Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen. Ik was opeens heel snel aan de beurt. Ik ben opeens heel snel aan de beurt.
Ik ben opeens heel snel aan de beurt.
Als je dat ook leest, ook vanuit het Griekse, staat er echt gewoon als een opdracht. Wees niet bezorgd. Maak je geen zorgen. Doe dat nou niet. Dat klinkt, als ik dat zo lees, dan denk ik, ja, lekker makkelijk.
Want ik ben er zelf ook niet altijd even goed in. Er zijn dingen die ik heel makkelijk over kan geven aan God. En er zijn dingen die ik heel moeilijk over kan geven aan God.
En dan maak ik me juist heel veel zorgen. Misschien denk je zelf ook wel, ja, leven zonder zorgen, ja, lekker makkelijk, Heer Jezus. Maak je maar geen zorgen, ook al heb je niks te eten.
Want alles komt wel goed. Ik zeg je zeker, zeker weten. Maak je maar geen zorgen, ook al loop je zonder broek. Maak je maar geen zorgen, ook al valt voor jou het doek.
Maak je maar geen zorgen. Ben je soms je baan kwijt, je vrouw, je sleutels of de kluts. Friessen je oren van je hoofd, of ben je zelf een grote muts. Maak je maar geen zorgen, want er komt wel weer een morgen.
Behalve als de bom valt, maar wie dan leeft, die zal dan zorgen. Dus maak je maar geen zorgen, ook al stort de hele wereld in. Na het vallen van de bom, komt er vast een nieuw begin.
Na regen komt weer zonneschijn. Hoho, het leven is zo fijn. Het leven is zo mooi en goed. Ook al is je bang, dan meer dan roet. De vogeltjes die fluiten, de bloemetjes die bloeien.
En al zit je aan de grond, je kan vast wel weer gaan groeien. En het gras is groen. Au, maar dat is bij de buren. Ach, wat maakt dat nou uit. Ga je daar zitten gluren.
Maak je maar geen zorgen. Ik kan het zeker weten. Door je liefde net verlaten. Ach, kan je weer gaan daten. Maak je maar geen zorgen, want alles komt weer goed.
Al is je leven nog zo zuur. Het wordt vast wel weer een keertje zoet. Val je van de trap en breek je allebei je benen. Of schopt je baasje voor de tiende keer tegen je schenen.
Heb je dikke ruzie? Is er niemand die je groet? Maak je maar geen zorgen. Want alles komt weer goed. Ja, lekker simpel.
Maak je maar geen zorgen. Als je er zo naar kijkt en als je leest straks, ook in het stukje in de Bijbel, dan kan je zeggen, ja, dat is een goedkoop advies, Heer Jezus. Dat is een heel goedkoop advies.
Dat is mooi, makkelijk. Want ik maak me namelijk wel zorgen. En misschien zit je hier wel en denk je, ik maak mezelf heel veel zorgen. Ik maak me eigenlijk altijd zorgen.
Er is zoveel om bezorgd over te zijn. En dan zegt Heer Jezus, maak je geen zorgen. We gaan eens kijken naar Matthijs 6. En ik wil beginnen met een paar versen te lezen vanaf vers 19.
En dat komt uit de bergreden.
We zijn zelf bezig met een serie preken over de bergreden. En eigenlijk in de bergreden zie je elke keer terugkomen dat Heer Jezus heel erg radicaal is.
En dat hij dan vervolgens ook zegt, ja, maar het is geen moeten. Maar het gaat mij er juist om dat het uit je hart komt. En dat je zo verschrikkelijk eigenlijk verliefd bent op de Heer Jezus.
Dat je denkt, ja, ik doe niks liever dan Hem een plezier doen. En al die radicaliteit, ik doe het met grote liefde. Want als het moeten wordt, ja, dan heeft het weer niet zo heel veel zin.
Want ja, dan gaan we weer een wetje naleven. En het moet allemaal uit liefde zijn. Maar uit liefde moet wel enorme radicaliteit blijken. Eigenlijk moet iedereen kunnen zien, ze houden zoveel van Jezus.
Ze stromen zo over uit liefde voor Hem. Ze hebben er alles voor over. En dan midden in dat stuk, zullen we zo meteen zien, begint Heer Jezus over bezorgdheid.
En dan zegt Hij in Matthijs 6, vers 19. Verzamel geen schatten voor u op aarde, waar mot en roest ze verderven, en waar dieven inbreken en stelen.
