Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen geliefde broers en zussen in de Heer. Wat leuk om weer hier te zijn.! Zoveel bekende en minder bekende gezichten te zien. Ik vind het altijd een feestje om hier voor te gaan.
En ik denk vooral in deze tijd van het jaar, we hebben net de oliebollen een beetje verteerd en we gaan zo zachtjes aan vooruit kijken.
Dan hebben we een stukje bemoediging nodig uit Gods woord en ik hoop dat vanmorgen voor jullie te hebben. Laten we rustig samen zijn.
Laat je zenuwen zakken. Lukt het met het geluid? Ja, kom goed. Laat je zenuwen zakken.
We zijn met vrienden bij elkaar rondom Gods woord. Laten we ons oor te luisteren leggen bij de Vader. Ik wil vanmorgen spreken over een tekst die me nauw aan het hart ligt.
Na aan het hart ligt is de uitdrukking geloof ik. Ja, heel goed. U merkt, ik moet er dan even inkomen vandaag. Ik weet niet wat er is, maar het komt goed. Een tekst die is me erg dierbaar en die ligt me na aan het hart.
En daar is een reden voor. De tekst direct voor de tekst die we gaan bespreken. Filipensen 4 vers 6. Zoek maar even rustig op.
Filipensen 4 vers 6. Filipensen ligt bij al die enzen.
Dat is makkelijker vinden in het Nieuwe Testament. Ik noem u de brief van Paulus aan de Filipensen. Het vierde hoofdstuk.
Daarvan het zesde vers. Dat was namelijk de trouwtekst van mijn ouders. Dan lezen wij.
Wees in geen ding bezorgd, maar laten bij alles uw wensen door gebed en smeking met dankzegging bekend worden bij God. Ik zal het nog één keer zeggen.
Wees in geen ding bezorgd, maar laten bij alles uw wensen door gebed en smeking met dankzegging bekend worden bij God. Nou, dat lijkt me een goede tekst om je huwelijk mee te beginnen.
En mijn opa van mijn moeders kant, opa Taal, een diepgelovige man, die zei op de huwelijksdag van mijn moeder dat hij het een prachtige tekst vond die ze hadden uitgekozen.
Maar dat ze ook vooral door moesten lezen. Want het direct volgende tekst was nog belangrijker. En daar staat dus. En de vrede gods die alle verstand te boven gaat, zal uw harten en uw gedachten behoeden in Christus Jezus.
Nou, met deze opmerking van opa Taal, in gedachten, hebben we die laatste tekst nu voor ons als tekst voor de prediking.
En we hebben dat ook gedaan bij de rouwdienst of de dankdienst voor het leven van mijn moeder uitgekozen.
Dus u zult begrijpen dat dit voor mij een zeer dierbare tekst is geworden. En toen ik er wat dieper over nadacht, wat meer mee bezig ging, merkte ik dat deze tekst nog veel dieper ging dan dat ik eerder besefte.
Ik wil vandaag het nog iets breder trekken en u iets vertellen over Filipensen 4, vers 4 tot en met 7. Dus laten we dat nog even rustig lezen.
U hoeft toch nergens anders naartoe. Verblijt u in de heren te allen tijden. Wederom zal ik zeggen, verblijt u.
Uw vriendelijkheid zijn alle mensen bekend. De heren is nabij. Wees in geen ding bezorgd, maar laten bij alles uw wensen door gebed en smeking met dankzegging bekend worden bij God.
En de vrede gods die alle verstand te boven gaat, zal uw harten en uw gedachten behoeden in Christus Jezus. Even verderop staat, 4 vers 13, ik vermag alle dingen in hem die mij kracht geeft.
Dat is voor mij ook een dierbare tekst. Er staan er wel meer in Filipenzen. Maar toen ik daar ooit eens over sprak, zei ik dat de mensen in Filippi vervolgd werden om hun geloof.
En dat op het moment dat Paulus dit schrijft, Paulus gevangen zit in Rome. En hij voelde het einde van zijn leven naderen. Dus dan hadden we waarschijnlijk een sombere, moeilijke en zware brief verwacht.
