Toon mij toch uw heerlijkheid

Date
Jan. 19, 2025
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen allemaal. Het is goed om hier te zijn. Ik zou zeggen het is een voorrecht om hier te zijn.!

Het is sinds gisteren opeens heel rood geworden. Dat schijnt wel eens te kunnen gebeuren. Meestal trekt dat binnen drie weken weer weg. Exodus, hoofdstuk 33.

En we lezen daarvan vers 12 tot 23. Exodus, vers 23.

Vanaf vers 12. En we lezen daar.

Toen zei Mozes tegen de heren. Zie, u zegt tegen mij laat dit volk verder trekken. U echter, u hebt mij niet laten weten wie u met mij meezendt.

Terwijl u zelf gezegd hebt, ik ken u bij uw naam. En ook, u hebt genade gevonden in mijn ogen. Nu dan. Als ik dan genade heb gevonden in uw ogen.

Maak mij toch uw weg bekend. Dan zal ik u kennen. Opdat ik genade zal vinden in uw ogen. En zie aan dat deze natie uw volk is. En hij zei, moet mijn aangezicht meegaan om u gerust te stellen.

Toen zei hij tegen hem. Als uw aangezicht niet meegaat, laat ons dan van hier niet verder trekken. Want hoe moet het anders bekend worden dat ik genade gevonden heb in uw ogen.

Ik in uw volk. Is het niet daardoor dat u met ons meegaat? Daardoor zullen wij, ik en uw volk, afgezonderd zijn van alle volken die er op de aardbodem zijn.

Toen zei de Heer tegen Mozes, ook dit woord dat u spreekt zal ik doen. Want u hebt genade gevonden in mijn ogen. En ik ken u bij uw naam. Toen zei Mozes, toon mij toch uw heerlijkheid.

Maar hij zei, ik zal al mijn goedheid bij u voorbij laten komen. En in uw aangezicht zal ik de naam van de Heer uitroepen. Maar ik zal genadigd zijn voor wie ik genadigd zal zijn.

En ik zal mij ontfermen over wie ik mij ontfermen zal. Hij zei verder, u zou mijn aangezicht niet kunnen zien, want geen mens kan mij zien en in leven blijven.

Ook zei de Heer, zie, hier is een plaats bij mij, waar u op de rots moet gaan staan. En het zal gebeuren als mijn heerlijkheid voorbij trekt. Dat ik u in een kloof van de rots neer zal zetten.

En u met mijn hand zal bedekken totdat ik voorbij gegaan ben. En zodra ik mijn hand wegneem, zult u mij van achteren zien. Maar mijn aangezicht zal niet gezien worden.

Tot zover de lezing van dit gedeelte. Zalig alle die het woord horen en het bewaren in hun hart. Gemeente van ons Heer Jezus Christus. Vanmorgen heb ik gekozen voor het thema uit, dat lezen we in Exodus 33 vers 18.

Dat Mozes tegen de Heer zegt, toon mij toch uw heerlijkheid. Toon mij toch uw heerlijkheid. Er zijn misschien wel mensen hier die als hobby het weer hebben.

Meteorologie. Die het bijhouden, die zeer geïnteresseerd zijn. Die weten wat er gaat komen. Zelf was ik zo iemand toen ik jong was, ik hield het altijd bij.

Jarenlang. En dat zit kennelijk een beetje in de familie. Want Reinier van den Berg, misschien ken je hem wel. Die Weerman, dat is een neef van mij. Dus we deden dat samen, vergeleken dat met elkaar.

Hij is erin doorgegaan. Hij heeft er zijn werk van gemaakt. En hij is ook stormchaser geworden. Stormchaser, dat is iemand die achter stormen aangaat.

Tornadochaser, die achter tornado's aangaat. Hij is diverse keren in Amerika geweest om daar zo dicht mogelijk bij een tornado te komen. In het hart van een tornado.

Om mee te maken wat er dan gebeurt. Geweldig, die foto's, die films die hij daarvan gemaakt heeft. Stormchaser.

Maar vanmorgen gaat het over, met eerbied gezegd, Godchaser. Mensen die achter God aangaan. Die hem willen kennen.

Die hem beter willen leren kennen. Die in zijn nabijheid willen zijn. Zoals Mozes. Heren, toon mij uw heerlijkheid.

En ik hoop dat hier vanmorgen mensen zijn. Die dat verlangen hebben. Die misschien de afgelopen week dat verlangen al hadden. Gisteren hadden. Die toeleefden nou vandaag. Heren, dat we u mogen ontmoeten.

Dat we iets zullen mogen zien. Zullen ervaren. Zullen proeven. Van uw heerlijkheid. Heren, toon mij uw heerlijkheid.

Mozes. Mozes. Was zo iemand. En het is mijn gebed en mijn verlangen. Dat deze, dit verlangen van Mozes ons verlangen zal zijn.

Of was het nog niet zo is dat we aangestoken zullen worden daardoor. Dat dat ook ons verlangen zal zijn. Mozes gaat maar lezen. Je leest het.