Maar verzamel schatten voor u in de hemel, waar geen mot of roest ze verderft, en waar dieven niet inbreken of stelen. Want waar uw schat is, daar zal ook uw hart zijn.
De lamp van het lichaam is het oog. Als dan uw oog oprecht is, zal heel uw lichaam verlicht zijn. Maar als uw oog kwaadaardig is, zal heel uw lichaam duister zijn. Als het licht dat in u is, duisternis is, hoe groot is dan de duisternis zelf.
Niemand kan twee heren dienen, want hij zal of de een haten en de ander lief hebben, of hij zal zich aan de een hechten en de ander minachten. U kunt niet God dienen en de mama.
Daarom zeg ik u, wees niet bezorgd. Nou, als we kijken naar dit stukje, dan zien we eigenlijk een hele inleiding naar dat regeltje, wees niet bezorgd.
En ik zei al, in de hele bergreden zien we dat dingen uit ons hart moeten komen. Het is kei radicaal, maar er spreekt ook iets uit die bergreden, die toespraak van de Heer Jezus, dat het logisch is dat je zo bent.
En als je niet zo bent, dan is het niet dat de Heer Jezus tegen ons zegt van, ja, maar dat moet je wel doen hè, dat heb ik gezegd, dat moet je doen. Nee, wat de Heer Jezus dan tegen ons zegt, is eigenlijk dat hij een vraag stelt, en dat hij zegt van, hoe zit het met jouw liefde voor mij?
Houd je wel genoeg van me? Houd je wel echt van mij? Het gaat altijd om de liefde. En dan, als de Heer Jezus een aantal hele radicale dingen heeft gezegd, over dat je nog beter je oog uit kan rukken, je handen af kan hakken, dat ze je tot zonde verleiden en dat soort dingen, hele radicale dingen, dan midden in dat stuk zegt hij eigenlijk, ja, don't worry, maak je maar geen zorgen.
En in de inleiding van dit stukje geeft hij eigenlijk direct al een eerste sleutel. Een eerste sleutel van hoe het mogelijk is om je eigenlijk geen zorgen te maken.
En het eerste stukje van die sleutel, die zit hem er eigenlijk al in, in dien geen twee heren. Die geen twee heren.
Nou, als we het stukje daarvoor zouden bekijken, het stukje daarvoor, dat gaat over het vaste. En ik geloof zelf dat vaste, of mijn definitie van vaste, is dat vaste is iets van de wereld loslaten.
Dus iets van de wereld tijdelijk even helemaal loslaten, om te ontdekken hoe wij eraan vastzitten, en om vervolgens ons te richten op datgene wat ons volledige focus verdient, namelijk de Heere God zelf.
En ons leven met hem. Dus vaste, het is voor mij eigenlijk dat je tijdelijk laat je iets van de wereld, laat je even helemaal los, om vervolgens te ontdekken hoe je eraan vastzit, en om je helemaal te richten op God, en op wat Hij daarin misschien van jou vraagt.
Dus vasten, dat kan heel goed zijn, niet eten, dat is ook waar het hier over gaat, maar het kan ook bijvoorbeeld zijn, is een weekje geen, niet beeldscherm ofzo. Om gewoon te ontdekken of een weekje geen series kijken, of geen films kijken.
Want we leven ontzettend makkelijk een dubbel leven. En als er staat niemand kan twee heren dienen, maar heel makkelijk leven wij een dubbel leven.
Zitten we vast aan ons geld, en vertrouwen we er toch op van als we maar voldoende geld hebben, komt alles goed. Of zitten we vast aan onze verzekering, of vertrouwen we op de leiders van deze wereld, dan maken we onze eeuwig zorgen als de leiders niet meer goed zijn, in onze ogen.
Vertrouwen we op van alles en nog wat, of laten we ons beïnvloeden door van alles en nog wat. Laten we ons enorm beïnvloeden door de media. En ik denk echt, welvaart is een groot wapen van de duivel, maar ik denk een ander enorm wapen van de duivel is de media.
De media is echt een enorm wapen van de duivel. En ook als het gaat om series en om films, dan kijken wij heel veel dingen. Dan zie je echt elke dag, maar je moet weer series, series, kijken elke dag voor dat ding hangen, en van alles zien, en daar komen dingen in voor, en dan zeggen we van, ja, maar dat past toch niet bij Christus hè?
En dan hoor ik de meeste Christen, en dan zeggen, ja, maar dat is vermaak. Nou, als ik vandaag in de preek drie keer zou vloeken, dan hoop ik dat jullie me voor die tijd al van het podium hebben gehaald, maar dan zeg je, dat kan niet.