Gezien die omstandigheden. Maar niets is minder waar, Filipenzen is een zeer vrolijke en blije brief. Dat zien we al direct bij de eerste woorden die ik jullie net voorlas.
Verblijt u in de heren. Nou, als ik zo'n beetje om me heen kijk, zie ik een hoop mensen die blij zijn in de heren. Ik zie ook wat mensen die een beetje zagrijnig zijn in de heren.
Mag ook, helemaal niet erg. Maar verblijt u in de heren te allen tijden, dat is toch lekker vrolijk. Daar kunnen we toch het jaar mee in. En toch zijn er vele betrokken christenmensen, en dat zijn die mensen die ik net even op de hak nam, die moeite hebben met deze tekst.
Jo, Harm, dat is toch niet reëel. Je kan toch niet altijd blij zijn.
Soms is het leven gewoon erg moeilijk. En dan klinkt dit wel heel goedkoop. Nou, te allen tijden wil natuurlijk zeggen altijd.
Maar dat heeft ook de betekenis van onder alle omstandigheden. Nee, dan ga ik net al aan dat die omstandigheden voor de Filippensen en voor Paulus nog niet bepaald rooskleurig waren.
Dus, om deze aansporing goedkoop te noemen, dat gaat me wat te ver. En ik denk dat de clou zit in de woorden in de heren. Kijk, je moet niet blij zijn om de omstandigheden.
Als je huis in brand staat, ben je niet blij omdat je huis in brand staat. Ja, dat zou heel gek zijn, als dat zo is. Maar je bent juist blij, ondanks de omstandigheden, in de heren.
Wie zich niet door zijn omstandigheden, maar door Christus die hier is, laat beheersen, zal echte blijdschap ervaren, zelfs onder druk en moeite.
Misschien is het mooiste voorbeeld van dit je verblijden in de heren, ondanks de omstandigheden, iets dat zeker niet toevallig ook in Filippi gebeurde.
U kent het verhaal vast wel. Paulus en Silas en de gevangenbewaarder te Filippi. Een prachtig dramatisch gebeuren, waarbij de gevangenis opengebroken wordt en de gevangenbewaarder zelf moord wil plegen, omdat hij denkt dat alle vogels gevlogen zijn.
En dat Paulus hem dan tegenhoudt en dat de gevangenbewaarder en zijn hele huis gewonnen worden voor de heren. U kunt het allemaal lezen in Handelingen 16. Doe dat zeker op een draadige donderdagmiddag.
Het gaat mij nu vooral over het begin van deze geschiedenis. Stel je eens even voor, Paulus en Silas zijn vals beschuldigd. Met de roede gegeesteld.
Vele slagen hebben ze gekregen. En ze zitten in het binnenste van de gevangenis met hun voeten in het blok. Ongewassen schrijnende striemen op hun rug.
In een houding die je eigenlijk niet lang vol kunt houden. En wat doen ze in deze ronduit verschrikkelijke omstandigheden? Vloeken, schelden, tieren, roepen dat ze onschuldig zijn.
Nee hoor. En dat ontroert me als ik het lees. Ze baden en zongen Gods lof. Ja, ook geen verdrietig lied.
Een klaaglied of een bedelied. Om de bijstand van de heren. Ze zongen niet de blues. Nobody knows the trouble I've seen. Nee hoor. Ze prezen de heren.
Lofprijs en aanbidding in de donkerste, diepste kerken. Gebed brengt ons in gemeenschap met God. Bij hem wordt volle vreugde gevonden.
Zelfs onder de moeilijkste schierommogelijke omstandigheden. Als je dit nou zo hoort, zijn jouw omstandigheden dan echt te erg om de heren te loven.
Om je in de heren te verblijden. Nou, dat is de eerste oproep aan ons voor dit komende jaar. Verblijt u in de heren te allen tijden.
Oké, we lezen verder. Uw vriendelijkheid zijn alle mensen bekend. Nou, dat is volgens mij niet moeilijk te begrijpen op zich. Maar misschien best lastig om in de praktijk te brengen.
