Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Ik moest denken aan die woorden uit Exodus 10 waar staat. Toen werden Mozes en Aaron weer bij de faro gebracht. En hij zei tegen hen. Ga dien de heren uw God.
Wie precies zullen er gaan? En Mozes zei. Wij zullen met onze jongeren en ouderen gaan. Met onze zonen en dochters. Want wij hebben een feest voor de heren.
Als je dan vanmorgen zo die heerlijke lofliederen mag horen en samen zingen. Die kleintjes daar zitten. Dan zeggen we samen met zonen en dochters, jongeren en ouderen.
Hebben we vandaag opnieuw op deze eerste dag van de week een feest voor de heren. We mogen hem groot maken. Want hij heeft ons uitgeleid uit het geestelijke Egypte. Het slavenhuis van zonde.
En we zijn op weg naar Kanaan. En dat is toch reden tot dankbaarheid en vreugde. Dat God ons heeft opgezocht en dat we hem mogen kennen. En dat wij met elkaar ook hem mogen groot maken daarvoor.
Goed, ik wil vanmorgen met jullie stilstaan vanuit de Korintherbrief. Maar we lezen twee stukjes uit de Bijbel. En eerst Romeinen 8. Een paar versen en dan gaan we naar 2 Korinther 5.
Romeinen 8. Vers 14 tot en met 17.
Romeinen 8 vers 14 tot en met 17. En dan lezen we Gods woord. Immers zoveel als we door de geest van God geleid worden.
Die zijn kinderen van God. Want u hebt niet de geest van slavernij ontvangen. Die opnieuw tot angst leidt. Maar u hebt de geest van aanneming tot kinderen, tot zonen ontvangen.
Door wie wij roepen, Abba, Vader. De geest zelf getuigt met onze geest dat wij kinderen van God zijn.
En als wij kinderen zijn, dan zijn wij ook erfgenamen. Erfgenamen van God en mede-erfgenamen van Christus. Wanneer we althans met hem lijden, opdat wij ook met hem verheerlijk worden.
Nou tot zover het eerste gedeelte. Nu gaan we naar de tweede Korintherbrief. Twee Korinther vijf. En daar lezen we vanaf vers 10. Want wij moeten allen voor de rechterstoel van Christus openbaar worden.
Opdat ieder vergelding ontvangt voor wat hij door middel van zijn lichaam gedaan heeft. Het zij goed, het zij kwaad. Nu wij dus deze vrees voor de heren kennen, bewegen wij de mensen tot het geloof.
En voor God zijn we openbaar geworden, maar ik hoop ook voor uw gewetens openbaar te zijn. Want wij bevelen ons zelf niet opnieuw bij u aan. Maar wij geven een aanleiding tot roem over ons, opdat u iets te zeggen zou hebben.
Tegen hen die in het uiterlijk roemen en niet in wat er in het hart leeft. Want wanneer wij buiten onszelf zijn, dan is het voor God. En wanneer wij bij ons verstand zijn, dan is het voor u.
Want de liefde, de agape liefde van Christus dringt ons. Die tot dit oordeel gekomen zijn, als één voor allen gestorven is, dan zijn ze allen gestorven.
En hij is voor allen gestorven, omdat zij die leven niet meer voor zichzelf zouden leven. Maar voor hem, die voor hen gestorven en opgewekt is.
Zo kennen wij vanaf nu niemand naar het vlees. En al hebben wij Christus naar het vlees gekend, dan kennen we hem nu zo niet meer. Daarom, conclusie, als iemand in Christus is, is hij een nieuwe schepping.
Het oude is voorbij gegaan, zie. Alles is nieuw geworden. En dit alles is uit God, die ons met zichzelf verzoend heeft. Door Jezus Christus en ons de bediening van de verzoening gegeven heeft.
God was het namelijk, die in Christus de wereld met zichzelf verzoende. En aan hun overtredingen niet toerekende. En hij heeft het woord van de verzoening in ons gelegd. Wij zijn dan gezante ambassadeurs, namens Christus, alsof God zelf door ons smeekt.
Namens Christus smeeken wij. Laat u met God verzoenen. Want hem die geen zonde gekend heeft, heeft hij voor ons tot zonde gemaakt.
Omdat wij zouden worden gerechtigheid van God in hem. Tot zover de schriftlezing voor vanmorgen. Ik wil met jullie stilstaan vanmorgen over vers 17.
Daarom, als iemand in Christus is, is hij een nieuwe schepping. Het oude is voorbij gegaan. Zie, alles is nieuw geworden. En toen ik de afgelopen week contact had met Joël.
En hij vertelde dat het thema voor dit weekend I Will Worship is. Wil ik dat ook proberen op sommige plaatsen ook daarin te brengen. Zodat ook de jongeren nog iets van het thema mee krijgen.
Goed, we gaan denken over die nieuwe schepping. Stel nou eens voor dat jij, dat u, net als Willem Holleder en Ridouan Taghi, voor de rest van je leven opgesloten zou zitten in het EBI.
In het extra beveiligde inrichting in Vught. Stel eens voor dat je levenslang hebt gekregen. En in hun geval hebben ze bijna geen contact met medegevangenen.
Dus eigenlijk zit je voor de rest van je leven opgesloten met jezelf. Hoe eenzaam zal dat zijn? Hoe verschrikkelijk is dat?
Ze hebben natuurlijk wel wat op hun kerfstok. Maar het moet vreselijk zijn om veroordeeld te zijn, levenslang. Waar je bijna met mensen geen contact meer kan hebben. Waar je van je vrijheid beroofd bent.
En dat je niet meer even lekker hier in het bos zou kunnen lopen. Maar je zit opgesloten met jezelf. Het zou nog erg kunnen, stel je voor een seriemoordenaar zou zijn.
En je zou de doodstraf krijgen. Maar dan, wat gebeurt er? Je zit in de cel. En de gevangenisdirecteur komt om een dag naar je toe. En die gevangenisdirecteur die zegt, ik heb heel groot nieuws voor jou.
Koning Willem-Alexander is bij mij geweest. En die heeft gezegd, ik moet jou gratie verlenen. Je bent vrij. Je ontvangt vergeving voor wat je hebt gedaan.
Je bent vrij. Je mag gaan. Maar, zegt hij, wat er nog meer is, en nog groter nieuws is. Hij heeft je, op ditzelfde moment, hij heeft je geadopteerd tot zijn zoon.
