Voor God is niets onmogelijk

Spreker

Henk Geurts

Date
Jan. 5, 2025
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen broeders en zusters. Wat bijzonder om in de midden te zijn. Ik vind het ook verheugend om hier te zijn. Hoort u mij? Je kijkt zo naar mij alsof je niks hoort.

Hoort u mij? Ja? Ja. Dat gaat goed. Oké. Fijn dat ik in uw midden ben. Het zou een wonder zijn als het nog een keer zo was.

Ik ga even een klein stukje voordat ik lees uit de schrift. Iets uit het Reformationatorisch Dagblad. Een klein gedeelte eruit, een paar zinnetjes.

Het beste recept voor zwartkijkers en terugkijkers. Je kunt naar iets uitkijken, maar ook tegen dingen opzien. We zijn op de een of andere wijze altijd met morgen bezig.

Dat uitkijken naar iets kan blij maken, maar het kan ook beklemmen. Vandaag doen we van alle kanten rampscenario's op. Het ergste is de dreiging van een derde wereldoorlog en zijn de uitbarstingen van waanzinnig vreed geweld.

De onuitroeibare lust tot vernietigen, doden en verminken. Als de diepste roersen van een donker hart loskomen, als de demonen losbreken, als de remmen losgieten, dan moeten we vrezen.

We lijken gevangen in het web van de vader en leugenen, die zich gedraagt als heer en meester. En toch durft Paulus te schrijven dat God de Vader alles aan zijn zoon onderworpen heeft.

1 Corinthians 15 Het evangelie van Jezus Christus is het beste recept voor zwartkijkers en terugkijkers. Voor mensen zonder idealen en in nameloos verdriet.

In de handen van de Heilige Geest maakt het ons tot uitkijkers. Er verschijnen aan de lopende mand lijvige rapporten over elk denkbare en ondenkbaar onderwerp. Je kunt je ogen er schelen aan lezen.

Defensiespecialisten en veiligheidsexperts sporen ons aan om voldoende voorbereid te zijn om catastrofes. Erger dan een asiel en een kabinetscrisis. Maar we moeten van Christus zijn.

Veiliger dan bij hem kunnen we ook in 2025 nooit zijn. En dan eindig ik eigenlijk met het vers waar ook met oude jaar mee eindigde.

Waar Joël over sprak eigenlijk. Waar de weg mij brengen mogen aan des vaders trouwe hand. Loop ik met gesloten ogen naar het onbekende land.

Prachtige lied van waar de toekomst brengen mogen. Tot zover. Ja, ik wil met u lezen uit een klein gedeelte uit Twee Koningen. En één versje uit Twee Korinther 4.

Twee Koningen 4 vers 1 tot 7. Schrikt u niet, het is best een kort aangrijpend stuk. Maar ik wil er echt een kant mee op om u te bemoedigen.

Het gaat over de olie van de weduwe. Dan lezen we in dat gedeelte. Een vrouw, één van de vrouwen van de leerling profeten, riep tot Elisa om hulp en zei.

U dienaar, mijn man is gestorven. En u weet zelfs dat uw dienaar de Heer vreesde. Maar nu is de schuldeister gekomen om mijn beide kinderen als slaven met zich mee te nemen.

Elisa zei tegen haar, wat kan ik voor u doen? Vertel mij wat u in huis hebt. En zij zei, uw dienares heeft niets anders in huis dan een klein kruikje, echt een heel klein kruikje met olie.

Een soort parfumkruikje, zo klein. Zo staat er mis te beschreven. Toen zei hij, ga heen en vraag voor uw buitenshuis kruiken van al uw buren, lege kruiken, laat het er niet weinig zijn.

Ga er naar buiten en sluit de deur achter u. Zonen, achter u en achter uw zonen. Giet vervolgens olie in al die kruiken en zet weg wat vol is.

Zo ging ze bij hem vandaan en sloot de deur achter zich en achter haar zonen. Die gaven haar de kruiken aan en zij goot olie erin.

