Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Oh, daar zie je er ook nog één.! Zullen we kijken?
Ik mis nog 95, 96, ja die 96, die heeft van die zwarte pootjes. En die was iedere keer, gaat hij er tussen van tussendoor.
Moet ik hem lopen zoeken met mijn hond samen. De laatste keer vond ik hem ergens aan de rand van een ravijn, midden in de struiken. Maar gelukkig kon ik hem meer terugnemen.
Ik ga eerst even een rots pakken waar ik ook kan zitten. Want je moet weten, als je uit Tekoa komt, dat is ten zuiden van Bethlehem, familie van Amos.
Ja, ik ben genoeg naar mijn vader. En mijn opa heette ook zo, heette Amos. Dus Amos, als schaapherder. En je zwerft met je kudde, zwerf je in de omstreken.
En uiteindelijk kom ik deze keer weer terug bij de velden van Efratar. Ja, daar waren we vroeger ook. Ja, ik ben nu maar alleen. Vroeger waren we veel meer schaapherders.
En dat was wel makkelijk, want met elkaar konden we dus goed opletten of alle schapen bij elkaar bleven. Maar nu ben ik alleen, nu moet ik het alleen doen.
Maar gelukkig, ik heb een hond, Hector. En die helpt mij. Zegt een schapendrijver. En die drijft altijd die schapen bij elkaar. Dus dat is voor mij wat makkelijk. Maar, als je alleen bent.
En wordt het s'avonds dan donker. En het wordt wat koud. Dan trekt mijn vel nog eens een beetje over mijn rug.
Ik denk nou, dat moet goedkomen. En dan zie ik die zon ondergaan, die is helemaal rood. En ik weet wat dat betekent. Morgen, mooi weer.
Maar, wat zie ik daar nou? In de verte? Even staan. Wat zie ik daar dan?
Een stip in de verte? Het zal toch geen roofdier zijn? Nee, hij komt heel langzaam. Komt hij deze kant op? Het is een mens.
Wat moet nou een mens zo laat op de avond hier? Nog op de velden van Efrat daar? Nou goed, laat hem maar komen. Nee, Koester. Hector Koest.
Het is een mens, het is geen kwaad. En dan komt die man die komt bij me. En hij zegt, u bent Amos hè? Dat heb ik gehoord in Bethlehem, in de stad, in het stadje.
Dat u op deze velden, dat ik u daar zou kunnen vinden met een schaapkudde. Ik zei, ja, ik ben Amos. Maar man, wat doe jij nou nog zo laat?
Hier op de velden, in het donker. Nou, zal ik u zeggen, ik ben Lucas. Ik ben Lucas en ik heb een opdracht gekregen van Theofilus.
Dat is een rijke man in Antiochieën. Om nou eens precies te controleren wat er met Jezus gebeurd is. En of dat wel zo gegaan is, want ik moet het op schrift stellen.
Ik moet het opschrijven. En ik hoorde in Bethlehem dat u een van die herders bent geweest, die in die bewuste nacht erbij was.
Ja, dat was ik. Maar daar wil ik niet meer over praten. Man, je moest eens weten. Het leek helemaal geweldig die avond.
Maar we dachten dat de verlosser zou zijn. Dat had ook Jozef, de vader van Jezus, had dat gezegd. Die had dat gehoord. De verlosser zou komen.
Maar kijk nou eens. We zitten nog helemaal onder de dwang van de Romeinen. Die zijn er nog. En weet je wat het ergste is? Na die tijd.
Koning Herodes. Jozef liet alle kinderen van twee jaar, liet hij ombrengen. En doden. Man, ik wil daar over die tijd helemaal niet meer nadenken zelfs.
Voor mij is het afgelopen. Ja, ik heb ook al wel iets gehoord over die Jezus. En over dingen die hij gedaan heeft. Maar ik weet het niet zo zeker hoor. Ik weet niet of dat dat echt te verlossen.
