Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen, boeders en zusters. Wat fijn om toch nog met u te kunnen volgaan. En ik wil graag een stukje lezen met u uit 2 Koningen 2.
Een prachtig gedeelte uit de schrift. 2 Koningen 2 vanaf vers 15. Toen de heer Jezus met zijn discipelen op een gegeven moment, of met de Emmausgangers wandelde, mee opwandelde zonder dat ze wisten dat Jezus het was.
Heel apart was dat. Zonder dat ze door hadden dat hij het had. Begon hij uit te leggen over hemzelf. Vanaf het boek van Mozes, de geschriften en de profeten.
Dus het hele Oude Testament wandelde hij door, ik denk bij hart, om uit te leggen wie hij was in het Oude Testament.
Het beeld wat eruit voortkomt en wat er allemaal over hem voorspeld en geprofiteerd stond. Er zijn ooit wel eens dwaalprofeten geweest in de begintijd van de kerk.
Die hebben gezegd, het Oude Testament dat is afgedaan. God in het Oude Testament, moet je maar eens lezen wat voor een God dat is. Mijn oud directeur zei dat vroeger ook wel eens. Het Oude Testament heb ik niks mee.
Heb ik helemaal niks mee. Moet kijken wat een vrede God. Maar dan heb je nooit de Bijbel gelezen. Toen ik op een gegeven moment voorgenomen had de hele Bijbel te lezen. Een paar maal gewoon door.
Niet doorheen te vliegen, maar te lezen. Dan kom je erachter hoe een eenheid is gegeven. Steeds meer als je dat doet. En je daarin verdiept. Dan durf je absoluut niet te zeggen dat het Oude Testament dat is afgedaan.
Dat is niet meer voor nu. Er zijn aspecten die niet voor ons gelden, zeker. Maar het is een rijkdom aan wijsheid en heerlijkheid die wijst op de Heer Jezus Christus.
Ik lees vanmorgen wel een bijzonder stukje. Het gaat over Elisa. Volgens mij heb ik dat de vorige keer ook gedaan, maar dat was een heel ander gedeelte. Het is best een bijzonder gedeelte.
En je kunt er ook een klein beetje van schrikken misschien. Omdat je denkt, gebeurt dat daar? Ja. Maar het is eventjes goed dat we het even allemaal horen. Dat lees ik vanaf vers 15.
Dus 2 Koningen 2 vanaf vers 15. Toen u de leerling profeten... Dus Elia heeft afscheid genomen.
En die is hemelwaarts gegaan. Elia is opgenomen. Die is niet begraven. Toen u de leerling profeten uit Jericho, die aan de overzijde waren, hem zagen, zeiden...
De geest van Elia rust op Elisa. Zij kwamen hem tegemoet en bogen zich ter aarde voor hem neer. En ze zeiden tegen hem...
En dan...
En dan lees ik in één keer door.
De mannen van de stad zeiden tegen Elisa...
En dan... En dan ging hij vandaar naar Bethel. En toen hij langs de weg omhoog ging, kwamen er kleine jongens uit de stad.
Die dreven de spot met hem en zeiden tegen hem... Kaalkop, ga op. Kaalkop, ga op. En hij keerde zich om... Zag hen en vervloekte hen in de naam van de heren.
Toen kwamen er twee beren uit het woud... En verscheurden 42 van die kinderen. En hij ging vandaar naar de berg Karmel... En vandaar keerde hij naar Samaria. Tot zover.
En dan twee versen uit de openbaring. Misschien wist u niet eens van het gedeelte af. Maar het staat hier. En dan even opbaringen 16 en 17. Zij zullen geen honger of dorst meer hebben...
En geen zonnesteek of enige hitte zal hen treffen. Want het lam dat in het midden van de troon is... Zal hen wijden... Zal hen geleiden naar de levende waterbronnen. En God zal alle tranen van hun ogen afwissen.
Tot zover. Ik wil de heren vanmorgen bijzonder... Onderzegen vragen. Heren schenkt u genade.
En laat de heer de geest die op Elise rustte ook op ons rusten. Heer laat het een dubbel deel zijn. We hebben u nodig. Juist als je... Ook uit uw woord leest heer...
Waar wij soms zo ver van afstaan. Uit het oude testament. Maar... Heer het is één geheel testament. Dat mogen we weten. En ik bid u... Geef u genade... Tot eer en glorie van uw naam.
Amen. Amen. Ze hebben problemen in Jericho. Problemen met het water.
En niet zozeer tekort aan water. Wat natuurlijk erg zou zijn. In zo'n warm land. Maar dat water dat deugt niet. En als het niet helemaal niets zou deugen...
Dan zou je kunnen zeggen... Oké, dan kook je het. Dan is het probleem opgelost. Een klein beetje verontreinigd water geeft eigenlijk niet. Wie op een boerenerf is grootgebracht...