En het gebeurde toen die kruiken vol waren, dat zij tegen haar zoon zei, geef me nog een kruik aan. Maar hij zei tegen haar, er is geen kruik meer.

Toen hield de olie op te stromen. Zij kwam en vertelde het de man gods. Hij zei, ga de olie verkopen, betaal uw schuldeiser. En wat u en u en uw zonen betreft, u kunt leven van wat overblijft.

Dat is zover. En nog één vers uit 2 Korinther 4. Vers 7. Wij hebben, maar wij hebben deze schat in aarde vaten, opdat de alsovertreffende kracht van God zou zijn en niet uit ons.

Lieve broeders en zusters, gemeente. Deze geschiedenis brengt ons direct in één zin in de rauwe realiteit.

Een jonge vrouw, getrouwd met een theologiestudent. En dat leven van die jonge vader is zomaar weggenomen.

Wat ontzettend als je er in één keer alleen voor staat. Als vrouw en moeder. Dan sterft er iets van jezelf.

Zoveel pijn en zoveel smart. Zo gaat zij gebukt naar Elisa.

En zij roept tot Elisa. Er zit iets van een aandrang achter als je het stukje leest. Een nood, een gebrokenheid, ellende. En ze zegt ook, u weet dat uw dienaar een godvrezend man was.

God. Deze vrouw heeft dat duidelijk ervaren samen met haar man. Hij vreest God. Ja, je hebt wel eens van die mensen die in de publiciteit Godvrezend zijn.

Dominee is bijvoorbeeld. Laten we zeggen, ikzelf. Maar als je een dominee wil blijven eren, is er een spreekwoord. Moet je niet te lang met hem verkeren.

Maar deze man had ontzag voor God. Wat zou de andere partij zeggen, even als tussendoor opmerking.

Wat zou de andere partij van jou zeggen als je er niet meer was. Als jij weg zou vallen. Wat laat je achter. Laat je ook een geestelijke voetafdruk achter.

Deze man was leerling profeet van een van de drie profetenscholen waar Elisa leiding aan gaf. Er waren namelijk drie profetenscholen.

Die waren in de tijd van verval opgericht. In de tijd van Samuel. Die richtte van die profetenscholen op. Het was een soort campus. Op drie plekken was dat. Elisa reist er ook vaak langs.

En die profeten die woonden daar in eenvoudige hutten. En daar bestudeerden zij het woord van God. Ze zonden met elkaar. Ze badden met elkaar. Ze maakten muziek.

Het waren kostbare plaatsen. In een verdorven land op dat moment. Waar het woord van God bewaard werd. In een tijd van Godvergetenheid.

Je zou toch zeggen. Dat deze man nodig was voor zijn gezin. Om zijn jongens te onderwijzen. Deze man was nodig om de samenleving te onderwijzen.

En nou dit. Profetenscholen hadden mensen nodig. Om de bevolking te veredelen.

In plaats van naar beneden te gaan. Vreselijk was dat. Om het woord van God te leren. En waarin ook het evangelie reeds. Van de aanstaande Messias doorklonk.

En is nou zo'n man gestorven. Zo'n God vrezend man. Die zijn gezin nodig heeft. Dan te bedenken.

Dat is statistisch bewezen. Een vader is. Voor de godsdienstige vorming van zijn kinderen. In het gezin. Van buitengewone invloed.

Henk Binnendijk bevestigde dat ook. Maar dat is gewoon algemeen. Getest. Bij de kerkverlating zien we vaak. Dat dat vaderloze kinderen zijn.

Geestelijk of letterlijk. Wat de nood dan in dit geval bij deze vrouw. Als zij alleen achterblijft. Wat betekent dat voor de opvoeding van onze jongens.

En meisjes. Wat betekent dat voor de toekomst van Israël. Als er geen leerlingen en profeten meer onderwezen worden. En in het oude testament klinkt het nog schrijnender.

Omdat er ook beloften van God aan verbonden waren. Deze man heeft zijn eigen kinderen niet eens groot zien worden. Heren.

Waaruit blijkt nou uw trouw en uw glorie. Zijn uw woorden nou zo onop aarde komen neerdwarrelen. Bent u zo onberekenbaar.

