Dansen voor God

Spreker

R. Speelman

Date
March 2, 2025
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Er werd een vraag gesteld aan de kinderen. En die vraag luidde, hebben jullie vreugde ervaren in de laatste dagen?! Ik heb een vraag voor jullie, de ouderen onder ons.

! Hebben jullie dit weekend al gedanst? Wie heeft er al dit weekend gedanst? Hand omhoog! Ja, jij, ik ook.

Oké. Nou, daar mevrouw zit een beetje twijfelen. Oké. Nou, dat stelt een beetje teleur. Heel eerlijk zeggen.

Ik stel de vraag, misschien, ik weet niet of ik het doe, na de preek nog een keertje. Ja, we gaan het hebben over dansen. Hebben we reden om te dansen als we naar het wereld gebeuren kijken?

Wat er onlangs gebeurd is. Strijdende presidenten. Ruziend voor de televisie. De hele wereld heeft het kunnen zien.

Allemaal verbaasd. We dachten een vriend te hebben. En dan blijkt plotseling dat die vriend helemaal niet zo te vertrouwen is. Dat is de tijd waarin wij leven.

Niks is zeker. De waarheid wordt tot leugen. En de leugen wordt tot waarheid. En het wordt alleen maar erger. Het is een eindtijd, een kenmerk van de eindtijd waarin we leven en waarin we terechtkomen.

Hebben we dan wel reden om te dansen? Ja, een psalmwoord. En dat zullen we ook wel straks zien op het scherm.

Want ik laat de geestelijke impuls, de preek, de bijbelstudie ook weer illustreren met een powerpoint presentatie.

Dan zullen we het wezen. In de psalmen staat dat de Heer onze rouw verandert in vreugde.

Dat hij onze pijn en moeite verandert in een dans. Dat is God. Ja, de tijden worden moeilijker.

En we hebben allemaal ons pakje te dragen. We staan allemaal onder druk. We denken vervolgd christendom.

Dat is Egypte. Dat is Noord-Korea. En dan denken we aan zo die landen. Maar ook in Nederland heel duidelijk. Christenvervolging.

Denkt u nou werkelijk dat Satan de christenen in Nederland met rust laat? Absoluut niet. Ook wij liggen onder vuur.

Ook wij worden onder druk gezet. En dat merk je. En toch wil God in die geestelijke strijd, in die moeite, in die eindtijd waarin we terechtkomen, ons de mogelijkheid geven om te dansen.

De preek heeft twee puntjes. Ik weet een goede preek heeft drie punten. Zo hebben wij dat altijd geleerd bij homoletik. Een preek moet drie punten hebben.

Dominee Veldkamp. Nou, dat weet ik nog. Maar vanochtend heb ik twee puntjes. We beginnen met dansen voor God. En het tweede puntje, een verhoging.

Dansen met God. Dansen voor God. Wat uitmondt in dansen met God. Nou, PowerPoint kunnen we starten.

Ja, prachtig schilderijtje. Er staan er heel veel lichten. Ja, ik weet dat is voor de livestream. Oké, kunnen we niet dimmen hè? Nee. Nou, we laten het maar zo.

Ik vind toch dat het er heel mooi uitkomt hoor. Goeie beamer. Prachtig schilderijtje. Door een Engelse meesterschilder gemaakt.

William Henry Martin. Ja. En daar zien we een dansende. Nou, wie zal dat kunnen zijn? David. Inderdaad, een dansende David.

Hij was koning over Israël. Door God aangespeld. Wonende in de koningsstad Jeruzalem. En hier heeft hij een reden om te dansen.

Niet in koninklijke kledij. Of een kroon op zijn hoofd. Maar David danst in zijn priesterlijk gewaad.

In zijn priesterlijk onderhemd. Danst hij uitbundig op straat. Iedereen kan het zien. En wat is de reden voor David?

Met deze vreugde. Die komt spontaan uit. In een dans. Dat is de Ark des Verbonds.

Die zien we ook hier afgebeeld. Gedragen door priesters. De Ark des Verbonds. Maakten ze entree in Jeruzalem.

En dat gaf David heel veel vreugde. Ja, hij was de koning. Door God aangesteld.

Over Gods volk. Maar David was zich wel degelijk bewust. Dat er maar één de ware koning is. En dat is God. En God kwam hier Jeruzalem binnen.

Met zijn troon. Want die Ark des Verbonds. Dat is de troon van God. Een houten kist.

Overtrokken met goud. Op de deksel twee engelen. Die met hun gezichten tegenover elkaar stonden. En voorover gebogen waren. En tussen de engelen.

Daar had God zijn troon. Daar zetelde God. Met zijn Shekinah. De heerlijkheid des Heren.

Uit de hoge afgedaald. Nam plaats in zijn huis. De tempel. In het heilige der heiligen. De troonzaal. Daar stond de troon.

En tussen de engelen. Zetelde God. Met zijn heerlijkheid. De heerlijkheid des Heren. En die troon. Die kwam naar Jeruzalem.

Ja. Dat was iets geweldigs. Een prachtig moment. Nou. Die Ark des Verbonds. Die was best wel belangrijk.

Wat lag er in de Ark? Drie dingetjes. Noemen jullie. Er is eentje. De staf. Dat zijn allemaal verschillende stemmetjes die hoorden. Dat vind ik dan mooi.

Ja. De staf. De staf van A. Of Aaron. Prima. De bloeiende staf. Bijzondere staf. Van welke boom? De amandelboom.

Dat was de amandelboom. En hoe wordt de amandelboom ook wel eens genoemd in de Bijbel? De waakboom. De waakboom. De boom die niet sluimert.

