Uitverkiezing

Spreker

Wim Jansen

Date
Jan. 12, 2025
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen. Het is voor mijn vrouw en voor mij fijn om in uw midden te zijn.! Wij houden van de Heer Jezus en dat maakt dat we één lichaam vormen en dan hebben we elkaar lief.

! Ook de manier waarop we hier vanmorgen ontvangen werden. Dat was heel plezierig. We komen uit Nijkerk, hier heel dichtbij.

En onze thuisgemeente, dat is Indoor, het zoeklicht, de diensten in het brandpunt. En dat brengt mij ook, ik heb even overleg met de broeders, dat mag, bij dit blad.

Want we lezen elke dag in de Bijbel en dat is ook goed. Maar mocht u toch overwegen om naast de Bijbel nog iets te lezen, dan is dit blad wat ik u kan aanbevelen.

En ik heb het pakketje meegenomen, dat ligt bij de ingang van deze ruimte. Dus als u overweegt om het zoeklicht te gaan lezen, neemt u dan gerust een exemplaar mee.

Tot zover het zoeklichtblad. Ik wil graag met u de Bijbel openen en dat doen we vanmorgen bij de Efezenbrief.

Een prachtige brief met een heel bijzonder begin. We gaan van deze brief het eerste hoofdstuk, de versen 3, tot en met het einde lezen.

En ik lees u voor uit de HSV-vertaling. Gezegend zij de God en Vader van onze Heer Jezus Christus, die ons gezegend heeft met allerlei geestelijke zegen in de hemelse gewesten in Christus.

Omdat hij ons voor de grondlegging van de wereld in hem verkoren heeft. Omdat we heilig en smetteloos voor hem zouden zijn in de liefde.

Hij heeft ons voorbestemd om als zijn zonen aangenomen te worden door Jezus Christus in zichzelf. Overeenkomstig het welbehagen van zijn wil.

Tot lof van de heerlijkheid van zijn genade. Waarmee hij ons begenaderd heeft in de geliefde. In hem hebben wij de verlossing.

Door zijn bloed. Namelijk de vergeving van de overtredingen. Overeenkomstig de rijkdom van zijn genade. Die hij ons overvloedig geschonken heeft.

In alle wijsheid en bedachtzaamheid. Toen hij ons overeenkomstig zijn welbehagen. Dat hij in zichzelf voorgenomen had.

Het geheimenis van zijn wil bekendmaakte. Om in de bedeling van de volheid van de tijden. Alles weer in Christus bijeen te brengen.

Zowel wat in de hemel als wat op de aarde is. In hem zijn we ook een erfdeel geworden. Wij die daartoe voorbestemd waren.

Na het voornemen van hem die alle dingen werkt. Overeenkomstig de raad van zijn wil. Op dat wij tot lof van zijn heerlijkheid zouden zijn.

Wij die al eerder onze hoop op Christus gevestigd hadden. In hem bent u ook. Nadat u het woord van de waarheid.

Namelijk het evangelie van uw zaligheid gehoord hebt. In hem bent u ook. Toen u tot geloof kwam. Verzegeld met de heilige geest van de belofte.

Die het onderpand is van onze erfenis. Tot de verlossing die ons ten deel viel. Tot lof van zijn heerlijkheid. Van het geloof in de Heer Jezus.

Onder u. En van de liefde voor alle heiligen. Daarom houd ik niet op voor u te danken. Als ik in mijn gebeden aan u denk.

Op dat de God van onze Heer Jezus Christus. De Vader van de heerlijkheid. U de geest van wijsheid en van openbaring geeft. In het kennen van hem.

Namelijk verlichte ogen van uw verstand. Om te weten wat de hoop van zijn roeping is. En wat de rijkdom is van de heerlijkheid van zijn eren. Erfenis in de heiligen.

En wat de alles overtreffende grootheid van zijn kracht is. Aan ons. Die geloven overeenkomstig de werking van de sterkte van zijn macht.

Die hij gewerkt heeft in Christus. Toen hij hem uit de doden opwekte. En aan zijn rechterhand zette. In de hemelse gewesten.

Ver boven alle overheid. En macht. En kracht. En heerschappij. En elke naam die genoemd wordt. Niet alleen in deze wereld.

Maar ook in de komende. En hij heeft alle dingen aan zijn voeten onderworpen. En heeft hem als hoofd over alle dingen gegeven aan de gemeente.

Die zijn lichaam is. En de vervulling van hem. Die alles in allen werkt. Een prachtig gedeelte.