Bent u zo onbetrouwbaar. Waarom zou je God dienen. Maak het dan verschil. Zou God wel weten van mijn troeveglots.

Of zit hij ergens onantastbaar daar in de hemel. Boven. En kijkt hij van een afstandje. Hoe ik loop te ploeteren. Om door het leven heen te komen.

Ja dit vermoeden kan zomaar die opborrelen op bepaalde momenten. Dat ken je misschien wel. Als je in de put zit. God geeft niet om mij. Ik sta er helemaal alleen voor. En dan sneert die spottende stem in je ziel.

Waar is God op wie je bouwde? Met wie je huwelijksleven bent begonnen. Is hij er eigenlijk wel? Bewijst hij zich wel? En het is voor deze vrouw nog aangrijpender.

Weet je. Ze verliest haar man. En dan komt er ook nog de financiële problemen. De nood erbij. Deze vrouw heeft om welke reden dan ook.

We weten niet waarom. Enorm schulden opgebouwd. Dit had niet gehoeven trouwens. Een weduwe hoefde geen schulden te hebben. Als iedereen in Israël.

Als het volk van God nog wandelde naar de wegen des heren. Dan hadden er geen weduwe. Hadden er al weduwe kunnen zijn. Maar die hadden niet slecht hoeven te hebben. Je mocht bijvoorbeeld niet eens brutaal zijn tegen een weduwe.

En staat er niet in Jacobus. Omzien naar wezen en weduwe in een druk. Dat is de taak van de kerk. Dat is de basis van de godsdienst. En je moest bijvoorbeeld als je een akker had.

Moest je de hoeken vrij laten. Altijd voor de wezen en de weduwe. Heel belangrijk. Dat is ware godsdienst. De liefde die niet zichzelf zoekt.

Maar onbaatzuchten geeft. En dat mankeerde er blijkbaar hier aan het volksleven in Israël. En daarom was deze vrouw aan lager wal geraakt.

De schuldijzer was gekomen. En die was hier en daar binnen. Die was binnen gelopen. Die was hier en daar gekeken. Die had haar spulletjes weggepakt. En dat weggepakt. En nog eens werd gepakt. Maar ja, ze konden schuld niet betalen.

En ik heb er toch echt recht op, zegt hij. Ik heb er echt recht op. Dus ik zie geen andere mogelijkheid om de volgende keer je twee zoons mee te nemen. Dat zijn dan mijn slaven. Mijn bijen.

Jouw beide zonen tot slaven. Ik heb er gewoon recht op klaar. Het is nou eenmaal zo. Wat een huiver moet er dan door het moederhart gegaan zijn.

En als je het in Israël hebt over slavernij. Dan snij je in de ziel. Van een Israëliet. 430 jaar lang zijn ze verdrukt geweest in Egypte.

De harde knoet. Waaronder ze moesten slaven en draven. Die harde knoet. Je doet nooit genoeg. En die slaven drijver is nooit tevreden met je inzetten.

Dan moet je nog harder werken. Dan doe je uiterste best. Nog harder werken. En gaat mijn kinderen dat overkomen? Is dat hun toekomst? Dan mis ik mijn man.

Maar ook nog mijn twee zonen. Wat nu? En die zonen kunnen ook niet voor mijn levensonderhoud zorgen. Maar het was niet niks wat hier gebeurde.

Het mes snijdt aan twee kanten. En ik hoop dat hij zich nu al een klein beetje vereenzelvigd hebt. Met deze weduwe. Veel mensen trouwens leven vandaag in geldstress.

Echt veel. Weten niet hoe ze daar niet eens aan elkaar moeten kunnen helpen. Als je er zelf geen last van hebt, dan zie je het ook niet. Maar denk eens aan de eenpersoonshuishoudens of de eenoudere gezinnen.

Hoe moet het dan? Ja, je kunt gewoon concrete zorgen om je leven hebben. In die tijd werden de zwakkere en de weduwe dan de dupe, wat we het gezien hebben.

