Jakob Rachel en Leah

Date
March 2, 2025
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen allemaal, shalom. Fijn om elkaar te ontmoeten op deze prachtige dag, hoewel het onderweg behoorlijk mistig was.! Maar goed, de Heer heeft ons veilig gelukkig hier gebracht.

En fijn om vanmorgen ook de gelegenheid te hebben om samen dat woord te openen. Wat zijn we bevoorrechte mensen dat we dat in vrijheid kunnen doen. Ik heb dat de vorige keer volgens mij ook gezegd. Maar het blijft iets wat heel bijzonder is.

Want van de week kregen we van de SDOK een gebedsapp dat er in India een hindoeleider opgeroepen had. Misschien heb je het ook wel gelezen of gehoord. Om de christen in een bepaalde deelstaat daar om te brengen omdat zij koeien slachten.

En dat zou dan dus gisteren op 1 maart moest dat die slachting van die mensen plaatsvinden. Maar door het gebed en de Heer die dat gebed verhoord heeft, is dat gelukkig niet doorgegaan.

Maar dat is wel heel belangrijk om natuurlijk ook voor die christenen te bidden. Want ja, ik vraag me of dat nou in een hindoeleider nou zo'n goed idee is om koeien te slachten daar. Misschien dat je toch wat anders vlees kunt eten.

Maar in ieder geval, ik ken de achtergrond verder niet. Maar geweldig dat God een God is die ziet en een God die hoort. En daar gaat het vanmorgen eigenlijk ook over. Dat God uiteindelijk dat wat niets is, kiest om iets groots door te doen.

En jongens en meisjes, we hebben vanmorgen al over iemand gezongen die eigenlijk ook niets zo belangrijk was. En wie was dat? In dat lied komt dat ook tot uitdrukking.

Er waren toch jonge lui nog in de dienst gebleven? Heb ik begrepen, maar ik zie er niet zo heel veel. Over wie hebben we gezongen?

Eén van de eerste liedjes. Over David. En daar stond klein veracht van mensen. Want ja, toen Samuel bij zijn vader op bezoek kwam om uiteindelijk een koning te zalven.

Toen werd David niet daarbij gehaald. Maar die vader dacht, nou laat die maar bij de schapen zitten. Want die is niet zo belangrijk. Maar uiteindelijk heeft God hem op een geweldige wijze gebruikt.

En vanmorgen gaan we bij een vrouw kijken die door heren op een geweldige wijze gebruikt is. En we gaan lezen in het eerste stuk van de Bijbel. De eerste helft van de Bijbel.

Wij noemen dat dan het Oude Testament. Maar een poosje geleden hoorde ik van iemand die zei van ja, dat Oude Testament. Dat is eigenlijk een hele verkeerde uitdrukking. Want dan denken we dat Oude, daar hebben we niks mee te maken.

Dat is verleden tijd en dat is het ook. Maar je moet eigenlijk gewoon zeggen het eerste stuk van de Bijbel. En het tweede stuk van de Bijbel. Het is gewoon één totale Bijbel. En we gaan in het eerste boek van de Bijbel lezen.

En welk boek is dat? Wie weet dat? Van de kinderen? De eerste Bijbelboek.

Genesis. Heel goed. In de beginnen. Zo staat het in het Hebraeus. Bereshit. In de beginnen. En daar is eigenlijk alles begonnen.

In Genesis wordt alles beschreven. Eigenlijk op bijna alles beschreven. Het begin van iets. En in het laatste Bijbelboek. Daar vinden we waar het uiteindelijk op uitloopt.

En daar zie je dat het één geweldig groot geheel is. Wat door God gebruikt is om aan ons zichzelf bekend te maken. We gaan lezen in Genesis 29.

En we lezen vanaf vers 15. Hele bekende geschiedenis denk ik. Als je in ieder geval wat vertrouwd bent met de Bijbel en met dat eerste stuk van de Bijbel. We gaan lezen vanaf vers 15.