Het zou eigenlijk zo moeten zijn dat alle mensen rondom deze gemeente, hier in deze wijk, zeggen, daar moet je eens heen gaan. Ja, daar wordt het echte evangelie verkondigd.
Daar zijn zulke vriendelijke mensen, die zijn zo wel willend. Ja toch, zo staan we toch bekend in de buurt. Sommigen kijken een beetje moeilijk.
Nou ja, prijs de Heer, er zijn soms goede contacten, maar ja, het kan altijd beter. Kijk, wij moeten ons daar tegenover bewust zijn dat we niet alleen onszelf of onze eigen club, maar God zelf vertegenwoordigen in onze omgeving.
Besef je dat? Wij als gemeente, als lichaam van Christus, behoren blijmoedige getuigen te zijn van de almachtige God, doordat we kinderen van hem zijn geworden.
Door het werk van onze grote broer met een hoofdletter B. Wij hier in Baren, ik voel mezelf nog wel een beetje bij dit geheel betrokken, moeten de liefde en vrede van God uitstralen naar de mensen om ons heen.
Zullen we ons daar eens op gaan concentreren dit jaar? In alles wat we zeggen en in alles wat we doen, een leesbare brief van Christus te zijn, een aangename geur van Christus te verspreiden, de vriendelijkheid van de leden van de reddingswerk te baren, zijn alle mensen bekend.
Amen! Ik had ietsje meer enthousiasme verwacht hier. Amen! Halleluja! Ja, maar Harm, dat trekken we toch nooit?
Ja, altijd blij zijn is al zo wat. En vriendelijk ook nog. Och, mijn kaken doen zeer van het lachen. Inderdaad, zo helemaal zelfstandig redden we dat niet.
Maar prijs de Heer voor wat er direct naast staat. Vers 5. De Heer is nabij. Zo heet Hij immers.
De Heer heet dat Hij nabij is. Ik ben die ik ben. We zingen weleens dat mooie lied van Sela, Uw naam is ik ben en ik zal er zijn.
Als de Heer er niet bij zou zijn, dan zou je volkomen gelijk hebben. Als je zegt geen hoop of hulp te hebben. Maar de Heer zelf zal ons bijstaan.
Hij is erbij. Onze God is een God van nabij en niet van verre. Hij heeft het beloofd. Wat er ook gebeurt, wat de dreigende omstandigheden ook zijn.
Hij is erbij en dan is niets onmogelijk. God is sterker dan alles wat ons bedreigt. Dan alles wat ons soms de adem beneemt.
God is sterker. Daarmee zijn we aangekomen bij de tekst. Voor deze tekst die ik eigenlijk wil bespreken.
Zeg maar de trouwtekst van mijn vader en moeder. En die begint met wees in geen ding bezorgd. Weer zo'n instructie die makkelijk te begrijpen is. Maar ja, moeilijk uit te voeren.
Hoe kan je nou geen zorgen maken? Dat is een mens toch eigen? We liggen toch allemaal wel eens wakker van iets?
Dat is toch niet slecht en zo? Dat doet iedereen toch wel eens zonder en dan? Ja, in deze betekenis, in deze tekst, is bezorgd zijn niet vertrouwen op God.
Ga maar na, als ik ergens bezorgd over ben, heb ik niet genoeg vertrouwen dat de Heer sterker is dan waar ik mij zorgen over maak. Jezus spreekt er uitvoerig over in Matthäus 6 vanaf vers 25.
Bijvoorbeeld vers 27. Wie van u kan door bezorgd te zijn één el aan zijn lengte toevoegen? Nee, maak je toch geen zorgen, jongens.
Het helpt niet. Bid. Paulus zegt het hier heel nadrukkelijk. Vier verschillende uitdrukkingen voor gebed komen langs. Uw wensen bekendmaken bij God, gebed, smeking en dankzegging.
Eigenlijk zegt hij dus, maak je geen zorgen, maar bid, bid, bid, bid. Dit is zo waardevol als je dit je eigen maakt.