En je mag vanaf nu, mag je komen wonen, in het paleis van de koning. En je krijgt recht op al die, nou ja, die prachtige gronden die ze hebben.
Die nalatenschap. Die prachtige paleizen. Daarbij word jij ook deelgenoot van. Die miljoenen die op de bankrekening staan. Die mag jij, die krijg jij, daar mag je in delen.
Want jij draagt vanaf nu de achternaam van Oranje Nassau. Nou, ja, dat is toch niet te begrijpen. Dat is toch niet te begrijpen.
Dat zouden we ons toch niet voor kunnen stellen. Maar broeders en zusters, jonge vrienden. Dit gebeurt er op het moment als wij wederom geboren worden en een nieuwe schepping worden.
En als we het hebben over aanbidding, als we het hebben over worship. Dan begint dat eigenlijk met verwondering. Eigenlijk begint het met verwondering.
Wat is er met ons gebeurd? Toen we tot levend geloof kwamen. Lieve mensen, broeders en zusters. Je bent als zijn kind, als zijn zoon, als zijn dochter aangenomen.
Wij die rebellen waren, wij die een zondig hart hadden. Wij die onszelf zochten. Wij die met onszelf bezig waren. We werden door God opgezocht. En de Heer heeft ongetwijfeld gezegd, daar zijn licht.
En er kwam licht. En je zag ineens dat je met al je zonden bij Christus mocht komen. En dat je van jezelf weg mocht kijken. En dat je die goddelijke vrijspraak mocht ervaren in je hart.
Mijn zoon, mijn dochter, uw zonden zijn u vergeven. Op datzelfde ogenblik zijn wij geadopteerd. En daarom kunnen we ook zingen. Dat mooie, Johan de Heer Lutte. Hoe is dat lied ook alweer?
In het koningspaleis. Ik ben een koninklijk kind. Door de vader bemind. En ik mag wonen in het koningspaleis.
Nou, als we het nou hebben over aanbiddingen. Wees nou eens eerlijk. Wanneer zijn we nou voor het laatst daar echt verwonderd over geweest?
Is daar nog verwondering in onze harten? Aanbidding. Dat is niet iets van, oké jongens leer maar in twaalf stappen hoe ik tot aanbidding kan komen.
Aanbidding begint eigenlijk opnieuw met diepe verwondering. Geestelijk gezien waren we net zulke rebellen als de criminelen die er waren.
We hebben allen gezondigd. Missen de heerlijkheid van God. En er is niemand die God doet tot niet één toe. De hele wereld ligt voor God onder het oordeel.
En God heeft ons opgezocht. En hij heeft ons met een rebels. Hard om het zo maar te zeggen. En bij de een komt dat er misschien meer aan. Dus bij de ander. Maar heeft hij ons opgezocht.
En heeft hij ons geadopteerd. Tot zijn zoon. Tot zijn dochter. Wat een groot wonder. Wat een groot wonder.
Dat wij dat mogen beleiden met elkaar. Dat de Heer ons opgezocht heeft. En dat wij zijn kind zijn geworden. Nou.
Een nieuwe schepping. Dat betekent dus dat wij door God levend zijn gemaakt. Dat wij zicht hebben gekregen op dat wat Paulus hier schrijft in dit gedeelte.
En hij is voor allen gestorven. Op dat zij die leven niet meer voor zichzelf zouden leven. Nou even iets over de context. Van de Korinthebrief. Paulus.
Die heeft het evangelie gebracht in die heidense stad. Waar die tempelgodrin Afrodite werd gediend. En er wordt gezegd dat er heel veel tempelprostituees waren.
Die zichzelf gratis aanboden. Het moet een hele onreine bedoeling zijn geweest. In die zin zijn de tijden niet veranderd. Maar Paulus die staat er op een dag met knikkende knieën.
Maar de Heilige Geest kwam erin mee. De Heilige Geest kwam erin mee. En de dwaasheid van de boodschap van het kruis raakt mensen hard.
En dat vind ik zo bijzonder. Ik zei het net bij de broeders. De oudste raad gisteren. Hadden wij een dag. Met 125 godszoekers en pasbekeerden. Die uit het Nieuw-AIDS aan het komen zijn.
Misschien heb je wel eens gehoord van Isaac Rins. Dat was een Nieuw-AIDS-influencer. In de coronatijd. En die is tot de kering gekomen. En die heeft een hele grote achterban. Die zij bediend.
En voor die achterban van die dames. Vooral dames. Die uit het Nieuw-AIDS aan het komen zijn. Die met biologische kerk. Groene kerk bezig zijn. Maar die eigenlijk op zoek zijn naar God.
Die kwamen gisteren samen in een boerenschuur. En dan ga je preken. Ik heb gisteren een boodschap gehad over een uur. Over de boodschap van het kruis. En dan voel je eigenlijk wel aan. Sommigen zijn nog niet tot de kering gekomen.
Die zijn echt nog op zoek naar de waarheid. Maar de boodschap van het kruis is eigenlijk voor de natuurlijke mensen natuurlijk dwaasheid. Dat een heilige God.
Zijn enige geboren zoon. Zend naar deze aarde. En dat de boodschap is. Hij is voor allen gestorven. Hij is in jouw plek gestorven. Wat we hebben gelezen vers 21. Die geen zonde gekend heeft.
Hij voor ons tot zonde gemaakt. Dat de zondeschuld van de wereld op Jezus is gelegd. Dat is toch eigenlijk een hele boodschap die de natuurlijke mens niet begrijpt. Nou Paulus bracht die boodschap daar.
In Korint. Maar de heilige geest kwam erin mee. En dan moeten we echt ook op vertrouwen. Wij kunnen geen harten veranderen.
Maar God kan mensen tot een nieuwe schepping maken. Maar de heilige geest kwam erin mee. En dan kwamen mensen tot geloof. En hij bracht ze bij elkaar. En hij noemt dat de heilige. Hij zegt aan de geliefde heilige in Korinthe.
De geroepen heilige. Met alle die de naam van onze Heer Jezus Christus aanroepen. Dus hij zondert ze af. In de gemeente. En dat wordt een gemeente in Korinthe.
Maar goed wat gebeurt daar. Er is een hele moeizame relatie ontstaan met Paulus. Er kwamen valse leraren. Die uiteindelijk een vraagteken zetten.
Achter de persoon van Paulus. Ze gaan roddels verspreiden. Roddels dat Paulus geen geroepen apostel is. En dan gaat Paulus. Die gaat deze tweede Korinthebrief schrijven.