Het gaat over Jacob. Jacob die bij zijn oom Laban is aangekomen. Nadat hij gevlucht is. Aan de andere kant ook op de opdracht van zijn vader en moeder. Naar zijn oom gaat om daar een vrouw te zoeken.

En dan komt hij daar en dan is hij echt niet zo jong meer hoor. Hij is al ongeveer 77 jaar als hij daar aankomt. We hebben het idee van dat hij misschien nog een jonge vent was.

Nou ja, ik ben 75. Ik voel me zo wel een jonge vent. Maar dat ben ik natuurlijk niet meer. Maar in ieder geval hij was 77 toen hij daar arriveerde. En dan komt hij uiteindelijk daar bij Laban.

En dan heeft hij zich bekendgemaakt. Heeft hij de tweede dochter van Laban ontmoet, Rachel. En dat hij meteen smoorverliefd op. Een hele knappe meid. En dan is hij er eventjes.

En dan zegt Laban tegen Jacob. Omdat je mijn familie van mij bent. Hoef je toch niet voor niets voor mij te werken. Vertel mij maar wat je loon moet zijn. Nu had Laban twee dochters.

De naam van de oudste was Lea. En de naam van de jongste was Rachel. Lea had fletse ogen. Maar Rachel was mooi van gestalt. En knap om te zien. Jacob had Rachel lief.

Daarom zei hij. Ik zal zeven jaar voor u werken. Om Rachel, uw jongste dochter. Toen zei Laban. Het is beter dat ik haar aan jou geef. Dan dat ik haar aan een andere man geef. Blijf bij me. Zo werkte Jacob zeven jaar om Rachel.

En de jaren waren in zijn ogen als dagen. Omdat hij haar lief had. Toen zei Jacob tegen Laban. Geef mij mijn vrouw. Want mijn dagen zijn om. Zodat ik bij haar kan komen. Daarom verzamelde Laban al de mannen van die plaats.

En hij richtte een maaltijd aan. En het gebeurde s'avonds toen. Dat hij zijn dochter Lea nam. En haar bij hem bracht. En Jacob kwam bij haar. Ook gaf Laban haar zijn slavin Zilpa.

Aan zijn dochter Lea. Gaf hij haar als slavin. En het gebeurde s'morgens. Zie je het was Lea. Daarom zei hij tegen Laban. Wat hebt u me nu aangedaan.

Heb ik niet voor u gewerkt om Rachel. Waarom hebt u mij dan bedrogen. Laban antwoordde. Zo doet men niet bij ons. Dat men de jongste voor de eerstgeborene ten huwelijk geeft.

Maak de bruiloftsweek van deze dochter daarna. Zullen wij vol. Daarna zullen wij ook de andere geven. Voor het werk waarmee je hem nog eens zeven jaar dienen zult. Dat deed Jacob.

En hij maakte de bruiloftsweek van deze dochter vol. Daarna gaf Laban hem zijn dochter Rachel tot vrouw. Laban gaf zijn dochter Rachel zijn slavin Bilha als slavin.

Hij kwam ook bij Rachel. En ook had hij Rachel meer lief dan Lea. Hij werkte nog eens zeven jaar bij hem. En toen de heren zag. Dat Lea minder geliefd was.

Opende hij haar baarmoeder. Rachel daarentegen was onvruchtbaar. Lea werd zwanger en baarde een zoon. Ze gaf hem de naam Ruben. Want zei ze.

Ik ben heeft mijn verdrukking gezien. Voor zeker nu zal mijn man mij lief hebben. Lea werd weer zwanger en baarde een zoon. En ze zei. Omdat ik ben gehoord heeft dat ik minder geliefd ben.

Heeft hij mij ook deze zoon gegeven. Ze gaf hem de naam Simeon. Nogmaals werd ze zwanger en baarde een zoon. Ze zei. Nu ditmaal zal mijn man zich aan mij hechten.

Ik heb hem in mijn drie zonen gebaard. Daarom gaf ze hem de naam Levi. Weer werd ze zwanger en baarde een zoon. Ze zei. Ditmaal zal ik ik ben loven.