Maak je geen zorgen. Zit niet bij de pakken neer. Laat je niet overweldigen door de omstandigheden, maar bid, bid, bid, bid.
Laat je niet gek maken door de aanvallen van de boze. Blijf niet hangen in mismoedigheid en zorgen. Maar bid, bid, bid, bid.
Bid zonder ophouden. Het staat er elders niet voor niks. Hou die hulplijn open. Houd je wat er ook gebeurt daaraan vast.
Ik heb contact met God in de hemel. Mijn God is een God van nabij en niet van verre. Ik heb het al een keer gezegd en ik zal het nog een keer zeggen.
Het is een diep verlangen van ons hart dat wij als gemeente groeien. Niet alleen in aantallen, maar ook dat we steeds meer naar God toe groeien.
En dat we steeds meer van hem leren. Dat we steeds meer en meer van hem gaan houden. En dat we dat dan steeds meer mensen laten zien.
Dat we duidelijk maken waarom wij van Jezus en van elkaar houden. Maar om dat te doen moeten we eerst op onze knieën.
Laat alle onze wensen bekend worden bij God. Wat zijn jullie wensen voor 2025? Hier.
In deze ruimte. Ik wacht even af. Hoeft ze ook niet naar mij toe uit te spreken hoor.
Maar spreek ze wel uit naar God toe. Niet een paar, maar al onze wensen. The sky is the limit. God is niet beperkt zoals wij zijn.
Maar God is onbeperkt. Er zijn geen grenzen aan zijn macht. Je mag alles bij hem neerleggen. En daar staat er gebed en smeking.
Smeking. Je voelt wel aan. Smeking gaat er wat verder dan gewoon bidden. Smeking is met je hele ziel en zaligheid ergens voor bidden.
Kennen we dat nog? Kennen we dat nog? Echt zo diep gaan in het gebed. Zo ver gaan.
Ja. Dat je. Nou. Als er een specifieke nood is. In jouw leven. Of dat van een ander. Dat je echt door het stof gaat voor de heren.
Dat je. Ja. Een gebed is zo vaak een soort verlanglijstje. Ja. Even. Het gaat ook niet om een veelheid van woorden of zo.
Maar hoe diep je erin gaat. Smeking is ook je diepste innerlijk blootleggen voor de heren. Niets voor hem verborgen houden.
En vanuit een positie van volstrekte afhankelijkheid pleiten voor jouw ziel of die van een ander. Mag het je wat kosten?
Gaat het zo ver. Zo diep. Diep. Zo schrijnend. Smeking. Smeking. Ken je dat nog?
Ik hoop het van harte. En anders. Er komen situaties in het leven waarbij dit nodig is. En ik hoop dat je dan nog heel even denkt aan dit woord uit Gods woord.
Smeking. Ja. En zonder dankzegging is geen enkel gebed compleet. Het is natuurlijk heel simpel.
We leggen dat aan de kinderen al uit. Het is egoïstisch om alleen maar zaken te vragen. Die wij belangrijk vinden. En niet de eer geven aan degene die het gebed verhoort. Bij elk gebed moet je beseffen dat er hoe moeilijk jouw situatie ook is, altijd reden is om God te danken.
En als je nog eens denkt, God kan toch met geen mogelijkheid van mij verlangen dat ik hem nu in deze situatie loof.
Denk daar nog eens aan Paulus en Silas met hun kapotte ruggen en hun voeten in het blok. Die baden en de heren loofden. De heer had hun gebed op dat moment nog niet verhoord.
Hun leven was op dat moment één doffe ellende. En ze het loofden en dankten God. Kortom, als je er in geen ding bezorgd wil zijn, maak er dan een levenshouding van om zonder ophouden het aangezicht van de heer te zoeken in gebed.
En wat er dan aan het eind van vers 6 staat, daar lees je misschien zo overheen, maar dat vind ik zo mooi en zo troostrijk. Je wensen worden bekend bij God.