Of wie nog de pomp heeft gekend, de waterpomp... Dan is het water ook niet altijd even schoon. Dan dronk je dat gewoon. Ik weet wel dat wij in Noorwegen gewoon water dronken...
Uit het water, uit de sloot daar. Uit de water. Er zit best tijdens wat in... Maar over het algemeen kun je het wel drinken. Maar goed, je zou het kunnen koken als je het niet vertrouwt.
Maar als je in Jericho... Als je daar zou koken... Dan is het probleem er niet uit. Het heeft iets in zich.
Ik weet niet wat. Vandaag zouden ze misschien zeggen radioactief of zo. Ik weet het niet. Maar het was echt... Het gaf heel veel problemen.
Het gaf namelijk onvruchtbaarheid. Onvruchtbaarheid bij mens en dier. Het heeft de dood in zich, dat water. En of het nu mensen zijn, dieren of planten...
Of palmbomen in de buurt van Jericho... Het water zorgt... Dat de vrucht vroeger afdrijft... Of vroeger afvalt. Onvruchtbaar.
De vrucht wordt gewoon afgedreven. Er werden dus geen kinderen meer geboren. Je krijgt daar zo een miskraam. Dieren die drachtig zijn, die baren te vroeg...
Te vroeg geboren jongen die sterven. Kokosnoten... Onrijp vallen ze van de bomen. Kun je je voorstellen wat dat betekent?
Dat betekent... Als dat in een dorp of in een land of wat gebeurt... Dat er geen toekomst meer is. Men maakt zich als overheid wel eens voor zorgen...
Dat er te weinig kinderen geboren worden. Dat heeft niet altijd... Dat kan ook met vruchtbaarheid te maken hebben uiteraard. Maar omdat men denkt... Ja, daar is er geen toekomst meer.
En als de stad in zijn vruchtbaarheid wordt getroffen... En zeker vroeger die stadjes die apart lagen... Is dat een heel fundamenteel probleem. Je kunt natuurlijk ook een probleem in je leven hebben.
Laat ik het gelijk toepassen. Dat is dan een marginaal probleem. Een lekken dak of een rottend kozijn. Daar repareer je het. En als het gerepareerd is...
Dan zit je er weer warmtjes en droogtjes bij. Dan heb je een probleem dat oplosbaar is. Maar als water niet deugt... Water dat zorgt... Voor onvruchtbaarheid.
Een afdrijven van de vrucht. Wat moet je dan? Dat kun je niet oplossen. Dan kun je niet zeggen... We moeten wat zuinig aandoen met het water. Denk erom. Iets minder koken. Of we schikken ons wat.
En we valt mee te leven. Dat gaat niet. Geen water betekent dood. Dat tast het hele leven in de stad. Jerichoorn was een hele belangrijke stad. Een prachtige stad.
In zijn fundamenten aan. Wat moet hiervan worden? Is dat trouwens niet herkenbaar ook... Als je er tenminste op een geestelijke manier...
Naar probeert te kijken? Naar te luisteren dat de stad in zijn bronnen niet deugt. Misschien zit je wel te luisteren... En ben je wel op de hoogte van allerlei wereldproblemen...
Die er zijn vandaag de dag. In de samenleving. In de lucht hangen. En je zegt... Wat deugt er eigenlijk nog van ons geestelijk klimaat? De wetenschap, de techniek.
De politiek, de economie. Alles is aangetast. Alles is vergiftigd. Alles is doortrokken door een geest van ongeloof.
En misschien dichter bij huis. Nog iets dichter bij huis. Dan kom ik gelijk bij het fundamentele probleem. Zit het in je eigen hart? Maar kom het van binnenuit. Heb je daarbij zelf al eens ontdekt?
Een bron van wanbedrijven. Een waterval die opweldt. Daar hoef je helemaal geen moeite voor te doen. Boosheid hoef je niet te leren.
De leugenachtigheid wordt je niet voorgedaan. Dat zit van binnen in je hart. Dat komt zomaar naar buiten. En dan schrik je ervan.
Zit dat in mijn hart? Zulke goddeloze gedachten. Zulke gedachten over mijn buurman. Hoe komt dat toch zo boven? Leeft dat in mijn hart? Bitterheid en nijd.
Zelfzuchtigheid. Oreinheid. Onzedelijkheid. Oneerlijkheid. Trouwens is het vreemd dat het hier zo in Jericho is.
Nee, dat is niet vreemd. Het is geen toevallig verschijnsel. Dan moet je iets weten van Jericho. Wat weten wij van Jericho?
Misschien hebben je je bijbellesjes nog geleerd vroeger. Jericho was de eerste stad in Kanaan aan het begin. Toen Joshua, de leider van het Israëlische volk, over de Jordaan was gegaan.
Toen moesten ze eerst Jericho innemen. Dat was de sleutelstad voor de inname van het hele land. Misschien herinner je je dat nog. Als deze stad gevallen was, dan lag het hele land open.