Die het eerst wakker is van alle andere loofbomen. Ontwaakt uit zijn winterslaap. En het langst zijn vruchtjes draagt en nog bloeit.

Dat is de amandelboom. Prachtig beeld van God die niet sluimert. Ja. De staf van Aaron. Wat lag er nog meer in de ark? Anna.

Het manna. Ja. Kruikje met Anna. Heel goed. Aandacht gevend. Hoe God voor zijn volk zorgt. En natuurlijk ook heenwijzend op het ware hemelse brood.

Wat neder gedaan is in de Heer Jezus Christus. Geboren in Bethlehem. Het broodhuis. Ja. Dat manna lag erin. En dan nog iets.

Even kijken. Wat waren dat? De stenen tafelen. Ja. Het verbond wat God met de mens maakt. Het huwelijksverbond.

De regels die ze moesten houden. Godswet geschreven op stenen tafelen. Ja. De ark des verbonds was eigenlijk het ontmoetingspunt tussen de zichtbare wereld en de onzichtbare wereld.

Oude buitenaardse beschaving geland hier op aarde. En dat was dan die ark des verbonds.

God die buitenaards is. Het hoogtepunt van beschaving. Buitenaardse beschaving geland hier op aarde.

God die zich verbindt met de mens. God verliefd op de mens. Hij wil de man zijn en zijn schepping de vrouw.

Ja. De ark des verbonds. Die maakte zijn entree in Jeruzalem. En dat was zo'n vreugde voor David dat hij spontaan van harte begon te dansen voor de heren.

Ja. Die ark des verbonds. We gaan even naar het oude testament om toch wel te zien wat die ark nou betekende voor het volk van God.

We gaan naar het boek Samuel. Eens Samuel. Hier zien we nog even de tempel. Door God ontworpen.

Gods huis. Hij zelf was de architect van zijn huis. De afmetingen. De materialien. De kleuren. God heeft dat allemaal bepaald.

De indeling. En ook de meubeltjes van zijn huis heeft God zelf ontworpen. Mozes. Maak voor mij een huis.

Precies zo. Naar het modelletje. Wat ik je al heb laten zien. Boven op de berg. Zo was dat. En dan de voorste ruimte.

Dat was het heilige. Het heilige. Daarin stond de menorah. Het gouden reuken of haar altaar. De tafel met de broden. Weer een voorhangsel.

En dan in de achterste ruimte. Het heilige der heiligen. De troonzaal. Daar stond dan de troon van God. Tussen de engelen. Daar op die houten kist.

Droomde God. Daar was zijn Shekina. De heerlijkheid is hier gehuld overdag. In een wolk. In een nevel.

De reddingsark was vanochtend gehuld. In een hele dichte mist. Zo dicht zelfs. Dat ik het niet meer kon vinden.

En ik weet de weg hier naar de reddingsark. Maar ik heb ergens de afslag. In die dichte mist verwisseld. En ik kom een weggetje niet meer vinden.

En ik moest de navi inschakelen. Adelheidslaan. Om weg te vinden naar de reddingsark. Het was gehuld in een mist.

En zo was ook die Shekina van God. In het oude testament. Achter een voorhangsel. Overdag een wolk. S'avonds een vuurkolom.

En dat alles op die ark des verbonds. De droom van God. Ja, zoals je hier ziet. Ook in dit tekeningetje.

Wij gaan naar Samuel. En daar gaan we kijken. Wat voor betekenis die ark eigenlijk had. Voor dat volk van God. Dan kunnen we ook een beetje begrijpen.

Waarom David daar spontaan danste. In zijn hokje. Daar op straat. We gaan naar 1 Samuel.

Hoogstuk 4. Waar een donkere periode. Wordt beschreven. Voor het volk van God. Er wordt namelijk gezegd.

Dat het volk van God. Israël in oorlog was. Met de Filistijnen. Ze waren al met hun legers opgetrokken.

Aan de ene kant het leger van de Israëlieten. En aan de andere kant het leger van de Filistijnen. Ze stonden tegenover elkaar. En dan begint het.

De strijd op het slagveld. Laten we het maar lezen. Het staat beschreven in 1 Samuel hoofdstuk 4. Vers 1 tot en met 3. En hier heb ik de herziene statenvertaling.

Dan staat er. En Israël trok ten strijde de Filistijnen tegemoet. Zij sloegen hun kamp op bij Eben Heetser.

Terwijl de Filistijnen hun kamp opsloegen bij Afek. De Filistijnen stelden zich op tegenover Israël. Toen de strijd zich uitbreidde.

werd Israël door de Filistijnen. En toen werd Israël door de Filistijnen verslagen. Want zij doden in de gelederen in het open veld ongeveer 4000 man.

Toen het volk in het kamp teruggekomen was. Zeiden de oudsten van Israël. Waarom heeft de heren ons vandaag voor de Filistijnen verslagen?

Ze zagen God als de schuldigen. Het was Gods schuld. God had hun verslagen voor de ogen van de Filistijnen.

Waarom heeft de heren ons vandaag voor de Filistijnen verslagen? Laten wij vanuit Silo de ark van het verbond van de heren bij ons nemen.

En laat die in ons midden komen. Opdat die ons zal verlossen uit de hand van onze vijanden. Oorlog met de Filistijnen.

Ze trekken op de legers. Knalt op elkaar in een open veld. En Israël verliest.

4000 man komen op. Op dat open veld. 4000 man. Dat was heftig. Dat was een zware slag voor Israël.

Waarom heeft de heren ons verslagen? Zo zeiden ze. En ze zeiden.

