Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen allemaal. Graag wil ik beginnen met een kort getuigenis over mijn voorbereiding op dit woord wat ik hier mag vertellen.
! Dat vind ik allemaal veel te spannend.
Dat kan ik niet. Daar heb ik niet genoeg kennis voor. Dat waren mijn eerste gedachten. Toen kwam ik thuis en dacht ik, wat als de Heer dit van mij vraagt om hier te staan?
Als de Heer dit van mij vraagt, dan wil ik gehoorzaam zijn. En dan wil ik bereid zijn om dat te doen voor God. En ik ging ervoor bidden.
Ik zei, Heer, als u dit van mij vraagt, als u wilt dat ik hier met kerst sta, dan zal de vraag wel definitief komen of ik hier wil staan. En toen werd ik gebeld.
En toen kwam die vraag definitief. Maar het was er niet dat ik gelijk ja zei. Toen gingen weer al die gedachten door mijn hoofd heen. En begon ik weer opnieuw na te denken. En toen kwam ik op een gegeven moment tot het besef dat ik dacht, maar ik ben ook niet geschikt.
Ik kan het ook niet vanuit mezelf. Het is God die het moet doen. En het is God die mag spreken door mij heen. En ik moet afhankelijk zijn van hem. En dus toen dacht ik, nou dan wil ik dat doen.
En normaal gesproken kan ik erg zenuwachtig zijn ook in de voorbereiding. Kan ik onrustig zijn als ik, nou, spannende dingen moet doen.
Als ik praatjes ergens moet houden voor een grote groep mensen. En ik heb gebeden voor rust en ik heb echt rust gekregen. Ik heb geen nachten wakker van gelegen. Ik heb, ja, echt rust ervaren in de voorbereiding daarop.
Maar ik besefte ook, ik kan het niet uit mezelf. Dus ik dacht, nou heer, dan mag u ook de inspiratie daarvan geven. Dus ik ging daarvoor bidden. En ik ging Bijbel lezen.
En ik dacht, de heer zal mij wel duidelijk maken waar ik het over mag hebben. En de tijd verstreek. En ik kwam een week voor, het was een week geleden. En ik had nog steeds niet heel veel inspiratie. En toen dacht ik, ik begon toch weer eraan te twijfelen.
En dacht ik, ja, moet ik toch niet zelf aan het werk gaan. En ik was al bijbel aan het lezen. Maar op een gegeven moment ging ik ook bijbel lezen als ik ontzettend moe was. Als ik niks meer in me opnam.
En dan ging ik er toch weer zelf voor werken. En toen dacht ik, is dat dan de bedoeling? Zoals ik op de hogeschool, toen ik op de hogeschool zat, altijd de dag voor een deadline.
Nog tot drie uur nacht zat te leren. Of nog een opdracht zat te maken. Ik dacht, dat kan toch niet de bedoeling zijn. En toen las ik de volgende ochtend in de Bijbel. De tekst die Paulus schrijft in Colossense 1 vers 29.
Daar zegt hij, daarvoor span ik me ook in. En dat inspannen, dat gaat over het verkondigen van het woord van God. En dan zegt hij, daarvoor span ik me ook in en strijd ik.
Overeenkomstig zijn werking, die met kracht in mij werkzaam is. En dat gaf me weer rust. Ik dacht, ik hoef het niet zelf te doen. De Heer gaat mij de krachten voor geven. En ja, ik mag bijbel lezen, ik mag ervoor bidden.
Ik mag erover nadenken. En zo is het toch gelukt om iets voor te bereiden. En dat wil ik toch delen, omdat ik het bijzonder vind.
Hoe je dan in zo'n voorbereiding ziet dat als je met God leeft, als je bidt en als je Bijbel leest, dat hij echt spreekt. En dat hij antwoorden geeft door zijn woord. En dat vind ik toch wel heel bijzonder, dat ik zo weer dichter naar de Heerde God toe groei.