En hoe ging dat? Dat weet je nog. Ze moesten elke dag rondjes om de stad, een rondje om de stad lopen. En ze moesten stil zijn. Rondom die dikke muren.
En op de zevende dag moest het hele volk zeven keer rondom lopen. En dat moesten ze zwijgend doen. Totdat Joshua zei, juich!
En toen begon die ganse menigte te juichen. En dan begonnen de muren te bewegen, te trillen. En stortten ze met donderend garage in elkaar.
Weet je dat nog? Krijg je die verhalen nog op school of wordt het niet meer verteld? Maar wat had de Heer erbij gezegd? Dat al de staden, want Jericho is een rijke stad.
Het is ook een graag bewoonde stad. Dat zullen we later zien. Maar die stad, zegt God, is van mij. Die is volledig van mij. Die hele stad moet geofferd worden aan mij.
Je mag er niets uit meenemen. Je moet alles teruggeven. Niemand mocht iets voor zichzelf of zijn familie of geld wat hij vond. Stukje zilver of zo. En als je goud vond, moest je het zeker laten liggen.
Je weet wel van Agan. Die dacht dat het wel kon. Hij nam iets moois mee. De man werd later gestenigd. Die hele stad met zijn schatten en gaven die was voor de heren.
En die stad mocht ook niet opgebouwd worden, had de Heer de God gezegd. Dat lees je in Joshua. Ik lees het even voor. In die tijd liet Joshua het volk zweren. Vervloekt is die man voor het aangezicht van de heren die opstaat om deze stad Jericho te herbouwen.
Laat hij haar vendeurding leggen op zijn eerstgeboren zoon. En haar poorten oprichten op zijn jongste zoon. Dat was de profetie die over Jericho uitgesproken. Dat was nogal wat, hè?
Dat was nogal wat. Dus de man die het waagde, de stad te herbouwen, die zal twee van zijn kinderen verliezen. Zijn oudste en zijn jongste. Zoon.
En die stad, die is dus herbouwd. Want die stad lag zo mooi en zo gunstig. Zo gunstig. Die palmboom. Het is een ideale stad nog steeds trouwens.
En het kon daar zo welig tieren. De begroeiing. Water genoeg. Heerlijk. En het lag aan een karavaanweg. Zo vlak aan het begin van het land. Waar je handel kon drijven.
Ideaal. Een handelstad. Maar er is iemand geweest die heeft die stad herbouwd. Heel veel later. We lezen later in 1 Koningin 16.
Hoef je niet op te zoeken. In zijn dagen van Agab bouwde Hiel uit Bethel Jericho weer op. Op zijn eerstgeboren zoon Abiram legde hij de fundamenten ervan.
En op zijn jongste zoon Sechub richtte hij de poorten ervan op. Over een komstig het woord van de heren dat hij gesproken had door de dienst van Joshua, de zoon van Nun. Dus eeuwenlang was het een puinhoop geweest.
Ze wisten die stad mocht niet herbouwd worden. Eeuwenlang. Dat vind je in 1 Koningin 16 vers 34 had ik met last. Eeuwenlang. Men heeft het niet gewaagd want de heren had daar een vloek over uitgesproken.
Een ruïne. En het moment waarop we deze geschiedenis beleven was het nog maar kort geleden. Misschien drie, misschien vijf, misschien tien of vijftien. Maar die stad was nieuw.
Was helemaal herbouwd. Agab die goddeloze koning was nog maar kort geleden gestorven. Het zou de zomer kunnen dat het heel kort geleden is geweest. Vijf tot vijftien schat men.
Dus vrij recent in 850 voor Christus. We zijn dus nu bij Jericho bij een spikspint een nieuwe stad. Maar water dat de vrucht afdrijft. En dat de toekomst van deze stad de gezondheid ondermijnt.
Het doortrekt en doortintert de dood met het hele leven. Het oordeel lag erop. Maar in Jericho was ook een school van profeten. Die had er in Gilgal en Bethal 1.
Dat was nog een restant. Omdat eigenlijk de tempeldienst helemaal, dat was helemaal weg. Je kon niet meer normaal naar de tempel offeren. En god gaf profeten onder leiding van Elia onder andere.
En later aan Elisa. En die hadden een seminarie en die leiden die profeten op in het woord van god. Waardoor het woord van god behouden bleef in het land. Want je kon niet meer bij de offers terecht.
Waardoor de waarheid toch nog bewaard bleef. Dus er bleven nog mensen, die profeten, die zongen, die baden en die deden van alles om toch het land te voeten te keren. Waren er maar profeten in deze tijd.
Vijftig van die profeten. En die had eerst tegen Elisa gezegd. Dat het toch onmogelijk was dat Elia naar de hemel was gevaren. Dat kon toch niet. Hij was toch niet naar de hemel. Niemand gaat naar de hemel.
Zullen we niet gaan zoeken. Toen hebben ze drie dagen gezocht. Elia had het zeer afgeraden. En u weet, Elisa had een dubbel deel van zijn geest gekregen.