Daarom gaf ze hem de naam Judah. Toen hield zij op. Met baren. Wat een bizarre geschiedenis eigenlijk. Jacob die in het ootje wordt genomen door zijn oom.

Ja eigenlijk is het een soort iets wat hij terugbetaald kreeg. Want hij had uiteindelijk zijn vader in het ootje genomen. Toen hij zich anders voordeed. Als dat hij was.

En daarom was hij er natuurlijk uiteindelijk ook hier gekomen in deze situatie. Er waren twee zussen. Lea en Rachel. Lea. Er hoort eigenlijk een H achter te staan.

In het Hebraeus staat hij er ook. En dat is best wel een hele belangrijke letter. Een H. Want dat is de vijfde letter van het Hebraeusse alfabet. En dat is een letter met een open stukje. In feite laat dat zien.

Ja. Het blik op de hemel. Het is ook de vijfde letter. De letter van de genade. Maar de bijbeldrukkers die dachten. Nou dat kost allemaal extra letters. Die H laten we weg.

Ook achter halleluja. Daar wordt de H weggelaat helaas in onze vertaling. Maar het is wel de naam van God. J. A. H. Waar die lofprijzing mee eindigt.

Dus Lea. En er staat van Lea. Die had fletse ogen. Dat is een beetje cru vertaald vind ik. Want als je dat woordje leest. Dan staat er eigenlijk.

Ze heeft zachte ogen. Er zat een zachte uitstraling. Ik denk dat Rachel een heel fel ding was. En Lea was veel gemoedelijker. Veel rustiger. Had zachte ogen.

En ja de ogen zijn eigenlijk de spiegel van iemand. Als je aan iemands ogen kijkt. Als hij geen zonnebril op heeft. Dan kan je inderdaad zien van.

Ja dat is zo'n soort persoon. Dat spreekt. En dat is bij Lea. Uiteindelijk ook zo. Het feit dat zij. Toch in haar innerlijk.

Een andere instelling had. Als haar zus Rachel. Maar Lea was minder geliefd. Door Jacob. Ze was niet eens de tweede keus.

Want er was helemaal geen keus. Jacob. Die had zeven jaar gewerkt. Voor Rachel. En dan zegt hij. Geef mij mijn vrouw. En dan wordt. In de huwelijksnacht.

Wordt dan Lea. Wordt dan in de slaapkamer gebracht. Maar ja. Geen lampje. Geen verlichting. Het is er stikdonker. En dan heeft Lea natuurlijk ook niet tegen hem zeggen.

Ja sorry. Maar ik ben Lea. Nee. Ze heeft niks gezegd. En uiteindelijk. Ja. Dan blijkt dan de andere ochtend. En dan staat er in het Hebraeus. Eigenlijk zo heel mooi. Zie het was Lea.

Wat een openbaring. Maar dan een negatieve openbaring. Voor Jacob. En dan beklaagt hij zich. Bij zijn oom. En dan zegt zijn oom. Ja maar. Zo doen we hier niet.

We gaan niet eerst. De jongste geven. Terwijl de oudste er nog is. En dan is dat natuurlijk eigenlijk best wel heel bijzonder. We waren in Sri Lanka. Twee weken geleden.

En dan waren we. Was daar een vrouw met een dochter. En die ja. Mijn broer en. Kokkie de broer. En zijn vrouw. Die hebben daar een huis gekocht. En er is een vrouw.

Die heeft eigenlijk die hele begeleiding van dat huis gedaan. En die heeft een dochter. En die dochter is een jaar of achttien. En toen zeiden wij zo tegen mij. Moet jij niet gaan trouwen. En toen zeiden ze nee.

Want mijn broer. Die is in Dubai. Die is nog niet getrouwd. En ik moet wachten totdat mijn broer getrouwd is. En dan kan ik trouwen. Een beetje zo'nzelfde soort situatie.

Ja. Eerst wachten tot die ander. En dan. Nou ja. In ieder geval. Jacob beklaagt zich. En dan zegt hij tegen. Laban.