Maar vandaag zijn onze sociale wetten dan perfect. Maar het komt op hetzelfde neer. En we dachten van het leed van de eenzaamheid.

Wat een zware last. En dan de zorg voor de opvoeding van je kinderen. En vandaag de dag liggen de problemen wel een beetje anders. Maar de essentie blijft hetzelfde. Vandaag maken andere machten zich van onze kinderen.

Meester. De macht van de smartphone. Ik heb hem hier al liggen. De drank. De drugs. De pornofilms. De macht van het materialisme en de carrièredruk.

Het leven dat zich meester gemaakt heeft van jouw jongens en meisjes. En als je dan ook nog alleen komt te staan als vader en moeder. Als je zo iemand bent die lijdt onder het onrecht.

Maar je kunt ook leiden aan de kerk. Je kunt leiden met de kerk. Met de kerk in Iran. Met de kerk van Noord-Korea.

Laos. Dat is geen andere kerk. Dat is ook onze kerk. Alleen wat verder weg. Kunt u zeggen. Als dat lid leidt. Dan leiden wij niet mee.

Gedenkde leidenden staat in de Bijbel. Alsof we zelf in werkkampen zijn opgesloten. Ja dat is ook de eenheid in het leidende lichaam van Christus.

Maar wat kun je ook leiden aan de gebrokenheid van de kerk. Wat kun je leiden aan sommige boodschappen in de kerk. In dat lichaam. Een beetje algemeen worden.

En niet meer geconfronteerd worden met de heiligheid en de majesteit van Jezus Christus. Je wordt niet meer door bewogen.

Je wordt niet door stilgezet. Soms hoor je een religieus slap verhaal. Je krijgt een aai over je bol. Je doet je plichten. Maar het is niet die onuitsprekele en verheerlijke vreugde.

Maar zou het ook kunnen zijn dat u zelf een schuldeiser hebt. In geestelijke zin.

Kijk dat eens na. Zegt de Bijbel niet bijvoorbeeld. Betaal mij wat jij schuldig zijt. Bijvoorbeeld. Door het nalaten van het doen van het woord van God.

Door de wil van God niet te doen. Door gewoon niet te negeren. Dat stelt je wel in een schuld. Dat kan je soms ook naar beneden drukken. Of dat je daarmee worstelt.

Of kennen wij dat niet meer? Kennen wij dat niet meer? Dat besef van die heiligheid van God. Waardoor we echt in aanbidding voor hem neervallen.

Is dat weggeëbt? Is dat ook een soort schuld misschien? Dat herken je misschien een klein beetje in deze weduwe. Maar wat doet deze vrouw?

Die gaat naar de profeet Elisa. En Elisa is die man die wel vijftig jaren in dat volksleven heeft gewerkt. Heel lang heeft hij gewerkt.

En die de meeste wonderen heeft gedaan van alle profeten. We kennen eigenlijk drie wonderperioden. In de tijd van Mozes. In de tijd van Elisa. Bijzondere wonderen.

Die heel dicht dagen bij de wonderen die de heer Jezus ook deed. Heel dicht erbij. In de tijd van de heer Jezus zelf. Hij is duidelijk een helder en vooruitlopend type van de heer Jezus Christus.

Hij is ook iets van die innerlijke barmattigheid van de zaligmaker. Hij verwijst ernaar in het bijzonder. Hij is bewogen met de enkeling.

En zij roept deze vertegenwoordiger van God. Zeker nu de eredienst van God in vervallens geraakt.

En de tempeldienst niet meer functioneert. Ze kan er blijkbaar niet meer terecht. Zou die God van Elisa haar redden? Die God die Israël uit de slavernij van Egypte heeft bevrijd.

Zou die haar zonen kunnen redden van de slavernij? Zal ze geweten hebben van Elia en de weden met het verhaal van vroeger?

Wat is de reactie van Elisa? Nou, bid maar veel, sterkte hoor. Dat zou het kunnen zijn. Of, nee maar ik zal u denken, komt goed.

Nee, direct is zijn vraag, maar let op wat hij doet. Wat kan ik voor u doen? Wat kan ik voor u doen? En er komt nog een vraag bij.