Je kan niet gaan vloeken op het podium in de kerk. Maar als we een serie kijken en er wordt in gevloekt, dan zeggen we, ja, nou ja, dat is de wereld, dat is vermaak. Stel je voor dat ik vandaag hier een bed op het podium zou zetten, en ze zou zeggen, ik ga vandaag hier twee vrijgezellen uitzoeken, en die mogen dan, vanavond mogen ze hier blijven slapen, en dan gaan we morgen kijken hoe dat gegaan was, en hoe dat ging, en als jullie elkaar dan niet leuk vinden, dan mogen jullie weer iemand anders uitzoeken, en dan doen we dat nog een keer.
Dan zouden we zeggen, ja, ben je helemaal bezopen, dat gaan we niet doen op een podium in de kerk, en dan maken we dat filmpje van, en dan gaan we daar volgende week hier met z'n allen naar kijken. Dan zeg je, ja, dat kunnen we hier niet doen. Nee, maar we kunnen het wel kijken op televisie, en dan is het vermaak.
Je kan geen twee heren dienen, lieve mensen. Kan niet. Dus misschien moet je een weekje media gaan vasten, en eens gaan nakijken, wat nadenken, wat kijk ik wel en wat kijk ik niet.
We kunnen geen twee heren dienen, en we dienen zo'n makkelijke dubbel leven. Ik heb het zelf ook hoor. Ik kan ook nog wel wat dingen bedenken, waar ik eens een weekje van moet gaan vasten. En we zijn gemakkelijk schijnheilig.
En ik denk ook, als het gaat om een leven zonder zorgen, dan is het ook van, ja, is ons leven gefocust, echt op de dingen van God.
Waar ook, ik heb het nu over de media, maar het beïnvloedt ook ons, heel erg ons denken. En soms maken we ons ook zorgen over dingen, ook omdat we dat allemaal zo zien in de media.
En laatst ook, dan spreek je iemand, en die maakt zich ontzettend zorgen, of haar vriend een ander niet leuk vindt. Ja, en dan denk ik van, als je het dan over hebt, wat kijk jij de hele week, dan zit er de hele week van die stomme series te kijken, waarin iedereen vreemd gaat.
Ja, het beïnvloedt ons denken. Je gaat je zorgen maken, je moet bezig zijn met de dingen van God. En dat is de eerste sleutel, die de Heer Jezus meegeeft.
Dien geen twee heren. Hou je bezig, met de dingen van het koninkrijk. En dat helpt, om je minder zorgen te maken. En toch hebben we zorgen.
Ik ook. Ieder mens heeft zorgen. Nou, de meeste van ons, misschien over wat ze zullen kiezen, wat ze zullen eten of drinken. En misschien vanmorgen, of je een blauw of een rood jurkje aandeed.
Dat kan soms al een grote zorg zijn. Maar dat geldt niet voor iedereen. Ja. Ook hier in Nederland zijn er mensen die zich zorgen moeten maken of ze überhaupt eten of drinken hebben.
Ik had vorige weekend ook, had er weer iemand in de auto, die echt weer van de straat gaat, en die geen plek had om te slapen. En van de week weer een moeder met een kindje die uit huis wordt gezet.
Dan heb je hele andere zorgen, dan een blauw of een rood jurkje. In de zetting van het verhaal, waar de Heer Jezus hier dit verhaal vertelt, kenden de mensen ook zorg.
En hadden ze ook, heel veel mensen hadden de zorg, of ze wel te eten of te drinken zouden hebben. Of ze wel kleding zouden hebben. We zorgen over belangrijke dingen in het leven.
En misschien hebben wij dat zelf ook wel. Ieder mens kent zijn eigen zorgen. Over zeer belangrijke dingen in ons leven. Misschien over je baan of over je werk. Misschien wel over je gezondheid.
Omdat het helemaal niet goed gaat. En we kregen er vanmorgen al wat voorbeelden van. Maar misschien ook wel grote zorgen over deze wereld. Of Korea misschien niet weer een raket afschiet.
Of hoe gek Trump het allemaal gaat doen. En wat er dan allemaal dan niet gaat gebeuren. Of hoe het gaat aflopen met het klimaat in deze wereld. Misschien heb je wel grote zorgen.
Ik heb ook vaak zorgen. Ik kan me over alles zorgen maken. Over of ik al mijn werk wil afkrijgen. Over wat ik wel moet doen en wat ik niet moet doen. Over hoe mijn bediening wel niet in elkaar moet zitten. Over hoe het gaat met mijn kinderen.