Ja maar ik heb toch om Rachel gewerkt. Het is trouwens ook heel belangrijk om te zien dat. Dit is eigenlijk de eerste bruiloft die in de Bijbel beschreven wordt. Dat als die dan aangeeft.

Ik ga met Rachel trouwen. Dat was natuurlijk de bedoeling. Dan verzamelt Laban al de mannen van die plaats. En dan richt hij een maaltijd aan. En ik denk dat dat een heel belangrijke aanwijzing is.

Dat de Bijbel aangeeft. Dat er een officieel huwelijk moet plaatsvinden. Niet zo van. Nou ja. Je houdt van elkaar. Je gaat bij elkaar wonen. Samenwonen. Is niet volgens de Bijbel.

Het is heel nadrukkelijk dat hier een openbare aangelegenheid plaatsvindt. Anders dan bij ons. Maar wel hetzelfde principe. En dan gebeurt inderdaad dus. Dat hij dan ook uiteindelijk Rachel krijgt.

En daar moet hij nog zeven jaar voor werken. Maar Lea was minder geliefd. Letterlijk staat er eigenlijk gehaat. Dat woordje wat daar staat in het Hebraeus wordt ook met haten vertaald.

Maar ik denk niet dat je dat hier zo kunt invullen. Het was niet zo dat hij een hekel aan Lea had. Maar Rachel ging boven alles. En dat kan ook in ons leven zo zijn.

Dat je eigenlijk voelt dat je niet geaccepteerd bent. Dat je minder geliefd bent. Dat kan in het gezin zijn. Waar je broer of je zus.

Je merkt dat pa en ma toch eigenlijk veel meer haar of hem lief hebben dan jou. En ik ken iemand al heel lang en heel goed.

En haar vader die zei tegen haar. Ja jij komt uit een laadje. Die was in een kliniek in Rotterdam geboren. Jij komt uit een laadje. En later tegen haar gezegd werd van.

Ja maar jij kan niks. Kijk want dat zijn natuurlijk dingen die niet fijn zijn. En nu wordt het nog gezegd bij wijze van spreken. Maar ook kan je dat voelen. En hoe ga je daar dan mee om?

Wat is dan je reactie erop? En hoe was Lea's reactie op die hele situatie? Waar ze constant dat als een last op haar hart meegedragen heeft. Ik ben eigenlijk minder.

Ik ben niet geliefd. Jacob die heeft toch die ander veel liever. En het geweldige is dat God dat ziet. Dat God weet waar zij mee worstelt.

En dat God een God is die ziet en die hoort. Als God een ontmoeting heeft met Mozes bij de brandende braamstruik. Dan zegt hij daar.

Ik heb duidelijk de onderdrukking van mijn volk dat in Egypte is gezien. En ik heb hun geschreeuw vanwege hun slavendrijvers gehoord. Voorzeker ik ken hun leed.

En wat is dat geweldig om te mogen weten dat er een God is die ziet en die hoort. Wat er ook gebeurt met jou in jouw leven. Maar ook met betrekking tot deze wereld. Het gaat niet aan God voorbij.

God ziet het. En God hoort het. Hij is erbij betrokken. Het is uiteindelijk ook dat in de psalm bestaat. Zou hij die het oorplant niet horen?

Zou hij die het oogvormt niet zien? Wat is dat een geweldige God? Een God die inderdaad ziet en hoort. En dan ook actie onderneemt.

En dat zie je dus ook bij Lea gebeuren. En de heren. Ik ben zacht dat Lea minder geliefd was. En toen opende hij haar baarmoeder. Rachel daarentegen was onvruchtbaar. Dat is iets heel kenmerkends voor Israël.

Het ontstaan van Israël is een wonder van God. God moest in drie moederschoten moest hij een wonder verrichten. Om uiteindelijk Israël in leven te roepen.

Dat was uiteindelijk dan bij Sarah. Bij Rebecca. Bij Rivka. En bij Rachel. Dus dat Israël er is.

Dat is niet zomaar toevallig. Maar het is heel nadrukkelijk een wonder. Letterlijk een wonder van God. En dat lezen we.