Als we elk vis tot ons zouden laten doordringen. Dan zouden we alleen maar blijer worden. Het gaat over de Heer Jezus.

In zijn grootheid. In zijn liefde. Het gaat over onze toekomst. Maar wat misschien nog wel belangrijker is.

Het gaat over ons leven. Hier en nu. Met geweldige beloften. En als we zo aan het begin van het jaar staan. En dat is ook wel een gewoonte om nieuwe voornemens te hebben.

Dan zien we in dit hoofdstuk van de Efezenbrief. Dat de Heere God voornemens heeft. Van voor de grondlegging.

Van heel lang geleden. Daar kunnen we ons geen voorstelling bij maken. Maar God heeft zich dingen voorgenomen. Voorgenomen in zichzelf.

En die zal hij laten plaatsvinden. Naar zijn raad. Naar de raad Gods. En dat is wel heel bijzonder. We hebben ook gelezen dat wij in dat geheimenis betrokken zijn.

Dat hij het geopenbaard heeft. Dat we mogen weten. In welke situatie wij in deze wereld zijn. Maar ook welke positie wij in hem mogen hebben.

In dit hoofdstuk wordt de positie van de Heere Jezus beschreven als gezet in de hemelse gewesten. Ver boven elke macht en kracht en wat we ons ook maar kunnen voorstellen.

Als we het hebben over de Heere Jezus. Dan hebben we het over iemand die de hoogste autoriteit bekleedt. Die met eer en met heerlijkheid nu al gekroond is in de hemel.

En straks in de toekomst ook op aarde. We gaan nadenken over uitverkiezing.

Dat we uitverkoren zijn in hem. Een prachtig onderwerp. Maar tegelijk weten we ook dat vandaag er best wel verschillend gedacht wordt over uitverkiezing.

Het is een beladen onderwerp. En een aantal zaken zijn in Gods woord overduidelijk.

Met betrekking tot onze bekering en onze wedergeboorte. In handelingen 17 vers 30 onder anderen staat. God dan verkondigd met voorbijzien aan de tijden van de onwetendheid.

Nu overal en aan alle mensen dat zij bekeerd moeten worden. Dat ze zich moeten bekeren. In Johannes 3 vers 7 lezen we.

Verwonder u niet dat ik tegen u gezegd heb. U moet opnieuw geboren worden. Twee aspecten die door de hele Bijbel heen duidelijk te ontspreken.

Maar we lezen nergens lieve mensen in de Bijbel dat we opgeroepen worden. Zoiets van zorg ervoor dat je uitverkoren bent.

En dan kunnen we ons afvragen. Gaat de verkiezing dan alleen over Gods soevereine wil? Of heeft de mens daarin ook een bepaalde rol?

Gods soevereine wil. Zeker voor de jongeren onder ons is het belangrijk om te weten dat God soeverein is. Dat God aan niets en niemand iets verschuldig is.

De Heere God staat als het ware buiten de tijd en ziet ons. God heeft het woord laten opschrijven door profeten, door apostelen.

Terwijl God al wist wat het einde zou zijn, liet hij dit alles in de Bijbel opschrijven. God is absoluut volkomen soeverein.

Als we gaan nadenken over uitverkiezing, dan wil ik ook twee dwalingen aan de orde stellen. In de eerste plaats wat de kerkgeschiedenis betreft.

Er is veel verdeeldheid. Denk wel aan de strijd tussen Gomaris en Arminius, waardoor we nog steeds te maken hebben met verwarring.

Met visies die daarover circuleren. En zeker de ouderen onder ons zullen dat herkennen. Een tweede dwaling die ik bij u wil delen, dat is de hedendaagse mening van natuurlijk zijn we uitverkoren.

Want God heeft immers alle mensen lief. En in zekere zin is dat waar. Maar helaas wordt vandaag in getuigenissen en in preken heel vaak de naam van Jezus niet of nauwelijks meer genoemd.

En dat is zeer triest. Preken, getuigenissen moeten over de Heer Jezus gaan.

En ontbreekt zijn naam, dan is er iets goed mis. De Bijbel is heel duidelijk daarin. En verklaart ons ook dat alles gebeurt volgens de raadgoeds.

De Heere God heeft een evig voornemen. En dat is verwerkt, dat zien we plaatsvinden in zijn plan, in het helftplan.

En we hebben het net gelezen in de Evesebrief dat God in zijn wijsheid, in zijn totaal overzicht, dit mysterie aan ons door middel van Paulus heeft onthuld.