En dat ik eigenlijk hun hele leven precies wil bepalen. En dat ze toch nog niet precies zijn zoals ik. Dat ik daar ook niet zoveel invloed op heb. Maar dat ik dat ook eigenlijk helemaal niet moet willen.
Maar ik maak me er wel zorgen over. En in de Bijbel wijst de Heer Jezus dan op. Hoe we met zorgen moeten omgaan. En in vers 25 als de Heer Jezus zegt.
Maar ik zeg u wees niet bezorgd. En dan zegt hij daarna. In vers 25. Over uw leven. Over uw eten. En uw drinken.
Ook niet over uw lichaam. Namelijk waarmee u zich kleden zult. Is het leven niet meer dan het voedsel. En het lichaam niet meer dan kleding. Het gaat hier om reële zorgen.
Voor de mensen van die tijd. Zeker. Ze zitten ermee. Hoe moet ik me kleden? Hoe hebben we te eten? Dus het is wel lekker makkelijk van de Heer Jezus. Om te zeggen.
Ja wees dan niet bezorgd. En misschien denk jij ook wel. Ja u moest mijn zorgen eens kennen. Heer Jezus. Nou hij kent ze.
Maar je denkt misschien. Ja je moest eens weten. Wees niet bezorgd. Nou. Als ik dit dan weer lees. Dan denk ik soms ook. Ja zeg dat. Tegen dat meisje van vijf jaar.
Wat ze bij ons op de club zit. Die haar vader pas verloren is. Alles komt goed. Nou. In haar geval. Komt het niet goed. Ze is haar vader gewoon verloren.
Ja. Wees maar niet bezorgd. Het komt wel weer goed. Maar als we kijken naar de Heer Jezus. Wat hij hier zegt. Dan denk ik eigenlijk. Denk ik dat hij zegt.
Maak je geen zorgen over de dingen die nodig zijn. Om te leven hier op aarde. Maar maak je zorgen. Over het leven zelf.
Over het leven met een hoofdletter. Want dat is belangrijker dan al onze levensbehoeften. Bedenk liever. Of je het leven. Het eeuwige leven in Jezus gevonden hebt.
Want dat is pas echt essentieel. En als je dat hebt. Dan hoef je je ook minder zorgen te maken. En in vers 26. Daar zegt de Heer Jezus dan.
Kijk naar de vogels in de lucht. Ze zaaien niet. Ze maaien niet. En verzamelen niet in schuren. Uw hemelse vader voedt ze evenwel. Gaat u hen niet ver te bouwen.
De Heer Jezus zegt. Ja de vogels maken zich toch ook niet druk over hun eten. Ze krijgen hun eten en hun drinken van de hemelse vader in de hemel. En aangezien wij voor God nog veel belangrijker zijn dan de vogels.
Wij zijn namelijk gemaakt naar Gods beeld. Naar Gods evenbeeld zijn wij geschapen. Waarom zouden we ons dan zorgen maken?
Nou ja. Ik denk dat ja moet ik dan zeggen. Tegen mensen in die hongergebieden in Afrika. Waar ze nu met massas weer sterven van de honger. Maak je niet druk.
Alles komt goed. Kijk maar naar de vogeltjes. En kan ik dan weer lekker in mijn luie stoel achterover leunen. Het is best een moeilijk stukje. En in vers 27 zegt de Heer Jezus dan.
Wie toch van u kan met bezorgd te zijn één el aan zijn lengte toevoegen. Nou dat zou mijn vrouw gezicht kunnen hebben. Wat maak je nou allemaal druk man.
Je maakt je echt overal druk over. Die maakt zich niet zo druk. En die zegt er ook altijd van ja. Heb je ooit al iets veranderd door je heel erg druk te maken.
Dan heb ik me zo druk gemaakt. En toen werd het beter. Dat is altijd haar vraag aan mij. Dan zeg ik van ja nee ja. Dat dan weer niet. Dan kan je net zo goed niet druk maken. Ja dat is niet zo simpel.
Oké dan maak ik me nu niet meer druk. Ja dat zit niet helemaal in me. Daarom ben ik met haar getrouwd. Want het zit wel heel erg in haar. Maar. En Heer Jezus zegt hier ook van ja.
Niemand kan iets als een lengte toevoegen. En dat is ook waar. Als je volwassen bent. En je bent 1 meter 40. Dan kun je je heel druk maken. Maar je gaat niet groter worden meer. Nee. Dat gaat niet gebeuren.
