Ik heb het geloof behouden

Spreker

J.H. Meinema

Date
Feb. 16, 2025
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen broeders en zusters.! Fijn om vanmorgen weer bij u te mogen zijn en samen met u het woord van God te lezen en te overdenken.

Ik wil dat vanmorgen graag doen uit 2 Timotius 4 vers 1 tot 8 waar we een getuigenis vinden van de apostel Paulus.

De apostel Paulus die zijn laatste brieven heeft geschreven aan Timotius, een jonge broeder die dienstbaar was in de gemeente van Efezen.

Ik lees u vanaf vers 1 en het woord van God luidt daar al dus. 2 Timotius 4 vers 1 tot 8.

Vervul uw dienstwerk ten volle.

Ik word immers reeds als een plengoffer uitgegoten en het tijdstip van mijn heengaan is aanstaande. Ik heb de goede strijd gestreden.

Ik heb de loop ten einde gebracht. Ik heb het geloof behouden. Verder is voor mij weggelegd de krans van de rechtvaardigheid die de Heere, de rechtvaardige rechter, mij op die dag geven zal.

En niet alleen mij, maar ook allen die zijn verschijning hebben lief gehad. Dan lees ik nog een enkel vers uit Hebreeën 12.

Vers 1. Wel nu dan, laten ook wij, nu wij door zo'n menigte van getuigen omringd worden, afleggen alle last en de zonde die ons zo gemakkelijk verstrikt.

En laten wij met volharding de wetloop lopen die voor ons ligt, terwijl wij het oog gericht houden op Jezus, de leidsman en volleinde van het geloof.

Hij heeft met, om de vreugde die hem in het vooruitzicht was gesteld, het kruis verdragen en de schande veracht en zit nu aan de rechterhand van de troon van God.

Want let toch scherp op hem, die zo'n tegenspraak van de zonda's tegen zich heeft verdragen. Opdat u niet verzwakt of verslapt en bezwijkt in uw zielen.

Tot zover. Getuigenis van de apostel Paulus, en wat ik ook boven deze samenkomst wil zetten, is de regel, ik heb het geloof behouden.

Ik heb het geloof behouden. Apostel Paulus heeft gesproken over een tijd die komen zou. Dat men de gezonde leer niet meer zou kunnen verdragen.

En dat men zich van de waarheid zou afkeren. En daarmee zich zou afkeren van de Heere God zelf. Dit alles was reeds het geval in de tijd van Paulus, na zijn heengaan.

Maar ik geloof broeders en zusters, dat dit helaas ten overvloede het geval is in de tijd waarin wij vandaag leven. Waar is nog het verlangen om onverkort het woord van God te horen?

Waar is nog het verlangen om naar dat woord te leven? Aan godsdienstigheid en religie is geen gebrek.

Waar men nog het woord van God als richtsnoer voor het leven en geloof in God, waar is dat vandaag de dag nog te vinden? Het woord brengt ons immers in de nabijheid en in de gemeenschap met God.

In Psalm 119 vers 2 staat en zegt ons dat we gelukkig zullen zijn wanneer we Gods getuigenissen in acht nemen.

En zij die hem zoeken met heel hun hart dat geluk zullen ervaren in hun leven. Anderzijds is het ook zo dat wanneer men met een verlangend en gelovig hart aan het zoeken is, hem willen volgen, hem willen liefhebben, we ook met verdrukking en lijden te maken kunnen krijgen.

Paulus, Timotheus en nagenoeg alle apostelen hebben dit ondervonden. In volkstuk 3 vers 12 schreef Paulus al dat een ieder die godsvruchtig in deze wereld wil leven, vervolgd zal worden.

Het geloof behouden. Apostel Paulus die zei het, ik heb het geloof behouden. Waarom schreef Paulus eigenlijk deze woorden?

Waarom spreekt hij over het feit dat hij het geloof behouden heeft? Vastgehouden heeft. In dat geloof is blijven staan.

Dreigde hij soms zijn geloof te verliezen? Of dacht hij wellicht aan opgeven van dat geloof? Of wil de andere misschien dat geloof afnemen?

Of dat geloof torpederen? Was zijn weg, de wetloop, de loop van zijn leven, met de Heer niet spectaculair begonnen?

Als we kijken naar handelingen 9, dan worden we daar bepaald bij de bekering van de apostel Paulus. Waar hij een bijzondere ontmoeting had met de Heer zelf.

Dat een licht hem omstraalde. Een licht veller dan de zon. En dat hij op de grond gekwakt wordt en met blindheid wordt geslagen. En dat hij vraagt wie bent u, Heer?