En die vraag die komt letterlijk ook vanmorgen vanuit het woord naar jou toe van. Heel concreet. Wat kan ik voor jou doen? Zeg het maar.

Hoe kwam je vanmorgen bijvoorbeeld hierheen? Eerst een dienst naar een nieuw jaar. Leuk elkaar even te zien. Hongerig. Of heb je niks nodig?

Of wil je echt dat er iets met je gebeurt? Ook in een nieuw jaar. Hij vraagt jou, wat kan ik aan jou kwijt? Maar hij vraagt er gelijk achteraan.

Wat hebt u eigenlijk? Wat hebt u eigenlijk? Die vraag wordt er direct mee verbonden. Hij peilt direct de nood. Haar gebrek, haar schuld, haar pijn.

De vraag die stel ik u. Wat hebt u eigenlijk? Wat heb ik? Niks. Zegt ze. Dat kleine kruikje, de rest is allemaal waarschijnlijk al weggekaapt door die man.

Een heel klein kruikje. Echt heel klein. Zo'n parfumflesje wat misschien in de badkamer staat. Dat is alles.

Er stelt niks voor. En wat geeft Elisa dan voor antwoord? Wat geeft Jezus voor antwoord?

Jezus. In eigen woorden. Je moet naar je buren gaan. en de buren van je buren.

En je moet overal vragen naar potten, pannen, schalen, kruiken, zoveel mogelijk. En je hele huis volzetten. De kamer, de keuken, de buikeuken, het afdak.

Overal moet je het huis volzetten met kruiken en schalen. Nou, je snapt het. Die buren zien er al aan komen. Wat moet jij met zoveel kruiken en schalen?

Nou, dan sta je toch eventjes. Zou je dat doen? Dat je een opdracht kreeg, zo op die manier? Out of the box denken? Zet niet een beetje gezichtsverlies met al die kruikjes en schaaltjes en kannetjes?

Nou, jerrykens zullen ze niet gehad hebben. Wat nog meer? Wat zou je doen? Het kan natuurlijk ook zijn, dat je hieruit een soort godsdienstige behoefte ziet, omdat het zo hoort.

Ik heb geen nood, zeg je. Alles oké. Waarom zou ik schalen en potten en kannen en kruiken neerzetten? Is dat misschien niet ons grootste probleem?

In onze relatie met God? Ons probleem is niet dat wij pijn of leegten of schulden hebben tegenover God. Misschien is onze grootste leegte wel, dat wij rijk en verrijkt zijn, en diep in ons hart is het aan leeg.

Wij gaan naar de kerk. Ik ga naar de kerk. En als er wat speciaal is, ga ik erheen. Ik ga zelfs twee keer. En we zijn godsdienstig.

We zeggen onze gebeden op. We komen trouw. We lezen in de Bijbel. En we hebben er een mooi bepaald gevoel bij. Fijn, gezellig, warm bij elkaar. En toch kan Johannes, door de Heer Jezus, tegen een van de gemeentes zeggen, en je weet niet dat je bent arm, ellendig, jammelijk en naakt, beklagenswaardig.

En zo hobbel je maar een beetje door het leven. En zo blijf je op de been. En het zou nu zomaar kunnen zijn dat er een cynische gedachte hier opborrelt.

Is dit niet een beetje te mooi? God doet toch dit soort wonderen niet vandaag. Is het niet een beetje te mooi dat deze weduwe hier geholpen wordt?

Maar hoeveel weduwe zijn er vandaag niet? In Iran bijvoorbeeld. Die niet geholpen worden. Die wel jammelijk ontkomen. Die in gevaar is te verdwijnen. Dat klopt.

We zitten hier helemaal vol met de geest van onze cultuur. Vroeger waren de mensen zo dom om te denken. Dat God sprak door de mensen tot de mensen in het onweer.

Zo zeiden dat de mensen. Vroeger vonden ze dat dom. Wij weten gelukkig beter. God is uit het onweer verdwenen. Net zoals God uit al die plaatsen verdwenen is.