De tweede Korinthebrief gaat over de apostolische bediening. Dat staat er in de Zieners Statenvertaling. Boven hoofdstuk 4. De apostolische bediening. En in 2 Korinthe 10. Spreekt hij.
Dat staat erboven. Paulus apostolisch gezag. Dus hij gaat spreken over dat hij door God geroepen is. Hij gaat als het ware zichzelf verdedigen.
En hij wil zijn relatie met de gemeente van Korinthe herstellen en versterken. Vanwege die spanningen die er zijn ontstaan. En dan zo. Halverwege in de brief.
Dan kan hij het niet laten om opnieuw de kern van het evangelie neer te zetten. Halverwege die brief gaat hij opnieuw spreken over de kern van het evangelie.
Waar gaat het nou eigenlijk om? Wat is nou eigenlijk de boodschap die wij brengen? En dan begint hij eigenlijk te vertellen dat er 2 eigenschappen van God.
Ik probeer het even in aanbidding te brengen. Maar 2 eigenschappen van God die hem drijven. Die hem als het ware aanvuren. De eerste dat is de heiligheid en de rechtvaardigheid van God.
Hij zegt in vers 10. Want wij moeten allen voor de rechterstoel van Christus openbaar worden. Opdat ieder vergelding ontvangt wat hij door middel van zijn lichaam gedaan heeft.
Het zij goed is zij kwaad. Paulus was zich ervan doordrongen. Wij dienen een heilige rechtvaardige God. Die straks.
Als Jezus terugkomt en de wereld ook geoordeeld gaat worden. Naar het vrederijk dat wij er eenmaal voor zullen staan. En dat die God niet zomaar de zonde door de vingers ziet.
Want hij heeft zijn zoon moeten straffen. Hij heeft de zonde van de wereld op zijn zoon moeten leggen. Maar hij gaat niet de zonde daarom door de vingers zien. Hij gaat niet. Als het ware zijn heiligheid of rechtvaardigheid tekort doen.
En dat brengt hem tot vrees. De Statenvertaling zegt. Phobos. Schrik. Misschien heeft hij er wel wakker van gelegen. Nu wij deze vrees voor de Heer erkennen.
Eer biedt respect voor een heilig en rechtvaardig God. En dat drijft hem. Nou. Als we het hebben over aanbiddingen.
Hebben wij zo ook God leren aanbidden in zijn heiligheid. Dat de heilige engelen nu ook. We hebben het vanmorgen gezongen in het lied. Holy, holy, holy. De engelen die zingen nu. Tot eer van onze God.
Ze aanbidden hem in de karaktereigenschappen van zijn heiligheid. En Paulus zegt. Ik besef dat mensen van vlees en bloed eenmaal voor die heilige God zullen staan.
En dat draagt vrees teweeg. Mensen moeten wel hun leven met God in orde gemaakt hebben. Anders staan ze straks met een mond vol tanden. God ziet de zonde niet door de vingers.
Maar dat is niet alleen wat hem drijft. Zegt Paulus. In het brengen van de bediening. Van de verzoening. Nee. Hij wordt ook gedreven.
Vers 14. Door agape liefde. Door zelf opofferende liefde. Hij wordt gedreven door de barmhartigheid van God. Want ja.
Op weg naar Damaskus. Is de liefde van God in zijn hart uitgestort. En toen was hij verkocht. Toen kon hij geen vervolger van de gemeente meer zijn. En toen heeft hij het evangelie leren kennen.
En Filippense 3. Dan gaat hij het helemaal uit de doeken doen. Hoe die eerste allerlei medeijers had van religie. Maar dat al die medeijers. Hij zegt. In de vuilnis ermee.
Want ik heb nou de schoonheid. En de heerlijkheid van Christus. Christus mogen zien. Toen was hij verkocht. Alles. Wat hij.
Als het ware. Aanspraak had maakt. Wat grond voor hem was. Dat werd als het ware. Weggenomen. En hij zegt. Er is maar één ding. Wat mij nog. Zelf kan verblijden.
En dat is de voortreffelijkheid. De schoonheid van de heer Jezus. Ja. Dat is eigenlijk aanbidding. Dat we elke keer weer opnieuw ons verwonderen. over de liefde van Christus.
zelfopofferende liefde. Hij heeft zichzelf gegeven. Tot een slachtoffer voor de zonde. En Romeinen 5 zegt het ook.
Hij is voor ons gestorven. Toen wij nog zondags waren. Romeinen 5. Dat zegt het ook zo mooi. Dat Christus naar deze aarde is gekomen.
En dat hij zijn leven heeft afgelegd. En ja. Dat is een boodschap van genade. En Paulus. Die is door die boodschap gedreven. Het is door die boodschap gedreven.
En dan gaat hij uitleggen. Eigenlijk. Wat het evangelie inhoudt. Hij zegt in vers 15. En hij de heer Jezus is voor allen gestorven. Nou ik kom zelf.
Vroeger kwam ik ook uit de reformatorische kerken. En ja. Er wordt natuurlijk heel vaak gezegd. Ja. Christus is alleen maar voor de uitverkorenen gestorven. En dan gaan mensen alleen maar op zoek. Dan ben ik dan wel uitverkoren.
Ze gaan dan bij de uitverkiezing beginnen. Maar we mogen nooit bij de uitverkiezing beginnen. Hier staat het zwart op wit. Christus. Als het ware die biedt zich aan.
En hij zegt. Ik ben voor iedereen gestorven. Het aanbod van genade komt naar ons allen toe. Ik weet niet of hier nog vanmorgen iemand is. Die zegt ja.
Ik ben nog niet een nieuwe schepping. Ik heb nog niet die persoonlijke relatie met God. Nou waar begint het dan? Nou dat je beseft. Dat er een rechterstoel van Christus komt. Dat je beseft.
Dat we eenmaal. Vergelding moeten afleggen. Voor alles wat we hier op aarde hebben gedaan. Laat dat je vanmorgen uitrijven als het ware. Nou hij zegt ja. Naar het kruis.
En het is liefde die vanmorgen voor ons staat. Christus die met wijd open armen zegt. Komt. Want alle dingen zijn gereed. Ik heb mijn leven gegeven voor jou aan het kruis.
Nou waar begint het geloof? In de repartorische kerken zeggen dominees vaak. Ja bid me veel om een nieuw hartje. En bid maar veel om bekering. En er zijn mensen zijn leven lang mee bezig. Heren wilt u mij bekeren?