Dat ze dan dus zwanger wordt. En een zoon baart. Ze ontving staat er dan. En ze gaf hem de naam Ruben. En Ruben betekent zie een zoon. Zie. Een zoon.

En dat is de allereerste. De eerstgeborene. Want zegt ze. De heren ik ben heeft mijn verdrukking gezien. Voor zeker nu zal mijn man mij lief hebben.

Ze dacht als ik nou maar iets. Heel positiefs doe. Dan zal mijn man mij lief hebben. Maar liefde is niet iets. Die krijg je niet om wat je doet.

Maar om wie je bent. Dat is liefde. God heeft deze wereld zo lief gehad. Heeft jou lief gehad. Niet omdat je zo goed bent. Maar omdat hij van je houdt.

En die liefde heeft hij betoond. In zijn zoon de Heer Jezus Christus. Door hem te geven. Zij dacht van nou. Nou verdien ik de liefde.

Doordat ik een zoon gebaard heb. Ruben. God heeft mijn verdrukking gezien. De eerste keer dat je dat leest over een vrouw met betrekking tot verdrukking is bij Hagar.

De slavin van Sarah. Als ze bij de bron in de woestijn zit en dan de engel van de heren. Dan naar mijn idee de Heer Jezus haar ontmoet. Dan zegt hij ja.

De heren heeft je verdrukking gezien. De verdrukking. Want ze werd natuurlijk toen zij zichzelf boven Sarah verhief. Ja werd ze door Sarah eigenlijk wel eventjes op haar plaats gezet.

En dan later vind je dat ook bijvoorbeeld weer terug bij Hannah. De moeder van Samuel. Die ook in verdrukking zat. Die werd gepest door die Penina. omdat ze geen kinderen had.

En zij zag ook dat God heeft mijn verdrukking gezien. Geweldig om te weten. Dat wat je omstandigheden ook zijn. Hoe moeilijk je het ook hebt.

God ziet dat. God is daarbij betrokken. God weet dat. En hij gaat er ook naar handelen. Lea is dus degene die met haar nood naar de heren gaat.

Want dan staat in het volgende. Dan werd ze weer zwanger. En dan baat ze een zoon. En dan zegt ze. Omdat ik ben gehoord heeft. Dat ik minder geliefd ben. Heeft ze mij ook deze zoon gegeven.

Zie een zoon. En omdat ik ben gehoord heeft. Zie het. Zie en hoor. Ze is met haar nood bij de heren terecht gekomen. En God handelt.

Op een wonderbare wijze ten opzichte van haar. Dan. Nogmaals werd ze zwanger. En baat ze een zoon.

Vers 34. En dan zegt ze. Nu ditmaal zal mijn man zich aan mij hechten. Ik heb hem immers drie zonen gebaard. Daarom gaf ze hem de naam Levi. En Levi betekent zoiets van hechten.

En aan vastzitten. Ik heb hem drie zonen gebaard. Dus nu zal mijn man zich aan mij hechten. Want het was inderdaad haar man. Ze was met hem getrouwd. En toch.

Uiteindelijk. Blijkt dan. Dat dat niet voldoende is. Ze noemt hem de naam. Ze geeft hem de naam Levi. En dan wordt ze weer zwanger.

Vers 35. En dan baat ze een zoon. En dan zegt ze. Ditmaal zal ik ik ben loven. Wat een geweldige ommekeer ineens. Ze heeft het bij de heren gebracht. En nu gaat ze ik ben.

Gaat ze de heren loven. Ze zegt. Ik ga. Ditmaal zal ik de heren loven. Daarom gaf ze hem de naam Judah. Jehoedda in het Hebraeus.

En dat is een hele bijzondere naam. Want in die naam Jehoedda zit de naam van God. Er zit J-H-V-H in. Jehoedda.

Dus in die naam. Die zo belangrijk wordt in de Bijbel. Ja. Daar is God zelf aanwezig.

Lofprijzing betekent die naam. Lea wordt door ik ben op een hele bijzondere manier gebruikt. Zij die niet geacht werd.