En opnieuw laat Heer Jezus hier zien. We zijn afhankelijk van God. De meeste dingen in het leven hebben wij helemaal geen invloed op.
Het is zelfs uit onderzoek gebleken. Dat zeker 80% van de dingen in het leven hebben wij geen invloed op. Dat begint al. We hebben geen invloed op waar we geboren worden.
Ik zeg wel eens met lessen in de klas. Als we het dan ook gaan hebben over armoede en rijkdom. Dan zeg ik altijd. Wie van jullie heeft zijn vader en moeder uitgekozen. Ja. Zijn er samen te kijken.
Ja nee. Niemand. Zeg. Ja. Heb je dus geen invloed op. Je hebt geen invloed op waar je geboren wordt. Welk land. Of je rijk of arm wordt geboren. Je hebt zelfs in de eerste plaats ook niet invloed op.
Of je iemand bent die zich makkelijk zorgen maakt. Of die zich nooit zo druk maakt. Ja. Dat zit gewoon allemaal al in je. En zo hebben we op 80% hebben we eigenlijk geen invloed. En de heer Jezus zegt dat ook.
Weet je. Je bent afhankelijk van God. De meeste dingen kan jij niet beïnvloeden. Leg het in de handen van God. Ja en dat is niet zo makkelijk.
En dan gaat de heer Jezus ook weer verder. En dan zegt hij. In vers 28. En wat bent u bezorgd over de kleding. Kijk naar de lelies in het veld.
Hoe ze groeien. Ze werken niet. En spinnen niet. En ik zeg u dat zelfs Salomo. In al zijn heerlijkheid. Niet gekleed ging als een van deze. De heer Jezus weet.
Ook dat het. Dat het heel gemakkelijk is. Om tegen iemand te zeggen. Maak je maar geen zorgen. En hij weet ook wel. Dat het niet zomaar helpt. Dat het niet is. Ja ja maak je niet druk.
Oké dan maken we niet meer druk. Zo simpel is het niet. Dat weet hij ook wel. En daarom komt hij er ook een aantal keren op terug. En hier verwijst hij naar de lelies op het veld.
En dan zegt hij. Ze zijn zo mooi die lelies. En ze hebben daar helemaal geen invloed op. En dan zegt hij. Hij zegt niet. Nou ja Salomo. De bloemetjes zijn mooier dan Salomo.
Maar hij zegt eigenlijk. Ja ook al ben je zo slim als Salomo. Ook al ben jij zo wijs. Je kunt niet al je zaakjes zelf regelen.
Je kunt niet alles in het leven oplossen. Je kunt ook niet al je zorgen zelf oplossen. Laat het over aan de machtige en aan de wijze God. En misschien begint het daar wel.
Dat we. In ieder geval is dat voor mij een hele grote sleutel. Dat ik niet alles in de hand kan hebben. Dat ik soms gewoon moet accepteren.
Dit kan ik niet zelf regelen. Dit kan ik niet onder controle houden. Dat moet ik ook helemaal niet willen. Of dat ik soms. Ja. Daarin gewoon. Mezelf moet erkennen.
En ook mijn beperkt. Zijn als mens. Moet erkennen. En dat ik dan ook. Dan denk ik van. Ja ik moet het echt over gaan laten. Ach wat. En soms begint het daar.
Van de week sprak ik met een man. Hij was helemaal kapot. En hij heeft dingen meegemaakt. In het leven. Die zijn bijna niet te verwerken. En hij zegt. Ik werk er al zoveel aan.
Ik heb alle therapieën gedaan. Ik heb alles heb ik er al gedaan. In het leven. En toch komt het weer terug. Dan heb ik weer dit gedrag. Wat vanuit mijn trauma komt. En daarmee zondig ik eigenlijk.
Het lukt gewoon niet. Ik kan het niet overwinnen. Ik heb mijn knieën kapot gebeden. En het is nog steeds zo. En ik zeg tegen hem.
Misschien begint het mij accepteren. Het is zo. En ik heb het niet in de hand. Ik kan het niet bewerken. Ik kan het alleen maar teruggeven aan God. En wat nou ook.
Hij zei ook weer. Ik wik. Maar hij piek er elke dag over. Ja. Misschien begint het dat we. Gewoon accepteren. Dat we heel veel dingen niet in de hand hebben.
Dat we heel veel dingen niet zelf kunnen veranderen. En de maatschappij is daar wel van. Ook alle therapieën die we doen. Die gaan heel veel uit. Eigen kracht. Zo heten ze zelfs. En dan ga je naar.