Heren wilt u mij bekeren? Heren wilt u mij een nieuw hart geven? Maar ja de Bijbel is duidelijk. Bekeert u en gelooft het evangelie. Hoe zit dat nou? Wedergeboorte en geloof. Nou die nieuwe schepping.
Dat is iets niet wat wij kunnen. Dat is een wonderwerk van God. Wedergeboorte is een wonderwerk van God. Van boven naar beneden. Van buiten naar binnen in ons hart.
Maar de oproep wat wij moeten doen is. Bekeert u en gelooft het evangelie. Dat is wat wij moeten doen. En we kunnen dat mysterie niet bij elkaar krijgen. Want dan word je heel snel of een hyperkalvinist.
Of een Arminiaan. Maar we moeten niet gaan theologiseren. We moeten niet gaan redeneren. Het zijn twee sporen. Die als het ware in de eeuwigheid bij elkaar komen. De Bijbel zegt.
Waar begint dat geloof? Wanneer je bekeert. En jezelf aan Jezus toevertrouwt. Of zoals een broeder. Een oude broeder. Een echte evangelist tegen mij zegt.
Arjan als mensen Jezus gaan danken. Voor het offer. Dan komt het goed. Dat je niet meer zegt. Heren bekeer mij. Nee want je moet jezelf bekeren. Maar dank u wel Heer Jezus. Ik aanbid u Heer Jezus.
Ik dank u voor het offer. Dat u voor mij hebt gebracht. Ik geef mijzelf aan u over. Of zoals dat eenvoudige liedje het zegt. Heer ik kom tot u. Hoor naar mijn gebed.
Vergeef mij zonden nu. En reinig mijn hart. Nou op datzelfde ogenblik. Is dat feest in de hemel. Over een zonder die zich tot de Heer bekeert.
Maar op datzelfde ogenblik. Worden wij ook een nieuwe schepping. Kom de Heilige Geest in ons wonen. En ja dan zegt Paulus hier.
Dan kunnen wij vanaf dat ogenblik niet meer voor onszelf blijven leven. Ja dat is eigenlijk. Als wij van Adam overgeplant worden in Christus. Dan kunnen wij niet meer voor onszelf blijven leven.
Dan wordt Jezus onze kapitein. Ik heb de afgelopen week in Amerongen lesgegeven op de Bijbelschool voor de studenten. Over het gekruisigde leven. Dat is het thema dat ook mijn hart heeft in vers 15.
Maar wat betekent dat nou? Opdat zij die leven niet meer voor zichzelf zouden leven. Nou ik heb gezegd. Er komt iemand anders. Jezus gaat achter het stuurwiel van jouw boot. Van je levensbootje. Jezus die gaat het stuurwiel in handen nemen.
En hij komt op de troon van ons hart. Hij krijgt het voor het zeggen. En die oude mens. Ja daar heeft God mee afgerekend. Die zit ergens in het ruim. Opgesloot.
Die is dood eigenlijk. Of die moeten we voor dood houden. Dit weten tot onze oude mens met Christus gekruisigd is. Dat ego van ons. Dat oude leven. Dat zit in het ruim. En ja soms schreeuwt u hè.
Ja luister ook. Ik ben er ook nog. Dat vlees. Rechtsaf. Linksaf. Wat moeten we dan doen? Dan moeten we naar hem roepen. Je mond houden. Ik wil niet meer naar je luisteren.
Luther die begreep het. Toen Luther. Het werd geklopt op zijn deur. Hij zei. Ja woont Maarten Luther hier? Dan zei hij. Nee. Maarten Luther is 1500 jaar geleden gestorven op Gogota. Dus als wij beleidende kind van God te zijn.
Dan is die oude mens. Die moeten we voor dood houden. Want. En dan kunnen we dus niet meer voor onszelf leven. We gaan nu. We hebben een nieuwe natuur gekregen. We worden tot een nieuwe mens geschapen.
Een nieuwe schepping. En nou krijgt Christus het voor het zeggen. We kunnen niet meer voor onszelf leven. Nou. We hebben het over aanbidding dit weekend.
I will worship. Nou. Er is een groot gevaar. Dat wij de aanbidding gaan beperken tot de zondagmorgen. Oké.
We komen samen als gemeente. Oké. Nou gaan we aanbidden. Nou gaan we onszelf een beetje erin zingen. O ja. Nou ben ik in de stemming van aanbidding. Maar als we het nieuwe testament bestuderen.
Dan is eigenlijk wat aanbidding is. Is een levensstijl. Die wordt gekenmerkt door eerbied. Respect voor God. Overgaven. En gehoorzaamheid te God. Dus eigenlijk is aanbidding een levensstijl.
Eigenlijk is het gewoon. Door heel je leven. Door woorden en daden. Getuigen. Ik hoor bij de Heer Jezus. Ik ben verliefd op Hem geworden.
En ik wil leven voor Hem. Want de liefde van God. Die zelfopofferende liefde is in mij naar art uitgestort. En ik verlang er nou ook niet om gediend te worden.
Maar om ook anderen te dienen. Dat is ware aanbidding. Dat we door onze hele levensstijl. Door ons dagdagelijkse leven. Ja voor Hem leven in algele overgaven.
En niet meer leven voor onszelf. Nou. Dan komt Paulus. Ik kom zo straks nog even op vers 16 terecht. Maar dan komt Paulus in vers 17.
En dan zegt hij daarom. Als iemand in Christus is. Is hij een nieuwe schepping. Hij komt tot de conclusie. Hij heeft de boodschap van het kruis uitgelegd. En dan komt hij tot de conclusie.
En dan staan er hier eigenlijk twee woorden. Die heel bijzonder zijn. In Christus. En dan ook die woorden. Een nieuwe schepping.
Ik heb van tevoren een preek gelezen. Over deze tekst van een Puritein. Van Robert Maree McShane. En die zegt dit. Hij zegt. Deze twee uitdrukkingen in de tekst. Zijn wat genoemd mag worden.
De schachten. En toegangen. Tot twee onuitputtelijke mijnen. Van goddelijke wijsheid. Waardoor Gods kinderen afdalen.
Om schatten voor de ziel op te zamelen. Schatten. Waarbij diamant zijn glans. En goud zijn edele karakter verliest. In Christus.