Dat kan toch niet. Dat bestaat toch niet. Dan zegt Lucas tegen hem. Maar Amos, luister. Ik ben nu al een hele tijd bezig om de geschiedenis van de Heer Jezus op aarde.
Hey, jij ook hè. De geschiedenis van de Heer Jezus op aarde. Om die op te schrijven. En ik heb de laatste gedeelte.
Heb ik helemaal op schrift staan. Heb ik opgeschreven. Alleen het eerste gedeelte. Dat mis ik eigenlijk een beetje. Maar weet je wat dit is?
Ik laat mijn boek hier bij jou. Wat ik geschreven heb. En ga dat nou eens lezen. Dan kom ik over drie dagen terug. En dan gaan we nog over praten.
Of jij inderdaad wilt vertellen wat er op die avond, op die nacht gebeurd is. En Lucas laat zijn rol met aantekeningen.
Laat hij bij Amos liggen. En Amos denkt, nou, daar heb ik helemaal geen tijd voor. Ik moet op mijn schapen letten.
Ja. Ik heb helemaal geen zin in om dat nou eens een keer allemaal te gaan lezen van hem. Wat er gebeurd is. Maar toch. Maar toch. Hij wordt nieuwsgierig.
En hij slaat heel langzaam. Rolt hij die boekrol een beetje open. En dan ziet hij het einde van het Lucas evangelie. Wat we nu kennen als het Lucas evangelie.
En na drie dagen komt Lucas terug. En hij zegt, Lucas, nou weet ik het. Hij is inderdaad onze verlosser.
Want ik heb nu gelezen dat hij kwam om te sterven en weer op te staan. Hij kwam ervoor om het volk, om ons, om mij, te verlossen en terug te brengen bij God de Vader.
Lucas, ga zitten. Ik ga je precies vertellen wat er op die nacht gebeurd is. Want ik zie nu dat wat David geschreven heeft.
In Psalm 22. Dat dat precies is wat jij aan het eind van je boek schrijft. En dat wat er in Jezaja 53 staat.
Exact is wat hier beschreven is. Dus ik vertrouw je. Ga zitten, ik vertel je. En Amos begint te vertellen.
Nu is Amos niet de enige die dat geschreven heeft. Want ook een discipel als Johannes heeft geschreven over de zaligmaker die komt.
En dat lees je in de eerste brief van Johannes, vierde hoofdstuk. En daar staat dan, God is liefde. Hierin is de liefde Gods aan ons geopenbaard.
Dat God zijn enige geboren zoon gezonden heeft in de wereld. Op dat wij zouden leven door hem. God is liefde.
Mensen, hoe vaak hoor je dat niet. God is liefde. Maar ik moet u meteen maar zeggen. De liefde van God is een realiteit.
En is onvoorwaardelijk en onmeetbaar. En we gaan meteen maar vaststellen hoe dat is. God heeft verschepking.
En God heeft een mens van harte lief. Wie je ook bent. Jong of oud. God heeft je lief. God houdt van je.
Of je dat nou gelooft. Of niet. Ja, ook jij. Ook u. Die misschien even niks meer het geloof heeft. Of bepaalde theorieën over het geloof heeft.
En denkt. Eén ding is vast. Gods liefde staat onwankelbaar vast. En dat is niet iets abstracts. Dat is niet iets waardoor je er misschien een goed gevoel bij krijgt.
Maar is heel concreet. En hoe komt dat? Hoe komt dat dat God houdt van mensen. Ook als ze niets van hem willen weten.
Omdat God liefde is. Het DNA. Mag ik het zo zeggen? Het DNA van God is liefde. Het is zijn wezen. Het heeft dus niets met u en jou gevoel te maken.
Het heeft niets met jou overtuiging te maken. Je moet gewoon vaststellen. God is liefde. En zijn DNA is liefde. En de enige vraag die op ons afkomt.
Is in feite. Wat betekent dat voor jou? En wat doe je ermee? God liefde is openbaar gekomen.
Niet op een bepaalde van 2000 jaar geleden. Maar God liefde was er al ver van voor die tijd. God liefde was er in God aanwezig.