Bijzonder. En ze konden het lichaam niet vinden. Onverrichter zaken kwamen ze terug. En Elisa zei. Dat had ik van tevoren gezegd. De Heere heeft Elia opgenomen.
Zijn lichaam is niet op deze aarde. Dus jullie kunnen die sporen ook niet terugvinden. Waarom dan eigenlijk gezocht? Nou, na drie dagen zijn die gasten wel overtuigd.
Ja, die moesten het woord van God nog. Ik zou bijna zeggen experimenteel onderzoeken. Of het wel waar was in alles. Maar ze hadden ook zelfs geen sporen gevonden. Maar toen kwamen ze gelijk met de volgende vraag.
Want ze zullen wel dorst hebben gehad. Elisa moet eens horen. Deze stad is zo'n mooie stad. Waar wij hier een profetenschool hebben. Prachtig gelegen met een heerlijk klimaat. En groeien prachtige palmbomen.
Maar het water deugt niet. En als we dat tegen hem vertellen. Dan is het net. Of we het tegen de Heere God vertellen. Dat hij uitkomst zou geven.
En Elisa weet raad. En hij geeft een heel bijzondere raad. Misschien heb je dat niet eens meegekregen. Hij zegt. Weet je wat je moet doen? Je moet een nieuwe schaal halen.
Dus niet een gebruikte schaal. Een nieuwe schaal. Je voelt waarschijnlijk. Daar zit symboliek achter. De Heer heeft daar een bijzondere boodschap mee.
En wat zou die boodschap van die nieuwe schaal zijn? Denk eens aan de uitdrukking. Nieuwe hemel. En nieuwe aarde. Nieuwe schepping. Nieuwe schepping is niet inpasbaar in de oude schepping.
In deze wereld kunnen we allerlei dingen maken. Prachtige dingen. Ze komen allemaal uit deze wereld. En dat zijn allemaal verbeteringen van oude. Als je de nieuwe iPhone hebt.
Bijvoorbeeld. Denk je dat is een nieuwe. Ja dat is wel een nieuwe. Maar dat ziet er nieuw uit. Maar het is gewoon een verbetering van de oude. Met wat verbeteringen eraan. Hij is echt niet nieuw. Dat is een update.
Verbetering en aanpassing. Maar de dingen van het koninkrijk van God zijn geen updates. Van de oude mens. Dingen van het koninkrijk zijn nieuw.
Als je een nieuwe mens wordt. Is dat niet een beetje een verbetering van de oude mens. Dat doen sommigen. Die poetsen zich wat op. Of wat bijschaven hier en daar.
Ik hoop trouwens dat je dat van binnenuit kent. Dat je een nieuwe mens bent. Wat uit vlees geboren is. Zegt de heer Jezus tegen Nicodemus.
Is vlees. Wat uit geest geboren is. Is geest. Je kunt heel geestelijk doen. Je kunt ook heel nederig gedragen ofzo. Of heel godsdienstig. Of heel geestelijk praten.
Maar wat uit vlees geboren is. Is vlees. Dat komt altijd aan het licht. Dat wordt ook nooit geest. Dat kun je niet transformeren. Maar wat uit de geest geboren is.
Is geest. En wat van boven geboren is. Is niet van beneden. Is van een andere orde dan de oude mens. Weet dat. Je kunt die oude mens geen nieuwe jas aantrekken.
Dat proberen sommigen wel. En die passen zich aan. En denken. Heel krampachtig met hun oude mens zijn. Er zijn we allemaal heel sterk in die oude mens. Een beetje op te poetsen.
We weten het al wel. En dat is het symbool wat Elisa maakt. Dit is nieuw. Nieuw. Wat God doet. Dat heeft geen oog gezien.
En geen oor gehoord. Dat heeft echt geen oor gehoord. Dat heeft nooit een mens kunnen bedenken. Wie wedergeboren wordt. Die de heilige geest ontvangen heeft. Ontvangt Gods geest van boven.
Dat komt niet van beneden. Dat komt niet van overtuigingskracht. Dat komt van Gods geest. Dat komt niet van een mensenbrein. Hoe slim die ook is. Hoe bang je soms ook bent voor intelligent design of andere dingen.
Of mensen die denken wat te hebben. Het is niet van boven. En daarom zegt hij ook, heel apart. Je moet er zout in doen. Zout. Zout was er al in dode zee.
Zout was ook al kostbaar. Het werd als een handelsmiddel gebruikt. Het is bederverend. Het heeft smaak. Het heeft een heleboel goede functies. Maar zout voor water. Zout en water.
Ik vind het niet vreemd. Als je zout in doet. Dan gaat het toch niet deugen ofzo. Zout is nou precies wat je niet gebruiken moet voor dit. Stel dat je ergens in een zee ronddobbert.
Dan kun je nog heel erg dorst krijgen. Maar dan ga je geen zout water drinken. Dan moet je dat eerst koken. Met verdamping enzo. Dat het zout eruit gaat. Want je krijgt alleen vreselijke dorst.