Zijn voornemen om in Christus de voltooiing van de tijd te verwezenlijken. Zijn besluit om alles in de hemel en op aarde onder één hoofd te brengen.

Namelijk Jezus Christus. En hoe prachtig is het dan om in Hebraïens 10 vers 7 te lezen. Toen zei ik, dat zei de Heer Jezus, zie ik kom om uw wil te doen, o God.

Hierin ligt alles besloten. Met verstrekkende gevolgen voor de Heer Jezus zelf, maar ook voor u en mij die in hem geloven.

We weten, dat lezen we ook in de Bijbel, dat zowel de hemel als de aarde aan de Heer Jezus worden gegeven.

Prachtig om dat te mogen weten. Dat het om hem gaat en om hem alleen. Dat we hem mogen lief hebben. Dat we hem mogen gehoorzamen.

En dat we daarin ook de Vader in de hemel eren. Maar nu terug naar het onderwerp. Hoe moeten we dat plaatsen tegen de achtergrond van de uitverkiezing?

Nogmaals, is het alleen Gods soevereine wil? Of heeft de mens hierin ook een aandeel? En dan moet ik zeggen dat ik in het verleden ook dikwijls gezocht heb naar bepaalde antwoorden.

En ook die antwoorden wel gekregen heb waar ik mee verder kon. Waar ik mee tevreden was. Maar geen antwoorden waarvan je kunt zeggen die en die tekst in de Bijbel ondersteunt dat.

De onderbouwing ontbrak. En vanmorgen wil ik met jullie de Bijbel openen. En zien wat de uitverkiezing precies inhoudt.

En naar mijn mening wordt in de Bijbel de essentie van de uitverkiezing aan ons geopenbaard. Zeker als we de Bijbel het letterlijk nemen.

Voorkennis en voorbestemming. We zoeken daarvoor een andere Bijbelplaats erbij. En dat is Romeinen 8, vers 29 en 33.

Een aantal teksten zal ik citeren. En een enkele keer zal ik u ook vragen om die tekst op te zoeken. Deze zal ik citeren. Paulus schrijft daar.

Want hen die hij van tevoren heeft gekend, heeft hij ook tevoren ertoe bestemd. Vers 29 is dat.

En in vers 33 lezen we. Wie zal beschuldiging brengen tegen de uitverkorenen. Nou als we deze twee teksten met elkaar vergelijken.

Dan kunnen we alleen maar vaststellen dat voorkennis, voorbestemming en uitverkiezing bij elkaar horen. Voorkennis.

De Heere God kent personen van tevoren. Hij is immers al wetend. Hij verkondigt vanaf het begin het einde.

In Jezaja 46, vers 10, staat zo'n duidelijke, mooie tekst. Daar lezen we die vanaf het begin verkondigt wat het einde zal zijn.

Van oudsher de dingen die nog niet plaatsgevonden hebben. En dan die zegt, mijn raadsbesluit houdt stand.

Wat er ook gebeurt, God werkt zijn voornemen uit na zijn raadsplan. En bedenk, broeders en zusters, dat de informatie die God geeft, altijd te maken heeft met relatie.

Dat kenmerkt Gods bijzondere bemoeienis met Israël. In Romeinen 12 of 11, vers 2 lezen we, God heeft zijn volk, dat hij tevoren kende, niet verstoten.

En bij uitstek zijn relatie met Christus als offerlam. Dit laatste, zelfs al voor de grondlegging van de wereld.

In 1 Petrus 1, vers 20 lezen we, hij, de Heer Jezus, is wel van tevoren gekend. Voor de grondlegging van de wereld. Maar in de laatste tijden geopenbaard om willen van u.

Dit gaat toch duidelijk over voorbestemming. Voorbestemming. God heeft personen bestemd van tevoren.

Wat we net gelezen hebben in Ephesus 1, vers 5. Hij heeft ons tevoren bestemd. En dan gaat het over de uitverkiezing.

Vers 4. Uitverkoren voor de grondlegging van de wereld. Dit hoort ook nadrukkelijk bij elkaar. En heeft te maken met onze geestelijke zegeningen in Christus.

Voorbestemming wijst eigenlijk op het doel wat God heeft in de uitverkiezing. Lieve mensen. Dit roept ook vragen op.

Evige voorbestemming. Of met een moeilijk woord predestinatie. Als er sprake is van predestinatie.