Ik zit op eigen kracht. Dat heb ik graag gefeliciteerd. Maar dat gaat niet in eigen kracht. We hebben wel een bepaalde verantwoordelijkheid. Maar we kunnen de dingen niet in eigen kracht.
Zelfs in wat we doen. Zijn we afhankelijk van God. En dat is eigenlijk denk ik wat de Heerdeeus zegt van Salomo. Je kan slim zijn als Salomo. Maar je hebt niet alles in de hand.
Je kan rijk zijn als Salomo. Maar je hebt niet alles in het leven in de hand. Want je kan de slimste mens ter wereld zijn. Je kan de rijkste mens ter wereld zijn. Maar als je morgen onder een auto loopt.
Dan kan je sterven. En dat heb je niet altijd in de hand. Je kan ziek worden. En je kan sterven. En je hebt het niet altijd in de hand wanneer je ziek wordt. Meestal niet. En ook niet wat voor ziektes we krijgen.
Of hoe dat gaat. We hebben het vaak niet in de hand. En de Heerdeeus zegt dan in vers 30. Als God nu het gras op het veld dat er vandaag is.
En morgen in de oven geworpen wordt zo bekleed. Dan zal hij u niet veel meer kleden. Klein gelovigen. Jezus gaat hier een beetje naar het einde van zijn betoog.
Over bezorgdheid. En hij gebruikt opnieuw een ander voorbeeld. Hij haalt heel veel voorbeelden aan. Dat is mooi. En naar de vogels en naar de lelies heeft hij het nu over het groene gras.
Nou kunnen we vogels en lelies nog bewonderen. Omdat ze mooi zijn. Gras is gewoon gras. Dat is niet heel interessant. Niet heel boeiend. Maar de Heerdeeus zegt zonder gras is alles kaal in deze wereld.
En de Heerdeeus zegt of de Heerde God zegt. Als ik de aarde al bekleed met het gras. Hoeveel te meer zal ik jullie kleden? Als ik die kale aarde alle mooie groene grasmat gun.
Hoeveel te meer wil ik dat jij gekleed gaat? En hij is onze vader in de hemel. En een goede vader die wil dat het goed gaat met zijn kinderen. Die heeft het beste met ze voor.
Dus als hij het allemaal voor ons kan regelen. Zou hij dat dan niet doen? Ze moeten hem niet daarin vertrouwen. En ja. Komt dan alles goed?
Ja niet altijd zoals wij dat misschien in gedachten hadden. Meestal niet zoals ik het in gedachten heb. Maar toch. De Heerdeeus probeert hier duidelijk te maken.
Vertrouw nou op God. En vertrouw niet op je eigen kunnen of op mensen. Want de meeste dingen hebben we niet in de hand. Hij zegt ten eerste dien geen twee heren.
Want daar gaat het al mis mee. Maar dien alleen die ene heren. En vertrouw hem. En dan zegt hij in vers 32.
Zegt hij dan ook. Want al deze dingen zoeken de heidenen. Uw hemelse vader weet immers dat u die dingen nodig heeft. En de Heerde Jezus die noemt ons hier.
Noemt hij ons ook klein gelovigen. En dan komt hij misschien ook wel bij het probleem. Bij de kern van het probleem. Want met ons kleine beetje geloof.
Met mijn kleine beetje geloof. Kost het mij moeite om dit allemaal in de praktijk te brengen. We geloven wel dat we ons geen zorgen hoeven maken. En we weten het wel.
Maar we doen het toch. En het is nog te veel kennis. En te weinig ervaring. Van het leven met God. En als ik wel de ervaring heb.
Dat ik God volledig kan vertrouwen. Dan kan ik dat ook zomaar in een volgende situatie. Me daar toch niet aan vastklampen. En het zit soms heel erg in mijn hoofd.
Maar het zit nog niet altijd in mijn hart. En veel dingen in het leven met God. Moeten zakken van ons hoofd. Naar ons hart. Dat we wel weten.
Van ja tuurlijk hoef ik me geen zorgen te maken. En tuurlijk zorgt God voor mij. En tuurlijk kan ik hem vertrouwen. En tuurlijk is het niet zo. Dat mijn leven dan helemaal voor de wind gaat. En toch. We zeggen het misschien.
Of misschien zeggen we het ook niet. We weten het waarschijnlijk. Maar we ervoelen en ervaren dat niet altijd zo. Want in de praktijk. Veel van ons geloven.
