwen op weg. Maar hij zal absoluut met vraagtekens gezeten hebben. Ik zou toch minstens willen weten, wat God me dan wil hebben.

Zodat mijn toekomst me wel redelijk duidelijk voor ogen staat. Bij Abram was het dus niet zo duidelijk. Ga maar op pad, zei God. Gewoon op pad gaan.

Ik wijs je wel de weg. Probeer me dat voor te stellen, wat in dat koppie van Abram en van zijn gezin naar boven is gekomen, rond is gegaan.

Misschien, als je zegt, ja, die vraag, wie stelt God niet aan mij? Misschien geeft dit stukje hier in deze, in dit gedeelte in de Bijbel, ons toch wel even iets van, stel nou eens dat God iets anders met je wil als wat er nu gebeurt.

En dat, ben je dan bereid om het te overwegen, om het toe te laten? Ben je bereid om het oude, het vertrouwde, je eigen omgeving, je verwanten, ben je bereid om voor hem dat achter te laten?

Stel jezelf die vraag af en toe en sta je daar ook voor open? Je kunt het ook vertalen met ga op reis met jezelf.

Waar je naartoe gaat, neem je jezelf mee. En Abram had de belofte meegekregen, een bron van zegen zul je zijn. Ik zal zegenen wie jou zegenen, wie jou bespot zal ik vervloeken.

Wat staat dan God voor hem in, hè? Niet alleen als mensen hem zegen of delen in de zegen, maar ook als mensen hem bespotten zal hij, zal God, hen vervloeken.

Zo staat hij voor Abram in. Alle volken op aarde zullen wensen gezegend worden als jij, maar je kan dus ook lezen, alle volken zullen in jou gezegend worden.

Als Abram op zijn plek was gebleven, was het getuigenis waarvan God wil dat hij dat uitdraagt, heel beperkt gebleven.

Maar door van plek naar plek te reizen, verspreidde het getuigenis van Jawé zich verder en verder.

Elke keer weer op een andere plaats. Er gebeurden weer dingen rondom Abram en God. En de wereld eromheen, die die God niet kent, die ziet dat en het roept iets bij ze op.

Het zegent ze. Als we zien hoe Jawé omgaat met Abram. Hij wil dat het getuigenis van hem zich verder en verder verspreidt.

Dat is Gods doel. Hij kiest een kleine familie uit de grote wereld om die wereld in te gaan, een getuigenis te zijn en zo uiteindelijk ook weer die wereld te bereiken.

Dat is Gods weg met Abram. God wil jou en mij inzetten om zijn getuigenis in de wereld te verspreiden.

Er zijn gemeentes die splitsen op, omdat ze zeggen we moeten op meer plekken aanwezig zijn. Er zijn ook mensen die zeggen waar jij aanwezig bent, daar is de kerk.

Daar is God. Daar ben jij getuig. Maar als de vraag aan jezelf stellen, hoe we nu zijn of waar we nu zijn als gemeente, als individu, hoe we ons gemeente zijn vormgeven, is dat nou de beste manier om te zorgen dat dat getuigenis van God zich verspreidt?

Adeline en ik wonen nu vier jaar in Stolwijk. We hebben gelukkig in die vier jaar veel mogen betekenen voor mensen, voor onze kinderen, onze kleinkinderen.

Maar bij mij persoonlijk bekruipt me steeds meer het gevoel stagneert het niet een beetje? Is er misschien, heeft God misschien toch een andere plek voor ons op de oog waar we weer opnieuw kunnen beginnen en waar we van betekenis kunnen zijn?

Is dat niet beter? Als ik me daarvoor openstel, kan God me sturen. Dus ga op reis voor jezelf, voor je eigen best wel.

Want God kan daar op een andere plek meer met jou als hij op deze plek kan. En ga op reis met jezelf, want als je van plek naar plek gaat, als je verkast, dan gaat zijn getuigenis met jou mee.

Misschien kun je het ook vertalen, en dat is misschien een beetje mystiek, ga op reis naar jezelf. een vriend van mij is op het ogenblik aan het lopen.

Portugal, naar Santiago de Compostela. een soort pelgrimsreis. Een soort pelgrimsreis. Gewoon om je te bezinnen, om bezig te zijn met dingen.

Nou, ik zal je vertellen, als je alles achter je laat en je gaat kilometers lopen, ik heb het zelf ooit gedaan, twee maanden lang, dan kom je jezelf aardig tegen.

Dat is een aardige confrontatie met jezelf. En ik heb het wel heel erg ervaren, ook een enorme confrontatie met God. Een goede confrontatie, maar wel een confrontatie die ik nodig had.

En die ik misschien, als ik gewoon op mijn plek was gebleven, en ik was gewoon doorgegaan met mijn werk, met alle dingen die me bezighouden, misschien waren die dingen dan niet zo tot mij gekomen.

Het heeft mij veel gebracht. Ik kan het je echt aanraden. Lekker twee maanden te gaan lopen. Misschien wel drie. Staat nog goed op je cv ook.

Wie weet. En zo kom ik bij de laatste vertaling. Je zou ook nog kunnen zeggen, ga op reis op jezelf. En op jezelf, dan bedoel ik alleen.

Abram dient een God die uniek is. Uniek in zijn omgeving.

Mensen kennen die God, die persoonlijke God, waar je mee spreekt, die met jou praat, kennen ze niet. Abram diende een God die enkel, alleen en uniek is.

De totaal andere God. Jawé. Jij en ik mogen in ons uniek zijn, in het je eigen zijn, zoals God je gemaakt heeft, je bedoeld heeft, in jouw uniek zijn, vertegenwoordig jij God.