Een nieuwe schepping. Het zijn twee schachten van een mijn. We dalen daar helemaal in af. We hebben het al gehad over het wonder van adoptie. Aannemen tot kinderen.
Maar je daalt als het ware in af. En dan zegt. McShane die zegt. Het zijn schatten voor de ziel. Waarbij diamant zijn glans. En goud zijn edele karakter verliest.
Als we daarop gaan mediteren. Wat het betekent om. In Christus te zijn. In Christus geplant. En een nieuwe schepping.
Ja dan is het. Ephesians 1 vers 3. Dan gaan alle registers open. Gezegend zij de God de Vader. Die ons in Christus gezegend heeft.
Met alle geestelijke zegen. In de hemel. In Christus Jezus. Corrie de Bomen gebruikt het voorbeeld van. In die. In dat in Christus. In die geestelijke zegen.
Wordt een tafel vol lekkernijen aangericht. En de Heere. Onze hemelse Vader. Nodigt ons uit. Om vrijmoedig. Gebruik te maken van die tafel.
Om daar. Dat vrijmoedig toe te eigenen. Zodat we eruit gaan leven. Dus. Toen wij overgeplant zijn. Van Adam in Christus.
Toen wij een nieuwe schepping zijn geworden. Toen zijn al die geestelijke zegeningen. U en jou al ten deel gevallen. Soms hebben we het idee.
Van. Oh. Is er nog meer? Moet ik nog meer? Nee. Er is niet meer. Er is meer. Er is meer. Alsof er dan. Oké. Ik ben tot geloof gekomen. En nou is er nog zoveel meer.
En dan gaan mensen soms heel krampachtig op zoek naar meer van de geest. Ik wil niet twijfelen aan hun verlangen. En oprecht tijd. He. Daarna. Maar ik denk dat we bij ons moeten spreken.
Als wij in Christus zijn. Ontvangen wij. Al zijn welwaden. Ontvangen we al die geestelijke zegeningen. Dat hele grote cadeau. Dat hele grote pakket ontvangen wij.
Vergeving van zonden. Geadopteerd tot zijn kind. Eeuwig leven. De heilige geest. Autoriteit in de geestelijke strijd. Ga zo maar door. Lees Ephesem maar.
Ephesem 1. Maar wat gaat God nou doen? Op de leerschool van de heilige geest. In het dagdagelijkse leven. Gaat God uitpakken. Wat wij in Christus hebben ontvangen.
Paulus zegt dat tegen die gemeente van Corinthe. In 1 Corinthe 2. En dat vind ik een hele mooie tekst altijd. Zien we goed om even. Jullie hebben een bijbel bij.
Jullie zijn. Niet zo getrouw. Zoals broeder Aad van de Zanden vaak zei. Zijn je geen bijbel meeneemt. Dan ben je eigenlijk een beetje beperkt. Maar 1 Corinthe 2 vers 12. Dat is zo'n mooie tekst.
En wij hebben niet ontvangen de geest van de wereld. Maar de geest die uit God is. Opdat we zouden weten.
De dingen die ons door God. Genadig. Geschonken. Zijn. Niet worden. Geschonken.
Zijn. Dus in de wedergeboorte. Zijn er ons dingen geschonken. Die geestelijke zegeningen geschonken. En nou hebben we de heilige geest ontvangen. Die het uit gaat pakken.
Opdat we zouden weten. En daarom is toch echt. Ja. Zondags onderwijs. Heel belangrijk. Paulus zegt het. Zo vaak tegen de gemeente van Corinthe. Maar weet u niet dat uw lichaam een tempel is van de heilige geest?
Weet u niet dat? Dat zegt hij heel vaak. Hij gaat ons onderwijs geven. En dan krijg je ineens een aha erlezenis. Die zegt. Oh. Oh. Oh.
Er is in de wedergeboorte. Is dat ook met mij gebeurd? En dat ook. Dus. De verwondering. In de aanbidding. Wordt als het goed is. Eigenlijk alleen maar groter.
Omdat die twee onuitputtelijke mijnen van goddelijke wijsheid open gaan. Omdat de heilige geest dat uitpakt. Wat wij in die nieuwe schepping. In die wedergeboorte.
Van God hebben gekregen. In Christus. Ja. Die nieuwe schepping. Dat is een radicale transformatie. Die door de verzoening.
Die Jezus heeft bewerkstelligd. Een levende werkelijkheid. Doord. Het is. Die nieuwe schepping. Dat is een wonderwerk van god. Een wonderwerk van god.
Want ja. Als we de bijbel bestuderen. En we zien. Dan kijken naar de eerste schepping. Wat weet u van de eerste schepping? Nou. De aarde was woest en ledig.
Duisternis was op de afgrond. Over de afgronden. De aarde was woest en ledig. Duisternis. Chaos. En dan zegt de Heer. Ineens.
Daar zij ligt. En er was ligt. En zo gaat het nou ook in de herschepping. Nou gaat het zo ook in de nieuwe schepping. Hoe was ons leven vroeger zonder god?
En bij de een zal dat iets meer eruit zijn gekomen dan bij de ander. Maar eigenlijk was het geestelijke duisternis. Je kende god niet. Je leefde voor jezelf. En misschien heb je ook verkeerde keuzes gemaakt.
En heb je door die verkeerde keuzes. Heb je uiteindelijk chaos in je leven gekregen. En mensen die zonder god leven. Wat kunnen ze soms chaos veroorzaken? Maar toen kwam daar de heilige geest.
Je kwam als de verloren zoon. Aan de voelbak van je leven. En je zag misschien dat je vader en moeder. Wel blij in de heren waren.
Maar jij miste die blijdschap. Die vrede. Misschien waren er anderen in je omgeving. Die je loers maakten. En je zag hoeveel huurlingen van mijn vader hebben. Overvloed van brood.
En ik vergaaf aan honger. Want daar heb je er nog een rommel van gemaakt. In ieder geval. Gods geest ging je overtuigen van zonde. Van die chaos. Van die duisternis. God sprak daar zijn licht.
En ineens. Zag je dat? Ik moet bij vader zijn. Ik moet bij God zijn. Hij heeft in zijn zoon Jezus Christus in het kruis voor een oplossing gezorgd. Daar zijn licht.
De heren brachten licht in je denken. Je leerde jezelf dieper kennen. Je leerde God kennen. En de noodzaak van de Heer Jezus.
Dat je de Heer Jezus zou leren kennen. Dat gebeurt op het moment als God licht brengt in ons leven. En daar vindt daar die radicale transformatie plaats.