Van ons. Ons doen zit in ons hoofd nog. En nog niet in ons hart. Velen van ons geloven van harte. Dat God zijn hand naar ons heeft uitgestrekt.
En dat hij dat ook doet. Als de dingen niet goed gaan. Maar dat hij ons er doorheen trekt. Maar durven we altijd. Die hand. Te grijpen. En dan.
Zegt hij de Jezus. Hij zegt in vers 31. Zegt hij. Wees. Daarom niet bezorgd. Wees daarom niet bezorgd. Wat we zullen eten.
Wat we zullen drinken. Of waarmee we ons. Zullen kleden. Want al deze dingen zoeken de heidenen. Uw hemelse vader weet wat u nodig heeft. Heeft hij het al twee keer gezegd.
Wees niet bezorgd. En daarmee doet hij ook eigenlijk de uitnodiging. Om het daadwerkelijk te doen. Om te zeggen. Oké. Ik leg mijn zorg op de schouders van Jezus. En ik wil echt weten.
En ik wil echt ervaren. Dat het rusten bij hem. Dat er geen betere plek is om onze zorgen neer te leggen dan bij hem. En zonder de verantwoordelijkheid van je af te schuiven.
En achterover te leunen. En zonder. Te zeggen. Ja. Ik werk niet meer aan de dingen die me bezig houden. Nee. Je mag er aan werken. Je mag je verantwoordelijkheid nemen. Dat moet je ook.
Maar toch. Het in vertrouwen ook bij God leggen. In de stellige wetenschap. Dat God jou helpt. Om er het beste van te maken. En dat het dan altijd goed komt.
Dat de Heer Jezus zegt. Ja. Je hoeft niet gebukt te gaan onder zorgen. Kom bij mij. Als je vermoeid en belast bent. En ik geef je rust. Echte rust. En de Heer Jezus zegt hierna ook.
Ja. Leven. Een leven onder zorgen. Dat hoort bij de heidenen. Dat hoort niet bij christenen. Zegt de Heer Jezus. Want je kan bij mij komen. En ik wil je rust geven. Ik wil je vrede geven.
De mensen van de wereld. Kunnen hun zorgen niet overdragen aan God. Die moeten zelf hun zorgen gedragen.
Dat is een rijkdom die wij hebben. Wij hebben de mogelijkheid. Om onze zorg aan hem over te dragen. En de Heer Jezus. Weet dat we dat zo hard nodig hebben. Om dat te doen.
En in vers 33 zegt hij dan. En dan komt de grote sleutel. Aan het einde van zijn betoog. Zegt hij maar. Zoek eerst het koninkrijk van God. En zijn gerechtigheid.
En al deze dingen. Zullen u erbij gegeven worden. Nu zijn we bij de kern. Hoe komen we af van het klein geloof. De Heer Jezus zegt hoe het werkt.
Zoek eerst het koninkrijk. Een koninkrijk van woorden. Van werken. En van wonderen. Een koninkrijk zonder grenzen. En met de Heer Jezus als koning.
Een koninkrijk. Waar de Heer Jezus regeert. En de Heer Jezus zegt. Geef dat koninkrijk voorraam. Laat mij regeren over jouw leven.
Leef niet voor jezelf. Leef niet voor de dingen van het leven hier op aarde. Maar leef voor de dingen die eeuwigheidswaarde hebben. En als je dat zoekt.
En als je daarvoor leeft. Dan hoef je je veel minder zorgen te maken. Nou als ik even ga nog. Naar mijn eigen leven. Naar mijn eigen leven. Waar verleen ik voorrang aan.
Eerst de dingen van het koninkrijk. Of soms toch eerst de dingen van Mark Zeldruis. Liever nog even op die bank hangen voor de tv. Of toch nog even uit mijn bijbel putten.
Liever uitslapen. Of liever er zijn voor mijn broers en zussen in de gemeente. Liever vrienden met je baas.
Of het liever opnemen voor die collega die niemand moet. Liever je gelijk halen bij je broeder of zuster in de gemeente. Of toch liever de minste zijn.
Liever elke zondag consumeren. Of we zorgdragen dat ook onze kostbare kids een mooie tijd krijgen.
Liever eerst je eigen uitgaven doen. En dan kijken wat je nog over hebt. Of eerst een deel apart zetten voor God. En dan de rest uitgeven.
Liever geven. Of toch wel liever nemen. Liever wat langer liggen. Of liever vroeg opstaan voor je stille tijd. Liever je eigen tuin netjes.