Dus van evige voorbestemming. Van sommigen die uitverkoren zijn. Dan houdt dat in dat er ook mensen zijn die niet van tevoren uitverkoren zijn.

En dat houdt in dat niet iedereen dat zou zijn. Dat is wat. Gaan we in die gedachtelijn verder.

Dan ontstaat de leer van de dubbele predestinatie. Predestinatie. Waarvan ik persoonlijk denk dat het een dwaling is. Een dwaalleer.

Als de Heere God van evigheid een lijst heeft. Die hij bijhoudt met uitverkorenen. Dan zal er ook een lijst zijn met verworpenen.

Dat lijkt misschien logisch. Maar dat is absoluut. Om bijbels. En dus.

Verwerpelijk. Vragen. Lieve mensen. Brengt ons verder. We kunnen ons afvragen. Zijn we uitverkoren?

Dat is een hele goede vraag. Je kunt je ook afvragen. Hoe wist Paulus. In de brief aan de Thessalonicensen. Dat zij uitverkoren waren.

Want we lezen namelijk in 1 Thessalonicensen 1 vers 4. Wij weten immers. Wij weten immers. Geliefde broeders en zusters. Uw verkiezing door God.

Heeft Paulus inzage gekregen? In Gods boekhouding? Of is het Paulus op een bijzondere manier geopenbaard?

Nee. Nee. Ik denk. Of. Heel duidelijk. Wat de Bijbel ons laat zien. Hij trekt. Eenvoudig.

De conclusie. Dat lezen we dan iets verder. In de. Eerste hoofdstuk van de Thessalonicentie brief. Hij heeft gehoord dat zij navolgers geworden zijn van de Heer Jezus.

Zij. En hij heeft gehoord dat het evangelie hen van afgodendienaars veranderde in dienaars van de levende God. En bovendien dat zij zijn Zoon, de Heer Jezus, verwachten.

Uit de hemelen verwachten. Dat lezen we in 1 Thessalonicentie. 1 in de person 5 tot en met 10. En hoe is dat bij u?

Bij jou. Wat is uw verwachting? Wie dient u? Wat is het belangrijkste in ons leven?

Wat houdt ons ook aan het begin van dit nieuwe jaar bezig? We kunnen ons afvragen voor wie is de boodschap van de verkiezing, van de uitverkiezing bedoeld?

Nou, laat ik daar heel duidelijk over zijn. Deze boodschap is nooit bedoeld voor ongelovigen. Voor hen geldt er maar één boodschap.

En dat is, bekeer je en wordt behouden. Maar wanneer iemand zich heeft bekeerd, en als het ware de deur is doorgegaan.

Johannes 10 vers 9 zegt dat zo mooi. Ik ben de deur. Als iemand door mij binnen gaat, zal hij ingaan en uitgaan en hij zal wijde vinden.

Dan ligt er een heel pakket aan zegeningen klaar. Zoals we gelezen hebben in het gedulde samen. En het eerste wat ons dan wordt geopenbaard, het eerste wat we lezen is dat de Heere God ons voorbestemd heeft om uitverkoren te zijn van voor de grondlegging.

De grondlegging van de wereld. Deze kostbare en waardevolle boodschap van uitverkiezing is uitsluitend gericht aan de gelovigen.

Een volgende belangrijke vraag die zich aandient is, waarom of nog beter, waartoe zijn wij uitverkoren?

Uitverkiezen en voorbestemd wijst op personen die met een bepaald doel zijn geselecteerd.

De Heere God heeft Israël uit alle volken uitgekozen om zijn persoonlijk eigendom te zijn. Dat is heel bijzonder.

Deuteronomium 7 vers 6. Daar lezen we dat de Heere God liefde voor hen had opgevat. En niet vanwege dat ze zo groot waren.

Of zo bijzonder. Of zo toegewijd. Puur uit liefde. Israël was het kleinste volk. Betekende niet zoveel.

Zeker niet als we dat in onze huidige maatschappelijke visie zouden plaatsen. Maar door de geschiedenis heen zien we dat God steeds mensen kiest.

Mannen en vrouwen voor een bepaald doel. Denk maar aan Abraham, Mozes, David. Maria als moeder voor de Heere Jezus. En de Heere Jezus zelf die twaalf disciplen aanstelt om hem te dienen.

En niet te vergeten Paulus. Van Paulus lezen we in handelingen 9 vers 15. Deze is voor mij een uitverkoren instrument om mijn naam te brengen naar de heidenen.