Nou. De kinderen zijn nu weg. Maar het is leuk om misschien thuis nog eens even met de kinderen te kijken. Een filmpje op YouTube van Willem Wever. Hoe wordt een rups een vlinder?
Nou. Dat is een onzagwekkend ingenieus transformatieproces. Een rups.
Die verandert in een pop. Opgesloten zit in een cocon. In schijnbare rust vindt daar een indrukwekkend proces plaats. Dat de rups volledig wordt getransformeerd.
En van een kruipend diertje wat vast zit aan de grond. Afhankelijk is van bladeren. Verandert in een prachtige vlinder die vrij door de lucht vliegt. Een complete make-over.
Nou. Net zoals die rups. In de cocon volledig veranderd. Worden ook wij volledig veranderd. Getransformeerd. Als we in Christus komen.
Het oude leven met zijn beperkingen. Want een cocon. Ja soms dan. Als je religieus bent. Kan je ook soms in een cocon zitten. Dat je gewoon soms eigenlijk vast zit.
Dat je gewoon niet vrij uit God kan dienen en aanbidden. Maar dat oude leven met al zijn beperkingen. Zonden en gebondenheden. Die kunnen ons ook in zo'n cocon laten.
Dat ligt achter ons. Dat is voorbij. Zoals een lied geloof ik zegt. Hoe is dat oude lied. Het prijs de heer. Het oude leven is voorbij. Hoe is dat Johan de heer lied.
Je weet het maar goed. Het is in ieder geval een heel mooi lied. Over dat het oude leven voorbij is. En dat alles nieuw is geworden. Nou. Een radicale transformatie.
Nou. Ik wil er nog een paar dingen over zeggen. En die radicale transformatie. Dat betekent dus. Dat wij een nieuwe identiteit hebben gekregen.
Een nieuwe identiteit. De heer roept ons op. Paulus roept ons op. Om niet langer volgens onze oude menselijke maatstaven te kijken.
Naar onze identiteit. Het is een bekend thema de laatste. Sinds de 70 jaar. Onze identiteit in Christus. Er zijn allerlei boekjes over geschreven.
Maar ik wil toch vanmorgen zo even met u aftasten. Als het nou gaat over die nieuwe identiteit. Hoe kijken wij naar onszelf? Hoe kijken we naar onszelf?
Ik heb het meegemaakt dat er pastoranten bij me kwamen. Die voor een pastoraal gesprek waren. En die zeiden van ik kan niks.
Ik ben waardeloos. Ik ben een autist. Ik heb een persoonlijkheidsstoornis. En dat bepaalt mijn leven.
Ja, eigenlijk is dat mijn identiteit. Ja, want ik heb autisme. Oké. Maar goed, laten we het anders zeggen. Stel je voor, we hebben een gemeenteweekend. En we delen een aantal postkaartjes uit.
Post-it kaartjes. Allemaal krijgen jullie drie of vier kaartjes. Van die gele... Van die plakketjes. En jullie krijgen een merkstift. En ik zou aan jullie vragen.
Hoe kijken jullie nu naar jezelf? Wie ben je nou? Hoe kijk je naar jezelf? Schrijf het maar eens op dat post-it kaart. Wat hebben anderen over jou gezegd of over u gezegd toen je jong waren?
Oké, goed. Ik heb ooit een oude broeder ontmoet. Jan de Bruin. Die woonde ook in Sliedrecht. Die kwam ook vroeger bij oom Ab de Jong in de gemeente. En die was de zevende in een gezin van heel veel kinderen.
En hem was gezegd, dat heb je altijd openbaar gezegd. Dat zijn moeder had gezegd. Jan, jij had er eigenlijk niet moeten zijn. Want er was een abortus gepland. Nou, als dat nou van tevoren... Als dat nou jou wordt meegegeven.
Wat denk je wat dat met je doet? Als je ongewenst bent. Maar goed. Wat zou je opschrijven? En vervolgens vragen jullie nou. Plak het nou eens even op. En laten we nou even met elkaar hier rukken.
Wat heb jij nou hier opgeplakt? Wat zou dat dan met je doen? Hoe kijk je naar jezelf? Paulus zegt hier. Het oude is voorbij gegaan. Zie. Alles is nieuw geworden.
Dus eigenlijk moeten we dan de merkstift nemen. En dan moeten we elkaar gaan bemoedigen met. Maar luister mijn broeder, mijn zuster. Wat zegt God in zijn woord over u en over jou? Nou, dat je door God geaccepteerd bent.
Omdat je zijn Jozef Jezus hebt aanvaard in je leven. God accepteert je met je autisme. Met je persoonlijkheidsproblematiek. Met je te dik zijn misschien.
Of met wat je ook bent. God aanvaardt ons zoals we zijn. Kijk. We mogen niet blijven wie we zijn. Maar dat is heiligmaking. Dat volgt daarop. Maar het gaat erover.
Dat je je geliefd mag weten door je hemelse vader. En dat je vanuit dat geliefd zijn mag leven. Ja zeg je maar. Even je gaat wel een beetje snel nu.
Over het autisme en over persoonlijkheid. Doe je dat net alsof dat er helemaal niet meer is? Nee dat zeg ik niet. Dat zeg ik niet. Maar je leeft daar niet meer uit. Kijk. We hebben allemaal onze issues.
De een die zegt ja ik had een verslaving. En ja soms dan merk ik gewoon weer dat de boze wil dat ik toch weer terugkeer daar naartoe. Dan heb je strijd mee. Een ander heb strijd misschien met zijn karakter.
Die zegt ja ik weet gewoon dat ik soms hoogmoetig kan zijn. Of trots. En daar worstel je mee. En als iemand zegt ja ik. Als ik die DSM diagnose lees.
Ja dan inderdaad autisme. Ja daar heb ik wel kenmerken van. Nou als je nou een nieuwe schepping bent wil ik dit zeggen. Ik zie jou niet als een autist.
Ik zie jou als iemand die door God geliefd is. Maar die worstelt. Nog met iets wat wij wel eens autisme noemen. Kenmerken daarvan. Dus die verdoezel ik niet. Maar het gaat erom dat het niet meer.
Jou, uw, primaire, definitieve identiteit is. Je mag weten als je in Christus bent. Dat je geliefd bent door je hemelse vader.
En laat dat de diepste waarheid zijn over jouw leven. En leef daaruit. Ik heb een broeder gekend.