Als ik er aan het lezen ben. Ik kan er geen genoeg van krijgen. Vanaf hoofdstuk 32, 33, 34. De ontmoetingen van Mozes met de Heer.

En Mozes, hij was op hoge leeftijd gekomen. Hij was 80 plus. En hij ging elke keer weer de berg op naar de Heer toe.

In de kracht van God. En hij was daar geweest op de berg. Bij de Heer. Hij had het ontwerp ontvangen van de tabernakel.

Zoals dat gemaakt moest worden. Zoals de Heer het hem duidelijk had gemaakt. Het moest een beeld zijn van hoe het in de hemel was. En hij had er tien woorden van God gekregen.

Op twee stenen tafelen. Misschien wel de enige woorden in de Bijbel die door God zelf geschreven zijn. Het staat er nadrukkelijk bij dat de vinger van God die tien woorden geschreven had.

En eigenlijk moet je al verder terug gaan naar Exodus hoogstuk 24. Daar lees je in vers 10.

Als Mozes daar met de oudste op de berg is. En Mozes mag verder de berg op. Ze zagen de God van Israël. Wat moet dat geweest zijn?

Met lazuursteen onder hem. En Mozes was daardoor gegrepen. Hij wilde bij hem zijn, bij God hem beter leren kennen. En dan als Mozes Exodus 32 weer op de berg is.

En daar de woorden van de Heer ontvangt. En zijn inzettingen. Dan op een gegeven moment. Al heel snel in ooststuk 32.

Dan lees je dat de Heer aan Mozes duidelijk maakt. Vertelt dat het misgegaan is met het volk. Want wat is er gebeurd?

Aaron die heeft toen Mozes maar wegbleven op de berg. En ze dachten van wat zou er met Mozes gebeurd zijn? Hij leeft vast niet meer. Hij is vermist. Vandaag de dag zou er een vermissingsbericht uitgaan.

En zouden ze op zoek gaan met helikopters. Waar is Mozes gebleven? Want Mozes is daar bij de Heer. Hij kan er geen genoeg van krijgen.

Hij is in zijn nabijheid. En dan beneden. Dan maakt Aaron een gouden kalf. Net als de andere volken hebben. Een God die ze kunnen aanbidden.

En het volk geeft hun bezittingen, hun sieraden, hun gouden sieraden. Die ze wellicht van de Egyptenaren hadden gekregen bij het vertrek uit Egypte. Die geven ze aan Aaron.

En Aaron maakt er een gouden kalf van. En dan zegt de Heer in vers 7 van hoogstuk 32.

Toen sprak de Heer tot Mozes. Ga daar al af. Want uw volk dat u uit het land Egypte hebt geleid heeft verderfelijk gehameld. Wat moet dat voor de Heer God gewezen?

Dat het volk al zo snel zich neer ging buigen voor een gouden kalf. Ze zijn afgeweken van de weg die ik hun geboden had. Ze hebben voor zichzelf een gegoten kalf gemaakt.

Ze buigen zich ervoor neer. Offeren eraan en zeggen dit zijn uw goden Israël die u uit Egypte geleid heeft. En dan zegt de Heer tegen Mozes ik heb dit volk gezien.

Het is een haalstarig volk. Laat mij begaan zodat mijn toren tegen hen ontbrandt verstien. En ik hen vernietig en dan zal ik u een groot volk maken.

Allereerst wat moet dat voor de Heer geweest zijn? En tegelijk wat moet dat voor Mozes geweest zijn? En Mozes springt in de bres voor zijn volk.

Gaat maar lezen, het is ontroerend. Als voorbeeld, voorloper van de Heer Jezus de Messias. Die kwam op ons te redden.

Als het ware voor ons in de bres te gaan staan. Om zijn leven te geven. Zo geeft als het ware hier Mozes zijn leven. Voor het volk Mozes trachtte we zelf.

Het aangezicht van de Heer zijn God gunstig te stemmen. Hij zei Heer, waarom zou u uw toren ontbranden tegen dit volk? Omdat u met grote kracht en sterke hand uit Egypte geleid hebt.

Laat uw brandende toren varen en heb berauw over dit volk. En dan in vers 14, toen kreeg de Heer een berauw. Over het kwaad dat hij gesproken had zijn volk te zullen aandoen.

En dan keert Mozes terug van de berg af. Met de twee stenen tafelen. Met de woorden die God zelf daarop geschreven heeft.

In zijn handen gaat hij naar beneden toe. Aan twee kanten beschreven. Deze tafelen. Vers 16.

Waren Gods eigen werk. En ik kom nogal wat mensen tegen die zeggen.

Die woorden die God geschreven heeft gelden vandaag niet meer. Het zijn de enige woorden in de Bijbel die God zelf met zijn eigen vinger geschreven heeft. Ook was het schrift van God.

Het schrift Gods eigen schrift in tafelen gegraveerd. En ze komen naar beneden. En Joshua is daar ook bij. En Joshua die zegt tegen Mozes.

Er is oorlogsgeschreeuw in het kamp. Maar Mozes zegt. Het is niet het geluid van overwinningsgeschreeuw. Het is het geluid van beurtse. En dan ziet hij wat er gebeurt.