En wat moet ik doen? Apostel Paulus komt radicaal tot bekering. Had apostel Paulus geen grootse dingen met de Heer beleefd?

Hij had onuitsprekelijke woorden gehoord van de Heer God. Zo lezen we in 2 Korinther 12 vers 1 tot 5. Hij getuigde zelfs van dat hij in het paradijs is geweest.

En daar die onuitsprekelijke woorden hoorde. Heeft apostel Paulus geen geweldige wonderen in de naam van de Heer mogen verrichten? Een woordverkondiging.

Waar hij harten van mensen mocht raken. Een jongen die uit een raamopening is gevallen terwijl hij aan het preken was tot diep in de nacht.

Geen half uurtje, geen twintig minuten. Maar de hele nacht door. De langste preek denk ik die ooit gehouden is. Een jongen valt uit het raam.

En ligt voor dood op straat. Maar deze jongen wordt opgericht. Heeft apostel Paulus geen buitengewone krachten kunnen doen die door zijn handen geschieden?

De Bijbel vertelt ons dat Paulus zijn eigen leven niet telde. Zijn doel, zijn loopbaan was Christus en Christus alleen.

In handelingen 19 vers 24 lezen we. Maak mij, ik maak mij nergens zorgen over. En ook acht ik mijn leven niet kostbaar voor mijzelf.

Opdat ik mijn loop met blijdschap mag volbrengen. Evenals de bediening die ik van de Heer Jezus ontvangen heb. Om te getuigen van het evangelie van Gods genade.

Dat was zijn leven. Paulus verlogende zichzelf. En was toegewijd navolger van de Heer Jezus. Filippense 3 vers 7 lezen we van hem.

Wat voor mij winst was. En dat was zijn reputatie die hij opgebouwd had als fariseer. En gezeten had aan de voeten van Gemaliël.

Dat hij een Benjamin niet was. Dat hij uit de stam van Benjamin was. En dat hij een ijveraar voor de wet was. Maar hij zegt. Wat voor mij winst was.

Dat heb ik om Christus wil schade geacht. En ook heeft hij getuigd. Met Christus ben ik gekruisigd. En toch leef ik.

Maar het is niet mijzelf. Dat is niet mijn ik. Maar Christus leeft in mij. En voor zover ik nog in het geloof leef. In dit leven sta.

Leef ik door het geloof in de Zoon van God. Die mij heeft lief gehad. En zich voor mij heeft overgegeven. Overgegeven. Paulus is aan het einde van zijn loopbaan gekomen.

Van die loopbaan waarvan ik u net zo het een en ander heb mogen schetsen. En hij schrijft dat ook aan Timotheus. Zijn jonge broeder. Zijn jonge dienstknecht.

Degene waar hij zich over ontfermd had. Paulus die zegt. Ik heb mijn loop tot een einde gebracht.

Wat bedoelt hij daarmee? Wat zien we dan eigenlijk? Nu. Hoe is die loop dat einde gekomen? Hoe was de situatie toen? Nu hij moet zeggen.

Dat alle zich van hem afgekeerd hebben. Dat hij gerekend werd onder de misdadigers. Dat iedereen hem in de steek had gelaten.

Alleen Lucas was nog bij hem. En hij op het punt stond om geëxecuteerd te worden om zijn geloof.

Vragen wij ons nu niet af. Paulus. Paulus. Is dit nu allemaal wel waard geweest? Paulus.

Is jouw missie eigenlijk toch niet op niets uitgedraaid? Is het niet uitgedraaid op een grote mislukking?

Paulus. Wat heeft het je nu allemaal opgeleverd? Paulus. Paulus. Paulus. Is het eigenlijk niet op één grote teleurstelling uitgelopen?

Is dit nu het geloof in God en zijn Zoon Jezus Christus? Is dit nu leven en overvloed waarover de Heer Jezus sprak toen hij sprak over het feit dat hij de goede herder is?

En dat de schapen die hem volgen zouden leven in overvloed, leven hebben en overvloedig leven genieten?

Paulus. Welk geloof heb je eigenlijk behouden? Heb je nog wel geloof over? En neem de twijfel niet onderhand alles van je hart over?

Paulus. Waar haal je toch de overtuiging vandaan? En waarop is het gebaseerd? Dat je zegt, ik heb het geloof behouden.