Die had ook zo'n indicatie. Die had de indicatie asperger. Dat is best heftig. In de zin van. Vond het heel moeilijk om sociaal te zijn. Hij is op onze bijbelscholen gekomen.
En uiteindelijk in gesprekken met hem. Ik heb een paar keer meegenomen. Soms heb je één of twee mensen die God aan je toe vertrouwt. Waar de Heer zegt. Loop daar een extra mijl mee. In de zin van neem ze ze een keer mee. Als anderen ze niet vragen.
Nou ik nam die jongens een keer mee op vakantie. En dan vertelt hij. Niet door zijn ouders geliefd. En nou ja. Dan zie je dat de achtergrond eigenlijk ook al is van soms iets. En ik ben gewoon begonnen soms om hem even een huk te geven.
En te zeggen broer. Ik waardeer je. Ik hou van je. En dat maakte zoveel indruk bij hem. Dat hij zich geliefd weet. Niet alleen door God.
Maar ook door mensen. En op een gegeven moment is hij in een Bijbelse gemeente terecht gekomen. En de oudsten gingen met hem spreken. En wat bleek nou. Hij zat heel de avond. Hij was heel goed in computerspelletjes. Hij kon heel hoog bij computerspelletjes.
Maar hij zat helemaal in het scherm. En kwam niet op de door. Door de week zijn samenkomsten. Ja dan word je asociaal. Toch? Dan word je asociaal. Dus ze hebben gezegd.
Wij denken dat het beter is dat jij je hiervan bekeert. Dat je je computer weg doet. En dat je naar de gemeente komt. En jij mag. Je bent goed in gitaar spelen. Je gaat spelen bij ons in de muziekgroep.
En na verloop van tijd kreeg hij de leiding over de muziekgroep. En je zag hem veranderen. Dus die nieuwe schepping is wel een werkelijkheid. Maar het moet ook uitgewerkt worden in ons leven.
Je zag hem socialer worden. En ja soms na de dienst. Dan stond hij nog alleen soms. Inderdaad. Hij vindt het nog steeds een uitdaging. Om te verbinden met anderen. Maar ik geloof. Dat ook de gemeenschap van gelovigen.
Helend en genezen kan zijn. Zodat we oude patronen mogen afleggen. En dat we het nieuwe mogen aandoen. En dat we de Heer Jezus Christus mogen aandoen.
Omdat we een nieuw hart en een nieuwe geest hebben ontvangen. Maar ook een nieuwe manier van leven. Nou. Gemeente. Het oude is voorbij gegaan.
We gaan zo een beetje naar de afronding toe. Maar het oude is voorbij gegaan. Nou. Wat is er in uw leven een gepasseerd station? Wat hebt u achter u gelaten?
Uw schuld en uw schaamte? Je zonde? Je zondige levenspatronen? Je verslavingen? Ja. Er zijn zoveel dingen die we misschien af moeten leggen.
Het is een proces. Het is een proces. Van vallen en opstaan. Maar we gaan wel vooruit. We gaan uiteindelijk vooruit. Dat wil zeggen.
Christus krijgt in ons gestalt. Paulus zegt tegen de gemeente van gelaten. Vers 4, vers 19. Hij zegt. Lieve gelaten. Ik ben opnieuw in barensnoot over jullie.
Op dat Christus in uw gestal te krijgen. Als de boodschap van het evangelie. Wat hier staat. Als dat verwaterd.
Ik heb het gisteren tegen de nieuwe eetsters gezegd. Die nieuwe eetsters. Die zijn ontzettend hongerig. Het is ongelooflijk. Het is niet te geloven aan hun honger. Ze gaan overal op en in.
Ze luisteren alles via YouTube. Ze hebben onderscheiding van geesten nodig. Wat heb ik gisteren gezegd. Als jullie naar preken luisteren. Het gevaar van welvaartse evangelie.
Maar een evangelie zonder kruis. Dat deugt niet. Als het kruis niet wordt verkondigd. Als je jezelf kan blijven zitten. Als je lekker op de troon van je eigen hart kan blijven zitten.
Dat is niet het ware evangelie. Dat Jezus in deze wereld kwam. Om ons rijk te maken. En een Mercedes te geven. En al die toestanden. Dat is niet het ware evangelie. Want Jezus zegt. Neem je kruis op en volg mij.
Het kruis. Dat moet centraal staan. Maar. Als dat kruis. Dat zorgt ervoor dat Christus in ons gestalte krijgt. Dat we met Christus gekruisd zijn.
Jezus wordt steeds meer en meer. In ons zichtbaar. Nou. Dan gaat God toch ook wel een beetje met ons praten over onze karakterzonden. Toch?
Ik merk soms dat sommigen zeggen. Ja. Maar zo ben ik nou eenmaal. En zo moet je me maar aanvaren. Maar als er nou gewoon eens één ding even eruit halen.
Ontevredenheid en mopperen. Ontevredenheid en mopperen. Hoeveel christenen zijn er nog die met zo'n lang gezicht op hun werkplek komen. En je moet toch altijd zitten te zeiken.
En zeuren over de directeur. En over andere collega's. Dat is toch geen getuigenis. Dat is toch geen getuigenis. Je kan als vader of moeder.
Kan je soms in gezinsomstandigheden. En je moet je voortdurend van die losse flodders van irritatie laten blijken aan je kinderen. Dat ze de spullen niet opruimen. En dat het zo'n zure atmosfeer geeft.
Maar natuurlijk moet je je kinderen leren om hun spullen op te ruimen. Maar het gaat erom hoe communiceren we. Zijn we nou altijd aan het mopperen? En zijn we misschien zelfs ook altijd ontevreden?
Dat is geen getuigenis. De Heer wil dat wij net als Habakkuk leren. God te aanbidden. De Heer te loven en te prijzen. Ten midden van alle omstandigheden.
Al is er geen rund in de stal. Geen schaap in de weide. Toch zal ik in de Heer de God van mijn vreugde opspringen. Ik zal me verblijden in hem. Nou dan moet je misschien eens een keer een overhuur maken.
Of twee uur overhuur maken. Of als het natuurlijk elke dag gebeurt en elke week. Ja dan moet je met je baas gaan praten. Maar laten wij ervan doordrongen zijn. En daar ga ik een beetje mee afsluiten.
Dat wij gezanten zijn. Namens Christus. Gezanten namens Christus. Ik heb hier gezegd. We zijn ambassadeurs die geroepen zijn.