Dat moet je niet doen. Dat is nou precies ook het koninkrijk van God. Je krijgt iets. Je vraagt. Je hoort soms iets. God vraagt soms iets wat je niet verwacht.
Abraham moest zijn zoon offeren. En hij moest zout in. Zout in die nieuwe schaal. Waarom zouden de heren dat doen? Omdat God een God van wonderen is.
Van het onverwachten. Je weet niet waar het vandaan komt. En dat hij de dingen niet doet die wij ons wel kunnen voorstellen. Dat is omdat hij God is.
Hij is soeverein. God is een God van al vermogen. Door zijn herenhand kan dat alleen geschieden. Het is een wonder in onze ogen.
Wij zien het niet. Maar er grond met het niet. Zou voor de heren iets te wonderlijk zijn. Hij is machtig om te doen. Overvloedig.
Bovenbidden en bovendenken. In je eigen hart. In het hart van je kinderen. In het midden van de gemeente. In het koninkrijk van God wereldwijd.
Stop nooit met het bidden voor je kinderen. Ook al zijn ze daar lang het huis uit. Blijf voor ze bidden. Ook al wijken ze af. Ook al gaan ze hun eigen weg.
Geloof in een God van wonderen. Vertrouw op hem. Pleit op zijn bloed. Wie is een God als gij. Zo groot van heerschappij.
Nieuwe schaal. Zout erin gedaan. Werp dat nu maar in die vergiftige bron. Gooi er maar in. Wat gebeurt er? De kwaal. De onvruchtbaarheid.
Veroorzaakt. Die de vrucht afdrijvende werking van het water creëert. Wijkt er voor goed uit. En zo voor goed. Dat het er nu nog niet in zit.
Het is nu in handen van de Palestijnen zeg maar. Die verzorgen het. Maar het is nog steeds. Dat staat tot op de dag van vandaag. Vaak is dat op de dag van. Waar de Bijbel er is.
Maar dat is tot op de dag van vandaag. Zij beheren het nu. Is dat nog steeds niet giftig. Alleen als je met een auto uit Jeruzalem komt. Dan word je wel.
Dan word je wel weggeschoten natuurlijk. Maar dat moet je niet doen. Maar tot op vandaag van dag kun je er leven. God is machtig. Meer. Dan overvloedig kan hij dingen doen.
Hoe werd nou dat water gezond? Zat er toch een soort magische werking in het zout? Net in dat zout wat ze hadden. Heet u.
Daar wil ik gelijk mee afrekenen. Voor mensen die wel eens moeite hebben met het woord van God. Er staat twee keer helder in de tekst. Naar het woord van de heren.
Het zout kwam er wel bij. En het was wel een middel wat de heren wilden gebruiken. Dat wilde je altijd wel. Maar de kracht lag in het woord van God. Daar lag de kracht.
Ook niet in het woord van Elisa. Elisa sprak het uit. Door het spreken van Elisa. Op het woord van Elisa. Werd het water gezond. Werd de bron gezond.
Wat betekent dat? Dat het woord van God heel serieus mogen nemen. Ik zou zeggen moeten nemen. En dat het woord van God ook effect heeft.
En dat het woord van God een totaal andere orde is als jouw woord of mijn woord. Altijd. Mensenwoorden kunnen hooguit goede meningen.
Een richting wijzen. Kunnen visies geven. Ze kunnen halve waarheden vertellen. Maar het woord van God is levend en krachtig. Van een heel ander chapieter dan mensenwoorden.
We hebben de hele geschiedenis gelezen die ook nog daarop volgt. Weet u. Dat was wat minder mooi dat verhaal. Met die jongens. Met die beren. Ik moet dan wel huiveren.
Ik eerlijk mag zei. Maar dan lees je hoe serieus het woord van God is. Ook dat woord van God werd door het. door Elisa uitgesproken.
Dat is ook de kracht van het woord. Heb jij wel eens voor het woord van God gebeefd? Of lees je alleen de mooie promise teksten.
Die gaan over jouw weelde en over jouw gezondheid. Wanneer ben jij diep onder de indruk gekomen van het woord van God? Laat ik het zo zeggen.
Of zit je formeel te luisteren? Gewoon. Je bent er nu. Dus je luistert. Je kijkt wel mooi en interessant. Ja, je hoort natuurlijk mijn woorden spreken.
Maar dat wat uit het woord van God komt. Kun je het zo aanhoren als het woord van God? Of zeg je, ik kijk wat ik ermee kan.
Ik haal eruit wat er voor mij in zit. Maar weet je, als God tot je hart spreekt. Door zijn geest. Alleen hij. Tot je hart spreekt.
Dan spreekt hij tot je. Ergens zegt Paulus in gelaten. Vervloekt is een ieder die niet blijft bij al hetgeen geschreven is in het boek de wet. Toen dacht ik, ja maar Paulus, je zat een beetje hier op te winden.