Dat volk danst. Om het gouden kalf. En het kalf aanbid. Ze hadden God moeten aanbidden. Als een enige God. En ze aanbidden. Kalf.

Een afgod. Een afgod. En Mozes. Als Mozes dat dan ziet in vers 19. Hij ontsteekt in woede. En hij heeft die twee tafelen in zijn hand.

Heilige tafelen zou je kunnen zeggen. Gods eigen handschrift. En hij smijt ze neer. En ze breken in stukken. Hij slaat ze zelfs zo'n stukken.

Hij pakt het kalf. En verbrandt het met vuur. Hij strooit het op het water. En laat het volk ervan drinken.

Mozes. Kun je je voorstellen hoe Mozes zich gevoeld moet hebben. Hij zegt tegen Aaron.

Waarom heb je dit zo'n grote zonde over het volk gebracht. Mozes. En Mozes. En Mozes.! Die gaat bij de ingang van het kamp staan.

Vers 26. En zegt. Wie bij de heren hoort moet bij mij komen. Toen verzamelde al de Leviten zich. En hij zegt tegen hen. Zo zegt de heren.

De God van Israël. Ieder moet zijn zwaard aan zijn heupen doen. En dan moeten ze door het kamp heen gaan. En dan vallen er op die dag. Drie duizend doden.

God is het volk genadig. Maar toch kan dit niet ongestraft voorbij gaan. En dan gebeurt het de volgende dag.

Dat Mozes zegt. U hebt een grote zonde begaan. En wat doet Mozes? Wij zouden misschien denken. We gooien het bouwtje erbij neer. Ze zoeken het zelf maar uit.

Dit ongehoorzame volk. Ze luisteren niet naar God. En ze luisteren niet naar mij. Maar wat doet Mozes? Vers 31. Mozes keert terug naar de heren.

Hoor een les voor ons. Er kan zoveel zijn in ons leven. Ga ermee naar de heren toe. Mozes gaat terug naar de heren. En gaat pleiten voor het volk.

En beleid de zonde. Dit volk heeft grote zonden begonnen. Ze hebben voor zichzelf een gouden God gemaakt. Nu dan. Of u toch een zonde wilde vergeven.

En dan. Dat is zo bijzonder. En dan zie je Mozes. Als een toonbeeld. Een afschaduwing van de Messias. Indien niet schrapt.таки hebben ze toe van hemте hebben...

Het ging Mozes om het behoud van zijn volk, heren. Spaar uw volk. En dan zegt de heren, wie tegen mij zondigt zal uit mijn boek geschrapt worden, maar nu ga heen, leid dit volk naar de plaats waarvan ik u gesproken heb.

Dan zegt de heren, en dat raadt Mozes diep in zijn hart, ik zal mijn engel, mijn engel zal voor u uitgaan. Maar op de dag van mijn vergelding zal ik aan hen hun zonden vergelden.

Zo trof de heren het volk, omdat zij een kalf gemaakt hadden. Dat kalf gemaakt hadden dat de Aaron gemaakt had. En dan zegt de heren tegen Mozes, zo'n stuk 33, ga heen, vertrek van hier u en het volk dat u uit het land Egypte geleid hebt naar het land.

Waarvan ik Abraham, Isaac en Jacob gezworen heb aan uw nageslacht zal ik het geven. Ik zal een engel voor u uitzenden.

Waar het land tot overloeit van melk en honing. En dan komen die woorden. Dan komen die woorden. Exodus 33 vers 3. Ik zal zelf niet in uw midden meetrekken, omdat u een halstarrig volk bent en ik u anders onderweg zou vernietigen.

Dat moet wat geweest zijn voor Mozes. Ik zal zelf niet met u meetrekken. En dat volk, dat hoort die boodschap dan ook.

Als het volk deze onhuilsboodschap hoort. Dan bedrijven ze rauw en niemand van hen deed zijn sieraden om. En dan doet het volk de sieraden af.

Ze verootmoedigen zich. En dan zet Mozes de tent op. En zet hij voor zichzelf buiten het kamp. Een eind bij het kamp van de avest 7.

En hij noemt hem de tent van de ontmoeting. En ieder die de heren zoekt gaat naar de tent van de ontmoeting. God is niet meer in het midden van het volk, omdat het volk ongehoorzaam is, halstarrig.

Maar God is daar in die tent van de ontmoeting buiten de lege plaats. Buiten het volk. En telkens als Mozes naar de tent ging, gebeurde het dat heel het volk opstond.

Dat ieder bij de ingang waar zijn tent ging staan. En dat ze Mozes na keken tot hij de tent was binnengegaan. En zodra Mozes, zodra Mozes de tent binnen ging, gebeurde het dat de wolken om neerdaalde.

En bij de ingang van de tent bleef staan. En dat de heren met Mozes sprak. Zodra hij met volk de wolken om zag staan bij de ingang van de tent, stond het volk op en boog zich neer.

Ieder in de opening van zijn tent. En dan komen de woorden. Bekende woorden wellicht. De heren sprak tot Mozes van aangezicht tot aangezicht, zoals een man met zijn vriend spreekt.