De ark moet komen. De ark des verbonds. Die moeten we halen. Uit Silo. Want daar was dat heiligdom toen. En die moet in ons midden zijn.

En samen met de heer. Moeten wij de vijand tegemoet kregen. Dan zullen we overwinnen. Dat was hun gedachte.

De ark des verbonds. Die moet gehaald worden. Nou dat wordt gedaan. Die ark wordt gehaald. En als die ark dan in het legerkamp van de Israëlieten komt.

Dan is er natuurlijk een enorm gejuich. En een gejubel onder de Israëlieten. Zij verheugen zich erover.

De troon van God is in ons midden. Nu kunnen we er tegenaan. Samen met hem. De Filistijnen hoorden dat gejuich.

En dat gejubel van de Israëlieten. En zij vroegen zich af. Wat is de oorzaak hiervan? Ze hebben zo net verloren. Vierduizend man omgekomen.

En nu zitten ze te jubelen en te juichen. Waarom? En dan komen ze te weten. Die troon van hun God. Die is nu in hun midden gekomen.

De ark des verbonds. God is nu in hun midden. En dan herinneren de Filistijnen zich eraan. Aan die God van Israël.

Hoe hij hun had verlost uit Egypte. Hoe God gestreden had tegen Faro.

En de plagen kwamen als godsslagen naar Egypte. En er ontstond angst en beven bij de Filistijnen.

Laten we het maar lezen. De ark die wordt gehaald uit Silo. Beland in het legerkamp van de Israëlieten. En dan staat er in 1 Samuel 4. Vers 6 tot en met 8.

Toen de Filistijnen het geluid van het gejuich hoorden. Zeiden zij. Wat betekent het geluid van dit uitbundige gejuich in het kamp van de Hebreën.

Toen zij vernamen dat de ark van de Heere in het kamp gekomen was. Werden de Filistijnen bevreesd.

Wee ons. Wie zal ons redden uit de hand van deze machtige goden. Dit zijn dezelfde goden.

Die de Egyptenaren met alle plagen getroffen hebben. Bij de woestijn. Ja. En dan.

Ten tweede malen. Trekken de legers op. Om elkaar te ontmoeten. Op het open vel. De Israëlieten. Dit keer met de ark des gebonds.

In hun midden. En hoe gaat die tweede slag uit. Is dat mijn telefoon? Nee. Is dat niet mijn telefoon? Nee.

Oké. Ik kan verder gaan. Ik heb hem ook op stil gezet. Ja. Nou. Dan staat er. In 1 Samuel 4.

Vers 1 en 11. Herzien de Statenvertaling. Toen streden de Filistijnen en Israël. Toen streden de Filistijnen en Israël.

Toen streden de Filistijnen en Israël werd verslagen. En zij vluchten. Ieder naar zijn tent. De nederlaag was zeer groot.

Er viel van Israël 30.000 man voetvolk. En de ark van God werd meegenomen.

Wauw. Wat gebeurt hier? Voor een tweede klik wordt Israël verslagen. De eerste keer 4.000 man omgekomen.

En nu staat er in de Bijbel 30.000 man voetvolk omgekomen. Dat was een enorm bloedbak.

Dat was een enorme slag. Een enorme nederlaag voor Israël. En het allerergste was dat de ark des verbonds buit gemaakt werd door de Filistijnen.

God werd er als het ware gekipnept door de vijand. Zo was dat. En dat was een hele duister iets wat er met Israël gebeurde.

Nou die Filistijnen nemen die ark des verbonds mee. En denken nou dat is een oorlog die hebben we geronnen. Die ark des verbonds de troon van God wordt gezet in het heiligdom.

Wat gewijd is aan de God van de Filistijnen. En dat is de God Dagon. En hier zie je een afbeelding van die God Dagon.

Wat was dat voor een God? Dat was een God. Dat was half mens en half vis. En ja je ziet die uitlopers van deze religie nog wel een beetje terug in religies die wij om ons heen hebben.

Daar zie je ook soms mensen die daar een soort vissenkop op hun hoofd hebben. En dan ook zo'n gewaad wat een beetje ja zo als hier is.

Daar gond de God van de Filistijnen. Laten we maar lezen waar dat de troon van God, de levende God daar in dat heiligdom geplaatst wordt.

De Filistijnen hadden de ark van God als buit meegenomen. En hem van Ebenezer naar Asdod gebracht. Vervolgens namen de Filistijnen de ark van God.

Brachten hem in het huis van Dagon. En plaatsten hem bij Dagon. Maar toen de inwoners van Asdod de andere dag vroeg opstonden.

Zie, Dagon was op zijn gezicht ter aarde gevallen. Voor de ark van de heren. En zij namen Dagon en zetten hem weer op zijn plaats.

Een heleboel dachten, nou die oorlog is voorbij. Die oorlog is verloren. Maar die oorlog is niet opvind. Maar werd op een hele andere afdeling verder gevoerd.

Het werd een geestelijke oorlog. Een oorlog. Een oorlog niet tussen vlees en bloed. Maar het werd nu een oorlog tussen de Goden.

De ark des verbonds komt in het huis van Dagon. De God van de Filistijnen.

En er wordt een nachtje geslapen. En wat blijkt de volgende ochtend. Dagon kon niet op zijn pootjes blijven staan. Op zijn benen blijven staan. Hij viel van zijn voetstuk voorover op zijn gezicht.

Voor de ark des verbonds. Hij moest een buiging maken. Voor de ware God. De God van Israël.

De Filistijnen zetten hun God weer recht. En dachten daarmee weer de zaken in orde gebracht te hebben. Er gaat weer een nachtje voorbij.

En wat gebeurt er dan? Laten we het maar lezen. 1 Samuel 5 vers 4. 2 Samuel 5 vers 5.