Dat was ook zeker zo. Want Paulus had best wel problemen met die gelaten die zo onder de wet vielen. Was hij gewoon emotioneel? Dat zal hij ook geweest zijn.
Je kunt natuurlijk emotioneel zijn. Maar waren het menselijke woorden? Als God in zijn woord. Dat we lezen. Jou ontmoet.
Kun je daar recht overeind blijven staan? Kun je dat een beetje aanhoren op een afwachtende manier? En nou je hier zit.
Kun je er los van het woord komen? Dat woord. Dat woord neemt je in bezit hè. Als je er goed naar luistert. Dat woord legt beslag op je.
Dat woord van God kan je zelfs ook benauwen. Want daar spreekt ook oordeel uit. Als je niet gelooft. Ik lag gekneld. Ik heb zo vaak mensen.
Ik heb die psalm zo vaak gezongen. Ik lag gekneld in banden van de dood. Naar de angst der hel mij alle troost deed missen. Ik weet, daar werd vroeger veel over. Daar alleen die kant over gesproken. Maar die kant was er wel.
Is er dan wel een troostrijk woord? Jazeker. Vervloekt is de man die Jericho zal bouwen. Herbouwen. Dat onvruchtbare water was het effect van het oordeel van God in Jericho.
En zelfs in die vloekstad geeft de Heer een wending. Zie je dat? Hij geeft uitkomst. Hij neemt die vloek weg. Is dat vloekwoord dan niet waar?
Wordt het dan weggestreept? Dat vloekwoord is zeker waar. Het wordt ook niet zomaar ongedaan gemaakt. Evenals het woord van God. Maar weet je?
Je kunt ook die vloek niet van je aftrekken. Want je enige wat je kan doen. De vloek die op ons rust. Op mensen rust. Van nature. Die kun je alleen maar aan een ander geven. Aan een ander geven die hem van je overneemt.
De Heer Jezus Christus. Hij is voor ons een vloek geworden. Hoor je dat? Hij is een vloek geworden. Opdat wij bevrijd zouden worden.
En in die zegen met hem delen. Voelt u het machtige evangelie wat al in deze geschiedenis bovenkomt? De krachtige evangelie. Dat dat vloekwoord verbroken wordt.
Omdat je doet wat God van je vraagt. In alle eenvoud. Heel eenvoudig. Water en zout. Een streepelde rekening.
Nooit meer die vloek. Daar. Een nieuw begin. Zuiver. En reinstaan tegenover God. Kun jij ook. Als jij alles uit handen geeft aan hem.
Je hoeft het niet te dragen. Je hoeft niet bijvoorbeeld te wachten met je doop. Tot je eigenlijk eens een beetje beter leeft. Tot je eigenlijk eens een beetje minder zondigt. Of iets minder dit doet.
Of minder dat doet. Je bent je zonder zijn vergeven. Als je doet wat je moet doen. Hem zoeken.
En alles aan hem geven. Onze God. Ik vind het zo geweldig. En dat maakt mij ontzag. Dat geeft mij ontzag voor het woord van God.
Dat wat zo hard kan zijn. Maar wat ook helemaal volkomen rein maakt. Een God die een vloek weet op te heffen. Dat kan alleen Hij. Voor sommige mensen misschien.
Heb je het zelf meegemaakt. Er is wel eens een vloek uitgesproken. Weet je. In Christus Jezus. Mag je die vloek eenvoudig verbreken. De boze is heel machtig.
Maar Jezus is de almachtige. Wie is een God als gij? Maar nog iets. Je zat toch even in je maag met die bron van wanbedrijf. Weet u wel.
Ook wij zijn zo'n soort giftige bron. Waar al die troep zomaar spontaan naar boven vloept. Als je kwaad bent bijvoorbeeld. En je probeerde er wel een deksel op te leggen.
Je probeerde het in te houden. Je ging erop zitten. En je probeerde het allemaal tegen te houden. Het hield niks. Het was alleen maar erger. Je krachten. De krachten onder de steen. Die hoopten zich steeds meer op.
En braken door. Maar als je nou eens net zoals deze profetenzonen. Die zoekende waren. Die ook niet wisten dat. Die wisten ook niet hoe het nou zat met. Waar is Elia?
Want wie gaat er nu? Wie verdwijnt er nu zo? Maar die zochten hun heil bij de profeet. Het voorbeeld van de Heer Jezus Christus. Die wijst naar de Heer Jezus Christus.
En ik ben er bijna van overtuigd. Dat ook de Heer over Elisa gesproken heeft. Met de Emma's gangers. Zegt hij. Geef mij die vuile bron van wandeldrijven. Geef mij die. Stort die op mij.
Ik zal die zuiveren. Die vuile bron. Zou hij raad daarmee weten? Wat moet hij ermee? Zo vaak zeg ik dat. Wat moet u daarmee, heren? Geloof alleen.