Dus kinderen ook op mijn leeftijd groeien nog. En misschien niet in de lengte, want dat lukt niet meer bij mij. Maar wel door God die mijn gedachten verandert en die mijn hartverlangen verandert.
En dat is mooi om te merken. Laten we beginnen met het gebed. Ja, liefdevolle Vader, trouwe God. Dank u wel dat we hier bij elkaar mogen zijn.
En de enige reden dat we hier bij elkaar zijn, dat bent u hier. Heer, dat is omdat u uw Zoon naar deze wereld heeft gezonden. Heer, dat is de reden dat we hier zijn.
En we willen u daarvoor danken. We willen u danken dat we in uw naam bijeen mogen komen. Ik wil u bidden, Heer, voor deze dienst, dat het tot eer van u mag zijn.
Voor het woord ook, dat het tot eer van u mag zijn, dat het niet om mij mag gaan. En Heer, ik wil u ook bidden voor degenen die hier zitten, dat het, ja, wilt u hun harten voorbereiden.
Dat ze mogen begrijpen wat u te zeggen heeft. Dat het woord wat u gesproken heeft, wat in de Bijbel staat, dat dat uw woord is. En dat dat, ja, kracht mag hebben en dat het begrepen mag worden.
En de mensen mag bereiken. Dat willen we u in Jezus naam bidden. Amen. We hebben nu al een paar keer deze dienst gehoord, dat de Heer Jezus kwam met kerst om ons te redden.
En dat is helemaal waar. Alleen de vraag is, waarvan moesten we eigenlijk gered worden? Waarom kwam de Heer Jezus om ons te redden? Waarom moesten wij gered worden? Is er een van de kinderen die daar een antwoord op heeft?
Ik zie daar een vinger. Van onze zonde wordt er gezegd. Helemaal goed. Dankjewel. Dat is helemaal waar. Laat ik het ook proberen uit te leggen door, ja, door even te kijken wat er in de Bijbel over staat.
Dankjewel. Dus wat zegt de Bijbel? Laten we daarnaar kijken. Wat zegt de Bijbel allereerst over God? Mag die naar de volgende? Er wordt een klikker geregeld, zie ik.
Dankjewel. De Bijbel zegt heel veel over God. Maar ik heb er een paar dingen uitgehaald. Allereerst, het eerste punt wat ik wil behandelen is dat God heilig is.
In openbaring 4 vers 8. In het tweede gedeelte van vers 8 staat heilig. Heilig. Heilig is de Heere God. De Almachtige. Die was, die is en die komt.
Heilig is misschien een moeilijk woord. Het betekent in de eerste plaats dat God afgezonderd is. Dat God apart gezet is. Dat God van een andere orde is dan wij als mensen.
Dan naar het volgende punt. Ik denk dat hij niet doet. Oh, hij is er al.
God is volmaakt. In Johannes 1 vers 5 zegt Johannes, die legt dat in beeldende taal uit. Die schrijft. En dit is de boodschap die wij van hem gehoord hebben en aan u verkondigen.
Dat God licht is. En dat in hem in het geheel geen duisternis is. Dat er in God in het geheel geen duisternis is.
Dat betekent dat er geen zonde in God is. Dat God volmaakt is. In heel zijn wezen is geen duisternis te vinden. God is licht.
We mogen naar het volgende punt. Daar staat dat God rechtvaardig is. Dat vinden we terug in Deuteronomium 32 vers 4. Hij is de rots, wiens werk volmaakt is.
Want al zijn wegen zijn een en al recht. God is waarheid en geen onrecht. Rechtvaardig en waarachtig is Hij. Hier zien we dat God rechtvaardig is.
Dat Hij een en al recht is. Dat al zijn wegen recht zijn. God is volkomen eerlijk. En aan de andere kant hebben we de mens.
En daarin lezen we in Romeinen 3 vers 10 tot en met 12. Daar zegt Paulus zoals geschreven staat. Er is niemand rechtvaardig. Ook niet één.
Er is niemand die verstandig is. Er is niemand die God zoekt. Alle zijn zij afgedwaald. Samen zijn zij nutteloos geworden. Er is niemand die goed doet.