Want hij is de oorsprong ervan. En God is de bron waaruit de liefde voortkomt. En die liefde van God vieren we is aan ons geopenbaard.
Want de tekst zegt inderdaad dat Gods liefde aan ons, aan de mens geopenbaard is. Gods liefde is gemanifesteerd. Gesefteerd is onthuld.
Als ware de sluier weggenomen. En de eeuwige liefde van God die al vanaf voor de schepping zichtbaar is geweest in de schepping.
Kijk maar, het is nu winter. En eigenlijk zie je Gods liefde niet zo direct. Want de planten en de bloemen die komen in het voorjaar weer.
Het is nu nog een beetje verborgen. Maar 2000 jaar geleden is die liefde van God verder openbaar geworden. Toen heeft God zijn liefde onthuld.
Heeft het cadeau uitgepakt bij de geboorte van Jezus Christus. Degene die door de vaderen en de profeten daarvan gesproken hebben.
Openbaar gemaakt. Ja jongens, ik weet niet of jullie dat gezien hebben. En misschien ook niet, anders moet je me even helpen zoeken. Er staat hier op het podium ergens iets met een witte doek eroverheen.
En is er een van de kinderen die mij wil helpen om dat te zoeken? Kom maar. Er moet dus iets zijn waar een soort witte doek overheen ligt.
Maar ik heb geen idee waar die ligt. Help me zoeken. Ah, jij bent veel slimmer dan ik. Weet je wat we nou gaan doen?
Nu gaan we met z'n tweeën die doek eraf halen. Oh, wat komt er onder vandaan? En wat zit er in die tas? O, een lichtje.
Precies. Nou die mag jij houden. Dankjewel voor het meehelpen. Ja, dankjewel. Dat is nou precies wat ik bedoel te vertellen. God, Jezus Christus, die was er al.
Net zo goed als dat lichtje daar al verborgen stond. Maar het was nog verborgen. Maar het is met kerst, is het openbaar gekomen. Ja.
Hoe weten we nu zeker dat Gods liefde ook echt is? Want je kunt wel zeggen dat je van iemand houdt. Maar als je diegene nooit aankijkt en niks met diegene te maken wilt hebben, dan vraag je je af, is dat echte liefde?
Maar God bewijst zijn liefde doordat hij zijn ene geboren zoon. En eigenlijk staat daar de unieke een.
God bewijst zijn liefde door de unieke een in de wereld gezonden heeft. Niet naar de wereld. God heeft zijn zoon ook niet naar een of andere andere planeet gestuurd.
Maar juist in deze wereld. In de wereld waar het paradijs gestaan heeft. In de wereld waarvan de zoon deel moest gaan uitmaken.
De zoon moet deel uitmaken van die wereld. En het woord wat er staat, dat God ons zijn zoon gezonden heeft, wijst op een historische daad.
Met een blijvend effect op het heden en op de toekomst. Want de geboorte van de Heer Jezus in de wereld is de bedoeling dat hij deel zou uitmaken van deze wereld.
Opdat we zouden leven door hem. En daarmee zorgde God zelf voor een herstel van de relatie tussen de mens en hemzelf.
En daarvoor moet je even terug naar het oude testament. Naar Genesis. Derde hoofdstuk. Eerste hoofdstuk begint dat God licht, dat God spreekt en zij licht.
En er was licht. En dat licht, wat deed dat licht? Het maakte scheiding tussen duisternis en licht. En Adam wandelde met God.
Dat is toch onvoorstelbaar. Adam wandelde met God. Hij liet als het ware iedere keer een straatje om. Om de drie bomen heen. En ze hadden een gesprek.
De relatie tussen God en Adam was onverbrekelijk. God gaf Adam zoveel. Hij benoemde alles. Hij wist precies hoe het zat.
Hij was in het denken van God helemaal één met hem. Maar ja, de mens. Adam was een beetje eigenwijs.
Misschien herken je het. Die ging zijn eigen weg. En die wilde eigenlijk zijn zoals God. En toen zei God. Een heilig God met een onheilig mens. Dat kan niet samen in het paradijs.