Hoe heb je dit toch allemaal vol kunnen houden, Paulus? In alles wat je meegemaakt hebt. Hoe je loop is verlopen. Nu, de apostel Paulus geeft hier zelf een heel kort antwoord op.

We lezen dat in 2 Timotius 1 vers 12. Waar hij zegt, want ik weet op wie ik mijn vertrouwen gesteld heb.

Ik weet in wie ik geloof. Toch is het niet zo vanzelfsprekend, lijkt mij.

Veel gelovigen hebben het geloof niet behouden. En hebben de smalle weg achter de Heer verlaten. Paulus spreekt in zijn brieven over zulke mensen.

Hij heeft het over hymenaeus en filetes. En van hen moest hij zeggen, zij zijn van de waarheid afgeweken. En Timotius kreeg de opdracht om hen met zachtmoedigheid te onderwijzen, die zich verzetten tegen het geloof.

Misschien, zo zei hij, geeft God hun eens bekering. Zodat zij tot erkenning van de waarheid komen. Paulus spreekt over Demas.

Ook een dienaar van hem. Een mededienstknecht. Maar hij moet zeggen, hij heeft mij verlaten. Omdat hij de tegenwoordige wereld lief gekregen heeft.

Hij heeft het over broeders en zusters. Die in de band van het geld zijn gekomen. En hij moet zeggen, geldzucht is de wortel van alle kwaad.

Door daarna te verlangen, zijn sommigen afgedwaald van het geloof. En hebben zich met veel smarten doorboord.

En hij smeekt Timotius. O Timotius. Pas op. O Timotius, bewaar het uw toevertrouwde pand. Wendt u af van onheilige, inhoudsloze praat.

En tegenstelling van de ten onrechte zogenoemde kennis. Sommigen die deze kennis verkondigen, zijn van het geloof afgeweken.

Het is niet zo vanzelfsprekend. Dat wat Paulus zegt, ik heb het geloof behouden.

Ik moest denken aan de gelijkenis van de zaaien. Het doet ons denken aan de uitleg die de Heer Jezus gaf naar aanleiding van deze gelijkenis.

Hij zei bij die uitleg, zij bij wie op de rots gezaaid wordt, dat zijn zij die het woord met vreugde ontvangen, wanneer zij het gehoord hebben, maar deze die maar voor een bepaalde tijd geloven, hebben geen wortel.

En in een tijd van verzoeking worden zij afvallig. Velen waren gelovig geworden, maar het zat niet zo diep.

Moeite, lijden, zorgen en verzoekingen om Christus wil, maakten dat velen het geloof loslieten. Opgeven?

Wilde Paulus het opgeven? Is er een moment geweest dat hij het geloof wilde opgeven, wilde loslaten?

Nee, geloof het niet. Maar ja, wij, vanmorgen hier aanwezig, ervaar jij ook niet de druk om mogelijk dag maar op te geven, om God en zijn woord in twijfel te trekken, of het allemaal wel zo is, of hij allemaal wel naar ons omkijkt, of hij ons wel helpt, of hij wel nabij is.

In plaats van telkens onder alle omstandigheden op hem te vertrouwen en bij hem te schuilen, omdat we net als Paulus weten wie hij is.

Ik ervaar die druk bij tijd en wijle wel en dreig, wanneer ik op mijzelf zie, te verslappen en op te geven.

In de gebrokenheid van deze wereld waarin wij leven, gaat het niet aan ons, aan u, aan jou voorbij. Paulus voorbeeld, ja, nog meer Christus voorbeeld, wil ik echter telkens opnieuw mijn vertrouwen stellen op hem.

En word ik ook door hem getrokken naar zijn hart. Verlang ik ernaar de loopbaan te lopen, ondanks het lijden, ondanks verdrukking, zorgen en moeite en meer.

Wetende dat hij met ons, met mij is, en mij, ons, u, jij, uiteindelijk veilig in zijn heerlijkheid zal brengen.

Paulus aan het einde van zijn leven gekomen, vlak voor zijn executie. Hij bemoedigt Timotheus.

Hij bemoedigt Timotheus. Ondanks het lijden wat hij in zijn leven had meegemaakt, ondanks alles wat hem is overkomen, let wel om Christus wil, omdat hij zijn vertrouwen op God had gesteld.

Paulus geeft in zijn twee brieven aan Timotheus heel persoonlijke en krachtige bemoedigingen door. Wat was Paulus' geheim?

Wat was zijn krachtbron? Nou, dat was niemand anders dan de heer zelf. En zijn relatie die hij met hem had. Vanuit die relatie kon Timotheus, kon hij ons, kan hij ons, bemoedigen en aansporen.