We zingen wel eens, God kent jou vanavond begin, helemaal van buiten en van binnenin.
God kent jouw hele situatie. Hij kent jouw moeite. Hij kent je pijn, je zorgen, zelfs al voordat hij bidt.
Maar voordat jij bidt, dan weet hij al wat jij nodig hebt. En toch wil hij dat je bidt. Waarom dan? Nou, dan spreek je het uit naar hem toe.
Je maakt het aan hem bekend. En het is hem al bekend. Maar je beleidt het voor hem. Hij wil het weten. Hij heeft, en dat is ongelooflijk zeldzaam geworden in deze maatschappij, oprechte belangstelling voor wat jou bezighoudt.
Hij voelt met je mee. Hij leidt met je mee. Hij verheugt zich als jij je verheugt.
En ik ben ervan overtuigd, als jij huilt, huilt er in de hemel iemand mee. Wij beseffen bij lange na niet hoe betrokken God op ons is.
Hoe ver hij daarin gaat. Geprezen zijn zijn naam. Nou, dan zijn we eindelijk aangekomen bij, laten we het maar even onze jaartekst noemen.
Want wat is het doel van dit alles? Al dat bidden, smeken en danken. Dat je de vrede van God ervaart. Let even op.
Er staat niet vrede met God. Dat is ook belangrijk. Dat lezen we in verschillende andere teksten. Als je vrede met God hebt, dat er niks tussen jou en God instaat.
Dat er geen vijandschap is tussen God en jou. Maar hier wordt de vrede Gods, de vrede van God bedoeld. Dat is de vrede die alleen God kan bieden.
Deze vrede, deze diepe innerlijke rust, is niet in pilvorm bij de apotheek verkrijgbaar. Alleen door het gelovige bed zal deze rust, deze vrede in je hart komen.
Er wordt gezegd dat deze vrede alle verstand te boven gaat. Dat kan twee dingen betekenen. De vrede van God gaat ons menselijk bevattingsvermogen te boven.
De vrede van God is groter dan iets dat wij kunnen bedenken. Of de vrede van God is meer waard dan menselijke kennis.
Dus de vrede van God is veel belangrijker dan alles wat wij kunnen bedenken. Ik vind het niet zo moeilijk, volgens mij is het allebei waar. De vrede Gods gaat boven dit alles uit.
God geeft ons meer dan we ooit kunnen bidden of beseffen. Wat doet die vrede van God?
Nou, die zal je hart en je gedachten behoeden. In de Statenvertaling staat bewaren. Kijk, je hart is in het denken en praten van Paulus het centrum van je persoonlijkheid.
Daar komen ook je gedachten uit voort. We zijn dat in de gemeente gewend om op zo'n manier te praten, maar eigenlijk is dat een beetje vreemd.
Je denkt per slot van rekening met je hersenen in je hoofd en niet met je hart. Dat is een bloedpomp. Maar het is veel te modern en veel te wetenschappelijk, veel te ongeestelijk, veel te Grieks gedacht.
Je hart en je gedachten daarin dus worden behoed, bewaard door de vrede Gods. Het is ook een soort woordgrapje wat Paulus hier maakt.
Hij gebruikt een typisch militaire term. Bewaken. Want dat staat er eigenlijk, en dat betekent dus iets wat je bewaakt, voor iets dat de vrede doet.
Voor iets dat de vrede doet. De vrede bewaakt. De vrede van God staat als een schildwacht op zijn post bij je hart, om ervoor te zorgen dat bezorgdheid en onrust niet binnen kunnen sluipen.
Je gemoedsleven en je gedachtenwereld worden op jouw gebed door Gods vrede streng bewaakt. En dat gebeurt allemaal in Christus Jezus.
Hij is als het ware de burcht, de citadel waarbinnen de vrede van God ons hart en onze gedachten bewaakt. We zijn geborgen, veilig in Jezus.
Buiten hem is er geen zekere zielenrust. Maar als je in hem blijft, kun je zeker zijn van de sterkste bewaking en de veiligste bewaring die er is.