De Filistijnen. De Filistijnen. De Filistijnen. Hij moest een buiging maken. Zo diep. Dat hij weer op zijn gezicht valt. En daarbij zijn nep breekt. En zijn beide handpalmen.

God had heel duidelijk laten zien. In deze slag. In deze oorlog. Wie de waar is. En God heeft hier een fantastische overwinning behaald.

Nou de Filistijnen worden duidelijk. Die ark des verbonds. Die kan niet langer in het huis van Dagon blijven. Die twee zijn niet goed met elkaar.

Dat is alleen maar ruzie. Weg met die ark des verbonds. Uit het huis van Dagon. Zodat iedereen zijn rust heeft. En die ark des verbonds wordt dan elders geplaatst.

Geplaatst in de stad van de Filistijnen. En wat gebeurt er dan? Dan gebeurt er dat een plaag komt over de Filistijnen in die stad.

Ze worden geslagen met een ziekte. Gezwellen. Zweren komen op hun huid. En het wordt hun duidelijk.

Dat die ark des verbonds. Uit hun stad moet zijn. Want het is een vloek voor hun. Weg met die ark des verbonds.

Hij wordt elders ondergebracht. In het land van de Filistijnen. Komt op een andere plek te staan. In een andere plaats. Een ander dorp. Of een andere stad. En daar gebeurt precies hetzelfde.

Ook daar worden de inwoners geslagen. Met een ziekte. En ook die willen de ark des verbonds niet hebben. En zo maakt de ark des verbonds eigenlijk een rondgang.

In het land van de Filistijnen. Totdat ze. Hun duidelijk wordt. Die ark des verbonds. Hoort niet bij ons. Die moet terug.

Naar Israël. En dan. Sturen ze die ark des verbonds terug. Naar Israël. En ze geven er nog.

Goud. Bovenop. Ze verzamelen goud. En ze geven. Een bedrag aan goud. Eigenlijk ook aan Israël.

Als een soort schuldoffer. Een verzoening. Te bewerken. En zo komt die ark terug bij Israël.

En dan gaan er nog een aantal jaren overheen. Ongeveer 70 jaar. Tot dan. Totdat we dan. Die geschiedenis hebben.

Waar de ark dan zijn entree maakt. In Jeruzalem. In Jeruzalem. Dat transporteren. Dat transporteren. Van de troon van God.

Dat was niet zo eenvoudig. Want dat waren allemaal regels aan verbonden. Staat ook allemaal in Gods woord. Waaraan dat moest voldoen.

Het moesten speciale mensen zijn. Dat ging niet zomaar. 1, 2, 3. En dat was ook een paar keer. Het lukt. Het transporteren van de ark.

Maar nu lukte het. En dat lezen we dan. In 2 Samuel. Hoofdstuk 6. Vers 14. En dat was zo'n geweldig moment.

Voor koning David. Dat de ware koning. Met zijn troon. Zijn entree maakte. In de koningsstad Jeruzalem.

David heeft zich zo verheugd. Dat hij voorop liep. En hij danste. Die vreugde die hij had.

Uitte zich dan in een spontane dans. Van David. Voor de troon van God. Voor het aangezicht van God.

2 Samuel. Hoofdstuk 6. En dan zijn er. In dat hoofdstukje. 3 verschillende teksten. Die dan dat dansen van David.

Beschrijven. Duiden. En dat zijn in de Hebreeuwse taal. Ook weer 3 verschillende woorden. Die gebruikt worden. Voor het dansen van David.

Wat hij deed. Voor de troon van God. Er worden 3 verschillende. Hebreeuwse woorden gebruikt. Om die dans. Tot uiting te brengen. Dus het was best wel.

Een uitbundige. Dans. Die David deed. Voor God. Nou hier zie je dan.

Die eerste tekst. 2 Samuel. 6 vers 14. David huppelde. Uit alle macht. Voor het aangezicht.

Van de heren. En David was gekleed. In een linnen priesterhemd. David zag zich niet.

Als de koning. Want. De koning. Dat is. Hij. En ik ben alleen maar een instrument. En een dienstknecht.

Voor hem. En David was gekleed. Als priester. Als een dienstknecht. Voor God. Zo was dat. En hij danste.

Hij huppelde. Uit alle macht. Voor het aangezicht. Van de heren. Nou het hebreeuwse woord. Wat hier gebruikt wordt. Om dat huppelen.

Uit alle macht. Uit te drukken. Dat is het hebreeuwse woord. Karar. Het betekent. Je kogel rond maken. Zodat je.

Draaien kan. Rollen kan. Wervelen kan. Het wordt hier ook. Verwezen naar de derwisch. Dat zijn die mannen in die rokken.

En die kousen. En die gaan dan draaien. En draaien. En draaien. Zonder misselijk te worden. De derwisch. Nou dat zit allemaal daarin.

Draaien. Wervelen. Ja. Er wordt zelfs gezegd. Karar. Betekent ook een radslag maken. Nou. Ik ga een dansje voor de heer doen.

Omdat ik hem lief heb. Omdat hij ook met zijn troop. In mij gekomen is. De heerlijkheid des heren. Woont in mij.

Mijn lichaam. Een topel van hem. Reden om te dansen. Voor de heer.

Ja. Een radslag voor de heer. Ja. Als broeder Braaksma. Oude broeder Braaksma. Heeft meegemaakt. Als hij dat zou geweten hebben. Een radslag tijdens een dienst.

Nou zeg. Wat is daar aan de hand in de reddingsark. Danse voor de heren. Ja. Dat deed David. En dan wordt het nog een keer uitgedrukt.