Apostel Paulus schreef in die brieven, in de Timotheus brieven, dat hij God dankte. En dat God het was die hem kracht heeft gegeven.

Namelijk Christus Jezus onze Heere. En dat hij gezegd heeft, ik weet wie ik geloofd heb. Ik weet dat God is bij machten.

Om mij behouden in zijn hemels koninkrijk te brengen. Op een andere plaats zei hij, ik vermag alle dingen in hem die mij kracht geeft.

Door mijn God zal ik strijdend voorwaarts gaan. Wellicht heeft Paulus dat liedje ook al gezongen. Hij heeft gezegd dat hij door de heilige geest bewaard is.

En hij zegt dat ook tegen Timotheus. Bewaar door de heilige geest die in ons woont, het goede wat u is toevertrouwd. Geef niet op.

Vertrouw niet op jezelf, maar vertrouw op hem die in je woont. Hij heeft gezegd dat de Heere hem zou beveiligen.

Tegen alle kwade opzet. Hij kon spreken over het doorstaan van vele vervolgingen. En hij zegt het zo, de Heere heeft mij uit al die dingen gered.

Bevrijd. Verlost. En toch is hij er dwars doorheen gegaan. En is hij uiteindelijk geëxecuteerd. En toch getuigde hij, ondanks alle vervolgingen, de Heere heeft mij uit al die dingen gered.

Dat is ook zo. Zelfs toen ze hem gedood hebben. Toen was hij gered en bevrijd van dit aardse leven, van die loopbaan.

En mocht hij zijn intrek bij de Heere nemen. Ja, hij schrijft aan Timotheus. Ja, hierom getroosten wij ons moeite en grote inspanning, omdat wij onze hoop gevestigd hebben op de levende God.

De levende God. Die een heiland is voor alle mensen. Ja, een heiland, een redder, een heelmaker.

Voor alle mensen, maar in zonderheid voor de gelovigen. Hij beleed de Heere Jezus ook als zijn heiland. Als zijn leidsman.

Als degene die de dingen heel maakte in zijn leven. Oh, wat is dat een geweldige getuigenis. 1 Timotheus 1 vers 7 wil ik u niet onthouden.

Als hij Timotheus aanspreekt en hem bemoedigt. En hij denkt ook aan de tranen die Timotheus gehuild heeft. En hoe moeilijk Timotheus het had. Hoe moeilijk hij het had om staande te blijven en om het geloof vast te houden.

Dan prijst hij God door te zeggen de Koning van de eeuwen. De onvergankelijke. De onzienlijke. De enige God.

Zij eer en heerlijkheid in alle eeuwigheid. Amen. Op deze God, zegt Paulus, heb ik mijn vertrouwen gesteld.

En ik ben nooit beschaamd uitgekomen. Broeders en zusters, laat in dit alles ons oog toch blijvend gericht blijven op de Heer Jezus zoals we dat lazen in Hebreeën 12.

Die ook onze leidsman is. En dat geen dag of geen nacht overslaat. Hij leidt ons door dit leven.

Hij leidt ons op de loopbaan van het leven van geloof in God. De leidsman en volleinder van het geloof.

Van het geloof. Hij maakt het af. Hij maakt het rond. Hij helpt ons er doorheen. Hij zal niet falen.

Hij trekt zijn handen niet van ons af. ook al zouden mensen ons verlaten. Zoals Paulus dat heeft meegemaakt. Al zouden allen hem in de steek. Alle hebben hem in de steek.

Hij laat ons nooit in de steek. Laten wij God ook niet in de steek? Laten wij de Heer Jezus niet staan?

maar gaan wij onze loopbaan lopen? Denkend aan al die getuigen waar hij spreekt in Hebreeën 11 over al die getuigen uit de Oude Testament van Abraham, van Isaac, van Noach, van Henoch, van Simpson, van Gideon, van de profeten die ondanks al het lijden, alle moeite, de zware weg, de loopbaan hebben gelopen.

En daarmee zichzelf steeds hebben opgeroepen alleen te blijven zien op de hemelse, mag ik het zo zeggen, op de hemelse koots met een hoofdletter.

De Heer Jezus Christus, de Heer Jezus Christus, die om de vreugde die voor hem lag, het kruis op zich genomen heeft.

De schande niet achtende, wat het hem ook kostte. De Heer Jezus is de diepste weggegaan, voor mij, voor jou, zoals we hier zijn.