Mozes was daar. En de heren sprak tot hem van aangezicht tot aangezicht. Soms wordt er wel eens een beetje neergekeken op het Oude Testament.

Het is maar het Oude Testament. En wij leven inmiddels in de tijd van het Nieuwe Testament. Een nieuwe verdeling. Een nieuwe verbond, hoe we dat ook noemen. Ik weet niet hoe dat bij ons is.

Maar als ik dit lees. Dan denk ik, kende ik daar maar iets meer van. Dat de heren met je spreekt van aangezicht tot aangezicht.

Zoals een man spreekt met zijn vriend. En in de Joodse vertaling. Daar staat. Dat de heren met Mozes sprak.

Van wang tot wang. Zo intiem. O, is het niet bijzonder. Ik hoop dat deze woorden iets in je wakker maken.

Om zo met de heren te leven. Om zo met hem te wandelen. Om zo met hem te spreken. En dat zomaar overdag.

In de situatie waarin je bent. Je hoeft je niet speciaal klaar te maken. Maar waar je bent. Om te spreken met de heren.

Dingen die in je hart leven. Gewoon als je onderweg bent. Als je ergens bent. Ik las. Vankeer vertelde Henk Binnendijk.

Henk Binnendijk dat aan mij. Misschien van de ouderen. Sommigen zullen zijn naam toch wel kennen. Henk Binnendijk. Een bijbeleer. Had contact. Frequent contact.

Met Corrie ten Boom. Iemand die de concentratiekamp heeft overleefd. En door God geweldig gebruikt is. In zijn koninkrijk. Henk zei op een gegeven moment.

Was ik bij Corrie ten Boom. En ik zat ergens mee. Ik had een probleem. En. Dat vertelde die aan Corrie ten Boom.

Terwijl ze. Buiten in de tuin liep. En hij zei. Corrie ten Boom. Die begon zomaar met de heren te praten. Terwijl ze daar liepen.

Heren. U hoort ons. U ziet ons. U kent ons. U kent ook. De situatie waarin Henk zich bevindt. Wilt u hem de weg wijzen.

Wilt u hem. Leiden. Voorzien. En zo mogen we gewoon in het alledaagse leven. Met hem leven.

Met hem wandelen. Ik heb misschien wel eens verteld. Ik heb vroeger een boer ontmoet. Die had achter in zijn stal. Oude grubstal. Had hij een hoekje gemaakt.

Met een paar stro walen. En ik was bij hem. En hij nam me mee. Nou dat hoekje achter in de stal. En er lag een bijbel. En er lag een schriftje.

Waarin hij wat op kon schrijven. Hij zegt. Hier op deze plek. Spreek ik met de heren. En ik ontmoet hem. O dat is zo mooi.

Ik hoop dat je daar iets van kent. En anders bid dat de heren je dat zal leren. Ik moet denken aan. Aan. Aan Henog.

Van Henog lezen we. Henog wandelde. Met God. En menselijkerwijs gesproken.

Dan lees je. En Henog was niet meer. God had hem tot zich genomen. Henog was zo dicht bij God gekomen. Want God als het ware zei.

Henog kom nou maar bij mij. En Mozes. Van Mozes lezen we dat de heren sprak. Tot hem.

Van aangezicht tot aangezicht. En dan zie je ook. Iets over Jozua. Even tussen. Tussen twee haakjes. Jozua. De opvolger van Mozes.

Van Jozua staat. Jozua. De zoon van Nun. Een jonge man. Ook als je hier bent. Als je jong bent.

Of als je misschien meekijkt. En je bent jong. De straat van Jozua. De jonge man Jozua. Hij week niet uit het midden van de tent. Ook hij was gegrepen door de heren.

Hij wilde bij hem zijn. Hij wilde hem kennen. Met hem leven. Oh wat mooi is dat. En dan in vers 12. Dan zegt. Toen zei Mozes tegen de heren.

Zie u zegt tegen mij. Laat dit volk verder trekken. U echter. U hebt mij niet laten weten. Wie u met mij meezend. Terwijl u zelf gezegd hebt. Ik ken u bij uw naam. En ook. U hebt genade gevonden in mijn ogen.

Nu dan. Als ik genade heb gevonden in uw ogen. Maak mij toch uw weg bekend. O Heer. Zo'n vraag van Mozes. Mozes.

De leider van het volk. Maar ook een vraag. Die wij voortdurend bij de heren mogen brengen. Heren maak mij uw weg bekend. Leid mij. Wijs mij uw weg.

Maak mij toch uw weg bekend. Dan zal ik u kennen. Opdat ik genade zal vinden in uw ogen. En zie aan. Dat deze natie. Uw volk is. Het Heer had eerder gezegd.

Ik zal niet met jullie meegaan. Ik zal mijn engel voor jullie uitsturen. En dan zegt de Heer in vers 14. Moet mijn aangezicht met u meegaan. Om u gerust te stellen.