Even kijken. Nou druk ik. En hij doet niks. Hij is blijven hangen. Hij is zo geschrokken. O ja. Daar. Daar staat het weer. Dat is dan het tweede Hebreeuwse woord. Wat gebruikt wordt voor het dansen van David.

En het gebeurde. Toen de ark van de heren in de stad van David kwam. Dat Michal. De dochter van Saul. Door het venster naar beneden keek.

Toen zij koning David zag springen. En huppelen. Voor het aangezicht van de heren. Verachten zij hem. In haar hart.

En hier wordt een ander Hebreeuwse woord gebruikt. En dat betekent dan soepel zijn van gewricht. Springen. En dansen.

Nou toen Michal dat zag. Vanuit het raam. De koning. In een priester onderhemd.

Daar zulke dingen doen. Want ik heb nu een strak broekje aan. En dat blijkt allemaal goed zitten. Maar als je een priestelijke rok aan hebt. En je maakt een ratslag. Nou dat is heel anders.

En Michal. Die ziet dat. En die denkt. Man waar ben je mee bezig. Doe normaal. Zij vindt dat verschrikkelijk.

Wat ze daar ziet. En ze heeft ook kritiek. Als David dan bij haar komt. En zegt. Joh. Stel je niet zo aan. Doe normaal.

Zij heeft kritiek. Op die dans. Die David. Van ganse harten deed. Voor zijn heer. En dat zie je dan hier.

En dan zegt David. Tegen haar. In 1 Samuel 6 vers 21. Maar David zei tegen Michal. Voor het aangezicht van de heren.

Die mij uitgekozen heeft. Boven jouw vader. En boven heel zijn huis. Door mij aan te stellen. Als een vorst. Over het volk van de heren.

Over Israël. Ja. Voor het aangezicht van de heren. Heb ik gedanst. Heb ik gedanst. En hier heb je dan weer.

Een hebroos woord. Ook weer anders. Om dat dansen. Van David. Uit te drukken. Hier in de zin van. Een vrolijke.

Rijdans. Voor de heren. Heeft u gedanst. Dit weekend. Ja.

Heb jij vreugde. Een vreugde. Die uitmond. In een dansen. In een dansen. Voor hem. We hebben wel.

Zijn degelijk. Reden. Om te dansen. David. Verheugde zich. Dat. God. Met zijn troon. Zijn entree maakte.

In Jeruzalem. God heeft. God heeft een entree gemaakt. In mij. En God heeft een entree gemaakt. In jou.

God woont nog steeds. In een tempel. Niet gemaakt van goud. Zilver. Of edelgesteenten. Hij woont in het mooiste gebouw. Wat jij je denken kunt.

En dat is een gebouw gemaakt. Met levende steentjes. Ik ben een van die levende steentjes. En dat ben jij ook. Wij. De gemeente.

De gelovigen. Wij mogen. Wij mogen. Gods huis zijn. Wij mogen. Gods tempel zijn. En in die tempel.

Moet een tempeldienst gedaan worden. In die tempel. Moeten ook priesters aanwezig zijn. En wie zijn de priesters. Nu in deze tijd.

Van de levende God. Dat mogen wij ook zijn. Zijn kinderen. We zijn de levende steentjes. En we zijn de priesters.

Weet u niet. Dat uw lichaam is. Een tempel van God. God is binnengekomen. God zit. Op de troon. Van jouw leven.

Op de troon. Van jouw hart. Hij is. De. Koning. En dat moment. Toen hij binnenkwam. Toen jij die deur opende.

Dat was zo groot. Dat was zo overweldigend. Dat je geconfronteerd werd. En je bewust werd. Van die liefde.

Die hij had. Hé. Ik zoek een huis. Waar kan ik wonen. Ik wil wonen. In jou. Wauw.

Dat is toch iets groots. Dat God. Jou kiest. Om woning te maken. Om zijn. Een troon. In jou. Te zetten. Dat wij.

De tempel. Mogen zijn. God is in mijn leven gekomen. En dat is een enorme vreugde. En het is belangrijk. Dat wij die eerste liefde.

Want dat is die eerste liefde. Dat we daarin niet verkoelen. En dat wij die eerste liefde niet uit het oog verliezen. Maar dat wij. In die eerste liefde.

Blijven staan. En ons elke dag weer realiseren. Van hé. Deze dag. Ga ik niet alleen op weg. Maar God.

Die in mij woont. Hé. God in mij. En ik. In hem. In het lichaam. Van de Heer Jezus Christus. Die twee.

Hé. Die waren ver uit elkaar. Maar door het volbrachte werk van de Heer Jezus. Zijn die twee. Tot één. Geworden. God woont in mij.

En ik. In hem. In het lichaam. Van de Heer Jezus Christus. Dat is die eerste liefde. En die moeten we niet uit het oog verliezen.

Daarin moeten we staan. En ons. Iedere dag. Voordat we de dag beginnen. Het avontuur aangaan. Samen met hem. Ons dat realiseren.

En als je dat doet. Echt daarin gaat staan. En je dat altijd voor oog houdt. Dan. Dan ontstaat er een vreugde in jou.

En dan kan het niet anders. Dat die vreugde. Zich uit. In het dansen. Voor God. Dansen. Voor God.

Dansen. Voor God. Dat doe je. Door je. Wandel. En je handel. Heel bewust. Met hem. Dat is dansen.

Voor God. En als God dat ziet. Dat jij. Jouw handel. En wandel. Wil wijden. Aan hem. Eh.

Zodat hij daar koning over mag zijn. Dan is dat voor hem. Een enorme. Grote vreugde. Dan verheugt hij zich. Daarover. Het dansen.