Samenvattend kunnen we zeggen dat waar we mee begonnen, een oproep om blijde christenen te zijn, wat er ook gebeurt, dat kan alleen maar als je voorbij ziet aan de omstandigheden en je eigen beperkte macht, maar je geborgen weet, je gedachten veilig bewaakt door de vrede van God in de Heer Jezus.
Als we dat beseffen hebben we wat er ook om ons heen gebeurt, reden om de Heer te loven en te danken. Ik merk dat in mijn leven, in deze situatie, in de tijd waarin ik mij bevind, dat het heel lastig is om rust in mijn hart te vinden.
Het is wel heel persoonlijk, maar ik denk laat ik dat toch ook zeggen, want anders zou het als, ja, wel heel makkelijk kunnen overkomen om dit zo te zeggen.
Ik denk dat het vooral in deze tijd een strijd is om echte rust te ervaren.
Het is niet alleen een heel jachtig leven, maar ook heel veel omstandigheden en moeiten geven ons weinig reden om, ja, weinig mogelijkheid om rust te ervaren.
En ik leg dit zo voor u neer, omdat ik ook niet alle oplossingen heb, maar ook omdat ik van harte geloof dat er maar één manier is om daarmee om te gaan.
En dat is het, net zoals wat ik nu doe hier, door dat te zeggen, door dat voor de Heer neer te leggen. Heer, het lukt niet. Heer, ik ervaar dit op dit moment onder deze omstandigheden niet.
En heren, ik verlang ernaar dat mijn omstandigheden veranderen, maar heren, wilt u vooral mij veranderen? Ik heb al eens eerder volgens mij uitgelegd dat shalom een beter woord is dan eren.
Sorry, Irene, maar zo gaat het in het leven. Shalom is de Hebraïse term voor vrede en dan betekent dat alles werkelijk, alles goed is.
Shalom gaat zoveel verder dan het Griekse woord, Irene, ja, voor dezelfde term, vrede. Ja, dat, ja, het is haast een verschil van dag en nacht.
En ik, ja, dat is de enige manier om dit op te lossen, om deze impasse voorbij te komen. Als het leven zo jachtig is, als jouw leven, jouw hart zo vol is van allerlei zorgen en problemen dat je de vrede van God niet kunt ervaren, bid dan om shalom.
Dat is namelijk zo overweldigend, daar kan de rest niet tegenop. Voel dat, voel dat, laten we er samen om bidden.
Laten we er samen nu om bidden. Om de leiding van de Heilige Geest, om die shalom in ons allerhaard. Laten we er gewoon doen. Dank u wel, Heilige God en Vader.
Dank u wel dat u erbij bent, wat onze situatie ook is. En heren, dank u wel dat u er bent, of we dat nou zien, voelen of merken of niet.
Heer, dank u dat u ons genadig bent. Dat u ons in onze ellende en onvrede, ja, dat u dan naar ons toekomt en ons helpt.
God dank u dat we niet bezorgd hoeven te zijn of bang, maar dat u ons bewaakt en beschermt met uw vrede in Christus Jezus.
En heren, ik kan het nou wel zo makkelijk zeggen, dat we niet bezorgd of bang hoeven te zijn, maar zo vaak voelt het zo anders in onze gedachten en in ons hart.
Heer, kom ons te hulp. Schenk ons, zegen ons met uw shalom. Als we woelend in bed liggen, denken over hoe het nu verder moet met ons gezin, onze relatie, onze gemeente.
Heren, dat er, ja, dat alles ons overweldigt, dat alles ons verstikt. Heer, help ons om waarlijk niet bezorgd te zijn, maar om alles en dan werkelijk ook alles eerst bij u te brengen in gebed.
Heer, laat ons in dit komende nieuwe jaar ons geborgen weten in uw Zoon Jezus Christus. Help ons om geen zorgen te hebben, maar om u te laten zorgen.
Houd ons vast. Laat ons groeien in aantallen, maar ook zeker in geloof en liefde voor u en voor elkaar. In Jezus machtige naam.
Amen.