Want God is uniek. Dat betekent, dat je dus, de moed hebt, om je in deze wereld, en in je eigen omgeving, te onderscheiden.

Ik stel mezelf als de vraag, durf ik te kijken naar de afgoden in mijn eigen leven? En zie ik de afgoden, om me heen? En wat doet dat met mij?

En wil ik, in mijn eigen leven, en het leven van mensen om me heen, een verschil maken, in deze tijd?

Wat leven we in een turbulente tijd? Abram en zijn kleine familie, werden geroepen, uit een wereld, waarin mensen, hun kracht zochten, in veiligheid.

Het bouwen van versterkte steden, samen één taal, om sterk en veilig te zijn. En in die situatie, kiest God dus een hele kleine familie.

En hij zegt tegen hen, laat los, vertrek. En Abram, was geen krachtige held.

Als je Abram in zijn karakter zou moeten duiden, dan kom ik op woorden als, zachtmoedig, vriendelijk, hoffelijk. Ik las, afgelopen week, een artikel, en dat was wel heel bijzonder.

En daar las ik, dat, heel veel, moslim-extremisten, zich bekeren tot het christendom. En wat is dan, voor hen dan, een reden om zich te bekeren, tot het christendom?

Want christenen zijn toch hun vijanden. Je zult toch juist hebben, dat als je christenen ontmoet, dat je ervaart, dat je vijanden ontmoet, die je absoluut niet moeten.

Wat is nou, voor hen een belangrijke reden, om zich toch te bekeren, tot het christelijk geloof? Heel eenvoudig.

Vriendelijkheid. Ze verwachten van de christenen, hun vijand, een hardhandige behandeling. Maar in plaats daarvan, krijgen ze van christenen, voedsel, educatie, en een omhelzing.

Bijzonder. Abram. Zachtmoedig, vriendelijk, hoffelijk. In deze maatschappij, waar de afgoden, rond waren, ikke ik, en de rest kan stikken, zijn dat prachtige eigenschappen, die wij ook, als christen, hier op onze eigen manier, mogen waarmaken in ons leven, en mogen laten zien, aan deze wereld.

Eigenschappen, die ons heel bijzonder onderscheiden, in een steeds hardere, en polariserende, maatschappij. Bijzonder, hè?

God begint, met zijn geschiedenis, met zijn volk, met de opdracht, ga blijs. Laat alles achter, en ik zal je wijzen, waar je naartoe moet, er is een land, wat ik voor jou heb, in petto heb, voor je nakomelingen.

We hebben dus gesproken, over, oh, sorry, dit, dit bekijk ik zo meteen, even met jullie, nou, dat kan ik nu wel. Dat vind ik ook wel heel bijzonder, hè, want, ik probeer altijd, als verhalen in de Bijbel zijn, ook in het Oude Testament, om dat steeds weer te spiegelen aan het leven van Jezus zelf.

Jezus, onze grote, onze grote, onze verlosser. Het is zo bijzonder om te zien, dat Jezus, zijn thuis, verliet.

Hij liet zijn vader, het meest vertrouwde wat hij had in zijn leven, achter. Wat de vader met hem voor had, kon blijkbaar niet op die plek bij zijn vader in de hemel, maar daarvoor moest hij in onze onveilige wereld binnenstappen.

En hier niet voor hemzelf, maar hier voor jou, en voor mij. En na zijn doop, je zou kunnen zeggen, dit is dus, ga op weg, voor jezelf, nou in dit geval niet voor hemzelf, maar voor ons.

Na zijn doop, en zijn bevestiging, lezen we dat de heilige geest hem in de boekstijn leest. En daar wordt Jezus op een hele bijzondere manier getest, op zijn identiteit.

Houdt hij de band met zijn vader, en met de woorden van zijn vader, vast. Daar in de woestijn viel Jezus, hij was daar veertig dagen en veertig nachten, op een enorme manier terug op zichzelf.

En dus ook op zijn vader. En hij klampte zich vast aan zijn woorden. En hij hield ons voor, en ik moet zeggen, af en toe wel, in hele, stevige woorden, dat we, onze ouders, en ook onze kinderen, niet op de eerste plaats moeten stellen, maar dat hij op de eerste plaats komt.

Zelfs een man, die zijn eigen vader wil begaven, daarvan zegt Jezus, laat de doden hun doden begaven, maar volg mij.

Heftig. Maar hij vraagt het. En hij trekt van plek naar plek, Jezus, om te getuigen, van zijn vader.

En hij liet in wie hij is, zien, wie zijn vader is. We hebben gesproken over vier dingen.

We hebben gesproken over, ga op reis voor jezelf. Allerlei dingen. Mensen, situaties achter je laten, om meer bereikbaar te zijn voor God.

Of op reis gaan met jezelf. Waar jij bent, daar verspreidt het getuigenis van God zich. Van plek naar plek, om op meer plaatsen getuigen van God te zijn.

Of ga op reis na jezelf. Een eenzame reis, die je terugwerpt op God en op jezelf. Of ga op reis op jezelf.

Alleen, jij vertegenwoordigt op een unieke manier, een unieke God in deze wereld. En ik wil afsluiten, met deze vraag.

Welke van deze vier, spreekt het meest tot jou? En wat zou je ermee willen doen? 지�ajes uit nogheid voorbereiden hierruptiat zijn om Mind속station te hoeven bez tonnië alone over deerëazaunes visual Mmm度 bang Wildcard gezonde 26О & MUZIEK MUZIEK