Weet je, van dat bekende boek. Wij gaan naar de dokker. En we weten alle stofjes precies in ons lichaam. Hoe die functioneren. En zo gaat ons lichaam werken. Wij hebben de dingen op orde.

Wij hebben eigenlijk God niet meer zo nodig. Kun je dan verwachten dat God in je leven diepliggende wonderen doet. In het dagelijks leven. In het leven van een weduwe.

Dat God wonderen doet bij je kinderen. Bij je kleinkinderen. En door ons veranderd wereldbeeld van oorzaak en gevolg. Zijn we gewoon vergeten dat er gewoon echte, normale wonderen zijn.

Die we niet meer zien. We leven met het grootste gemak aan voorbij. En leven als een soort machine. En van een mooi madeliefje bewijs van spreken kun je er niet meer genieten.

En zo verdwijnt God ook uit je huwelijk. Want daar heb je allemaal prachtige therapieën voor. Hele mooie therapieën. Daar kun je je helpen. Een Nigeriaanse christen die de weg niet weet.

Weet je wat hij gaat doen? Die stapt uit zijn auto en die gaat bidden. Tot de Heer in de weg wijst. Wij pakken natuurlijk ons navigatiesysteem. Dat is veel zuiverder. Veel doeltreffender.

Dan weet je precies hoe je weg moet gaan. Maar wat doet de Heer dan vanmorgen door zijn heilige geest? Je schrijft dat woord van Elisa.

Het woord van Jezus ook in jouw hart. En hij getuigt met jouw geest dat dit de waarheid is. Hij verzeelt het in jouw ziel.

Wat kan ik voor jou doen? Alles wat u ontbreekt. Dat schenkt hij u zo u het smeekt. Mild en overvloedig.

Alles. Ook als alles je ontbreekt. Ja. Denk aan Psalm 81. Weet u nog? Vers 12. Zo is deze vrouw naar de buren gegaan.

En ze heeft bij iedereen aangeklopt. En geroepen. Heb je kruiken? Heb je potten? Ik wil alles hebben wat je tot je beschikking hebt.

Alles. En ze heeft van het huis van de buren gelopen. En weer naar huis. En weer naar de buren. En naar andere buren. Tot op een gegeven moment haar hele kamer.

En haar afdak. Alles vol stond. Allemaal met kannen en kruiken. En zij zelf had alleen maar zo'n klein flesje. Alles. De profeet had gezegd.

Zorg dat het er niet weinig zijn. En die jongens die thuis kwamen. Ik zie ze kijken. Moeder. Wat doet die nou toch?

Ja. Dat heeft de profeet gezegd. En daarom moest ik de deur sluiten. Geen pottenkijkers. En ik moest alles vullen met de kleine flesje. Zou voor de Heer dan iets te wonderlijk zijn?

Ik hoop in mijn klachten op zijn onfeilbaar woord. Psalm 130 vers 3. Weet u. Dat geldt voor deze weduwe.

Maar dat geldt ook voor die vrouw. Die haar weduwe. Die een weduw is in haar huwelijk. Een man die niet echt om je geeft. Die niet het jouwe zoekt.

Maar het zijne. En daar voor jou misschien benut. Maar wat kun je eenzaam zijn in je huwelijk? Is dat misschien een schaal die jij bij de Heer moet aanbieden?

Zou het verboden zijn als je in je leven iets verwacht van je huwelijk? Van de Heer? Tussen die hemelse bruidegom? En jou? Als er onrecht wordt gedaan aan jou?

Of aan een weduwe? En dat geeft haar de vrijmoedigheid. Om het echt zich bij de Heer aan te klampen. En weet je?

Die schalen die jij misschien hebt staan. Waarvan je misschien niet eens weet of jij ook van die schalen hebt staan. Dat mag je vrijmoedigheid geven. Maar ook verwachten dat hoe dan ook hij zal horen.

Misschien niet altijd letterlijk verhoren zoals jij dat voorgespiegeld ziet. In welke vorm dan ook. Maar hij zal je helpen. Of je financiële opvoedingsvragen hebt.