Niet gewaardeerd werd. Dan moet ik kijken naar 1 Korinthe 1. Let namelijk op uw roeping broeders. Er zijn er onder u niet veel wijzen naar het vlees.

Niet veel machtigen. Niet veel aanzienlijken. Maar het dwazen van de wereld heeft God uitverkoren om de wijzen te beschamen. En het zwakke van de wereld heeft God uitverkoren om het sterke te beschamen.

En het onaanzienlijke van de wereld en het veracht heeft God uitverkoren. En wat niets is, om wat iets is te niet te doen. Omdat geen vlees voor hem zou roemen.

Omdat het zal zijn zoals geschreven staat. Wie roemt, laat hij roemen in de heren. Dus wat in Korinthe staat, dat heeft Lea in haar leven ervaren.

En deze laatste twee zonen, Levi en Judah, spelen een hele belangrijke rol in de geschiedenis van Israël. En in de geschiedenis van Gods heil. Want Levi is de opa van Mozes.

En Mozes is degene die uiteindelijk Israël uit de slavernij bevrijdt. Natuurlijk wordt hij door God daar gewoon gebruikt.

De wet, de Torah, de vijf boeken van Mozes, zijn door Mozes, dus door Levi, aan Israël en uiteindelijk aan de hele wereld gegeven. Het hele woord van God komt uiteindelijk daaruit voort.

Mozes is degene die de tabernakel heeft opgericht. Hij moest die tabernakel maken naar het voorbeeld dat hij op de berg gezien had. De woonplaats van ik ben onder zijn volk, komt via Mozes, komt dus uiteindelijk via Levi.

En via Mozes komt daar de offerdienst. Alle inzettingen met betrekking tot de offers, de Leviticus enzovoort, zijn door Mozes uiteindelijk opgeschreven.

Dus die Mozes is een hele belangrijke figuur, omdat hij uit Levi komt. Levi, de priesterstam, de Levitestam.

Degene die tussen God en het volk instonden, als bemiddelaars. En dan Juda. Na Levi komt Juda.

Na Mozes komt David. Juda. Juda de borg voor Benjamin. Als Jozef zijn broers in Egypte op de proef stelt.

En Benjamin de beker van Jozef in zijn zak met graan blijkt te hebben. En dan in feite gedreigd wordt dat hij voor slaaf dan bij Jozef zal moeten blijven. Dan is het Juda die opstaat.

En dat vind ik altijd een heel indrukwekkend gedeelte als je dat leest. Hoe Juda daar pleit voor zijn broer. En dan zegt hij laat mij maar slaaf worden.

Want ik kan niet aanzien dat als ik bij mijn vader kom, dat hij uiteindelijk Benjamin niet meer ziet. Laat mij alsjeblieft in de plaats slaaf worden. En daarin is Juda natuurlijk een geweldig beeld van de heer Jezus.

Die het voor jou in de plaatsjes gaat staan. Welke vriend is onze Jezus die in onze plaats wil staan? Juda. Wat geweldig.

Hij is degene uit wie de koning voortkomt. Op die, ja wat zou ik kunnen zeggen, een lijkrede van Jacob op zijn sterfbed.

Net voordat hij gaat sterven. Dan zegt hij in vers 8 in hoofdstuk 49 van Genesis. Juda, jij bent het. Jou zullen je broers loven.

Jij bent het, Juda. Jij, je hand zal rusten op de nek van je vijanden. De overwinning. Voor jou zullen de zonen van je vader zich neerbuigen. Juda is een leeuwenweld.

Van je prooi ben je opgestaan mijn zoon. Hij heeft zich gekromd. Zich als een leeuw neergelegd. Als een leeuwin. Wie zal hem doen opstaan? De scepter zal van Juda niet wijken. Het even minder heersen staf van tussen zijn voeten.

Totdat Shilo komt. En hem zullen de volken gehoorzamen. Hij bindt zijn jonge ezel aan de wijnstok. Hé. De jonge ezel.