Broeders en zusters, vanmorgen beperken we ons tot de uitverkiezing voor christenen in deze bedeling.

Van voor de grondlegging van de wereld. Niet vanaf de grondlegging, maar van voor de grondlegging. Wat is Gods doel met de verkiezing?

Misschien dat enkelen hier uit ons midden daar wel een idee bij hebben. Wat is Gods bedoeling? Met het feit, met de heerlijke waarheid dat we uitverkoren zijn.

Het zou zomaar kunnen dat iemand zegt, denkt, ja om naar het vaderhuis te gaan. Om straks naar de hemel te gaan.

En dat is waar. Daar zullen we inderdaad komen. Maar de uitverkiezing heeft ook betrekking op een doel van God.

Nu, vandaag. En dat is om te leven, te wandelen naar zijn wil. Paulus beschrijft een aantal doelstellingen.

Ik zal er met u drie doornemen. En daarvoor zoeken we eventjes Romeinen 8 vers 29 op.

Romeinen 8 vers 29. Waartoe zijn we uitverkoren? En dan lezen we in vers 29 van Romeinen 8.

Om aan het beeld van zijn zoon gelijkvormig te worden. Nou, dat is heel duidelijk. Wanneer iemand het evangelie aanneemt, ontvangt hij vergeving van zonden.

En is hij of zij behouden. Maar de Heere God wil dat elke gelovige op de Heere Jezus gaat lijken. Nu al hier op aarde.

Gelijkvormig betekent dat we qua vorm op elkaar lijken. Gelijkvormig aan de Heere Jezus.

De Heere Jezus kwam op aarde en heeft de wezenskenmerk van God de Vader openbaard. Heeft het laten zien.

En als we een volgeling van de Heere Jezus zijn. Dan gaan we meer en meer op hem lijken. Dan worden we gelijkvormig.

En dan komen die wezenskenmerken ook in ons leven. Dan wordt dat zichtbaar. Alleen in een bescheidener afmetingen.

Na zijn beeld gelijkvormig. Dan wil ik een tweede doel van ons uitverkoren zijn met u.

We kijken en dat is Epheser 1 vers 4. Neem die tekst er nog maar even bij. En er staat heel duidelijk op dat.

Op dat wij heilig en onberistelijk zouden zijn voor hem in liefde. Op dat we heilig en onberistelijk zouden zijn voor hem in liefde.

Dit behoort bij onze geestelijke zegeningen in de hemelse gewesten. Die we nu al als het goed is bezitten.

Het evangelie voorziet niet alleen in de behoefte dat we verlost worden. Dat we behouden zijn. Maar vervult ook het verlangen om meer en meer te gaan leven naar de wil van God.

En dat is dat we aan het beeld van zijn zoon gelijkvormig worden. Maar ook dat we heilig zijn onberistelijk voor hem in liefde.

En dat plan had God al voor de grondlegging van de wereld. Dus voordat de mens in zonde viel.

God verlangt erna dat we voor hem zijn. Hij heeft ons bestemd, tevoren bestemd, tot het zoonschap, tot het dochterschap voor zichzelf.

Dat staat in vers 5 van Ephesus 1. Dat doel had God vanaf het begin. Dat had hij zich voorgenomen.

En daar zal hij nooit van afwijken. Dat betekent ook, broeders en zusters, dat we ons nu al bewust moeten zijn van welke situatie, welke positie wij in Christus bekleden.

Want God ziet ons met vreugde in de geliefde, in de Heer Jezus. We zijn aangenaam in de ogen van God, in Christus.

Aangenaam gemaakt in de geliefde staat in vers 6 van Ephesus 1. En als de Heere God nu naar ons kijkt, ziet hij geen zondagen, maar ziet hij zonen en dochters die lijken op zijn zoon.

Dit is mogelijk gemaakt door het offer, door het volbrachte werk van de Heere Jezus op Golgotha. En dan nog een derde doel, omdat we uitverkoren zijn.

En dat lezen we in Ephesus 1 vers 11. Heel mooi om daar te lezen in wie wij ook erfgenomen zijn, geworden zijn.

Wanneer de Heer Jezus verschijnt om in het Messiaanse Rijk zijn erfenis in bezit te nemen, dat ligt nog in de toekomst.

Als het Koninkrijk wordt gevestigd, als het duizendjarig Rijk begint, zal hij in heerlijkheid regeren en alles zal aan zijn voeten onderworpen zijn.