Of liever een alleenstaande moeder helpen met de klussen in haar huis. Liever een lege logeerkamer. Of liever een vluchteling in haar huis. Liever naar de bijbelstudie.
Of liever toch op de bank hangen en even bijkomen van je werk. Liever carrière en een ruim salaris. Of liever een dagje minder werken en wat meer investeren in het koninkrijk van God.
Er zitten ook veel vragen voor mezelf tussen. En ik weet ook in mijn leven worden liever koekjes vaak iets te veel gebakken. Het koninkrijk van Jezus staat niet altijd in alles op één in mijn leven.
En dat maakt het moeilijker om mijn zorgen kwijt te raken. En ik weet dat als ik eerst God zoek, ik ook sneller mijn zorgen los kan laten. En toch doe ik meestal, ga ik het eerst vooral zelf proberen.
En als het niet lukt, zoek ik God. Dan zeg ik, ja heer, ik heb het zo geprobeerd, maar het lukt niet. En ik was ook gelijk naar God te kunnen gaan. Zeg ik, mogen we het samen proberen, heer de God.
Want dat is wat hij dan zegt, zullen we het dan samen proberen? Hij zegt, zoek eerst mijn koninkrijk en dan komt er nog iets bij. Dan zegt hij, en zijn gerechtigheid.
Dat is recht doen aan de mensen om je heen. En als ik Gods recht doe, dan zeg ik niet tegen de armen, maak je maar geen zorgen, maar dan deel ik mijn brood.
Dan zeg ik niet tegen iemand met groot verdriet, ja alles komt goed. Maar dan huil ik mee. En dan kijk ik waar ik kan helpen. En hier ligt de sleutel. Zoek eerst Gods koninkrijk van liefde, van vrede, van gerechtigheid.
Zoek eerst zijn wil. En het slot, doe dit en de rest krijg je erbij. Bid, lees de Bijbel, bouw mee aan Gods gemeente, zet je gaven in, wees er voor de mensen om je heen.
En God zal voor je zorgen. En gaat alles dan over rozen? Nee. En als het al over rozen gaat, zitten er dorens aan, zeg ik altijd. De heer Jezus leefde dit perfect voor.
Hij heeft dit helemaal tot in alle details perfect gedaan. En toch, hij ging dwars door het lijden heen. Om de prijs die voor hem lag te grijpen.
Hij ging en hij droeg zijn kruis. Omdat hij wist dat de plannen van zijn vader altijd het allerbeste waren. Hij wist dat aardslijden niet opweegt tegen eeuwig geluk.
En is alles dan alleen maar voor de eeuwigheid? Nee. Je wil niet weten wat de Heer God kan geven in het leven, in het hier en nu.
En ik verlang daarna. Maar ik weet ook dat ik daarin nog enorm tekort schiet. En ook daar heeft God iets prachtigs voor. En dat is namelijk genade. Genade op genade.
En vergeving door Jezus in al mijn falen. En in al die keren dat ik mij toch weer zoveel zorgen maak. En dat hij toch zijn arm om me heen slaat en zegt, ach jongen toch.
Wat maak je hier weer druk. En in het laatste vers, tot slot. Dan zegt hij weer, wees niets bezorgd. Wees dan niets bezorgd.
Hij zegt het drie keer achter elkaar in één stukje. Dus de Heer Jezus weet precies hoe we zijn. Die weet al, ja ik kan het ze één keer zeggen. Maar ik moet het twee keer zeggen. Ik moet het drie keer zeggen.
En waarschijnlijk maken ze zich nog zorgen. Dat weet hij. Het is niet voor niks dat hij het drie keer zegt. Hij zegt, wees dan niets bezorgd over de dag van morgen. Want de dag van morgen zal voor zichzelf zorgen.
Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen kwaad. Nog één keer, wees niet bezorgd. Bekijk het maar per dag, zegt de Heer Jezus. Want wij weten al dat we er ook niet verder kunnen kijken.
Want dan gaan we alweer ten onder aan onze zorgen als we verder kijken. Maar hij zegt zoals je vandaag, al je noden en zorgen aan hem mag overdragen. Mag je dat morgen doen?
En mag je dat overmorgen doen? En dankzij de Heer Jezus hebben wij een hemelse Vader. Die zijn kinderen nooit, nooit in de kou laat staan. Breng je zorgen bij hem.
Bezoek eerst zijn koninkrijk. En al het andere, het zal je geschonken worden. Het zijn niet mijn woorden. Het zijn de woorden van Jezus. Dus ik zeg, amen.