Toen de heer Jezus over de olijfberg ging. Toen zat hij op een jonge ezel. En het veulen van zijn ezelin aan de edelste wijnstok. Hij was zijn kleren in wijn.

En zijn gewaad in druivenbloed. Zijn ogen zijn donker door de wijn. Zijn tanden zijn wit. Door de melk. Wat een geweldige profetie aangaande.

De nakomeling uiteindelijk van Juda. De Messias. De heer Jezus. Juda de stamvader van David. Die regelt uiteindelijk de vervanging van de tabernakel.

Door de tempel. Te laten bouwen. Dat doet hij niet zelf. Want dat mocht hij niet. Maar hij regelt alles zodat Salomo dat gaat doen. En nogmaals.

Zoals al gezegd. De naam van ik ben. Van de God van Israël. Zit in de naam Jehoeda. Met andere woorden. Daar zie je in feite al dat de heer Jezus.

God zelf. In Juda. Aanwezig is. Het woord is vlees geworden. Het heeft onder ons gewoond. De zoon van David. Jezus de zoon van David.

De zoon van Abraham. De zoon van David. En dan uiteindelijk in het boek openbaring. Daar lezen we in openbaring 5 vers 5.

Als dan niemand die boekrol gaat openen. Die dan in de hand van God de Vader is. Niemand is waard om die boekrol te openen. Dan zegt een van de ouderlingen tegen Johannes.

Die staat te huilen. Huil niet. Zie de leeuw die uit de stam van Juda is. De wortel van David. Heeft overwonnen om de boekrol te openen. En zijn zeven zegels te verbreken.

En ik zag en zie. Ten midden van de tronen van de vier dieren. Ten midden van de ouderlingen stond een lam als geslacht. Met zeven orens en zeven ogen. De leeuw van Juda.

En hij ziet een lam. En dat is de Heer Jezus. De Heer Jezus die het voor jou heeft volbracht. En als je dat inderdaad beleidt. Dat hij voor jou stierf en opstond uit de doden.

Dan is het natuurlijk geweldig. Als je daar getuigenis van aflegt in de doop. Dat je dan laat zien. Ik ben met Christus gestorven. En ik ben met hem opgestaan. Kijk en die doophandeling.

Daar ga je niks doen. Dat laat alleen maar zien wat er met je gebeurd is. Soms zijn mensen die zeggen. Ja maar ik moet me nog laten begraven. En dat ga ik nou door het dopen doen. Nee. Want het zou betekenen dat we zelf iets moeten toevoegen.

Aan het volbrachte werk van God. Nee we zijn met Christus gestorven. Begraven en opgestaan in een nieuw leven. En dat laat je zien. Door in het water onder te gaan. En ook weer omhoog gehaald te worden.

Want ja dat is wel belangrijk. Dat je ook omhoog gehaald wordt. Zoals je zelf ook niet kan opstaan. Uit de doden. Dat moet iemand anders doen. Maar niemand moet je opwekken. En zo moet de oudstof wie dan ook doopt.

Die moet je weer omhoog halen uit dat water. Als een geweldig beeld van de opstanding van de Heer Jezus. En dan mag je met hem in nieuwheid des levens wandelen. De niet geliefde.

Lea brengt de geliefde voort. Deze. Dit is mijn geliefde zoon. Luister naar hem. Daar heb je weer zien en horen.

Ze zagen de Heer Jezus daar. Op de berg van de verheerlijking. Deze is mijn geliefde zoon. Luister naar hem. Zien. En horen. Lea is door God op een bijzondere manier gebruikt.

En zo wil God jou. Ook al voel je je minder waardig. Ook al denken de mensen om je heen van nou. Dat wordt toch niet zoveel. Wil God jou gebruiken. In zijn dienst.

Misschien niet zo spectaculair als Lea. Maar de Heerde wil jou gebruiken. Wie je ook bent. Om tot zijn eer. En tot zijn glorie. In deze wereld te staan.

Laat je niet lijden door wat mensen van je zeggen. Maar richt je op hem in gebed. En dan gaat hij je doen. Amen.