Er is er zelfs niet één. Er is geen mens die in zijn leven geen zonde begaat. Iedereen liegt wel een keer.
Iedereen maakt wel eens overtredingen. En dat zegt Paulus ook in de Bijbel. Dat er niet één die goed is. Dat betekent dat we aan de ene kant hebben we God. Die heilig is.
Die volmaakt is. Die zonder zonde is. En die rechtvaardig is. En helemaal aan de andere kant hebben wij de mens. Die niet volmaakt is. Die zonder zonde.
Of die wel zonde kent. En die niet rechtvaardig is. En die niet verstandig is. En die twee liggen mijlenver uit elkaar. En die twee kunnen ook niet bij elkaar komen.
Want als God dan toch bij de mens zou komen. Dan zou God zich inlaten met duisternis. Met zonde. En dat kan niet. Dan zou God zich vermengen met de duisternis.
Dus we hebben een probleem. Maar gelukkig. Heeft God daar een oplossing voor bedacht. Maar voordat ik naar die oplossing ga.
Ben ik even benieuwd. Mag die naar de volgende dia. Elk kind. Heeft iets op zijn stoel gevonden. Een papiertje. Waarin ze het mooiste mochten tekenen wat ze hadden.
Heeft iemand dat getekend? Ik zie de achterricht in een vinger. Wat heb je getekend? Je lievelingsknuffel. Je lievelingsknuffel. En wat is dat? Mijn vinger.
Ik noem hem Pim. En het is eigenlijk voor een... Het is eigenlijk voor een vinger. Het is voor een vinger. Het is voor een vinger. Het is voor een aantal ronde vintjes. Oké. Hij heeft geen mond. Hij heeft geen mond.
Het is een lievelingsknuffel. En hij heet Pim. En nou mooi dat je dat hebt. En wat nou als... Wat nou als er een vriendje of vriendinnetje is.
Die zegt nou ik vind jouw knuffel zo mooi. Zou ik hem mogen hebben? Zou je hem dat geven? Ja. Eigenlijk zeggen dat het wel een fijn compliment is.
Maar dat ik hem eigenlijk liever zelf haal. Ja. Ja. Nou dankjewel voor je bijdrage. Maar dat is precies ja.
Heel begrijpelijk. Het mooiste wat je hebt. Het is heel moeilijk om dat weg te geven. Jij hebt ook wat getekend. Kleding gemaakt. Kleding gemaakt. Ja.
En wat dan? Een rok of een trui? Een rok. Ja. Is dat het mooiste wat je hebt? Ja. En zou jij dat weggeven aan een vriendje of vriendinnetje?
Of een vriendinnetje zou ik zeggen. Nee. Nee, dan zien we toch wel dat het moeilijk is hè. Ja. Ik had familie, vrienden en Jezus.
Familie, vrienden en Jezus. Mooi antwoord. En je vrienden en familie. Ja, die wil je ook niet weggeven. Die wil je niet kwijt.
Oh, hier is ook nog een vinger. Wat heb jij getekend? Liefde. En dan zeg maar allemaal dingen bij elkaar. Dus dat zijn dan vrienden. Aardige mensen zijn.
God. En daar dan weer. En dan ook familie. Kijk. Er wordt gezegd.
Liefde. En daar horen dan heel veel dingen bij. Familie, vrienden, God en Jezus onder andere. Er werd nog meer gezegd. Nou, jij bent wel rijk als je dat allemaal bezit.
Dat is fijn. En moeilijk weg te geven. Dus als we even teruggaan naar het probleem. Dat de God helemaal aan de andere kant staat van de mens.
Dan hebben we daar een oplossing voor nodig. En die heeft God bedacht. En God gaf het mooiste wat hij had. Hij gaf het weg. Dus we horen al hoe moeilijk het is om je mooiste knuffel weg te geven.
Of je mooiste rok. Maar de Heere God. Die gaf veel meer weg dan een knuffel. Of veel meer weg dan een rok. Hij stuurde zijn zoon. Naar deze wereld.