Voor God. Ja. Dansen. Voor God. Uit zich ook natuurlijk. In het verlangen. Wat je hebt. Om naar de dienst te gaan.

Niet omdat het moet. Niet omdat het een traditie is. Niet omdat je dat moet laten zien aan de anderen. Dat je erbij bent. En dat je dat doet. Maar dat je naar de dienst gaat.

Voor hem. Om een ontmoeting te hebben met hem. Om meer te leren over hem. En de liedjes die je dan zingt. Met heel veel zorg. Zijn uitgekozen.

Ook biddend. En voorbereid. Door het zangteam. Dat je die ook mee zingt. En dat je die zingt. In de eerste plaats. Heel bewust. Voor hem.

Je zorgt dat je erbij bent. Bij de tekst. Die je zingt. Dat je weet wat je zingt. En dat je ook met je hart erachter staat. Dat alles is een dansen voor God.

En God vindt dat heerlijk. Nou. Dansen voor God. Ik heb dat meegemaakt. Ik doe soms een groepsreis. Voor een christelijke organisatie in Duitsland.

En dan mag ik de bijbelstudies geven. Tijdens die reis. We hadden een reis naar Mallorca. En er was een dame uit Zwitserland.

Duitsstalig. Die zich ook aangemeld had voor deze reis. Ze belde mij kort voor de reis op. En ze zei. Groenig Speelman. Ik heb gelezen in de informatiebrief.

Dat u de leiding heeft van deze reis. En dat u de bijbelstudies geeft. Mag ik mijn vlag meenemen. Mijn vlaggetjes. En toen dacht ik bij mezelf. Nou. Wat wil die Zwitserse mevrouw daar met vlaggetjes.

Ja. Neemt u uw vlag mee. Zei ik zo. En toen zijn we daar aangekomen. In Mallorca. We hadden de eerste bijbelstudie. Iedereen zat met zijn gezicht naar het scherm.

Want het was met powerpoint. Zij kwam net ietsje later. Iedereen had plaatsgenomen. En zij kwam helemaal achter in het zaaltje. Daar kwam zij.

En we begonnen te zingen. Onze eerste lofliederen voor de Heer. En zij ging staan bij het zingen van deze liederen. En zij pakte haar vlaggetjes.

Dat waren geen Zwitserse vlaggetjes. Maar dat waren vlaggetjes met allemaal verschillende kleuren. Een gouden vlag. Een rode. Een blauwe. Een witte. Een zwarte.

En al die kleurtjes dat ze me later vertelt. Hebben een betekenis. Goud. De kleur van de koninklijke. Blauw. Het hemelse. Rood.

De kleur van verlossing. Bloed. Zwart. De kleur van zonde. En duisternis. Wit. De kleur van reinheid.

Wit. Witter als sneeuw. En zij danste tijdens het zingen op de muziek.

Met de vlaggetjes. En zij bewoog dat allemaal zo. In die dans. Ik had dat nog nooit gezien. Heh. Ik was dat niet gewend. Ik heb mijn jeugd ook hier verbracht.

In Baren. Ik heb heel veel geleerd van Alkenten gebracht. Daar ben ik enorm dankbaar voor. En dat heeft mij ook een bepaalde preekung meegegeven. Dus voor mij was dat allemaal, wat gebeurt hier?

Maar ik was enorm onder de indruk. En ik vond het eigenlijk wel heel mooi wat die zuster daar gedaan heeft.

Zij heeft niet dat gedaan om op te vallen, om gezien te worden door de groep. Maar zij deed het voor God. Ik was degene die het zag.

En het was God die haar zag. En ik weet zeker dat God zich enorm verheugd heeft over dat dansen van deze zuster.

Ja, en toen kwam bij mij even een langer. Ja, dat wil ik ook. Dat wil ik ook leren. En die vlaggetjes ga ik ook in mijn koffertje meenemen naar de dienst. Maar heel vaak geen ruimte.

Ja, je kan hier een ratslag doen. Maar geen ruimte om vlaggetjes. En niet altijd is dat passend bij de gemeente waar je komt.

Oké, ja. Maar daar heb je dan ook een uiting van dansen voor de Heer. Heel mooi. Ik moet denken aan mijn dochter.

Mijn dochter Tinka. Die in de coronatijd zei, papa, mama, ik wil door jullie gedookt worden. Tinka is een beetje het probleemmeisje van ons.

Onze jongste dochter. Heeft heel veel weeggemaakt in haar jeugd. Maar in de coronatijd zei ze, papa, ik wil door jullie gedookt worden.

En dat was wel heel bijzonder. Wij hadden ook heel veel gebeden. En andere mensen met ons. Voor Tinka dat ze toch een stap mag wagen met de Heer.

En nu kwam dat. En konden wij het bijna niet geloven. Ik dacht, nou, dat is misschien alleen maar een bevlieging of zo. En ik zei ook tegen Tinka, Tinka, dat willen we graag jou dopen.

Maar ik wil wel nog een paar bijbelstudies met jou heel persoonlijk doen. Dooponderricht. En ook weet je zeker met jou doorpraten.

Wat God bedoelt met dopen. Wat dat betekent. En snap je dat. En geloof je dat ook. Heb ik gedaan met Tinka.

In het hoogtepunt van de coronatijd. We moesten het buiten doen. Het mocht niet binnen. We moesten nog allemaal mondkopjes zo doen. Heeft Tinka een watertje uitgezocht in Almere.

En daar werd Tinka toen gedood. En dat was een heel bijzonder iets. Als ouders je eigen kind begraven.