En dan zegt Mozes. Als uw aangezicht niet meegaat. Laat ons van hier niet opdrukken. Laat dat ook werkelijkheid zijn in ons leven.

Heer. Als u niet meegaat. In alle dingen van ons leven. Elke dag. In je gezinsleven. Als je een gezin hebt.

In je werk. In je studie. Heer. Als u niet meegaat. Laat ons niet verder trekken.

We hebben u nodig. Heer. We kunnen niet zonder u. We moeten u. Dus we willen u zien. Vers 16.

Want hoe moet het anders bekend worden. Dat ik genade gevonden heb. In uw ogen. Ik in uw volk. Is er niet daardoor. Dat u met ons meegaat. Dat God voor het volk Israël.

In die tijd. Het volk Israël. Zou herkenbaar zijn. Daaraan. Dat God met ze meegaat. En wij als het Heer Jezus.

Door genade mogen kennen. Ik hoop dat het voor ons allen geldt. Dat wij Hem mogen kennen. Hier hangt het kruis. Dat wij Hem mogen kennen.

Dat we mogen weten. Ook voor mij. Ik ga vijs aan leven. Aan het kruis van Golgotha. Dat je mag weten. Verlost te zijn door Hem. Schoongewassen.

Gereinigd door zijn bloed. Door zijn lichaam. Wat hij heeft laten verbreken. Zoals. Zoals.

Die wollekolom. En die vuurkolom. Het zichtbare teken waren. Dat God met het volk meeging. Heren. Als uw aangezicht. Niet met ons persoonlijk.

En met ons als gemeente. Verder gaat. In deze tijd. In deze tijd. Waarin zoveel op ons afkomt. Daar wordt ook Israël.

Er waren allerlei vijanden. Die hen bedreigen. Maar het is nog net zo. We zitten midden in een geestelijke strijd. Er komt zoveel op ons af. Dwaaleringen.

Maar ook van de wereld. De wereld trekt aan ons. De wereld trekt aan onze jeugd. Heer. Als uw aangezicht niet met ons meegaat.

Dan kunnen we niet verder. Ga mee. Doe het. Dat was hier het verlangen van Mozes. En laat dat ook ons verlangen zijn.

Als uw aangezicht niet meegaat. Laat ons dan van hier niet verder trekken. Want hoe moet het anders bekend worden. Dat ik genade gevonden heb in uw oog.

Ik en uw volk. Is het niet daardoor. Dat u met ons meegaat. Daardoor zullen wij. Ik en uw volk. Afgezonderd zijn. Van alle volken. Die er zijn op de aardbodem.

Zoals het volk van Israël. Hier. Afgezonderd is. Van alle volken. Op de aardbodem. Zo is als het ware ook. Gods volk.

Zijn gemeente. Afgezonderd. Van alle volken. Van deze aardbodem. Omdat we zijn volks. Gekocht en betaald.

Door hem. Onderweg. Naar zijn grote toekomst. Als pelgrims op deze aarde. Het volk Israël was onderweg.

Naar Kanaan. En wij mogen door Gods genade onderweg zijn. Naar het hemelse Kanaan. Naar hem. Naar de Heer Jezus. Om eenmaal voor altijd bij hem te mogen zijn.

En wat bijzonder is het. Wat er dan staat. Eerst zei de Heer. Ik zal niet met jullie optrekken. Mozes sprong in de beres. Pleiten voor zijn volk. En dan toen zei de Heer tegen Mozes.

Ook dit woord dat u spreekt. Zal ik doen. Want u hebt genade gevonden. In mijn ogen. En ik ken u bij uw naam.

Als wij bij het volk van de Heer mogen horen. Door genade. Beseffen we dat dan.

Wat dat betekent. Voor al die mensen. Die buiten zijn. Die hem nog niet kennen. De Heer Jezus. Als zo'n heiland verlossen. Die nog niet bij het volk horen.

Misschien wel mensen heel dichtbij. Misschien in je eigen gezin. In je eigen familie. En je eigen vrienden kringen. O ga alsjeblieft voor hen op de knieën.

Zoals Mozes op de knieën ging voor zijn volk. En bid de Heer. Red hen. Openbaar u zelf aan hen. Zodat ook zij gered zullen worden.

O wat zou het een wonder zijn. Als de Heer zou zeggen. Als het ware wat hij tot Mozes zei. Ook dit woord dat u spreekt.

Zal ik doen. Omdat u. Genade gevonden hebt. In. Mijn ogen.

Heb je genade gevonden in zijn ogen. En dan zegt Mozes. Mozes die zegt. In vers 18.

Dan zegt Mozes tegen de Heer. Toon mij toch. Uw heerlijkheid. Na alles wat er gebeurd heeft. Dat de Heer gezegd heeft. Ik heb je gebed gehoord.

Ik zou met je meegaan. Mozes is zo'n Godjezer. Mozes is iemand. Die bij hem wil zijn.

Die als het ware zijn aangezicht wil zien. Toon mij uw heerlijkheid. U hebt me al veel gegeven.

Maar Heer. het. Alsjeblieft. Ik moet u hebben. Dat je niet meer tevreden bent.