Alles met uitzondering van. Want over de positie van de gemeente wordt iets heel moois verteld.

Namelijk we zijn een lichaam waar hij als hoofd aan gegeven is. En in vers 23 lezen we dan, die zijn lichaam is de volheid van hem die alles in allen vervult van de gemeente.

Dat is heel mooi om te lezen. Maar dat kan alleen maar in Christus. Dat is wat de Heere God heeft bedacht.

En ik las onlangs een mooie gedachte over Genesis 2 vers 18. Daar staat, de Heere God zei, het is niet goed dat de mens alleen zijn.

Nou, we kennen dat verhaal in de geschiedenis. Maar als we naar Ephesus 5 gaan, vers 32, wordt er ook overgesproken dat het niet goed is dat de mens alleen blijft.

Maar dat man en vrouw bij elkaar horen. En dat is als een voorbeeld gegeven. En dan staat hier, dit geheimenis is groot, maar ik spreek met het oog op Christus en de gemeente.

Christus en de gemeente. Toen al openbaarde de Heere God een stukje van zijn raadsplan. Want als de Heere Jezus straks in volle glorie zal verschijnen in Israël.

Als hij de troon zal bestijgen. Als hij zal regeren over deze aarde. Dan mogen wij als zijn lichaam met hem regeren.

Dan worden we toegevoegd. Dan zijn we niet alleen, maar dan horen we bij elkaar. Een geheimenis met verstrekkende gevolgen.

Ook wat de toekomst betreft. Wij alle gelovigen samen mogen daarna uitzien. In eenheid mogen we met hem regeren.

Opdat we zijn tot lof van zijn heerlijkheid. En in Efeze 1 vers 12 staat.

Nu al onze hoop op Christus gevestigd. Onze hoop. Zeker weten dat hij ons komt halen. Dat we dan voor altijd bij hem en met hem mogen zijn.

Onze uitverkiezing, lieve mensen, is uitsluitend een heerlijke en zekere boodschap. Voor gelovigen die tot de gemeente van God behoren.

Dit gaat boven ons denken uit. 1 Corinthe 2 vers 9 zegt het zo. Mooi. Maar zoals geschreven staat.

Wat geen oog heeft gezien. Wat geen oor heeft gehoord. En in geen mensenhart is opgekomen. Dat is wat God bereid heeft. Voor degenen die hem lief hebben.

Dit is niet een boodschap. Voor gelovigen uit het oude testament. Of voor gelovigen van na de opname. En al helemaal niet.

Voor hen die nog niet de Heer Jezus hebben aangenomen. Daarvoor geldt duidelijk een andere oproep. En dan wil ik nog even terugkomen.

Op een beginopmerking. Uitverkiezing. Alleen Gods soevereine keus. Of heeft de mens daarin ook een aandeel.

Wat denkt u? In de uitleg van Paulus over de verkiezing van Israël. Zien we een opmerkelijk patroon. Hier wordt duidelijk dat het voornemen van God na verkiezing is.

En dan zoeken we Romeinen 9 daarbij. Romeinen 9 vers 22 en 23. Twee bijzondere teksten.

Die veel zeggen over de uitverkiezing. Vers 22. En dan is dit.

Dit moet je eigenlijk helemaal in de context lezen. En dan lezen we. En dit. En is het niet zo. Dat God. Omdat hij zijn toren wilde bewijzen.

En zijn macht bekend maken. Met veel geduld. De voorwerpen van zijn toren. Voor het verderf gereed gemaakt. Verdragen heeft.

Klinkt niet zo positief. Dan vers 23. En dat met het doel om de rijkdom van zijn heerlijkheid bekend te maken.

Over de voorwerpen van zijn ontferming. Die hij van tevoren bereid heeft tot heerlijkheid. Hebt u het verschil tussen deze twee versen opgemerkt.

Het eerste vers. Vers 22. De toonzetting van veel geduld. Verdragen. Dat laat zien dat God moet te wonen.

Over hen die zijn zoon afwijzen. Maar met veel geduld. Lezen we vers 23.

En dan gaat het over zijn heerlijkheid. De voorwerpen van zijn ontferming. Dan staat er dat hij dat van tevoren bereid heeft. Tevoren.

Dat gaat over zijn ontferming. En niet over het verwerpen van mensen. God vertraagt de belofte niet. Staat er in 2 Petrus 3.

Wil niet dat enigen verloren gaan. God wil dat alle mensen zalig worden. En tot erkentenis van de waarheid komen. Lezen we in de eerste Timotheusbrief.