En hij zit nu aan de rechterhand van de troon van God. Daarom staat er zo treffend. En ik heb dat opgeschreven uit de NBG vertaling, omdat ik dat wat mooier vind.

Maar dat komt ook omdat ik dat zelf op een bepaald moment door de Heer daarbij werd bepaald toen ik in een diepe put zat.

En dat is jaren geleden, maar ik vergeet het nooit meer. Daar staat vestig je aandacht dan op hem.

Die zo'n tegenspraak van zondags tegen zich heeft verdragen op dat. Op dat. Als we dat doen. Op dat je niet door matheid van ziel verslapt.

weet u, ik heb geleden aan slapeloosheid en dat heeft mijn leven op een bepaald moment zo beheerst.

En ik was nog niet zo heel lang tot geloof gekomen en ik wilde maar één ding, dat is de Heer Jezus dienen. Met al mijn lek en gebrek. en ik heb mezelf gegeven en ik was overal bij betrokken.

Ik denk dat ik op een bepaald moment de jongste oudste van Nederland was. Nog maar net in de twintig en werd ik al als oudste geroepen.

Maar die vermoeidheid, die slapeloosheid met zich meebracht en het zware beroep wat ik uitoefende in die tijd, namelijk straatmaker, en we elke dag minstens honderd vierkante meter moesten straten.

Dat betekent vierduizend betonklinkers die door je handen gaan. En dan s'avonds veel doen voor de Heer.

En dan slapeloosheid. En dan borstelde ik daar vreselijk mee. En dan ging ik s'nachts uit bed. Ik leed daardoor ook veel hoofdpijn.

En dan smeekte ik op mijn knieën s'nachts Heere God, laat me slapen, laat me slapen. Ik ging er aan onderdoor, het beheerste mijn leven.

Elke morgen als ik opstond, dan dacht ik, hoe ga ik deze dag inkleden? Hoe ga ik mijn energie, de weinige energie inkleden, doseren, om de dag door te komen?

Wat kan ik doen om niet moed te worden? Wat kan ik doen om het vol te houden? Totdat ik op een avond voor een grote taak stond in de gemeente en ik wanhopig tot de Heer gebeden had, Heere God, ik kan niet, ik ben kapot, ik ben leeg, ik heb niets meer, ik kan niet meer, ik kan niet meer.

En toen sloeg ik mijn Bijbel open en ik las deze tekst. Vestig je aandacht, mijn denken, vestig je aandacht dan op Hem, opdat je niet door matheid van ziel verslaapt.

En ik heb God gedankt, ik dacht dit is het antwoord, ik moet niet denken aan mijn moeheid, ik moet me niet laten beheersen door de problemen die ik heb, ik moet denken aan de Heer Jezus.

Dan zal ik de kracht ontvangen om te doen wat Hij van mij vraagt. En Hij heeft dat gedaan. Ik ben vanaf dat moment niet direct verlost van mijn slapeloosheid, maar ik kon gewoon s'nachts met op mijn rug het beheerste mij niet meer.

Ik was ervan bevrijd, want ik dacht aan de Heer Jezus en ik werd niet slap en mat, maar ik ontving kracht om te doen wat Hij van mij vroeg, om mijn loopbaan te gaan.

En daarom spreekt deze tekst me zo aan. Broeders en zusters, wij leven vandaag in de hachelijke tijden waarover Paulus eeuwige leden schreef.

Wij, jij, ik, wij weten toch op wie wij ons vertrouwen hebben gesteld. Waar we ons geloof opbouwen.

ik hoop dat er niemand is die dat niet kent. Ik hoop dat u dit weet. En dat er iets anders niet belangrijker is.

Maar dat dit de belangrijkste wetenschap is in je leven. Dat je weet op wie jij je vertrouwen hebt gesteld.

Dan zul je het geloof niet verliezen. Dan zul je het behouden. daarom beleiden wij en daar sluit ik mee af vol overtuiging.

Toch? Ja? God wijst mij een weg als ik zelf geen uitkom zie. Langs wegen die geen mens bedenkt maakt hij mij zijn wil bekend.

Hij geeft elke dag nieuwe liefde nieuwe kracht als ik mijn hand in zijn hand leg wijst hij mij de weg al moet ik door de wildenis hij leidt mij hij toont mijn rivier in de woestijn die kun je daar niet vinden maar de heer heeft de rivier in de woestijn van ons leven alles zal ooit vergaan maar zijn liefde blijft bestaan en hij hij maakt iets heel nieuws vandaag god wijst mij wijst u wijst jou de weg amen