Dat is het eigen. Je brengt je kind naar het graf. Het watergraf. En dan gaat ze onder water.

En dan geeft ze getuigenis. Dat die oude Tinka gestorven is met de Heer Jezus. En halleluja. Nieuwe Tinka.

Wederom geboren in Christus. Is opgestaan. Tot leven gekomen. Tinka heeft ook haar getuigenis gegeven. We zaten in een weide kring.

Ze had een ketoblaster ergens meegenomen. Op wat rijtjes. En dan had ze haar lievelingslied laten spelen. Van heel zong. En tijdens dat afspelen van dat lied.

Had zij gedanst. Voor God. Daar in die kring. Dat was enorm indrukwekkend. Die vreugde die ze had.

Uiten zich in een dans. En dat is mijn wens voor u. En mij. Dat wij die eerste liefde. Niet uit het oog verliezen.

Dat we daar in wal staan. En dat we weten dat God ons lief heeft. En dat God in ons wil wonen. Zijn troon maakt in ons. Reden om vreugde te hebben.

Ja reden om te dansen. En dat kun je doen door je handel. En je wandel. Iedere dag weer van de week. Dansend door het leven gaan.

Dansend voor God. Een eindtijd binnen gaan. Ja. Zo is dat eigenlijk. Hij wil onze rouw. Wil hij veranderen in vreugde.

Onze pijn en moeite. Wil hij veranderen in een dans. Dansen voor God. Ja. Nou. Geweldig.

Even deze tekst. Psalm 149 vers 3. Laten zij zijn naam loven in rijdans. Voor hem psalmen zingen.

Met tambourijn en harp. Ik herinner mij de verjaardag van Ulrike. Mijn Ulrike, mijn vrouw.

Viert haar gewone verjaardag. Niet zo graag. Dan worden geen mensen uitgenodigd. Maar als Ulrike viert. De dag.

Toen God in haar leven kwam. De wedergeboorte. Dat wordt gevierd bij Ulrike. Dat is een verjaardag. Die ze wel viert.

Haar wedergeboorte. Haar ware geboorte. Tot het ware leven. Dat wordt gevierd. En Ulrike die had ook een heleboel mensen uitgenodigd.

De kring van de gemeente. En ze had een mevrouw uitgenodigd. Die was gespecialiseerd in rijdans. Met tambourijn. En wat hebben we gedaan op die verjaardag van Tinka.

We hebben met elkaar een rijdans ingestudeerd. Een lied waarbij God de lof en eer brachten. En we zijn daar met die tambourijn.

Zijn we in rijdans door de woonkamer gegaan. En dat was een verjaardag. Die zal ik nooit vergeten. Laten zij zijn naam loven in rijdans.

Voor hem zalm zingen met tambourijn en harp. Ja. Nou dat is ook geweldig. Ik moet denken aan dit schilderijtje. Marius van Dokkum.

Een Nederlandse schilder. Een Nederlandse meester. Hij leeft nog steeds. Hij heeft een museumpje waar hij zijn schilderijje kentoonstelt. Dat is het Marius van Dokkum museum.

In Harderwijk. Wil je een leuk uitje doen. Dan ga een dagje naar Harderwijk. Ga daar fietsen. Ga daar wandelen. Hele leuke straatjes.

Prachtige gebouwen. En met je museumkaart mag je dan gratis in het museum van Marius van Dokkum. En dat hoogtepunt is dit schilderijtje.

Je ziet hier een kerk. Traditionele kerk. Ergens hoog daarboven. De meneer, de dominee.

Die daar staat. En neer. Kijk op de gemeente. Daar zitten ze in hun bankjes. De oudste. Er is een dresscoat in die kerk.

Zwarte kousjes. En zwarte hoeden. Weet ik allemaal. En nou dat is dan daar. Traditie. En regels. En er is een meisje.

Wat al die regeltjes uit het oog verliest. En ze gaat spontaan dansen. En dat is ook zo mooi van het schilderijtje. Dat het licht.

Je weet niet waar het vandaan komt. Ik weet het wel. Het is Gods licht wat op haar valt. God die het ziet. Dat lammetje van hem. Dat meisje.

Wat daar danst. Voor de Heer. En zich niks aantrekt. Van wat mensen denken. En dat is wat ik wens voor u en mij.

Dat we die vrijheid. Die we hebben in de Heer Jezus. Dat die vrijheid gesteld. Dat we daarin ook mogen wandelen.

Dat we daarin ook mogen dansen. We hebben allemaal door onze jeugd. Regeltjes meegekregen.

Ik was in mijn jeugd ook op een bijbelschool. Daar heb ik ook een bepaald iets meegekregen. En het is belangrijk. Dat je ondanks al die dingen.

Die jou proberen beslag te nemen. En in een bepaalde regelmaat. Of spoor te brengen.

Dat je dan toch ondanks al dat. Je vrijheid vindt. Die je hebt in de Heer Jezus. En dat jij op jouw manier. Zoals je bent.

Door de vreugde die je hebt in je. Dat dat zich mag uiten. In het dansen voor God. Dat je je niks aantrekt.

Van kritiek van anderen. Maar dat jij je weg gaat. Voor God. Dansen voor God. Zoals dat meisje.

In het schilderijtje van Marius van Dokkum. Dansen voor God. Ga over. In een dansen met God.

Oh ik weet het. Tijd is voorbij. Nou dan laat ik dat schakelaatje even. Dan zeg ik dansen met God. Oké. Mijn vrouw.

Ulrike. Die danst heel graag. Heeft ook in haar jeugd. Op dansles gezeten. Brons. Zulver.