Deze wereld die onvolmaakt is. Waar hij zou gaan lijden. Dat lezen we in Johannes 3 vers 16. Want zo lief heeft God de wereld gehad.
Dat hij zijn enig geboren zoon gegeven heeft. Opdat ieder die in hem gelooft. Niet verloren gaat. Maar eeuwig leven heeft. Dus waar eerst God en de mens volledig van elkaar verwijderd waren.
Heeft God de Heerde Jezus. Uit de wereld gezonden. En zo zette hij een stap dichter naar ons toe. En kwam hij naar ons toe. In de persoon van de Heerde Jezus.
Maar waarom kwam de Heerde Jezus dan op de aarde? Hij kwam. Kan hij om ons straffen? Nee, we lezen het in het volgende vers. Vers 17.
Want God heeft zijn zoon niet in de wereld gezonden. Opdat hij de wereld zou veroordelen. Maar opdat de wereld door hem behouden zou worden. En dan staat er in de Bijbel.
Dat als wij in de Heerde Jezus geloven. Dat we niet verloren gaan zoals in vers 16. En er is anders in de Bijbel. Daar staat dat als wij geloven. Dat ons leven.
Met Christus verborgen is. In God. Dus waar we eerst heel ver van elkaar verwijderd waren. Heeft God de Heerde Jezus. Uit de hemel gezonden. Naar de aarde.
En als wij in hem geloven. Dan zijn wij met Christus verborgen in God. En dan kunnen we wel bij God komen. En dan kunnen we wel met hem leven.
En dan kunnen we wel straks samen met God zijn. Op een plek waar geen verdriet er is. Waar geen pijn is. Waar geen moeite is. Maar waar blijdschap zal zijn. En dat is liefde.
Dat is de ware liefde die God naar deze wereld gezonden heeft. En de Heerde Jezus is de enige die ons kan verzoenen. Of die ons weer bij de Heerde God terug kan brengen.
Het enige wat daarvoor nodig is. Is geloven in hem. Dat hij naar deze wereld gekomen is. En dat hij uiteindelijk voor onze zonde is gestorven. Waar we met paas over na mogen denken.
Mogen we naar de volgende dia. Ik wil afsluiten met het getuigenis van de Samaritaanse vrouw. Dat lezen we in Johannes 4. Het verhaal van de Samaritaanse vrouw.
En voorafgaand aan dit gedeelte wat we zo gaan lezen. Vers 25 tot en met 30. En vers 39 tot 42. Ja dan is Jezus al wat ouder geworden.
En dan vertrekt hij vanuit Judea naar Galilea. En tussendoor gaat hij door Samaria. En tijdens de reis raakt hij vermoeid.
En dan gaat hij bij een waterput zitten. En dan komt hij bij die waterput om uit te rusten. En dan komt er een Samaritaanse vrouw bij die waterput om water te halen.
En dan zegt de Heer Jezus tegen haar geef mij te drinken. En de Samaritaanse vrouw is daar al verborgen over. Omdat in die tijd de Joden helemaal niet met de Samaritanen omgingen.
De Heer Jezus was een Jood. En de vrouw was een Samaritaanse vrouw. Maar ze raakt in gesprek. En de Samaritaanse vrouw die komt erachter dat de Heer Jezus haar kent.
Hij weet dingen van haar die hij helemaal niet zou kunnen weten als normaal mens. Maar dat was hij dus niet. En de Samaritaanse vrouw dacht.
Ja, u zal wel een profeet zijn. Want u zegt dingen die u helemaal niet kan weten. En laten we lezen wat er dan wordt geschreven vanaf vers 25.
De vrouw, dat is dus de Samaritaanse vrouw, die zei tegen hem. Ik weet dat de Messias komt die Christus genoemd wordt. En wanneer die gekomen zal zijn, zal hij ons alles verkondigen.