Beste mensen. Ter afsluiting wil ik met betrekking tot de uitverkiezing. Nog drie teksten aanhalen. Die naar mijn mening. Niet altijd.

Correct uit de verf komen. Worden uitgelegd. Dan begin ik met Romeinen 9 vers 13. Dat begint als volgt.

Zoals geschreven staat. En dan is het goed om je af te vragen. Waar? Nou in Malachi 1 vers 2. Een van de profeten.

Helemaal achterin. Het Oude Testament. En wat lezen we? Hier in vers 13. Jacob heb ik lief gehad.

En Ezo heb ik gehad. Nou dat is wel duidelijke taal. Laten we de Bijbel letterlijk nemen. Deze tekst worden door Gods geest ingegeven.

Worden door Malachi opgeschreven. door Gods geest ingegeven. Wanneer?

Meer dan duizend jaar later. Dan dat Jacob en Ezo op de aarde rondwandelden. En we zien hier heel duidelijk dat God terugziet op het leven van Jacob en het leven van Ezo.

En we weten dat Jacob op het eind van zijn leven tot het inzicht kwam. En dat hij God werkelijk lief kreeg.

En dat hij in aanbidding is geëindigd. Van Ezo weten we, en dat lezen we ook op andere plaatsen in de Bijbel, dat hij zijn eigen weg ging.

Maar niet in gehoorzaamheid aan God. Dus Jacob heb ik lief gehad. En Ezo heb ik gehad.

Dat heeft de Heere God pas aan het woord toegevoegd. Duizend jaar na hun leven. Romeinen 9 vers 18.

Ook een tekst waar verschillend over gedacht kan worden. Dus hij, de Heere God, ontfermt zich over wie hij wil. En hij verhart zich over wie hij wil.

De Heere God verhart zich dus. Ja, dat gebeurt bij Farao in Egypte. Maar pas nadat de Farao zich zelf vijf keer verhart heeft.

Het staat niet voorop dat het moest gaan met de Farao zoals het gegaan is. En dan nog een tekst uit het Nieuwe Testament.

Van de Heere Jezus, Matthäus 22 vers 14. Velen geroepen en weinigen uitverkoren. Hier gaat het niet over u en mij.

Laat dat duidelijk zijn. En ik denk zelfs niet over deze tijd. Straks. Als er een rest behouden wordt van de joden.

Dan gaat het over Israël. En de Heere Jezus wijst op wat we lezen in de profeten van het Oude Testament.

Over de toekomst van Israël. Vele geroepen, weinig uitverkoren. Romeinen 11 vers 26. Dit alles overdenkende mogen we concluderen dat Gods ontferming en verkiezing zichtbaar wordt in mensen die voor hem willen buigen.

Ja, ook de mens heeft een aandeel. Het is niet alleen Gods soevereine keuze. Maar ook de mens kan reageren op Gods ontferming.

Het gaat niet geheel buiten de mens om. Maar ook hier wil ik voorzichtig zijn. Mij voorzichtig uitdrukken. Dit betekent niet dat God afhankelijk is van de vraag of een mens zich wel of niet wil buigen.

Of een mens wel of niet het offer van zijn zoon aanvaart. Nee, we lezen in Romeinen 9 vers 16. Zo hangt het niet af van hem die wil.

Ook niet van degene die hard loopt. Maar van God die zich ontfermt. Is dat niet prachtig? Het hangt af van God die ontfermt.

Niet van uw en mijn leven. Lieve mensen, voor mezelf heb ik een paar dingen helderder gekregen.

Met betrekking tot uitverkiezing. En ik hoop dat dat ook voor u geldt. Het is een voorrecht om te mogen spreken.

Want dan ga je je verdiepen in het woord. En bij elke nieuwe preek die ik maak, vallen er een paar puzzelstukjes op hun plek. Maar dat geldt voor iedereen die regelmatig studeert in de Bijbel.

Als we lezen en lezen en lezen, dan openbaart de Heer God steeds meer van zijn volmaakte plan.

En dat is heerlijk om te ervaren. Paulus uitlegt hierover wat hem van Gods wegen geopenbaard is. Mogen wij tot ons nemen.

We denken aan het voorbeeld wat Paulus gebruikt over een pottenbakker. En dat hij zegt van wie zijn wij? Dat we iets zeggen over het werk van de pottenbakker.