Aanvaard het. Wie de Zoon gelooft. Heeft het eeuwige leven. En ik kom bij mezelf ook heel veel ongelovigheid tegen.
En ik ben vaak een en al ongelovigheid. Maar als hij zelfs die bron van ongelovigheid nou eens bij je brengt. Heren. Hoe kan dat toch? Ik weet er geen raad mee.
Zou de Heer Jezus er ook geen raad mee weten? Met jouw ongelovigheid? Met jouw strijd? Zeggen artsen wel eens, hè? Artsen kunnen wel eens hoofd schudden.
Je dringend aankijken. Dan zeg ik, ik heb slecht nieuws voor je. Dat heeft Jezus nooit gezegd.
Nooit. Hij zegt, geef mij die ongelovigheid van jou. Ja, geef mij die bron van ongelovigheid en die vanbron van jou.
Ik zal hem maken tot een zuiverste bron van kinderlijk vertrouwen. Dus niet alleen de oordelende woorden van God, die zijn er ook. Ja, die zijn er ook.
Ik moet het je zeggen. Er is zeker een hel. Er is zeker een eeuwig oordeel. Maar hij onthult zich. Hij onthult zich.
Ik ben de God van de levende. En kom er met je beklaagd geweten, als je daar zo'n last van hebt. Het woord dat zegt, het bloed van Jezus Christus reinigt.
Reinigt van alle zonden. Hoe kan dat bloed reinigen? Ook zoiets, weet je, net als met zout. Hoe kan nou bloed reinigen? Hij heeft zijn bloed, zijn leven gegeven voor jou.
Ja, ik weet dat je de trapt bent. Dat ben ik ook. En je komt echt te beschaamd uit. Misschien ben je wel hartstikke gierig.
Ben je een driftkop. Kun je zo woest soms worden op je eigen man, of op je vrouw, of op je kind. Dan denk je, ach, hoe kan ik dat toch doen? Hoe kan ik dat toch doen? Ik had gelijk, dacht ik op dat moment.
Je mag dat bij hem brengen. Of je oppervlakkigheid. Je gaat zo de dienst uit, is je klaar, weet je wel. We lachen, we zijn weer vrolijk. Hoe makkelijk.
Of je seksuele onzuiverheid. Nu zit je hier te luisteren, met stilte. Het woord van God. Maar hoe is het thuis, op je werk, je omgang met vrouwen onderling, die je met vrouwen hebt op je werk.
Je onreinheid. Je gebondenheid aan de aarde. Je aardgezindheid, je gerichtheid op alles wat hier is. Oh, wat zijn we daar gebonden aan. Ik herken het zo in mezelf.
Het borrelt maar op. En hij zegt tegen jou, geef mij die bron van wanbedrijven. Je brengt je verdriet bij hem.
Je zorg en onzekerheid. En wat krijg je van hem terug? Echt waar. Blijschap. Vreugde. Een begin van die eeuwige vreugde.
Die in je hart wordt uitgestort door de heilige geest. Echt door niets anders. Als dat door een mens iets gebeurt, of door een enthousiasteling die het allemaal erin praat, of erin ramt. Raak het ook weer zo kwijt.
Bij de heilige geest. En je dient God niet meer met een lang gezicht. Natuurlijk ken je verdriet. En niet alleen maar dat het zo moet.
Want anders zullen we denken. Maar omdat hij het gegeven heeft aan jou. Heel spontaan. En je voelt het ook. Niet altijd. Soms helemaal niet.
Dat weet ik. Maar je voelt het. Je weet het. Er is iets van die nieuwe schepping in je. Als je hem aanneemt. Echt. Je krijgt je reinheid en zuiverheid weer terug.
Misschien soms langzaam. Maar je krijgt het terug. Misschien ben je wel ontzettend onmatig. En je wil je van alles van deze wereld meekrijgen. Wil je altijd het leven halen wat eruit te halen valt.
En je denkt daar vreugde in te hebben. Maar het is altijd tijdelijke vreugde. Zodat je met de dingen vastloopt. Zodat je ervan doordrongen wordt. Hier beneden is het niet.
Totdat je voelt dat de wereld voorbij gaat. En hij wil apegeeren. Zou hij daar geen hemelse gezindheid van weten te maken? Is God zo machtig? Geef mij die aardsgezindheid, zegt hij.
Geef die mij. Ik maak je hemelsgezind. Oh, ik hoop dat je dat diepe verlangen krijgt. Om dat te hebben. Want waar je schat is, daar is ook je hart.
Je wordt echt een nieuwe mens. Hij maakt dat je. Het is ook werkelijkheid. Het is een klein begin. Het is niet totaal afgewerkt.
Kijk maar naar Mozes. Moet ze aan het eind van zijn leven ook nog gecorrigeerd worden. Maar je mag komen bij hem.
En dan kan je zeggen, hij plaatst je in de vrijheid. In onze cultuur zeggen ze, je moet gewoon naar je mens. Je moet voor je mens zijn. Je moet naar je oude natuur. Leef gewoon volgens je natuur.