Als het ware. Van. Van. Je gaat naar de samenkomst. En God. God. Zij dankt. Voor zijn zegen. Voor wat hij geeft. Maar hoeveel samenkomsten zijn er.

Waar we nou echt een ontmoeting met de Heer hebben. Dat we iets zien van zijn heerlijkheid. Van zijn grootheid. Van zijn goedheid. Dan blijven we niet onbewogen.

Dan raakt dat ons. Tot in het diepst van ons hart. Een ontmoeting met hem verandert ons leven. Ik heb in het verleden veel verdiept in de opwekkingsgeschiedenis.

En dat is zomaar diepe verblijken. Dat God dat opnieuw zou doen. En er zijn mensen die zeggen, dat gebeurt niet meer in deze tijd. Hij is dezelfde.

Voor hem is niet zo wonderlijk. En als je leest in de opwekkingsgeschiedenis, als de Heer komt en neerdaalt in het midden van zijn gemeente, dan blijven mensen niet onbewogen.

Dan worden mensen aangeraakt tot diep in hun hart. Dan gaan mensen op hun knieën, misschien wel de meest rechtvaardigen, en beseffen ze, hij is groot, hij is heilig en ik ben zondig.

Je ziet het in de Bijbel, bij Jezaja, als Jezaja een ontmoeting heeft, Jezaja 6, met de Heilige God, dan valt hij op zijn knieën neer, Jezaja, misschien wel de meest heilige mens.

Toen op aarde. Heer, ween mij, want ik verga. Omdat ik een man ben van onreinde lippen, en hoe onreind zijn onze lippen misschien wel, ook al zijn we misschien, leven we met de Heer.

Dat is het Oude Testament, je ziet het net zo goed in de Nieuwe Testament, op diverse plaatsen, vorig jaar, in januari, toen ik hier bij jullie was, hebben gesproken over openbaring 1, voor mensen die het misschien nog wel weten.

De ontmoeting van Johannes, met de Heer Jezus op het heiland Padmos. Johannes, de discipel die de Heer Jezus lief had, misschien kun je ook wel zeggen, de meest heilige, rechtvaardige mens, die op dat moment leefde op aarde.

En Johannes, als hij de Heer Jezus ziet, valt als dood neer voor hem. Omdat hij beseft wie hij is.

Wie hij zelf is en wie de Heer is. Ook dat is mijn verlangen, dat we dat, dat die begeerte, dat verlangen in ons hart zal ontstaan.

Door God zelf gewerkt, door zijn geest, door zijn woord. Om hem te ontmoeten. Om hem te zien.

Om in zijn tegenwoordigheid te zijn. Dan gaat alles van onszelf eraan. Ook ons godsdienstige vernisje, wat we misschien hebben.

Toon mij uw heerlijkheid. Ik denk, als dat verandert, als dat gebeurt, dan veranderen onze samenkomsten.

Dan komt de Heer in ons midden. Dan komt de Heer in ons leven. En dat zal gezien en gemerkt worden in de omgeving. Ook in je eigen omgeving.

Want dat gebeurt ook bij Mozes. Als Mozes, dat luisteren we, als Mozes een ontmoeting had met de Heer, dan was dat zichtbaar aan hem.

Dan moest hij zelfs een doek voor zijn aangezicht doen. Omdat de mensen hem niet aan konden zien. Er was iets van God zichtbaar in hem. En niet dat dat nu op dezelfde manier zo gaat.

De Bijbel spreekt er ook over dat wij, dat is Gods genade, we mogen hem zien. Hebreeuwe 2. Wij zien Jezus met eer en heerlijkheid gekroond.

En je leest er ook op andere plaatsen over, de 2 Korinther 3, dat we iets mogen zien van Gods heerlijkheid en daardoor ook veranderd mogen worden naar zijn beeld. Maar als andere mensen met jou een ontmoeting hebben, als je in contact komt met andere mensen.

Maar je gaat het niet van jezelf zeggen. Kijk eens naar mij. God is met mij. Kijk eens hoe goed ik ben. Hoe heilig. Nee. Juist niet.

Maar als andere mensen in contact komen met jou. Jou zien. Jou ontmoeten. Met jou misschien zaken moeten doen.

Collega van je zijn. Familielid. Buur. Wat dan ook. Merken ze dan. Zien ze dan. Iets van de heer Jezus in jou.

Dat was bij Mozes zichtbaar. Dat was zichtbaar in het volk Israël. Is dat zichtbaar in ons leven? Is dat zichtbaar? In ons.

Als gemeente. Dat als mensen naar jullie kijken. Als mensen hier. Is een keer. En misschien zijn er gasten. Maar als gasten in ons midden zijn. Of meekijken. Dat ze iets zien.

Van Gods heerlijkheid. Van zijn grootheid. Dat ze dat proeven. Dat ze beseffen. Ja ik ben hier. Maar de Heer is hier. Dat is zijn verlangen.

En ik hoop en ik bid dat het ook jouw verlangen is. Dat het uw verlangen is. Zo het is nog een beetje aan het begin van een jaar.