En dan gaat het over voorwerpen, over mensen, over faten zoals u wilt. Het ene is een kostbaar vaas en het andere is een alledaags voorwerp.

Maar als we de Bijbel lezen, dan zien we dat God niet eenvoudige potten of kostbare fasen maakt. Maar we lezen dat het Gods verlangen is dat wij veranderen naar het beeld van God.

En dat gaat nog boven dit voorbeeld van Paulus uit. Het is goed om altijd te kijken wat bedoelt Paulus met zijn voorwerp.

Om te laten zien dat God van niemand afhankelijk is. Maar dat wil nog niet zeggen dat het ook zo gaat. Het moet voor ons vooral duidelijk zijn dat God zich ontfermt.

Gods uitverkiezing is en blijft zijn soevereine keus. Zijn raadsplan ontwikkelt zich voor onze ogen.

We zien de profetieën in vervulling gaan. Het profetische woord. En de persoon waar alles om draait. De Heer Jezus. Onze Heere.

Hem mogen we eren en aanbidden. Ten slotte. Paulus besluit zijn uitleg in de Romeinen 11. Vol verwondering en aanbidding.

En daar wil ik mij graag bij aansluiten. O diepte van rijkdom. Zowel van wijsheid als van kennis van God. Hoe ondoorgrondelijk zijn zijn oordelen.

En onnaspeurlijk zijn wegen. Want wie heeft de gedachten van de Heere gekend? Of wie is zijn raadsman geweest? Of wie heeft hem eerst iets gegeven?

En het zal hem vergolden worden. Want uit hem en door hem en tot hem zijn alle dingen. Hem zij de heerlijkheid tot in evigheid.

Maranatha. Halleluja. Zullen we de Heere God daarvoor danken? Liefdevolle Vader. Wat is het een voorrecht.

Dat we in de naam van de Heere Jezus. Tot u mogen komen. En dan willen we u danken. Voor uw woord. We willen u danken.

Voor uw zang. Voor het geweldige plan. Wat u voor ogen hebt. En wat u volvoert. En dat wij daarin ook.

Betrokken. Onderdeel van uitmaken. Op het moment dat we kiezen. Voor het offer. Het offer van de Heere Jezus aan feit.

En hem toebehoren. Dat we erna verlangen om hem te dienen. Om meer en meer te gaan leven. Naar de wil van u.

O Vader. En dan willen we ook bidden voor hen. Die zich afvragen. Of zij uitverkoren zijn. Personen die daarmee worstelen.

Misschien dat u ze op onze weg brengt. Wilt u ons dan de wijsheid geven. Dat we hen wijzen. Op uw ontverming. Op de rijkdom van het evangelie.

En dat ook. U een plan hebt. Voor de gemeente. Een plan hebt. Voor uw volk. Israël. En dat u ook in de toekomst. Met de volkeren.

Tot uw doel komt. Dat we daar onderscheidend over praten. Vader. Zo willen we ook bidden. Voor uw volk. Voor de joden.

Over de hele wereld. Dan bidden we. Dat het evangelie. Ook het evangelie van het nieuwe testament. Hen mag bereiken. En dat ze in deze tijd.

Hun messias aanvaarden. We willen bidden. Ook voor de toekomst. Voor de vrede van Jeruzalem. Voor de komst. Die dat nodig maakt.

Van uw Heer Jezus. We willen bidden. Voor deze wereld. Waar de chaos. De duisternis. Alleen maar toeneemt. Maar dan. Is uw woord er.

Dan zijn er nog steeds evangelisten. En zendelingen. En dan mogen we. Hen. Aan u. Opdragen. Dat ze. Mogen blijven getuigen.

Van uw grootheid. Vader. Ik wil ook bidden. Voor deze gemeente. Voor de broeders. De oudsten. Dat zij mogen dienen. Dat dit ook een plecht.

Maast zijn. Waarin. Uw heerlijkheid. Geopenbaard wordt. Dat we. Hier ook mogen zijn. Tot. Lof. Van. Uw heerlijkheid.

Dat het. Opgemerkt. Mag worden. Om ons heen. Niet omdat. We. Betere mensen zijn. Maar wel. Omdat we. Het evangelie. In ons leven.

Hebben toegelaten. En daardoor. Ja. Getuigen geworden zijn. Volgelingen van uw zoon. Dank u wel. Heer Jezus. Dat we. Elkaar.

Aan u. Mogen opdragen. We prijzen daarvoor. Uw grote naam. Vader. En zo. Door uw geest. Amen. Amen.!