Dus Adam en Eva werden uit het paradijs verdreven. En God zette als het ware een hek eromheen. En God zei.
Die drie bomen die er staan. Eén daarvan. Dan mag je niet eten. Want dat is alle wijsheid. En Adam deed het.
En oké. Toen werd hij dus het paradijs uitgestuurd. Maar God had wel gezegd voor die tijd. Als je daarvan eet. Zul je zeker sterven.
Viel Adam op dat moment dood neer? Nee. We weten uit de geschiedenis dat Adam ongeveer 900 jaar geworden is. Hij was fysiek.
Niet dood. Meteen. Maar geestelijk. Was hij wel meteen dood. Want op dat moment was hij onmiddellijk gescheiden. Einde van God.
En voor een stel. Had God weer een mens nodig. Die volkomen gehoorzaam aan hem was. Die volkomen gericht was op hem.
En God gaf zijn zoon Jezus Christus. Die in deze wereld. Die deel uitmaakte. Van deze verdorven en vervallen wereld.
Die blootgesteld werd. Aan verleidingen. Aan vreugde. Aan ziekte. Aan overtredingen die er plaatsvonden. Maar Jezus.
De heer. De zoon van God. Heeft in alles gewandeld. Met zijn vader. Mijn vader en ik zijn één. Hebreeuwe nu zegt.
Dat hij een kopie is. Van de vader. Hij had precies hetzelfde DNA profiel. Dat kon niet missen.
Maar ondanks dat. Ondanks het feit dat hij volkomen gehoorzaam aan de vader was. werd hij wel veroordeeld. Door de mensheid. Veroordeeld.
En kwam hij aan het kruis. En daar aan dat kruis. Op Golgotha. Werd een moment. Die eenheid tussen God. En zijn zoon.
Werd verbroken. In een zeer dikke duisternis. Sprak de heer Jezus aan dat kruis. Mijn God. Mijn God. Waarom hebt u mij verlaten. Daar zie je dezelfde scheiding.
Als hij bij Adam. De eerste mens. Was. Maar later kon hij uitroepen. Het is volbracht. Het offer wat gebracht moest worden.
Is in Jezus. Aan dat kruis. Volbracht. En voltrokken. En het grote wonder. Het grote wonder.
In de kracht van God. Juist omdat hij. Als zoon van God. God. In een met God was. Is hij opgestaan. En mogen we weten.
Dat we nieuw leven hebben. In hem. Want hij. Is opnieuw opgestaan. Heeft zich bekend gemaakt.
Aan zijn discipline. Heeft zich bekend gemaakt. Aan deze wereld. En daardoor. Daardoor. Is het leven.
Met een hoofdletter. Het leven. Met een klein letter. Wat wij. Hier. Leven mogen. Satan.
Ziet u hoe groot die liefde van God is? Dat is niet alleen maar dat hij zijn zoon met kerst gegeven heeft. Maar de liefde van God gaat veel dieper.
Het gaat veel meer in ons hart. Ons bewustzijn. Dat we mogen weten. Dat we leven hebben met hem.
En ik denk dat Amos dat ook begrepen heeft. Op het moment dat hij het tweede gedeelte van Lucas geschreven heeft.
Evangelie van Lucas gelezen heeft. Heeft hij gezien hoe Lucas beschreef. Hoe de zoon van God geleden heeft. Maar ook hoe de zoon van God opgestaan is.
En uiteindelijk is het laatste hoogstuk van Lucas wat hij schrijft over de hemelvaart. En dat is de toekomst die een mens heeft. Als hij verenigd is met God.
Ik wil afsluiten met een kort gedicht van Otka. Hij is het licht ter wereld op aarde neergedaald.
Hij is de zoon van God. De vader die met zijn licht bestraalt het duister van de harten die voor hem openstaan. Hij, Jezus, willen komen wonen om nooit meer weg te gaan.
Dat is kerstfeest. God zegenen. Dit woord aan uw hart.