Van dit nieuwe jaar. Dat het ons verlangen is. Dat dat meer zichtbaar zal worden. In ons leven. En in het leven van ons.

Als gemeente. Dat als je vrienden. Je vriendinnen naar je kijken. Dat ze iets van hem zien. En dat ze misschien af gaan vragen. Wat is dat bij jou?

Je bent anders. En God is machtig. Om dat in ons leven te werken.

Dat kunnen wij niet zelf veranderen. Door allerlei cursussen. Of stappenplannen. Maar hij wel. Laat dat ons gebed zijn.

Heer. Werk zo in ons midden. Dat uw eerlijkheid. Mozes zegt hier. Toon mij. Toon ons uw eerlijkheid.

Dat zo die hoie eerlijkheid van hem. Door ons heen. Zichtbaar zal worden. In de omgeving. En God is zo genadigd.

Dat de Heer ook iets laat zien. Van hem. Aan Mozes. Je leest daarover. In oostok 34. De Heer verschijnt. Aan Mozes.

De Heer daalt. Neer. Mozes. Mozes die moet met twee nieuwe stenen tafelen. De berg op gaan. Vers. Vers. 4.

Van oostok 33. Mozes stond vroeg in de morgen op. Klom de berg Sinei op. Zoals de Heer hem geboden had. En nam twee stenen tafelen. In zijn hand.

En de Heer. Toen daalde de Heer neer in de wolk. Dat is ook zo bijzonder. Mozes komt op de berg. En de Heer komt naar Mozes toe. En als de Heer dan bij hem voorbij komt.

Roept hij het uit. Heere Heere. Groot. God. Barmhartig. En genadig. Geduldig. En rijk. A goede tierenheid. En trouw. Die goede tierenheid blijft bewijzen aan duizenden.

Ja. Zo is onze God. Die de ongerechtigheid en de overtreding en de zonde vergeeft. Maar die de schuldige zeker niet veronschuldig houdt. En de ongerechtigheid van de vaders.

Vergeldt aan de kinderen en kleinschappij. Tot in het derde en vierde geslacht. En als Mozes dit aan hoort. Moet je lezen. Mozes die gebeden had.

Heere. Toon mij uw heerlijkheid. En dan is het zover. En dan staat er in vers 8 van Oost en 34. Toen haaste Mozes zich.

En knielt er aarde en buigt neer. En dat is. Dat zie je in de hele Bijbel. In het Oude Testament. In het Nieuwe Testament.

Dat is de reactie als mensen. Hoe heilig rechtvaardig. Ze ook zijn. Wat er gebeurt als mensen een ontmoeting hebben met de Heer. Mozes haat zich.

Knieuw te raden neer. En zegt. Heere. Als ik genade in uw ogen gevonden heb. Laat de Heere dan toch in ons midden meegaan. Zeker. Het is een al starg volk.

Maar vergeef ons ongerechtigheid. En onze zonden. En neem ons aan. Neem ons aan. En dan. In het eind van dit hoofdstuk.

Daar lees je nog. Dat. Dat. Hij. Veertig dagen en veertig nachten. Bij de Heer is op de berg. Hij eet geen brood.

En drinkt geen water. De Heere zorgt voor hem. En God. Opnieuw. En dat is zo'n genade van God. God had die tien woorden geschreven.

Op die twee stenen tafelen. Die tafelen had Mozes kapot geslagen tegen de berg. En Mozes is dan opnieuw de berg opgegaan. Met twee nieuwe tafelen.

En dan staat hier. God schreef op de tafelen de woorden van het verbond. De tien woorden als een bevestiging. Dat hij zijn volk toch genadig is.

Dat hij met ze meegaat. O is dat geen wonder van genade. En zoals de Heere het volk genadig is. Zo wil hij ook ons genadig zijn. Ook bij ons gebeurt het toch soms.

Dat er in ons leven dingen gebeuren. Dat we in zonde vallen. Er zitten hier misschien mensen die zo heilig zijn. Die nooit een zonde begannen. Ik kan het me niet voorstellen. Maar je weet maar nooit.

Maar hier. Het volk is in zonde gevallen. En God is zo genadig. Dat hij opnieuw die tien woorden geeft. En zo wil de Heere ook voor ons zo genadig zijn.

Als onze zonde beleiden. Hij is zo vol van liefde. Dat hij onze zonde vergeeft. Als onze zonde beleiden. En Johannes 1. Hij is getrouw en rechtvaardig.

Om onze zonde te vergeven. En ons te reinigen. Van alle ongerechtigheid. En hier lees je het. Dat dat als Mozes dan van de berg afkomt. Dat dat zichtbaar is. In zijn glanzende gelaat.

En zo. Deze geschiedenis. Deze geschiedenis. Die mij elke keer weer raakt. Als ik hem lees. En ik hoop dat hij ons allemaal raakt.

Deze geschiedenis. En wil de Heere door tot ons spreken. En ik hoop en ik bid. Dat hij het verlangen. In ons aanwakkert.

Het verlangen. Om hem te kennen. Om hem te ontmoeten. Om hem te zien. Dat zal ons leven veranderen. En ons dichter bij de Heer Jezus brengen.