Dat is vrijheid. Maar weet je, dat is juist gebondenheid. Om die oude natuur. Alleen maar kunnen en willen doen wat daarbij hoort. Wat daarbij past. Die weet niet anders.
Is dat vrijheid? Het doet me denken aan die aapjes. Het is hier wel eens verteld geloof ik. Die op een gegeven moment. Als mensen aapjes wilden vangen.
Dan deden ze dat door noten in een fles te doen. In een grote fles. Waar ze een handje net in konden steken. Dan hadden ze die noten pakken. En dan wilden ze hem eruit halen.
En dan zat die hand aan die fles vast. Die beestjes probeerden te vluchten. Maar die konden niet vluchten. Dus die werden op die manier zo gevangen. Zat die vastgeketend.
En zo zitten we ook aan die oude wereld. Kun je vastgeketend raken. Maar als hij in mag breken. Hij zal niet zo inbreken.
Dan plaats je je in de vrijheid. Als de zoon je vrijgemaakt heeft. Zul je werkelijk vrijheid. De vrijheid en de heerlijkheid van de kinderen van God. De vrijheid om te leven naar je nieuwe natuur.
Je nieuwe gezindheid. Dat is vrijheid. De grootste bevrijding is bevrijd worden van jezelf. Bevrijd te zijn van de tirannie van die oude mens.
En met de kinderen van God in vrijheid te dienen. Wanneer zal die oude mens voor goed en ondergaan. De vrije ruimte in Gods heerlijkheid.
Die doortrokken is van zijn aanwezigheid. Maar je kunt ook zorgen hebben. Je teleurstellingen. Misschien met je angsten of met je verdriet.
Ik weet het niet. En dan denk je wel eens. Waar is het allemaal goed voor waar ik mee bezig ben? Waar is dat lijden eigenlijk goed voor wat ik nu zo last van heb? En waarom overkomt mij dat? Ook zo'n vraag.
Als je dat toch allemaal eens bij Jezus mag brengen. Dat schijnbaar zinloze leven. En je krijgt zicht op wat Hij er mee doet. En dat Hij dat gezegd heeft dat Hij al jouw tranen.
Al jouw tranen in een fles vergadert. Dat er geen traan buiten de fles valt. Weet je dat? Voor Hem is elke traan voor jou kostbaar goud. En Hij vergadert.
Hij verzamelt het. En al de moeite en zorgen zullen meewerken ten goede. Dat zijn die tranen. Die zorgen werken mee ten goede. Voor degene die naar zijn voornemen geroepen zijn.
Zalig zijn de doden die in de Heere sterven. Ze zullen rusten van die moeitevolle arbeid. Van al die zorgen, angsten en pijnen. En hun werken volgen erna.
Dan zal de Heere die fles laten zien. Waar al die tranen in vergaderd zijn. En dat al die tranen herschapen zullen worden in kostbaarste schatten van hemels onvergankele koninkrijk.
Hij wist de tranen van je ogen. Niets is te vergeefs. Niets is zinloos. Niets is zinloos in dit tijdelijke leven.
En nog één ding. Ons leven is sterfelijk. Weet dat. Jouw leven is vergankelijk. Ons leven, zeggen ze wel eens, is een gestadige dood.
We verliezen ons sterfelijke bestaan aan hem. En wat krijgen we van hem terug? Een onvergankelijk, verheerlijk leven. Jezus verloos niet alleen van de zonde.
We hebben geen halve zaligmaker. We hebben een hele zaligmaker. Die én de zonde dood. En de dood dood. En het leven en de onvergankelijkheid aan het licht brengt.
Hij is gestorven. Hij is aan de zonde gestorven. Wat meer is. Hij is opgestaan. Hij heeft de dood onder zijn arm genomen. Getriumfeerd over de dood.
En het evige leven is in hem. Vandaag. Tegenwoordige tijd. Wie in Christus is, is een nieuwe schepping. Het oude is voorbij gegaan.
Je ziet het nieuwe is gekomen. Alles is in hem nieuw geworden. En nog een kleine tijd, dan zal alles ook definitief begraven worden.
En die nieuwe schepping zal overblijven. Mijn zoon, dochter, jongens, meisjes. Wil je bij deze wereld horen? En met deze wereld omkomen?
Of half half? Wil je het echt? Je wil toch echt gelukkig zijn? Echt blij zijn? Genieten van de schoonheid? Van de veiligheid?
Zoek je geen vrede en heelheid? Dacht je het echt in deze prachtige schijnwereld te vinden? Mijn zoon, mijn dochter. Geef mij je hart.
Ik vervul je hart. Ik reinig je hart. En ik geef de toekomst vandaag in een klein begin van een voorsmaak en een garantie van een nieuwe schepping.
Amen. trajectory voor geen weg zaalsalarmoinde ... Gelijk waarbij seja Не Affairs healthier wordt zitALLН