Om anderen op te wekken tot aanbidding. Dan moet ik daar denken over de uitspraak van John Piper. En die zegt dit.
Missions is not the ultimate goal of the church. Worship is. Missions exist because worship doesn't.
Paulus zegt hier. Wij zijn dan gezanten namens Christus. Wij zijn ambassadeurs. Nou wat is een ambassadeur?
Een ambassadeur. Die gaat naar Amerika. Naar Israël. Om ons land. Ons koninkrijk. Te vertegenwoordig in dat land. Netwerken.
Contacten leggen. En uiteindelijk zijn ze de mond. Van. Koning Willem-Alexander. Van de regering. Wij zijn nu een nieuwe schepping geworden.
Wij zijn ambassadeurs. Van de koning der koningen. Die spoedig terugkomt. En wij mogen hem vertegenwoordig op de werkplek. Wij mogen hem vertegenwoordig in de buurt.
En in de familie. Als opa en oma. We zijn gezanten. We zijn ambassadeurs. Om uiteindelijk. Onze kleinkinderen.
Onze buren. Te smeken. Laat u met God verzoenen. Dat is evangelisatie. Dat is zenden. Zending. Dat is getuigenis. Maar dat is geen doel op zichzelf.
Zegt John Piper. Not. Not. Missions is not the ultimate goal of the church. Uiteindelijk gaat het niet om evangelisatie. Als doel op zichzelf.
Worship is. Wij verlangen ernaar. Dat. Er in de veelheid van de onderdanen. Des koningsheerlijkheid groter wordt. We verlangen ernaar.
Om die blijde boodschap. Dat goede nieuws. Uit te dragen. Naar de mensen in onze omgeving. Zodat we uiteindelijk ook God.
De God van Israël. Die zich in Jezus Christus. Heeft geopenbaard. Leren. Aanbidden. Nou gaat dat. Allemaal vanzelf. Nee.
Dat gaat gepaard met strijd. Dat getuigen. De tegenstander zit niet stil. Maar één ding weten we wel. We weten dat het een goede strijd is. En dat de Heere. Met ons.
Mee wil gaan. Nou. De laatste vraag. Waar ik mee afsluit is. Leven wij vandaag. In overeenstemming met onze nieuwe identiteit.
Is daar die verwondering. En aanbidding in ons leven. Of is daar misschien een beetje vanzelfsprekendheid gekomen. En moeten we zeggen. Heren. Psalm 63.
Och wiert ik derwaarts weergeleid. Dan zou mijn mond u de ere geven. Misschien zijn we geestelijk wel dor en mat. En vragen de Heere voor ontmoediging. En zeggen we. Heren. Ik verlang dat het vuurtje weer gaat branden.
Abba vader. Ik verlang ernaar. Dat mijn hart niet koud zal zijn. Leven wij in overeenstemming met die nieuwe identiteit. Is ons leven ook een zichtbaar bewijs.
Dat wij een nieuwe schepping zijn. Hoe verhouden wij ons ten opzichte van. Dat niet meer leven voor jezelf. Of. En het leven in zonde. Zijn we sensitief.
Ernstig over zonde. Of zijn we toch een beetje gemakzuchtig. En onverschillig geworden. Ook ten aanzien van. Aanzien van die verslaving. Die misschien al heel lang weg was. En dat God zegt.
Je moet weer. De koe bij de horens vatten. Je moet het. Weer voor de heren beleiden. Misschien wel zelfs met een broeder of zuster. In het licht brengen. En zeggen. Bid voor mij. Ik heb gebed nodig. Hoe is je houding ten opzichte van het woord.
Lezen we er nog dagelijks uit. Want dat is toch uiteindelijk ook de basis van onze aanbidding. Daar leren we toch. God kennen in zijn karaktereigenschappen. Maar daar zien we toch ook. Wie we zelf zijn.
En wie de Jezus voor ons wil zijn. Hoe is onze verhouding. Ten opzichte van mede christenen in de gemeente. Zijn we open en leerbaar. Of zijn we toch ook vleeslijk.
En beoordelen we alleen elkaar. Wat zegt Paulus hier in vers 16. Zo kennen wij elkaar nu. Vanaf nu. Niemand naar het vlees.
Paulus zegt hier in deze. In dit vers in vers 16. Ik kijk naar de mensen met de ogen van de Jezus. Doen we dat ook. Kijken we zo naar elkaar. Met de ogen van de Jezus. Vol mededogen.
Of veroordelen we elkaar. Paulus zegt. Ik doe dat niet meer. Ik beschouw ook mijn mede broeders en zusters. Als een nieuwe schepping. Mag de Heer deze boodschap gebruiken.
Ook voor een woord van opwekking en verootmoediging. En laten we met elkaar ook de Heer bidden. Of die het ook wil uitwerken in ons hart. Amen. Heer hemelse vader.
Ik dank u zo Heer voor deze gemeente. Voor de heilige geest die ook vanmorgen in ons midden is. Zodat er ook attentie was.
Heer dat er ook geluisterd werd. Heer ik bid. Dat u ons. Al meer en meer ook in verwondering leert leven. Er is er één voor allen gestorven.
Opdat zij die leven niet meer voor zichzelf zouden leven. Nee Heer we danken u. Zo voor het wonder dat u van ons een nieuwe schepping hebt gemaakt. En voor het wonder dat u nog steeds. Door ambassadeurs mensen aan uw voeten brengt.
Misschien is er iemand vanmorgen. Die eigenlijk zegt. Ja ik ken hem niet. O Heer geef dat die persoon. Ook door de knieën zal gaan. En u zal danken.
Voor dat volmaakte offer dat u gebracht hebt. Heer we danken u dat u met de geest. Ook de naprediker wil zijn. Heer geef dat we ook. Ja ook na zullen denken. Heer in welke mate.
Is mijn leven in overeenstemming. Met het feit dat ik een nieuwe identiteit heb gekregen. Dat ik een nieuwe schepping ben. En Heer ja dan kan het zo zijn. Dat we onze worsteling hebben.
Ook nog met ons karakter. Dat we inderdaad soms ook mopperen en ontevreden zijn. Maar we willen beleiden als zonde. En we danken u Heer Jezus. Dat uw bloed reinigt van alle zonden.
Heer we loven en prijzen u. Heren voor deze blijde boodschap. Geprezen zij uw naam. Amen.