Maar het kost ons alles lieve mensen. Je kan niet aan de ene kant vasthouden aan je oude leven. Een beetje. En ook God een beetje. We worden opgeroepen ons heel leven toe te wijden aan God.

Romeinen 12 vers 1 en 2. Om onze levens als een offer. Op het altaar te leggen. En het altaar.

Is een plaats van de dood. Heere hier is mijn leven. Mijn oude leven. Mijn oude ik. Ik geef het aan u. Heere gebruik mij alsjeblieft.

Toon mij uw heerlijkheid. Gebruik mij tot eer van u. En tot zegen. Van velen. En door de komst van de Heere Jezus.

Ik heb het al een keer genoemd. Maar ik sluit af met nog een keer. 2 Korinther 3 vers 18. Omdat hij gekomen is. De Heere Jezus. Is het alles nog veel voller en rijker geworden.

En pas straks. De volle heerlijkheid en de volle rijkdom. Maar de 2 Korinther 3 vers 18 zegt het al zo. Wij alle nu. Die met onbedekt gezicht.

De heerlijkheid van de Heere. Als in een spiegel aan schouw. Mozes moest zijn aangezicht bedekken. Wij. Die met onbedekt gezicht. De heerlijkheid van de Heere.

Als in een spiegel aan schouw. Het is nog niet het eldere beeld. Maar we mogen er al veel van zien. Worden. Als we daar naar kijken. Hoe meer we naar de Heere Jezus kijken.

Lieve mensen. Kijk veel naar hem. En waar vinden we hem? In zijn woord. In de Bijbel. Er was hier een jongen van morgen. In dat vertrek waar wij gebeden hebben. Hij is denk ik naar de kres toe.

Het was een zoon van Ties denk ik. Ja he. Die had een Bijbel gekregen. En hij vertelde. Hij laast elke dag in de Bijbel.

Niet om eens even te laten zien. Zo goed ben ik. Maar ik vond het zo mooi. En in de Bijbel ontmoet je de Heere Jezus. En hoe meer we tijd met hem doorbrengen.

Hoe meer we op hem gaan lijken. Daar zien we hem. Zijn heerlijkheid. Zoals het hier staat. We worden dan als we naar hem kijken.

Worden we van gedaante veranderd. Naar hetzelfde beeld. Van heerlijkheid tot heerlijkheid. Zoals dit door de geest van de Heere bewerkt wordt.

De Heere bewerkt het. De Heere werkt in ons. Met zijn geest. En hoe meer we naar hem kijken. Hoe meer we ons op hem richten. Hoe meer we tijd met hem doorbrengen. Zoals Mozes het op de berg deed.

Mozes was op de berg. Verschillende keren. Veertig dagen. Bij de Heere. En als hij naar hem beneden kwam. Dan zagen de mensen iets van de Heere. Als wij tijd doorbrengen met de Heere Jezus.

Lieve mensen. Dan zal dat zichtbaar worden. Dan zal ons leven veranderen. Dan ga je steeds meer op de Heere Jezus lijken. Oh. Alsjeblieft.

Ik hoop en bid dat God zo met zijn geest in je leven kan werken. Dat je verlangen wordt. En eenmaal. Eenmaal komt de dag. En dat zegt 1 Johannes hoofdstuk 3.

1 Johannes hoofdstuk 3. Geliefden. Nu zijn wij kinderen van God. En het is nog niet geopenbaard wat we zijn zullen. Maar wij weten.

Dat als hij geopenbaard zal worden. Als hij zichtbaar zal worden. Als hij komt. Wat staat er? We zullen hem gelijk zijn.

Want we zullen hem zien. Zoals hij is. Nu is het nog een verlangen. Heere. Toon mij uw heerlijkheid. Maar de dag komt dat we hem in volle glorie.

In volle heerlijkheid. Zullen zien. Wat een dag. Zal dat zijn. De Heere zegenen jullie. Amen. Zullen we de Heere danken. Trouwe God.

Vader in de hemel. O wat bent u goed. Wat bent u groot. Heere. Dat we mochten lezen vanmorgen. Over Mozes. En over zijn verlangen.

Zijn verlangen. Om u te zien. Om bij u te zijn. Om iets te zien. Van uw heerlijkheid. Van uw grootheid. Heere.

Heere. En we bidden u. Dat u zo met uw woord. En met uw geest. In ons midden zult werken. Dat dat ook ons verlangen zal zijn. Persoonlijk.

Maar ook als gemeente. Om u te zien. Om tijd met u door te brengen. En hoe meer tijd we met u doorbrengen.

Hoe zichtbaarder dat zal worden. In ons leven. Persoonlijk. Maar ook. In ons als gemeente. Heere. Heere. Werk zo krachtig. Zie ons aan.

In uw gunst. En uw genade. Heere. Toon ons uw heerlijkheid. En u hebt uw heerlijkheid getoond. In de komst. Van uw zoon. De Heer Jezus Christus.

Geprezen zijn uw naam. Tot in de heerlijkheid. Alleluia. Amen.