Geestelijke nood. Ondanks dat snerpende stemmetje van de boze. Waar is jouw God? Waar is jouw God? Op wie je bouwde. En op wie je je huwelijk toevertrouwde.

Misschien wel een van jouw lege schalen. Kannen zet je voor de Heer neer. Misschien heb jij ze ook. Je hele hart voor hem uitstorten.

Alles. En hoe dan ook nog. Amen zeggen op je gebeden. Vertel hem alles.

Vertel hem van de nood van je karakter. Je geaardheid. Of waar je vastloopt. Zet je schalen voor hem neer.

Zou voor de Heer iets te wonderlijk zijn? De slavernij waarin je kinderen zich bevinden. Waar je geen vat meer op hebt. God werkt van generatie op generatie.

En hij wil dat allen tot bekering komen. Maar ook in je eigen nood. Misschien ben je wel 23 keer gestruikeld in je eigen zonde.

Dan heb je geen macht. Je te weer te stellen tegen die zonde. Je vervalt er elke keer weer in. Een stroom van ongerechtigheid. En hij heeft de overhand op jou.

Psalm 65 vers 2. En misschien ben je wel rijk of verrijkt. En zeg je. Dat is mijn kwaal. Dat is mijn kwaal. Dat is mijn probleem.

Daar hang ik aan. Ik voel helemaal niet. Dat mijn schuld tot aan de hemel reikt. En ik voel me helemaal niet verkeerd. Ik heb het echt wel getroffen met mezelf. Zou je ook die schaal niet bij de heren zetten?

En als je geloof ontbreekt. Zou je dan niet bidden dat de heilige geest je vult. En als je leidt aan de kerk.

Zou je dan niet bidden dat het woord van God weer helder in de gemeente gesproken wordt. Waar je ook komt. Zodat mensen echt gevoed mogen worden.

Met de volle waarheid. Welke nood heb je nog meer? Welke verlegenheid houdt u nog bezig? Waar je liever niet over praat. Laat de schalen niet weinig zijn.

Deze vrouw had er heel veel. Zorg dat u daar geen gebrek aan hebt. Voor God is dat geen probleem. Spurgeon kwam eens een dominee tegen.

Die hem attent maakte op het feit dat hij zoveel vrucht maakte. Geweldige vruchtbare spreken. Hij zegt ik spreek zo ernstig. Charles.

En wel gemeent het evangelie. Maar ik zie zo weinig vrucht. En ik bid voor een bekeerling. Waarop Spurgeon zei.

Ik weet niet of het antwoord zo cool was direct. Man dat is jouw probleem. Je moet niet bidden dat de Heer er een bekeert. Je moet bidden dat de Heer de hele gemeente bekeert.

Dat moet je doen. Je moet vrijmoedig vragen aan hem. Niets is hem te veel. Deze vrouw heeft zoveel mogelijk potten.

En we zullen zo zien waarom dat nodig was. En Jerry Kens verzamelt. Ik hoop. Als jij ze bij de Heer brengt. Ze allemaal bij hem brengt.

Is dat ook niet de groei van het geestelijk leven. Dat je steeds meer leegte ontdekt. Zelfkennis krijgt. Groei in afhankelijkheid.

En kunt zeggen. Heren. Neem mij. Breek mij. Met al mijn zogenaamde wijsheid en mijn kennis. Vul mij. En zend mij. En die vrouw sluit de deur.

En zegt tegen haar jongen. Geef mij eens een schaal aan. En dan gaat dat kleine kruikje ondersteboven. En duurt een hele tijd voordat dat kleine kruikje de grote schaal vol heeft.

En dan staat er nog veel meer. En er moet nog een andere schaal komen. En nog meer schaal. En nog meer. En tenslotte de schaal onder het afdak. De volgende. Tientallen schalen. Hoe lang dat geduurd is weet ik niet.

Er zijn geen schalen meer uiteindelijk. Alle schalen zijn gebruikt. Ga nog meer schalen halen. Weet u. Het gebrek ligt niet bij de volheid van God.