En Jezus zei tegen haar, ik ben het die met u spreekt. En op dat moment kwamen zijn discipelen. En zij verwonderden zich dat hij met een vrouw sprak.
Toch zei niemand, wat zoekt u? Of wat spreekt u met haar? De vrouw nu liet haar waterkruik staan. En ging weg naar de stad. En zei tegen de mensen, kom.
Zie iemand die mij alles gezegd heeft wat ik gedaan heb. Zou hij niet de Christus zijn? Zij dan gingen de stad uit en kwamen naar hem toe. Dan lezen we verder in vers 39.
En vele van de Samaritanen uit die stad, die geloofden in hem, om het woord van de vrouw die getuigde. Hij heeft alles tegen mij gezegd wat ik gedaan heb. Toen dan de Samaritanen bij hem gekomen waren, vroegen zij hem bij hem te blijven.
En hij bleef daar twee dagen. En er kwamen nog veel meer tot geloof vanwege zijn woord. En zij zeiden tegen de vrouw, wij geloven niet meer om wat u zegt, want wij zelf hebben hem gehoord.
En weten dat hij werkelijk de zaligmaker van de wereld is. De Christus. En die zaligmaker, die Christus, die is naar de wereld gekomen.
En dat mogen we vieren met kerst. Dat is het kindje wat in de kribben ligt. En over heel de wereld wordt kerst gevierd. Maar voor veel mensen is kerst niets meer dan gezelligheid met vrienden en familie.
Dan kerstbomen, cadeautjes en lichtjes. En veel mensen, die kennen niet de ware betekenis van kerst. Die weten helemaal niet wie dat kindje eigenlijk is, die in de kribben ligt.
En als wij de Heer Jezus wel kennen, dan mogen wij net als de Samaritaanse vrouwen die de Heer Jezus had leren kennen bij de waterput, dan mogen we getuigen van hem.
En dan mogen we vertellen wie Jezus is. En wat hij voor ons gedaan heeft. Want dan is het zo mooi, dat er wordt gezegd dat door het woord wat de vrouw sprak, daardoor kwamen vele van de Samaritanen tot geloof in hem.
En daarom is het ook belangrijk dat we als christenen betrouwbaar zijn. Want als we in het ene niet betrouwbaar zijn, waarom zouden de mensen ons dan wel geloven als wij over de Heer Jezus spreken?
Maar door het getuigenis van de Samaritaanse vrouw, geloofden de Samaritanen in hem, en gingen zij ook naar hem op zoek. En zij leerden Jezus persoonlijk kennen.
En zo mogen wij ook mensen wijzen op de Heer Jezus. Zodat zij naar hem op zoek gaan in de Bijbel. En hem persoonlijk leren kennen.
Zodat zij vervolgens zeggen, wij geloven niet meer. Vers 42. Wij geloven niet meer om wat u zegt, om wat de Samaritaanse vrouw had gezegd. Maar wij zelf hebben hem gehoord.
Wij zelf hebben de Heer Jezus leren kennen. En weten dat hij werkelijk de zaligmaker is. Van de wereld. De Christus. En zaligmaker, dat is voor de kinderen misschien een moeilijk woord, maar je kan het vertalen als, dat is de redder.
Hij is de redder van de wereld. En er is zoveel ellende in de wereld. Er is zoveel verdeeldheid. Er is zoveel onvrede over van alles en nog wat.
En er zijn zoveel mensen, die door leugens eigenlijk ver weg bij God vandaan gehouden worden. Maar met de komst van de Heer Jezus, onze redder en verlosser, is het mogelijk om vrede te hebben met God.
Om niet meer zo ver uit elkaar te liggen, maar echt met hem te leven. En straks ook in eeuwigheid bij hem te zijn. En dat mogen we met kerst vieren. Dat God het mooiste gaf wat hij had aan deze wereld.
Uit liefde gaf hij dat. Uit liefde voor alle mensen. En daar mogen we met kerst bij stilstaan. En daar mogen we hem dankbaar voor zijn. En daar mogen we God alle eer voor geven.
Amen. Amen.