En dan deed ze weer mee met wedstrijden. Die vond dat heerlijk. En dan zegt die Ulrike. Jo, jij bent nou met pensioen. Wij gaan lekker op dansles in Almere. Dansen met jou.

Dat is leuk. En toen zijn we naar de dansschool gegaan. En die dansleraar die doet dat dan voor. En dan moet je dat na doen. En dat moet je dan ergens in je hoofd. Ook zo'n vast ouder.

Die pasjes. En bij mij lukt dat niet. Dat gaat er bij mij niet in. Die man die kan dat voordoen. Maar op het volgende moment ben ik het weer vergeten.

En het was alleen maar een trappen op de tenen van Ulrike. Dat dansen met Ulrike. Dat lukt niet.

Nee. Maar ik heb wel iets belangrijks geleerd. Op die dansschool in Almere. En dat wil ik nu laten zien. Ik heb hier mijn jas.

Ik ga met mijn jas dansen. Ik neem mijn jas. Mijn partner. In mijn armen. En ik zeg tegen haar. Jo, jij kan lekker stil worden.

Laat je maar leiden. Door mij. Ik ben de man. Doe jij je oogjes maar dicht. Leg je hoofdje maar op mijn schouder. En je arm. Zo maar is die.

Ja. Ook om mij. En ik hou jou vast. En ik zal jou leiden over de dansvloer. Dat heb ik geleerd bij de dansvloer.

Dat het de man is die leidt. Als de vrouw zegt. Ja maar ik wil ook mijn ogen open. En ik ga ook beslissen welke draaien we nu maken. En nu gaan we naar die kant.

Dan gaat het mis. Dan loop je elkaar in de weg. De vrouw moet zich ook laten leiden. Wees maar stil. Mijn zielen. Laat me je optillen.

En laat me je leiden. Dat is het. En de man die heeft het over zich. Die heet. Ah, er is een raadje. We gaan hem in. En we gaan hier een draadje maken. Ja, oeh. Kijk, nou kunnen we hier een. En lekker achteruit.

Ja. Gaat allemaal goed. Zo en zo. En zo gaat het dan. De man die leidt. En we weten al. God wil de man zijn.

De leidsman in ons leven. In het oude testament. De man. God. De vrouw. Israël. In het nieuwe testament.

De bruidevorm. God. En de bruid. Zij. Die. Gekocht. En betaald zijn. Door dat.

Offer van de Heer Jezus. God wil de man zijn. En hij wil leiden. En dat is. Dansen. Met God.

Je laten leiden. Door hem. Je laten optillen. Door hem. Gaat u maar. Leiden. Ik wilde over zeilen praten.

Begrijp dat gaat niet. Want zeilen is dansen. Met de wind. God blaast een wind. In ons leven. Johannes 3 vers 8.

De wind waait. Waarin hij wil. Je hoort zijn geluid. Maar je weet niet. Waar hij vandaan komt. En waar hij heen gaat. Zo is het ook.

Met iedereen. Die uit de geest. Geboren is. Woont God. Met zijn geest. In jou. Dan wil God.

Met zijn wind. Door middel van zijn geest. Waaien. In jouw leven. En laat je dan ook. Door de wind.

Leiden. He. De wind. Blaast. Zoals hij wil. Je weet niet uit. Welke richting hij zal gaan blazen. En wat. Wat voor een sterkte. En zo is ook dat.

Leiden. Van God. In jouw leven. Door middel. Van. De heilige geest. Die geestelijke wind. Die hij blaast. In jouw leven. Ben jij bereid.

Te vliegen. Een vliegende Hollander te zijn. Voor hem. Een engel te zijn. Engel.

Angelus. Betekent. Bode. Dienstknecht. Onderweg voor God. En dat ben je. In je leven.

Hij heeft jouw leven. Gekocht. En betaald. Je behoort hem toe. En dat hij. Jou ook leidde.

Geblazen door de. Goddelijke wind. Die hij wil blazen in jouw leven. Een engel. Vliegende Hollander. Ja dat mogen we zijn. Maar vliegen kunnen wij niet.

Uiteindelijk worden we gedragen. Door zijn vleugels. Door zijn adelaars vleugels. En laat je wijden. Door hem.

En dat is het. Zie af van. Eigen wegen. Eigen carrière. Eigen plannen. En geef je over. In zijn armen.

En laat je leiden. Door hem. Op de dansvloer. Want zo betracht ik. Dit leven. Een dansschool. Waar we mogen dansen. Met hem.

Misschien heb je meegemaakt. Dat niemand. Met jou. Wilde. Dansen. Vroeger. Je bleef altijd aan de kant zitten. Weet. Dat God. Met jou.

Wil dansen. En hij. Wil. jouw lijden. We mogen. Gods huis zijn. Levende steentjes. Ja. Wij mogen.

Het lichaam zijn. Van God. Vandaag. De Heer Jezus. Wij zijn het lichaam van Christus. En dat lichaam van Christus.

Dat is niet star. Maar dat is dynamisch. Het is in beweging. God wil zich bewegen.

In deze wereld. En dat doet hij. Door het lichaam. Van de Heer Jezus Christus. Waar jij. Een onderdeeltje van bent.

En als jij star bent. En eigen wegen. En eigen plannen. En eigen carrière. Nagel. Dan kan je een blok zijn. In het lichaam van Christus.

En dan kan je de bewegingen. Van de Heer Jezus. In de weg staan. En dat is iets wat je niet wil. Hij heeft zoveel gedaan voor ons.

Hij betekent zoveel voor ons. Ik wil dansen voor God. En ik ben dankbaar. Dat ik dansen mag. Met God. Ga mee.

In de bewegingen. Van het lichaam. Van Christus. Dank je wel.