Het gebrek ligt aan het feit dat er niet meer lege schalen zijn. Maar mijn God staat er in de schrift. Filippense 4 vers 19.

Mijn God zal u overeenkomstig zijn rijkdom voorzien van alles wat u nodig hebt. In heerlijkheid door Jezus Christus. Filipense 4 vers 19. Een geweldige tekst.

Dat zal toch de ervaring geweest zijn van deze weduwe. Dat zal toch ook uw ervaring zijn. Onze God is mild in het schuld vergeven. Wie hem aanroept in de nood vindt zijn gunst oneinde groot.

Doet hij dat nog ook vandaag? Absoluut. Zeker wat betreft vergeving. Reiniging en verlossing. Hij doet zoveel wonderen wat de wereld niet eens meer ziet.

En ik geloof stellig in de kracht van het gebed. Maar hij is wel te alle tijden soeverein. Sommige moeders bidden en smeken dagelijks voor hun kinderen zoals ze de Heer Jezus leren kennen.

Stop daar niet mee lieve moeders en vaders. Denkt u nou echt dat God niet hoort? Blijf volharden. Was ook Augustinus niet iemand waarvan moeder Monika vurig had gebeden?

En haar man en twee kinderen bekeerden zich. Denk eens aan het boek van Gods smokkelaar van Anna van der Bijl. Wat een missie had de man. Wat een wonderen gebeurden daar.

Grenswachten die met blindheid geslagen werden. Alles ten behoeve van de voortgang van het evangelie. Wat heeft deze man een taak gehad? Ja, daarin was God een God van wonderen. Kan er een klein madeliefje groeien, zei ik net al.

Zonder Gods scheppingskracht. Kan er een persoon tot bekering komen zonder de Heilige Geest. Lees maar eens van mensen die in grote nood zijn en wat zij aan God hebben.

Denk aan jongens en meisjes die Gods nabijheid ervaren om de weg van zijn woord te gaan. Met alle strijd die ze hebben. Is dat geen wonder?

Om boven je geaardheid te strijden. Die smalle weg te gaan van het evangelie. Maar hoe meer je de Heerde vreest en hoe meer ons zachtje krijgt voor hem.

Hoe meer je zijn goedheid ziet verspreid op al zijn werken. In de schepping. In de herschepping. Wat weet u?

Nog twee dingetjes. Sluit ik af. Dit evangelie is ook heel gevaarlijk wat ik breng. Dat u zegt wat een heerlijk evangelie en er gebeurt verder niks.

En u gaat erover op de orde van de dag. U bent gerustgesteld. Het was weer mooi vanmorgen. Maar als u uw gebeden niet intensiveren. En u zet geen schalen voor de Heer en Heer.

Om uit zijn volheid te ontvangen. Dan heb je het evangelie maar goedkoop gemaakt. Dan heb je het gewoon aangehoord. Dan heb je een kostbaar evangelie goedkoop gemaakt.

Dan krijg je dus goedkope genade. Eigenlijk maak je daar misbruik van het heerlijke evangelie. Daarom word wakker. Ontwaakt gij die slaapt.

Wees verbonden met de bron die nog kleiner is dan dat kruikje. Die dode Jezus. Die naakte man aan het kruis. Uit wiens volheid wij genade op genade hebben ontvangen.

En deze vrouw kreeg uiteindelijk meer dan ze miste. Ze kan haar schuld betalen.

En ze kan levenslang in haar onderhoud voorzien. Ze vroeg om hulp. En ze krijgt meer. Doet God zo vaak. Ook bij de wonder die hij doet. Zo bijzonder.

Dat is onze God. Je geeft schuld. En je krijgt oneindige gerechtigheid. Je geeft je gebrek aan hem. Je krijgt overvloed.

Je geeft straks je vergankelijke leven. En sterft aan hem. Je ontvangt eeuwig heemleven. Je hoorde bij die falende Adam.

Je ontvangt Christus. Die nooit het werk laat varen dat zijn hand begon. En in wie je als verliezer meer bent. Dan een overwinnaar.

Gode zij dank. Glorie voor Jezus. Halleluja. Amen.